Adhyaya 202: Description of Infernal Punishments and the Ripening of Karmic Consequences

Verse 1

अथ नारकिदण्डनकर्मविपाकवर्णनम् ॥ ऋषिरुवाच ॥ विस्मयस्तु मया दृष्टस्तस्मिन्नद्भुतदर्शनः ॥ चित्रगुप्तस्य सन्देशो धर्मराजेन धीमताḥ ॥

ഇപ്പോൾ നരകദണ്ഡനയും കർമവിപാകവും വിവരിക്കുന്നു. ഋഷി പറഞ്ഞു—ആ അത്ഭുതദർശനത്തിൽ ഞാൻ വിസ്മയം കണ്ടു; ജ്ഞാനിയായ ധർമ്മരാജൻ ചിത്രഗുപ്തനോടു നൽകിയ സന്ദേശം (ആജ്ഞ) ഉണ്ടായിരുന്നു.

Verse 2

प्राप्नुवन्ति फलं ते वै ये च क्षिप्ताः पुरा जनाः ॥ अग्निना वै प्रतप्तास्ते बद्धा बन्धैः सुदारुणैः ॥

മുമ്പ് അവിടെ എറിഞ്ഞുകളഞ്ഞവർ നിശ്ചയമായും തങ്ങളുടെ ഫലം പ്രാപിക്കുന്നു. അഗ്നിയാൽ ദഹിച്ചവർ അത്യന്തം കഠിനബന്ധങ്ങളാൽ ബന്ധിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 3

सन्तप्ताः बहवो ये ते तैस्तैः कर्मभिरुल्बणैः ॥ श्यामाश्च दशनाभिर्ये त्विमं शीघ्रं प्रमापय ॥

അവരിൽ പലരും തങ്ങളുടെ തങ്ങളുടെ ഭീകരകർമ്മങ്ങൾക്കനുസരിച്ച് ദഹിക്കുന്നു. പല്ലുകളുള്ള ശ്യാമകൾ (കറുത്ത ദൂതികൾ) ഇവനെ വേഗത്തിൽ നശിപ്പിക്കട്ടെ.

Verse 4

दुराचारं पापरतं निर्घृणं पापचेतसम् ॥ श्वानस्तु हिंसका ये च भक्षयन्तु दुरात्मकम् ॥

ദുരാചാരിയും പാപാസക്തനും നിർദയനും പാപചിത്തനുമായ ആ ദുഷ്ടനെ ഹിംസക നായകൾ ഭക്ഷിക്കട്ടെ.

Verse 5

पितृघ्नो मातृगोह्नस्तु सर्वदोषसमन्वितः ॥ आरोप्य शाल्मलीं घोरां कण्टकैस्तैर्विपाटय ॥

പിതൃഹന്താവും മാതൃഹന്താവും ഗോഹന്താവുമായ—സകലദോഷങ്ങളാലും യുക്തനായ—അവനെ ഭീകരമായ ശാൽമലീ വൃക്ഷത്തിൽ കയറ്റി, ആ മുള്ളുകളാൽ കീറിക്കളയണം.

Verse 6

एनं पाचय तैलस्य घृतक्षौद्रस्य वा पुनः ॥ तप्तद्रोण्यां ततो मुञ्च ताम्रतप्तखले पुनः ॥ नराधममिमं क्षिप्त्वा प्रदीप्ते हव्यवाहने ॥ ततो मनुष्यतां प्राप्य ऋणैस्तत्र प्रदीप्यते ॥

ഈ നരാധമനെ എണ്ണയിൽ—അല്ലെങ്കിൽ നെയ്യിലും തേനും ചേർത്ത്—വേവിക്കുക. പിന്നെ ചൂടാക്കിയ ദ്രോണിയിൽ ഇടുക; വീണ്ടും ചൂടാക്കിയ ചെമ്പുതട്ടിൽ വെക്കുക. ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയിൽ എറിഞ്ഞശേഷം, അവൻ പിന്നീടു മനുഷ്യജന്മം പ്രാപിച്ച് അവിടെ കടബാധകളാൽ പീഡിതനാകുന്നു.

Verse 7

शयनासनहर्त्तारमग्निदायी च यो नरः ॥ वैतरण्यामयं चैव क्षिप्यतामचिरं पुनः ॥

ശയ്യയും ആസനവും മോഷ്ടിക്കുന്നവനെയും, അഗ്നി കൊളുത്തുന്നവനെയും—വൈതരണീബന്ധിതമായ പീഡയിൽ അവനെ അതിവേഗം വീണ്ടും തള്ളിവിടുക।

Verse 8

पापकर्मायमत्यर्थं सर्वतीर्थविनाशकः ॥ तस्य प्रदीप्तः कीलोऽयं वह्नितप्तोऽतिदुःस्पृशः ॥

ഇവൻ അത്യന്തം പാപകർമ്മങ്ങളിൽ ലീനനായവൻ, സർവ്വതീർത്ഥങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുന്നവനെന്നപോലെ. അവനുവേണ്ടി ഈ ജ്വലിക്കുന്ന കീൽ—അഗ്നിയിൽ തപ്തമായത്, സ്പർശിക്കാൻ അതിദുഃഖകരം।

Verse 9

ग्रामयाजनकं विप्रमध्रुवं दाम्भिकं शठम् ॥ बद्ध्वा तु बन्धने घोरे दीयतां तु न किञ्चन ॥

ഗ്രാമങ്ങൾക്കായി (അനുചിതമായി) യാജനം നടത്തിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ, അസ്ഥിരൻ, ദംഭി, ശഠൻ—അവനെ ഭീകരബന്ധനത്തിൽ കെട്ടി, അവനു ഒന്നും നൽകരുത്।

Verse 10

जिह्वा अस्य छिद्यतां शीघ्रं वाचा दुष्टस्य पापिनः ॥ गम्यागम्यं पुरा येन विज्ञातं न दुरात्मना ॥

വാക്കിൽ ദുഷ്ടനായ ഈ പാപിയുടെ നാവ് വേഗത്തിൽ മുറിക്കപ്പെടട്ടെ—ആ ദുർമനസ് മുമ്പ് ഗമ്യവും അഗമ്യവും തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല।

Verse 11

कृतं लोभाभिभूतेन कामसम्मोहितेन च ॥ तस्य छित्वा ततो लिङ्गं क्षारमग्निं च दीपय ॥

ലോഭം കീഴടക്കിയും കാമമോഹം പിടിച്ചും ഈ പ്രവൃത്തി ചെയ്തു. അതിനാൽ അവന്റെ ലിംഗം മുറിച്ച്, തുടർന്ന് ക്ഷാരവും അഗ്നിയും ജ്വലിപ്പിക്കട്ടെ।

Verse 12

इमं तु खलकं कृत्वा दुरात्मा पापकाणिम् ॥ दायादा बहवो येन स्वार्थहेतोर्विनाशिताः ॥

“But having made this person a scoundrel—evil-minded and doing evil—by whom many heirs were ruined for the sake of his own self-interest.”

Verse 13

इमं वार्धुषिकं विप्रं सर्वत्राङ्गेषु भेदय ॥ तथायं यातनां यातु पापं बहु समाचरन् ॥

“This brāhmaṇa who lives by usury—pierce him in all his limbs. Thus let him undergo torment, having practiced much wrongdoing.”

Verse 14

सुवर्णस्तेयिनं पापं कृतघ्नं च तथा नरम् ॥ क्रूरं पितृहणं चैनं ब्रह्मघ्नेषु समीकरु ॥

“This sinner who steals gold, and likewise the ungrateful man—cruel, and a slayer of his father—place him among the brahma-killers (i.e., in the category of the gravest offenders).”

Verse 15

अस्थि छित्वा ततः क्षिप्रं क्षारमग्निं च दापय ॥ इमं तु विप्रं खादन्तु तीक्ष्णदंष्ट्राः सुदारुणाः ॥

“Having then swiftly cut his bones, apply caustic alkali and fire. And let the exceedingly dreadful ones with sharp fangs devour this brāhmaṇa.”

Verse 16

पिशुनं हि महाव्याघ्राः पञ्च घोराः सुदारुणाः ॥ इमं पचत पाकेषु बहुधा मर्मभेदिनम्

“Indeed, the slanderer—(let) the five dreadful, exceedingly cruel ‘great tigers’—cook this one in the cooking-hells in many ways, as a torment that pierces the vital points.”

Verse 17

येनाग्निरुज्झितः पूर्वं गृहीत्वा च न पूजितः ॥ इमं पापसमाचारं वीरघ्नमतिपापिनम्

മുമ്പ് അഗ്നിയെ ഉപേക്ഷിച്ച്, സ്വീകരിച്ചിട്ടും പൂജിക്കാതിരുന്നവൻ—അവൻ പാപാചാരിയും വീരഘാതകനും അതിപാപിയും ആകുന്നു.

Verse 18

सर्वेषां तु पशूनां यो नित्यं धारयते जलम् ॥ न त्राता न च दाता च पापस्यास्य दुरात्मनः

എല്ലാ മൃഗങ്ങൾക്കും നിത്യം വെള്ളം തടഞ്ഞുവെക്കുന്നവൻ—ആ പാപി ദുഷ്ടമനസ്സുകാരന് രക്ഷകനുമില്ല, ദാതാവുമില്ല.

Verse 19

अदानव्रतिनो विप्रा वेदविक्रयिणस्तथा ॥ सर्वकर्माणि कुर्युर्हि दीयते न च किञ्चन

അദാനവ്രതം സ്വീകരിച്ച ബ്രാഹ്മണരും വേദം വിൽക്കുന്നവരും—എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും ചെയ്താലും, അവരുടെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒന്നും ദാനം ചെയ്യപ്പെടുന്നില്ല.

Verse 20

तोयभाजनहर्तारं भोजनं योऽनिवारयत् ॥ हन्यतां सुदृढैर्दण्डैर्यमदूतैर्महाबलैः

ജലപാത്രം മോഷ്ടിക്കുന്നവനെയും, ഭോജനദാനം തടയുന്നവനെയും—മഹാബലമുള്ള യമദൂതന്മാർ അത്യന്തം ദൃഢമായ ദണ്ഡങ്ങളാൽ പ്രഹരിക്കട്ടെ.

Verse 21

वेणुदण्डकशाभिश्च लोहदण्डैस्तथैव च ॥ जलमस्मै न दातव्यं भोजनं च कथञ्चन

വേണുദണ്ഡചാട്ടുകളാലും അതുപോലെ ലോഹദണ്ഡങ്ങളാലും—അവന് വെള്ളം നൽകരുത്; ആഹാരവും ഒരുവിധത്തിലും നൽകരുത്.

Verse 22

तस्मा अन्नं च पानं च न दातव्यं कदाचन ॥ हतविश्वास्य हन्तारं वह्नौ शीघ्रं प्रपाचय

അതുകൊണ്ട് അവന് ഒരിക്കലും അന്നവും പാനവും നൽകരുത്. വിശ്വാസഭംഗം സംഭവിച്ചവനെ കൊന്ന കൊലയാളിയെ അഗ്നിയിൽ വേഗം ദഹിപ്പിച്ച് ശിക്ഷിക്കണം.

Verse 23

ब्रह्मदेयं हृतं येन तं वै शीघ्रं विपाचय ॥ बहुवर्षसहस्राणि पातये कर्म विस्तरे

ബ്രഹ്മദേയ ദാനം ആരാണ് അപഹരിച്ചതോ, അവനെ തീർച്ചയായും വേഗം ദഹിപ്പിച്ച് ശിക്ഷിക്കണം. കർമ്മവിസ്താരപ്രകാരം അവനെ അനേകം ആയിരം വർഷങ്ങൾ അവിടെ പതിപ്പിക്കണം.

Verse 24

समुत्तीर्णं ततः पश्चात्तिर्यग्योनौ प्रपातये ॥ सूक्ष्मदेहविपाकेषु कीटपक्षिविजातिषु

ആ അവസ്ഥ കടന്നതിന് ശേഷം, പിന്നെ അവനെ തിര്യക്-യോണിയിലേക്കു പതിപ്പിക്കണം—സൂക്ഷ്മദേഹവിപാകങ്ങളിൽ, കീടങ്ങളും പക്ഷികളും ആയ വിവിധ ജാതികളിൽ.

Verse 25

क्लिष्टो जातिसहस्रैस्तु जायते मानुषस्ततः ॥ तत्र जातो दुरात्मा च कुलेषु विविधेषु च

ആയിരക്കണക്കിന് ജന്മങ്ങളുടെ ക്ലേശം അനുഭവിച്ച് പിന്നെ അവൻ മനുഷ്യനായി ജനിക്കുന്നു; അവിടെ ജനിച്ച ആ ദുരാത്മാവ് വിവിധ കുലങ്ങളിലും വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു.

Verse 26

हिंसारूपेण घोरेण ब्रह्मवध्यां प्रदापयेत् ॥ राज्ञस्तु मारकं घोरं ब्रह्मघ्नं दुष्कृतं तथा

ഭീകരമായ ഹിംസാരൂപത്തിലൂടെ അവനെ ‘ബ്രഹ്മവധ്യാ’ എന്ന നരകദണ്ഡം അനുഭവിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. അതുപോലെ രാജാവിനെ കൊല്ലുന്നതും ബ്രഹ്മഹത്യയ്‌ക്ക് സമാനമായ ഘോര ദുഷ്കൃതമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 27

गोग्हातको ह्ययं पापः कूटशाल्मलिमारुहेत् ॥ कृष्यते विविधैर्घोरै राक्षसैर्घोरदर्शनैः

ഈ ഗോഹത്യാപാപിയെ മൂർച്ചയുള്ള കൂറ്റ-ശാല്മലി വൃക്ഷത്തിൽ കയറ്റുന്നു; തുടർന്ന് ഭീകരദർശനമുള്ള വിവിധ രാക്ഷസർ അവനെ വലിച്ചിഴച്ച് അലക്കുന്നു।

Verse 28

पूतिपाकेषु पच्येत जन्तुभिः संप्रयोजितः ॥ ब्रह्मवध्याच्चतुर्भागैर्मृगत्‍वं पशुतां गतः

അവൻ പൂതിപാക നരകത്തിൽ ജീവികളാൽ ആക്രമിക്കപ്പെട്ടു വേവിക്കപ്പെടുന്നു; ബ്രഹ്മവധ്യാദുഃഖത്തിന്റെ നാലുഭാഗം അനുഭവിച്ച് മൃഗത്വവും പശുത്വവും പ്രാപിക്കുന്നു।

Verse 29

उद्विग्नवासं पतितं यत्र यत्रोपपद्यते ॥ पापकर्मसमुद्विग्नो जातो जातः पुनःपुनः

അവൻ എവിടെയെവിടെ ജന്മമെടുക്കുന്നുവോ അവിടെയവിടെ ആശങ്കാഭരിതമായ ജീവിതത്തിലേക്ക് വീഴുന്നു; പാപകർമ്മങ്ങളാൽ വ്യാകുലനായി അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ജന്മിക്കുന്നു।

Verse 30

अयं तिष्ठति किं पापः पितृघाती दुरात्मवान् ॥ ते तु वर्षशतं साग्रं भक्षयन्तु विचेतसः

ഈ പിതൃഹന്തകനായ ദുഷ്ടാത്മ പാപി ഇവിടെ എന്തിന് നില്ക്കുന്നു? ആ വിവേകരഹിതർ നൂറു വർഷവും അതിലധികവും അവനെ ഭക്ഷിക്കട്ടെ।

Verse 31

ततः पाकेषु घोरेषु पच्यतां च नराधमः ॥ ततो मानुषतां प्राप्य गर्भस्थो प्रियतां पुनः

അതിനുശേഷം ആ നരാധമൻ ഭീകരമായ പാക-നരകങ്ങളിൽ വേവിക്കപ്പെടട്ടെ; പിന്നെ മനുഷ്യസ്ഥിതി പ്രാപിച്ച് വീണ്ടും ഗർഭസ്ഥനാകട്ടെ।

Verse 32

व्यापन्नो दशगर्भेषु ततः पश्चाद्विमुच्यताम् ॥ तत्रापि लब्ध्वा मानुष्यं क्लेशभागी च जायताम्

അവൻ പത്ത് ഗർഭങ്ങളിൽ നശിക്കട്ടെ; അതിനുശേഷം ആ അവസ്ഥയിൽ നിന്ന് വിമുക്തനാകട്ടെ. എങ്കിലും മനുഷ്യജന്മം ലഭിച്ച് ക്ലേശത്തിന്റെ പങ്കാളിയായി ജനിക്കട്ടെ.

Verse 33

बुभुक्षारुग्विकारैश्च सततं तत्र पीड्यताम् ॥ पापाचारमिमं घोरं मित्रविश्वासघातकम्

അവിടെ അവൻ വിശപ്പ്, രോഗം, വ്യാധിവികാരങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട് നിരന്തരം പീഡിതനാകട്ടെ—ഈ ഭയങ്കര പാപാചാരി, സുഹൃത്തിന്റെ വിശ്വാസഘാതകൻ.

Verse 34

यन्त्रेण पीड्यतां क्षिप्रं ततः पश्चाद्विमुच्यताम् ॥ दीप्यतां ज्वलने घोरे वर्षाणां च शतद्वयम्

അവനെ ശിക്ഷായന്ത്രംകൊണ്ട് വേഗത്തിൽ പീഡിപ്പിക്കട്ടെ; പിന്നെ വിമുക്തനാകട്ടെ. ഭയങ്കരമായ അഗ്നിയിൽ ഇരുനൂറു വർഷം ദഹിക്കട്ടെ.

Verse 35

जायतां च ततः पश्चाच्छूनां योनौ दुरात्मवान् ॥ भ्रष्टोऽपि जायतां तस्मान्मानुषः क्लेशभाजनः

അതിനുശേഷം ആ ദുഷ്ടാത്മാവ് നായകളുടെ യോനിയിൽ ജനിക്കട്ടെ. ആ നിലയിൽ പതിച്ചിട്ടും, അവിടെ നിന്ന് വീണ്ടും മനുഷ്യനായി ജനിക്കട്ടെ—എന്നാൽ ക്ലേശത്തിന്റെ പാത്രമായി.

Verse 36

वर्षाणां तु शतं पञ्च तत्र क्लिष्टो दुरात्मवान् ॥ कृमिको जायते पश्चाद्विष्ठायां कृमिकोऽपरः ॥

അവിടെ ദുഷ്ടമനസ്സുള്ളവൻ നൂറ്റി അഞ്ചു വർഷം പീഡിതനാകുന്നു; പിന്നെ പുഴുവായി ജനിക്കുന്നു, തുടർന്ന് മലത്തിൽ മറ്റൊരു പുഴുവായി മാറുന്നു.

Verse 37

शकुन्तो जायते घोरस्तत्र पश्चाद्वृको भवेत् ॥ इममग्निप्रदं घोरं काष्ठाग्नौ सम्प्रतापय ॥

അവിടെ ഭയങ്കരമായ ഒരു പക്ഷി ജനിക്കുന്നു; പിന്നെ അവൻ ചെന്നായയായി മാറുന്നു. അഗ്നി നൽകുന്ന ആ ഘോരനെ പിന്നെ വിറകിന്റെ അഗ്നിയിൽ ദഹിപ്പിക്കുന്നു.

Verse 38

स्वकर्मसु विहीनेषु पश्चाल्लब्धगतिस्तथा ॥ ततश्चाथ मृगो वापि ततो मानुषतां व्रजेत् ॥

സ്വകർമങ്ങൾ ക്ഷയിച്ചാൽ അവൻ പിന്നീടൊരു ഗതി പ്രാപിക്കുന്നു; തുടർന്ന് മൃഗമോ മറ്റൊരു വന്യജീവിയോ ആകുന്നു; അതിനുശേഷം മനുഷ്യാവസ്ഥയിലേക്കു പോകാം.

Verse 39

तत्रापि दारुणं दुःखमुपभुङ्क्ते दुरात्मवान् ॥ सर्वदुष्कृतकार्येषु सह सङ्घातचिन्तकैः ॥

അവിടെയും ദുഷ്ടചിത്തൻ കഠിനമായ ദുഃഖം അനുഭവിക്കുന്നു—എല്ലാ ദുഷ്കൃത്യങ്ങളിലും കൂട്ടമായി പദ്ധതിയിടുന്നവരോടൊപ്പം.

Verse 40

एवं कर्मसमायुक्तास्ते भवन्तु सहस्रशः ॥ परद्रव्यापहाराश्च रौरवे पतितास्तथा ॥

ഇങ്ങനെ കർമഫലബന്ധത്തിൽ പെട്ടവർ ആയിരങ്ങളായി അങ്ങനെ തന്നെയാകുന്നു; മറ്റുള്ളവരുടെ ധനം കവർന്നവരും അതുപോലെ റൗരവ നരകത്തിൽ പതിക്കുന്നു.

Verse 41

कुम्भीपाकेषु निर्दग्धः पश्चाद्गर्दभतां गतः ॥ ततो जातस्त्वसौ पापः शूकरो मलभुक् तथा ॥

കുംഭീപാക നരകത്തിൽ ദഹിക്കപ്പെട്ട ശേഷം അവൻ കഴുതയുടെ അവസ്ഥ പ്രാപിക്കുന്നു; പിന്നെ ആ പാപി മലഭോജിയായ പന്നിയായി ജനിക്കുന്നു.

Verse 42

प्राप्नोतु विविधांस्तापान्यथा हृतधनश्च सन् ॥ क्षुधातृष्णापराक्रान्तो गर्दभो दशजन्मसु ॥

ഹൃതധനനായവനെപ്പോലെ അവൻ നാനാവിധ താപങ്ങൾ അനുഭവിക്കട്ടെ. ക്ഷുധയും തൃഷ്ണയും പീഡിപ്പിച്ച് അവൻ പത്ത് ജന്മം കഴുതയായി ജനിക്കട്ടെ.

Verse 43

मानुष्यं समनुप्राप्य चौरः भवति पापकृत् ॥ परोपघाती निर्लज्जः सर्वदोषसमन्वितः ॥

വീണ്ടും മനുഷ്യജന്മം പ്രാപിച്ചാൽ അവൻ കള്ളനായി—പാപകർത്താവായി മാറുന്നു. മറ്റുള്ളവരെ ഉപദ്രവിക്കുന്നവൻ, ലജ്ജയില്ലാത്തവൻ, എല്ലാ ദോഷങ്ങളും ഉള്ളവൻ.

Verse 44

वृक्षशाखावलम्बोऽत्र ह्यधःशीर्षः प्रजायते ॥ अग्निना पच्यतां पश्चाल्लुब्धो वै पुरुषाधमः ॥

ഇവിടെ അവൻ വൃക്ഷശാഖയിൽ തൂങ്ങി, തലകീഴായി ജനിക്കുന്നു. തുടർന്ന് ആ ലോഭിയായ അധമപുരുഷൻ അഗ്നിയിൽ വേവിക്കപ്പെടട്ടെ.

Verse 45

पूर्वैश्च सूकरो भूत्वा नकुलो जायते पुनः ॥ विमुक्तश्च ततः पश्चान्मानुष्यं लभते चिरात् ॥

മുമ്പ് പന്നിയായി, പിന്നെ വീണ്ടും നകുലം (മംഗൂസ്) ആയി ജനിക്കുന്നു. തുടർന്ന് വിമുക്തനായി, ദീർഘകാലത്തിന് ശേഷം മനുഷ്യജന്മം പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 46

धिक्कृतः सर्वलोकेन कूटसाक्ष्यनृतव्रतः ॥ न शर्म लभते क्वापि कर्मणा स्वेन गर्हितः

സകലലോകവും നിന്ദിക്കുന്നവൻ—കൂട്ടസാക്ഷ്യം പറയുന്നവൻ, അസത്യവ്രതൻ—സ്വകൃത്യത്താൽ തന്നെ ഗർഹിതനായി എവിടെയും ശാന്തി ലഭിക്കുകയില്ല.

Verse 47

इमं ह्यानृतितकं दुष्टं क्षेत्रहारकमेव च ॥ स्वकर्म दुष्कृतं यावत्तावद्दुःखं भुनक्त्वसौ

ഈ ദുഷ്ട മിഥ്യാവാദിയും ഭൂമി അപഹരിക്കുന്നവനും, തന്റെ പാപകർമ്മം നിലനിൽക്കുന്നത്രകാലം അത്രകാലം ദുഃഖം അനുഭവിക്കുന്നു.

Verse 48

कर्मण्येकैकशश्चायं स तु तिष्ठत्वयं पुनः ॥ वर्षलक्षं न सन्देहस्ततस्तिष्ठत्वयं पुनः

ഓരോ കർമ്മത്തിനും ഒന്നൊന്നായി അവൻ അവിടെ വീണ്ടും നിലകൊള്ളട്ടെ; ഒരു ലക്ഷം വർഷം—സംശയമില്ല—അതിനു ശേഷവും വീണ്ടും നിലകൊള്ളട്ടെ.

Verse 49

ततो जातिः स्मरेत्सर्वास्तिर्यग्योनिं समाश्रितः ॥ जायतां मानुषः पश्चात्क्षुधया परिपीडितः

അതിനുശേഷം അവൻ തിര്യക്-യോനി (മൃഗഗർഭം) ആശ്രയിച്ച് തന്റെ എല്ലാ ജന്മങ്ങളും സ്മരിക്കുന്നു; പിന്നെ മനുഷ്യനായി ജനിച്ച് വിശപ്പാൽ പീഡിതനാകുന്നു.

Verse 50

सर्वकामविमुक्तस्तु सर्वदोषसमन्वितः ॥ क्वचिज्जात्यां भवेदन्धः क्वचिद्बधिर एव च

അവൻ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളിൽ നിന്നും വഞ്ചിതനായി, എല്ലാ ദോഷങ്ങളാലും സമന്വിതനായി, ചില ജന്മങ്ങളിൽ അന്ധനാകുന്നു; ചിലതിൽ തീർച്ചയായും ബധിരനാകുന്നു.

Verse 51

क्वचिन्मूकश्च काणश्च क्वचिद्व्याधिसमन्वितः ॥ एवं हि प्राप्नुयाद्दुःखं न च सौख्यमवाप्नुयात्

ചിലപ്പോൾ അവൻ മൂകനും ഒരുകണ്ണുള്ളവനും ആകുന്നു; ചില ജന്മങ്ങളിൽ രോഗങ്ങളാൽ സമന്വിതനാകുന്നു. ഇങ്ങനെ അവൻ ദുഃഖം മാത്രമേ പ്രാപിക്കൂ; സുഖം പ്രാപിക്കുകയില്ല.

Verse 52

तीव्रैरन्तर्गतैर्दुःखैर्भूमिहर्त्ता नराधमः ॥ इमं बन्धैर्दृढैर्बद्ध्वा विपाचय तथाचिरम्

തീവ്രമായ അന്തർദുഃഖങ്ങളാൽ പീഡിതനായ ഭൂമി-ഹർത്താവ്—നരാധമൻ. അവനെ ദൃഢബന്ധങ്ങളാൽ കെട്ടി ദീർഘകാലം യാതന അനുഭവിപ്പിക്കണം।

Verse 53

तीव्रक्षुधापरिक्लिष्टो बद्धो बन्धनयन्त्रितः ॥ दुःखान्यनुभवंस्तत्र पापकर्मा नराधमः

തീവ്രക്ഷുധയാൽ ക്ലേശിതനായി, ബന്ധിതനായി ബന്ധനങ്ങളാൽ നിയന്ത്രിതനായി, അവിടെ അവൻ ദുഃഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു—പാപകർമ്മി, നരാധമൻ।

Verse 54

सप्तधा सप्त चैकां च जातिं गत्वा स पच्यते ॥ इमं शाकुनिकं पापं श्वभिर्गृध्रैश्च घातय

ഏഴുവിധമായി—ഏഴും ഒന്നും—ജന്മാവസ്ഥകൾ കടന്ന് അവൻ ദഹിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ പാപിയായ ശാകുനികനെ (പക്ഷിവേട്ടക്കാരനെ) നായകളും കഴുകന്മാരുംകൊണ്ട് കൊല്ലിക്കണം।

Verse 55

ततः कुक्कुटतां यातु विड्भक्षश्च दुरात्मवान् ॥ दंशश्च मशकश्चैव ततः पश्चाद्भवेत् तु सः

പിന്നീട് ആ ദുരാത്മാവ് കോഴിയുടെ അവസ്ഥയിലേക്കു ചെന്നു മലഭക്ഷകനാകുന്നു. തുടർന്ന് ഡംശം (കടിയുന്ന ഈച്ച)യും കൊതുകും ആകുന്നു; പിന്നെയും അങ്ങനെ തന്നെയാകുന്നു।

Verse 56

जातिकर्म सहस्रं तु ततो मानुषतां व्रजेत् ॥ इमं सौकरिकं पापं महिषा घातयन्तु तम् ॥

പിന്നീട് ജന്മബന്ധിത കർമ്മങ്ങളുടെ ആയിരം ചക്രങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് അവൻ മനുഷ്യാവസ്ഥ പ്രാപിക്കുന്നു. (എന്നാലും) ഈ പാപിയായ സൗകരികനെ (പന്നിപ്പാലകനെ) മഹിഷങ്ങൾ ഇടിച്ചു വീഴ്ത്തട്ടെ।

Verse 57

वर्षाणां च सहस्रं तु धावमानं ततस्ततः ॥ विभिन्नं च प्रभिन्नं च शृङ्गाभ्यां पद्भिरेव च ॥

ആയിരം വർഷം അവൻ ഇങ്ങും അങ്ങും ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കും; കൊമ്പുകളുടെ കുത്തിൽ പിളർന്നും മുറിവേറ്റും കാൽക്കുത്തുകളാൽ ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെട്ടും ഇരിക്കും।

Verse 58

तस्माद्देशात्ततो मुक्तस्ततः सूकरतां व्रजेत् ॥ महिषः कुक्कुटश्चैव शशो जम्बूक एव च ॥

ആ ദേശത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായ ശേഷം അവൻ പന്നിയാവും; പിന്നെ മഹിഷം, കോഴി, കൂടാതെ മുയലും കുറുക്കനും ആകും।

Verse 59

यां यां याति पुनर्जातिं तत्र भक्ष्यो भवेत् तु सः ॥ कर्मक्षयोऽन्यथा नास्ति मया पूर्वं विनिर्मितम् ॥

അവൻ ഏത് ഏത് പുനർജന്മം പ്രാപിക്കുമോ, ആ ആ നിലയിൽ അവൻ മറ്റുള്ളവർക്കു ഇരയാകും. കർമ്മക്ഷയത്തിന് മറ്റൊരു മാർഗമില്ല—ഇത് ഞാൻ മുൻപേ വിധിച്ചിരിക്കുന്നു।

Verse 60

प्राप्य मानुषतां पश्चात् पुनर्व्याधो भविष्यति ॥ अन्यथा निष्कृतिर्नास्ति जातिजन्मशतैरपि ॥

മാനുഷത്വം പ്രാപിച്ച ശേഷവും അവൻ വീണ്ടും വ്യാധൻ (വേട്ടക്കാരൻ) ആകും. ഇതല്ലാതെ പ്രായശ്ചിത്തമില്ല—നൂറുകണക്കിന് ജന്മങ്ങളിലൂടെയും അല്ല।

Verse 61

उच्छिष्टान्नप्रदातारं पापाचारमधार्मिकम् ॥ अङ्गारैः पचतां चैनं त्रीणि वर्षशतानि च ॥

ഉച്ചിഷ്ടഭക്ഷണം നൽകുന്ന പാപാചാരിയും അധാർമ്മികനും ആയവനെ—അംഗാരങ്ങളിൽ വേവിക്കട്ടെ, മൂന്നു നൂറു വർഷം വരെ പോലും।

Verse 62

ततः शुनी भवेत् पश्चात् सूकरी च ततः परम् ॥ कर्मक्षये ततः पश्चान्मानुषी दुःखिता भवेत् ॥

അതിനുശേഷം അവൾ പെൺനായയായി, പിന്നെ പെൺപന്നിയായി മാറും. കർമ്മക്ഷയം വന്നാൽ പിന്നെ ദുഃഖപീഡിതയായ മനുഷ്യസ്ത്രീയാകും.

Verse 63

न च सौख्यमवाप्नोति तेन दुःखेन दुःखिता ॥ अनेन भृत्या बहवः श्रान्ताः शान्ताः प्रवाहिताः ॥

അവൾ ആ ദുഃഖം മൂലം ദുഃഖിതയായി സുഖം പ്രാപിക്കുന്നില്ല. ഈ ഭൃത്യൻ കാരണം പലരും ക്ഷീണിതരായി, അടക്കപ്പെട്ടവരായി, തള്ളിക്കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ടവരായി.

Verse 64

भक्ष्यं भोज्यं च पानं च न तेषामुपपादितम् ॥ अनुमोदे प्रजा दृष्ट्वा लिप्समानो दुरात्मवान् ॥

അവർക്കു ഭക്ഷ്യവും ഭോജ്യവും പാനീയവും ഒന്നും ഒരുക്കിയില്ല. ജനങ്ങളെ കണ്ട ആ ദുർമനസ്സൻ ലാഭലോഭത്താൽ മാത്രമേ സമ്മതം പ്രകടിപ്പിച്ചുള്ളൂ.

Verse 65

एवं कुरुत भद्रं वो मम पार्श्वे तु दुर्मतिः ॥ रौरवे नरके घोरे सर्वदोषसमन्विते ॥

‘ഇങ്ങനെ ചെയ്യുക—നിങ്ങൾക്ക് മംഗളം വരട്ടെ’; എന്നാൽ എന്റെ അരികിലുള്ള ആ ദുർമതി, എല്ലാ ദോഷങ്ങളും നിറഞ്ഞ ഭയങ്കരമായ റൗരവ നരകത്തിന് അർഹനാണ്.

Verse 66

सर्वकर्माणि कुर्वाणं क्षपयध्वं दुरासदम् ॥ वर्षाणां तु सहस्राणि तैस्तैः कर्मभिरावृतम्

എല്ലാ തരത്തിലുള്ള കർമ്മങ്ങളും ചെയ്യുന്നവനേ, അതിജയിക്കാൻ ദുഷ്കരമായ (ബന്ധനം) ക്ഷയിപ്പിക്കൂ. ആ ആ കർമ്മങ്ങളാൽ മൂടപ്പെട്ട് ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ (ജീവൻ) ആവൃതനായി നിലകൊള്ളുന്നു.

Verse 67

प्रक्षिप्यतामयं पश्चाद्दस्युजातौ दुरात्मवान् ॥ जायतामुरगः पश्चात्ततः कर्म समाश्रयेत्

അതിനുശേഷം ആ ദുഷ്ടമനസ്സനെ ദസ്യു (കള്ളൻ) യോണിയിലേക്കു തള്ളുക; പിന്നെ അവൻ സർപ്പയോണിയിൽ ജനിക്കട്ടെ. തുടർന്ന് ആ അവസ്ഥയിൽ തന്നെ അവൻ കർമ്മഫലം അനുഭവിക്കുന്നു.

Verse 68

ततः पश्चाद्भवेत्पापश्चेतरः सर्वपापकृत् ॥ सूकरस्तु भवेत्पश्चान्मेषः संजायते पुनः

പിന്നീട് അവൻ പാപി, ഹീനമായ ‘മറ്റൊരു’ സത്തയായി—എല്ലാ പാപങ്ങളും ചെയ്യുന്നവനായി മാറുന്നു. തുടർന്ന് അവൻ സൂകരൻ (പന്നി) ആകുന്നു; വീണ്ടും മേഷ (ആട്/മേട) യോണിയിൽ ജനിക്കുന്നു.

Verse 69

हस्त्यश्वश्च शृगालश्च सूकरो बक एव च ॥ ततो जातस्तु सर्वेषु संसारेशु पुनः पुनः

അവൻ ആനയും കുതിരയും, കുറുക്കനും, സൂകരനും (പന്നി), കൂടാതെ കൊക്കും ആകുന്നു. തുടർന്ന് എല്ലാ സംസാരചക്രങ്ങളിലും വീണ്ടും വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു.

Verse 70

वर्षाणामयुतं साग्रं ततो मानुषतां व्रजेत् ॥ पञ्चगर्भेषु सापत्सु पञ्च जातो म्रियेत सः

പിന്നീട് പത്തായിരത്തിലധികം വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ് അവൻ മനുഷ്യാവസ്ഥയെ പ്രാപിക്കുന്നു. എന്നാൽ അപകടഭരിതമായ ഗർഭങ്ങളിൽ അഞ്ചു പ്രാവശ്യം ജനിച്ച്, ഓരോ പ്രാവശ്യവും മരിക്കുന്നു.

Verse 71

पापस्य सुकृतस्याथ प्रजानां विनिपातने ॥ भूतानां चाप्यसम्मानं दुष्प्रहारश्च सर्वशः

ഇങ്ങനെ ജീവികളുടെ പതനത്തിൽ പാപത്തിന്റെയും സുകൃതത്തിന്റെയും (മിശ്ര) ഫലം ഉണ്ടാകുന്നു; കൂടാതെ ഭूतജന്തുക്കളോടുള്ള അപമാനവും എല്ലാതരത്തിലും കഠിനമായ പ്രഹാരവും സംഭവിക്കുന്നു.

Verse 72

अतः स्वयम्भुवा पूर्वं कर्मपाको यथार्थवत्

അതുകൊണ്ട് പുരാതനകാലത്ത് സ്വയംഭൂ ബ്രഹ്മാവ് കര്‍മ്മഫലപരിപാകം യഥാര്‍ത്ഥമായി യഥാവിധി പ്രതിപാദിച്ചു।

Verse 73

जात्यन्तरसहस्राणि प्रयुतान्यर्बुदानि च ॥ शान्तिं न लभते चैव भूमे क्षेत्रहरो नरः

ആയിരങ്ങളായ മറ്റു ജന്മങ്ങളിൽ—പതിനായിരങ്ങളും കോടികളും വരെ—ഹേ ഭൂമേ, ഭൂമി/ക്ഷേത്രം കവർന്നെടുക്കുന്ന മനുഷ്യന് ശാന്തി ലഭിക്കുകയില്ല।

Verse 74

आदेश्य चोभयोरस्य कर्णयोः कूटसाक्षिकः ॥ यो नरः पिशुनः कूटसाक्षी चालिकजल्पकः

കള്ളസാക്ഷിയുടെ ഇരുകാതുകളിലും അടയാളം പതിപ്പിക്കണം. പരദൂഷകൻ, കള്ളസാക്ഷി, വഞ്ചനാപൂർവ്വം സംസാരിക്കുന്ന ആ മനുഷ്യൻ—

Verse 75

कर्कटस्य तु घोरस्य नित्यक्रुद्धस्य मोचय ॥ इमं घोरे ह्रदे क्षिप्तं सर्वयाजनयाजकम्

എപ്പോഴും ക്രുദ്ധനായ ആ ഭീകര ഞണ്ടിനോട് അവനെ വിട്ടുകൊടുക്കുക. ഈ സർവയാജന-യാജകനെ ഭയാനക ഹ്രദത്തിൽ എറിഞ്ഞിടുക।

Verse 76

सुवर्णस्तेयिनं चैव सुरापं चैव कारयेत् ॥ अनुभूय ततः काले ततो यक्ष्म प्रयोजयेत्

അവൻ സ്വർണ്ണമോഷ്ടാവിനെയും മദ്യപാനിയെയും ഫലം അനുഭവിപ്പിക്കുന്നു; യഥാകാലം അനുഭവിച്ച ശേഷം പിന്നെ യക്ഷ്മ (ക്ഷയരോഗം) ഏല്പിക്കുന്നു।

Verse 77

प्राप्तवान्विविधान्रोगान्संसारे चैव दारुणान् ॥ ब्रह्मस्वहारी पापोऽयं नरो लवणतस्करः

ഈ ലോകജീവിതത്തിൽ അവൻ പല ഭീകരരോഗങ്ങളും അനുഭവിച്ചു. ഈ പാപി മനുഷ്യൻ ബ്രാഹ്മണസ്വം അപഹരിക്കുന്നവൻ—സത്യത്തിൽ ഉപ്പുകള്ളൻ.

Verse 78

ततो वर्षशते पूर्णे मुच्यते स पुनः पुनः ॥ अजितात्मा तथा पापः पिशुनश्च दुरात्मवान्

പിന്നീട് നൂറു വർഷം പൂർത്തിയായാൽ അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും മോചിതനാകുന്നു. (എങ്കിലും) അവൻ ആത്മനിയന്ത്രണമില്ലാത്തവൻ, പാപി, പരദൂഷകൻ, ദുഷ്ടസ്വഭാവി.

Verse 79

प्रबद्धः सुचिरं कालं मम लोकं गतो नरः ॥ जायतां स चिरं पापो मार्जारस्तेन कर्मणा

വളരെ ദീർഘകാലം ബന്ധിതനായി ആ മനുഷ്യൻ എന്റെ ലോകത്തിലേക്ക് പോകുന്നു. ആ കർമഫലമായി ആ പാപി ദീർഘകാലം പൂച്ചയായി ജനിക്കട്ടെ.

Verse 80

भिन्नचारित्रदुःशीला भर्त्तुर्व्यलीककारिणी ॥ आयसान्पुरुषान्सप्त ह्यालिङ्गतु समन्ततः

ചാരിത്ര്യം തകർന്നതും ദുഷ്ശീലവുമുള്ള, ഭർത്താവിനോട് വഞ്ചന ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീ—അവൾ എല്ലാദിക്കിലും ഏഴ് ഇരുമ്പുപുരുഷന്മാരെ ആലിംഗനം ചെയ്യട്ടെ.

Verse 81

अपौगण्डो म्रियेत्पञ्च कर्मशेषक्षये तु सः ॥ ततो मानुषतां याति चैष कर्माविनिर्णयः

കൗമാരത്തിലെത്തുന്നതിന് മുമ്പ് അവൻ അഞ്ചുതവണ മരിക്കും. എന്നാൽ കർമശേഷം ക്ഷയിച്ചാൽ പിന്നെ അവൻ മനുഷ്യാവസ്ഥ പ്രാപിക്കും—ഇതാണ് കർമനിർണ്ണയം.