Adhyaya 202: Description of Infernal Punishments and the Ripening of Karmic Consequences

Verse 1

अथ नारकिदण्डनकर्मविपाकवर्णनम् ॥ ऋषिरुवाच ॥ विस्मयस्तु मया दृष्टस्तस्मिन्नद्भुतदर्शनः ॥ चित्रगुप्तस्य सन्देशो धर्मराजेन धीमताḥ ॥

ഇപ്പോൾ നരകദണ്ഡനയും കർമവിപാകവും വിവരിക്കുന്നു. ഋഷി പറഞ്ഞു—ആ അത്ഭുതദർശനത്തിൽ ഞാൻ വിസ്മയം കണ്ടു; ജ്ഞാനിയായ ധർമ്മരാജൻ ചിത്രഗുപ്തനോടു നൽകിയ സന്ദേശം (ആജ്ഞ) ഉണ്ടായിരുന്നു.

Verse 2

प्राप्नुवन्ति फलं ते वै ये च क्षिप्ताः पुरा जनाः ॥ अग्निना वै प्रतप्तास्ते बद्धा बन्धैः सुदारुणैः ॥

മുമ്പ് അവിടെ എറിഞ്ഞുകളഞ്ഞവർ നിശ്ചയമായും തങ്ങളുടെ ഫലം പ്രാപിക്കുന്നു. അഗ്നിയാൽ ദഹിച്ചവർ അത്യന്തം കഠിനബന്ധങ്ങളാൽ ബന്ധിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 3

सन्तप्ताः बहवो ये ते तैस्तैः कर्मभिरुल्बणैः ॥ श्यामाश्च दशनाभिर्ये त्विमं शीघ्रं प्रमापय ॥

അവരിൽ പലരും തങ്ങളുടെ തങ്ങളുടെ ഭീകരകർമ്മങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് ദഹിക്കുന്നു. പല്ലുകളുള്ള ശ്യാമകൾ (കറുത്ത ദൂതികൾ) ഇവനെ വേഗത്തിൽ നശിപ്പിക്കട്ടെ.

Verse 4

दुराचारं पापरतं निर्घृणं पापचेतसम् ॥ श्वानस्तु हिंसका ये च भक्षयन्तु दुरात्मकम् ॥

ദുരാചാരിയും പാപാസക്തനും നിർദയനും പാപചിത്തനുമായ ആ ദുഷ്ടനെ ഹിംസക നായകൾ ഭക്ഷിക്കട്ടെ.

Verse 5

पितृघ्नो मातृगोह्नस्तु सर्वदोषसमन्वितः ॥ आरोप्य शाल्मलीं घोरां कण्टकैस्तैर्विपाटय ॥

പിതൃഹന്താവും മാതൃഹന്താവും ഗോഹന്താവുമായ—സകലദോഷങ്ങളാലും യുക്തനായ—അവനെ ഭീകരമായ ശാൽമലീ വൃക്ഷത്തിൽ കയറ്റി, ആ മുള്ളുകളാൽ കീറിക്കളയണം.

Verse 6

एनं पाचय तैलस्य घृतक्षौद्रस्य वा पुनः ॥ तप्तद्रोण्यां ततो मुञ्च ताम्रतप्तखले पुनः ॥ नराधममिमं क्षिप्त्वा प्रदीप्ते हव्यवाहने ॥ ततो मनुष्यतां प्राप्य ऋणैस्तत्र प्रदीप्यते ॥

ഈ നരാധമനെ എണ്ണയിൽ—അല്ലെങ്കിൽ നെയ്യിലും തേനും ചേർത്ത്—വേവിക്കുക. പിന്നെ ചൂടാക്കിയ ദ്രോണിയിൽ ഇടുക; വീണ്ടും ചൂടാക്കിയ ചെമ്പുതട്ടിൽ വെക്കുക. ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയിൽ എറിഞ്ഞശേഷം, അവൻ പിന്നീടു മനുഷ്യജന്മം പ്രാപിച്ച് അവിടെ കടബാധകളാൽ പീഡിതനാകുന്നു.

Verse 7

शयनासनहर्त्तारमग्निदायी च यो नरः ॥ वैतरण्यामयं चैव क्षिप्यतामचिरं पुनः ॥

ശയ്യയും ആസനവും മോഷ്ടിക്കുന്നവനെയും, അഗ്നി കൊളുത്തുന്നവനെയും—വൈതരണീബന്ധിതമായ പീഡയിൽ അവനെ അതിവേഗം വീണ്ടും തള്ളിവിടുക।

Verse 8

पापकर्मायमत्यर्थं सर्वतीर्थविनाशकः ॥ तस्य प्रदीप्तः कीलोऽयं वह्नितप्तोऽतिदुःस्पृशः ॥

ഇവൻ അത്യന്തം പാപകർമ്മങ്ങളിൽ ലീനനായവൻ, സർവ്വതീർത്ഥങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുന്നവനെന്നപോലെ. അവനുവേണ്ടി ഈ ജ്വലിക്കുന്ന കീൽ—അഗ്നിയിൽ തപ്തമായത്, സ്പർശിക്കാൻ അതിദുഃഖകരം।

Verse 9

ग्रामयाजनकं विप्रमध्रुवं दाम्भिकं शठम् ॥ बद्ध्वा तु बन्धने घोरे दीयतां तु न किञ्चन ॥

ഗ്രാമങ്ങൾക്കായി (അനുചിതമായി) യാജനം നടത്തിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ, അസ്ഥിരൻ, ദംഭി, ശഠൻ—അവനെ ഭീകരബന്ധനത്തിൽ കെട്ടി, അവനു ഒന്നും നൽകരുത്।

Verse 10

जिह्वा अस्य छिद्यतां शीघ्रं वाचा दुष्टस्य पापिनः ॥ गम्यागम्यं पुरा येन विज्ञातं न दुरात्मना ॥

വാക്കിൽ ദുഷ്ടനായ ഈ പാപിയുടെ നാവ് വേഗത്തിൽ മുറിക്കപ്പെടട്ടെ—ആ ദുർമനസ് മുമ്പ് ഗമ്യവും അഗമ്യവും തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല।

Verse 11

कृतं लोभाभिभूतेन कामसम्मोहितेन च ॥ तस्य छित्वा ततो लिङ्गं क्षारमग्निं च दीपय ॥

ലോഭം കീഴടക്കിയും കാമമോഹം പിടിച്ചും ഈ പ്രവൃത്തി ചെയ്തു. അതിനാൽ അവന്റെ ലിംഗം മുറിച്ച്, തുടർന്ന് ക്ഷാരവും അഗ്നിയും ജ്വലിപ്പിക്കട്ടെ।

Verse 12

इमं तु खलकं कृत्वा दुरात्मा पापकाणिम् ॥ दायादा बहवो येन स्वार्थहेतोर्विनाशिताः ॥

എന്നാൽ ഈ ദുഷ്ടനെ, ദുരാത്മാവും പാപകർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവനുമായ ഈ മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിച്ചവനാൽ, സ്വാർത്ഥലാഭത്തിന് വേണ്ടി അനേകം അവകാശികൾ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.

Verse 13

इमं वार्धुषिकं विप्रं सर्वत्राङ्गेषु भेदय ॥ तथायं यातनां यातु पापं बहु समाचरन् ॥

പലിശയ്ക്ക് ജീവിക്കുന്ന ഈ ബ്രാഹ്മണനെ അവന്റെ എല്ലാ അവയവങ്ങളിലും തുളയ്ക്കുക. അങ്ങനെ അനേകം പാപങ്ങൾ പ്രവർത്തിച്ച ഇദ്ദേഹം യാതന അനുഭവിക്കട്ടെ.

Verse 14

सुवर्णस्तेयिनं पापं कृतघ्नं च तथा नरम् ॥ क्रूरं पितृहणं चैनं ब्रह्मघ्नेषु समीकरु ॥

സ്വർണ്ണം മോഷ്ടിക്കുന്ന ഈ പാപിയെയും കൃതഘ്നനായ മനുഷ്യനെയും, ക്രൂരനും പിതൃഹന്താവുമായ ഇദ്ദേഹത്തെ ബ്രഹ്മഹത്യ ചെയ്തവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ ചേർക്കുക.

Verse 15

अस्थि छित्वा ततः क्षिप्रं क्षारमग्निं च दापय ॥ इमं तु विप्रं खादन्तु तीक्ष्णदंष्ट्राः सुदारुणाः ॥

അതിനുശേഷം വേഗം അവന്റെ എല്ലുകൾ മുറിച്ച് ക്ഷാരവും അഗ്നിയും പുരട്ടുക. തീക്ഷ്ണമായ ദംഷ്ട്രകളുള്ള അത്യന്തം ഭീകരരായവർ ഈ ബ്രാഹ്മണനെ ഭക്ഷിക്കട്ടെ.

Verse 16

पिशुनं हि महाव्याघ्राः पञ्च घोराः सुदारुणाः ॥ इमं पचत पाकेषु बहुधा मर्मभेदिनम्

തീർച്ചയായും, അധിക്ഷേപിക്കുന്നവനെ - ആ അഞ്ച് ഭീകരരും അത്യന്തം ക്രൂരരുമായ 'മഹാവ്യാഘ്രങ്ങൾ' ഈ ഒന്നിനെ പാകനരകങ്ങളിൽ പലവിധത്തിൽ പാകം ചെയ്യട്ടെ, മർമ്മങ്ങൾ ഭേദിക്കുന്ന പീഡനമായി.

Verse 17

येनाग्निरुज्झितः पूर्वं गृहीत्वा च न पूजितः ॥ इमं पापसमाचारं वीरघ्नमतिपापिनम्

മുമ്പ് അഗ്നിയെ ഉപേക്ഷിച്ച്, സ്വീകരിച്ചിട്ടും പൂജിക്കാതിരുന്നവൻ—അവൻ പാപാചാരിയും വീരഘാതകനും അതിപാപിയും ആകുന്നു.

Verse 18

सर्वेषां तु पशूनां यो नित्यं धारयते जलम् ॥ न त्राता न च दाता च पापस्यास्य दुरात्मनः

എല്ലാ മൃഗങ്ങൾക്കും നിത്യം വെള്ളം തടഞ്ഞുവെക്കുന്നവൻ—ആ പാപി ദുഷ്ടമനസ്സുകാരന് രക്ഷകനുമില്ല, ദാതാവുമില്ല.

Verse 19

अदानव्रतिनो विप्रा वेदविक्रयिणस्तथा ॥ सर्वकर्माणि कुर्युर्हि दीयते न च किञ्चन

അദാനവ്രതം സ്വീകരിച്ച ബ്രാഹ്മണരും വേദം വിൽക്കുന്നവരും—എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും ചെയ്താലും, അവരുടെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒന്നും ദാനം ചെയ്യപ്പെടുന്നില്ല.

Verse 20

तोयभाजनहर्तारं भोजनं योऽनिवारयत् ॥ हन्यतां सुदृढैर्दण्डैर्यमदूतैर्महाबलैः

ജലപാത്രം മോഷ്ടിക്കുന്നവനെയും, ഭോജനദാനം തടയുന്നവനെയും—മഹാബലമുള്ള യമദൂതന്മാർ അത്യന്തം ദൃഢമായ ദണ്ഡങ്ങളാൽ പ്രഹരിക്കട്ടെ.

Verse 21

वेणुदण्डकशाभिश्च लोहदण्डैस्तथैव च ॥ जलमस्मै न दातव्यं भोजनं च कथञ्चन

വേണുദണ്ഡചാട്ടുകളാലും അതുപോലെ ലോഹദണ്ഡങ്ങളാലും—അവന് വെള്ളം നൽകരുത്; ആഹാരവും ഒരുവിധത്തിലും നൽകരുത്.

Verse 22

तस्मा अन्नं च पानं च न दातव्यं कदाचन ॥ हतविश्वास्य हन्तारं वह्नौ शीघ्रं प्रपाचय

അതുകൊണ്ട് അവന് ഒരിക്കലും അന്നവും പാനവും നൽകരുത്. വിശ്വാസഭംഗം സംഭവിച്ചവനെ കൊന്ന കൊലയാളിയെ അഗ്നിയിൽ വേഗം ദഹിപ്പിച്ച് ശിക്ഷിക്കണം.

Verse 23

ब्रह्मदेयं हृतं येन तं वै शीघ्रं विपाचय ॥ बहुवर्षसहस्राणि पातये कर्म विस्तरे

ബ്രഹ്മദേയ ദാനം ആരാണ് അപഹരിച്ചതോ, അവനെ തീർച്ചയായും വേഗം ദഹിപ്പിച്ച് ശിക്ഷിക്കണം. കർമ്മവിസ്താരപ്രകാരം അവനെ അനേകം ആയിരം വർഷങ്ങൾ അവിടെ പതിപ്പിക്കണം.

Verse 24

समुत्तीर्णं ततः पश्चात्तिर्यग्योनौ प्रपातये ॥ सूक्ष्मदेहविपाकेषु कीटपक्षिविजातिषु

ആ അവസ്ഥ കടന്നതിന് ശേഷം, പിന്നെ അവനെ തിര്യക്-യോണിയിലേക്കു പതിപ്പിക്കണം—സൂക്ഷ്മദേഹവിപാകങ്ങളിൽ, കീടങ്ങളും പക്ഷികളും ആയ വിവിധ ജാതികളിൽ.

Verse 25

क्लिष्टो जातिसहस्रैस्तु जायते मानुषस्ततः ॥ तत्र जातो दुरात्मा च कुलेषु विविधेषु च

ആയിരക്കണക്കിന് ജന്മങ്ങളുടെ ക്ലേശം അനുഭവിച്ച് പിന്നെ അവൻ മനുഷ്യനായി ജനിക്കുന്നു; അവിടെ ജനിച്ച ആ ദുരാത്മാവ് വിവിധ കുലങ്ങളിലും വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു.

Verse 26

हिंसारूपेण घोरेण ब्रह्मवध्यां प्रदापयेत् ॥ राज्ञस्तु मारकं घोरं ब्रह्मघ्नं दुष्कृतं तथा

ഭീകരമായ ഹിംസാരൂപത്തിലൂടെ അവനെ ‘ബ്രഹ്മവധ്യാ’ എന്ന നരകദണ്ഡം അനുഭവിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. അതുപോലെ രാജാവിനെ കൊല്ലുന്നതും ബ്രഹ്മഹത്യയ്‌ക്ക് സമാനമായ ഘോര ദുഷ്കൃതമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 27

गोग्हातको ह्ययं पापः कूटशाल्मलिमारुहेत् ॥ कृष्यते विविधैर्घोरै राक्षसैर्घोरदर्शनैः

ഈ ഗോഹത്യാപാപിയെ മൂർച്ചയുള്ള കൂറ്റ-ശാല്മലി വൃക്ഷത്തിൽ കയറ്റുന്നു; തുടർന്ന് ഭീകരദർശനമുള്ള വിവിധ രാക്ഷസർ അവനെ വലിച്ചിഴച്ച് അലക്കുന്നു।

Verse 28

पूतिपाकेषु पच्येत जन्तुभिः संप्रयोजितः ॥ ब्रह्मवध्याच्चतुर्भागैर्मृगत्‍वं पशुतां गतः

അവൻ പൂതിപാക നരകത്തിൽ ജീവികളാൽ ആക്രമിക്കപ്പെട്ടു വേവിക്കപ്പെടുന്നു; ബ്രഹ്മവധ്യാദുഃഖത്തിന്റെ നാലുഭാഗം അനുഭവിച്ച് മൃഗത്വവും പശുത്വവും പ്രാപിക്കുന്നു।

Verse 29

उद्विग्नवासं पतितं यत्र यत्रोपपद्यते ॥ पापकर्मसमुद्विग्नो जातो जातः पुनःपुनः

അവൻ എവിടെയെവിടെ ജന്മമെടുക്കുന്നുവോ അവിടെയവിടെ ആശങ്കാഭരിതമായ ജീവിതത്തിലേക്ക് വീഴുന്നു; പാപകർമ്മങ്ങളാൽ വ്യാകുലനായി അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ജന്മിക്കുന്നു।

Verse 30

अयं तिष्ठति किं पापः पितृघाती दुरात्मवान् ॥ ते तु वर्षशतं साग्रं भक्षयन्तु विचेतसः

ഈ പിതൃഹന്തകനായ ദുഷ്ടാത്മ പാപി ഇവിടെ എന്തിന് നില്ക്കുന്നു? ആ വിവേകരഹിതർ നൂറു വർഷവും അതിലധികവും അവനെ ഭക്ഷിക്കട്ടെ।

Verse 31

ततः पाकेषु घोरेषु पच्यतां च नराधमः ॥ ततो मानुषतां प्राप्य गर्भस्थो प्रियतां पुनः

അതിനുശേഷം ആ നരാധമൻ ഭീകരമായ പാക-നരകങ്ങളിൽ വേവിക്കപ്പെടട്ടെ; പിന്നെ മനുഷ്യസ്ഥിതി പ്രാപിച്ച് വീണ്ടും ഗർഭസ്ഥനാകട്ടെ।

Verse 32

व्यापन्नो दशगर्भेषु ततः पश्चाद्विमुच्यताम् ॥ तत्रापि लब्ध्वा मानुष्यं क्लेशभागी च जायताम्

അവൻ പത്ത് ഗർഭങ്ങളിൽ നശിക്കട്ടെ; അതിനുശേഷം ആ അവസ്ഥയിൽ നിന്ന് വിമുക്തനാകട്ടെ. എങ്കിലും മനുഷ്യജന്മം ലഭിച്ച് ക്ലേശത്തിന്റെ പങ്കാളിയായി ജനിക്കട്ടെ.

Verse 33

बुभुक्षारुग्विकारैश्च सततं तत्र पीड्यताम् ॥ पापाचारमिमं घोरं मित्रविश्वासघातकम्

അവിടെ അവൻ വിശപ്പ്, രോഗം, വ്യാധിവികാരങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് നിരന്തരം പീഡിതനാകട്ടെ—ഈ ഭയങ്കര പാപാചാരി, സുഹൃത്തിന്റെ വിശ്വാസഘാതകൻ.

Verse 34

यन्त्रेण पीड्यतां क्षिप्रं ततः पश्चाद्विमुच्यताम् ॥ दीप्यतां ज्वलने घोरे वर्षाणां च शतद्वयम्

അവനെ ശിക്ഷായന്ത്രംകൊണ്ട് വേഗത്തിൽ പീഡിപ്പിക്കട്ടെ; പിന്നെ വിമുക്തനാകട്ടെ. ഭയങ്കരമായ അഗ്നിയിൽ ഇരുനൂറു വർഷം ദഹിക്കട്ടെ.

Verse 35

जायतां च ततः पश्चाच्छूनां योनौ दुरात्मवान् ॥ भ्रष्टोऽपि जायतां तस्मान्मानुषः क्लेशभाजनः

അതിനുശേഷം ആ ദുഷ്ടാത്മാവ് നായകളുടെ യോനിയിൽ ജനിക്കട്ടെ. ആ നിലയിൽ പതിച്ചിട്ടും, അവിടെ നിന്ന് വീണ്ടും മനുഷ്യനായി ജനിക്കട്ടെ—എന്നാൽ ക്ലേശത്തിന്റെ പാത്രമായി.

Verse 36

वर्षाणां तु शतं पञ्च तत्र क्लिष्टो दुरात्मवान् ॥ कृमिको जायते पश्चाद्विष्ठायां कृमिकोऽपरः ॥

അവിടെ ദുഷ്ടമനസ്സുള്ളവൻ നൂറ്റി അഞ്ചു വർഷം പീഡിതനാകുന്നു; പിന്നെ പുഴുവായി ജനിക്കുന്നു, തുടർന്ന് മലത്തിൽ മറ്റൊരു പുഴുവായി മാറുന്നു.

Verse 37

शकुन्तो जायते घोरस्तत्र पश्चाद्वृको भवेत् ॥ इममग्निप्रदं घोरं काष्ठाग्नौ सम्प्रतापय ॥

അവിടെ ഭയങ്കരമായ ഒരു പക്ഷി ജനിക്കുന്നു; പിന്നെ അവൻ ചെന്നായയായി മാറുന്നു. അഗ്നി നൽകുന്ന ആ ഘോരനെ പിന്നെ വിറകിന്റെ അഗ്നിയിൽ ദഹിപ്പിക്കുന്നു.

Verse 38

स्वकर्मसु विहीनेषु पश्चाल्लब्धगतिस्तथा ॥ ततश्चाथ मृगो वापि ततो मानुषतां व्रजेत् ॥

സ്വകർമങ്ങൾ ക്ഷയിച്ചാൽ അവൻ പിന്നീടൊരു ഗതി പ്രാപിക്കുന്നു; തുടർന്ന് മൃഗമോ മറ്റൊരു വന്യജീവിയോ ആകുന്നു; അതിനുശേഷം മനുഷ്യാവസ്ഥയിലേക്കു പോകാം.

Verse 39

तत्रापि दारुणं दुःखमुपभुङ्क्ते दुरात्मवान् ॥ सर्वदुष्कृतकार्येषु सह सङ्घातचिन्तकैः ॥

അവിടെയും ദുഷ്ടചിത്തൻ കഠിനമായ ദുഃഖം അനുഭവിക്കുന്നു—എല്ലാ ദുഷ്കൃത്യങ്ങളിലും കൂട്ടമായി പദ്ധതിയിടുന്നവരോടൊപ്പം.

Verse 40

एवं कर्मसमायुक्तास्ते भवन्तु सहस्रशः ॥ परद्रव्यापहाराश्च रौरवे पतितास्तथा ॥

ഇങ്ങനെ കർമഫലബന്ധത്തിൽ പെട്ടവർ ആയിരങ്ങളായി അങ്ങനെ തന്നെയാകുന്നു; മറ്റുള്ളവരുടെ ധനം കവർന്നവരും അതുപോലെ റൗരവ നരകത്തിൽ പതിക്കുന്നു.

Verse 41

कुम्भीपाकेषु निर्दग्धः पश्चाद्गर्दभतां गतः ॥ ततो जातस्त्वसौ पापः शूकरो मलभुक् तथा ॥

കുംഭീപാക നരകത്തിൽ ദഹിക്കപ്പെട്ട ശേഷം അവൻ കഴുതയുടെ അവസ്ഥ പ്രാപിക്കുന്നു; പിന്നെ ആ പാപി മലഭോജിയായ പന്നിയായി ജനിക്കുന്നു.

Verse 42

प्राप्नोतु विविधांस्तापान्यथा हृतधनश्च सन् ॥ क्षुधातृष्णापराक्रान्तो गर्दभो दशजन्मसु ॥

ഹൃതധനനായവനെപ്പോലെ അവൻ നാനാവിധ താപങ്ങൾ അനുഭവിക്കട്ടെ. ക്ഷുധയും തൃഷ്ണയും പീഡിപ്പിച്ച് അവൻ പത്ത് ജന്മം കഴുതയായി ജനിക്കട്ടെ.

Verse 43

मानुष्यं समनुप्राप्य चौरः भवति पापकृत् ॥ परोपघाती निर्लज्जः सर्वदोषसमन्वितः ॥

വീണ്ടും മനുഷ്യജന്മം പ്രാപിച്ചാൽ അവൻ കള്ളനായി—പാപകർത്താവായി മാറുന്നു. മറ്റുള്ളവരെ ഉപദ്രവിക്കുന്നവൻ, ലജ്ജയില്ലാത്തവൻ, എല്ലാ ദോഷങ്ങളും ഉള്ളവൻ.

Verse 44

वृक्षशाखावलम्बोऽत्र ह्यधःशीर्षः प्रजायते ॥ अग्निना पच्यतां पश्चाल्लुब्धो वै पुरुषाधमः ॥

ഇവിടെ അവൻ വൃക്ഷശാഖയിൽ തൂങ്ങി, തലകീഴായി ജനിക്കുന്നു. തുടർന്ന് ആ ലോഭിയായ അധമപുരുഷൻ അഗ്നിയിൽ വേവിക്കപ്പെടട്ടെ.

Verse 45

पूर्वैश्च सूकरो भूत्वा नकुलो जायते पुनः ॥ विमुक्तश्च ततः पश्चान्मानुष्यं लभते चिरात् ॥

മുമ്പ് പന്നിയായി, പിന്നെ വീണ്ടും നകുലം (മംഗൂസ്) ആയി ജനിക്കുന്നു. തുടർന്ന് വിമുക്തനായി, ദീർഘകാലത്തിന് ശേഷം മനുഷ്യജന്മം പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 46

धिक्कृतः सर्वलोकेन कूटसाक्ष्यनृतव्रतः ॥ न शर्म लभते क्वापि कर्मणा स्वेन गर्हितः

സകലലോകവും നിന്ദിക്കുന്നവൻ—കൂട്ടസാക്ഷ്യം പറയുന്നവൻ, അസത്യവ്രതൻ—സ്വകൃത്യത്താൽ തന്നെ ഗർഹിതനായി എവിടെയും ശാന്തി ലഭിക്കുകയില്ല.

Verse 47

इमं ह्यानृतितकं दुष्टं क्षेत्रहारकमेव च ॥ स्वकर्म दुष्कृतं यावत्तावद्दुःखं भुनक्त्वसौ

ഈ ദുഷ്ട മിഥ്യാവാദിയും ഭൂമി അപഹരിക്കുന്നവനും, തന്റെ പാപകർമ്മം നിലനിൽക്കുന്നത്രകാലം അത്രകാലം ദുഃഖം അനുഭവിക്കുന്നു.

Verse 48

कर्मण्येकैकशश्चायं स तु तिष्ठत्वयं पुनः ॥ वर्षलक्षं न सन्देहस्ततस्तिष्ठत्वयं पुनः

ഓരോ കർമ്മത്തിനും ഒന്നൊന്നായി അവൻ അവിടെ വീണ്ടും നിലകൊള്ളട്ടെ; ഒരു ലക്ഷം വർഷം—സംശയമില്ല—അതിനു ശേഷവും വീണ്ടും നിലകൊള്ളട്ടെ.

Verse 49

ततो जातिः स्मरेत्सर्वास्तिर्यग्योनिं समाश्रितः ॥ जायतां मानुषः पश्चात्क्षुधया परिपीडितः

അതിനുശേഷം അവൻ തിര്യക്-യോനി (മൃഗഗർഭം) ആശ്രയിച്ച് തന്റെ എല്ലാ ജന്മങ്ങളും സ്മരിക്കുന്നു; പിന്നെ മനുഷ്യനായി ജനിച്ച് വിശപ്പാൽ പീഡിതനാകുന്നു.

Verse 50

सर्वकामविमुक्तस्तु सर्वदोषसमन्वितः ॥ क्वचिज्जात्यां भवेदन्धः क्वचिद्बधिर एव च

അവൻ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളിൽ നിന്നും വഞ്ചിതനായി, എല്ലാ ദോഷങ്ങളാലും സമന്വിതനായി, ചില ജന്മങ്ങളിൽ അന്ധനാകുന്നു; ചിലതിൽ തീർച്ചയായും ബധിരനാകുന്നു.

Verse 51

क्वचिन्मूकश्च काणश्च क्वचिद्व्याधिसमन्वितः ॥ एवं हि प्राप्नुयाद्दुःखं न च सौख्यमवाप्नुयात्

ചിലപ്പോൾ അവൻ മൂകനും ഒരുകണ്ണുള്ളവനും ആകുന്നു; ചില ജന്മങ്ങളിൽ രോഗങ്ങളാൽ സമന്വിതനാകുന്നു. ഇങ്ങനെ അവൻ ദുഃഖം മാത്രമേ പ്രാപിക്കൂ; സുഖം പ്രാപിക്കുകയില്ല.

Verse 52

तीव्रैरन्तर्गतैर्दुःखैर्भूमिहर्त्ता नराधमः ॥ इमं बन्धैर्दृढैर्बद्ध्वा विपाचय तथाचिरम्

തീവ്രമായ അന്തർദുഃഖങ്ങളാൽ പീഡിതനായ ഭൂമി-ഹർത്താവ്—നരാധമൻ. അവനെ ദൃഢബന്ധങ്ങളാൽ കെട്ടി ദീർഘകാലം യാതന അനുഭവിപ്പിക്കണം।

Verse 53

तीव्रक्षुधापरिक्लिष्टो बद्धो बन्धनयन्त्रितः ॥ दुःखान्यनुभवंस्तत्र पापकर्मा नराधमः

തീവ്രക്ഷുധയാൽ ക്ലേശിതനായി, ബന്ധിതനായി ബന്ധനങ്ങളാൽ നിയന്ത്രിതനായി, അവിടെ അവൻ ദുഃഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു—പാപകർമ്മി, നരാധമൻ।

Verse 54

सप्तधा सप्त चैकां च जातिं गत्वा स पच्यते ॥ इमं शाकुनिकं पापं श्वभिर्गृध्रैश्च घातय

ഏഴുവിധമായി—ഏഴും ഒന്നും—ജന്മാവസ്ഥകൾ കടന്ന് അവൻ ദഹിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ പാപിയായ ശാകുനികനെ (പക്ഷിവേട്ടക്കാരനെ) നായകളും കഴുകന്മാരുംകൊണ്ട് കൊല്ലിക്കണം।

Verse 55

ततः कुक्कुटतां यातु विड्भक्षश्च दुरात्मवान् ॥ दंशश्च मशकश्चैव ततः पश्चाद्भवेत् तु सः

പിന്നീട് ആ ദുരാത്മാവ് കോഴിയുടെ അവസ്ഥയിലേക്കു ചെന്നു മലഭക്ഷകനാകുന്നു. തുടർന്ന് ഡംശം (കടിയുന്ന ഈച്ച)യും കൊതുകും ആകുന്നു; പിന്നെയും അങ്ങനെ തന്നെയാകുന്നു।

Verse 56

जातिकर्म सहस्रं तु ततो मानुषतां व्रजेत् ॥ इमं सौकरिकं पापं महिषा घातयन्तु तम् ॥

പിന്നീട് ജന്മബന്ധിത കർമ്മങ്ങളുടെ ആയിരം ചക്രങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് അവൻ മനുഷ്യാവസ്ഥ പ്രാപിക്കുന്നു. (എന്നാലും) ഈ പാപിയായ സൗകരികനെ (പന്നിപ്പാലകനെ) മഹിഷങ്ങൾ ഇടിച്ചു വീഴ്ത്തട്ടെ।

Verse 57

वर्षाणां च सहस्रं तु धावमानं ततस्ततः ॥ विभिन्नं च प्रभिन्नं च शृङ्गाभ्यां पद्भिरेव च ॥

ആയിരം വർഷം അവൻ ഇങ്ങും അങ്ങും ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കും; കൊമ്പുകളുടെ കുത്തിൽ പിളർന്നും മുറിവേറ്റും കാൽക്കുത്തുകളാൽ ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെട്ടും ഇരിക്കും।

Verse 58

तस्माद्देशात्ततो मुक्तस्ततः सूकरतां व्रजेत् ॥ महिषः कुक्कुटश्चैव शशो जम्बूक एव च ॥

ആ ദേശത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായ ശേഷം അവൻ പന്നിയാവും; പിന്നെ മഹിഷം, കോഴി, കൂടാതെ മുയലും കുറുക്കനും ആകും।

Verse 59

यां यां याति पुनर्जातिं तत्र भक्ष्यो भवेत् तु सः ॥ कर्मक्षयोऽन्यथा नास्ति मया पूर्वं विनिर्मितम् ॥

അവൻ ഏത് ഏത് പുനർജന്മം പ്രാപിക്കുമോ, ആ ആ നിലയിൽ അവൻ മറ്റുള്ളവർക്കു ഇരയാകും. കർമ്മക്ഷയത്തിന് മറ്റൊരു മാർഗമില്ല—ഇത് ഞാൻ മുൻപേ വിധിച്ചിരിക്കുന്നു।

Verse 60

प्राप्य मानुषतां पश्चात् पुनर्व्याधो भविष्यति ॥ अन्यथा निष्कृतिर्नास्ति जातिजन्मशतैरपि ॥

മാനുഷത്വം പ്രാപിച്ച ശേഷവും അവൻ വീണ്ടും വ്യാധൻ (വേട്ടക്കാരൻ) ആകും. ഇതല്ലാതെ പ്രായശ്ചിത്തമില്ല—നൂറുകണക്കിന് ജന്മങ്ങളിലൂടെയും അല്ല।

Verse 61

उच्छिष्टान्नप्रदातारं पापाचारमधार्मिकम् ॥ अङ्गारैः पचतां चैनं त्रीणि वर्षशतानि च ॥

ഉച്ചിഷ്ടഭക്ഷണം നൽകുന്ന പാപാചാരിയും അധാർമ്മികനും ആയവനെ—അംഗാരങ്ങളിൽ വേവിക്കട്ടെ, മൂന്നു നൂറു വർഷം വരെ പോലും।

Verse 62

ततः शुनी भवेत् पश्चात् सूकरी च ततः परम् ॥ कर्मक्षये ततः पश्चान्मानुषी दुःखिता भवेत् ॥

അതിനുശേഷം അവൾ പെൺനായയായി, പിന്നെ പെൺപന്നിയായി മാറും. കർമ്മക്ഷയം വന്നാൽ പിന്നെ ദുഃഖപീഡിതയായ മനുഷ്യസ്ത്രീയാകും.

Verse 63

न च सौख्यमवाप्नोति तेन दुःखेन दुःखिता ॥ अनेन भृत्या बहवः श्रान्ताः शान्ताः प्रवाहिताः ॥

അവൾ ആ ദുഃഖം മൂലം ദുഃഖിതയായി സുഖം പ്രാപിക്കുന്നില്ല. ഈ ഭൃത്യൻ കാരണം പലരും ക്ഷീണിതരായി, അടക്കപ്പെട്ടവരായി, തള്ളിക്കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ടവരായി.

Verse 64

भक्ष्यं भोज्यं च पानं च न तेषामुपपादितम् ॥ अनुमोदे प्रजा दृष्ट्वा लिप्समानो दुरात्मवान् ॥

അവർക്കു ഭക്ഷ്യവും ഭോജ്യവും പാനീയവും ഒന്നും ഒരുക്കിയില്ല. ജനങ്ങളെ കണ്ട ആ ദുർമനസ്സൻ ലാഭലോഭത്താൽ മാത്രമേ സമ്മതം പ്രകടിപ്പിച്ചുള്ളൂ.

Verse 65

एवं कुरुत भद्रं वो मम पार्श्वे तु दुर्मतिः ॥ रौरवे नरके घोरे सर्वदोषसमन्विते ॥

‘ഇങ്ങനെ ചെയ്യുക—നിങ്ങൾക്ക് മംഗളം വരട്ടെ’; എന്നാൽ എന്റെ അരികിലുള്ള ആ ദുർമതി, എല്ലാ ദോഷങ്ങളും നിറഞ്ഞ ഭയങ്കരമായ റൗരവ നരകത്തിന് അർഹനാണ്.

Verse 66

सर्वकर्माणि कुर्वाणं क्षपयध्वं दुरासदम् ॥ वर्षाणां तु सहस्राणि तैस्तैः कर्मभिरावृतम्

എല്ലാ തരത്തിലുള്ള കർമ്മങ്ങളും ചെയ്യുന്നവനേ, അതിജയിക്കാൻ ദുഷ്കരമായ (ബന്ധനം) ക്ഷയിപ്പിക്കൂ. ആ ആ കർമ്മങ്ങളാൽ മൂടപ്പെട്ട് ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ (ജീവൻ) ആവൃതനായി നിലകൊള്ളുന്നു.

Verse 67

प्रक्षिप्यतामयं पश्चाद्दस्युजातौ दुरात्मवान् ॥ जायतामुरगः पश्चात्ततः कर्म समाश्रयेत्

അതിനുശേഷം ആ ദുഷ്ടമനസ്സനെ ദസ്യു (കള്ളൻ) യോണിയിലേക്കു തള്ളുക; പിന്നെ അവൻ സർപ്പയോണിയിൽ ജനിക്കട്ടെ. തുടർന്ന് ആ അവസ്ഥയിൽ തന്നെ അവൻ കർമ്മഫലം അനുഭവിക്കുന്നു.

Verse 68

ततः पश्चाद्भवेत्पापश्चेतरः सर्वपापकृत् ॥ सूकरस्तु भवेत्पश्चान्मेषः संजायते पुनः

പിന്നീട് അവൻ പാപി, ഹീനമായ ‘മറ്റൊരു’ സത്തയായി—എല്ലാ പാപങ്ങളും ചെയ്യുന്നവനായി മാറുന്നു. തുടർന്ന് അവൻ സൂകരൻ (പന്നി) ആകുന്നു; വീണ്ടും മേഷ (ആട്/മേട) യോണിയിൽ ജനിക്കുന്നു.

Verse 69

हस्त्यश्वश्च शृगालश्च सूकरो बक एव च ॥ ततो जातस्तु सर्वेषु संसारेशु पुनः पुनः

അവൻ ആനയും കുതിരയും, കുറുക്കനും, സൂകരനും (പന്നി), കൂടാതെ കൊക്കും ആകുന്നു. തുടർന്ന് എല്ലാ സംസാരചക്രങ്ങളിലും വീണ്ടും വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു.

Verse 70

वर्षाणामयुतं साग्रं ततो मानुषतां व्रजेत् ॥ पञ्चगर्भेषु सापत्सु पञ्च जातो म्रियेत सः

പിന്നീട് പത്തായിരത്തിലധികം വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് അവൻ മനുഷ്യാവസ്ഥയെ പ്രാപിക്കുന്നു. എന്നാൽ അപകടഭരിതമായ ഗർഭങ്ങളിൽ അഞ്ചു പ്രാവശ്യം ജനിച്ച്, ഓരോ പ്രാവശ്യവും മരിക്കുന്നു.

Verse 71

पापस्य सुकृतस्याथ प्रजानां विनिपातने ॥ भूतानां चाप्यसम्मानं दुष्प्रहारश्च सर्वशः

ഇങ്ങനെ ജീവികളുടെ പതനത്തിൽ പാപത്തിന്റെയും സുകൃതത്തിന്റെയും (മിശ്ര) ഫലം ഉണ്ടാകുന്നു; കൂടാതെ ഭूतജന്തുക്കളോടുള്ള അപമാനവും എല്ലാതരത്തിലും കഠിനമായ പ്രഹാരവും സംഭവിക്കുന്നു.

Verse 72

अतः स्वयम्भुवा पूर्वं कर्मपाको यथार्थवत्

അതുകൊണ്ട് പുരാതനകാലത്ത് സ്വയംഭൂ ബ്രഹ്മാവ് കര്‍മ്മഫലപരിപാകം യഥാര്‍ത്ഥമായി യഥാവിധി പ്രതിപാദിച്ചു।

Verse 73

जात्यन्तरसहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदानि च ॥ शान्तिं न लभते चैव भूमे क्षेत्रहरो नरः

ആയിരങ്ങളായ മറ്റു ജന്മങ്ങളിൽ—പതിനായിരങ്ങളും കോടികളും വരെ—ഹേ ഭൂമേ, ഭൂമി/ക്ഷേത്രം കവർന്നെടുക്കുന്ന മനുഷ്യന് ശാന്തി ലഭിക്കുകയില്ല।

Verse 74

आदेश्य चोभयोरस्य कर्णयोः कूटसाक्षिकः ॥ यो नरः पिशुनः कूटसाक्षी चालिकजल्पकः

കള്ളസാക്ഷിയുടെ ഇരുകാതുകളിലും അടയാളം പതിപ്പിക്കണം. പരദൂഷകൻ, കള്ളസാക്ഷി, വഞ്ചനാപൂർവ്വം സംസാരിക്കുന്ന ആ മനുഷ്യൻ—

Verse 75

कर्कटस्य तु घोरस्य नित्यक्रुद्धस्य मोचय ॥ इमं घोरे ह्रदे क्षिप्तं सर्वयाजनयाजकम्

എപ്പോഴും ക്രുദ്ധനായ ആ ഭീകര ഞണ്ടിനോട് അവനെ വിട്ടുകൊടുക്കുക. ഈ സർവയാജന-യാജകനെ ഭയാനക ഹ്രദത്തിൽ എറിഞ്ഞിടുക।

Verse 76

सुवर्णस्तेयिनं चैव सुरापं चैव कारयेत् ॥ अनुभूय ततः काले ततो यक्ष्म प्रयोजयेत्

അവൻ സ്വർണ്ണമോഷ്ടാവിനെയും മദ്യപാനിയെയും ഫലം അനുഭവിപ്പിക്കുന്നു; യഥാകാലം അനുഭവിച്ച ശേഷം പിന്നെ യക്ഷ്മ (ക്ഷയരോഗം) ഏല്പിക്കുന്നു।

Verse 77

प्राप्तवान्विविधान्रोगान्संसारे चैव दारुणान् ॥ ब्रह्मस्वहारी पापोऽयं नरो लवणतस्करः

ഈ ലോകജീവിതത്തിൽ അവൻ പല ഭീകരരോഗങ്ങളും അനുഭവിച്ചു. ഈ പാപി മനുഷ്യൻ ബ്രാഹ്മണസ്വം അപഹരിക്കുന്നവൻ—സത്യത്തിൽ ഉപ്പുകള്ളൻ.

Verse 78

ततो वर्षशते पूर्णे मुच्यते स पुनः पुनः ॥ अजितात्मा तथा पापः पिशुनश्च दुरात्मवान्

പിന്നീട് നൂറു വർഷം പൂർത്തിയായാൽ അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും മോചിതനാകുന്നു. (എങ്കിലും) അവൻ ആത്മനിയന്ത്രണമില്ലാത്തവൻ, പാപി, പരദൂഷകൻ, ദുഷ്ടസ്വഭാവി.

Verse 79

प्रबद्धः सुचिरं कालं मम लोकं गतो नरः ॥ जायतां स चिरं पापो मार्जारस्तेन कर्मणा

വളരെ ദീർഘകാലം ബന്ധിതനായി ആ മനുഷ്യൻ എന്റെ ലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു. ആ കർമഫലമായി ആ പാപി ദീർഘകാലം പൂച്ചയായി ജനിക്കട്ടെ.

Verse 80

भिन्नचारित्रदुःशीला भर्त्तुर्व्यलीककारिणी ॥ आयसान्पुरुषान्सप्त ह्यालिङ्गतु समन्ततः

ചാരിത്ര്യം തകർന്നതും ദുഷ്ശീലവുമുള്ള, ഭർത്താവിനോട് വഞ്ചന ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീ—അവൾ എല്ലാദിക്കിലും ഏഴ് ഇരുമ്പുപുരുഷന്മാരെ ആലിംഗനം ചെയ്യട്ടെ.

Verse 81

अपौगण्डो म्रियेत्पञ्च कर्मशेषक्षये तु सः ॥ ततो मानुषतां याति चैष कर्माविनिर्णयः

കൗമാരത്തിലെത്തുന്നതിന് മുമ്പ് അവൻ അഞ്ചുതവണ മരിക്കും. എന്നാൽ കർമശേഷം ക്ഷയിച്ചാൽ പിന്നെ അവൻ മനുഷ്യാവസ്ഥ പ്രാപിക്കും—ഇതാണ് കർമനിർണ്ണയം.