Sukta 12

Mantra 1

य इन्द्र सोमपातमो मदः शविष्ठ चेतति । येना हंसि न्यत्रिणं तमीमहे ॥

Ten ekstazę, o Indro, najdoskonalszą w piciu Somy, przez którą, o najpotężniejszy, twoja świadomość zostaje zapalona, i którą uderzasz i odrzucasz pożeracza światła: tę właśnie twoją moc szukamy.

Mantra 2

येना दशग्वमध्रिगुं वेपयन्तं स्वर्णरम् । येना समुद्रमाविथा तमीमहे ॥

Tę moc, którą wprawiłeś w drżenie Daśagvę, tego niewzruszonego, który przynosi światło, i tę moc, którą pomogłeś przekroczyć oceaniczną podstawę: tę właśnie twoją potęgę szukamy.

Mantra 3

येन सिन्धुं महीरपो रथाँ इव प्रचोदयः । पन्थामृतस्य यातवे तमीमहे ॥

Tę moc, którą popędziłeś wielkie wody rzeki jak rydwany w ich przypływie, otwierając ścieżkę dla podróży rty: tę właśnie twoją siłę szukamy.

Mantra 4

इमं स्तोममभिष्टये घृतं न पूतमद्रिवः । येना नु सद्य ओजसा ववक्षिथ ॥

Dla naszego zwycięstwa i prawego osiągnięcia przyjmij ten hymn, wyklarowany jak oczyszczone ghi, o władco kamienia tłocznego; przez niego niechaj naraz wzrośniesz w siłę i poniesiesz nas naprzód.

Mantra 5

इमं जुषस्व गिर्वणः समुद्र इव पिन्वते । इन्द्र विश्वाभिरूतिभिर्ववक्षिथ ॥

Rozkoszuj się tym hymnem, o Indro, miłośniku słowa; jak ocean, który się wzbiera, niechaj wzrośniesz pełny, Indro, przez wszystkie twoje moce pomocy i ochrony.

Mantra 6

यो नो देवः परावतः सखित्वनाय मामहे । दिवो न वृष्टिं प्रथयन्ववक्षिथ ॥

Boga, którego wzywamy z dalekich krańców dla przyjaźni, rozlewającego się jak deszcz niebios, niechaj wzrośnie potężnie i rozszerzy swoje wylanie dla nas.

Mantra 7

ववक्षुरस्य केतवो उत वज्रो गभस्त्योः । यत्सूर्यो न रोदसी अवर्धयत् ॥

Jego promienie wzrosły, a także piorun w jego dłoniach, gdy jak Słońce sprawił, że oba światy się rozszerzyły i wzrosły.

Mantra 8

यदि प्रवृद्ध सत्पते सहस्रं महिषाँ अघः । आदित्त इन्द्रियं महि प्र वावृधे ॥

Jeśli, o wielce powiększony panu prawdy, zabiłeś tysiąc gwałtownych napastników, wtedy zaprawdę twoja indrija, twoja suwerenna moc, wzrosła ogromnie i potężnie.

Mantra 9

इन्द्रः सूर्यस्य रश्मिभिर्न्यर्शसानमोषति । अग्निर्वनेव सासहिः प्र वावृधे ॥

Indra, z promieniami Słońca, osusza i więdwi cichnący mrok; a Agni, jak siła zdobywająca w lesie, wzrasta potężnie.

Mantra 10

इयं त ऋत्वियावती धीतिरेति नवीयसी । सपर्यन्ती पुरुप्रिया मिमीत इत् ॥

Ta twoja ciągle nowa myśl, bogata w właściwy sezon i prawo rytuału, przesuwa się naprzód, czcząca i droga wielu; ona zaprawdę odmierza dla nas prawdziwe porcje.

Mantra 11

गर्भो यज्ञस्य देवयुः क्रतुं पुनीत आनुषक् । स्तोमैरिन्द्रस्य वावृधे मिमीत इत् ॥

Bosko szukający zarodek ofiary oczyszcza wolę nieustannie; przez hymny pomnaża moc Indry, i zaprawdę odmierza właściwą formację.

Mantra 12

सनिर्मित्रस्य पप्रथ इन्द्रः सोमस्य पीतये । प्राची वाशीव सुन्वते मिमीत इत् ॥

Zdobywająca moc w harmonii Mitry rozpostarła się; Indra (porusza się) ku piciu Somy, przesuwając się naprzód jak wołający krzyk ku wyciskającemu; zaprawdę odmierza on osiągnięcie.

Mantra 13

यं विप्रा उक्थवाहसोऽभिप्रमन्दुरायवः । घृतं न पिप्य आसन्यृतस्य यत् ॥

Jego, którego wieszcze, nosiciele wzniesionego słowa, szukając drogi, radują i dążą ku niemu, on wypił jakby klarowane masło: grzmotowe siedzenie rty, to (fundament) Prawdy-Porządku.

Mantra 14

उत स्वराजे अदितिः स्तोममिन्द्राय जीजनत् । पुरुप्रशस्तमूतय ऋतस्य यत् ॥

A Aditi, dla Samowładnego, zrodziła hymn dla Indry, wielce chwalony, ku pomocy: to, co należy do rty, prawdziwego porządku.

Mantra 15

अभि वह्नय ऊतयेऽनूषत प्रशस्तये । न देव विव्रता हरी ऋतस्य यत् ॥

Nosiciele płomienia zawołali ku pomocy, ku chwale; o boże, twoje dwa płowe rumaki nie zbaczają z prawa, (poruszają się) w tym, co jest rtą.

Mantra 16

यत्सोममिन्द्र विष्णवि यद्वा घ त्रित आप्त्ये । यद्वा मरुत्सु मन्दसे समिन्दुभिः ॥

Czy też znajdujesz rozkosz w Somie, o Indro, w szerokim kroku Wisznu, albo z Tritą Aptją, albo pośród Marutów, raduj się tu razem z kroplami (rozkoszy).

Mantra 17

यद्वा शक्र परावति समुद्रे अधि मन्दसे । अस्माकमित्सुते रणा समिन्दुभिः ॥

Lub jeśli, o Szakro, daleko na oceanie znajdujesz rozkosz, jednak w naszym wyciśniętym Somie, o walczycielu, raduj się razem z kroplami.

Mantra 18

यद्वासि सुन्वतो वृधो यजमानस्य सत्पते । उक्थे वा यस्य रण्यसि समिन्दुभिः ॥

Lub jeśli jesteś pomnażaczem wyciskającego, o panu prawdy, ofiarującego, jeśli w jego uktha znajdujesz radość, wtedy raduj się tu razem z kroplami.

Mantra 19

देवंदेवं वोऽवस इन्द्रमिन्द्रं गृणीषणि । अधा यज्ञाय तुर्वणे व्यानशुः ॥

Dla waszej pomocy chcielibyśmy chwalić Indrę raz po raz, boga wciąż na nowo; wtedy, dla ofiary, która pospiesza naprzód, szeroko osiągnęli (otwarcie).

Mantra 20

यज्ञेभिर्यज्ञवाहसं सोमेभिः सोमपातमम् । होत्राभिरिन्द्रं वावृधुर्व्यानशुः ॥

Przez wewnętrzne ofiary pomnażają Indrę, Nosiciela ofiary; przez moce somy rozszerzają go jako najdoskonalszego pijącego rozkoszy; przez energie wzywania sprawiają, że rośnie i w pełni wchodzi w objawienie.

Mantra 21

महीरस्य प्रणीतयः पूर्वीरुत प्रशस्तयः । विश्वा वसूनि दाशुषे व्यानशुः ॥

Rozległe są jego przewodnictwa i jego dawne prowadzenia, a wielkie też są jego chwalące pieśni; dającemu ofiary przynoszą i ujawniają wszystkie bogactwa istnienia.

Mantra 22

इन्द्रं वृत्राय हन्तवे देवासो दधिरे पुरः । इन्द्रं वाणीरनूषता समोजसे ॥

Bogowie postawili Indrę na czele, by zabił Zakrywającego; a natchnione pieśni śpiewały Indrę w zjednoczeniu z mocą, aby siła mogła zostać zgromadzona i uczyniona skuteczną.

Mantra 23

महान्तं महिना वयं स्तोमेभिर्हवनश्रुतम् । अर्कैरभि प्र णोनुमः समोजसे ॥

Jego, Ogromnego, wielkiego przez swą wielkość, Słuchającego nasze wezwanie, posuwamy naprzód hymnami; oświeconymi śpiewami popychamy go i sprawiamy, że gromadzi się w skuteczną siłę.

Mantra 24

न यं विविक्तो रोदसी नान्तरिक्षाणि वज्रिणम् । अमादिदस्य तित्विषे समोजसः ॥

Ani dwa światy nie mogą go rozdzielić, ani regiony pośrednie nie mogą oddzielić dzierżącego piorun; od samego urodzenia jego płonąca intensywność gromadzi się w jedną siłę.

Mantra 25

यदिन्द्र पृतनाज्ये देवास्त्वा दधिरे पुरः । आदित्ते हर्यता हरी ववक्षतुः ॥

Gdy, o Indro, w zaciśnięciu bitwy bogowie ustawili cię na czele, wtedy zaprawdę twoje dwa gorliwe gniade konie poniosły cię naprzód.

Mantra 26

यदा वृत्रं नदीवृतं शवसा वज्रिन्नवधीः । आदित्ते हर्यता हरी ववक्षतुः ॥

Gdy ty, o niosący piorun, swoją siłą zabiłeś Vṛtrę, który zahamował rzeki, wtedy zaprawdę twoje gorliwe gniade konie poniosły cię naprzód.

Mantra 27

यदा ते विष्णुरोजसा त्रीणि पदा विचक्रमे । आदित्ते हर्यता हरी ववक्षतुः ॥

Gdy dla ciebie Viṣṇu swoją siłą wykonał trzy kroki, wtedy zaprawdę twoje gorliwe gniade konie poniosły cię naprzód.

Mantra 28

यदा ते हर्यता हरी वावृधाते दिवेदिवे । आदित्ते विश्वा भुवनानि येमिरे ॥

Gdy twoje gorliwe gniade konie wzrastają dzień po dniu, wtedy zaprawdę wszystkie światy są trzymane i uporządkowane przez ciebie.

Mantra 29

यदा ते मारुतीर्विशस्तुभ्यमिन्द्र नियेमिरे । आदित्ते विश्वा भुवनानि येमिरे ॥

Gdy zastępy Marutów, ludy burzowej siły, zaprzęgają się dla ciebie, o Indro, wtedy zaprawdę wszystkie światy są trzymane i zharmonizowane przez ciebie.

Mantra 30

यदा सूर्यममुं दिवि शुक्रं ज्योतिरधारयः । आदित्ते विश्वा भुवनानि येमिरे ॥

Gdy umieściłeś to Słońce, czyste lśniące Światło, mocno w niebie istnienia, wtedy zaprawdę wszystkie światy i stany istnienia przyszły do swego właściwego porządku i powściągnięcia pod twoją mocą.

Mantra 31

इमां त इन्द्र सुष्टुतिं विप्र इयर्ति धीतिभिः । जामिं पदेव पिप्रतीं प्राध्वरे ॥

Ten pięknie ukształtowany hymn uwielbienia dla Ciebie, o Indro, wieszec porusza swymi natchnionymi myślami, karmiąc go krok po kroku jak krewnego, naprzód w biegu wewnętrznej ofiary.

Mantra 32

यदस्य धामनि प्रिये समीचीनासो अस्वरन् । नाभा यज्ञस्य दोहना प्राध्वरे ॥

Gdy na jego umiłowanym siedzeniu władzy właściwie zwróceni wspólnie zabrzmieli, wtedy krowy mleczne ofiary w jej pępku wydały swoje strumienie, posuwając się naprzód w ruchu ofiarnym.

Mantra 33

सुवीर्यं स्वश्व्यं सुगव्यमिन्द्र दद्धि नः । होतेव पूर्वचित्तये प्राध्वरे ॥

Indra w wyciśniętych Somach oczyszcza i wyjaśnia siłę woli godną hymnu; albowiem on wie, jest wielki, dzięki umiejętności i mocy tego, który pomnaża.