Adhyaya 206: Section on the Manifestation of the Fruits of Auspicious Deeds

Verse 1

अथ शुभकर्मफलोदय प्रकरणम् ॥ ऋषिरुवाच ॥ चित्रगुप्तस्य सन्देशो वदतो यो मया श्रुतः ॥ श्रूयतां वै महाभागास्तपःसिद्धा द्विजोत्तमाः ॥

ఇప్పుడు శుభకర్మఫలోదయ ప్రకరణం. ఋషి పలికెను—చిత్రగుప్తుని సందేశాన్ని నేను పలుకబడుతుండగా విన్నాను; వినుడి, ఓ మహాభాగ్యులారా, తపస్సిద్ధులైన ద్విజోత్తములారా.

Verse 2

इमं सर्वातिथिं दान्तं सर्वभूतानुकम्पकम् ॥ समान्नदानदातारं शेषभोजनभोजिनम् ॥

ఇతనిని విడిచిపెట్టుడి—ఇతడు దమనం కలవాడు, సమస్త అతిథులకు ఆతిథ్యమిచ్చేవాడు, సమస్త భూతాలపై కరుణగలవాడు; సమానంగా అన్నదానం చేసేవాడు, మిగిలిన భోజనమే భుజించేవాడు.

Verse 3

मुञ्च मुञ्च महाभृत्य चैष धर्मस्य निर्णयः ॥ अहं कालेन सार्द्धं हि मृत्युना प्रकृतस्तथा ॥

విడిచిపెట్టుడి, విడిచిపెట్టుడి, ఓ మహాభృత్యా—ఇదే ధర్మనిర్ణయం. ఎందుకంటే నేను కాలంతో కూడి, అలాగే మృత్యుతో కూడి నియమితుడనై ఉన్నాను.

Verse 4

मम स्थास्यन्ति पार्श्वेषु पापा वै विकृतास्तथा ॥ एनं गायस्यन्ति गन्धर्वा गगनेऽप्सरसस्तथा ॥

నా పక్కలలో పాపులు—వికృతులై/పీడితులై—నిలిచి ఉంటారు. గంధర్వులు ఇతనిని గానము చేస్తారు; అలాగే ఆకాశంలో అప్సరసలు కూడా (యశస్సును) కీర్తిస్తారు.

Verse 5

दीयतामासनं दिव्यं तथान्यद्यानमेव च । अन्यान्यान्कामयेत्कामान्मनसा यानि चेच्छति ॥

దివ్యమైన ఆసనం ఇవ్వబడుగాక, అలాగే మరొక యానమును కూడా. మనస్సులో ఏ ఏ భోగాలను కోరుతాడో, ఆ ఆ కోరికలను కోరుగాక।

Verse 6

तत्तु शीघ्रं प्रदातव्यं धर्मराजस्य शासनात् ॥ अक्रियाणि तु दानानि पूर्वं दत्तानि धीमता ॥

కానీ ధర్మరాజుని ఆజ్ఞచేత అది శీఘ్రంగా ఇవ్వబడవలెను. ఎందుకంటే జ్ఞానివాడు ముందుగా చేసిన దానాలు వ్యర్థక్రియలు కావు.

Verse 7

प्रेक्षतां च महाभागो भोक्तुं चैव सहानुगः ॥ तिष्ठत्येषोऽत्र वै वीरो ममादेशान्महायशाः ॥

ఆ మహాభాగుడు అందరికీ దర్శనమగుగాక, మరియు అనుచరులతో కలిసి భోగించుగాక. ఈ మహాయశస్సుగల వీరుడు నా ఆజ్ఞచేత ఇక్కడే నిలిచియున్నాడు।

Verse 8

यावत्स्वर्गाद्विमानानि समागच्छन्ति कृत्स्नशः ॥ ततः स प्रवरैर्यानैः सानुगः सपरिच्छदः ॥

స్వర్గమునుండి సమస్త విమానములు పూర్తిగా వచ్చేవరకు; ఆ తరువాత అతడు శ్రేష్ఠ యానములతో, అనుచరులతో మరియు సమస్త పరిచ్ఛదములతో కూడి (ప్రయాణించుగాక)।

Verse 9

देवानां भवनं यातु दैवतैरभिपूजितः ॥ तत्रैव रमतां वीरो यावल्लोको हि धार्यते ॥

అతడు దేవతల భవనమునకు వెళ్లుగాక, దేవతలచేతనే పూజింపబడుగాక. లోకము నిలిచియున్నంతకాలము ఆ వీరుడు అక్కడే ఆనందించుగాక।

Verse 10

नैककन्याप्रदातारं नैकयज्ञकृतं तथा ॥ पूज्यतां सर्वकामैस्तु पदं गच्छतु वैष्णवम् ॥

అనేక కన్యాదానాలు చేసినవాడును, అనేక యజ్ఞాలు నిర్వహించినవాడును—సర్వకామసిద్ధులతో పూజింపబడుగాక; అతడు వైష్ణవ పదాన్ని పొందుగాక।

Verse 11

तत्रैष रमतां धीरः सहस्रमयुतं समाः ॥ ततो वै मानुषे लोके आद्ये वै जायतां कुले ॥

ఆ ధీరుడు అక్కడ పదివేల సంవత్సరాలు ఆనందించుగాక; అనంతరం మానవలోకంలో ఉత్తమ వంశంలో జన్మించుగాక।

Verse 12

भूतानुकम्पको ह्येष क्रियतामस्य चार्च्छनम् ॥ वर्षाणामयुतं चायं तत्र तिष्ठतु देववत् ॥

ఈయన భూతజాలంపై కరుణ కలవాడు; కనుక ఇతనికీ ఆర్చన చేయబడుగాక। మరియు ఇతడు అక్కడ దేవునివలె పదివేల సంవత్సరాలు నిలిచియుండుగాక।

Verse 13

जायते तु ततः पश्चात्सर्वमानुषपूजितः ॥ उपानहौ च छत्रं च जलभाजनमेव च ॥

ఆపై అతడు జన్మించి సమస్త మనుష్యులచే గౌరవింపబడును—(అతనితో) పాదుకలు, ఛత్రం, జలభాజనం కూడా సంబంధించును।

Verse 14

असकृद्द्येन दत्तानि तस्मै पूजां प्रयच्छथ ॥ सभा यत्र प्रवर्त्तन्ते यस्मिन्देशे सहस्रशः ॥

ఇవన్నీ పునఃపునః దానం చేసినవానికి పూజా-సత్కారము సమర్పించుడి. ఏ దేశంలో వేలాది సభలు జరుగుతాయో…

Verse 15

हस्तेन संस्पृशत्येष मृदुना शीतलेन च ॥ विद्याधरस्तथा ह्येष नित्यं मुदितमानसः ॥

ఇతడు మృదువైన, శీతలమైన చేతితో స్పర్శిస్తాడు. అందువల్ల ఇతడు నిజంగా విద్యాధరుడై నిత్యం ఆనందమనస్సుతో ఉంటాడు.

Verse 16

महापद्मानि चत्वारि तस्मिंस्तिष्ठन्तु नित्यशः ॥ ततश्च्युतश्च कालेन मानुषं लोकमास्थितः ॥

అతనికోసం అక్కడ నాలుగు మహాపద్మాలు నిత్యంగా నిలిచియుండుగాక. తరువాత కాలం గడిచినపుడు ఆ స్థితి నుండి చ్యుతుడై మానవలోకానికి వస్తాడు.

Verse 17

बहुसुन्दरनारीके कुले जन्म समाप्नुयात् ॥ दधि क्षीरं घृतं चैव येन दत्तं द्विजातिषु ॥

ద్విజులలో దధి, క్షీరం, ఘృతం దానం చేసినవాడు అనేక సుందర స్త్రీలు ఉన్న కులంలో జన్మను పొందుతాడు.

Verse 18

एष वा यातु नः पार्श्वमस्मै पूजां प्रयच्छथ ॥ नीयतां नीयतां शीघ्रं यत्रयत्र न चालयेत् ॥

లేదా ఇతడు మా పక్కకు రానివ్వండి; ఇతనికి పూజా-సత్కారం సమర్పించండి. ఇతనిని తీసుకెళ్లండి—త్వరగా తీసుకెళ్లండి—ఎక్కడెక్కడ అతడు చలించకుండునో అక్కడికి.

Verse 19

ततः पश्चादयं यातु यत्र लोकोऽनसूयकः ॥ तत्रैव रमतां धीरो बहुवर्षशतान्ययम् ॥

ఆ తరువాత ఇతడు ద్వేషరహితులైన ప్రజలు ఉన్న చోటుకు వెళ్లుగాక. అక్కడే ఈ ధీరుడు అనేక వందల సంవత్సరాలు సంతృప్తితో నివసించుగాక.

Verse 20

बहुसुन्दरनारीभिः सेव्यमानो महातपाः ॥ अमराख्यो भवेत् तत्र गोलोकेषु समाहितः ॥

అనేక సుందర స్త్రీల సేవ పొందుతూ ఆ మహాతపస్వి మనస్సు సమాధానంగా ఉంచి, అక్కడ ‘అమర’ అనే పేరుతో ప్రసిద్ధుడై గోలోకాలలో స్థిరపడతాడు।

Verse 21

इदमेवापरं चैव चित्रगुप्तस्य भाषितम् ॥ सर्वदेवमया देव्यो सर्ववेदमयास्तथा ॥

ఇదే మరొక వాక్యాన్ని చిత్రగుప్తుడు పలికాడు— ‘దేవీలు సమస్త దేవతల స్వరూపములు; అలాగే సమస్త వేదమయములు కూడా.’

Verse 22

अमृतं धारयन्त्यश्च प्रचरन्ति महीतले ॥ तीर्थानां परमं तीर्थमतस्तीरथं न विद्यते ॥

వారు అమృతాన్ని ధరించి భూమితలంపై సంచరిస్తారు। ఇది తీర్థాలలో పరమ తీర్థం; అందువల్ల దీనికన్నా మించిన తీర్థం లేదు।

Verse 23

पवित्रं च पवित्राणां पुष्टीनां पुष्टिरेव च ॥ तस्मात्पुरस्तु दातव्यं गवां वै मेध्यकारणात् ॥

ఇది పవిత్రాలలో పరమ పవిత్రం, పోషకాల్లో నిజమైన పోషణ. కాబట్టి యాజ్ఞిక శుద్ధి కారణంగా విధిపూర్వకంగా ముందుగా గోదానం చేయవలెను।

Verse 24

दध्ना हि त्रिदशाः सर्वे क्षीरेण च महेश्वरः ॥ घृतेन पावको नित्यं पायसेन पितामहः ॥

పెరుగుతో సమస్త దేవతలు తృప్తి చెందుతారు; పాలతో మహేశ్వరుడు; నెయ్యితో నిత్యం పావకుడు (అగ్నిదేవుడు); పాయసంతో పితామహుడు బ్రహ్మా।

Verse 25

सकृद्दत्तेन प्रीयन्ते वर्षाणां हि त्रयोदश ॥ तां दत्त्वा चैव पीत्वा च प्रीतो मेध्यस्तु जायते ॥

ఒక్కసారి దానం చేసినంత మాత్రాన వారు పదమూడు సంవత్సరాలు సంతుష్టులవుతారు. దానమిచ్చి, తానే త్రాగినచో మనస్సు ప్రసన్నమై యాజ్ఞిక శుద్ధి (మేధ్యత) కలుగుతుంది.

Verse 26

पञ्चगव्येन पीतेन वाजिमेधफलṃ लभेत् ॥ गव्यं तु परमं मेध्यं गव्यादन्यन्न विद्यते ॥

పంచగవ్యాన్ని పానము చేసినవాడు వాజిమేధ యజ్ఞఫలాన్ని పొందుతాడు. గోసంబంధ ద్రవ్యం పరమ శుద్ధికరం; గోద్రవ్యము తప్ప మరొకటి (అటువంటి) మేధ్యమని అంగీకరించబడదు.

Verse 27

गौ दन्तेषु मरुतो देवा जिह्वायां तु सरस्वती ॥ खुरमध्ये तु गन्धर्वाः खुराग्रेषु तु पन्नगाः ॥

గోవు దంతాలలో మరుత్ దేవతలు, జిహ్వపై సరస్వతి. ఖురమధ్యంలో గంధర్వులు, ఖురాగ్రాలలో పన్నగులు (సర్పులు) నివసిస్తారు.

Verse 28

अपाने सर्वतीर्थानि प्रस्रावे जाह्नवी नदी ॥ नानाद्वीपसमाकीर्णाश्चत्वारः सागरास्तथा ॥

అపానంలో (గుదంలో) సమస్త తీర్థాలు ఉన్నాయి; మూత్రంలో జాహ్నవీ నది (గంగా) ఉంది. అలాగే అనేక ద్వీపాలతో నిండిన నాలుగు సముద్రాలు కూడా (అక్కడే) ఉన్నాయి.

Verse 29

ऋषयो रोमकूपेषु गोमये पद्मधारिणी ॥ रोम्णि वसन्ति विद्याश्च त्वक्केशेष्वयनद्वयम् ॥

రోమకూపాలలో ఋషులు నివసిస్తారు; గోమయంలో పద్మధారిణీ (కమలధారిణీ దేవి) ఉంటుంది. రోమాలలో విద్యలు నివసిస్తాయి; చర్మం మరియు కేశాలలో రెండు అయనాలు (ఉత్తరాయణ–దక్షిణాయణ) స్థితమై ఉంటాయి.

Verse 30

धैर्यं धृतिश्च शान्तिश्च पुष्टिर्वृद्धिस्तथैव च ॥ स्मृतिर्मेधा तथा लज्जा वपुः कीर्तिस्तथैव च ॥

ధైర్యము, ధృతి, శాంతి; అలాగే పుష్టి, వృద్ధి; స్మృతి, మేధ, లజ్జ; మరియు దేహసౌఖ్యం, కీర్తి—ఇవన్నీ అక్కడ ఉన్నవని చెప్పబడింది.

Verse 31

विद्या शान्तिर्मतिश्चैव सन्ततिः परमा तथा ॥ गच्छन्तमनुगच्छन्ति ह्येता गावो न संशयः ॥

విద్య, శాంతి, సద్బుద్ధి, అలాగే పరమ సంతతి—ఈ గోవులు, సందేహం లేకుండా, ముందుకు సాగువానిని అనుసరిస్తాయి.

Verse 32

यत्र गावो जगत्तत्र देवदेवपुरोगमाः ॥ यत्र गावस्तत्र लक्ष्मीः सांख्यधर्मश्च शाश्वतः ॥

ఎక్కడ గోవులు ఉన్నాయో అక్కడే జగత్తు (సమృద్ధమైన క్రమం) ఉంటుంది; దేవదేవుని ముందుండి నడిచే దేవగణమూ అక్కడే ఉంటారు. ఎక్కడ గోవులు ఉన్నాయో అక్కడే లక్ష్మీ మరియు శాశ్వతమైన సాంఖ్యధర్మమూ ఉంటాయి.

Verse 33

सर्वरूपेषु ता गावस्तिष्ठन्त्यभिमतास्तथा ॥ भवनॆषु विशालॆषु सर्वप्रासादपङ्क्तिषु ॥

ఆ గోవులు అన్ని రూపాలలోనూ నిలిచి ఉంటాయి, ఇష్టమైనవిగా గౌరవింపబడుతాయి; విశాల భవనాలలోను, అన్ని ప్రాసాదాల వరుసలలోను (వాటి సన్నిధి చెప్పబడింది).

Verse 34

स्त्रियश्च पुरुषाश्चैव रक्षन्तश्च सुयन्त्रिताः ॥ शयनासनपानेषु ह्युपविष्टाः सहस्रशः ॥

స్త్రీలు, పురుషులు కూడా—రక్షణలో నిమగ్నులై, సుశాసనంతో—శయన, ఆసన, పానసేవల వద్ద వేల సంఖ్యలో కూర్చుంటారు.

Verse 35

क्रीडन्ति विविधैर्भोगैर्भोगेषु च सहस्रशः ॥ तत्र पानगृहेष्वन्ये पुष्पमालाविभूषिताः ॥

వారు నానావిధ భోగాలతో క్రీడించి, సహస్రాల భోగాలలో రమిస్తారు. అక్కడ పానగృహాలలో ఇతరులు పుష్పమాలలతో అలంకృతులై ఉంటారు.

Verse 36

भक्ष्याणां विविधानां च भोजनानां च सञ्चयात् ॥ शयनासनपानानि वाजिनो वारणांस्तथा ॥

వివిధ భక్ష్యాలు, భోజనాల సమృద్ధి వల్ల అక్కడ శయనాలు, ఆసనాలు, పానీయాలు ఉన్నాయి; అలాగే గుర్రాలు, ఏనుగులు కూడా ఉన్నాయి.

Verse 37

उद्यानॆषु तथा चान्या भवनॆषु च पुण्यतः ॥ अनेन सदृशं नास्ति ह्यस्माद् अन्यन्न विद्यते ॥

ఇతరులు అలాగే ఉద్యానాలలోను, పుణ్యఫలంగా భవనాలలోను ఉంటారు. దీనితో సమానమైనది లేదు; దీనికి భిన్నంగా మరేదీ సమానమని తెలియదు.

Verse 38

अहो सूत्रकृतं शिल्पमहो रत्नैरलङ्कृतम् ॥ एवं गृहाद्गृहं गच्छन्नहं तत्र ततोऽस्तमः ॥

అహో! దారాలతో నిర్మితమైన ఎంత అద్భుత శిల్పం; అహో! రత్నాలతో అలంకృతం! ఇలా ఇంటి నుంచి ఇంటికి వెళ్తూ నేను అక్కడ, ఆ స్థలంలోనే, ఆగిపోయాను (నా గతి ముగిసింది).

Verse 39

ततस्तु निखिलं सम्यग्दृष्ट्वा कर्म महोदयम् ॥ पुनरेवागतः पार्श्वं यमस्य द्विजसत्तमाः ॥

అప్పుడు కర్మ యొక్క మహోదయం (మహత్తర ఫలితం) మొత్తంగా సమ్యకంగా దర్శించి, ఓ ద్విజశ్రేష్ఠులారా, అతడు మళ్లీ యముని పార్శ్వానికి వచ్చెను.

Verse 40

स कृतार्थः सदा लोके यत्रैषोऽभिप्रयास्यति ॥ तत्र मेध्यं पवित्रं च यत्र स्थास्यत्ययं शुचिः ॥

అతడు ఎక్కడికి వెళ్లాలని సంకల్పిస్తాడో అక్కడక్కడ ఈ లోకంలో సదా కృతార్థుడవుతాడు; మరియు ఈ శుచియైన పురుషుడు నివసించే స్థలం మేధ్యమూ పవిత్రమూ అని భావించబడుతుంది.

Verse 41

गोरसस्य तु पूर्णानि भाजनानि सहस्रशः ॥ यत्र दत्त्वा च पीत्वा च बान्धवेभ्यो विभागशः ॥

అక్కడ గోరసంతో నిండిన పాత్రలు వేల సంఖ్యలో ఉన్నాయి; వాటిని దానం చేసి, తాను కూడా పానంచేసి, బంధువులకు తగిన వాటాల ప్రకారం విభజించి ఇచ్చారు.

Verse 42

सर्वसन्धिषु साध्याश्च चन्द्रादित्यौ तु लोचने ॥ ककुदे सर्वक्षत्राणि लाङ्गूले धर्म आश्रितः ॥

దాని అన్ని సంధులలో సాధ్యులు ఉన్నారు; చంద్రుడు, సూర్యుడు దాని రెండు కన్నులు. కకుదంలో (కుబ్బులో) సమస్త క్షాత్రశక్తులు; తోకలో ధర్మం స్థాపితమై ఉంది.

Verse 43

अपश्यन् विविधास्तत्र स्त्रियश्च शुभलोचनाः ॥ शोभयन्ति स्त्रियः काश्चिज्जलक्रीडा गतास्तथा ॥

అతడు అక్కడ శుభనేత్రాలైన వివిధ స్త్రీలను చూశాడు; అలాగే కొందరు స్త్రీలు జలక్రీడకు వెళ్లి కూడా ఆ స్థలాన్ని శోభింపజేస్తున్నారు.