Waraha

Był Najwyższą Osobą - pomyślny, szerokocielisty i czteroramienny - mający oblicze Varāhy, i trzymający konchę i dysk, udzielający nieustraszoności i błogosławieństw.

Śrī Sūta rzekł: Gdy tak zapytany, Śrī Varāha, Pan światów, przemówił ponownie.

Teraj rozpoczyna się opowieść o przybyciu Raṅgadāsy na świętą górę Śeṣācala dla służby Śrīnivāsie. Dotarłszy do Nārāyaṇapurī i oddawszy pokłon Śrī Varāha, usłyszał tam o Śrīnivāsie, który mieszka na górze Veṅkaṭādri.

Teraz (są przedstawione) pokuty za wykroczenia związane z kultem i pokrewnymi okresowymi obserwancjami. Śrī Varāha rzekł: "Kto jest oddany moim obrzędom, lecz porzuca moje przepisane czyny i mówi o procedurze pokuty, o bogini..."

Śrī Varāha rzekł: Jam jest Nārāyaṇa, boski, schronienie, na którym polegają wszystkie dharmy. I nie ma we mnie zazdrości; dlatego jestem najwyższym panem.

Śrī Varāha rzekł: "Dawno temu był król o imieniu Sumati, sprawiedliwy i słynny wśród ludzi. Kiedyś, z okazji pielgrzymki do tīrthów, świętych miejsc przeprawy, udał się do świata niebieskiego."

Mówiąc: „Niech będzie pomyślność dla ludów, dla bogów i dla mędrców”, zwrócili się wtedy do Viṣṇu, Pana panów, który przybrał postać Dzika (Varāha).

Ten eon został uznany za pierwszy i nazwany Kalpą Varāha; a na początku tej kalpy Brahmā, znany jako Nārāyaṇa, objawia się jako Pan (Bhagavān).

Następnie, o najlepszy z królów, należy udać się do świętego miejsca, gdzie przebywa Janārdana, gdzie niewyobrażalny Najwyższy Pan, przyjąwszy postać Dzika, jest obecny.

Tam ujrzał wszechmocną Osobowość Boga, Nosiciela ziemi, w swoim wcieleniu dzika, podnoszącego świat na końcach swoich kłów. Czerwony blask Jego oczu odebrał demonowi jego blask, a asura zaśmiał się: "O! Płaz bestia!"

Wtedy Pan Akṣaja, który pojawił się z nozdrza Brahmy, rzucił się na swego wroga, demona Hiraṇyākṣę, kroczącego bez lęku przed Nim, and uderzył jego podbródek swoją maczugą.

Pan Brahmā rzekł: Mój drogi synu, o władco ziemi, jestem wielce z ciebie zadowolony. Niech błogosławieństwa spoczywają na tobie i twojej żonie. Z sercem szczerym i bez udawania oddałeś się, by przyjąć moją instrukcję.