
Nārakī-daṇḍa-karma-vipāka-varṇanam
Ethical-Discourse (Karmavipāka and Naraka-Administration)
Ten adhyāya naucza karmavipāki, dojrzewania karmicznych skutków, poprzez narrację o administracji Naraki w puranicznym trybie nauczyciel, pytający, gdy Varāha odpowiada na troskę Pṛthivī o porządek moralny i stabilność ziemi. Citragupta przekazuje dyrektywy Dharmarājy, po czym Yamadūty identyfikują konkretnych sprawców i wymierzają stosowne kary. Rozdział łączy konkretne szkody społeczne, fałszywe świadectwo, oszczerstwo, kradzież (w tym brahmadeya i ziemi), zdradę zaufania, przemoc wobec rodziców lub krów oraz nadużycia urzędów rytualnych, z odpowiadającymi im mękami, takimi jak palenie, przebijanie, wiązanie, pozbawianie i odrodzenie jako zwierzęta. Wielokrotnie podkreśla cykliczne odrodzenie w wielu gatunkach jako kontynuację etycznej przyczynowości aż do wyczerpania karmy, przedstawiając karę jako środek regulacyjny przywracający dharmę, a tym samym chroniący ludzki i ziemski porządek podtrzymywany przez Pṛthivī.
Verse 1
अथ नारकिदण्डनकर्मविपाकवर्णनम् ॥ ऋषिरुवाच ॥ विस्मयस्तु मया दृष्टस्तस्मिन्नद्भुतदर्शनः ॥ चित्रगुप्तस्य सन्देशो धर्मराजेन धीमताḥ ॥
Teraz następuje opis kar Naraki i dojrzewania uczynków. Ryszi rzekł: Tam ujrzałem zdumienie, cudowny widok. Było to polecenie Citragupty, wydane przez mądrego Dharmaradżę.
Verse 2
प्राप्नुवन्ति फलं ते वै ये च क्षिप्ताः पुरा जनाः ॥ अग्निना वै प्रतप्तास्ते बद्धा बन्धैः सुदारुणैः ॥
Ci ludzie, którzy zostali tam rzuceni wcześniej, zaprawdę otrzymują swój należny skutek; oparzeni przez ogień, są związani nadzwyczaj okrutnymi więzami.
Verse 3
सन्तप्ताः बहवो ये ते तैस्तैः कर्मभिरुल्बणैः ॥ श्यामाश्च दशनाभिर्ये त्विमं शीघ्रं प्रमापय ॥
Wielu z nich jest palonych przez własne ciężkie uczynki, każdy zgodnie ze swoją karmą. A ciemne istoty żeńskie, swoimi zębami, niech szybko zniszczą tego oto.
Verse 4
दुराचारं पापरतं निर्घृणं पापचेतसम् ॥ श्वानस्तु हिंसका ये च भक्षयन्तु दुरात्मकम् ॥
Niech gwałtowne psy pożrą tego nikczemnika, o złym postępowaniu, oddanego grzechowi, bezlitosnego i o grzesznym umyśle.
Verse 5
पितृघ्नो मातृगोह्नस्तु सर्वदोषसमन्वितः ॥ आरोप्य शाल्मलीं घोरां कण्टकैस्तैर्विपाटय ॥
Lecz zabójcę ojca, matki i krowy, obarczonego wszelką winą, spraw, by wspiął się na straszliwe drzewo szalmali i rozdarł go tymi cierniami.
Verse 6
एनं पाचय तैलस्य घृतक्षौद्रस्य वा पुनः ॥ तप्तद्रोण्यां ततो मुञ्च ताम्रतप्तखले पुनः ॥ नराधममिमं क्षिप्त्वा प्रदीप्ते हव्यवाहने ॥ ततो मनुष्यतां प्राप्य ऋणैस्तत्र प्रदीप्यते ॥
Ugotuj tego nędznego człowieka w oleju, lub ponownie w maśle klarowanym i miodzie. Następnie wrzuć go do rozgrzanego koryta, i ponownie na rozgrzaną miedzianą płytę. Po wrzuceniu tego najpodlejszego z ludzi w płonący ogień, później osiąga on ponownie ludzkie narodziny i tam jest dręczony przez długi.
Verse 7
शयनासनहर्त्तारमग्निदायी च यो नरः ॥ वैतरण्यामयं चैव क्षिप्यतामचिरं पुनः ॥
Człowiek, który kradnie łóżka i siedzenia, oraz ten, który podpala ogień, niech zostanie szybko wrzucony ponownie w mękę związaną z rzeką Vaitaraṇī.
Verse 8
पापकर्मायमत्यर्थं सर्वतीर्थविनाशकः ॥ तस्य प्रदीप्तः कीलोऽयं वह्नितप्तोऽतिदुःस्पृशः ॥
Ten człowiek jest nadzwyczaj oddany grzesznym czynom, niszczyciel wszystkich świętych miejsc pielgrzymkowych. Dla niego przeznaczony jest ten płonący pal, rozgrzany ogniem i nadzwyczaj bolesny w dotyku.
Verse 9
ग्रामयाजनकं विप्रमध्रुवं दाम्भिकं शठम् ॥ बद्ध्वा तु बन्धने घोरे दीयतां तु न किञ्चन ॥
Co do bramina, który wykonuje ofiary dla wsi w niewłaściwy sposób, który jest niestały, obłudny i zdradliwy, po związaniu go w straszliwych pętach, niech niczego mu się nie da.
Verse 10
जिह्वा अस्य छिद्यतां शीघ्रं वाचा दुष्टस्य पापिनः ॥ गम्यागम्यं पुरा येन विज्ञातं न दुरात्मना ॥
Niech jego język zostanie szybko odcięty, ten grzesznik, którego mowa jest przewrotna, przez którego dawniej nie zostało rozpoznane to, co należy i czego nie należy podejmować, ten o przewrotnym umyśle.
Verse 11
कृतं लोभाभिभूतेन कामसम्मोहितेन च ॥ तस्य छित्वा ततो लिङ्गं क्षारमग्निं च दीपय ॥
To zostało uczynione przez kogoś przezwyciężonego przez chciwość i omamionego przez pożądanie. Dlatego po odcięciu jego członka, rozpal przeciwko niemu żrący ług i ogień.
Verse 12
इमं तु खलकं कृत्वा दुरात्मा पापकाणिम् ॥ दायादा बहवो येन स्वार्थहेतोर्विनाशिताः ॥
A uczyniwszy tę osobę łotrem, o przewrotnym umyśle i popełniającym zło, przez którą wielu spadkobierców zostało zrujnowanych dla własnego interesu.
Verse 13
इमं वार्धुषिकं विप्रं सर्वत्राङ्गेषु भेदय ॥ तथायं यातनां यातु पापं बहु समाचरन् ॥
Tego bramina, który żyje z lichwy, przebij we wszystkich jego członkach. Tak niech podda się męce, popełniwszy wiele występków.
Verse 14
सुवर्णस्तेयिनं पापं कृतघ्नं च तथा नरम् ॥ क्रूरं पितृहणं चैनं ब्रह्मघ्नेषु समीकरु ॥
Tego grzesznika, który kradnie złoto, i podobnie niewdzięcznego człowieka, okrutnego i zabójcę swego ojca, umieść wśród zabójców braminów, to jest w kategorii najcięższych przestępców.
Verse 15
अस्थि छित्वा ततः क्षिप्रं क्षारमग्निं च दापय ॥ इमं तु विप्रं खादन्तु तीक्ष्णदंष्ट्राः सुदारुणाः ॥
Po szybkim przecięciu jego kości, przyłóż żrący ług i ogień. I niech nadzwyczaj straszliwe istoty o ostrych kłach pożrą tego bramina.
Verse 16
पिशुनं हि महाव्याघ्राः पञ्च घोराः सुदारुणाः ॥ इमं पचत पाकेषु बहुधा मर्मभेदिनम्
Zaprawdę, oszczercę - niech owe pięć straszliwych, niezwykle okrutnych 'wielkich tygrysów' gotuje to istnienie w piekielnych kotłach na wiele sposobów, jako mękę przeszywającą witalne punkty.
Verse 17
येनाग्निरुज्झितः पूर्वं गृहीत्वा च न पूजितः ॥ इमं पापसमाचारं वीरघ्नमतिपापिनम्
Ten, przez którego święty ogień został dawniej odrzucony - po jego przyjęciu i nieuczczeniu go - to istnienie o grzesznym postępowaniu, zabójca szlachetnych, niezwykle grzeszny...
Verse 18
सर्वेषां तु पशूनां यो नित्यं धारयते जलम् ॥ न त्राता न च दाता च पापस्यास्य दुरात्मनः
Lecz co do tego, kto stale wstrzymuje wodę przed wszystkimi zwierzętami - nie ma ani obrońcy, ani dawcy dla tego grzesznego człowieka o przewrotnym umyśle.
Verse 19
अदानव्रतिनो विप्रा वेदविक्रयिणस्तथा ॥ सर्वकर्माणि कुर्युर्हि दीयते न च किञ्चन
Brahmini, którzy podjęli ślub nie-dawania, a także ci, którzy sprzedają Wedę - choćby wykonywali wszystkie rytuały, nic w ogóle nie jest przez nich prawdziwie ofiarowane.
Verse 20
तोयभाजनहर्तारं भोजनं योऽनिवारयत् ॥ हन्यतां सुदृढैर्दण्डैर्यमदूतैर्महाबलैः
Tego, kto kradnie naczynie z wodą, i tego, kto przeszkadza w dawaniu jedzenia - niech uderzą bardzo twardymi kijami posłańcy Jamy, potężni w swojej sile.
Verse 21
वेणुदण्डकशाभिश्च लोहदण्डैस्तथैव च ॥ जलमस्मै न दातव्यं भोजनं च कथञ्चन
Biczami z bambusowych kijów, a także żelaznymi prętami - woda nie ma być jemu dana, ani jedzenie w żaden sposób.
Verse 22
तस्मा अन्नं च पानं च न दातव्यं कदाचन ॥ हतविश्वास्य हन्तारं वह्नौ शीघ्रं प्रपाचय
Dlatego ani pokarmu, ani napoju nie wolno nigdy dawać. Zabójcę tego, którego zaufanie zostało złamane - gotujcie go szybko w ogniu.
Verse 23
ब्रह्मदेयं हृतं येन तं वै शीघ्रं विपाचय ॥ बहुवर्षसहस्राणि पातये कर्म विस्तरे
Tego, przez którego zostało zabrane nadanie brahmadeja - gotujcie go zaprawdę szybko; przez wiele tysięcy lat sprawcie, że będzie padał, z rozciągniętym procesem karmicznym.
Verse 24
समुत्तीर्णं ततः पश्चात्तिर्यग्योनौ प्रपातये ॥ सूक्ष्मदेहविपाकेषु कीटपक्षिविजातिषु
Po wyjściu z tego stanu, potem wrzućcie go do łona zwierzęcia - w dojrzewania w subtelnych ciałach, wśród różnych rodzajów owadów i ptaków.
Verse 25
क्लिष्टो जातिसहस्रैस्तु जायते मानुषस्ततः ॥ तत्र जातो दुरात्मा च कुलेषु विविधेषु च
Udręczony przez tysiące narodzin, rodzi się wtedy jako człowiek; i narodzony tam, ten o przewrotnym umyśle pojawia się w różnych rodach.
Verse 26
हिंसारूपेण घोरेण ब्रह्मवध्यां प्रदापयेत् ॥ राज्ञस्तु मारकं घोरं ब्रह्मघ्नं दुष्कृतं तथा
Przez straszliwą formę przemocy człowiek zostaje poddany piekielnej karze zwanej Brahmavadhyā; podobnie ciężki występek zabicia króla, równy zabiciu bramina (brahma-hatyā), zostaje uznany za straszliwą demerytę.
Verse 27
गोग्हातको ह्ययं पापः कूटशाल्मलिमारुहेत् ॥ कृष्यते विविधैर्घोरै राक्षसैर्घोरदर्शनैः
Ten grzesznik, zabójca krowy, zostaje zmuszony do wspinania się na ostry drzewo śālmali; następnie zostaje ciągnięty tu i tam przez różne straszliwe rākṣasy o przerażającym wyglądzie.
Verse 28
पूतिपाकेषु पच्येत जन्तुभिः संप्रयोजितः ॥ ब्रह्मवध्याच्चतुर्भागैर्मृगत्वं पशुतां गतः
Zostaje gotowany w piekle Pūtipāka, atakowany przez stworzenia; i przez cierpienie czterech części Brahmavadhyā osiąga stan dzikiego zwierzęcia, popadając w bestialstwo.
Verse 29
उद्विग्नवासं पतितं यत्र यत्रोपपद्यते ॥ पापकर्मसमुद्विग्नो जातो जातः पुनःपुनः
Gdziekolwiek się odrodzi, popada w pełen niepokoju tryb życia; udręczony swoimi złymi czynami, rodzi się wciąż na nowo, powtarzalnie, w stanie wzburzenia.
Verse 30
अयं तिष्ठति किं पापः पितृघाती दुरात्मवान् ॥ ते तु वर्षशतं साग्रं भक्षयन्तु विचेतसः
Dlaczego ten grzesznik pozostaje tutaj, ten zabójca swego ojca, o przewrotnej naturze? Niech te bezrozumne istoty pożerają go przez pełne sto lat i więcej.
Verse 31
ततः पाकेषु घोरेषु पच्यतां च नराधमः ॥ ततो मानुषतां प्राप्य गर्भस्थो प्रियतां पुनः
Następnie niech ten najpodlejszy z ludzi będzie gotowany w straszliwych piekłach; potem, otrzymawszy ponownie status ludzki, niech znów pozostaje w łonie, przechodząc powtarzane brzemienność.
Verse 32
व्यापन्नो दशगर्भेषु ततः पश्चाद्विमुच्यताम् ॥ तत्रापि लब्ध्वा मानुष्यं क्लेशभागी च जायताम्
Niech zginie w dziesięciu łonach; potem niech zostanie uwolniony z tego stanu. Nawet wtedy, otrzymawszy ludzkie narodziny, niech się urodzi jako ten, który ma udział w cierpieniu.
Verse 33
बुभुक्षारुग्विकारैश्च सततं तत्र पीड्यताम् ॥ पापाचारमिमं घोरं मित्रविश्वासघातकम्
Tam niech będzie nieustannie dręczony przez głód, choroby i dolegliwości, ten straszliwy sprawca złego postępowania, łamiący zaufanie przyjaciela.
Verse 34
यन्त्रेण पीड्यतां क्षिप्रं ततः पश्चाद्विमुच्यताम् ॥ दीप्यतां ज्वलने घोरे वर्षाणां च शतद्वयम्
Niech szybko będzie torturowany przez narzędzie kary; potem niech zostanie uwolniony. Niech płonie w straszliwym ogniu przez dwieście lat.
Verse 35
जायतां च ततः पश्चाच्छूनां योनौ दुरात्मवान् ॥ भ्रष्टोऽपि जायतां तस्मान्मानुषः क्लेशभाजनः
A potem niech ta przewrotna osoba narodzi się w łonie psa; i nawet po upadku w taki stan, z tego stanu niech narodzi się znów jako człowiek, lecz jako naczynie cierpienia.
Verse 36
वर्षाणां तु शतं पञ्च तत्र क्लिष्टो दुरात्मवान् ॥ कृमिको जायते पश्चाद्विष्ठायां कृमिकोऽपरः ॥
Przez sto pięć lat złośliwy jest tam dręczony; potem odradza się jako robak, a następnie znowu jako inny robak w odchodach.
Verse 37
शकुन्तो जायते घोरस्तत्र पश्चाद्वृको भवेत् ॥ इममग्निप्रदं घोरं काष्ठाग्नौ सम्प्रतापय ॥
Rodzi się tam straszliwy ptak, a potem staje się wilkiem. Ten groźny, dający ogień, jest następnie palony w ogniu z drewna.
Verse 38
स्वकर्मसु विहीनेषु पश्चाल्लब्धगतिस्तथा ॥ ततश्चाथ मृगो वापि ततो मानुषतां व्रजेत् ॥
Gdy owoce jego własnych czynów są wyczerpane, potem osiąga dalszy bieg istnienia; wtedy staje się jeleniem lub innym dzikim zwierzęciem, a po tym może przejść do stanu ludzkiego.
Verse 39
तत्रापि दारुणं दुःखमुपभुङ्क्ते दुरात्मवान् ॥ सर्वदुष्कृतकार्येषु सह सङ्घातचिन्तकैः ॥
Nawet tam złośliwa osoba doświadcza ciężkiego cierpienia, wraz z tymi, którzy układają zbiorowe plany we wszystkich czynach nieprawości.
Verse 40
एवं कर्मसमायुक्तास्ते भवन्तु सहस्रशः ॥ परद्रव्यापहाराश्च रौरवे पतितास्तथा ॥
Tak związani z takimi skutkami karmicznymi, niech staną się takimi w tysiącach; a ci, którzy kradną mienie innych, podobnie wpadają do Rauravy.
Verse 41
कुम्भीपाकेषु निर्दग्धः पश्चाद्गर्दभतां गतः ॥ ततो जातस्त्वसौ पापः शूकरो मलभुक् तथा ॥
Spalony w piekle Kumbhīpāka, potem osiąga stan osła; wtedy ten grzesznik rodzi się jako świnia, podobnie jedzący nieczystości.
Verse 42
प्राप्नोतु विविधांस्तापान्यथा हृतधनश्च सन् ॥ क्षुधातृष्णापराक्रान्तो गर्दभो दशजन्मसु ॥
Niech dozna rozmaitych udręk, jak ten, kto zabrał bogactwo; przezwyciężony głodem i pragnieniem, staje się osłem przez dziesięć narodzin.
Verse 43
मानुष्यं समनुप्राप्य चौरः भवति पापकृत् ॥ परोपघाती निर्लज्जः सर्वदोषसमन्वितः ॥
Osiągnąwszy ponownie ludzkie narodziny, staje się złodziejem, tym, który popełnia występki, szkodzącym innym, bezwstydnym i obdarzonym każdą wadą.
Verse 44
वृक्षशाखावलम्बोऽत्र ह्यधःशीर्षः प्रजायते ॥ अग्निना पच्यतां पश्चाल्लुब्धो वै पुरुषाधमः ॥
Tutaj rodzi się wisząc z gałęzi drzewa, głową w dół; potem ten chciwy, podły człowiek ma być gotowany przez ogień.
Verse 45
पूर्वैश्च सूकरो भूत्वा नकुलो जायते पुनः ॥ विमुक्तश्च ततः पश्चान्मानुष्यं लभते चिरात् ॥
A będąc wcześniej świnią, rodzi się znowu jako mangusta; a potem, uwolniony, otrzymuje ludzkie narodziny po długim czasie.
Verse 46
धिक्कृतः सर्वलोकेन कूटसाक्ष्यनृतव्रतः ॥ न शर्म लभते क्वापि कर्मणा स्वेन गर्हितः
Potępiony przez wszystkich ludzi, ten, którego ślubem jest kłamstwo i który składa fałszywe świadectwo, nie znajduje nigdzie spokoju, ganiony przez własny uczynek.
Verse 47
इमं ह्यानृतितकं दुष्टं क्षेत्रहारकमेव च ॥ स्वकर्म दुष्कृतं यावत्तावद्दुःखं भुनक्त्वसौ
Zaprawdę, ten niegodziwy kłamca, i podobnie przywłaszczyciel ziemi, dopóki trwa jego własny zły uczynek, przez ten czas doświadcza cierpienia.
Verse 48
कर्मण्येकैकशश्चायं स तु तिष्ठत्वयं पुनः ॥ वर्षलक्षं न सन्देहस्ततस्तिष्ठत्वयं पुनः
Za każdy uczynek, jeden po drugim, niech pozostanie tam znowu; przez sto tysięcy lat, nie ma wątpliwości, następnie znowu niech pozostanie.
Verse 49
ततो जातिः स्मरेत्सर्वास्तिर्यग्योनिं समाश्रितः ॥ जायतां मानुषः पश्चात्क्षुधया परिपीडितः
Wtedy, wstępując w łono zwierzęcia, wspomina wszystkie swoje narodziny; potem rodzi się jako człowiek, dręczony głodem.
Verse 50
सर्वकामविमुक्तस्तु सर्वदोषसमन्वितः ॥ क्वचिज्जात्यां भवेदन्धः क्वचिद्बधिर एव च
Pozbawiony wszystkich upragnionych celów i obarczony wszelką wadą, w jakimś wcieleniu staje się ślepy; w innym zaś istotnie głuchy.
Verse 51
क्वचिन्मूकश्च काणश्च क्वचिद्व्याधिसमन्वितः ॥ एवं हि प्राप्नुयाद्दुःखं न च सौख्यमवाप्नुयात्
W niektórych przypadkach staje się niemy i jednooki; w innych jest dotknięty chorobą. Tak istotnie osiąga cierpienie i nie osiąga szczęścia.
Verse 52
तीव्रैरन्तर्गतैर्दुःखैर्भूमिहर्त्ता नराधमः ॥ इमं बन्धैर्दृढैर्बद्ध्वा विपाचय तथाचिरम्
Silnymi wewnętrznymi cierpieniami spętaj przywłaszczyciela ziemi, najpodlejszego wśród ludzi, mocnymi więzami i każ go dręczyć przez długi czas.
Verse 53
तीव्रक्षुधापरिक्लिष्टो बद्धो बन्धनयन्त्रितः ॥ दुःखान्यनुभवंस्तत्र पापकर्मा नराधमः
Dręczony srogim głodem, spętany i skrępowany okowami, tam doznaje cierpień, złoczyńca, najpodlejszy wśród ludzi.
Verse 54
सप्तधा सप्त चैकां च जातिं गत्वा स पच्यते ॥ इमं शाकुनिकं पापं श्वभिर्गृध्रैश्च घातय
Przeszedłszy stany narodzin siedmiokrotne, siedem i jeden, jest dręczony. Tego grzesznego łowcę ptaków, daj zabić przez psy i sępy.
Verse 55
ततः कुक्कुटतां यातु विड्भक्षश्च दुरात्मवान् ॥ दंशश्च मशकश्चैव ततः पश्चाद्भवेत् तु सः
Wtedy niech zły duchem przejdzie do stanu koguta, żywiąc się nieczystościami; i niech stanie się gzem oraz komarem; potem zaś istotnie taki się staje.
Verse 56
जातिकर्म सहस्रं तु ततो मानुषतां व्रजेत् ॥ इमं सौकरिकं पापं महिषा घातयन्तु तम् ॥
Po tysiącu cyklach czynów związanych z narodzinami, osiągnąłby wtedy stan ludzki. Lecz tego grzesznego świniopasa, niech bawoły go powalą.
Verse 57
वर्षाणां च सहस्रं तु धावमानं ततस्ततः ॥ विभिन्नं च प्रभिन्नं च शृङ्गाभ्यां पद्भिरेव च ॥
I przez tysiąc lat, biegając tu i tam, rozszarpywany i rażony, przebity rogami i stratowany kopytami również.
Verse 58
तस्माद्देशात्ततो मुक्तस्ततः सूकरतां व्रजेत् ॥ महिषः कुक्कुटश्चैव शशो जम्बूक एव च ॥
Uwolniony z tego regionu potem, wszedłby wtedy w stan świni; potem bawołu, koguta, a także zająca i szakala.
Verse 59
यां यां याति पुनर्जातिं तत्र भक्ष्यो भवेत् तु सः ॥ कर्मक्षयोऽन्यथा नास्ति मया पूर्वं विनिर्मितम् ॥
W jakiejkolwiek odrodzeniu się znajdzie, w tym stanie staje się ofiarą dla innych. Nie ma innej drogi dla wyczerpania jego karmy, tak zostało to dawniej przeze mnie ustanowione.
Verse 60
प्राप्य मानुषतां पश्चात् पुनर्व्याधो भविष्यति ॥ अन्यथा निष्कृतिर्नास्ति जातिजन्मशतैरपि ॥
Po osiągnięciu statusu ludzkiego, znów stanie się myśliwym. Inaczej nie ma odkupienia, nawet przez setki narodzin i odrodzeń.
Verse 61
उच्छिष्टान्नप्रदातारं पापाचारमधार्मिकम् ॥ अङ्गारैः पचतां चैनं त्रीणि वर्षशतानि च ॥
Co do dającego resztki jedzenia, o grzesznym postępowaniu i bezbożnej praktyce, niech będzie pieczony w żarzących węglach przez trzysta lat również.
Verse 62
ततः शुनी भवेत् पश्चात् सूकरी च ततः परम् ॥ कर्मक्षये ततः पश्चान्मानुषी दुःखिता भवेत् ॥
Potem stałaby się suką, a po tym lochą. Gdy karma zostanie wyczerpana, potem stałaby się kobietą, dotkniętą cierpieniem.
Verse 63
न च सौख्यमवाप्नोति तेन दुःखेन दुःखिता ॥ अनेन भृत्या बहवः श्रान्ताः शान्ताः प्रवाहिताः ॥
I nie osiąga szczęścia, dręczona tym cierpieniem. Z powodu tej służącej, wielu było znużonych, ujarzmionych i pędzonych naprzód.
Verse 64
भक्ष्यं भोज्यं च पानं च न तेषामुपपादितम् ॥ अनुमोदे प्रजा दृष्ट्वा लिप्समानो दुरात्मवान् ॥
Jadalny pokarm, przygotowane posiłki i napoje nie zostały im dostarczone. Widząc ludzi, ten o przewrotnym umyśle przyzwalał jedynie, pragnąc uzyskać korzyść.
Verse 65
एवं कुरुत भद्रं वो मम पार्श्वे तु दुर्मतिः ॥ रौरवे नरके घोरे सर्वदोषसमन्विते ॥
Czyńcie tak, niech będzie wam dobrze; lecz ten o przewrotnym umyśle stoi u mego boku, przeznaczony do straszliwej piekła Raurava, obarczony wszelką winą.
Verse 66
सर्वकर्माणि कुर्वाणं क्षपयध्वं दुरासदम् ॥ वर्षाणां तु सहस्राणि तैस्तैः कर्मभिरावृतम्
Wy, którzy wykonujecie wszelkiego rodzaju czyny, zużywajcie i wyczerpujcie tę trudną do przezwyciężenia niewolę. Przez tysiące lat pozostaje się owianym przez te właśnie czyny.
Verse 67
प्रक्षिप्यतामयं पश्चाद्दस्युजातौ दुरात्मवान् ॥ जायतामुरगः पश्चात्ततः कर्म समाश्रयेत्
Następnie niech ta przewrotna osoba zostanie wrzucona w narodziny zbójnika; potem niech narodzi się jako wąż. Wtedy, w tym stanie, doświadcza odpowiedniego skutku czynu (karmy).
Verse 68
ततः पश्चाद्भवेत्पापश्चेतरः सर्वपापकृत् ॥ सूकरस्तु भवेत्पश्चान्मेषः संजायते पुनः
Po tym staje się grzesznikiem, istotą 'inną', zhańbioną, sprawcą wszelkiego zła. Następnie staje się dzikiem; znowu rodzi się jako baran.
Verse 69
हस्त्यश्वश्च शृगालश्च सूकरो बक एव च ॥ ततो जातस्तु सर्वेषु संसारेशु पुनः पुनः
Staje się słoniem i koniem, szakalem, dzikiem, a także żurawiem; wtedy rodzi się wciąż na nowo we wszystkich kręgach wędrówki dusz (samsarze).
Verse 70
वर्षाणामयुतं साग्रं ततो मानुषतां व्रजेत् ॥ पञ्चगर्भेषु सापत्सु पञ्च जातो म्रियेत सः
Po dodatkowych dziesięciu tysiącach lat osiągnąłby stan ludzki. Jednak pośród niebezpiecznych ciąż, rodząc się pięciokrotnie, za każdym razem by umierał.
Verse 71
पापस्य सुकृतस्याथ प्रजानां विनिपातने ॥ भूतानां चाप्यसम्मानं दुष्प्रहारश्च सर्वशः
Tak więc w upadku istot powstaje (mieszany) owoc grzechu i zasługi; jest też nieszanowanie istot i ciężka krzywda na wszelki sposób.
Verse 72
अतः स्वयम्भुवा पूर्वं कर्मपाको यथार्थवत्
Dlatego dawniej Svayambhū (Brahmā) przedstawił dojrzewanie karmy taką, jaka jest w rzeczywistości.
Verse 73
जात्यन्तरसहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदानि च ॥ शान्तिं न लभते चैव भूमे क्षेत्रहरो नरः
Przez tysiące innych narodzin, dziesiątki tysięcy, a nawet krore, człowiek, który przywłaszcza sobie ziemię, nie osiąga spokoju, o Ziemo.
Verse 74
आदेश्य चोभयोरस्य कर्णयोः कूटसाक्षिकः ॥ यो नरः पिशुनः कूटसाक्षी चालिकजल्पकः
Fałszywy świadek powinien zostać naznaczony na obu swoich uszach. Ten człowiek, który jest oszczercą, fałszywym świadkiem i przewrotnym mówcą
Verse 75
कर्कटस्य तु घोरस्य नित्यक्रुद्धस्य मोचय ॥ इमं घोरे ह्रदे क्षिप्तं सर्वयाजनयाजकम्
Wydaj go strasznemu krabowi, zawsze wściekłemu. Wrzuć do przerażającego jeziora tego wykonawcę ofiar i kapłana ofiarnego
Verse 76
सुवर्णस्तेयिनं चैव सुरापं चैव कारयेत् ॥ अनुभूय ततः काले ततो यक्ष्म प्रयोजयेत्
Sprawia, że złodziej złota oraz pijak trunków upajających ponoszą konsekwencje; po doświadczeniu jej w odpowiednim czasie, wówczas zadaje im suchoty.
Verse 77
प्राप्तवान्विविधान्रोगान्संसारे चैव दारुणान् ॥ ब्रह्मस्वहारी पापोऽयं नरो लवणतस्करः
Poniósł on różnorakie straszliwe choroby w doczesnym istnieniu. Ten grzeszny człowiek jest złodziejem własności bramińskiej - zaiste, złodziejem soli.
Verse 78
ततो वर्षशते पूर्णे मुच्यते स पुनः पुनः ॥ अजितात्मा तथा पापः पिशुनश्च दुरात्मवान्
Wtedy, gdy upłynie sto lat, zostaje uwolniony - raz po raz. Lecz on jest o niezdobytym ja, grzeszny, oszczercą i o przewrotnym usposobieniu.
Verse 79
प्रबद्धः सुचिरं कालं मम लोकं गतो नरः ॥ जायतां स चिरं पापो मार्जारस्तेन कर्मणा
Związany przez bardzo długi czas, ten człowiek udaje się do mojego świata. Niech ten grzesznik, przez to uczynek, rodzi się przez długi czas jako kot.
Verse 80
भिन्नचारित्रदुःशीला भर्त्तुर्व्यलीककारिणी ॥ आयसान्पुरुषान्सप्त ह्यालिङ्गतु समन्ततः
Kobieta o złamanym postępowaniu i złym charakterze, która działa zdradziecko wobec swego męża - niech obejmuje siedmiu żelaznych mężczyzn, ze wszystkich stron.
Verse 81
अपौगण्डो म्रियेत्पञ्च कर्मशेषक्षये तु सः ॥ ततो मानुषतां याति चैष कर्माविनिर्णयः
Przed osiągnięciem dorosłości umierałby pięciokrotnie; lecz gdy pozostała resztka karmy się wyczerpie, wtedy osiąga status ludzki. To jest rozstrzygnięcie dotyczące karmy.
Pṛthivī’s concern for moral order and the stability of earthly life prompts Varāha to explain karmavipāka through the administrative machinery of Yama’s court, establishing that dharma is enforced not only by social norms but by post-mortem adjudication.
Citragupta conveys Dharmarāja’s directives and the Yamadūtas identify classes of wrongdoers—false witnesses, slanderers, thieves (especially of brahmadeya and land), betrayers of trust, and perpetrators of violence toward parents or cows—assigning each a corresponding infernal torment and/or degrading rebirth.
The catalogue culminates in the principle of proportionality and latency: harms that corrode social trust and rightful possession (notably land and endowed gifts) ripen into prolonged naraka-suffering and repeated tiryagyoni births until karmic exhaustion, thereby restoring dharma’s balance.
No explicit historical sites, tīrthas by name, rivers, or regional toponyms are specified in the provided manuscript excerpt. The text references infernal locales and punishment-zones in general terms (e.g., raurava-naraka, vaitaraṇī), functioning as cosmographic rather than terrestrial geography.
The text presents karmavipāka as a moral-causal system: specific social and ritual harms (e.g., false testimony, theft of land or brahmadeya, betrayal of trust, violence toward parents/cows) generate proportionate punitive outcomes in naraka and subsequent rebirths. The instruction is deterrent and regulatory—actions that destabilize communal trust and lawful exchange are shown to produce extended suffering until karmic exhaustion.
No tithi, lunar month, seasonal rite, or calendrical marker appears in the provided excerpt. The time-structure is expressed instead through durations of punishment (e.g., hundreds or thousands of years) and repeated cycles of birth across species.
Although the content is primarily juridical and soteriological, it can be read as indirectly supporting Pṛthivī’s equilibrium: the narrative links ethical violations (especially land theft and depletion of communal resources like food/water access) to punitive correction, implying that dharma-based regulation safeguards the material conditions on which Earth’s social-ecological order depends.
The excerpt foregrounds cosmological administrators rather than dynastic history: Citragupta (record-keeper), Dharmarāja/Yama (judge), and Yamadūtas (enforcers). No royal genealogy or named human lineage is specified in the provided manuscript portion.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.