Sukta 12

Mantra 1

य इन्द्र सोमपातमो मदः शविष्ठ चेतति । येना हंसि न्यत्रिणं तमीमहे ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಸೋಮಪಾನದಲ್ಲಿ ಪರಮೋತ್ತಮನೇ, ಆ ಮದ (ಉಲ್ಲಾಸ-ಶಕ್ತಿ)ಯಿಂದ, ಹೇ ಅತಿಶಕ್ತಿಮಾನ್, ನಿನ್ನ ಚೇತನ ಜ್ವಲಿಸುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ನೀನು ಬೆಳಕನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುವವನನ್ನು ಹೊಡೆದು ಕೆಳಗಿಳಿಸಿ ದೂರ ತಳ್ಳುತ್ತೀ. ಆ ನಿನ್ನದೇ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಾವು ಬೇಡುತ್ತೇವೆ।

Mantra 2

येना दशग्वमध्रिगुं वेपयन्तं स्वर्णरम् । येना समुद्रमाविथा तमीमहे ॥

ಯಾವ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನೀನು ದಶಗ್ವನನ್ನು—ದೃಢವಾಗಿ ಹಿಡಿದಿರುವ, ಬೆಳಕನ್ನು ತರುವ ಸ್ವರ್ಣರನನ್ನು—ಕಂಪಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆಯೋ, ಮತ್ತು ಯಾವ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನೀನು ಸಮುದ್ರಸಮಾನ ಆಧಾರವನ್ನು ದಾಟಲು ನೆರವಾದೆಯೋ—ಆದೇ ನಿನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ನಾವು ಬೇಡುತ್ತೇವೆ.

Mantra 3

येन सिन्धुं महीरपो रथाँ इव प्रचोदयः । पन्थामृतस्य यातवे तमीमहे ॥

ಯಾವ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನೀನು ಸಿಂಧುವಿನ ಮಹಾ ಜಲಧಾರೆಗಳನ್ನು ರಥಗಳಂತೆ ತಳ್ಳಿಹಾಕಿ, ಅವರ ಉಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದೆಯೋ, ಮತ್ತು ಋತದ ಯಾತ್ರೆಗೆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೆರೆದೆಯೋ—ಆದೇ ನಿನ್ನ ಬಲವನ್ನು ನಾವು ಬೇಡುತ್ತೇವೆ.

Mantra 4

इमं स्तोममभिष्टये घृतं न पूतमद्रिवः । येना नु सद्य ओजसा ववक्षिथ ॥

ನಮ್ಮ ಅಭಿಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ವಿಜಯಕ್ಕಾಗಿ, ಹೇ ಅದ್ರಿವಃ (ಪೇಷಣಶಿಲೆ ಧಾರಕ), ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು—ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿದ ಘೃತದಂತೆ ಪರಿಶುದ್ಧ; ಮತ್ತು ಇದರ ಮೂಲಕ ನೀನು ತಕ್ಷಣವೇ ಓಜಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಲಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗಲಿ.

Mantra 5

इमं जुषस्व गिर्वणः समुद्र इव पिन्वते । इन्द्र विश्वाभिरूतिभिर्ववक्षिथ ॥

ಹೇ ಗಿರ್ವಣ ಇಂದ್ರನೇ! ಈ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸು; ಸಮುದ್ರವು ಉಕ್ಕಿ ತುಂಬುವಂತೆ, ನೀನು ಎಲ್ಲ ಸಹಾಯ–ರಕ್ಷಣೆಯ ‘ಊತಿ’ಗಳಿಂದ ಪರಿಪೂರ್ಣನಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗು.

Mantra 6

यो नो देवः परावतः सखित्वनाय मामहे । दिवो न वृष्टिं प्रथयन्ववक्षिथ ॥

ನಾವು ಪರಾವತದಿಂದ ಸ್ನೇಹಕ್ಕಾಗಿ ಆಹ್ವಾನಿಸುವ ಆ ದೇವನು—ದಿವ್ಯದ ಮಳೆಯಂತೆ ವ್ಯಾಪಿಸುವವನು—ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಬಲಿಷ್ಠನಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಿ, ತನ್ನ ಧಾರೆಯನ್ನು ವಿಶಾಲಗೊಳಿಸಲಿ.

Mantra 7

ववक्षुरस्य केतवो उत वज्रो गभस्त्योः । यत्सूर्यो न रोदसी अवर्धयत् ॥

ಅವನ ಕಿರಣಗಳು ವೃದ್ಧಿಯಾದವು; ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ವಜ್ರವೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಅವನು ಎರಡು ಲೋಕಗಳಾದ ರೋದಸಿಯನ್ನು ವಿಶಾಲಗೊಳಿಸಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದಾಗ.

Mantra 8

यदि प्रवृद्ध सत्पते सहस्रं महिषाँ अघः । आदित्त इन्द्रियं महि प्र वावृधे ॥

ಹೇ ಸತ್ಪತೇ, ಮಹಾ-ವರ್ಧಿತನೇ! ನೀನು ಸಾವಿರ ಉಗ್ರ ಆಕ್ರಮಣಕಾರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ್ದರೆ, ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನಿನ್ನ ಇಂದ್ರಿಯ—ನಿನ್ನ ಅಧಿಪತ್ಯ-ಶಕ್ತಿ—ಅತಿವಿಶಾಲವಾಗಿ, ಮಹತ್ತಾಗಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗಿದೆ.

Mantra 9

इन्द्रः सूर्यस्य रश्मिभिर्न्यर्शसानमोषति । अग्निर्वनेव सासहिः प्र वावृधे ॥

ಇಂದ್ರನು ಸೂರ್ಯನ ರಶ್ಮಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸರಿಯುವ ಅಂಧಕಾರ-ಛಾಯೆಯನ್ನು ಒಣಗಿಸಿ ಕ್ಷೀಣಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯು ವನದಲ್ಲಿ ಜಯಶೀಲ ಬಲದಂತೆ ಮಹಾಬಲದಿಂದ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

Mantra 10

इयं त ऋत्वियावती धीतिरेति नवीयसी । सपर्यन्ती पुरुप्रिया मिमीत इत् ॥

ಇದು ನಿನ್ನ ಋತ್ವಿಯಾವತೀ—ಋತು ಮತ್ತು ಯಜ್ಞವಿಧಿ-ಋತದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧ—ಸದಾ ಹೊಸ ಧೀತಿಯು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ; ಬಹುಜನರಿಗೆ ಪ್ರಿಯ, ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತ; ಮತ್ತು ಅದೇ (ನಮಗಾಗಿ) ಸತ್ಯ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತದೆ.

Mantra 11

गर्भो यज्ञस्य देवयुः क्रतुं पुनीत आनुषक् । स्तोमैरिन्द्रस्य वावृधे मिमीत इत् ॥

ಯಜ್ಞದ ದೇವಯು (ದೇವರನ್ನು ಬಯಸುವ) ಗರ್ಭವು ಕ್ರತುವನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ; ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಇಂದ್ರನ ಬಲವು ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ—ಮತ್ತು ನಿಜವಾಗಿ ಅದು ಯಥೋಚಿತ ಮಾಪ-ರಚನೆಯನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತಾ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ.

Mantra 12

सनिर्मित्रस्य पप्रथ इन्द्रः सोमस्य पीतये । प्राची वाशीव सुन्वते मिमीत इत् ॥

ಮಿತ್ರನ ಸೌಹಾರ್ದದಲ್ಲಿ ಗಳಿಕೆಯ ಶಕ್ತಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿದೆ; ಇಂದ್ರನು ಸೋಮಪಾನಕ್ಕಾಗಿ ಮುಂದಾಗುತ್ತಾನೆ—ಸುನ್‌ವತ (ಸೋಮವನ್ನು ಒತ್ತುವವ) ಕಡೆಗೆ ಪ್ರಾಚೀ ವಾಶೀ (ಆಹ್ವಾನ-ಧ್ವನಿ)ಯಂತೆ ಒತ್ತಿ ಸಾಗುತ್ತಾ; ನಿಜವಾಗಿ ಅವನು ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಅಳೆಯುತ್ತಾ ಹಂಚುತ್ತಾನೆ.

Mantra 13

यं विप्रा उक्थवाहसोऽभिप्रमन्दुरायवः । घृतं न पिप्य आसन्यृतस्य यत् ॥

ಯಾರ ಕಡೆಗೆ ವಿಪ್ರರು—ಉಕ್ಥವಾಹಸ (ಉನ್ನತ ವಾಣಿಯ ವಾಹಕರು), ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ—ಹರ್ಷಗೊಂಡು ಅಭಿಪ್ರಮಂದುರರಾಗಿ ಒತ್ತಿ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ; ಅವನು ಘೃತದಂತೆ ಕುಡಿದಿದ್ದಾನೆ—ಋತದ ವಜ್ರಾಸನ, ಅದು ಸತ್ಯ-ಕ್ರಮದ ಆಧಾರ.

Mantra 14

उत स्वराजे अदितिः स्तोममिन्द्राय जीजनत् । पुरुप्रशस्तमूतय ऋतस्य यत् ॥

ಮತ್ತು ಸ್ವರಾಜನ (ಸ್ವಯಂ-ಶಾಸಕನ) ನಿಮಿತ್ತ ಅದಿತಿಯು ಇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಜನಿಸಿದಳು—ಬಹುಪ್ರಶಂಸಿತವಾದುದನ್ನು, ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ—ಋತದ (ಸತ್ಯ-ಕ್ರಮದ) ಯದು ಅದೇ.

Mantra 15

अभि वह्नय ऊतयेऽनूषत प्रशस्तये । न देव विव्रता हरी ऋतस्य यत् ॥

ವಹ್ನಯರು (ಅಗ್ನಿ-ವಾಹಕರು) ಸಹಾಯದ ಕಡೆಗೆ, ಪ್ರಶಂಸೆಯ ಕಡೆಗೆ ಕೂಗಿದ್ದಾರೆ. ಹೇ ದೇವ, ನಿನ್ನ ಎರಡು ಹರಿ (ತಾಮ್ರವರ್ಣ) ಅಶ್ವಗಳು ವ್ರತದಿಂದ ವಿಚಲಿತರಾಗುವುದಿಲ್ಲ—ಋತದ ಯತ್‌ನಲ್ಲಿ (ಚಲಿಸುತ್ತವೆ).

Mantra 16

यत्सोममिन्द्र विष्णवि यद्वा घ त्रित आप्त्ये । यद्वा मरुत्सु मन्दसे समिन्दुभिः ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನೀನು ಸೋಮದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುವೆಯೋ, ಅಥವಾ ವಿಷ್ಣುವಿನ ವಿಶಾಲ ಪಾದಕ್ರಮದಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ತ್ರಿತ ಆಪ್ತ್ಯನೊಂದಿಗೆ, ಅಥವಾ ಮರುತ್ಗಳ ನಡುವೆ—ಇಲ್ಲಿ ಇಂದುವಿನ ಬಿಂದುಗಳೊಂದಿಗೆ ನೀನು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹರ್ಷಿಸು.

Mantra 17

यद्वा शक्र परावति समुद्रे अधि मन्दसे । अस्माकमित्सुते रणा समिन्दुभिः ॥

ಹೇ ಶಕ್ರ! ನೀನು ದೂರದ ಪರಾವತಿಯಲ್ಲಿ, ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆಯೂ ಆನಂದಿಸುವೆಯಾದರೂ—ನಮ್ಮ ಪಿಷಿತ ಸೋಮದಲ್ಲಿ, ಹೇ ರಣವೀರ, ಬಿಂದುಗಳೊಡನೆ ಸೇರಿ ಹರ್ಷಿಸು.

Mantra 18

यद्वासि सुन्वतो वृधो यजमानस्य सत्पते । उक्थे वा यस्य रण्यसि समिन्दुभिः ॥

ಅಥವಾ, ಹೇ ಸತ್ಪತೇ, ನೀನು ಸೋಮವನ್ನು ಪಿಷಿಸುವವನ ವೃದ್ಧಿಕಾರಕನು, ಯಜಮಾನನದೂ; ಅಥವಾ ಯಾರ ಉಕ್ಥದಲ್ಲಿ ನೀನು ಆನಂದಿಸುವೆಯೋ—ಅಲ್ಲಿ ಬಿಂದುಗಳೊಡನೆ ಸೇರಿ ಹರ್ಷಿಸು.

Mantra 19

देवंदेवं वोऽवस इन्द्रमिन्द्रं गृणीषणि । अधा यज्ञाय तुर्वणे व्यानशुः ॥

ನಿಮ್ಮ ಅವಸ (ಸಹಾಯ)ಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಇಂದ್ರನನ್ನು, ಇಂದ್ರನನ್ನು—ದೇವನನ್ನು ಸದಾ ನವೀನವಾಗಿ—ಪುನಃಪುನಃ ಸ್ತುತಿಸೋಣ; ನಂತರ ತುರವಣ (ವೇಗವಂತ) ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ವ್ಯಾಪಕವಾಗಿ ತಲುಪಿದರು.

Mantra 20

यज्ञेभिर्यज्ञवाहसं सोमेभिः सोमपातमम् । होत्राभिरिन्द्रं वावृधुर्व्यानशुः ॥

ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಯಜ್ಞವಾಹಕನಾದ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಅವರು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ; ಸೋಮಗಳಿಂದ ಸೋಮಪಾನದಲ್ಲಿ ಪರಮೋತ್ತಮನಾದ ಅವನನ್ನು ವಿಶಾಲಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ಹೋತ್ರಗಳಿಂದ—ಆಹ್ವಾನಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ—ಇಂದ್ರನನ್ನು ಬೆಳೆಸಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಪ್ರಕಟತೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 21

महीरस्य प्रणीतयः पूर्वीरुत प्रशस्तयः । विश्वा वसूनि दाशुषे व्यानशुः ॥

ಮಹತ್ತಾದವು ಅವನ ಪ್ರಣೀತಿಗಳು—ಅವನ ನೇತೃತ್ವಗಳು—ಮತ್ತು ಪುರಾತನವಾದವು ಅವನ ಪೂರ್ವ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನಗಳು; ಮಹತ್ತಾದವು ಅವನ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳೂ. ದಾಶುಷೇ—ದಾನಿಗನಿಗೆ—ಅವನು ವಿಶ್ವದ ಎಲ್ಲಾ ವಸುಗಳನ್ನು, ಎಲ್ಲಾ ಸಮೃದ್ಧಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟವಾಗಿ ತಂದುಕೊಡುತ್ತಾನೆ.

Mantra 22

इन्द्रं वृत्राय हन्तवे देवासो दधिरे पुरः । इन्द्रं वाणीरनूषता समोजसे ॥

ವೃತ್ರ—ಆವರಣಕಾರನನ್ನು—ಹನಿಸಲು ದೇವರುಗಳು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರು. ಮತ್ತು ವಾಣಿಗಳು—ಪ್ರೇರಿತ ಉಚ್ಚಾರಣೆಗಳು—ಇಂದ್ರನನ್ನು ಬಲದೊಂದಿಗೆ ಏಕತ್ವಕ್ಕೆ ಗಾನಮಾಡಿದವು, ಶಕ್ತಿ ಸಂಗ್ರಹವಾಗಿ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಲೆಂದು.

Mantra 23

महान्तं महिना वयं स्तोमेभिर्हवनश्रुतम् । अर्कैरभि प्र णोनुमः समोजसे ॥

ಮಹಿಮೆಯಿಂದ ಮಹಾನ್ ಆದ ಆ ವಿಶಾಲನನ್ನು—ಹವನಶ್ರುತ (ಆಹ್ವಾನವನ್ನು ಕೇಳುವವ) ಅನ್ನು—ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ನಾವು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಒತ್ತುತ್ತೇವೆ; ಅರ್ಕ (ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಸ್ತುತಿ)ಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿ, ಅವನನ್ನು ಸಮೋಜಸೇ (ಒಟ್ಟುಗೂಡಿದ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಬಲ) ಯಾಗಿ ಸಂಹರಿಸುತ್ತೇವೆ.

Mantra 24

न यं विविक्तो रोदसी नान्तरिक्षाणि वज्रिणम् । अमादिदस्य तित्विषे समोजसः ॥

ಎರಡು ಲೋಕಗಳು (ರೋದಸೀ) ಅವನನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಲಾರವು; ಮಧ್ಯಪ್ರದೇಶಗಳು (ಅಂತರಿಕ್ಷ) ಕೂಡ ವಜ್ರಧಾರಿಯನ್ನು ವಿಭಜಿಸಲಾರವು. ಅವನ ಜನ್ಮದಿಂದಲೇ ಅವನ ದೀಪ್ತ ತೀವ್ರತೆ ಸಮೋಜಸಃ (ಒಂದೇ ಬಲ) ಯಾಗಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡುತ್ತದೆ.

Mantra 25

यदिन्द्र पृतनाज्ये देवास्त्वा दधिरे पुरः । आदित्ते हर्यता हरी ववक्षतुः ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಯುದ್ಧದ ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿ ದೇವರುಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಾಗ, ಆಗ ನಿನ್ನ ಎರಡು ಹರ್ಯತ (ಉತ್ಸುಕ) ಹರಿ (ಬೇ ಬಣ್ಣದ ಅಶ್ವಗಳು) ನಿನ್ನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋದವು.

Mantra 26

यदा वृत्रं नदीवृतं शवसा वज्रिन्नवधीः । आदित्ते हर्यता हरी ववक्षतुः ॥

ಯಾವಾಗ, ಹೇ ವಜ್ರಧರನೇ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಶವಸಾ (ಬಲದಿಂದ) ನದಿಗಳನ್ನು ತಡೆದಿದ್ದ ವೃತ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದೆ, ಆಗಲೇ ನಿನ್ನ ಹರ್ಯತ (ಬೇ) ಅಶ್ವಯುಗಲವು ನಿನ್ನನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡಿತು.

Mantra 27

यदा ते विष्णुरोजसा त्रीणि पदा विचक्रमे । आदित्ते हर्यता हरी ववक्षतुः ॥

ಯಾವಾಗ ನಿನ್ನಿಗಾಗಿ ವಿಷ್ಣುವು ತನ್ನ ಓಜಸಾ (ಶಕ್ತಿಯಿಂದ) ಮೂರು ಪಾದಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕಿದನು, ಆಗಲೇ ನಿನ್ನ ಹರ್ಯತ (ಬೇ) ಅಶ್ವಯುಗಲವು ನಿನ್ನನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೊತ್ತುಕೊಂಡಿತು.

Mantra 28

यदा ते हर्यता हरी वावृधाते दिवेदिवे । आदित्ते विश्वा भुवनानि येमिरे ॥

ಯಾವಾಗ ನಿನ್ನ ಹರ್ಯತ (ಬೇ) ಅಶ್ವಯುಗಲವು ದಿನೇದಿನೇ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ಆಗಲೇ ಸರ್ವ ಭುವನಗಳು ನಿನ್ನಿಂದ ಧಾರಿತವಾಗಿಯೂ ನಿಯಮಿತವಾಗಿಯೂ ಇರುತ್ತವೆ.

Mantra 29

यदा ते मारुतीर्विशस्तुभ्यमिन्द्र नियेमिरे । आदित्ते विश्वा भुवनानि येमिरे ॥

ಮರುತ್-ಗಣಗಳು—ಬಿರುಗಾಳಿಯ ಶಕ್ತಿಯ ಜನಸಮೂಹಗಳು—ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನಿನಗಾಗಿ ತಮ್ಮನ್ನು ಯುಕ್ತಗೊಳಿಸಿದಾಗ, ಆಗ ನಿಜವಾಗಿ ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲಾ ಭುವನಗಳು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಸಮನ್ವಯಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತವೆ.

Mantra 30

यदा सूर्यममुं दिवि शुक्रं ज्योतिरधारयः । आदित्ते विश्वा भुवनानि येमिरे ॥

ನೀನು ಆ ಸೂರ್ಯನನ್ನು—ಶುದ್ಧ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು—ದಿವ್ಯ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಾಗ, ಆಗ ನಿಜವಾಗಿ ನಿನ್ನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಭುವನಗಳೂ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಸ್ಥಿತಿಗಳೂ ಯಥಾಕ್ರಮ ಮತ್ತು ಸಂಯಮಕ್ಕೆ ಬಂದವು.

Mantra 31

इमां त इन्द्र सुष्टुतिं विप्र इयर्ति धीतिभिः । जामिं पदेव पिप्रतीं प्राध्वरे ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಈ ಸುಸಂಯೋಜಿತ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ವಿಪ್ರ (ಋಷಿ) ತನ್ನ ಪ್ರೇರಿತ ಧೀತಿಗಳಿಂದ ಚಲನೆಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ—ಬಂಧುವಿನಂತೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಪೋಷಿಸುತ್ತಾ—ಅಂತರ್ಯಜ್ಞದ ಪಥದಲ್ಲಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಒಯ್ಯುತ್ತಾನೆ.

Mantra 32

यदस्य धामनि प्रिये समीचीनासो अस्वरन् । नाभा यज्ञस्य दोहना प्राध्वरे ॥

ಅವನ ಪ್ರಿಯ ಧಾಮದಲ್ಲಿ, ಸರಿಯಾದ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ತಿರುಗಿದವರು (ಋತ್ವಿಜರು) ಒಟ್ಟಾಗಿ ನಾದಿಸಿದಾಗ—ಯಜ್ಞದ ನಾಭಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ದೋಹನ ಗಾವುಗಳು ಧಾರೆಗಳನ್ನು ಹರಿಸಿ, ಅಧ್ವರಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಒತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೊರಟವು.

Mantra 33

सुवीर्यं स्वश्व्यं सुगव्यमिन्द्र दद्धि नः । होतेव पूर्वचित्तये प्राध्वरे ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನಮಗೆ ಸುವೀರ್ಯ, ಸ್ವಶ್ವ್ಯ, ಸುಗವ್ಯ—ವೀರಬಲ, ಅಶ್ವಬಲ, ಗೋಸಂಪತ್ತು—ಕೊಡು; ಪುರಾತನ ಚಿತ್ತದ ಹೋತೃನಂತೆ, ಅಧ್ವರಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ನಡೆಸು.