Sukta 12

Mantra 1

य इन्द्र सोमपातमो मदः शविष्ठ चेतति । येना हंसि न्यत्रिणं तमीमहे ॥

హే ఇంద్రా, సోమపానంలో పరమోత్తముడా, ఆ మదము—ఆ ఉల్లాసం—దానివల్ల, హే మహాబలవంతుడా, నీ చైతన్యం ప్రజ్వలిస్తుంది; దానివల్లనే నీవు కాంతి-భక్షకుణ్ణి కొట్టి దూరం పారవేస్తావు—ఆ నీ శక్తినే మేము కోరుతున్నాము.

Mantra 2

येना दशग्वमध्रिगुं वेपयन्तं स्वर्णरम् । येना समुद्रमाविथा तमीमहे ॥

ఏ శక్తితో నీవు వెలుగును తెచ్చే, దృఢంగా ధృతమైన దశగ్వను కంపింపజేశావో, మరియు ఏ శక్తితో నీవు సముద్రసమమైన ఆధారాన్ని దాటించడంలో సహాయపడ్డావో—అదే నీ ఆ మహిమను మేము ప్రార్థిస్తున్నాము.

Mantra 3

येन सिन्धुं महीरपो रथाँ इव प्रचोदयः । पन्थामृतस्य यातवे तमीमहे ॥

ఏ శక్తితో నీవు సింధు యొక్క మహా జలధారలను రథాల్లా ఉప్పొంగి పరుగెత్తించావో, మరియు ṛta యొక్క గమనానికి మార్గాన్ని తెరిచావో—అదే నీ ఆ శక్తిని మేము ప్రార్థిస్తున్నాము.

Mantra 4

इमं स्तोममभिष्टये घृतं न पूतमद्रिवः । येना नु सद्य ओजसा ववक्षिथ ॥

మా అభిష్టి మరియు విజయార్థం, హే అద్రివః (సోమపేషణశిలాధారీ), శుద్ధ ఘృతంలా పరిశుద్ధమైన ఈ స్తోమాన్ని స్వీకరించు; దీనివల్ల నీవు తక్షణమే ఓజస్సుతో బలవంతుడై మమ్మల్ని ముందుకు మోసుకుపోవుగాక.

Mantra 5

इमं जुषस्व गिर्वणः समुद्र इव पिन्वते । इन्द्र विश्वाभिरूतिभिर्ववक्षिथ ॥

గిర్వణ ఇంద్రా! ఈ స్తోత్రాన్ని స్వీకరించి ఇందులో ఆనందించు. సముద్రం ఉప్పొంగి నిండినట్లుగా, నీవు నీ సమస్త ‘ఊతి’లతో—సహాయం, రక్షణ శక్తులతో—పరిపూర్ణుడై వవక్షిథ (వృద్ధి పొందు).

Mantra 6

यो नो देवः परावतः सखित्वनाय मामहे । दिवो न वृष्टिं प्रथयन्ववक्षिथ ॥

దూర పరావత్ నుండి మేము సఖ్యార్థం పిలిచే ఆ దేవుడు—దివి వర్షంలా విస్తరింపజేసేవాడు—మాకోసం బలవంతుడై వవక్షిథ (వృద్ధి పొందుగాక) మరియు తన ప్రవాహాన్ని విస్తరింపజేయుగాక.

Mantra 7

ववक्षुरस्य केतवो उत वज्रो गभस्त्योः । यत्सूर्यो न रोदसी अवर्धयत् ॥

అతని కేతవః—కిరణ-చిహ్నాలు—వవక్షుః (వృద్ధి పొందినవి); అతని చేతుల్లో వజ్రమూ. సూర్యునివలె అతడు రెండు రోదసీ—ద్యావా-పృథివీ—లను విస్తరింపజేసి వృద్ధి చేసినప్పుడు.

Mantra 8

यदि प्रवृद्ध सत्पते सहस्रं महिषाँ अघः । आदित्त इन्द्रियं महि प्र वावृधे ॥

ఓ సత్పతే, నీవు అత్యంతంగా ప్రవృద్ధుడై వెయ్యి మహిషసమానమైన ఉగ్ర దాడిచేయువారిని సంహరించి ఉంటే, అప్పుడు నిజంగా నీ ‘ఇంద్రియ’—నీ సార్వభౌమ తేజోబలం—మహత్తరమై బలవంతమై విస్తరించింది.

Mantra 9

इन्द्रः सूर्यस्य रश्मिभिर्न्यर्शसानमोषति । अग्निर्वनेव सासहिः प्र वावृधे ॥

ఇంద్రా, సూర్యుని రశ్ములతో నీవు పాకుతూ వ్యాపించే తమో-ఆవరణాన్ని ఎండబెట్టి వాడగొడతావు; అగ్ని అయితే, అరణ్యంలో జయశీల బలంలా, మహాబలంతో పెరుగుతాడు.

Mantra 10

इयं त ऋत्वियावती धीतिरेति नवीयसी । सपर्यन्ती पुरुप्रिया मिमीत इत् ॥

ఇది నీ ‘ఋత్వియావతీ’—ఋతువు మరియు యజ్ఞ-నియమంతో సమృద్ధమైన—ఎల్లప్పుడూ నూతనమైన ధీతి ముందుకు సాగుతుంది; పూజిస్తూ, అనేకులకు ప్రియమై, అది నిజమైన భాగాలను (మాకు) కొలిచి పంచుతుంది.

Mantra 11

गर्भो यज्ञस्य देवयुः क्रतुं पुनीत आनुषक् । स्तोमैरिन्द्रस्य वावृधे मिमीत इत् ॥

యజ్ఞస్య దేవయుః గర్భః (గర్భः) అనుషక్—నిరంతరం—క్రతు (సంకల్ప-శక్తి) ను పవిత్రం చేస్తాడు. స్తోమములచే ఇంద్రుని బలం వర్ధిల్లుతుంది—అతడు నిజముగానే (ఇత్) యథోచితమైన మాపు-రూపాన్ని కొలిచి స్థాపిస్తాడు.

Mantra 12

सनिर्मित्रस्य पप्रथ इन्द्रः सोमस्य पीतये । प्राची वाशीव सुन्वते मिमीत इत् ॥

మిత్రస్య సౌహార్ద-సమన్వయంలో పొందు శక్తి (సని) విస్తరించింది; ఇంద్రుడు సోమపానార్థం ముందుకు సాగుతాడు. సున్వతే—సోమం పిండేవాడి—వైపు ప్రాచీ, వాశీవ—పిలుపు ధ్వని వలె—దూసుకుపోతూ; అతడు నిజముగానే (ఇత్) ప్రాప్తిని కొలిచి పంచుతాడు.

Mantra 13

यं विप्रा उक्थवाहसोऽभिप्रमन्दुरायवः । घृतं न पिप्य आसन्यृतस्य यत् ॥

ఎవరిని విప్రులు—ఉక్తవాహస, ఉన్నత వాక్యాన్ని మోసేవారు—మార్గాన్వేషణలో ఆనందింపజేసి ఆయన వైపు బలంగా దూసుకుపోతారో; అతడు ఘృతంలా పానము చేశాడు—ఋతస్య ఆసన్య్, అనగా ఋత (సత్య-వ్యవస్థ) యొక్క వజ్రాసనం, అదే సత్య-క్రమానికి ఆధారం.

Mantra 14

उत स्वराजे अदितिः स्तोममिन्द्राय जीजनत् । पुरुप्रशस्तमूतय ऋतस्य यत् ॥

మరియు స్వరాజుడు (స్వయంశాసకుడు) కొరకు అదితి ఇంద్రునికి ఒక స్తోత్రాన్ని జన్మింపజేసింది—బహు-ప్రశంసితమైనది, సహాయార్థం—అది ఋత (సత్య-వ్యవస్థ)కు చెందినది.

Mantra 15

अभि वह्नय ऊतयेऽनूषत प्रशस्तये । न देव विव्रता हरी ऋतस्य यत् ॥

వహ్నులు (అగ్ని-వాహకులు) సహాయార్థం, ప్రశంసార్థం అని పిలిచారు. ఓ దేవా! నీ రెండు హరి (తామ్రవర్ణ) అశ్వాలు నియమం నుండి విపథించవు—అవి ఋత (సత్య-వ్యవస్థ)లోనే సాగుతాయి.

Mantra 16

यत्सोममिन्द्र विष्णवि यद्वा घ त्रित आप्त्ये । यद्वा मरुत्सु मन्दसे समिन्दुभिः ॥

హే ఇంద్రా, నీవు సోమంలో ఆనందించినా, లేదా విష్ణువు యొక్క విస్తారమైన పాదవిహారంలో, లేదా త్రిత ఆప్త్యునితో, లేదా మరుతుల మధ్య—ఇక్కడ ఇందు (రసబిందువులు)లతో కలిసి నీవు హర్షించుము.

Mantra 17

यद्वा शक्र परावति समुद्रे अधि मन्दसे । अस्माकमित्सुते रणा समिन्दुभिः ॥

లేదా, ఓ శక్రా, నీవు దూరమైన పరావతిలో, సముద్రంపై ఆనందించినా—మా పిండిన సోమంలో, ఓ రణవీరా, ఇందు-బిందువులతో కలిసి హర్షించు.

Mantra 18

यद्वासि सुन्वतो वृधो यजमानस्य सत्पते । उक्थे वा यस्य रण्यसि समिन्दुभिः ॥

లేదా, ఓ సత్పతే, సోమం పిండువానిని వృద్ధిచేసేవాడవై, యజమానునికి అధిపతివై నీవుంటే—అతని ఉక్థంలో నీవు రమిస్తే—ఇందు-బిందువులతో ఇక్కడ కలిసి హర్షించు.

Mantra 19

देवंदेवं वोऽवस इन्द्रमिन्द्रं गृणीषणि । अधा यज्ञाय तुर्वणे व्यानशुः ॥

మీ అవస్ (సహాయం) కొరకు మేము ఇంద్రుని—ఇంద్రుని—దేవదేవునిగా, మళ్లీ మళ్లీ స్తుతిస్తాము; అప్పుడు వేగంగా ముందుకు సాగే యజ్ఞార్థం వారు విస్తారంగా (మార్గం/తెరచుట) పొందిరి.

Mantra 20

यज्ञेभिर्यज्ञवाहसं सोमेभिः सोमपातमम् । होत्राभिरिन्द्रं वावृधुर्व्यानशुः ॥

యజ్ఞములచేత యజ్ఞవాహుడైన ఇంద్రుని వారు వృద్ధి చేస్తారు; సోమములచేత ఆయనను సోమపానంలో పరమ-శ్రేష్ఠ పానకర్తగా విస్తరింపజేస్తారు; హోతృ-శక్తులచేత ఇంద్రుని వర్ధింపజేసి సంపూర్ణ ప్రకటనలో ప్రవేశింపజేస్తారు.

Mantra 21

महीरस्य प्रणीतयः पूर्वीरुत प्रशस्तयः । विश्वा वसूनि दाशुषे व्यानशुः ॥

మహత్తరమైనవి ఆయన ప్రణీతులు—పూర్వకాల మార్గనిర్దేశక ప్రేరణలు; మహత్తరమైనవి ఆయన ప్రశస్తి-స్తుతులూ. దాశుష్—దాతకై వారు సమస్త వసువులను తెచ్చి ప్రకటన చేస్తారు.

Mantra 22

इन्द्रं वृत्राय हन्तवे देवासो दधिरे पुरः । इन्द्रं वाणीरनूषता समोजसे ॥

వృత్రుడు—ఆవరణకర్తను—వధించుటకు దేవులు ఇంద్రుని ముందుగా నిలిపారు. వాణులు—ప్రేరిత ఉచ్చారణలు—ఇంద్రుని అనుగానముచేసి ఆయనను ఓజస్సుతో (బలంతో) సంయోగంలోకి తెచ్చాయి; అప్పుడు శక్తి సమీకృతమై ప్రభావవంతమగునట్లు.

Mantra 23

महान्तं महिना वयं स्तोमेभिर्हवनश्रुतम् । अर्कैरभि प्र णोनुमः समोजसे ॥

మేము స్తోమములతో ఆ మహాంతుని—తన మహిమచేత మహానైన, హవన-శ్రుత్ (ఆహ్వానాన్ని వినువాడు)—ముందుకు నడిపిస్తాము; దీప్తమైన అర్క/అర్చలతో ఆయనను ప్రేరేపించి, సమోజస్—ఒకటిగా కూడిన ప్రభావవంతమైన బలం—గా సమీకరింపజేస్తాము.

Mantra 24

न यं विविक्तो रोदसी नान्तरिक्षाणि वज्रिणम् । अमादिदस्य तित्विषे समोजसः ॥

రెండు రోదసీ (ద్యావా-పృథివీ) ఆయనను వేరుచేయలేవు; అంతరిక్ష ప్రాంతాలు కూడా వజ్రిణ్ (వజ్రధారి)ని విడదీయలేవు; జన్మమునుండే ఆయన తిత్విషా (దీప్త తేజస్సు) సమోజస్—ఒకే బలం—గా కూడుతుంది.

Mantra 25

यदिन्द्र पृतनाज्ये देवास्त्वा दधिरे पुरः । आदित्ते हर्यता हरी ववक्षतुः ॥

ఓ ఇంద్రా, పృతనాజ్య (యుద్ధ-ప్రేరణ/యుద్ధోత్సాహం) సమయంలో దేవులు నిన్ను ముందుభాగంలో నిలిపినప్పుడు, అప్పుడు నిజంగా నీ రెండు ఉత్సుక హర్యత హరీ (హరి-అశ్వాలు) నిన్ను ముందుకు మోసుకుపోయాయి.

Mantra 26

यदा वृत्रं नदीवृतं शवसा वज्रिन्नवधीः । आदित्ते हर्यता हरी ववक्षतुः ॥

నీవు, ఓ వజ్రధారీ, నీ శక్తితో నదులను ఆపి ఉంచిన వృత్రుణ్ణి వధించినప్పుడు, అప్పుడు నిజంగా నీ ఉత్సాహభరిత హరిత (అశ్వ) జంట నిన్ను ముందుకు మోసుకెళ్లింది.

Mantra 27

यदा ते विष्णुरोजसा त्रीणि पदा विचक्रमे । आदित्ते हर्यता हरी ववक्षतुः ॥

నీ కొరకు విష్ణువు తన బలంతో మూడు పాదాలను (త్రీణి పదా) విస్తరించి అడుగువేసినప్పుడు, అప్పుడు నిజంగా నీ ఉత్సాహభరిత హరిత అశ్వజంట నిన్ను ముందుకు మోసుకెళ్లింది.

Mantra 28

यदा ते हर्यता हरी वावृधाते दिवेदिवे । आदित्ते विश्वा भुवनानि येमिरे ॥

నీ ఉత్సాహభరిత హరిత అశ్వజంట దినదినమూ వృద్ధి చెందుతున్నప్పుడు, అప్పుడు నిజంగా సమస్త భువనాలు నీ చేత ధారింపబడి క్రమబద్ధమవుతాయి.

Mantra 29

यदा ते मारुतीर्विशस्तुभ्यमिन्द्र नियेमिरे । आदित्ते विश्वा भुवनानि येमिरे ॥

మరుత్-గణాలు—తుఫాను-శక్తి యొక్క జనసమూహాలు—ఓ ఇంద్రా, నీకోసం తమను తాము యోగం చేసి జతకట్టినప్పుడు, అప్పుడు నిజంగా నీ ద్వారానే సమస్త భువనాలు ధారితమై సమ్యక్ నియమంలో సమన్వయమవుతాయి.

Mantra 30

यदा सूर्यममुं दिवि शुक्रं ज्योतिरधारयः । आदित्ते विश्वा भुवनानि येमिरे ॥

నీవు ఆ సూర్యుని—శుద్ధమైన, ప్రకాశమయ జ్యోతిని—దివ్య ఆకాశంలో దృఢంగా స్థాపించినప్పుడు, అప్పుడు నిజంగా నీ శక్తి ఆధీనంలో సమస్త భువనాలు మరియు అస్తిత్వస్థితులు తమ తగిన క్రమం, నియమం, సంయమంలో నిలిచాయి.

Mantra 31

इमां त इन्द्र सुष्टुतिं विप्र इयर्ति धीतिभिः । जामिं पदेव पिप्रतीं प्राध्वरे ॥

ఓ ఇంద్రా, ఈ సుగఠిత స్తుతిగీతాన్ని విప్రుడు తన ప్రేరిత ధ్యానాలతో నీకోసం ప్రవహింపజేస్తాడు—బంధువులా అడుగడుగునా పోషిస్తూ—అంతర్యజ్ఞ మార్గంలో ముందుకు నడిపిస్తాడు.

Mantra 32

यदस्य धामनि प्रिये समीचीनासो अस्वरन् । नाभा यज्ञस्य दोहना प्राध्वरे ॥

అతని ప్రియమైన ధామనిలో (ధామని) సమ్యక్‌ప్రవృత్తులు ఒకేసారి స్వరం వినిపించినప్పుడు, యజ్ఞ నాభిలోని దోహన గావులు తమ రసధారలను దోహి ఇచ్చాయి—అధ్వర, యజ్ఞగతిలో ముందుకు సాగుతూ.

Mantra 33

सुवीर्यं स्वश्व्यं सुगव्यमिन्द्र दद्धि नः । होतेव पूर्वचित्तये प्राध्वरे ॥

ఓ ఇంద్రా, మాకు సువీర్యం, స్వశ్వ్యం, సుగవ్యం—మంచి వీరశక్తి, మంచి అశ్వబలం, మంచి గోసంపద—దయచేయి. పూర్వచిత్తి గల హోతృవలె, దీనిని మా కోసం అధ్వర, యజ్ఞయాత్రలో ముందుకు నడిపించు.