Ashtavakra Gita in Telugu
अष्टावक्र गीता
The Song of Ashtavakra
A radical dialogue on Advaita Vedanta between Sage Ashtavakra and King Janaka: one of the most direct and uncompromising expositions of Self-realization and liberation in all of Sanskrit literature.
Start ReadingAbout This Book
The Ashtavakra Gita (also known as Ashtavakra Samhita) is a classical Advaita Vedanta text, presented as a dialogue between the sage Ashtavakra and King Janaka of Mithila. Unlike texts that prescribe gradual spiritual practices, the Ashtavakra Gita takes the most direct approach possible: it declares from the very first verse that you are already the infinite, unbounded Self. The text systematically dismantles identification with the body, mind, and ego, guiding the seeker to recognize their true nature as pure consciousness (Sakshi). It is revered by seekers of non-dual wisdom across traditions.
How This Book Is Organised
The Ashtavakra Gita is structured into 20 Adhyayas (chapters), containing 298 verses in total.
Adhyayas
20 chapters, each a thematic teaching
Shlokas
Verses read one by one
Available Reading Features
This edition of Ashtavakra Gita on Vedapath includes:
Original Sanskrit verses (Devanagari)
IAST transliteration for guided reading
Word-by-word meanings
Clear, faithful translations
Advaita analysis, Sakshi-bhava insights, and philosophical commentary
Adhyayas of Ashtavakra Gita
The Ashtavakra Gita is divided into 20 Adhyayas.
Each Adhyaya explores a distinct facet of Self-knowledge and liberation.
Chapter 1: Instruction on Self-Realization
Janaka asks, Ashtavakra reveals the Self
ఆత్మసాక్షాత్కార ఉపదేశమనే మొదటి అధ్యాయం రాజు జనకుడు జ్ఞానప్రాప్తి, ముక్తి, వైరాగ్యం గురించి మూడు ప్రాథమిక ప్రశ్నలు అడగడంతో ప్రారంభమవుతుంది. ఋషి అష్టావక్రుడు సంప్రదాయ క్రమబద్ధ సాధనను దాటి, అద్వైత వేదాంతాన్ని నేరుగా మరియు ఘాటుగా బోధిస్తాడు.
Chapter 2: The Joy of Self-Realization
Janaka's ecstatic declaration of freedom
ఈ కీలకమైన రెండవ అధ్యాయంలో రాజు జనకుడు అన్వేషకుని స్థితి నుండి సాక్షాత్కారాన్ని పొందిన మహాజ్ఞానిగా లోతైన మార్పును అనుభవిస్తాడు. మహర్షి అష్టావక్రుని బోధలను అంతరంగీకరించి, ఆయన పరమాత్మ స్వరూప దృష్టితో మాట్లాడుతాడు.
Chapter 3: The Test of Self-Realization
Ashtavakra challenges Janaka's realization
మూడవ అధ్యాయంలో అష్టావక్రుడు రాజు జనకుని ఆత్మసాక్షాత్కార వాదనను పరీక్షిస్తాడు. ఆధ్యాత్మిక జ్ఞానం మరియు లోకాసక్తి మధ్య ఉన్న విరోధాన్ని చూపిస్తూ, అవినాశి ఆత్మను గ్రహించిన వాడు ధనం, ఇంద్రియసుఖాలు లేదా మమకారాన్ని ఇంకా ఎలా వెంబడిస్తాడో అని ఆశ్చర్యం వ్యక్తం చేస్తాడు.
Chapter 4: The Glory of Self-Realization
The exalted state of the knower
ఈ అధ్యాయంలో రాజు జనకుడు ఆత్మసాక్షాత్కారం పొందిన వాని మహోన్నత స్థితిని వివరిస్తూ, జ్ఞాని యొక్క అంతరశాంతిని అజ్ఞాని యొక్క చంచల స్వభావంతో పోల్చి చూపుతాడు. ఇంద్రుని వంటి దేవతలకూ స్వర్గసుఖాలపై ఆకాంక్ష ఉన్నప్పటికీ, ఆత్మలో స్థిరపడిన యోగి వాటి పట్ల ఉదాసీనుడై ఉంటాడని జనకుడు చెబుతాడు.
Chapter 5: Dissolution of the Self
Four ways to dissolve the ego
ఐదవ అధ్యాయమైన ‘లయ-ప్రకరణం’లో ఋషి అష్టావక్రుడు రాజు జనకునికి అహంకారం మరియు జగత్‌ప్రతీతి పరమాత్మలో లయమయ్యే విషయంపై గంభీరమైన ఉపదేశం ఇస్తాడు. మొదట ఆయన త్యాగం అవసరమేంటి అని ప్రశ్నిస్తూ, ఆత్మ నిత్యంగా అసంగమై, శుద్ధమై ఉందని చెబుతాడు.
Chapter 6: The Knowledge of the Self
Atman-Jnana: the direct path
ఈ అధ్యాయంలో రాజు జనకుడు ఆత్మను సమస్త అస్తిత్వానికి అనంతమైన ఆధారంగా గ్రహించి తన గాఢమైన అనుభూతిని వ్యక్తం చేస్తాడు.
Chapter 7: The Infinite Ocean of Consciousness
Boundless awareness beyond duality
ఏడవ అధ్యాయంలో రాజు జనకుడు అనంత చైతన్య సముద్రం అనే రూపకం ద్వారా తన గాఢమైన ఆత్మసాక్షాత్కార స్థితిని వ్యక్తం చేస్తాడు. తాను విస్తారమైన, మార్పులేని సముద్రమని, అందులో ప్రపంచం మనస్సు గాలులచే కదిలే ఒక నౌక మాత్రమేనని వర్ణిస్తాడు.
Chapter 8: Bondage and Liberation
Freedom through understanding
ఎనిమిదవ అధ్యాయంలో ఋషి అష్టావక్రుడు బంధనము మరియు విముక్తికి స్పష్టమైన, మానసికమైన నిర్వచనాన్ని ఇస్తాడు. బంధనము బాహ్య స్థితి కాదని, అది మనస్సులోని ఆరు విధాల చలనలు—కోరుకోవడం, దుఃఖించడం, త్యజించడం, పట్టుకోవడం, సంతోషించడం, కోపపడడం—వల్ల ఏర్పడే స్థితి అని చెబుతాడు.
Chapter 9: Dispassion (Nirveda)
The fruit of true knowledge
తొమ్మిదవ అధ్యాయం నిర్వేదంలో అష్టావక్రుడు జనకునికి ఆధ్యాత్మిక మోహభంగం మరియు వైరాగ్యపు రూపాంతర శక్తిని బోధిస్తాడు. లోకం విరుద్ధ ద్వంద్వాలు, భిన్నాభిప్రాయాల అస్తవ్యస్త లీలా; కర్మలతో గానీ ఆచారాలతో గానీ అది పూర్తిగా సమన్వయించబడదు.
Chapter 10: Quietness
The still mind of the sage
అధ్యాయం 10లో అష్టావక్రుడు ఆధ్యాత్మిక విముక్తికి వైరాగ్యం సంపూర్ణంగా అవసరమని బలంగా చెబుతాడు. ఆయన జనకునికి అర్థం, కామం, అంతేకాక ధర్మఫలంపై ఆశను కూడా విడిచిపెట్టమని ఉపదేశిస్తాడు; ఇవి శాంతికి కాదు, అలసటకు మూలాలు.
Chapter 11: Wisdom
Discriminating the real from the unreal
పదకొండవ అధ్యాయంలో అష్టావక్రుడు విముక్తి మరియు అంతరశాంతికి దారితీసే నిర్దిష్ట నిశ్చయాలను వివరిస్తాడు. దుఃఖానికి మూలం చింత మరియు తప్పుడు కర్తృత్వ భావమని జనకునికి ఉపదేశిస్తాడు.
Chapter 12: Contemplation of the Self
Abiding in the witness awareness
ఈ అధ్యాయంలో రాజు జనకుడు ఋషి అష్టావక్రునికి తన సంపూర్ణ అంతర్గత నిశ్చలత స్థితిని వివరిస్తాడు. శారీరక క్రియారాహిత్యం నుండి వాక్మౌనం వరకు, చివరకు ఆలోచనల నిలుపు వరకు తన ప్రయాణం సాగిందని చెబుతాడు.
Chapter 13: The Bliss of Self-Realization
Yathasukham: happiness as one pleases
ఈ అధ్యాయంలో రాజు జనకుడు తన ప్రయత్నరహిత సహజ స్థితిని, పరమ సంతృప్తిని వ్యక్తపరుస్తాడు. నిజమైన అంతర స్వస్థత అనేది కౌపీనధారణ వంటి బాహ్య త్యాగం వల్ల మాత్రమే రాదని, విడిచిపెట్టడం మరియు పొందడం అనే భావనలనే విడిచినప్పుడు అది వెలుగుతుందని ఆయన స్పష్టం చేస్తాడు.
Chapter 14: The Natural State of Realization
Sahaja: the effortless state
పద్నాలుగవ అధ్యాయంలో రాజు జనకుడు విముక్తుడైన వాని లోతైన అంతరస్థితిని వివరిస్తాడు. మనస్సు సహజంగానే శూన్యమని చెబుతూ, చైతన్యంలో కలిగే మార్పును స్వప్నం నుండి మేల్కొనడితో పోలుస్తాడు; అప్పుడు గత సంస్కారాలు మరియు లోకస్మృతులు క్రమంగా మసకబారుతాయి.
Chapter 15: Instruction on the Truth
Tattva Upadesha: pointing to reality
పదిహేనవ అధ్యాయంలో ఋషి అష్టావక్రుడు రాజు జనకునికి సత్య స్వరూపంపై శక్తివంతమైన, నేరుగా ఉపదేశం ఇస్తాడు. ఆయన సంపూర్ణ జ్ఞానిని, అయోమయమైన సాధకుని వేరుచూపి, ఇంద్రియ విషయాలపై వైరాగ్యమే విముక్తి అని వివరిస్తాడు.
Chapter 16: Special Instruction on Self-Knowledge
Rare and potent teachings
ఈ అధ్యాయంలో మహర్షి అష్టావక్రుడు రాజు జనకునికి ఆత్మజ్ఞానంపై ప్రత్యేక ఉపదేశం ఇస్తాడు. కేవలం శాస్త్రాల సమాహారం గాని, బాహ్య కార్యచరణ గాని నిజమైన శాంతి మరియు స్వస్థతను ఇవ్వలేవని ఆయన స్పష్టం చేస్తాడు.
Chapter 17: The True Knower
The nature of the Tattvavit
పదిహేడవ అధ్యాయంలో అష్టావక్రుడు జీవన్ముక్తుడు, అంటే విముక్తాత్మ యొక్క అరుదైన మరియు ఉన్నత స్థితిని వివరిస్తాడు. సత్యజ్ఞాని జ్ఞానం మరియు యోగం రెండింటి పరమ ఫలాన్ని పొంది నిత్య తృప్తి, అంతర్ముఖ ఏకాంతంలో స్థిరపడతాడని ఆయన చెబుతాడు.
Chapter 18: Peace
The state of the liberated sage
ఈ విస్తృత అధ్యాయంలో అష్టావక్రుడు జీవన్ముక్తుని—అంటే బ్రతికుండగానే విముక్తి పొందిన జ్ఞానిని—ఉన్నత స్థితిని వర్ణిస్తాడు.
Chapter 19: The Repose in the Self
Resting in pure being
ఈ అధ్యాయంలో రాజు జనకుడు తన సంపూర్ణ విముక్తి మరియు ఆత్మసాక్షాత్కార స్థితిని వ్యక్తపరుస్తాడు. జ్ఞానమనే పిడికిలితో హృదయంలోని ‘సందేహాల ముళ్లను’ తాను తీసివేశానని చెబుతాడు.
Chapter 20: The State of Absolute Consciousness
Kaivalya: absolute aloneness
ఈ చివరి అధ్యాయంలో రాజు జనకుడు పరమ సాక్షాత్కార స్థితిని వర్ణిస్తాడు; అక్కడ సమస్త ద్వంద్వాలు, భావనాత్మక నిర్మాణాలు ఆత్మలో లీనమవుతాయి.
Key episodes
Frequently Asked Questions
Bondage is caused by the egoistic delusion of being a 'doer' and the false identification with the physical body and mind, rather than recognizing oneself as the pure witness.
He describes the Self as the all-pervading consciousness in which the universe is strung, similar to how space exists both inside and outside a pot, or how a reflection exists within a mirror.
This is not an expression of ego, but a recognition of his true nature as the Supreme Brahman. He offers salutations to the infinite Consciousness that remains unchanged even when the universe is destroyed.
It illustrates that the universe and individual beings (waves) are not separate from the Self (the ocean). They arise from, exist in, and dissolve back into the same substance without ever being truly different from it.
Janaka realizes that his true bondage was not external circumstances, but the internal attachment to life and the mistaken identification with the individual soul (Jiva) instead of pure Consciousness.
He is surprised that a seeker who claims to understand the infinite, non-dual Self still experiences greed, lust, or fear, which are products of ignorance.
A wise person remains undisturbed by praise or criticism because they view their body as a separate entity and see the world as a mere illusion.
The universe is described as manifesting within the Self like waves in the ocean, implying that there is no fundamental difference between the witness and the witnessed.
According to Verse 3, the Knower of the Self is internally untouched by virtue or sin, just as the vast space (akasha) remains unaffected by the presence of smoke.
Fear arises from the perception of duality or 'the other'. By realizing the non-dual Self as the Lord of the universe, the sage sees nothing separate from themselves, thus eliminating all fear.
Ask anything about Ashtavakra Gita
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Ashtavakra Gita in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
Vedapath Gold
Reading stays free, with or without Gold. It is for when you would rather listen: Sanskrit recitation and a spoken translation in 10 languages across the library, on this site and in the app, plus weekly Mudras for your questions and every comic and video episode open.