Sukta 52

Mantra 1

त्यं सु मेषं महया स्वर्विदं शतं यस्य सुभ्वः साकमीरते । अत्यं न वाजं हवनस्यदं रथमेन्द्रं ववृत्यामवसे सुवृक्तिभिः ॥

त्यं सु मेषं महया स्वर्विदं शतं यस्य सुभ्वः साकमीरते। अत्यं न वाजं हवनस्यदं रथमेन्द्रं ववृत्यामवसे सुवृक्तिभिः॥

Mantra 2

स पर्वतो न धरुणेष्वच्युतः सहस्रमूतिस्तविषीषु वावृधे । इन्द्रो यद्वृत्रमवधीन्नदीवृतमुब्जन्नर्णांसि जर्हृषाणो अन्धसा ॥

स पर्वतो न धरुणेष्वच्युतः सहस्रमूतिः तविषीषु वावृधे। इन्द्रो यद्वृत्रमवधीन्नदीवृतम्, उब्जन्नर्णांसि जर्हृषाणोऽन्धसा॥

Mantra 3

स हि द्वरो द्वरिषु वव्र ऊधनि चन्द्रबुध्नो मदवृद्धो मनीषिभिः । इन्द्रं तमह्वे स्वपस्यया धिया मंहिष्ठरातिं स हि पप्रिरन्धसः ॥

स हि द्वरो द्वरिषु वव्र ऊधनि चन्द्रबुध्नो मदवृद्धो मनीषिभिः। इन्द्रं तमह्वे स्वपस्यया धिया मंहिष्ठरातिं स हि पप्रिरन्धसः॥

Mantra 4

आ यं पृणन्ति दिवि सद्मबर्हिषः समुद्रं न सुभ्वः स्वा अभिष्टयः । तं वृत्रहत्ये अनु तस्थुरूतयः शुष्मा इन्द्रमवाता अह्रुतप्सवः ॥

आ यं पृणन्ति दिवि सद्मबर्हिषः समुद्रं न सुभ्वः स्वा अभिष्टयः। तं वृत्रहत्ये अनु तस्थुरूतयः शुष्मा इन्द्रमवाता अह्रुतप्सवः॥

Mantra 5

अभि स्ववृष्टिं मदे अस्य युध्यतो रघ्वीरिव प्रवणे सस्रुरूतयः । इन्द्रो यद्वज्री धृषमाणो अन्धसा भिनद्वलस्य परिधीँरिव त्रितः ॥

स्ववृष्टिं प्रति मदे युध्यतः तस्य रघ्वीरिव प्रवणे सस्रुरूतयः। यदा वज्रीन्द्रः धृषमाणोऽन्धसा वलस्य परिधीनिव भिनत्—तदा निगूढाः पूर्णताः (गावो धनानि ज्योतींषि) विवृताः।

Mantra 6

परीं घृणा चरति तित्विषे शवोऽपो वृत्वी रजसो बुध्नमाशयत् । वृत्रस्य यत्प्रवणे दुर्गृभिश्वनो निजघन्थ हन्वोरिन्द्र तन्यतुम् ॥

परीं घृणा चरति तित्विषे शवः; अपो वृत्वा रजसो बुध्नम् आशयत्। वृत्रस्य यत् प्रवणे दुर्गृभिश्वनो निजघन्थ हन्वोरिन्द्र तन्यतुम्—तदा निरुद्धिः पपात।

Mantra 7

ह्रदं न हि त्वा न्यृषन्त्यूर्मयो ब्रह्माणीन्द्र तव यानि वर्धना । त्वष्टा चित्ते युज्यं वावृधे शवस्ततक्ष वज्रमभिभूत्योजसम् ॥

ह्रदं न हि त्वा न्यृषन्त्य ऊर्मयः; ब्रह्माणीन्द्र तव यानि वर्धना। त्वष्टा चित्ते युज्यं वावृधे शवः; ततक्ष वज्रमभिभूत्योजसम्।

Mantra 8

जघन्वाँ उ हरिभिः सम्भृतक्रतविन्द्र वृत्रं मनुषे गातुयन्नपः । अयच्छथा बाह्वोर्वज्रमायसमधारयो दिव्या सूर्यं दृशे ॥

हरिभिः सह सम्भृतक्रतुरिन्द्रः मनुष्याय गातुं कामयमानः वृत्रं जघान, अपश्च मोचयामास। स बाह्वोः आयसं वज्रमयच्छत्, दिवि च दिव्यं सूर्यं दर्शने धारयामास।

Mantra 9

बृहत्स्वश्चन्द्रममवद्यदुक्थ्यमकृण्वत भियसा रोहणं दिवः । यन्मानुषप्रधना इन्द्रमूतयः स्वर्नृषाचो मरुतोऽमदन्ननु ॥

ते उक्थ्यं बृहत् स्वश्चन्द्रं चक्रुः, तेजोबलसम्पन्नम्; भियसा दिवो रोहणं निर्ममे। यदा मानुषप्रधनेषु स्वर्नृसाचो नृषाचो मरुत इन्द्रमनु मूतयः प्रमुदिताः।

Mantra 10

द्यौश्चिदस्यामवाँ अहेः स्वनादयोयवीद्भियसा वज्र इन्द्र ते । वृत्रस्य यद्बद्बधानस्य रोदसी मदे सुतस्य शवसाभिनच्छिरः ॥

अस्याहेः स्वनाद् भियसा द्यौश्चिद् अमवाँ निविव्ये; एवं घोरः ते वज्र इन्द्र। यदा वृत्रस्य बद्बधानस्य रोदसी, सुतस्य सोमस्य मदे शवसा तस्य शिरोऽभिनच्छः।

Mantra 11

यदिन्न्विन्द्र पृथिवी दशभुजिरहानि विश्वा ततनन्त कृष्टयः । अत्राह ते मघवन्विश्रुतं सहो द्यामनु शवसा बर्हणा भुवत् ॥

यदा, हे इन्द्र, दशभुजा पृथिवी सर्वाण्यहानि प्रजाभ्यः प्रसारितबाहुरिव ततान, तदा हि अत्र, हे मघवन्, तव विश्रुतं सहः शवसा महद् बर्हणं भूत्वा द्याम् अनु अभवत्।

Mantra 12

त्वमस्य पारे रजसो व्योमनः स्वभूत्योजा अवसे धृषन्मनः । चकृषे भूमिं प्रतिमानमोजसोऽपः स्वः परिभूरेष्या दिवम् ॥

त्वम् अस्य रजसः पारे व्योमनः विस्तीर्णः, स्वभूत्योजाः अवसे, हे धृषन्मनः। चकृषे भूमिं प्रतिमानम् ओजसः; अपः स्वः परिभूय एषि दिवम्।

Mantra 13

त्वं भुवः प्रतिमानं पृथिव्या ऋष्ववीरस्य बृहतः पतिर्भूः । विश्वमाप्रा अन्तरिक्षं महित्वा सत्यमद्धा नकिरन्यस्त्वावान् ॥

त्वं भुवः प्रतिमानं पृथिव्याः; ऋष्ववीरस्य बृहतः पतिः अभूः। विश्वम् आप्रा अन्तरिक्षं महित्वा; सत्यम् अद्धा न किञ्चिद् अन्यः त्वावान्।

Mantra 14

न यस्य द्यावापृथिवी अनु व्यचो न सिन्धवो रजसो अन्तमानशुः । नोत स्ववृष्टिं मदे अस्य युध्यत एको अन्यच्चकृषे विश्वमानुषक् ॥

यस्य वै विस्तीर्णतां द्यावापृथिव्यौ नानुव्यचतः, न च सिन्धवो रजसोऽन्तर्मानस्य परिमाणमश्नुवन्ति। न चास्य युद्धमदे स्ववृष्टिं बलवृष्टिं कश्चन समश्नुते। एक एव स विश्वं मनुष्यधर्मे नियोज्य चकार चलितम्।

Mantra 15

आर्चन्नत्र मरुतः सस्मिन्नाजौ विश्वे देवासो अमदन्ननु त्वा । वृत्रस्य यद्भृष्टिमता वधेन नि त्वमिन्द्र प्रत्यानं जघन्थ ॥

अत्रास्मिन्नाजौ मरुतोऽर्चन्, त्वामनु सर्वे देवासोऽमदन्। यदा वृत्रस्य भृष्टिमता वधेन, हे इन्द्र, त्वं प्रत्यानं प्रतिरोधिनं निहत्य पातितवान्।