Sukta 52

Mantra 1

त्यं सु मेषं महया स्वर्विदं शतं यस्य सुभ्वः साकमीरते । अत्यं न वाजं हवनस्यदं रथमेन्द्रं ववृत्यामवसे सुवृक्तिभिः ॥

ข้าพเจ้าสรรเสริญพระองค์นั้น—ผู้ผลักดันพลังดุจแกะผู้ (ram) ผู้ค้นพบโลกแห่งแสง (svar); บรรดาพลังอันรวดเร็วสุกสว่างของพระองค์ลุกขึ้นพร้อมกัน เคลื่อนไหวเป็นร้อยเท่า. ดุจม้าแห่งความอุดม ดุจรถศึกที่มารับเสียงเรียก ขอให้เราด้วยถ้อยคำสรรเสริญที่ร้อยเรียงดีแล้ว ชักนำอินทราให้หันมาหาเราเพื่อเกื้อกูล.

Mantra 2

स पर्वतो न धरुणेष्वच्युतः सहस्रमूतिस्तविषीषु वावृधे । इन्द्रो यद्वृत्रमवधीन्नदीवृतमुब्जन्नर्णांसि जर्हृषाणो अन्धसा ॥

เขายืนดุจภูผา มั่นคงไม่หวั่นไหวในฐานรองรับทั้งหลาย; ผู้มีแรงหนุนพันประการยิ่งทวีในฤทธานุภาพทั้งปวง. เมื่ออินทราได้สังหารวฤตระ (Vṛtra) ผู้กักขวางสายน้ำ เขาก็บีบคั้นให้มวลน้ำหลากพุ่งออกมา พลางเริงร่าในความรื่นรมย์แห่งโสมะ (Soma).

Mantra 3

स हि द्वरो द्वरिषु वव्र ऊधनि चन्द्रबुध्नो मदवृद्धो मनीषिभिः । इन्द्रं तमह्वे स्वपस्यया धिया मंहिष्ठरातिं स हि पप्रिरन्धसः ॥

แท้จริงเขาคือผู้เปิดประตูทั้งหลาย; ณ ช่องประตูเขาเป็นดุจเครื่องปกคลุม คุ้มครองทรัพย์ที่ซ่อนอยู่ในเต้านม (ūdhán); มีจันทร์เป็นฐาน (candra-budhna) และยิ่งเพิ่มพูนด้วยความปีติเมามาย อาศัยความคิดใคร่ครวญ (manīṣā) ของเหล่าฤษี. ข้าพเจ้าขออัญเชิญอินทราผู้นั้น ด้วยเจตนาแห่งการงานอันชอบ (svapasyā) และปัญญาอันสว่าง (dhī)—ผู้ให้ทานอันอุดมยิ่ง; เพราะเขาเปี่ยมเต็มด้วยน้ำโสมะ (andhas).

Mantra 4

आ यं पृणन्ति दिवि सद्मबर्हिषः समुद्रं न सुभ्वः स्वा अभिष्टयः । तं वृत्रहत्ये अनु तस्थुरूतयः शुष्मा इन्द्रमवाता अह्रुतप्सवः ॥

เหล่าผู้อาศัย ณ ที่ประทับทิพย์ในสวรรค์ เติมเขาให้เต็มในฟากฟ้า—ดุจมหาสมุทร—ด้วยความสำเร็จอันรวดเร็วส่องประกายและความปรารถนา (abhiṣṭi) ของตนเอง. ในการพิฆาตวฤตระ บรรดาความช่วยเกื้อหนุน (ūtí) ได้ตามติดอยู่เบื้องหลัง—พลังแรงกล้า (śuṣmá) ที่รายล้อมอินทรา เร่าร้อนมิรู้เหน็ดเหนื่อย.

Mantra 5

अभि स्ववृष्टिं मदे अस्य युध्यतो रघ्वीरिव प्रवणे सस्रुरूतयः । इन्द्रो यद्वज्री धृषमाणो अन्धसा भिनद्वलस्य परिधीँरिव त्रितः ॥

เมื่อเขาต่อสู้ในความปีติคลั่ง มุ่งสู่การหลั่งไหลของตนเอง (svavṛṣṭi) บรรดาความเกื้อกูล (ūtayaḥ) ก็แล่นมา ดุจธารน้ำอันรวดเร็วไหลลงตามลาดเขา ครั้นอินทระ (Indra) ผู้ถือวัชระ (vajra) กล้าหาญในความรื่นรมย์แห่งโสมะ (Soma) ผ่าเครื่องกั้นของวละ (Vala) ประหนึ่งหักขอบล้อ—แล้วความอุดมอันซ่อนเร้นก็ถูกเปิดออก

Mantra 6

परीं घृणा चरति तित्विषे शवोऽपो वृत्वी रजसो बुध्नमाशयत् । वृत्रस्य यत्प्रवणे दुर्गृभिश्वनो निजघन्थ हन्वोरिन्द्र तन्यतुम् ॥

ประกายเรืองร้อนเคลื่อนไปรอบเขา; พละกำลังของเขาวาบวับ ครั้นโอบล้อมสายน้ำแล้ว เขาก็วางมันไว้ ณ ฐานแห่งห้วงอากาศของโลก (rajas) โอ้อินทระ เมื่อ ณ ลาดแห่งวฤตระ (Vṛtra) ท่ามกลางเสียงกระทบอันหยาบกร้าน ท่านได้ฟาดให้สายฟ้า/อสนี (tanyatu) หลุดจากขากรรไกรของมัน ท่านก็ทำให้ผู้กีดขวางล้มลง

Mantra 7

ह्रदं न हि त्वा न्यृषन्त्यूर्मयो ब्रह्माणीन्द्र तव यानि वर्धना । त्वष्टा चित्ते युज्यं वावृधे शवस्ततक्ष वज्रमभिभूत्योजसम् ॥

ดุจคลื่นไม่อาจสั่นคลอนทะเลสาบอันลึกแห่งดวงใจได้ ฉันใด โอ้อินทระ บรรดาพรหมมันต์/มนตร์สรรเสริญ (brahmāṇi) อันเป็นของท่าน—ซึ่งเกื้อหนุนให้ท่านเจริญ—ก็ไม่อาจถูกโค่นล้มได้ แม้ทวษฏฤ (Tvaṣṭṛ) เทพช่าง ยังเสริมพลังอันเหมาะควรแก่ท่าน และหล่อหลอมวัชระ (vajra) อันเปี่ยมฤทธิ์พิชิตให้

Mantra 8

जघन्वाँ उ हरिभिः सम्भृतक्रतविन्द्र वृत्रं मनुषे गातुयन्नपः । अयच्छथा बाह्वोर्वज्रमायसमधारयो दिव्या सूर्यं दृशे ॥

โอ้ อินทรา ผู้มีปณิธานอันสั่งสมไว้; ด้วยม้าสีทองแดง (หริ) ของท่าน ท่านได้สังหารวฤตระ (Vṛtra) ปรารถนาหนทางเพื่อมนุษย์แล้วปลดปล่อยสายน้ำทั้งหลาย. ท่านได้กุมวัชระ (vajra) อันเป็นเหล็กไว้ในวงแขน และทรงชูสุริยะอันศักดิ์สิทธิ์ไว้บนสวรรค์เพื่อให้ประจักษ์แก่สายตา.

Mantra 9

बृहत्स्वश्चन्द्रममवद्यदुक्थ्यमकृण्वत भियसा रोहणं दिवः । यन्मानुषप्रधना इन्द्रमूतयः स्वर्नृषाचो मरुतोऽमदन्ननु ॥

พวกเขาทำบทสรรเสริญให้ยิ่งใหญ่และสว่างไสว เปี่ยมด้วยพลัง; ด้วยความครั่นคร้ามยำเกรงจึงก่อรูปหนทางไต่ขึ้นสู่สวรรค์. เมื่อในการศึกของมนุษย์ เหล่ามรุต (Maruts) ผู้ร่วมอยู่กับมนุษย์ ได้รื่นเริงติดตามอินทรา—เป็นผู้เกื้อหนุนแดนสว่าง (svar).

Mantra 10

द्यौश्चिदस्यामवाँ अहेः स्वनादयोयवीद्भियसा वज्र इन्द्र ते । वृत्रस्य यद्बद्बधानस्य रोदसी मदे सुतस्य शवसाभिनच्छिरः ॥

แม้ท้องฟ้าอันแข็งแกร่งก็ยังสะท้านถอยด้วยความหวาดกลัวต่อเสียงคำรามของอสรพิษนั้น; โอ้ อินทรา วัชระของท่านช่างน่าสะพรึงยิ่งนัก. เมื่อวฤตระกำลังผูกมัดสองโลก (ฟ้าและดิน) ในความปีติแห่งโสมะ (Soma) ที่คั้นแล้ว ท่านได้ผ่าศีรษะของมันด้วยพลังอันยิ่งใหญ่.

Mantra 11

यदिन्न्विन्द्र पृथिवी दशभुजिरहानि विश्वा ततनन्त कृष्टयः । अत्राह ते मघवन्विश्रुतं सहो द्यामनु शवसा बर्हणा भुवत् ॥

ครั้นนั้น โอ้อินทระ แผ่นดินประหนึ่งมีสิบกร ได้แผ่กางออกทุกวันเพื่อหมู่ชนทั้งหลาย; ณ ที่นี้เอง โอ้ผู้เอื้อเฟื้อ พลังอันเลื่องลือไกลของท่าน ได้เป็นการยกชูอันไพศาลด้วยฤทธา เอื้อมถึงสวรรค์.

Mantra 12

त्वमस्य पारे रजसो व्योमनः स्वभूत्योजा अवसे धृषन्मनः । चकृषे भूमिं प्रतिमानमोजसोऽपः स्वः परिभूरेष्या दिवम् ॥

ท่านอยู่เลยพ้นแดนกลางนี้ไป เป็นผู้กว้างใหญ่ในภาวะ เป็นผู้เกิดเองในฤทธิ์ เพื่อเกื้อกูลเรา โอ้ผู้ใจหาญ. ท่านได้ทำให้แผ่นดินเป็นมาตรวัดแห่งพลังของท่าน; โอบล้อมสายน้ำและโลกอันสว่างไสว (สวรฺ) แล้วมุ่งสู่ฟ้า.

Mantra 13

त्वं भुवः प्रतिमानं पृथिव्या ऋष्ववीरस्य बृहतः पतिर्भूः । विश्वमाप्रा अन्तरिक्षं महित्वा सत्यमद्धा नकिरन्यस्त्वावान् ॥

ท่านได้เป็นมาตรวัดแห่งความเป็นอยู่ของแผ่นดิน เป็นเจ้าแห่งความไพศาลและแห่งพลังวีรบุรุษอันสูงส่ง. ด้วยความยิ่งใหญ่ของท่าน ท่านได้เติมเต็มแดนกลาง (อันตริกษะ) ทั้งสิ้น. จริงแท้แน่นอน ไม่มีผู้อื่นใดเสมอท่านในฤทธิ์และการคุ้มครอง.

Mantra 14

न यस्य द्यावापृथिवी अनु व्यचो न सिन्धवो रजसो अन्तमानशुः । नोत स्ववृष्टिं मदे अस्य युध्यत एको अन्यच्चकृषे विश्वमानुषक् ॥

ความกว้างใหญ่ของท่านนั้น แม้ฟ้ากับดินก็ไม่อาจตามให้ทัน; แม่น้ำทั้งหลายก็ไปไม่ถึงที่สุดแห่งห้วงอากาศกลางนั้น. ในความปลาบปลื้มแห่งศึก ก็ไม่มีผู้ใดทัดเทียม “ฝน” ของท่านเอง—สายฝนแห่งฤทธิ์เดช. ท่านผู้เดียวทำให้โลกทั้งปวงเคลื่อนไปตามระเบียบของมนุษย์.

Mantra 15

आर्चन्नत्र मरुतः सस्मिन्नाजौ विश्वे देवासो अमदन्ननु त्वा । वृत्रस्य यद्भृष्टिमता वधेन नि त्वमिन्द्र प्रत्यानं जघन्थ ॥

ในศึกนี้เอง มารุต (Marut) ทั้งหลายขับสรรเสริญ และเทพทั้งปวงก็ยินดีตามเสด็จท่าน. เมื่อท่านใช้อาวุธมรณะที่ส่องประกายเข้าต่อกรกับวฤตระ (Vṛtra) โอ้อินทระ (Indra) ท่านได้ฟันล้มศัตรูผู้ต้านทานนั้นลง.