Adhyaya 206: Section on the Manifestation of the Fruits of Auspicious Deeds

Verse 1

अथ शुभकर्मफलोदय प्रकरणम् ॥ ऋषिरुवाच ॥ चित्रगुप्तस्य सन्देशो वदतो यो मया श्रुतः ॥ श्रूयतां वै महाभागास्तपःसिद्धा द्विजोत्तमाः ॥

இப்போது நற்கர்மப் பலன் உதயப் பிரகரணம். ரிஷி கூறினார்—சித்ரகுப்தனுடைய செய்தியை நான் சொல்லப்படும்போது கேட்டேன்; கேளுங்கள், ஓ மகாபாக்யமுள்ள தவஸ்சித்தி பெற்ற உயர்ந்த இருமுறைப் பிறந்தோரே.

Verse 2

इमं सर्वातिथिं दान्तं सर्वभूतानुकम्पकम् ॥ समान्नदानदातारं शेषभोजनभोजिनम् ॥

இவரை விடுவியுங்கள்—இவர் தமனமுடையவர், எல்லா விருந்தினருக்கும் விருந்தோம்பல் செய்பவர், எல்லா உயிர்களிடமும் கருணையுடையவர்; சமமாக அன்னதானம் அளிப்பவர், பிறருக்குப் பின் மீதமுள்ளதை மட்டுமே உண்பவர்.

Verse 3

मुञ्च मुञ्च महाभृत्य चैष धर्मस्य निर्णयः ॥ अहं कालेन सार्द्धं हि मृत्युना प्रकृतस्तथा ॥

விடுவியுங்கள், விடுவியுங்கள், ஓ மகாபிருத்யா—இதுவே தர்மத்தின் தீர்மானம். ஏனெனில் நான் காலத்துடன் கூடவும், அதுபோல மரணத்துடனும் நியமிக்கப்பட்டவன்.

Verse 4

मम स्थास्यन्ति पार्श्वेषु पापा वै विकृतास्तथा ॥ एनं गायस्यन्ति गन्धर्वा गगनेऽप्सरसस्तथा ॥

என் இருபுறங்களிலும் பாவிகள்—விகாரமடைந்த/பீடிக்கப்பட்ட—நின்றிருப்பார்கள். கந்தர்வர்கள் இவரைப் பாடுவார்கள்; அதுபோல ஆகாயத்தில் அப்சரஸ்களும் (யசத்தை)ப் பாடுவார்கள்.

Verse 5

दीयतामासनं दिव्यं तथान्यद्यानमेव च । अन्यान्यान्कामयेत्कामान्मनसा यानि चेच्छति ॥

தெய்வீகமான ஆசனம் அளிக்கப்படுக; மேலும் மற்றொரு யானமும் அளிக்கப்படுக. மனத்தில் எவற்றை எவற்றை விரும்புகிறானோ, அவ்வவ் இன்பங்களையே விரும்புக.

Verse 6

तत्तु शीघ्रं प्रदातव्यं धर्मराजस्य शासनात् ॥ अक्रियाणि तु दानानि पूर्वं दत्तानि धीमता ॥

ஆனால் தர்மராஜாவின் ஆணையினால் அது விரைவில் வழங்கப்பட வேண்டும். ஏனெனில் ஞானி முன்பு அளித்த தானங்கள் வெறும் பயனற்ற செயல் அல்ல.

Verse 7

प्रेक्षतां च महाभागो भोक्तुं चैव सहानुगः ॥ तिष्ठत्येषोऽत्र वै वीरो ममादेशान्महायशाः ॥

அந்த மகாபாக்கியவன் அனைவராலும் காணப்படுக; மேலும் தன் பரிவாரத்துடன் இன்பங்களை அனுபவிக்கட்டும். இந்த மகாயசம் பெற்ற வீரன் என் ஆணையால் இங்கேயே நிற்கிறான்.

Verse 8

यावत्स्वर्गाद्विमानानि समागच्छन्ति कृत्स्नशः ॥ ततः स प्रवरैर्यानैः सानुगः सपरिच्छदः ॥

வானுலகத்திலிருந்து எல்லா விமானங்களும் முழுமையாக வந்து சேரும் வரை; அதன் பின் அவன் சிறந்த யானங்களுடன், தன் துணையரும் பரிவாரப் பொருட்களும் உடன் (செல்வான்).

Verse 9

देवानां भवनं यातु दैवतैरभिपूजितः ॥ तत्रैव रमतां वीरो यावल्लोको हि धार्यते ॥

அவன் தேவர்களின் இல்லத்திற்குச் செல்லட்டும்; தேவர்களாலேயே போற்றப்படட்டும். உலகம் நிலைத்திருக்கும் வரையில் அந்த வீரன் அங்கேயே மகிழ்ந்து விளங்கட்டும்.

Verse 10

नैककन्याप्रदातारं नैकयज्ञकृतं तथा ॥ पूज्यतां सर्वकामैस्तु पदं गच्छतु वैष्णवम् ॥

பல கன்யாதானங்களைச் செய்தவனும், பல யாகங்களை நிறைவேற்றியவனும்—அவன் எல்லா விருப்பப் பலன்களுடன் போற்றப்படுக; வைஷ்ணவப் பதத்தை அடையட்டும்।

Verse 11

तत्रैष रमतां धीरः सहस्रमयुतं समाः ॥ ततो वै मानुषे लोके आद्ये वै जायतां कुले ॥

அந்த நிலைத்த மனத்தையுடையவன் அங்கே பத்தாயிரம் ஆண்டுகள் இன்புறட்டும்; பின்னர் மனித உலகில் முதன்மையான குலத்தில் பிறக்கட்டும்।

Verse 12

भूतानुकम्पको ह्येष क्रियतामस्य चार्च्छनम् ॥ वर्षाणामयुतं चायं तत्र तिष्ठतु देववत् ॥

இவன் உயிர்களின்மேல் கருணையுடையவன்; ஆகையால் இவனுக்கும் ஆர்ச்சனை செய்யப்படுக. மேலும் அவன் அங்கே தேவனைப்போல் பத்தாயிரம் ஆண்டுகள் தங்கட்டும்।

Verse 13

जायते तु ततः पश्चात्सर्वमानुषपूजितः ॥ उपानहौ च छत्रं च जलभाजनमेव च ॥

அதன்பின் அவன் பிறந்து எல்லா மனிதர்களாலும் போற்றப்படுவான்—(அவனுடன்) பாதுக்கை, குடை, நீர்பாத்திரமும் தொடர்புடையதாகும்।

Verse 14

असकृद्द्येन दत्तानि तस्मै पूजां प्रयच्छथ ॥ सभा यत्र प्रवर्त्तन्ते यस्मिन्देशे सहस्रशः ॥

இவற்றை மீண்டும் மீண்டும் தானமாக அளித்தவருக்கு பூஜையும் மரியாதையும் செலுத்துங்கள். ஆயிரக்கணக்கான சபைகள் நடைபெறும் எந்த நாட்டிலோ…

Verse 15

हस्तेन संस्पृशत्येष मृदुना शीतलेन च ॥ विद्याधरस्तथा ह्येष नित्यं मुदितमानसः ॥

இவன் மென்மையும் குளிர்ச்சியும் உடைய கையால் தொடுகின்றான். ஆகவே இவன் உண்மையிலே வித்யாதரனாய் எப்போதும் மகிழ்ந்த மனத்துடன் இருப்பான்.

Verse 16

महापद्मानि चत्वारि तस्मिंस्तिष्ठन्तु नित्यशः ॥ ततश्च्युतश्च कालेन मानुषं लोकमास्थितः ॥

அவனுக்காக அங்கே நான்கு மகாபத்மங்கள் எப்போதும் நிலைத்திருக்கட்டும். பின்னர் காலம் கடந்தபின் அந்த நிலையிலிருந்து வீழ்ந்து மனிதலோகத்தை அடைகிறான்.

Verse 17

बहुसुन्दरनारीके कुले जन्म समाप्नुयात् ॥ दधि क्षीरं घृतं चैव येन दत्तं द्विजातिषु ॥

இருமுறை பிறந்தோரிடையே தயிர், பால், நெய் ஆகியவற்றை தானமாக அளித்தவன், பல அழகிய பெண்கள் உள்ள குலத்தில் பிறப்பைப் பெறுவான்.

Verse 18

एष वा यातु नः पार्श्वमस्मै पूजां प्रयच्छथ ॥ नीयतां नीयतां शीघ्रं यत्रयत्र न चालयेत् ॥

அல்லது இவன் எங்கள் அருகே வரட்டும்; இவனுக்கு பூஜை மரியாதை அளியுங்கள். இவனை அழைத்துச் செல்லுங்கள்—விரைவாக அழைத்துச் செல்லுங்கள்—எங்கே எங்கே இவன் அசையாதோ அங்கே.

Verse 19

ततः पश्चादयं यातु यत्र लोकोऽनसूयकः ॥ तत्रैव रमतां धीरो बहुवर्षशतान्ययम् ॥

அதன்பின் இவன், தீய எண்ணமற்ற மக்கள் உள்ள இடத்திற்குச் செல்லட்டும். அங்கேயே இந்தத் திடமுள்ளவன் பல நூறு ஆண்டுகள் திருப்தியுடன் வாழட்டும்.

Verse 20

बहुसुन्दरनारीभिः सेव्यमानो महातपाः ॥ अमराख्यो भवेत् तत्र गोलोकेषु समाहितः ॥

பல அழகிய பெண்களின் சேவையால் சூழப்பட்ட அந்த மகாதபஸ்வி, மனம் ஒருமைப்படுத்தி, அங்கே ‘அமர’ எனப் பெயர் பெற்று கோலோகங்களில் நிலைபெறுகின்றான்।

Verse 21

इदमेवापरं चैव चित्रगुप्तस्य भाषितम् ॥ सर्वदेवमया देव्यो सर्ववेदमयास्तथा ॥

மேலும் சித்ரகுப்தன் கூறிய மற்றொரு உரை இதுவே— ‘தேவியர் எல்லாத் தேவர்களாலும் ஆனவர்கள்; அதுபோலவே எல்லா வேதங்களாலும் ஆனவர்கள்.’

Verse 22

अमृतं धारयन्त्यश्च प्रचरन्ति महीतले ॥ तीर्थानां परमं तीर्थमतस्तीरथं न विद्यते ॥

அவர்கள் அமிர்தத்தைத் தாங்கி பூமித்தளத்தில் உலாவுகின்றனர். இது தீர்த்தங்களில் உன்னத தீர்த்தம்; ஆகவே இதற்கு மேலான தீர்த்தம் இல்லை।

Verse 23

पवित्रं च पवित्राणां पुष्टीनां पुष्टिरेव च ॥ तस्मात्पुरस्तु दातव्यं गवां वै मेध्यकारणात् ॥

இது புனிதங்களில் உன்னதப் புனிதம்; போஷிப்பவற்றில் உண்மையான போஷணமும் இதுவே. ஆகவே யாகச் சுத்தியின் காரணமாக விதிப்படி முன்னிலையில் பசுதானம் அளிக்க வேண்டும்।

Verse 24

दध्ना हि त्रिदशाः सर्वे क्षीरेण च महेश्वरः ॥ घृतेन पावको नित्यं पायसेन पितामहः ॥

தயிரால் எல்லாத் தேவர்கள் திருப்தியடைகின்றனர்; பாலால் மகேஸ்வரன்; நெய்யால் எப்போதும் பாவகன் (அக்னிதேவன்); பாயசத்தால் பிதாமஹன் பிரம்மா.

Verse 25

सकृद्दत्तेन प्रीयन्ते वर्षाणां हि त्रयोदश ॥ तां दत्त्वा चैव पीत्वा च प्रीतो मेध्यस्तु जायते ॥

ஒருமுறை தானம் செய்தாலே அவர்கள் பதின்மூன்று ஆண்டுகள் திருப்தியடைவார்கள். அதைத் தந்து, தானும் அருந்தினால் மனம் மகிழ்ந்து, யாகச் சுத்தி (மேத்யம்) உண்டாகும்.

Verse 26

पञ्चगव्येन पीतेन वाजिमेधफलṃ लभेत् ॥ गव्यं तु परमं मेध्यं गव्यादन्यन्न विद्यते ॥

பஞ்சகவ்யம் அருந்தினால் வாஜிமேத யாகத்தின் பலன் கிடைக்கும். பசுவிலிருந்து பெறப்படும் பொருள் மிக உயர்ந்த சுத்திகரிப்பு; கோத்ரவ்யத்தைத் தவிர வேறு எதுவும் (அத்தகைய) மேத்யம் என ஏற்கப்படவில்லை.

Verse 27

गौ दन्तेषु मरुतो देवा जिह्वायां तु सरस्वती ॥ खुरमध्ये तु गन्धर्वाः खुराग्रेषु तु पन्नगाः ॥

பசுவின் பற்களில் மருத் தேவர்கள் உள்ளனர்; நாவிலோ சரஸ்வதி உள்ளாள். குளம்பின் நடுவில் கந்தர்வர்கள்; குளம்பின் முனைகளில் பன்னகர்கள் (பாம்புகள்) உள்ளனர்.

Verse 28

अपाने सर्वतीर्थानि प्रस्रावे जाह्नवी नदी ॥ नानाद्वीपसमाकीर्णाश्चत्वारः सागरास्तथा ॥

அபானத்தில் (குதத்தில்) எல்லா தீர்த்தங்களும் உள்ளன; சிறுநீரில் ஜாஹ்னவி நதி (கங்கை) உள்ளது. மேலும் பல தீவுகளால் நிறைந்த நான்கு சமுத்திரங்களும் (அங்கே) உள்ளன.

Verse 29

ऋषयो रोमकूपेषु गोमये पद्मधारिणी ॥ रोम्णि वसन्ति विद्याश्च त्वक्केशेष्वयनद्वयम् ॥

முடிக்குழிகளில் ரிஷிகள் வாசம் செய்கின்றனர்; கோமயத்தில் பத்மதாரிணி (தாமரைத் தாங்கிய தேவி) உறைகிறாள். முடிகளில் வித்யைகள் தங்குகின்றன; தோலும் கேசமும் இரு அயனங்கள் (உத்தராயணம்–தக்ஷிணாயணம்) தங்கும் இடமாகும்.

Verse 30

धैर्यं धृतिश्च शान्तिश्च पुष्टिर्वृद्धिस्तथैव च ॥ स्मृतिर्मेधा तथा लज्जा वपुः कीर्तिस्तथैव च ॥

தைரியம், திடநிலை, அமைதி; மேலும் போஷணம், வளர்ச்சி; நினைவு, மேதைமை, நாணம்; உடல் நலமும் புகழும்—இவை அனைத்தும் அங்கே இருப்பதாக கூறப்படுகிறது.

Verse 31

विद्या शान्तिर्मतिश्चैव सन्ततिः परमा तथा ॥ गच्छन्तमनुगच्छन्ति ह्येता गावो न संशयः ॥

கல்வி, அமைதி, நல்ல தீர்மானம், மேலும் உயர்ந்த சந்ததி—இந்தப் பசுக்கள், ஐயமின்றி, முன்னே செல்லுபவனைத் தொடர்ந்து வருகின்றன.

Verse 32

यत्र गावो जगत्तत्र देवदेवपुरोगमाः ॥ यत्र गावस्तत्र लक्ष्मीः सांख्यधर्मश्च शाश्वतः ॥

எங்கே பசுக்கள் உள்ளனவோ அங்கே உலகம் (செழித்த ஒழுங்கு) உள்ளது; தேவர்களின் தேவனை முன்னணியாகக் கொண்ட தேவர்கள் அங்கே இருப்பர். எங்கே பசுக்கள் உள்ளனவோ அங்கே லக்ஷ்மியும், சாங்க்யத்துடன் ஒத்த நித்திய தர்மமும் நிலைபெறும்.

Verse 33

सर्वरूपेषु ता गावस्तिष्ठन्त्यभिमतास्तथा ॥ भवनॆषु विशालॆषु सर्वप्रासादपङ्क्तिषु ॥

அந்தப் பசுக்கள் எல்லா வடிவங்களிலும் நிலைத்து, விரும்பத்தக்கவையாகவும் மதிக்கத்தக்கவையாகவும் இருக்கின்றன; விசாலமான மாளிகைகளிலும், எல்லாப் பிராசாத வரிசைகளிலும் (அவை இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது).

Verse 34

स्त्रियश्च पुरुषाश्चैव रक्षन्तश्च सुयन्त्रिताः ॥ शयनासनपानेषु ह्युपविष्टाः सहस्रशः ॥

பெண்களும் ஆண்களும்—காவல் புரிந்து, ஒழுக்கத்துடன்—படுக்கை, இருக்கை, பான-சேவை இடங்களில் ஆயிரக்கணக்கில் அமர்ந்திருக்கின்றனர்.

Verse 35

क्रीडन्ति विविधैर्भोगैर्भोगेषु च सहस्रशः ॥ तत्र पानगृहेष्वन्ये पुष्पमालाविभूषिताः ॥

அவர்கள் பலவகை இன்பங்களில் விளையாடி, ஆயிரமாயிரம் இன்பங்களில் மகிழ்கின்றனர். அங்கே பானமண்டபங்களில் மற்றவர்கள் மலர்மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளனர்.

Verse 36

भक्ष्याणां विविधानां च भोजनानां च सञ्चयात् ॥ शयनासनपानानि वाजिनो वारणांस्तथा ॥

பலவகை உண்ணத்தக்கவை மற்றும் உணவுகளின் குவிப்பினால் அங்கே படுக்கைகள், இருக்கைகள், பானங்கள் உள்ளன; அதுபோல குதிரைகளும் யானைகளும் உள்ளன.

Verse 37

उद्यानॆषु तथा चान्या भवनॆषु च पुण्यतः ॥ अनेन सदृशं नास्ति ह्यस्माद् अन्यन्न विद्यते ॥

மற்றவர்கள் அதுபோல தோட்டங்களிலும், புண்ணியத்தின் பயனால் மாளிகைகளிலும் உள்ளனர். இதற்கு ஒப்பானது எதுவும் இல்லை; இதைத் தவிர வேறொன்றும் சமமென அறியப்படவில்லை.

Verse 38

अहो सूत्रकृतं शिल्पमहो रत्नैरलङ्कृतम् ॥ एवं गृहाद्गृहं गच्छन्नहं तत्र ततोऽस्तमः ॥

ஆஹா! நூல்களால் நெய்யப்பட்ட எத்தகைய கலை; ஆஹா! ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டது! இவ்வாறு வீடு வீடாகச் சென்ற நான் அங்கே, அந்த இடத்திலேயே, நின்றுவிட்டேன் (என் பயணம் முடிந்தது).

Verse 39

ततस्तु निखिलं सम्यग्दृष्ट्वा कर्म महोदयम् ॥ पुनरेवागतः पार्श्वं यमस्य द्विजसत्तमाः ॥

அப்போது கர்மத்தின் மகத்தான உதயம் (பெரும் விளைவு) முழுமையாகச் சரியாகக் கண்டு, ஓ இருபிறப்பில் சிறந்தவர்களே, அவர் மீண்டும் யமனின் அருகே திரும்பினார்.

Verse 40

स कृतार्थः सदा लोके यत्रैषोऽभिप्रयास्यति ॥ तत्र मेध्यं पवित्रं च यत्र स्थास्यत्ययं शुचिः ॥

அவன் எங்கு செல்ல எண்ணுகிறானோ அங்கெல்லாம் இவ்வுலகில் எப்போதும் நிறைவு பெறுகிறான்; மேலும் இந்தத் தூயவன் தங்கும் இடம் மெய்த்யமும் புனிதமும் எனக் கருதப்படுகிறது.

Verse 41

गोरसस्य तु पूर्णानि भाजनानि सहस्रशः ॥ यत्र दत्त्वा च पीत्वा च बान्धवेभ्यो विभागशः ॥

அங்கே கோரசம் நிரம்பிய பாத்திரங்கள் ஆயிரக்கணக்கில் இருந்தன; அவற்றைத் தானம் செய்து, தானும் அருந்தி, உறவினருக்கு உரிய பங்குகளாகப் பகிர்ந்தளித்தனர்.

Verse 42

सर्वसन्धिषु साध्याश्च चन्द्रादित्यौ तु लोचने ॥ ककुदे सर्वक्षत्राणि लाङ्गूले धर्म आश्रितः ॥

அதன் எல்லா மூட்டுகளிலும் சாத்யர்கள் உள்ளனர்; சந்திரனும் சூரியனும் அதன் இரு கண்கள். ககுதத்தில் (கூம்பில்) எல்லா க்ஷத்ர வலிமைகளும்; வாலில் தர்மம் நிலைபெற்றுள்ளது.

Verse 43

अपश्यन् विविधास्तत्र स्त्रियश्च शुभलोचनाः ॥ शोभयन्ति स्त्रियः काश्चिज्जलक्रीडा गतास्तथा ॥

அவன் அங்கே நல்விழியுடைய பல்வேறு பெண்களை கண்டான்; மேலும் சில பெண்கள் நீர்விளையாட்டுக்குச் சென்று, அதே இடத்தையும் அழகுபடுத்திக் கொண்டிருந்தனர்.