Adhyaya 206
Varaha PuranaAdhyaya 20643 Shlokas

Adhyaya 206: Section on the Manifestation of the Fruits of Auspicious Deeds

Śubhakarmaphalodaya-prakaraṇa

Ethical-Discourse (Dāna-phala and Post-mortem Moral Administration)

अस्मिन्नध्याये वराह–पृथिव्योः संवादपरिसरे ऋषिणा चित्रगुप्तवचनं निवेद्यते—मरणोत्तरं पुण्यपापविचारः कथं भवतीति। अतिथिसत्कारपरः, अन्नदाननिरतः, शेषभोजनवितरणशीलश्च दयालुदाता धर्मराजाज्ञया बन्धनात् विमुच्यते, पूज्यते च। दिव्यविमानानि आगच्छन्ति; गन्धर्वाप्सरसः स्तुवन्ति; स पुण्यवान् दिव्यगृहेषु रमते, पश्चात् मानुषजन्मनि मान्यकुले पुनरावर्तते। विशेषतः गोदानं, गोसम्बद्धदानानि, पञ्चगव्यं च परमं पावनमिति प्रशस्यते; गोशरीरे देवता नद्यः गुणाश्च विन्यस्यन्ते। अन्ते नियतदानस्य फलरूपा स्वर्गसमृद्धिः प्रदर्श्यते, गोकेन्द्रितया अर्थव्यवस्थया तथा शौचाचारैः लोकहितं पृथिवीधारणं च सूच्यते।

Primary Speakers

VarāhaPṛthivīṚṣi (narrator)Citragupta (reported speech)Dharmarāja/Yama (as authority referenced)

Key Concepts

śubha-karma-phala (fruits of auspicious action)dāna (gift-giving), especially annadāna and go-dānaatithi-satkāra (hospitality to guests)Citragupta as karmic record-keeper and messengerpost-mortem moral administration (Yama/Dharmarāja’s śāsana)pañcagavya and gavyam as medhya (purificatory substances)cosmic mapping of divinities onto the cow (gau-tattva)svarga/Goloka enjoyment and return to human birth (punarjanma)

Shlokas in Adhyaya 206

Verse 1

अथ शुभकर्मफलोदय प्रकरणम् ॥ ऋषिरुवाच ॥ चित्रगुप्तस्य सन्देशो वदतो यो मया श्रुतः ॥ श्रूयतां वै महाभागास्तपःसिद्धा द्विजोत्तमाः ॥

अथ शुभकर्मफलोदयप्रकरणम्। ऋषिरुवाच—चित्रगुप्तस्य सन्देशो मया वदतः श्रुतः; श्रूयतां वै महाभागाः तपःसिद्धा द्विजोत्तमाः॥

Verse 2

इमं सर्वातिथिं दान्तं सर्वभूतानुकम्पकम् ॥ समान्नदानदातारं शेषभोजनभोजिनम् ॥

इमं सर्वातिथिं दान्तं सर्वभूतानुकम्पकम्। समान्नदानदातारं शेषभोजनभोजिनं (मुञ्चत)॥

Verse 3

मुञ्च मुञ्च महाभृत्य चैष धर्मस्य निर्णयः ॥ अहं कालेन सार्द्धं हि मृत्युना प्रकृतस्तथा ॥

मुञ्च मुञ्च महाभृत्य—चैष धर्मस्य निर्णयः। अहं कालेन सार्धं हि मृत्युना प्रकृतस्तथा॥

Verse 4

मम स्थास्यन्ति पार्श्वेषु पापा वै विकृतास्तथा ॥ एनं गायस्यन्ति गन्धर्वा गगनेऽप्सरसस्तथा ॥

मम पार्श्वेषु पापा वै विकृतास्तथा स्थास्यन्ति। एनं गायिष्यन्ति गन्धर्वा गगनेऽप्सरसस्तथा॥

Verse 5

दीयतामासनं दिव्यं तथान्यद्यानमेव च । अन्यान्यान्कामयेत्कामान्मनसा यानि चेच्छति ॥

दीयतामासनं दिव्यं तथान्यद्यानमेव च । अन्यान्यान्कामयेत्कामान् मनसा यानि चेच्छति ॥

Verse 6

तत्तु शीघ्रं प्रदातव्यं धर्मराजस्य शासनात् ॥ अक्रियाणि तु दानानि पूर्वं दत्तानि धीमता ॥

तत्तु शीघ्रं प्रदातव्यं धर्मराजस्य शासनात् ॥ अक्रियाणि तु दानानि पूर्वं दत्तानि धीमता ॥

Verse 7

प्रेक्षतां च महाभागो भोक्तुं चैव सहानुगः ॥ तिष्ठत्येषोऽत्र वै वीरो ममादेशान्महायशाः ॥

प्रेक्षतां च महाभागो भोक्तुं चैव सहानुगः ॥ तिष्ठत्येषोऽत्र वै वीरो ममादेशान्महायशाः ॥

Verse 8

यावत्स्वर्गाद्विमानानि समागच्छन्ति कृत्स्नशः ॥ ततः स प्रवरैर्यानैः सानुगः सपरिच्छदः ॥

यावत्स्वर्गाद्विमानानि समागच्छन्ति कृत्स्नशः ॥ ततः स प्रवरैर्यानैः सानुगः सपरिच्छदः ॥

Verse 9

देवानां भवनं यातु दैवतैरभिपूजितः ॥ तत्रैव रमतां वीरो यावल्लोको हि धार्यते ॥

देवानां भवनं यातु दैवतैरभिपूजितः ॥ तत्रैव रमतां वीरो यावल्लोको हि धार्यते ॥

Verse 10

नैककन्याप्रदातारं नैकयज्ञकृतं तथा ॥ पूज्यतां सर्वकामैस्तु पदं गच्छतु वैष्णवम् ॥

यः बहुकन्याः प्रदत्तवान्, यश्च बहुयज्ञान् कृतवान्; स सर्वकामैः पूज्यतां, वैष्णवं पदं गच्छतु।

Verse 11

तत्रैष रमतां धीरः सहस्रमयुतं समाः ॥ ततो वै मानुषे लोके आद्ये वै जायतां कुले ॥

तत्र स धीरः सहस्रमयुतं समाः रमेत; ततः मानुषलोके आद्ये कुले जायेत।

Verse 12

भूतानुकम्पको ह्येष क्रियतामस्य चार्च्छनम् ॥ वर्षाणामयुतं चायं तत्र तिष्ठतु देववत् ॥

भूतानुकम्पकः एषः; अस्यापि अर्च्छनं क्रियताम्। अयं तत्र देववत् वर्षाणामयुतं तिष्ठतु।

Verse 13

जायते तु ततः पश्चात्सर्वमानुषपूजितः ॥ उपानहौ च छत्रं च जलभाजनमेव च ॥

ततः पश्चात् स सर्वमानुषपूजितः जायते; उपानहौ, छत्रं, जलभाजनं च (सम्बद्धः)।

Verse 14

असकृद्द्येन दत्तानि तस्मै पूजां प्रयच्छथ ॥ सभा यत्र प्रवर्त्तन्ते यस्मिन्देशे सहस्रशः ॥

येन एतानि असकृत् दत्तानि, तस्मै पूजां प्रयच्छथ। यस्मिन् देशे सहस्रशः सभाः प्रवर्तन्ते…

Verse 15

हस्तेन संस्पृशत्येष मृदुना शीतलेन च ॥ विद्याधरस्तथा ह्येष नित्यं मुदितमानसः ॥

एष हस्तेन मृदुना शीतलेन च संस्पृशति। तेन स हि विद्याधरः स्यात्, नित्यं मुदितमानसः॥

Verse 16

महापद्मानि चत्वारि तस्मिंस्तिष्ठन्तु नित्यशः ॥ ततश्च्युतश्च कालेन मानुषं लोकमास्थितः ॥

तस्मिन् तस्य नित्यशश्चत्वारि महापद्मानि तिष्ठन्तु। ततः कालेन च्युतः सन् मानुषं लोकमास्थितः॥

Verse 17

बहुसुन्दरनारीके कुले जन्म समाप्नुयात् ॥ दधि क्षीरं घृतं चैव येन दत्तं द्विजातिषु ॥

येन द्विजातिषु दधि क्षीरं घृतं चैव दत्तम्, स बहुसुन्दरनारीकुले जन्म समाप्नुयात्॥

Verse 18

एष वा यातु नः पार्श्वमस्मै पूजां प्रयच्छथ ॥ नीयतां नीयतां शीघ्रं यत्रयत्र न चालयेत् ॥

एष वा नः पार्श्वं यातु; अस्मै पूजां प्रयच्छथ। नीयतां नीयतां शीघ्रं यत्रयत्र न चालयेत्॥

Verse 19

ततः पश्चादयं यातु यत्र लोकोऽनसूयकः ॥ तत्रैव रमतां धीरो बहुवर्षशतान्ययम् ॥

ततः पश्चादयं यातु यत्र लोकोऽनसूयकः। तत्रैव रमतां धीरो बहुवर्षशतान्ययम्॥

Verse 20

बहुसुन्दरनारीभिः सेव्यमानो महातपाः ॥ अमराख्यो भवेत् तत्र गोलोकेषु समाहितः ॥

बहुसुन्दरनारीभिः सेव्यमानो महातपाः । समाहितमानसोऽसौ तत्र ‘अमर’ इति ख्यातो गोलोकेषु प्रतिष्ठितो भवति ॥

Verse 21

इदमेवापरं चैव चित्रगुप्तस्य भाषितम् ॥ सर्वदेवमया देव्यो सर्ववेदमयास्तथा ॥

इदमेवापरं चैव चित्रगुप्तेन भाषितम् । ‘सर्वदेवमया देव्यो सर्ववेदमयास्तथा’ ॥

Verse 22

अमृतं धारयन्त्यश्च प्रचरन्ति महीतले ॥ तीर्थानां परमं तीर्थमतस्तीरथं न विद्यते ॥

अमृतं धारयन्त्यश्च प्रचरन्ति महीतले । तीर्थानां परमं तीर्थम्; अतस्तीरथं न विद्यते ॥

Verse 23

पवित्रं च पवित्राणां पुष्टीनां पुष्टिरेव च ॥ तस्मात्पुरस्तु दातव्यं गवां वै मेध्यकारणात् ॥

पवित्रं च पवित्राणां पुष्टीनां पुष्टिरेव च । तस्मात्पुरस्तु दातव्या गवां दानं वै मेध्यकारणात् ॥

Verse 24

दध्ना हि त्रिदशाः सर्वे क्षीरेण च महेश्वरः ॥ घृतेन पावको नित्यं पायसेन पितामहः ॥

दध्ना हि त्रिदशाः सर्वे क्षीरेण च महेश्वरः । घृतेन पावको नित्यं पायसेन पितामहः ॥

Verse 25

सकृद्दत्तेन प्रीयन्ते वर्षाणां हि त्रयोदश ॥ तां दत्त्वा चैव पीत्वा च प्रीतो मेध्यस्तु जायते ॥

सकृद्दत्तेन तुष्यन्ति वर्षाणां हि त्रयोदश। तां दत्त्वा चैव पीत्वा च मनःप्रसादो भवति, मेध्यत्वं च जायते॥

Verse 26

पञ्चगव्येन पीतेन वाजिमेधफलṃ लभेत् ॥ गव्यं तु परमं मेध्यं गव्यादन्यन्न विद्यते ॥

पञ्चगव्यं पिबन् नित्यं वाजिमेधफलं लभेत्। गव्यं तु परमं मेध्यं, गव्यादन्यन्न विद्यते॥

Verse 27

गौ दन्तेषु मरुतो देवा जिह्वायां तु सरस्वती ॥ खुरमध्ये तु गन्धर्वाः खुराग्रेषु तु पन्नगाः ॥

गौर्दन्तेषु मरुतो देवा जिह्वायां तु सरस्वती। खुरमध्ये तु गन्धर्वाः खुराग्रेषु तु पन्नगाः॥

Verse 28

अपाने सर्वतीर्थानि प्रस्रावे जाह्नवी नदी ॥ नानाद्वीपसमाकीर्णाश्चत्वारः सागरास्तथा ॥

अपाने सर्वतीर्थानि, प्रस्रावे जाह्नवी नदी। नानाद्वीपसमाकीर्णाश्चत्वारः सागरास्तथा॥

Verse 29

ऋषयो रोमकूपेषु गोमये पद्मधारिणी ॥ रोम्णि वसन्ति विद्याश्च त्वक्केशेष्वयनद्वयम् ॥

ऋषयो रोमकूपेषु, गोमये पद्मधारिणी। रोम्णि वसन्ति विद्याश्च, त्वक्केशेष्वयनद्वयम्॥

Verse 30

धैर्यं धृतिश्च शान्तिश्च पुष्टिर्वृद्धिस्तथैव च ॥ स्मृतिर्मेधा तथा लज्जा वपुः कीर्तिस्तथैव च ॥

धैर्यं धृतिश्च शान्तिश्च पुष्टिर्वृद्धिस्तथैव च । स्मृतिर्मेधा तथा लज्जा वपुः कीर्तिस्तथैव च ॥

Verse 31

विद्या शान्तिर्मतिश्चैव सन्ततिः परमा तथा ॥ गच्छन्तमनुगच्छन्ति ह्येता गावो न संशयः ॥

विद्या शान्तिर्मतिश्चैव सन्ततिः परमा तथा । गच्छन्तमनुगच्छन्ति ह्येता गावो न संशयः ॥

Verse 32

यत्र गावो जगत्तत्र देवदेवपुरोगमाः ॥ यत्र गावस्तत्र लक्ष्मीः सांख्यधर्मश्च शाश्वतः ॥

यत्र गावो जगत्तत्र देवदेवपुरोगमाः । यत्र गावस्तत्र लक्ष्मीः सांख्यधर्मश्च शाश्वतः ॥

Verse 33

सर्वरूपेषु ता गावस्तिष्ठन्त्यभिमतास्तथा ॥ भवनॆषु विशालॆषु सर्वप्रासादपङ्क्तिषु ॥

सर्वरूपेषु ता गावस्तिष्ठन्त्यभिमतास्तथा । भवनेषु विशालेषु सर्वप्रासादपङ्क्तिषु ॥

Verse 34

स्त्रियश्च पुरुषाश्चैव रक्षन्तश्च सुयन्त्रिताः ॥ शयनासनपानेषु ह्युपविष्टाः सहस्रशः ॥

स्त्रियश्च पुरुषाश्चैव रक्षन्तश्च सुयन्त्रिताः । शयनासनपानेषु ह्युपविष्टाः सहस्रशः ॥

Verse 35

क्रीडन्ति विविधैर्भोगैर्भोगेषु च सहस्रशः ॥ तत्र पानगृहेष्वन्ये पुष्पमालाविभूषिताः ॥

क्रीडन्ति विविधैर्भोगैर्भोगेषु च सहस्रशः। तत्र पानगृहेष्वन्ये पुष्पमालाविभूषिताः॥

Verse 36

भक्ष्याणां विविधानां च भोजनानां च सञ्चयात् ॥ शयनासनपानानि वाजिनो वारणांस्तथा ॥

भक्ष्याणां विविधानां च भोजनानां च सञ्चयात्। शयनासनपानानि वाजिनो वारणांस्तथा॥

Verse 37

उद्यानॆषु तथा चान्या भवनॆषु च पुण्यतः ॥ अनेन सदृशं नास्ति ह्यस्माद् अन्यन्न विद्यते ॥

उद्यानॆषु तथा चान्या भवनॆषु च पुण्यतः। अनेन सदृशं नास्ति ह्यस्माद् अन्यन्न विद्यते॥

Verse 38

अहो सूत्रकृतं शिल्पमहो रत्नैरलङ्कृतम् ॥ एवं गृहाद्गृहं गच्छन्नहं तत्र ततोऽस्तमः ॥

अहो सूत्रकृतं शिल्पमहो रत्नैरलङ्कृतम्। एवं गृहाद्गृहं गच्छन्नहं तत्र ततोऽस्तमः॥

Verse 39

ततस्तु निखिलं सम्यग्दृष्ट्वा कर्म महोदयम् ॥ पुनरेवागतः पार्श्वं यमस्य द्विजसत्तमाः ॥

ततस्तु निखिलं सम्यग्दृष्ट्वा कर्म महोदयम्। पुनरेवागतः पार्श्वं यमस्य द्विजसत्तमाः॥

Verse 40

स कृतार्थः सदा लोके यत्रैषोऽभिप्रयास्यति ॥ तत्र मेध्यं पवित्रं च यत्र स्थास्यत्ययं शुचिः ॥

स कृतार्थः सदा लोके यत्रैषोऽभिप्रयास्यति। तत्र मेध्यं पवित्रं च यत्र स्थास्यत्ययं शुचिः॥

Verse 41

गोरसस्य तु पूर्णानि भाजनानि सहस्रशः ॥ यत्र दत्त्वा च पीत्वा च बान्धवेभ्यो विभागशः ॥

गोरसस्य तु पूर्णानि भाजनानि सहस्रशः। यत्र दत्त्वा च पीत्वा च बान्धवेभ्यो विभागशः॥

Verse 42

सर्वसन्धिषु साध्याश्च चन्द्रादित्यौ तु लोचने ॥ ककुदे सर्वक्षत्राणि लाङ्गूले धर्म आश्रितः ॥

सर्वसन्धिषु साध्याश्च चन्द्रादित्यौ तु लोचने। ककुदे सर्वक्षत्राणि लाङ्गूले धर्म आश्रितः॥

Verse 43

अपश्यन् विविधास्तत्र स्त्रियश्च शुभलोचनाः ॥ शोभयन्ति स्त्रियः काश्चिज्जलक्रीडा गतास्तथा ॥

अपश्यन् विविधास्तत्र स्त्रियश्च शुभलोचनाः। शोभयन्ति स्त्रियः काश्चिज्जलक्रीडा गतास्तथा॥

Frequently Asked Questions

The text prioritizes dāna-centered social ethics—especially hospitality (atithi-satkāra), food-giving (annadāna), and go-related gifts (go-dāna)—as actions that generate auspicious karmic outcomes. Merit is portrayed as administratively recognized through Citragupta’s report and Dharmarāja’s command, leading to honor, celestial enjoyment, and favorable rebirth.

No specific tithi, lunar month, vrata-day, or seasonal calendar marker is stated in this excerpt. Time is expressed in generalized durations (e.g., sahasra/ayuta years) describing the length of celestial enjoyment rather than ritual scheduling.

While not framed as ecology in modern terms, the chapter links ethical living to terrestrial sustainability by elevating cattle-centered giving and purification (gavyam, pañcagavya) and by depicting the cow as a microcosm containing rivers (e.g., Jāhnavī), tirthas, and deities. This implies a worldview where protecting and supporting cattle-based resources contributes to social order, ritual cleanliness, and the maintenance of a stable inhabited world.

The excerpt references administrative and mythic figures associated with moral governance and record-keeping: Citragupta (as messenger/recorder of deeds) and Dharmarāja/Yama (as the authority issuing commands). A generic ṛṣi narrator addresses accomplished ascetics (tapaḥ-siddhāḥ) and dvijas, but no specific royal dynasty or named human lineage is provided.