Ashtavakra Gita in Sanskrit
अष्टावक्र गीता
The Song of Ashtavakra
A radical dialogue on Advaita Vedanta between Sage Ashtavakra and King Janaka: one of the most direct and uncompromising expositions of Self-realization and liberation in all of Sanskrit literature.
Start ReadingAbout This Book
The Ashtavakra Gita (also known as Ashtavakra Samhita) is a classical Advaita Vedanta text, presented as a dialogue between the sage Ashtavakra and King Janaka of Mithila. Unlike texts that prescribe gradual spiritual practices, the Ashtavakra Gita takes the most direct approach possible: it declares from the very first verse that you are already the infinite, unbounded Self. The text systematically dismantles identification with the body, mind, and ego, guiding the seeker to recognize their true nature as pure consciousness (Sakshi). It is revered by seekers of non-dual wisdom across traditions.
How This Book Is Organised
The Ashtavakra Gita is structured into 20 Adhyayas (chapters), containing 298 verses in total.
Adhyayas
20 chapters, each a thematic teaching
Shlokas
Verses read one by one
Available Reading Features
This edition of Ashtavakra Gita on Vedapath includes:
Original Sanskrit verses (Devanagari)
IAST transliteration for guided reading
Word-by-word meanings
Clear, faithful translations
Advaita analysis, Sakshi-bhava insights, and philosophical commentary
Adhyayas of Ashtavakra Gita
The Ashtavakra Gita is divided into 20 Adhyayas.
Each Adhyaya explores a distinct facet of Self-knowledge and liberation.
Chapter 1: Instruction on Self-Realization
Janaka asks, Ashtavakra reveals the Self
आत्मसाक्षात्कारोपदेशाख्ये प्रथमाध्याये राजा जनकः ज्ञानप्राप्तिं मुक्तिं वैराग्यं च कथं स्यात् इति त्रयः मूलप्रश्नाः पृच्छति। ऋषिरष्टावक्रः क्रमिकसाधनां अतिक्रम्य अद्वैतवेदान्तस्य तीक्ष्णमुपदेशं ददाति।
Chapter 2: The Joy of Self-Realization
Janaka's ecstatic declaration of freedom
अस्मिन् निर्णायके द्वितीये अध्याये राजा जनकः जिज्ञासुत्वात् सिद्धगुरुत्वं प्रति गहनं परिवर्तनम् अनुभवति। अष्टावक्रमुनेः उपदेशान् अन्तःस्थीकृत्य स आत्मनः, परमार्थस्वरूपस्य, दृष्ट्या वदति। स्वस्य निर्मलां शान्तां च प्रकृतिं विस्मयेन पश्यन् दीर्घकालीनं मोहं शोचति।
Chapter 3: The Test of Self-Realization
Ashtavakra challenges Janaka's realization
तृतीयेऽध्याये अष्टावक्रः राजर्षेर्जनकस्य आत्मसाक्षात्कारदावं परीक्षते। आध्यात्मिकज्ञानस्य लौकिकासक्तेश्च विरोधं दर्शयन् स विस्मयं प्रकटयति यत् अविनाशिनम् आत्मानं ज्ञात्वापि कश्चित् धनम्, इन्द्रियसुखानि, ममत्वं वा अनुसरेत्।
Chapter 4: The Glory of Self-Realization
The exalted state of the knower
अस्मिन्नध्याये राजा जनकः आत्मसाक्षात्कारिणः पुरुषस्य महिमानम् उत्कर्षेण वर्णयति, अज्ञस्य चञ्चलस्वभावेन सह मुनिनः अन्तःशान्तिं विरोधेन दर्शयति। इन्द्रादयः देवाः अपि स्वर्गसुखानि काङ्क्षन्ति, किन्तु आत्मनि प्रतिष्ठितः योगी तेषु उदासीन एव तिष्ठति।
Chapter 5: Dissolution of the Self
Four ways to dissolve the ego
पञ्चमेऽध्याये ‘लयप्रकरणे’ भगवान् अष्टावक्रः राजानं जनकं अहंकारस्य जगदाभासस्य च परमार्थात्मनि लयविषये गम्भीरम् उपदेशं ददाति। स प्रथमं त्यागस्य आवश्यकतां पृच्छन् आत्मानं नित्यमसङ्गं शुद्धं च प्रतिपादयति।
Chapter 6: The Knowledge of the Self
Atman-Jnana: the direct path
अस्मिन्नध्याये राजा जनकः आत्मानं सर्वसत्तायाः अनन्ताधिष्ठानरूपं गम्भीरतया अनुभूय वक्ति। घटाकाश-महाकाशयोः, समुद्र-तरङ्गयोः, शुक्ति-रजतस्य च दृष्टान्तैः स भौतिकं जगत् असीमात्मनि केवलम् आभासमात्रम् इति दर्शयति।
Chapter 7: The Infinite Ocean of Consciousness
Boundless awareness beyond duality
सप्तमेऽध्याये राजा जनकः अनन्तचैतन्यसागरस्य रूपकेण स्वस्य गम्भीरामात्मसाक्षात्कारस्थितिं प्रकटयति। सः आत्मानं विशालमविकार्यं समुद्रमिव वर्णयति, यस्मिन् जगत् मनोवातैः चाल्यमाना नौकेव केवलं दृश्यते।
Chapter 8: Bondage and Liberation
Freedom through understanding
अष्टमेऽध्याये महर्षिरष्टावक्रः बन्धमोक्षयोः सूक्ष्मं मनोवैज्ञानिकं लक्षणं निरूपयति। स वदति यत् बन्धः बाह्यावस्था न, किन्तु मनसः षड्विधविक्षेपैः—इच्छा, शोकः, त्यागाभिमानः, ग्रहणम्, हर्षः, क्रोधश्च—लक्षितः। मोक्षस्तु एतेषां मानसिकवृत्तीनां निवृत्तिः।
Chapter 9: Dispassion (Nirveda)
The fruit of true knowledge
नवमेऽध्याये निर्वेदनाम्नि अष्टावक्रः जनकं बोधयति यत् निर्वेदः आध्यात्मिकवैराग्यरूपः महान् परिवर्तनशक्तिः अस्ति। जगत् द्वन्द्वानां विरुद्धमतानां च विक्षिप्तलीला, कर्मकाण्डैः वा क्रियाभिः पूर्णतया न समाधातुं शक्या।
Chapter 10: Quietness
The still mind of the sage
दशमेऽध्याये अष्टावक्रः मोक्षार्थं वैराग्यस्य परमावश्यकतां प्रतिपादयति। स जनकं अर्थकामधर्माणामपि परित्यागाय उपदिशति, यतः ते शान्तेः कारणं न, किन्तु क्लेशक्षययोः स्रोतांसि। कुटुम्बं, धनं, शरीरं च सर्वं क्षणिकस्वप्नमायासदृशमिति स दर्शयति।
Chapter 11: Wisdom
Discriminating the real from the unreal
एकादशेऽध्याये अष्टावक्रः मुक्तिं शान्तिं च साधयन्ति ये दृढनिश्चयाः तान् जनकाय निरूपयति। सः बोधयति यत् दुःखस्य मूलं चिन्ता कर्तृत्वाभिमानश्च। भावाभावौ, सौभाग्यदुर्भाग्ये च वस्तुस्वभावेन दैवेन वा प्रवर्तेते इति ज्ञात्वा साधकः उद्वेगात् आसक्तेश्च मुक्तो भवति।
Chapter 12: Contemplation of the Self
Abiding in the witness awareness
अस्मिन्नध्याये राजा जनकः महर्षये अष्टावक्राय स्वस्य पूर्णनिश्चलतामयम् अन्तःस्थितिं वर्णयति। सः शरीरक्रियानिवृत्तेः वाङ्मौनं, ततः विचारनिरोधं च स्वस्य प्रगतिरूपेण कथयति। ध्यानं समाधिप्राप्त्यर्थं यत्नश्चापि विक्षेप एव, यतः तत्र कर्ता लक्ष्यं च कल्प्येते।
Chapter 13: The Bliss of Self-Realization
Yathasukham: happiness as one pleases
अस्मिन्नध्याये राजा जनकः स्वस्य अयत्नसिद्धां स्थितिं परमानन्दपूर्णां तुष्टिं च वर्णयति। स स्पष्टयति यत् सत्यं स्वास्थ्यम् केवलं बाह्यसंन्यासेन, यथा कौपीनधारणेन, न भवति; त्यागस्य ग्रहणस्य च संकल्पानामेव परित्यागात् जायते। देहस्य जिह्वायाः मनसश्च क्लान्त्या स न व्याकुलो भवति।
Chapter 14: The Natural State of Realization
Sahaja: the effortless state
चतुर्दशेऽध्याये राजा जनकः मुक्तपुरुषस्य गम्भीराम् अन्तःस्थितिं वर्णयति। स मनः स्वभावतः शून्यम् इति कथयन्, चेतनायाः परिवर्तनं स्वप्नात् प्रबोधनेन तुलयति, यत्र पूर्वसंस्काराः लौकिकस्मृतयश्च क्षीयन्ते।
Chapter 15: Instruction on the Truth
Tattva Upadesha: pointing to reality
पञ्चदशेऽध्याये अष्टावक्रः राजा जनकं तत्त्वस्वरूपेण प्रबोधयति। स ज्ञानीनं कृतार्थं च मोहग्रस्तं साधकं च विविच्य, विषयेषु वैराग्यमेव मोक्ष इति दर्शयति। देहमनसोः आत्माभिमानं निरस्य, रागद्वेषादयः मनसः धर्माः, आत्मा तु नित्यः निर्विकारः साक्षी इति प्रतिपादयति।
Chapter 16: Special Instruction on Self-Knowledge
Rare and potent teachings
अस्मिन्नध्याये महर्षिरष्टावक्रो जनकाय आत्मज्ञानस्य विशेषोपदेशं ददाति। स बोधयति यत् केवलशास्त्रसञ्चयेन वा बाह्यकर्मणा वा सच्चं स्वास्थ्यं शान्तिश्च न लभ्यते। शिवविष्ण्वादिदेवोपदेशोऽपि मोक्षं न ददाति, यावत् साधकः सर्वं विस्मृत्य सङ्कल्पविकल्पान् ग्रहणत्यागद्वन्द्वं च अतिक्रामति।
Chapter 17: The True Knower
The nature of the Tattvavit
सप्तदशेऽध्याये अष्टावक्रः जीवन्मुक्तस्य दुर्लभां परमां अवस्थां वर्णयति। स सत्यज्ञानी ज्ञानयोगयोः परमफलं प्राप्य नित्यतृप्तः एकान्तस्थितश्च भवति। स सर्वद्वन्द्वातीतः विषयेषु न रज्यते न द्वेष्टि। स महात्मा मोक्षेच्छामपि अतिक्रम्य वर्तमानक्षणे स्वाभाविकं जीवति।
Chapter 18: Peace
The state of the liberated sage
अस्मिन् विस्तीर्णेऽध्याये अष्टावक्रः जीवनमुक्तस्य—जीवन्नेव मुक्तस्य महात्मनः—उदात्तां अवस्थां वर्णयति। स प्रतिपादयति यत् अहङ्कारस्य जगतश्च पूर्णत्यागं विना सत्यं सुखं न सम्भवति, यतो जगत् केवलं मनसः प्रक्षेपमात्रं प्रकाशते।
Chapter 19: The Repose in the Self
Resting in pure being
अस्मिन्नध्याये राजा जनकः स्वस्य परममोक्षं आत्मसाक्षात्कारं च प्रकाशयति। सः वदति यत् ज्ञानस्य संदंशैः हृदयात् संशयकण्टकाः उद्धृताः।
Chapter 20: The State of Absolute Consciousness
Kaivalya: absolute aloneness
अस्मिन्नन्तिमेऽध्याये राजा जनकः परमसाक्षात्कारस्य अवस्थां वर्णयति, यत्र सर्वे द्वन्द्वभावाः कल्पनात्मकाश्च संरचनाः आत्मनि लीयन्ते। ‘कुत्र अस्ति...?’ इत्यादि प्रश्नपरम्परया सः भूतानि, मनः, शास्त्राणि, बन्धमोक्षकल्पनाश्च शुद्धचैतन्यदृष्ट्या निषेधति।
Key episodes
Frequently Asked Questions
Bondage is caused by the egoistic delusion of being a 'doer' and the false identification with the physical body and mind, rather than recognizing oneself as the pure witness.
He describes the Self as the all-pervading consciousness in which the universe is strung, similar to how space exists both inside and outside a pot, or how a reflection exists within a mirror.
This is not an expression of ego, but a recognition of his true nature as the Supreme Brahman. He offers salutations to the infinite Consciousness that remains unchanged even when the universe is destroyed.
It illustrates that the universe and individual beings (waves) are not separate from the Self (the ocean). They arise from, exist in, and dissolve back into the same substance without ever being truly different from it.
Janaka realizes that his true bondage was not external circumstances, but the internal attachment to life and the mistaken identification with the individual soul (Jiva) instead of pure Consciousness.
He is surprised that a seeker who claims to understand the infinite, non-dual Self still experiences greed, lust, or fear, which are products of ignorance.
A wise person remains undisturbed by praise or criticism because they view their body as a separate entity and see the world as a mere illusion.
The universe is described as manifesting within the Self like waves in the ocean, implying that there is no fundamental difference between the witness and the witnessed.
According to Verse 3, the Knower of the Self is internally untouched by virtue or sin, just as the vast space (akasha) remains unaffected by the presence of smoke.
Fear arises from the perception of duality or 'the other'. By realizing the non-dual Self as the Lord of the universe, the sage sees nothing separate from themselves, thus eliminating all fear.
Ask anything about Ashtavakra Gita
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Ashtavakra Gita in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.
Vedapath Gold
Reading stays free, with or without Gold. It is for when you would rather listen: Sanskrit recitation and a spoken translation in 10 languages across the library, on this site and in the app, plus weekly Mudras for your questions and every comic and video episode open.