
Sukta 7.34
Vasiṣṭha (Vasiṣṭhas)
Gāyatrī-like short verse (but exact meter uncertain from single pāda input; traditionally RV 7.34 is in Triṣṭubh/Jagatī mix—needs full hymn for confirmation)
RV 7.34 to hymn Wasiṣṭhy, który przywołuje Manīṣā, jasny natchniony intelekt, jako boginię-moc, która niesie ofiarę naprzód jak dobrze zbudowany rydwan. Wersy przechodzą od poświęcenia myśli i mowy w ochronne promieniowanie, które odpycha wrogość i cielesne dolegliwości, a kończą się szerokim błogosławieństwem wzywającym wiele boskich i naturalnych mocy do udzielenia pokoju, schronienia i trwałego dobrostanu.
Mantra 1
प्र शुक्रैतु देवी मनीषा अस्मत्सुतष्टो रथो न वाजी ॥
Niech jasna bogini, natchniona myśl, wyruszy od nas, jak dobrze zbudowany rydwan, jak niosący pełnię siły, niosąc ruch naszej ofiary ku wyższemu spełnieniu.
Mantra 2
विदुः पृथिव्या दिवो जनित्रं शृण्वन्त्यापो अध क्षरन्तीः ॥
Poznali miejsce narodzin Ziemi i Nieba; Wody słuchają, a potem wypływają w swym płynięciu, posłuszne prawdzie tego źródła.
Mantra 3
आपश्चिदस्मै पिन्वन्त पृथ्वीर्वृत्रेषु शूरा मंसन्त उग्राः ॥
Nawet Wody nabrzmiewają szerokie fundamenty dla niego; w bitwach z Zakrywającymi zacni bohaterowie zyskują pewność, parząc naprzód moce, które poszerzają byt.
Mantra 4
आ धूर्ष्वस्मै दधाताश्वानिन्द्रो न वज्री हिरण्यबाहुः ॥
Ustanowcie dla niego zwycięskie moce, jak Indra dzierżący piorun, o złotym ramieniu, obdarujcie go rumakami energii, które niosą dzieło naprzód.
Mantra 5
अभि प्र स्थाताहेव यज्ञं यातेव पत्मन्त्मना हिनोत ॥
Wkraczajcie na ofiarę jak ze wschodem dnia, idźcie jak wędrowiec ścieżką, własnym impulsem jaźni pchajcie ofiarę naprzód.
Mantra 6
त्मना समत्सु हिनोत यज्ञं दधात केतुं जनाय वीरम् ॥
Mocą jaźni, w zmaganiach, pchajcie ofiarę naprzód, ustanowcie dla ludu sztandar poznania, siłę bohatera, która potrafi prowadzić.
Mantra 7
उदस्य शुष्माद्भानुर्नार्त बिभर्ति भारं पृथिवी न भूम ॥
Z jego gwałtownej mocy wznosi się blask, nieuciśniony, dźwiga brzemię jak Ziemia, rozległa podstawa, trzymając pewnie to, co musi być niesione dla dzieła.
Mantra 8
ह्वयामि देवाँ अयातुरग्ने साधन्नृतेन धियं दधामि ॥
Wzywam bogów, o Agni, wolnych od krętości, dokonując przez Rtę, ustanawiam myśl na miejscu, aby wola była prosta i skuteczna.
Mantra 9
अभि वो देवीं धियं दधिध्वं प्र वो देवत्रा वाचं कृणुध्वम् ॥
Przyjmijcie w siebie boską Myśl, ukształtujcie mowę ku bogom, aby słowo stało się kanałem lśniącej mocy.
Mantra 10
आ चष्ट आसां पाथो नदीनां वरुण उग्रः सहस्रचक्षाः ॥
Waruna, groźny w opiece, tysiącoki, ogląda ścieżki tych rzek, on czuwa nad biegami płynących mocy w świecie i w nas.
Mantra 11
राजा राष्ट्रानां पेशो नदीनामनुत्तमस्मै क्षत्रं विश्वायु ॥
Król królestw, kształtujący wzór rzek, niech dla niego będzie nieskończona władza, rozciągająca się na świat w życiu, aby właściwy porządek był podtrzymany we wszystkich domenach.
Mantra 12
अविष्टो अस्मान्विश्वासु विक्ष्वद्युं कृणोत शंसं निनित्सोः ॥
Gdy jesteśmy napadnięci, uczyńcie nas zwycięskimi we wszystkich rodach, ukształtujcie dla tego, kto pragnie głosić Prawdę, promienną mowę natchnionej chwały.
Mantra 13
व्येतु दिद्युद्द्विषामशेवा युयोत विष्वग्रपस्तनूनाम् ॥
Niech lśniąca jasność rozprzestrzeni się przeciw nienawidzącym, odpędźcie zewsząd cierpienie, które przylega do naszego ucieleśnionego bytu.
Mantra 14
अवीन्नो अग्निर्हव्यान्नमोभिः प्रेष्ठो अस्मा अधायि स्तोमः ॥
Agni nas ochronił przez nasze ofiary i czyny czci; jemu, najdroższemu, nasz hymn uwielbienia został ustanowiony na swoim miejscu.
Mantra 15
सजूर्देवेभिरपां नपातं सखायं कृध्वं शिवो नो अस्तु ॥
W harmonii z bogami, uczyńcie Apām Napāt naszym towarzyszem; niech on będzie dla nas łaskawy i dający błogość.
Mantra 16
अब्जामुक्थैरहिं गृणीषे बुध्ने नदीनां रजस्सु षीदन् ॥
Hymnami wielbię Węża Wód, zasiadającego w głębinach rzek, przebywającego w przestrzeniach światów.
Mantra 17
मा नोऽहिर्बुध्न्यो रिषे धान्मा यज्ञो अस्य स्रिधदृतायोः ॥
Niech Ahi Budhnya nam nie szkodzi; niech nasza ofiara dla niego nie odchodzi od dwóch mocy Prawdy.
Mantra 18
उत न एषु नृषु श्रवो धुः प्र राये यन्तु शर्धन्तो अर्यः ॥
I pośród tych ludzi, niech oni ustanowią naszą sławę; niech dążące zastępy szlachetnych posuwają się naprzód dla naszej pełni bytu.
Mantra 19
तपन्ति शत्रुं स्वर्ण भूमा महासेनासो अमेभिरेषाम् ॥
Oni palą wroga jak płonące światło z nieba; te wielkie zastępy zwyciężają swymi nieodpartymi mocami.
Mantra 20
आ यन्नः पत्नीर्गमन्त्यच्छा त्वष्टा सुपाणिर्दधातु वीरान् ॥
Gdy nasze małżonki przychodzą ku nam, niech Tvaṣṭṛ o dobrym rzemiośle zaszczepi w nas bohaterów, silne moce duszy na drogę.
Mantra 21
प्रति नः स्तोमं त्वष्टा जुषेत स्यादस्मे अरमतिर्वसूयुः ॥
Niech Tvaṣṭṛ przyjmie nasz hymn uwielbienia; niech w nas będzie Aramati, prawe nastawienie umysłu pragnące prawdziwych bogactw.
Mantra 22
ता नो रासन्रातिषाचो वसून्या रोदसी वरुणानी शृणोतु । वरूत्रीभिः सुशरणो नो अस्तु त्वष्टा सुदत्रो वि दधातु रायः ॥
Niech te Moce idące z darem przyniosą nam bogactwa bytu; niech Varuṇānī, szerokie dwa światy, usłyszy nasze wezwanie. Z jej opiekaniech dla nas szczęśliwa przystań; niech Tvaṣṭṛ, dobry dawca, rozdzieli i zaszczepi w nas pełnię.
Mantra 23
तन्नो रायः पर्वतास्तन्न आपस्तद्रातिषाच ओषधीरुत द्यौः । वनस्पतिभिः पृथिवी सजोषा उभे रोदसी परि पासतो नः ॥
Niech góry przyniosą nam tę pełnię; niech wody ją przyniosą; niech moce idące z darem, i rośliny, i Niebo także. Niech Ziemia w zgodzie z władcami lasu i oba światy ogarniają nas zewsząd swą opieką.
Mantra 24
अनु तदुर्वी रोदसी जिहातामनु द्युक्षो वरुण इन्द्रसखा । अनु विश्वे मरुतो ये सहासो रायः स्याम धरुणं धियध्यै ॥
W zgodzie z tym, niech szerokie dwa światy ustąpią i otworzą się; w zgodzie niech Varuna podąża, ten który jaśnieje i jest towarzyszem Indry. W zgodzie niech wszyscy Marutowie, potężni, poruszają się z nami, abyśmy mogli stać się posiadaczami obfitości, pewnym fundamentem dla rozwoju myśli.
Mantra 25
तन्न इन्द्रो वरुणो मित्रो अग्निराप ओषधीर्वनिनो जुषन्त । शर्मन्त्स्याम मरुतामुपस्थे यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
Niech Indra i Varuna, Mitra i Agni, Wody, Rośliny i Moce Leśne znajdą w tym upodobanie dla nas. Niech przebywamy w pokoju na łonie Marutów; o Moce, strzeżcie nas zawsze waszymi harmoniami dobrostanu.
A call for the bright goddess Manīṣā to go forth from the seer, carrying the offering like a perfectly built chariot.
Inspired thought becomes protective power: luminous force is asked to expand, confront hostility, and drive away afflictions that adhere to embodied life.
The hymn’s protective thrust peaks in the image of radiance flashing outward to neutralize enemies and remove pervasive harm.
A final, inclusive blessing: Indra, Varuṇa, Mitra, Agni, the Waters, Plants, Forest-powers, and the Maruts are invoked to delight in the offering and guard the people with enduring svasti.
प्र शु॒क्रैतु॑ दे॒वी म॑नी॒षाव्येतु दिद्युद्द्विषामशेवा युयोत विष्वग्रपस्तनूनाम् ॥यू॒यं पा॑त स्व॒स्तिभि॒: सदा॑ नःManīṣā is the divine power of inspired thought—clear intelligence that becomes effective speech and prayer. The hymn treats her like a goddess who can be invoked to guide the sacrifice.
It asks for right inspiration at the start of worship and for protection against hostility and affliction. It concludes by requesting peace and lasting well-being (svasti) from many divine powers.
The closing verse widens the blessing to include the full sacred ecology—major gods (Indra, Varuṇa, Mitra, Agni) and life-supporting powers (waters, herbs, forests). This expresses a complete request for shelter, health, and harmony for the community.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.