Adhyaya 206: Section on the Manifestation of the Fruits of Auspicious Deeds

Verse 1

अथ शुभकर्मफलोदय प्रकरणम् ॥ ऋषिरुवाच ॥ चित्रगुप्तस्य सन्देशो वदतो यो मया श्रुतः ॥ श्रूयतां वै महाभागास्तपःसिद्धा द्विजोत्तमाः ॥

ಇದೀಗ ಶುಭಕರ್ಮಫಲೋದಯ ಪ್ರಕರಣ. ಋಷಿಯು ಹೇಳಿದರು—ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಕೇಳಿದೆ; ಕೇಳಿರಿ, ಓ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತರೇ, ತಪಸ್ಸಿದ್ಧರಾದ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮರೇ.

Verse 2

इमं सर्वातिथिं दान्तं सर्वभूतानुकम्पकम् ॥ समान्नदानदातारं शेषभोजनभोजिनम् ॥

ಇವನನ್ನು ಬಿಡಿರಿ—ಇವನು ದಾಂತನಾದ ಸಂಯಮಿ, ಎಲ್ಲ ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಆತಿಥ್ಯ ಮಾಡುವವನು, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆಯುಳ್ಳವನು; ಸಮಾನವಾಗಿ ಅನ್ನದಾನ ಮಾಡುವವನು ಮತ್ತು ಉಳಿದ ಆಹಾರವನ್ನೇ ಭೋಜಿಸುವವನು.

Verse 3

मुञ्च मुञ्च महाभृत्य चैष धर्मस्य निर्णयः ॥ अहं कालेन सार्द्धं हि मृत्युना प्रकृतस्तथा ॥

ಬಿಡು, ಬಿಡು, ಓ ಮಹಾಭೃತ್ಯ—ಇದೇ ಧರ್ಮದ ನಿರ್ಣಯ. ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಕಾಲದೊಡನೆ ಹಾಗೂ ಹಾಗೆಯೇ ಮೃತ್ಯುವಿನೊಡನೆ ನಿಯುಕ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ.

Verse 4

मम स्थास्यन्ति पार्श्वेषु पापा वै विकृतास्तथा ॥ एनं गायस्यन्ति गन्धर्वा गगनेऽप्सरसस्तथा ॥

ನನ್ನ ಪಕ್ಕಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಪಿಗಳು—ವಿಕೃತರಾದ/ಪೀಡಿತರಾದ—ನಿಂತಿರುತ್ತಾರೆ. ಗಂಧರ್ವರು ಇವನನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅಪ್ಸರಸರು ಕೂಡ (ಯಶಸ್ಸನ್ನು) ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 5

दीयतामासनं दिव्यं तथान्यद्यानमेव च । अन्यान्यान्कामयेत्कामान्मनसा यानि चेच्छति ॥

ದಿವ್ಯ ಆಸನವನ್ನು ನೀಡಲಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಮತ್ತೊಂದು ಯಾನವನ್ನೂ. ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಯಾವ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಬಯಸುವನೋ, ಅವು ಅವು ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಬಯಸಲಿ.

Verse 6

तत्तु शीघ्रं प्रदातव्यं धर्मराजस्य शासनात् ॥ अक्रियाणि तु दानानि पूर्वं दत्तानि धीमता ॥

ಆದರೆ ಧರ್ಮರಾಜನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಅದನ್ನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಹಿಂದೆ ನೀಡಿದ ದಾನಗಳು ವ್ಯರ್ಥ ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲ.

Verse 7

प्रेक्षतां च महाभागो भोक्तुं चैव सहानुगः ॥ तिष्ठत्येषोऽत्र वै वीरो ममादेशान्महायशाः ॥

ಆ ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾಣಲಿ, ಮತ್ತು ತನ್ನ ಅನುಚರರೊಂದಿಗೆ ಭೋಗಿಸಲಿ. ಈ ಮಹಾಯಶಸ್ವಿ ವೀರನು ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ.

Verse 8

यावत्स्वर्गाद्विमानानि समागच्छन्ति कृत्स्नशः ॥ ततः स प्रवरैर्यानैः सानुगः सपरिच्छदः ॥

ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ವಿಮಾನಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬರುವವರೆಗೆ; ನಂತರ ಅವನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯಾನಗಳಿಂದ, ಅನುಚರರೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಸಮಸ್ತ ಪರಿಚ್ಛದಗಳೊಂದಿಗೆ (ಮುಂದೆ ಸಾಗಲಿ).

Verse 9

देवानां भवनं यातु दैवतैरभिपूजितः ॥ तत्रैव रमतां वीरो यावल्लोको हि धार्यते ॥

ಅವನು ದೇವರ ಭವನಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಿ, ದೇವತೆಗಳಿಂದಲೇ ಪೂಜಿತನಾಗಲಿ. ಲೋಕವು ಧಾರಣೆಯಾಗಿರುವವರೆಗೂ ಆ ವೀರನು ಅಲ್ಲೀಯೇ ಆನಂದಿಸಲಿ.

Verse 10

नैककन्याप्रदातारं नैकयज्ञकृतं तथा ॥ पूज्यतां सर्वकामैस्तु पदं गच्छतु वैष्णवम् ॥

ಅನೇಕರ ಕನ್ಯಾದಾನ ಮಾಡಿದವನೂ, ಅನೇಕ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದವನೂ—ಸರ್ವಕಾಮಸಿದ್ಧಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಪೂಜ್ಯನಾಗಲಿ; ವೈಷ್ಣವ ಪದವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ।

Verse 11

तत्रैष रमतां धीरः सहस्रमयुतं समाः ॥ ततो वै मानुषे लोके आद्ये वै जायतां कुले ॥

ಆ ಧೀರನು ಅಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ರಮಿಸಲಿ; ನಂತರ ಮಾನವ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಲಿ।

Verse 12

भूतानुकम्पको ह्येष क्रियतामस्य चार्च्छनम् ॥ वर्षाणामयुतं चायं तत्र तिष्ठतु देववत् ॥

ಇವನು ಭೂತಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆಯುಳ್ಳವನು; ಆದ್ದರಿಂದ ಇವನಿಗೂ ಅರ್ಚನೆ ಮಾಡಲಿ. ಮತ್ತು ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ದೇವನಂತೆ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ನೆಲೆಸಲಿ।

Verse 13

जायते तु ततः पश्चात्सर्वमानुषपूजितः ॥ उपानहौ च छत्रं च जलभाजनमेव च ॥

ನಂತರ ಅವನು ಜನಿಸಿ ಎಲ್ಲ ಮಾನವರಿಂದ ಪೂಜಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ—(ಅವನೊಂದಿಗೆ) ಪಾದುಕಗಳು, ಛತ್ರ, ಜಲಭಾಜನವೂ ಸಂಬಂಧಿಸುತ್ತದೆ।

Verse 14

असकृद्द्येन दत्तानि तस्मै पूजां प्रयच्छथ ॥ सभा यत्र प्रवर्त्तन्ते यस्मिन्देशे सहस्रशः ॥

ಇವುಗಳನ್ನು ಮರುಮರು ದಾನ ಮಾಡಿದವನಿಗೆ ಪೂಜೆ-ಸತ್ಕಾರವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿರಿ. ಯಾವ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಸಭೆಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೋ…

Verse 15

हस्तेन संस्पृशत्येष मृदुना शीतलेन च ॥ विद्याधरस्तथा ह्येष नित्यं मुदितमानसः ॥

ಇವನು ಮೃದು ಹಾಗೂ ಶೀತಲವಾದ ಕೈಯಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ನಿಜವಾಗಿ ವಿದ್ಯಾಧರನಾಗಿ ನಿತ್ಯವೂ ಹರ್ಷಚಿತ್ತನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.

Verse 16

महापद्मानि चत्वारि तस्मिंस्तिष्ठन्तु नित्यशः ॥ ततश्च्युतश्च कालेन मानुषं लोकमास्थितः ॥

ಅವನಿಗಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಮಹಾಪದ್ಮಗಳು ಸದಾ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲಿ. ನಂತರ ಕಾಲ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಆ ಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಚ್ಯುತನಾಗಿ ಅವನು ಮಾನವಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

Verse 17

बहुसुन्दरनारीके कुले जन्म समाप्नुयात् ॥ दधि क्षीरं घृतं चैव येन दत्तं द्विजातिषु ॥

ಯಾರು ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಮೊಸರು, ಹಾಲು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದನೋ, ಅವನು ಅನೇಕ ಸುಂದರ ಸ್ತ್ರೀಯರುಳ್ಳ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

Verse 18

एष वा यातु नः पार्श्वमस्मै पूजां प्रयच्छथ ॥ नीयतां नीयतां शीघ्रं यत्रयत्र न चालयेत् ॥

ಅಥವಾ ಇವನು ನಮ್ಮ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಬರಲಿ; ಅವನಿಗೆ ಪೂಜಾ-ಸತ್ಕಾರವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿರಿ. ಅವನನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿರಿ—ಶೀಘ್ರವಾಗಿ—ಎಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಅವನು ಅಚಲವಾಗಿರುತ್ತಾನೋ ಅಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ.

Verse 19

ततः पश्चादयं यातु यत्र लोकोऽनसूयकः ॥ तत्रैव रमतां धीरो बहुवर्षशतान्ययम् ॥

ನಂತರ ಇವನು ದ್ವೇಷರಹಿತ ಜನರು ಇರುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಿ. ಅಲ್ಲಿ ಈ ಧೀರನು ಅನೇಕ ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳು ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ವಾಸಿಸಲಿ.

Verse 20

बहुसुन्दरनारीभिः सेव्यमानो महातपाः ॥ अमराख्यो भवेत् तत्र गोलोकेषु समाहितः ॥

ಅನೇಕ ಸುಂದರ ಸ್ತ್ರೀಯರ ಸೇವೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಮಾಧಾನವಾಗಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ‘ಅಮರ’ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಖ್ಯಾತನಾಗಿ ಗೋಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ।

Verse 21

इदमेवापरं चैव चित्रगुप्तस्य भाषितम् ॥ सर्वदेवमया देव्यो सर्ववेदमयास्तथा ॥

ಇದು ಕೂಡ ಚಿತ್ರಗುಪ್ತನು ಹೇಳಿದ ಮತ್ತೊಂದು ವಚನ— ‘ದೇವಿಯರು ಸರ್ವದೇವಮಯರು; ಹಾಗೆಯೇ ಸರ್ವವೇದಮಯರೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ।’

Verse 22

अमृतं धारयन्त्यश्च प्रचरन्ति महीतले ॥ तीर्थानां परमं तीर्थमतस्तीरथं न विद्यते ॥

ಅವರು ಅಮೃತವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಭೂಮಿತಲದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ। ಇದು ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮ ತೀರ್ಥ; ಆದ್ದರಿಂದ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತೀರ್ಥವಿಲ್ಲ।

Verse 23

पवित्रं च पवित्राणां पुष्टीनां पुष्टिरेव च ॥ तस्मात्पुरस्तु दातव्यं गवां वै मेध्यकारणात् ॥

ಇದು ಪವಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪರಮ ಪವಿತ್ರ, ಮತ್ತು ಪೋಷಕಗಳಲ್ಲಿ ನಿಜವಾದ ಪೋಷಣೆಯೇ. ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾಜ್ಞಿಕ ಶುದ್ಧಿಯ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಗೋদান ಮಾಡಬೇಕು।

Verse 24

दध्ना हि त्रिदशाः सर्वे क्षीरेण च महेश्वरः ॥ घृतेन पावको नित्यं पायसेन पितामहः ॥

ಮೊಸರಿನಿಂದ ಸರ್ವ ದೇವತೆಗಳು ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಹಾಲಿನಿಂದ ಮಹೇಶ್ವರ; ತುಪ್ಪದಿಂದ ನಿತ್ಯ ಪಾವಕ (ಅಗ್ನಿದೇವ); ಪಾಯಸದಿಂದ ಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮಾ।

Verse 25

सकृद्दत्तेन प्रीयन्ते वर्षाणां हि त्रयोदश ॥ तां दत्त्वा चैव पीत्वा च प्रीतो मेध्यस्तु जायते ॥

ಒಮ್ಮೆ ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಅವರು ಹದಿಮೂರು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅದನ್ನು ದಾನಮಾಡಿ ತಾನೂ ಕುಡಿದರೆ ಮನಸ್ಸು ಪ್ರಸನ್ನವಾಗಿ ಯಾಜ್ಞಿಕ ಶುದ್ಧಿ (ಮೇಧ್ಯತೆ) ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 26

पञ्चगव्येन पीतेन वाजिमेधफलṃ लभेत् ॥ गव्यं तु परमं मेध्यं गव्यादन्यन्न विद्यते ॥

ಪಂಚಗವ್ಯವನ್ನು ಪಾನ ಮಾಡಿದರೆ ವಾಜಿಮೇಧ ಯಜ್ಞಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ. ಗೋಸಂಬಂಧ ದ್ರವ್ಯವೇ ಪರಮ ಶುದ್ಧಿಕರ (ಮೇಧ್ಯ); ಗೋ ದ್ರವ್ಯವಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಯಾವುದನ್ನೂ (ಅಂತಹ) ಮೇಧ್ಯವೆಂದು ಅಂಗೀಕರಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ.

Verse 27

गौ दन्तेषु मरुतो देवा जिह्वायां तु सरस्वती ॥ खुरमध्ये तु गन्धर्वाः खुराग्रेषु तु पन्नगाः ॥

ಗೋವಿನ ಹಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ ಮರುತ್ ದೇವರುಗಳು, ನಾಲಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಸರಸ್ವತಿ. ಖುರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಗಂಧರ್ವರು, ಖುರಗಳ ತುದಿಗಳಲ್ಲಿ ಪನ್ನಗರು (ಸರ್ಪಗಳು) ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.

Verse 28

अपाने सर्वतीर्थानि प्रस्रावे जाह्नवी नदी ॥ नानाद्वीपसमाकीर्णाश्चत्वारः सागरास्तथा ॥

ಅಪಾನದಲ್ಲಿ (ಗುುದದಲ್ಲಿ) ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳಿವೆ; ಮೂತ್ರದಲ್ಲಿ ಜಾಹ್ನವೀ ನದಿ (ಗಂಗೆ) ಇದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಅನೇಕ ದ್ವೀಪಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ನಾಲ್ಕು ಸಾಗರಗಳೂ (ಅಲ್ಲಿಯೇ) ಇವೆ.

Verse 29

ऋषयो रोमकूपेषु गोमये पद्मधारिणी ॥ रोम्णि वसन्ति विद्याश्च त्वक्केशेष्वयनद्वयम् ॥

ರೋಮಕೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ; ಗೋಮಯದಲ್ಲಿ ಪದ್ಮಧಾರಿಣೀ (ಕಮಲಧಾರಿಣೀ ದೇವಿ) ನೆಲೆಸಿದ್ದಾಳೆ. ರೋಮಗಳಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯೆಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ; ಚರ್ಮ ಮತ್ತು ಕೂದಲಿನಲ್ಲಿ ಎರಡು ಅಯನಗಳು (ಉತ್ತರಾಯಣ–ದಕ್ಷಿಣಾಯಣ) ಸ್ಥಿತವಾಗಿವೆ.

Verse 30

धैर्यं धृतिश्च शान्तिश्च पुष्टिर्वृद्धिस्तथैव च ॥ स्मृतिर्मेधा तथा लज्जा वपुः कीर्तिस्तथैव च ॥

ಧೈರ್ಯ, ಧೃತಿ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿ; ಹಾಗೆಯೇ ಪೋಷಣೆ ಮತ್ತು ವೃದ್ಧಿ; ಸ್ಮೃತಿ, ಮೇಧೆ ಮತ್ತು ಲಜ್ಜೆ; ದೇಹಸೌಖ್ಯ ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅಲ್ಲಿ ಇರುವುದಾಗಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

Verse 31

विद्या शान्तिर्मतिश्चैव सन्ततिः परमा तथा ॥ गच्छन्तमनुगच्छन्ति ह्येता गावो न संशयः ॥

ವಿದ್ಯೆ, ಶಾಂತಿ, ಸದುಪದೇಶಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಪರಮ ಸಂತತಿ—ಈ ಹಸುಗಳು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಮುಂದುವರಿಯುವವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 32

यत्र गावो जगत्तत्र देवदेवपुरोगमाः ॥ यत्र गावस्तत्र लक्ष्मीः सांख्यधर्मश्च शाश्वतः ॥

ಎಲ್ಲಿ ಹಸುಗಳಿವೆಯೋ ಅಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತು (ಸಮೃದ್ಧ ಕ್ರಮ) ಇದೆ; ದೇವದೇವನನ್ನು ಮುನ್ನಡೆಸಿಕೊಂಡ ದೇವಗಣವೂ ಅಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲಿ ಹಸುಗಳಿವೆಯೋ ಅಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೂ, ಶಾಶ್ವತ ಸಾಂಖ್ಯಧರ್ಮವೂ ನೆಲೆಸಿವೆ.

Verse 33

सर्वरूपेषु ता गावस्तिष्ठन्त्यभिमतास्तथा ॥ भवनॆषु विशालॆषु सर्वप्रासादपङ्क्तिषु ॥

ಆ ಹಸುಗಳು ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಥಿತವಾಗಿವೆ, ಇಷ್ಟವೂ ಪೂಜ್ಯವೂ ಆಗಿವೆ; ವಿಶಾಲ ಭವನಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಸಾದಗಳ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿಯೂ (ಅವುಗಳ ಸನ್ನಿಧಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ).

Verse 34

स्त्रियश्च पुरुषाश्चैव रक्षन्तश्च सुयन्त्रिताः ॥ शयनासनपानेषु ह्युपविष्टाः सहस्रशः ॥

ಸ್ತ್ರೀಯರೂ ಪುರುಷರೂ—ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಸುನಿಯಂತ್ರಿತರಾಗಿ—ಶಯನ, ಆಸನ ಮತ್ತು ಪಾನಸೇವೆಯ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಾರೆ.

Verse 35

क्रीडन्ति विविधैर्भोगैर्भोगेषु च सहस्रशः ॥ तत्र पानगृहेष्वन्ये पुष्पमालाविभूषिताः ॥

ಅವರು ನಾನಾವಿಧ ಭೋಗಗಳಿಂದ ಕ್ರೀಡಿಸಿ, ಸಹಸ್ರಶಃ ಭೋಗಗಳಲ್ಲಿ ರಮಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿ ಪಾನಗೃಹಗಳಲ್ಲಿ ಇತರರು ಪುಷ್ಪಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

Verse 36

भक्ष्याणां विविधानां च भोजनानां च सञ्चयात् ॥ शयनासनपानानि वाजिनो वारणांस्तथा ॥

ವಿವಿಧ ಭಕ್ಷ್ಯಗಳೂ ಭೋಜನಗಳೂ ಸಂಚಯವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಶಯನಗಳು, ಆಸನಗಳು, ಪಾನೀಯಗಳು ಇವೆ; ಹಾಗೆಯೇ ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ಆನೆಗಳೂ ಇವೆ.

Verse 37

उद्यानॆषु तथा चान्या भवनॆषु च पुण्यतः ॥ अनेन सदृशं नास्ति ह्यस्माद् अन्यन्न विद्यते ॥

ಇತರರೂ ಹಾಗೆಯೇ ಉದ್ಯಾನಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯದ ಫಲದಿಂದ ಭವನಗಳಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದುದು ಇಲ್ಲ; ಇದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಸಮಕಕ್ಷವೆಂದು ತಿಳಿಯದು.

Verse 38

अहो सूत्रकृतं शिल्पमहो रत्नैरलङ्कृतम् ॥ एवं गृहाद्गृहं गच्छन्नहं तत्र ततोऽस्तमः ॥

ಅಹೋ! ಸೂತ್ರಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಎಂತಹ ಶಿಲ್ಪ; ಅಹೋ! ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತ! ಹೀಗೆ ಮನೆಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾ ನಾನು ಅಲ್ಲಿ, ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ, ನಿಂತುಹೋದೆ (ನನ್ನ ಗತಿ ಅಂತ್ಯವಾಯಿತು).

Verse 39

ततस्तु निखिलं सम्यग्दृष्ट्वा कर्म महोदयम् ॥ पुनरेवागतः पार्श्वं यमस्य द्विजसत्तमाः ॥

ನಂತರ ಕರ್ಮದ ಮಹೋದಯವನ್ನು (ಮಹಾ ಫಲವನ್ನು) ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಮ್ಯಕ್ ನೋಡಿ, ಓ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮರೇ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಯಮನ ಪಾರ್ಶ್ವಕ್ಕೆ ಮರಳಿದನು.

Verse 40

स कृतार्थः सदा लोके यत्रैषोऽभिप्रयास्यति ॥ तत्र मेध्यं पवित्रं च यत्र स्थास्यत्ययं शुचिः ॥

ಅವನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಸಂಕಲ್ಪಿಸುತ್ತಾನೋ ಅಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಕೃತಾರ್ಥನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಈ ಶುಚಿಯಾದ ಪುರುಷನು ವಾಸಿಸುವ ಸ್ಥಳವು ಮೇಧ್ಯವೂ ಪವಿತ್ರವೂ ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

Verse 41

गोरसस्य तु पूर्णानि भाजनानि सहस्रशः ॥ यत्र दत्त्वा च पीत्वा च बान्धवेभ्यो विभागशः ॥

ಅಲ್ಲಿ ಗೋರಸದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪಾತ್ರೆಗಳು ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದವು; ಅವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿ, ತಾನೂ ಕುಡಿದು, ಬಂಧುಗಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯ ಪಾಲಿನಂತೆ ವಿಭಾಗಿಸಿ ನೀಡಲಾಯಿತು.

Verse 42

सर्वसन्धिषु साध्याश्च चन्द्रादित्यौ तु लोचने ॥ ककुदे सर्वक्षत्राणि लाङ्गूले धर्म आश्रितः ॥

ಅದರ ಎಲ್ಲಾ ಸಂಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯರು ಇದ್ದಾರೆ; ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯ ಅದರ ಎರಡು ಕಣ್ಣುಗಳು. ಕಕುದದಲ್ಲಿ (ಕುಬ್ಬಿನಲ್ಲಿ) ಸಮಸ್ತ ಕ್ಷಾತ್ರಶಕ್ತಿಗಳು; ಮತ್ತು ಬಾಲದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವು ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ.

Verse 43

अपश्यन् विविधास्तत्र स्त्रियश्च शुभलोचनाः ॥ शोभयन्ति स्त्रियः काश्चिज्जलक्रीडा गतास्तथा ॥

ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಶುಭಲೋಚನರಾದ ವಿವಿಧ ಸ್ತ್ರೀಯರನ್ನು ಕಂಡನು; ಹಾಗೆಯೇ ಕೆಲವರು ಜಲಕ್ರೀಡೆಗೆ ಹೋಗಿದ್ದರೂ ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಶೋಭಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.