Sukta 52

Mantra 1

त्यं सु मेषं महया स्वर्विदं शतं यस्य सुभ्वः साकमीरते । अत्यं न वाजं हवनस्यदं रथमेन्द्रं ववृत्यामवसे सुवृक्तिभिः ॥

ಅವನನ್ನು—ಬಲದ ಪ್ರೇರಕ ಮೇಷನನ್ನು, ಸ್ವರ್ವಿದ (ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಲೋಕದ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವವನು)ನನ್ನು—ನಾನು ಮಹಿಮಾಪಡಿಸುತ್ತೇನೆ; ಅವನ ಶತಗತಿಯಲ್ಲಿ ತೇಜಸ್ವಿ ಶಕ್ತಿಗಳು ಒಂದಾಗಿ ಏಳುತ್ತವೆ. ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಅಶ್ವದಂತೆ, ಹವನದ ಆಹ್ವಾನಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವ ರಥದಂತೆ—ಸುವೃಕ್ತಿಗಳ (ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿದ ಸ್ತುತಿ-ವಚನಗಳು) ಮೂಲಕ ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಇಂದ್ರನನ್ನು ನಮ್ಮ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸೋಣ.

Mantra 2

स पर्वतो न धरुणेष्वच्युतः सहस्रमूतिस्तविषीषु वावृधे । इन्द्रो यद्वृत्रमवधीन्नदीवृतमुब्जन्नर्णांसि जर्हृषाणो अन्धसा ॥

ಅವನು ಪರ್ವತದಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ—ಆಧಾರಗಳಲ್ಲಿ ಅಚಲ; ಸಹಸ್ರ-ಸಹಾಯವಂತನು ತನ್ನ ತವಿಷಿ (ಪರಾಕ್ರಮ-ಶಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ) ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇಂದ್ರನು ನದಿಗಳನ್ನು ತಡೆದಿಟ್ಟ ವೃತ್ರನನ್ನು ವಧಿಸಿದಾಗ, ಜಲಪ್ರವಾಹಗಳನ್ನು ಒತ್ತಿ ಹೊರತೆಗೆಯಿದನು—ಸೋಮದ ಆನಂದ (ಅಂಧಸ)ದಲ್ಲಿ ಹರ್ಷಗೊಂಡು.

Mantra 3

स हि द्वरो द्वरिषु वव्र ऊधनि चन्द्रबुध्नो मदवृद्धो मनीषिभिः । इन्द्रं तमह्वे स्वपस्यया धिया मंहिष्ठरातिं स हि पप्रिरन्धसः ॥

ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ದ್ವಾರಗಳ ಉದ್ಘಾಟಕ; ದ್ವಾರಸ್ಥಾನಗಳಲ್ಲಿ ಅವನು ಆವರಣ—ಉಧರದಲ್ಲಿರುವ ಧನವನ್ನು ಧರಿಸುವವನು. ಚಂದ್ರ-ಬುಧ್ನ (ಚಂದ್ರ-ಆಧಾರವಂತ), ಮದದಿಂದ ವೃದ್ಧಿಯಾದವನು, ಋಷಿಗಳ ಮನೀಷಾ (ಚಿಂತನೆ-ಪ್ರಜ್ಞೆ)ಯಿಂದ ಪೋಷಿತ. ಆ ಇಂದ್ರನನ್ನು ನಾನು ಸ್ವಪಸ್ಯಾ (ಸತ್ಕರ್ಮ-ಇಚ್ಛೆ) ಮತ್ತು ಧಿಯಾ (ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಬುದ್ಧಿ)ಯಿಂದ ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇನೆ—ಅತ್ಯಂತ ಉದಾರ ದಾನವಂತನನ್ನು; ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಸೋಮರಸ (ಅಂಧಸ)ದಿಂದ ಪರಿಪೂರ್ಣನಾಗಿದ್ದಾನೆ.

Mantra 4

आ यं पृणन्ति दिवि सद्मबर्हिषः समुद्रं न सुभ्वः स्वा अभिष्टयः । तं वृत्रहत्ये अनु तस्थुरूतयः शुष्मा इन्द्रमवाता अह्रुतप्सवः ॥

ಯಾವನನ್ನು ದಿವ್ಯ ಸದನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪರಿಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೋ—ಸಮುದ್ರದಂತೆ—ತಮ್ಮದೇ ವೇಗ-ತೇಜಸ್ವಿ ಅಭಿಷ್ಟಯಃ (ಸಿದ್ಧಿ-ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳು)ಗಳಿಂದ. ಅವನನ್ನು ವೃತ್ರಹತ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಅನುಸರಿಸಿ ಊತಯಃ (ಸಹಾಯ-ಶಕ್ತಿಗಳು) ನಿಂತವು—ಇಂದ್ರನ ಸುತ್ತ ಶೂಷ್ಮಾಃ (ಬಲದ ಪ್ರಚಂಡ ಪ್ರಾಣಗಳು), ಉತ್ಸಾಹದಲ್ಲಿ ಅಶ್ರಾಂತ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಕ್ಲಾಂತ.

Mantra 5

अभि स्ववृष्टिं मदे अस्य युध्यतो रघ्वीरिव प्रवणे सस्रुरूतयः । इन्द्रो यद्वज्री धृषमाणो अन्धसा भिनद्वलस्य परिधीँरिव त्रितः ॥

ತನ್ನದೇ ಆದ ಪ್ರವಾಹ (ಸ್ವವೃಷ್ಟಿ) ಕಡೆಗೆ, ಮದದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಮಾಡುವವನಂತೆ, ಸಹಾಯಗಳು ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿ ವೇಗದ ಹರಿವುಗಳಂತೆ ಧಾವಿಸಿಬಂದವು. ವಜ್ರಧಾರಿ ಇಂದ್ರನು, ಸೋಮ-ಆನಂದದ ಅಂಧಸದಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯದಿಂದ, ವಲನ ಪರಿಧಿ/ಆವರಣಗಳನ್ನು ಅಂಚುಗಳನ್ನು ಮುರಿಯುವಂತೆ ಭೇದಿಸಿದಾಗ—ಅಡಗಿದ್ದ ಸಮೃದ್ಧಿಗಳು ತೆರೆದುಕೊಂಡವು.

Mantra 6

परीं घृणा चरति तित्विषे शवोऽपो वृत्वी रजसो बुध्नमाशयत् । वृत्रस्य यत्प्रवणे दुर्गृभिश्वनो निजघन्थ हन्वोरिन्द्र तन्यतुम् ॥

ಅವನ ಸುತ್ತ ದಹಿಸುವ ಕಿರಣತೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತದೆ; ಅವನ ಶಕ್ತಿ ಮಿಂಚುತ್ತದೆ. ನೀರನ್ನು ಆವರಿಸಿ, ಅವನು ಅವನ್ನು ರಜಸ್ (ವಿಶ್ವ-ಅಂತರಿಕ್ಷ)ದ ಬುಧ್ನ—ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿದನು. ವೃತ್ರನ ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿ, ಕಠೋರ ಘರ್ಷಣ-ಧ್ವನಿಗಳ ನಡುವೆ, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನೀನು ಅವನ ದವಡೆಯಿಂದ ಗರ್ಜಿಸುವ ತನ್ಯತು (ವಜ್ರ-ಗುಡುಗು)ವನ್ನು ಕೆಡವಿದಾಗ—ಅವರೋಧವು ಕುಸಿದುಬಿತ್ತು.

Mantra 7

ह्रदं न हि त्वा न्यृषन्त्यूर्मयो ब्रह्माणीन्द्र तव यानि वर्धना । त्वष्टा चित्ते युज्यं वावृधे शवस्ततक्ष वज्रमभिभूत्योजसम् ॥

ಅಲೆಗಳು ಆಳವಾದ ಹ್ರದವನ್ನು ಕದಲಿಸಲಾರದೆ ಇರುವಂತೆ, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನಿನ್ನ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಿ—ಸ್ಥಾಪಕ ಮಂತ್ರಗಳು—ಅಡಗಲಾರದವು; ಅವು ನಿನ್ನನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ತ್ವಷ್ಟೃನು ಕೂಡ ನಿನಗಾಗಿ ಯೋಗ್ಯ ಬಲವನ್ನು ಪೋಷಿಸಿ, ಜಯಶೀಲ ಓಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪರಿಪೂರ್ಣವಾದ ವಜ್ರವನ್ನು ರೂಪಿಸಿದ್ದಾನೆ.

Mantra 8

जघन्वाँ उ हरिभिः सम्भृतक्रतविन्द्र वृत्रं मनुषे गातुयन्नपः । अयच्छथा बाह्वोर्वज्रमायसमधारयो दिव्या सूर्यं दृशे ॥

ಹರಿಹಯಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸಂಭೃತಕ್ರತು ಎಂಬ ಹೇ ಇಂದ್ರನೇ! ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತ ನೀನು ವೃತ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ ನೀರನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದೆ. ನೀನು ನಿನ್ನ ಬಾಹುಗಳಲ್ಲಿ ಲೋಹದ ವಜ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದೆ; ದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ದಿವಿಯಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದೆ.

Mantra 9

बृहत्स्वश्चन्द्रममवद्यदुक्थ्यमकृण्वत भियसा रोहणं दिवः । यन्मानुषप्रधना इन्द्रमूतयः स्वर्नृषाचो मरुतोऽमदन्ननु ॥

ಅವರು ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಮಹತ್ತಾಗಿ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ, ಬಲದಿಂದ ತುಂಬಿದದಾಗಿ ಮಾಡಿದರು; ಭಯಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದಿವಿಗೆ ಏರುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ರೂಪಿಸಿದರು. ಮಾನವ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ, ನೃಸಾಚರಾದ ಮರುತರು—ಸ್ವರದ ಸಹಾಯಕರು—ಇಂದ್ರನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಆನಂದಿಸಿದರು, ನೆರವಾಗುತ್ತ.

Mantra 10

द्यौश्चिदस्यामवाँ अहेः स्वनादयोयवीद्भियसा वज्र इन्द्र ते । वृत्रस्य यद्बद्बधानस्य रोदसी मदे सुतस्य शवसाभिनच्छिरः ॥

ಆಕಾಶವೂ ಸಹ, ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿದ್ದರೂ, ಆ ಅಹಿ (ಸರ್ಪ)ಯ ಘರ್ಜನೆಗೆ ಭಯದಿಂದ ಹಿಂಜರಿಯಿತು; ಹೇ ಇಂದ್ರನೇ, ಅಷ್ಟು ಭಯಂಕರವಾಗಿತ್ತು ನಿನ್ನ ವಜ್ರ. ವೃತ್ರನು ಎರಡೂ ಲೋಕಗಳನ್ನು (ರೋದಸೀ) ಬಂಧಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಸುತ ಸೋಮದ ಮದದಲ್ಲಿ ನೀನು ಬಲದಿಂದ ಅವನ ಶಿರಸ್ಸನ್ನು ಚೀರಿ ಹಾಕಿದೆ.

Mantra 11

यदिन्न्विन्द्र पृथिवी दशभुजिरहानि विश्वा ततनन्त कृष्टयः । अत्राह ते मघवन्विश्रुतं सहो द्यामनु शवसा बर्हणा भुवत् ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ದಶಭುಜಿಯಾದ ಪೃಥಿವಿ ಸರ್ವ ದಿನಗಳಲ್ಲೂ ಜನರಿಗಾಗಿ ತನ್ನನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿ, ಹೇ ಮಘವನ್, ನಿನ್ನ ವಿಶ್ವಶ್ರುತ ಸಹೋಬಲವು ಶವಸದಿಂದ ಮಹಾ ಉನ್ನತಿಯಾಗಿ, ದ್ಯಾವಿನವರೆಗೆ ಏರಿತು.

Mantra 12

त्वमस्य पारे रजसो व्योमनः स्वभूत्योजा अवसे धृषन्मनः । चकृषे भूमिं प्रतिमानमोजसोऽपः स्वः परिभूरेष्या दिवम् ॥

ನೀನು ಈ ರಜಸಿನ ಪಾರ, ವ್ಯೋಮನಿಗಿಂತಲೂ ವಿಶಾಲಸ್ವರೂಪ; ಸ್ವಭೂತಿ-ಓಜಸ್ವಿ—ನಮ್ಮ ಅವಸಕ್ಕಾಗಿ, ಹೇ ಧೃಷಣ್ಮನಃ. ನೀನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಿನ್ನ ಓಜಸ್ಸಿನ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದೆ; ಅಪಃ ಮತ್ತು ಸ್ವಃ ಅನ್ನು ಪರಿಭೂ ಮಾಡಿ, ನೀನು ದಿವದತ್ತ ಚಲಿಸುತ್ತೀಯ.

Mantra 13

त्वं भुवः प्रतिमानं पृथिव्या ऋष्ववीरस्य बृहतः पतिर्भूः । विश्वमाप्रा अन्तरिक्षं महित्वा सत्यमद्धा नकिरन्यस्त्वावान् ॥

ನೀನು ಪೃಥಿವಿಯ ಭವದ ಪ್ರಮಾಣವಾಗಿದ್ದೀ; ಋಷ್ವವೀರನಾದ ಬೃಹತನ ಪತಿಯಾಗಿದ್ದೀ. ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ನೀನು ಸಮಸ್ತ ಅಂತರಿಕ್ಷವನ್ನು ತುಂಬಿದ್ದೀ. ಸತ್ಯವಾಗಿ, ಸತ್ಯದಲ್ಲೇ—ಬಲದಲ್ಲೂ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲೂ ನಿನಗೆ ಸಮನಾದ ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಲ್ಲ.

Mantra 14

न यस्य द्यावापृथिवी अनु व्यचो न सिन्धवो रजसो अन्तमानशुः । नोत स्ववृष्टिं मदे अस्य युध्यत एको अन्यच्चकृषे विश्वमानुषक् ॥

ಯಾರ ವಿಸ್ತಾರವನ್ನು ದ್ಯಾವಾ-ಪೃಥಿವಿಯೂ ಅನುಸರಿಸಲಾರವು; ಸಿಂಧವೋ (ನದಿಗಳು) ರಜಸ್‌ (ಮಧ್ಯಾಕಾಶ)ದ ಅಂತವನ್ನೂ ತಲುಪಲಾರವು. ಯುದ್ಧಮದದಲ್ಲಿ ಅವನ ಸ್ವವೃಷ್ಟಿ—ಶಕ್ತಿ-ವರ್ಷೆಯ ಸಮಾನತೆಯನ್ನು ಯಾರೂ ಸಾಧಿಸಲಾರರು. ಏಕನಾಗಿ ಅವನೇ ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಮಾನವ-ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ (ಮಾನુષಕ್) ಚಲಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು.

Mantra 15

आर्चन्नत्र मरुतः सस्मिन्नाजौ विश्वे देवासो अमदन्ननु त्वा । वृत्रस्य यद्भृष्टिमता वधेन नि त्वमिन्द्र प्रत्यानं जघन्थ ॥

ಇಲ್ಲಿ ಈ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮರುತರು ಹಾಡಿದರು; ಮತ್ತು ಸರ್ವ ದೇವರುಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಹರ್ಷಿಸಿದರು. ವೃತ್ರನ ವಿರುದ್ಧ, ಮರಣದ ದೀಪ್ತ ಶಸ್ತ್ರದಿಂದ, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನೀನು ಪ್ರತಿಆನ—ಪ್ರತಿರೋಧಿಸುವ ಶತ್ರುವನ್ನು—ಕುಸಿತಗೊಳಿಸಿದೆ.