Adhyaya 42: Ritual Procedure for the Phālguna Bright-Fortnight Dvādaśī Narasiṃha Worship, with the Narrative of King Vatsa

Verse 1

दुर्वासा उवाच । तद्वत् फाल्गुनमासे तु शुक्लपक्षे तु द्वादशीम् । उपोष्य प्रोक्तविधिना हरिमाराधयेत् सुधीः ॥ ४२.१ ॥

Durvāsā rzekł: "Podobnie, w miesiącu Phālguna, w dwunastym dniu księżycowym (Dvādaśī) w jasnej połowie miesiąca, po zachowaniu postu według podanej procedury, mądra osoba powinna czcić Hariego."

Verse 2

नरसिंहाय पादौ तु गोविन्दायेत्युरू तथा । कटिं विश्वभुजे पूज्य अनिरुद्धेत्युरस्तथा ॥ ४२.२ ॥

Należy przypisać stopy Narasiṁhy; podobnie uda formułą "Govindzie". Pas ma być czczony jako należący do Viśvabhujy; a klatkę piersiową podobnie formułą "Aniruddhzie".

Verse 3

कण्ठं तु शितिकण्ठाय पिङ्गकेशाय वै शिरः । असुरध्वंसनायेति चक्रं तोयात्मने तथा । शङ्खमित्येव सम्पूज्य गन्धपुष्पफलैस्तथा ॥ ४२.३ ॥

Należy czcić obszar gardła dla Śitikaṇṭhy oraz głowę dla Piṅgakeśy; podobnie, należy czcić dysk (czakrę) z formułą 'dla niszczyciela asurów', oraz konchę (śaṅkhę) dla Toyātmana - okazując im należny szacunek poprzez wonności, kwiaty i owoce.

Verse 4

तदग्रे घटमादाय सितवस्त्रयुगान्वितम् । तस्योपरि नृसिंहं तु सौवर्णं ताम्रभाजने । सौवर्णशक्तितः कृत्वा दारुवंशमयेऽपि वा ॥ ४२.४ ॥

Następnie, z przodu, biorąc dzban z wodą (ghaṭę) wyposażony w parę białych tkanin, należy umieścić nad nim złoty wizerunek Nṛsiṃhy w miedzianym naczyniu; jeśli posiada się środki, powinien być wykonany ze złota, a w przeciwnym razie może być wykonany z drewna lub bambusu.

Verse 5

रत्नगर्भघटे स्थाप्य तं संपूज्य च मानवः । द्वादश्यां वेदविदुषे ब्राह्मणाय निवेदयेत् ॥ ४२.५ ॥

Po umieszczeniu go w naczyniu zawierającym klejnoty (ratna-garbha ghaṭa) i po okazaniu mu należnej czci, osoba powinna w dwunastym dniu księżycowym (Dvādaśī) ofiarować go uczonemu Brāhmaṇie, który zna Wedy.

Verse 6

एवं कृते फलं प्राप्तं यत् पुरा पार्थिवेन तु । तस्याहं संप्रवक्ष्यामि वत्सनाम्ना महामुने ॥ ४२.६ ॥

Gdy czyni się to w ten sposób, osiąga się owoc, który król otrzymał w dawnych czasach; o tym owocu opowiem teraz w pełni, o wielki mędrcu, pod imieniem 'Vatsa'.

Verse 7

आसीत् किम्पुरुषे वर्षे राजा परमधार्मिकः । भारत इति च विख्यातस्तस्य वत्सः सुतोऽभवत् ॥ ४२.७ ॥

W regionie zwanym Kiṃpuruṣa-varṣa był król o przykładowym postępowaniu dharmicznym, słynący pod imieniem Bhārata; miał on syna o imieniu Vatsa.

Verse 8

स शत्रुभिर्जितः सङ्ख्ये हृतकोशो द्विपादवान् । वनं प्रायात् सपत्नीको वसिष्ठस्याश्रमेऽवसत् ॥ ४२.८ ॥

Pokonany przez wrogów w bitwie, z zagrabionym skarbcem choć słonie mu pozostały, udał się do lasu wraz z żoną i zamieszkał w pustelni Vasiṣṭhy.

Verse 9

कालेन गच्छता सोऽथ वसिष्ठेन महर्षिणा । किं कार्यमिति स प्रोक्तो वसस्यास्मिन् महाश्रमे ॥ ४२.९ ॥

Wraz z upływem czasu, wielki mędrzec Vasiṣṭha zwrócił się do niego w tej wielkiej pustelni Vasu, pytając: 'Co ma być uczynione - jaki jest twój cel tutaj?'

Verse 10

राजोवाच । भगवन् हृतकोशोऽहं हृतराज्यो विशेषतः । शत्रुभिर्हतसंकल्पो भवन्तं शरणं गतः । उपदेशप्रदानेन प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ४२.१० ॥

Król rzekł: 'O Błogosławiony, mój skarbiec został zagrabiony, a przede wszystkim moje królestwo zostało mi odebrane. Moja determinacja została złamana przez wrogów; przybyłem do ciebie szukając schronienia. Przez udzielenie instrukcji, racz okazać mi łaskę.'

Verse 11

एवमुक्तो वसिष्ठस्तु तस्येमां द्वादशीं मुने । विधिना प्रत्युवाचाथ सोऽपि सर्वं तथा अकरोत् ॥ ४२.११ ॥

Tak zapytany, Vasiṣṭha odpowiedział mu, o mędrcu, odnośnie tego obrzędu Dvādaśī zgodnie z właściwą procedurą; a on również wykonał wszystko w ten właśnie sposób.

Verse 12

तस्य व्रतान्ते भगवान्नारसिंहस्तुतोष ह । चक्रं प्रादाच्च शत्रूणां विध्वंसनकरं परम् ॥ ४२.१२ ॥

Po zakończeniu jego ślubowania, Błogosławiony Pan Narasiṁha był zadowolony i ofiarował dysk (czakrę) o najwyższej zdolności niszczenia wrogów.

Verse 13

तेनास्त्रेण स्वकं राज्यं जितवान् स नृपोत्तमः । राज्ये स्थित्वाऽश्वमेधानां सहस्रमकरोद्विभुः । अन्ते च विष्णुलोकाख्यं पदमाप च सत्तम ॥ ४२.१३ ॥

Tą bronią doskonały król podbił i zabezpieczył własne królestwo. Utrzymany w swym panowaniu, potężny władca odbył tysiąc ofiar Aśvamedha; a na końcu, najlepszy z ludzi, osiągnął stan znany jako świat Wisznu.

Verse 14

एषा धन्या पापहरा द्वादशी भवतो मुने । कथिता या प्रयत्नेन श्रुत्वा कुरु यथेप्सितम् ॥ ४२.१४ ॥

O mędrcu, to jest pomyślna Dwadaśi, która usuwa grzechy; wyjaśniłem ci ją z należytą starannością. Usłyszawszy ją, działaj według swojej woli.