Opening the text

Pāpasamūhānukrama-varṇanam
Ethical-Discourse (Karmic Retribution and Social Harm)
W puranicznej ramie dydaktycznej instrukcji Warahy dla Prythiwi, ten rozdział rozszerza wcześniejsze wykazy, przedstawiając usystematyzowaną taksonomię papy (szkodliwych czynów) i ich karmicznych skutków. Administracyjne ujawnienie grzechów przypisywane jest Citragupcie, po czym szczegółowo opisane są grupy naznaczone brakiem samokontroli, przemocą, zwodniczą mową, kradzieżą, oszustwem i przymusem seksualnym. Tekst wielokrotnie podąża cyklem: nazwanie występku (takiego jak okrucieństwo, oszczerstwo, fałszerstwo, podpalenie, kłusownictwo i korupcja), opisanie naraka-jatany (piekielnych mąk) oraz wyjaśnienie znaków ponownych narodzin: choroby, niepełnosprawności, marginalizacji społecznej, niepewności i przewlekłego lęku. Szkody ekologiczne, zwłaszcza podpalanie lasów i zabijanie zwierząt, są wyraźnie uwzględnione jako czyny antyspołeczne o długotrwałych konsekwencjach dla życia wcielonego i stabilności wspólnotowej.
Verse 1
अथ पापसमूहानुक्रमवर्णनम् ॥ ऋषिपुत्र उवाच ॥ अन्यान्यपि च पापानि चित्रगुप्तो दिदेश ह ॥ व्यामिश्रान्कथ्यमानांश्च शृणुध्वं तान्महौजसः
Teraz następuje opis uporządkowanego katalogu grzechów. Syn Ryszi rzekł: Inne też grzechy wskazał Citragupta, zaiste; a gdy te o mieszanej naturze są opisywane, słuchajcie ich, o potężni.
Verse 2
शीलसंयमहीनानां कृष्णपक्षानुगामिनाम् ॥ महापापैरुपेतानां कथ्यतां तत्पराभवम्
Niech zostanie opisany upadek tych, którzy brakują dobrego postępowania i powściągliwości, którzy podążają za ciemną stroną i którzy są obciążeni wielkimi grzechami.
Verse 3
राजद्विष्टा गुरुद्विष्टाः सर्वे ते वै विगर्हिताः ॥ अविश्वास्या ह्यसम्भाष्याः कुक्षिमात्रपरायणाः
Ci, którzy nienawidzą króla, i ci, którzy nienawidzą nauczyciela - wszyscy oni są zaiste ganieni: niegodni zaufania, niegodni stowarzyszenia i rozmowy, oddani jedynie swemu brzuchowi.
Verse 4
हिंसाविहारिणः क्रूराः सूचकाः कार्यदूषकाः ॥ गवेडकस्य वधकाः महिषाजादिकस्य च
Ci, którzy znajdują przyjemność w przemocy, którzy są okrutni; donosiciele; psujący sprawy innych; zabójcy pasterza krów oraz zabójcy bawołów, kóz i tym podobnych.
Verse 5
दावाग्निं ये च मुञ्चन्ति ये च सौकरिकास्तथा ॥ तत्र कालमसंख्येयं पच्यन्ते पापकािरिणः ॥
Ci, którzy wzniecają pożary leśne, oraz podobnie ci, którzy żyją z polowania lub zabijania dzików, tacy grzesznicy są gotowani w piekle tam przez nieskończony czas.
Verse 6
कर्मक्षयाद्यदा भूयो मानुष्यं प्राप्नुवन्ति ते ॥ अल्पायुषो भवन्तीह व्याधिग्रस्ताश्च नित्यशः ॥
Gdy przez wyczerpanie swojej karmy ponownie osiągają ludzkie narodziny, stają się tu krótkożyjący i nieustannie dręczeni przez choroby.
Verse 7
गर्भ एव विपद्यन्ते म्रियन्ते बालकास्तथा ॥ परिरिङ्गरताः केचिन्म्रियन्ते पुरुषाधमाः ॥
Niektórzy giną nawet w łonie matki; podobnie niektórzy umierają jako niemowlęta. Niektórzy podli ludzie umierają, gdy jeszcze raczkują.
Verse 8
काष्ठवंशे च शस्त्रे च वायुनाज्वलनेन च ॥ तोयेन वा पाशबन्धैः पतनेन विषेण वा ॥
Przez drewniane pale, przez broń, przez wiatr, przez ogień; lub przez wodę, przez więzy i pętle, przez upadek, lub przez truciznę
Verse 9
मातापितृवधं कष्टं मित्रसम्बन्धिबन्धुजम् ॥ बहुशः प्राप्नुवन्त्येते विद्रवं चाप्यभीक्ष्णशः ॥
Oni wielokrotnie spotykają się z bolesnym zabójstwem obejmującym matkę i ojca, oraz obejmującym przyjaciół, krewnych i rodzinę; i również doświadczają ucieczki oraz cierpienia raz za razem.
Verse 10
मूलकर्मकरा ये च गरदाः पुरदाहकाः ॥ ये च पञ्जरकर्त्तारो ये च शूलोपघातकाः ॥
Ci, którzy trudnią się podstawowymi i gwałtownymi zajęciami, truciciele oraz ci, którzy palą miasta; ci, którzy robią klatki do uwięzienia, oraz ci, którzy uderzają kołkami lub włóczniami
Verse 11
पिशुनाः कलहाश्चैव ये च मिथ्याविदूषकाः ॥ गोकुञ्जरखरोष्ट्राणां चर्मका मांसभेदकाः ॥
Oszczercy i ci, którzy wywołują kłótnie, oraz ci, którzy zniesławiają przez kłamstwa; garbarze i rzeźnicy cięcy mięso krów, słoni, osłów i wielbłądów
Verse 12
उद्वेजनकराश्चण्डाः पच्यन्ते नरकेषु ते ॥ तत्र कालं तु सम्प्राप्य यातनाश्च सुदुःसहाः ॥
Ci groźni ludzie, którzy szerzą przerażenie, są gotowani w piekle; i po osiągnięciu tam wyznaczonego czasu, przechodzą męki nadzwyczaj trudne do zniesienia.
Verse 13
कर्मक्षयो यदा भूयो मानुष्यं प्राप्नुवन्ति ते ॥ हीनाङ्गाः सुदरिद्राश्च भवन्ति पुरुषाधमाः ॥
Gdy ich karma się wyczerpie, ponownie osiągają ludzkie narodziny; ci podli ludzie stają się okaleczeni i nadzwyczaj biedni.
Verse 14
श्रवणच्छेदनं चैव नासाच्छेदनमेव च ॥ छेदनं हस्तपादानां प्राप्नुवन्ति स्वकर्मणा ॥
Przez swoje własne czyny ponoszą odcięcie uszu, podobnie odcięcie nosa, oraz odcięcie rąk i stóp.
Verse 15
शारीरं मानसिकं दुःखं प्राप्नुवन्ति पुनःपुनः ॥ गलवेदनास्तथोग्राश्च तथा मस्तकवेदनाः
Znowu i znowu ponoszą cierpienie cielesne i umysłowe: ostre bóle gardła oraz podobnie bóle głowy.
Verse 16
कुक्ष्यामयं तथा तीव्रं प्राप्नुवन्ति नराधमाः ॥ जडान्ध बधिरा मूका पङ्गवः पादसर्पिणः
Podobnie najpodlejsi spośród ludzi zapadają na ciężkie choroby brzuszne; stają się otępiali, ślepi, głusi, niemi, kulawi lub ci, którzy poruszają się, czołgając się na stopach.
Verse 17
एकपक्षहताः काणाः कुनखाश्चामयाविनः ॥ कुब्जाः खञ्जास्तथा हीना विकलाश्च घटोदराः
Stają się pozbawieni jednej strony lub jednej kończyny, jednooki, o zniekształconych paznokciach i chorowici; garbaci, kulejący, niedoskonali, okaleczeni i o wydętych brzuchach.
Verse 18
गलत्कुष्ठाः श्वित्रकुष्ठा भवन्ति स्वैश्च कर्मभिः ॥ वाताण्डाश्चाण्डहीनाश्च प्रमेहमधुमेहिनः
Przez własne czyny stają się dotknięci trądem powodującym zniszczenie oraz trądem białoplamowym; oraz stają się tymi z zaburzeniami jąder, tymi pozbawionymi jąder i cierpiącymi na pramehę i madhumehę.
Verse 19
बहुभिर्दारुणैर्घोरैर्व्याधिभिः समनुद्गताः ॥ इत्येतान्हिंसकान्क्रूरान्घातयन्तु सुदारुणान्
Dręczeni przez liczne straszliwe i przerażające choroby: tak niech ci gwałtowni, okrutni ludzie zostaną pokonani, jako że są nadzwyczaj straszni.
Verse 20
मिथ्याप्रलापिनो दूतान्पाचयन्तु यथाक्रमम् ॥ कर्कशाः पुरुषाः सत्याः ये च योषानिरर्थकाः
Niech posłańcy, którzy rozkoszują się fałszywym bełkotem, zostaną ugotowani, to znaczy ukarani, we właściwym porządku; a podobnie ci szorstcy mężczyźni oraz ci, którzy mówią do kobiet bez celu: na próżno i niewłaściwie.
Verse 21
एषां चतुर्विधा भाषा या मिथ्याप्यभिधीयते ॥ हास्यरूपेण या भाषा चित्ररूपेण वा पुनः
Ich mowa jest czterech rodzajów i również zwi się fałszywą: mowa w formie żartów oraz znowu mowa w formie zmyślnego okazywania, zwodniczym występem.
Verse 22
अरहस्यं रहस्यं वा पैशुन्येन तु निन्दनात् ॥ उद्वेगजनना वापि कटुका लोकगर्हिताः
Czy dotyczy tego, co nie jest tajemnicą, czy tego, co jest tajemnicą, przez obmowę staje się godna nagany; a podobnie mowa wywołująca wzburzenie: gorzka i potępiana przez ludzi.
Verse 23
स्नेहक्षयकरां रूक्षां भिन्नवृत्तविभूषिताम् ॥ कदलीगर्भनिस्सारां मर्मस्पृक्कटुकाक्षराम्
Mowa niszcząca przyjaźń, sucha i szorstka, przyozdobiona łamanymi zwrotami frazeologicznymi; pusta jak rdzeń w łodydze bananowca, raniąca miejsca witalne i złożona z gorzkich sylab.
Verse 24
स्वरहीनामसंख्येयां भाषन्ते च निरर्थकम् ॥ अयन्त्रितमुखा ये च ये निबद्धाः प्रलापिनः
Wypowiadają bezsensowne słowa: niezliczone i pozbawione właściwego tonu; ci, których usta są niepowściągnięte, oraz ci, którzy jakby związani oddają się przymusowemu bełkotowi.
Verse 25
दूषयन्ति हि जल्पन्तोऽनृजवो निष्ठुराः शठाः ॥ निर्दया गतलज्जाश्च मूर्खा मर्मविभेदिनः
Zaprawdę, ci, którzy nieustannie rozprawiają - przewrotni, surowi, zwodniczy - skalają porządek społeczny: bezlitośni, bezwstydni, głupi oraz ci, którzy ranią innych w ich wrażliwych miejscach.
Verse 26
न मर्षयन्ति येऽन्येषां कीर्त्यमानाञ्छुभान्गुणान् ॥ दुर्वाचः परुषांश्चण्डान्बन्धयध्वं नराधमान्
Ci, którzy nie mogą znieść wychwalanych cnót innych - źle mówiący, szorstcy i gwałtowni - spętajcie i powstrzymajcie tych najniższych wśród ludzi.
Verse 27
ततस्तिर्यक्प्रजायन्ते बहुधा कीटपक्षिणः ॥ लोके दोषकराश्चैव लोकद्विष्टास्तथा परे ॥
Następnie odradzają się jako zwierzęta na różne sposoby - jako owady i ptaki; a w świecie stają się sprawcami błędów i podobnie są znienawidzeni przez ludzi, a także inni tego rodzaju.
Verse 28
परिभूताऽविज्ञाता नष्टचित्ता अकीर्त्तयः ॥ अनर्च्याश्चाप्यनर्हाश्च स्वपक्षे ह्यवमानिताः
Stają się znieważeni i nierozpoznani, o zrujnowanym umyśle i bez dobrej sławy; niegodni czci i niezasługujący, a nawet wewnątrz własnej frakcji są traktowani z pogardą.
Verse 29
त्यक्त्वा मित्राणि मित्रेषु ज्ञातिभिश्च निराकृताः ॥ लोकदोषकराश्चैव लोकद्वेष्याश्च ये नराः
Porzucając przyjaciół - nawet wśród przyjaciół - i odrzuceni przez swoich krewnych, ci ludzie stają się przyczynami społecznych błędów i przedmiotami publicznej nienawiści.
Verse 30
अन्यैरपि कृतं पापं तेषां पतति मस्तके ॥ वज्रं शस्त्रं विषं वापि देहाद्देहनिपातनम्
Nawet grzech popełniony przez innych spada na ich głowę; czy to przez piorun, broń lub truciznę - następuje upadek ciała z ciała, to jest gwałtowna śmierć.
Verse 31
मिथ्याप्रलापिनामेषामुक्ता क्लेशपरम्परा ॥ स्तेयहारं प्रहारं च नीतिहारं तथैव च
Dla tych fałszywie mówiących ogłoszono ciąg cierpień: kradzież i stratę, napaść i bicie, a także utratę właściwego postępowania.
Verse 32
स्तेयकर्माणि कुर्वन्ति प्रसह्य हरणानि च ॥ करचण्डाशिनो ये च राजशब्दोपजीविनः
Popełniają czyny kradzieży oraz przymusowe zajęcia - ci, którzy żyją z surowych wymuszeń oraz ci, którzy utrzymują się z 'słowa króla', to jest dworskiego wpływu.
Verse 33
पीडयन्ति जनान्सर्वान्कृपणान्ग्रामकूटकान् ॥ सुवर्णमणिमुक्तानां कूटकर्मानुकारकाः
Uciskają wszystkich ludzi - zwłaszcza biednych - działając jako wiejscy fałszerze, naśladując dzieło fałszowania ze złotem, klejnotami i perłami.
Verse 34
समये कृतहर्त्तारो लोकपीडाकरा नराः ॥ अनादिबुद्धयश्चान्ये स्वार्थातिशयकारिणः
Ludzie, którzy popełniają kradzież w krytycznym momencie, sprowadzając ucisk na ludzi; oraz inni, których zrozumienie pozbawione jest prawdziwej podstawy, którzy działają z nadmiernym własnym interesem.
Verse 35
भूतनिष्ठाभियोगज्ञा व्यवहारेष्वनर्थकाः ॥ भेदकाराश्च धातूनां रजतस्य च कारकाः
Ci biegli w wysuwaniu oskarżeń dotyczących istot żywych, którzy wyrządzają szkodę w sprawach prawnych i handlowych, oraz którzy działają jako sprawcy fałszowania, rozdzielając lub psując metale i wytwarzając podrabiane srebro.
Verse 36
न्यासार्थहारका ये च सम्मोहनकराश्च ये ॥ ये तथोपाधिकाः क्षुद्राः पच्यन्ते तेषु तेष्वथ
Oraz ci, którzy kradną to, co zostało złożone w zaufaniu, ci, którzy powodują omamienie, i podobnie mali ludzie, którzy działają przez zdradliwe pozory, ci zostają 'ugotowani', to znaczy ich skutki dojrzewają, w tych odpowiednich stanach potem.
Verse 37
कर्मक्षयो यदा तेषां मानुष्यं प्राप्नुवन्ति ते ॥ तत्र तत्रोपपद्यन्ते यत्र यत्र महद्भयम्
Gdy następuje wyczerpanie ich dawnej karmy i osiągają ludzkie narodziny, rodzą się raz po raz w miejscach, gdziekolwiek jest wielka trwoga.
Verse 38
यस्मिंश्चौरभयं देशे क्षुद्भयं राजतो भयम् ॥ आपद्भ्योऽपि भयं यत्र व्याधिमृत्युभयं तथा
W krainie, gdzie jest strach przed złodziejami, strach przed głodem, strach przed królem (władzą państwową), strach nawet przed klęskami, i podobnie strach przed chorobą oraz śmiercią
Verse 39
इतयो यत्र देशेषु लुब्धेषु नगरेषु च ॥ क्षयाः कालोपसर्गा वा जायन्ते तत्र ते नराः
W tych regionach i w tych miastach, gdzie są itajaḥ (cierpienia lub wrogie zaburzenia) oraz chciwość, zniszczenia lub czasowe klęski powstają; tam ci ludzie się rodzą.
Verse 40
बहुदुःखपरिक्लिष्टा गर्भवासेन पीडिताः ॥ एकहस्ता द्विहस्ता वा कूटाश्च विकृतोदराः
Dręczeni wielkim cierpieniem i udręczeni przebywaniem w łonie, rodzą się jednorozy lub z niedoskonałymi kończynami, oraz jako garbaci lub o zniekształconych brzuchach.
Verse 41
तेषामपत्यं न भवेत् तद्रूपं च सुलक्षणम् ॥ अतिह्रस्वं विवर्णं च विकृतं भ्रान्तलोचनम्
Ich potomstwo nie staje się podobnej formy i o dobrze zaznaczonym wyglądzie; zamiast tego jest nadzwyczaj niskie, blade, zniekształcone i o chwiejnych, błądzących oczach.
Verse 42
संसारे च यथा पक्वं कृपणं भैरवस्वनम् ॥ महतः परिवारस्य तुष्टश्चोच्छिष्टभोजकः
A w doczesnym istnieniu, gdy ten stan dojrzewa, człowiek staje się nędzną osobą o strasznym głosie, jednak zadowolony jak ten, który spożywa resztki, żyjąc w zależności od orszaku wielkich.
Verse 43
रूपतो गुणतो हीनो बलतः शीलतस्तथा ॥ राजभृत्या भवन्त्येते पृथिवीपरिचारकाः
Niedoskonali w wyglądzie, cechach, sile i postępowaniu, ci stają się sługami króla, sługami, którzy pracują na ziemi.
Verse 44
शिराविवृतगात्राश्च हीनाङ्गा वातरोगिणः ॥ अश्रुपातितनेत्राश्च भार्या न प्राप्नुवन्ति ते
Z żyłami wystającymi na ciałach, z niedoskonałymi kończynami, dotknięci chorobami wāta (chorobą wiatru), i z oczami zniszczonymi przez łzy, nie otrzymują żony.
Verse 45
अनालयाः निरामर्षाः वेदनाभिः सुसंवृताः ॥ समकार्यसजात्यानां मित्रसम्बन्धिनां तथा
Bezdomni i pozbawieni cierpliwości, szczelnie ogarnięci cierpieniami, stają się obcy nawet dla tych, którzy wykonują to samo zajęcie i należą do tego samego rodzaju, podobnie dla przyjaciół i krewnych.
Verse 46
कर्मकल्याणकृच्छ्रेषु भृशं चापि विमुह्यति ॥ कर्षकाः पशुपालाश्च वाणिज्यस्योपजीवकाः
W niedolach, które przeszkadzają pomyślnemu dopełnieniu dobrych przedsięwzięć, popadają w wielkie zamieszanie: rolnicy, pasterze oraz ci, którzy żyją z handlu.
Verse 47
यद्यत्कुर्वन्ति ते कर्म सर्वत्र क्षयभागिनः ॥ सत्यमन्विष्यमाणाश्च नैव ते कीर्त्तिभागिनः
Jakiekolwiek działanie podejmują, wszędzie staje się ono poddane utracie; i choć mogą szukać prawdy, nie osiągają udziału w trwałej sławie.
Verse 48
यत्किञ्चिदशुभं कर्म तस्मिन्देशे समुच्छ्रितम् ॥ तस्य देशस्य नैवास्ति वर्जयित्वातुरान्नरान्
Jakikolwiek niepomyślny czyn powstał w tym regionie, ten region nie ma dobrobytu, z wyjątkiem tylko cierpiących ludzi, których należy uwolnić od winy.
Verse 49
सुवृष्ट्यामपि तेषां वै क्षेत्रं तं तु विवर्जयेत् ॥ अशनिर्वा पतत्तत्र क्षेत्रं वापि विनश्यति
Nawet gdy występuje obfity deszcz, należy unikać ich pola; albo piorun tam spada, albo samo pole ulega zniszczeniu.
Verse 50
न सुखं नापि निर्वाणं तेषां मानुषता भवेत् ॥ उत्पद्यते नृशंसानां तीव्रः क्लेशः सुदारुणः
Ani szczęście, ani wyzwolenie nie staje się ich ludzkim losem; dla okrutnych powstaje intensywne i nadzwyczaj surowe cierpienie.
Verse 51
स्तेयकर्मप्रयुक्तानां मुक्त्वा क्लेशपरम्पराम् ॥ परदारप्रसक्तानामिमां शृणुत यातनाम्
Odkładając na bok ciąg cierpień dla tych, którzy zajmują się czynami kradzieży, posłuchajcie teraz tej męki dla tych, którzy są przywiązani do cudzych małżonków.
Verse 52
तिर्यङ्मानुषदेहेषु यान्ति विक्षिप्तमानसाः ॥ विहरन्ति ह्यधर्मेषु धर्मचारित्रदूषकाः
Z umysłami rzuconymi w zamęt, wchodzą w ciała zwierząt i ludzi; błąkają się pośród bezbożnych dróg, ci, którzy skażą dharmę i właściwe postępowanie.
Verse 53
तांस्तेनैव प्रदानेंन संग्रहेत्तु ग्रहेण वा ॥ मूलकर्मप्रयोगेण राष्ट्रस्यातिक्रमेन वा
Tych można przywłaszczyć przez ów dar jako pretekst transakcyjny, albo przez zajęcie; albo przez użycie głównych środków przymusu, albo przez przekroczenie porządku państwa.
Verse 54
प्रसह्य वा प्रकृत्या वै ये चरन्ति कुलाङ्गनाः ॥ वर्णसङ्करकर्त्तारः कुलधर्मादिदूषकाः
Czy to przez przymus, czy z własnej skłonności, te kobiety z rodzin, które prowadzą takie postępowanie, sprawcy mieszania warn i skażyciele rodzinnej dharmy i pokrewnych norm, są tu opisane.
Verse 55
निरयं पापभूयिष्ठा अनुभूय महाभयम् ॥ बहुवर्षसहस्राणि कर्मणा तेन दुष्कृताः
Po doświadczeniu piekła - ci, w których przeważa grzech - wraz z wielką trwogą, złoczyńcy znoszą tam przez wiele tysięcy lat z powodu właśnie tego czynu.
Verse 56
कर्मक्षये यदा भूयो मानुष्यं यान्ति दारुणम् ॥ सङ्कीर्णयोनिजाः क्षुद्रा भवन्ति पुरुषाधमाः
Gdy po wyczerpaniu tej karmy ponownie osiągają surowy stan ludzki, stają się o mieszanym pochodzeniu, podli i mali - ludzie najniższego rodzaju.
Verse 57
वेश्यालङ्घककूटानां शौण्डिकानां तथैव च ॥ दुष्टपाषण्डनारीणां नैकमैथुनगामिनाम्
Te konsekwencje dotyczą tych, którzy naruszają kobiety z klasy kurtyzan, dla oszustów i dla pijaków również; oraz dla zepsutych kobiet związanych z grupami heterodoksyjnymi, które angażują się w powtarzane związki seksualne.
Verse 58
निर्लज्जपुण्ड्रकाः केचिद्बद्धपौरुषगण्डकाः ॥ स्त्रीबन्धकाः स्त्रीविनाशाः स्त्रीवेषाः स्त्रीविहारिणः
Niektórzy są bezwstydni, nosząc znaki sekciarskie; niektórzy mają swą męskość związaną i zablokowaną; inni to ci, którzy uwięziają kobiety, ci, którzy przynoszą zgubę kobietom, ci, którzy przybierają kobiecy strój, i ci, którzy wędrują w pogoni za kobietami.
Verse 59
स्त्रीणां चानुप्रवृद्धा ये स्त्रीभोगपरिभोगिनः ॥ तद्दैवतास्तन्नियमास्तद्वेषास्तत्प्रभाषिताः
A ci, którzy stają się coraz bardziej uwikłani z kobietami - którzy oddają się rozkoszy seksualnej - przyjmują je jako swoją boskość, swoją regułę, swój strój i swój sposób mówienia.
Verse 60
तद्भावास्तत्कथालापास्तद्भोगाः परिभोगिनः ॥ विप्रलोभं च दानेषु प्राप्नुवन्ति नराधमाः
Ich usposobienia stają się zharmonizowane z tym; ich rozmowy krążą wokół tego; ponownie i ponownie gonią te przyjemności - jednak w sprawach dawania ci najniżsi z ludzi ponoszą oszustwo i defraudację.
Verse 61
सौभाग्यपरमासक्ता नरा बीभत्सदर्शनाः ॥ अबुद्धैः सह संवासं प्रियं चाविप्रियं तथा
Mężczyźni intensywnie przywiązani do własnej urody stają się odpychający w wyglądzie; i przychodzą mieszkać w towarzystwie niemądrych - pośród tego, co przyjemne i co nieprzyjemne zarazem.
Verse 62
शारीरं मानसं दुःखं प्राप्नुवन्ति नराधमाः ॥ कृमिभिर्भक्षणं चैव तप्ततैलोपसेचनम्
Ci najniżsi z ludzi poddają się cierpieniu cielesnemu i umysłowemu - będąc zjadani przez robaki, a także polewani rozgrzanym olejem.
Verse 63
अग्निक्षारनदीभ्यां तु प्राप्नुवन्ति न संशयः ॥ परदारप्रसक्तानां भयं भवति निग्रहः
Napotykają rzeki ognia i żrącego alkalicznego płynu - o tym nie ma wątpliwości. Dla tych przywiązanych do cudzej małżonki powstaje strach, a następnie kara.
Verse 64
प्राणातिपातनं ते वै प्राप्नुवन्ति यथा तथा ॥ लोहकाः कारुकाश्चैव गर्भाणां विनिहिंसकाः
Oni rzeczywiście ponoszą konsekwencję odbierania życia, w taki czy inny sposób - tak również kowale i rzemieślnicy, którzy wyrządzają szkodę embrionom w łonie.
Verse 65
योनिśūलाक्षिśūलाश्च श्वासहृद्गुह्यśūलिनः ॥ पिण्डकावर्त्तभेदैश्च प्लीहगुल्मादिरोगिणः ॥
Tam grzesznicy cierpią bóle łona i bóle oczu; są dotknięci zaburzeniami oddechu oraz bólami serca i narządów ukrytych. Zapadają również na choroby guzów, skrętów jelit i pęknięć, oraz na dolegliwości takie jak zaburzenia śledziony i obrzęki brzuszne.
Verse 66
तत्र कालं चिरं घोरं पच्यन्ते पापकािरणः ॥ कर्मक्षयो यदा भूयो मानुष्यं प्राप्नुवन्ति ते ॥
Tam przez długi i straszny czas sprawcy zła są 'gotowani' czyli dręczeni. Gdy ich karma się wyczerpie, ponownie osiągają ludzkie istnienie.
Verse 67
निरयेष्वप्रतिष्ठेषु दारुणेषु ततस्ततः ॥ तत्र कालं तु सुचिरं पच्यन्तां पापकािरणः ॥
W straszliwych piekłach, które są niestabilne, bez pewnego oparcia, z miejsca na miejsce, tam sprawcy zła są dręczeni przez bardzo długi czas.
Verse 68
कर्मान्तकारका ह्येते तृणीभूता भवन्ति ते ॥ अनर्थो राजदण्डो वा नित्यमुत्पाद्यते वधः ॥
Tacy ludzie przez swoje czyny stają się sprawcami zagłady; są traktowani jako warci tyle co trawa. Nieszczęście albo kara królewska nieustannie się pojawia, a śmierć zostaje sprowadzona.
Verse 69
शीलशौचादिसम्पन्नं ये जनं धर्मलक्षणम् ॥ धर्षयन्ति च ये पापाः श्रूयतां तत्पराभवः ॥
Ci grzeszni ludzie, którzy naruszają i znieważają ludzi charakteryzujących się dharmą, ludzi obdarzonych dobrym postępowaniem, czystością i tym podobnymi cechami, słuchajcie teraz opisu ich upadku.
Verse 70
सर्वं च निखिलं कार्यं यन्मया समुदाहृतम् ।
A cały zbiór obowiązków, wszystko w całości, został przeze mnie wyłożony.
Within the Varāha–Pṛthivī didactic frame, the discourse resumes as a continuation/extension of earlier enumerations, shifting from general moral instruction to a more administrative, itemized catalog of pāpa and its karmic accounting, explicitly attributed to Citragupta’s record-keeping authority.
A structured taxonomy of wrongdoings is presented—lack of self-restraint, violence and cruelty, deceitful and injurious speech (slander/falsehood), theft and fraud/counterfeiting, abuse of power and corruption, arson/forest-fire setting, hunting/slaughter, and sexual coercion/misconduct—each paired with (a) naraka-yātanā descriptions and (b) post-naraka rebirth markers such as disease, disability, shortened lifespan, social dishonor, poverty, chronic fear, and insecurity.
The cumulative force of repeated cause→torment→rebirth cycles culminates in a comprehensive moral warning: antisocial harms reliably mature into embodied suffering and social precarity across lifetimes; after karmakṣaya, rebirth occurs but is stamped by visible afflictions that mirror the original harm.
No explicit toponyms, river systems, or pilgrimage landscapes are named in this adhyāya. Spatial setting is primarily moral-cosmological (naraka realms) and socio-political (regions characterized by theft-fear, famine-fear, royal punishment), rather than a mapped sacred geography.
The text constructs an ethical taxonomy in which specific harms—violence toward beings, deceitful and injurious speech, theft and fraud, abuse of power, and sexual coercion—are presented as causal factors producing (a) prolonged punitive experiences (naraka-yātanā) and (b) observable rebirth consequences such as disease, disability, social dishonor, and persistent insecurity. The internal logic emphasizes that antisocial actions destabilize both the individual body and the social order across lifetimes.
No tithi, pakṣa, seasonal (ṛtu), or calendrical observances are prescribed. The only temporal motif is karmakṣaya—after an unspecified duration of suffering, beings return to human birth, often with shortened lifespan (alpāyu) and chronic illness.
While not a systematic ecological treatise, the chapter explicitly treats environmentally destructive acts—especially dāvāgni (setting a forest fire) and forms of animal-killing (e.g., hunters and slaughterers)—as serious moral disruptions with extended consequences. In a Pṛthivī-centered Purāṇic frame, these acts can be read as violations of terrestrial well-being: harm to habitats and non-human life is integrated into the same karmic accountability system that governs social violence and fraud.
The chapter does not cite dynasties or named royal lineages. The principal cultural figure invoked is Citragupta, presented as the recorder/administrator who ‘indicates’ or enumerates categories of wrongdoing. Social types are referenced (e.g., those living off royal authority, counterfeiters, informers, arsonists), but without specific historical personages.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Varaha Purana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.