Indra

O Indra i Vāyu, przyjdźcie blisko do tych wycisków Somy, niesieni swymi mocami rozkoszy; bowiem krople Somy rzeczywiście pragną was, szukając waszej obecności, by przebudzić wewnętrzną siłę i swobodny oddech w nas.

O Indra, przyjdź, o jasno płonąca mocy o wielu światłach. Te wyciskania Somy są dla ciebie, oczyszczone w całej swojej istocie przez delikatne sita, gotowe na twoje przyjęcie siły.

Przejdź dalej i ruszaj naprzód; poszukaj Indry, niewzruszonego kroku mocy, promiennego znawcę. On jest tym, który przynosi Twoim towarzyszom najwyborniejszy dar, otwarcie pełni dla postępu duszy.

Vaiśampājana rzekł: Wtedy Śakra, sprawiając że niebo i ziemia rozbrzmiewały echem, podjechał swym rydwanem do Pārthy i rzekł do niego: 'Wstąp.'

Ujrzawszy Indrę, pana bogów, siedzącego na Airāvacie i otoczonego zastępami bóstw, pan Daityów nie rozpaczał i nie został wzburzony.

W tym właśnie czasie dwaj starożytni i najwybitniejsi mędrcy, wielkoduszni wędrowcy, udali się stąd do światy Indry.

Wtedy pan Śacī wezwał Surabhī i rzekł: 'Na moje słowo, oblizż czyste ciało Dadhīci.'

Viśvāmitra rzekł: Skłoniły słowa Viṣṇu, Indra również przybył do Himavānu; dosiadając Airāvaty, zbliżył się do pana gór, wyniosłego jak sam szczyt.

Sūta rzekł: O najlepszy z dwukrotnie urodzonych, to bóstwo zostało dawniej ustanowione przez Indrę. Jest znane jako Kapāleśvara, czczone dla wyzwolenia od grzechu zabicia bramina.

Ujrzawszy nadejście Sāvitrī, Purandara (Indra) tam się uląkł. Brahmā stał z twarzą pochyloną w dół, myśląc: "Co ona mi powie?"

Tyś jest istotnie moim najwyższym Bogiem; tyś jest istotnie moim najwyższym nauczycielem. Tyś jest istotnie moją ostateczną ucieczką, O najlepszy z bogów, przewyższający Indrę i pozostałych.

Jakże zatem umieścił swój święty ślad w świecie ludzi? A w światach bogów, o Dewo, bóstwa, prowadzone przez Indrę, zgromadziły się odpowiednio.