Sukta 34
Sukta 7.34
Vasiṣṭha (Vasiṣṭhas)
Manīṣā (inspired thought) as a goddess-power; implicitly Sarasvatī/Vāc complex
Gāyatrī-like short verse (but exact meter uncertain from single pāda input; traditionally RV 7.34 is in Triṣṭubh/Jagatī mix—needs full hymn for confirmation)
ಋಗ್ವೇದ 7.34 ವಸಿಷ್ಠರ ಸ್ತೋತ್ರವಾಗಿದ್ದು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಪ್ರೇರಿತ ಬುದ್ಧಿಯಾದ ಮನೀಷೆಯನ್ನು ದೇವೀಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತದೆ—ಅದು ಸುಸಂಯೋಜಿತ ರಥದಂತೆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಮಂತ್ರಗಳು ಚಿಂತನೆ ಮತ್ತು ವಾಕಿನ ಅಭಿಷೇಕದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಿ, ಶತ್ರುತ್ವ ಮತ್ತು ದೇಹದ ಪೀಡೆಯನ್ನು ದೂರ ತಳ್ಳುವ ರಕ್ಷಣಾತ್ಮಕ ತೇಜಸ್ಸಿನತ್ತ ಸಾಗುತ್ತವೆ; ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ದೈವಿಕ ಹಾಗೂ ಪ್ರಕೃತಿಶಕ್ತಿಗಳು ಶಾಂತಿ, ಆಶ್ರಯ ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಲಿ ಎಂಬ ವಿಶಾಲ ಆಶೀರ್ವಾದದಿಂದ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.
Mantras
Mantra 1
प्र शुक्रैतु देवी मनीषा अस्मत्सुतष्टो रथो न वाजी ॥
ನಮ್ಮೊಳಗಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ದೇವಿ—ಮনীಷಾ (ಪ್ರೇರಿತ ಚಿಂತನೆ)—ಮುಂದೆ ಹೊರಟು ಹೋಗಲಿ; ಸುಸಂಸ್ಕೃತ ರಥದಂತೆ, ಬಲಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೊರುವ ವಾಜಿಯಂತೆ, ನಮ್ಮ ಅರ್ಪಣದ ಚಲನೆಯನ್ನು ಉನ್ನತ ಪೂರ್ಣತೆಯ ಕಡೆಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲಿ.
Mantra 2
विदुः पृथिव्या दिवो जनित्रं शृण्वन्त्यापो अध क्षरन्तीः ॥
ಅವರು ಪೃಥಿವಿ ಮತ್ತು ದ್ಯೌ (ಆಕಾಶ)ಗಳ ಜನಿತ್ರ—ಉದ್ಭವಸ್ಥಾನ—ವನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ; ಆಪಃ (ಜಲಗಳು) ಕೇಳುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ನಂತರ ಪ್ರವಾಹವಾಗಿ ಹರಿದು ಹೊರಡುತ್ತವೆ—ಆ ಮೂಲದ ಋತ (ಸತ್ಯ-ಕ್ರಮ)ವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ.
Mantra 3
आपश्चिदस्मै पिन्वन्त पृथ्वीर्वृत्रेषु शूरा मंसन्त उग्राः ॥
ಅವನಿಗಾಗಿ ಅಪಃ (ಜಲಗಳು) ಸಹ ವಿಶಾಲವಾದ ಪೃಥಿವೀ-ಆಧಾರಗಳನ್ನು ಉಬ್ಬಿಸುತ್ತವೆ; ವೃತ್ರರು (ಆವರಣಕಾರರು) ವಿರುದ್ಧದ ಸಮರಗಳಲ್ಲಿ ಉಗ್ರ ಶೂರರು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಮುಂದಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸುತ್ತಾರೆ—ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸುತ್ತಾ.
Mantra 4
आ धूर्ष्वस्मै दधाताश्वानिन्द्रो न वज्री हिरण्यबाहुः ॥
ಅವನಿಗಾಗಿ ಜಯಶೀಲ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿರಿ; ವಜ್ರಧಾರಿ ಇಂದ್ರನಂತೆ—ಹಿರಣ್ಯಬಾಹು (ಸುವರ್ಣಭುಜ) ಆಗಿ—ಕರ್ಮವನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವ ಶಕ್ತಿಯ ಅಶ್ವಗಳನ್ನು ದಾನಮಾಡಿರಿ.
Mantra 5
अभि प्र स्थाताहेव यज्ञं यातेव पत्मन्त्मना हिनोत ॥
ದಿನೋದಯದಂತೆ ಯಜ್ಞದತ್ತ ಅಭಿಪ್ರಸ್ಥಾನ ಮಾಡಿರಿ; ಪಥದಲ್ಲಿ ಯಾತ್ರಿಕನಂತೆ ಹೋಗಿರಿ—ಸ್ವಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿರಿ.
Mantra 6
त्मना समत्सु हिनोत यज्ञं दधात केतुं जनाय वीरम् ॥
ಸ್ವಬಲದಿಂದ, ಸಮರದ ಸಂಘರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಹುರಿಗೊಳಿಸು; ಜನರಿಗೆ ಕೇತು—ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಧ್ವಜ—ಮತ್ತು ಮುನ್ನಡೆಸುವ ವೀರಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸು.
Mantra 7
उदस्य शुष्माद्भानुर्नार्त बिभर्ति भारं पृथिवी न भूम ॥
ಅವನ ಶುಷ್ಮ—ಉತ್ಕಟ ಬಲ—ದಿಂದ ಭಾನು, ಪ್ರಕಾಶ, ಮೇಲೇಳುತ್ತದೆ, ಅಣಕವಿಲ್ಲದೆ; ಅದು ಭೂಮಿಯಂತೆ ಭಾರವನ್ನು ಹೊರುತ್ತದೆ—ವಿಶಾಲ ಆಧಾರವಾಗಿ—ಕರ್ಮಕ್ಕಾಗಿ ಹೊರುವುದನ್ನು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಧರಿಸುತ್ತದೆ.
Mantra 8
ह्वयामि देवाँ अयातुरग्ने साधन्नृतेन धियं दधामि ॥
ಹೇ ಅಗ್ನಿ, ನಾನು ದೇವರನ್ನು ಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇನೆ—ವಕ್ರತೆಯಿಲ್ಲದ, ಅಯಾತು; ಋತದಿಂದ ಸಾಧಿಸಿ ನಾನು ನನ್ನ ಧೀ (ಚಿಂತನೆ-ಪ್ರಜ್ಞೆ)ಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತೇನೆ—ಸಂಕಲ್ಪ ನೇರವಾಗಿ ಫಲಪ್ರದವಾಗಲೆಂದು.
Mantra 9
अभि वो देवीं धियं दधिध्वं प्र वो देवत्रा वाचं कृणुध्वम् ॥
ಹೇ ದೇವರೇ, ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ದೇವೀ ಧೀ (ದಿವ್ಯ ಚಿಂತಾಶಕ್ತಿ)ಯನ್ನು ಧರಿಸಿರಿ; ದೇವತ್ರಾ—ದೇವರ ಕಡೆಗೆ—ನಿಮ್ಮ ವಾಣಿಯನ್ನು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿಸಿರಿ, ಆಗ ಶಬ್ದವು ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಶಕ್ತಿಗೆ ಮಾರ್ಗವಾಗುತ್ತದೆ.
Mantra 10
आ चष्ट आसां पाथो नदीनां वरुण उग्रः सहस्रचक्षाः ॥
ಈ ನದಿಗಳ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ವರುಣನು—ಉಗ್ರ, ಸಹಸ್ರಚಕ್ಷು—ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಹರಿಯುವ ಶಕ್ತಿಗಳ ಪ್ರವಾಹಪಥಗಳನ್ನು ಅವನು ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ನಮ್ಮೊಳಗೆಯೂ ಜಾಗೃತ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ವೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ.
Mantra 11
राजा राष्ट्रानां पेशो नदीनामनुत्तमस्मै क्षत्रं विश्वायु ॥
ರಾಜ್ಯಗಳ ರಾಜನು, ನದಿಗಳ ರೂಪ-ಪೇಶವನ್ನು ವಿನ್ಯಾಸಗೊಳಿಸುವವನು—ಅವನಿಗೆ ಅನುತ್ತಮ ಕ್ಷತ್ರ (ಅತಿಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾರ್ವಭೌಮಾಧಿಕಾರ) ದೊರಕಲಿ; ವಿಶ್ವಾಯು—ವಿಶ್ವವ್ಯಾಪಿ ಜೀವಶಕ್ತಿ—ರೂಪವಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಋತದ ಕ್ರಮ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲಿ.
Mantra 12
अविष्टो अस्मान्विश्वासु विक्ष्वद्युं कृणोत शंसं निनित्सोः ॥
ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಬಂದಾಗ, ಎಲ್ಲ ಕುಲಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಜಯಶಾಲಿಗಳಾಗಿಸು; ಸತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಲು ಬಯಸುವವನಿಗೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ, ಪ್ರೇರಿತ ಸ್ತುತಿ-ವಾಣಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸು.
Mantra 13
व्येतु दिद्युद्द्विषामशेवा युयोत विष्वग्रपस्तनूनाम् ॥
ದ್ವೇಷಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಕಿರಣವು ವ್ಯಾಪಿಸಲಿ; ನಮ್ಮ ದೇಹಧಾರಿತ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿರುವ ಪೀಡೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದಲೂ ದೂರ ಓಡಿಸಿರಿ.
Mantra 14
अवीन्नो अग्निर्हव्यान्नमोभिः प्रेष्ठो अस्मा अधायि स्तोमः ॥
ನಮ್ಮ ಹವ್ಯಾರ್ಪಣೆಗಳೂ ನಮಸ್ಕಾರಗಳೂ ಮೂಲಕ ಅಗ್ನಿಯು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದನು; ಆ ಪ್ರಿಯತಮನಿಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಸ್ತೋಮ—ಸ್ತುತಿ ಗೀತೆ—ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ.
Mantra 15
सजूर्देवेभिरपां नपातं सखायं कृध्वं शिवो नो अस्तु ॥
ದೇವರೊಂದಿಗೆ ಸಜೂರ್‌ (ಸಮರಸವಾಗಿ) ಇದ್ದು, ಅಪಾಂ ನಪಾತನನ್ನು ನಮ್ಮ ಸಖನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿರಿ; ಅವನು ನಮಗೆ ಶಿವ—ಕಲ್ಯಾಣಕರನೂ ಸುಖದಾತನೂ ಆಗಲಿ.
Mantra 16
अब्जामुक्थैरहिं गृणीषे बुध्ने नदीनां रजस्सु षीदन् ॥
ಉಕ್ಥಗಳಾದ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ನಾನು ಅಪ್ಸುಸ್ಥಿತ ಅಹಿ—ಜಲಸರ್ಪನನ್ನು—ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ; ನದಿಗಳ ಬುಧ್ನದಲ್ಲಿ ಆಸೀನನಾಗಿ, ರಜಸ್ಸು (ಲೋಕಾವಕಾಶಗಳಲ್ಲಿ) ವಾಸಿಸುವವನು.
Mantra 17
मा नोऽहिर्बुध्न्यो रिषे धान्मा यज्ञो अस्य स्रिधदृतायोः ॥
ಅಹಿ ಬುಧ್ನ್ಯನು ನಮಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡದಿರಲಿ; ಋತದ ಎರಡು ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ (ಧರ್ಮ-ನಿಯಮ ಮತ್ತು ಸತ್ಯ-ಅಸ್ತಿತ್ವ) ಅವನಿಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಯಜ್ಞವು ತಪ್ಪಿಹೋಗದಿರಲಿ.
Mantra 18
उत न एषु नृषु श्रवो धुः प्र राये यन्तु शर्धन्तो अर्यः ॥
ಮತ್ತು ಈ ನರಜನರೊಳಗೆ ನಮ್ಮ ಶ್ರವಸ್ಸು (ಕೀರ್ತಿ) ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಲಿ; ಆರ್ಯರ ಪ್ರಯತ್ನಶೀಲ ಸಮೂಹಗಳು ನಮ್ಮ ರಾಯ—ಸಮೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಪೂರ್ಣತೆ—ಗಾಗಿ ಮುನ್ನಡೆಯಲಿ.
Mantra 19
तपन्ति शत्रुं स्वर्ण भूमा महासेनासो अमेभिरेषाम् ॥
ಅವರು ಸ್ವರ್ಣ—ದಿವ್ಯ ತೇಜಸ್ಸಿನಂತೆ—ಭೂಮಿಯಿಂದ ಶತ್ರುವನ್ನು ದಹಿಸುತ್ತಾರೆ; ಈ ಮಹಾಸೇನಗಳು ತಮ್ಮ ಅಪ್ರತಿಹತ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ಜಯಶಾಲಿಗಳಾಗುತ್ತವೆ.
Mantra 20
आ यन्नः पत्नीर्गमन्त्यच्छा त्वष्टा सुपाणिर्दधातु वीरान् ॥
ನಮ್ಮ ಪತ್ನಿಯರು ನಮ್ಮತ್ತ ಬರುವಾಗ, ಸುಪಾಣಿ ತ್ವಷ್ಟೃ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ವೀರರನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲಿ—ಯಾತ್ರೆಗೆ ಆತ್ಮದ ದೃಢ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು.
Mantra 21
प्रति नः स्तोमं त्वष्टा जुषेत स्यादस्मे अरमतिर्वसूयुः ॥
ತ್ವಷ್ಟೃನು ನಮ್ಮ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅಂಗೀಕರಿಸಲಿ; ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಅರಮತಿ—ಸದುದ್ದೇಶದ ಸನ್ಮತಿ, ನಿಜವಾದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಬಯಸುವ ಮನೋಭಾವ—ನೆಲೆಸಲಿ.
Mantra 22
ता नो रासन्रातिषाचो वसून्या रोदसी वरुणानी शृणोतु । वरूत्रीभिः सुशरणो नो अस्तु त्वष्टा सुदत्रो वि दधातु रायः ॥
ದಾನಸಹಿತವಾಗಿ ಚಲಿಸುವ ಆ ಶಕ್ತಿಗಳು ನಮಗೆ ವಸುಗಳು—ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಸಂಪತ್ತು—ತಂದುಕೊಡಲಿ; ವರುಣಾನೀ, ವಿಶಾಲ ಎರಡು ಲೋಕಗಳು (ರೋದಸೀ), ನಮ್ಮ ಕರೆಯನ್ನು ಕೇಳಲಿ. ಅವಳ ರಕ್ಷಣೆಗಳಿಂದ ನಮಗೆ ಸುಶರಣ—ಶುಭ ಆಶ್ರಯ—ಇರಲಿ; ಸುಧಾತೃ ತ್ವಷ್ಟೃ ರಾಯಃ—ಸಮೃದ್ಧಿ—ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಹಂಚಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಲಿ.
Mantra 23
तन्नो रायः पर्वतास्तन्न आपस्तद्रातिषाच ओषधीरुत द्यौः । वनस्पतिभिः पृथिवी सजोषा उभे रोदसी परि पासतो नः ॥
ಆ ರಾಯಃ—ಸಮೃದ್ಧಿ—ನಮಗೆ ಪರ್ವತಗಳು ತಂದುಕೊಡಲಿ; ಅದನ್ನೇ ನೀರುಗಳು ತಂದುಕೊಡಲಿ; ದಾನಸಂಗಿ ಶಕ್ತಿಗಳು, ಔಷಧಿಗಳು ಮತ್ತು ದ್ಯೌಃ ಕೂಡ ಅದನ್ನೇ ನೀಡಲಿ. ವನಸ್ಪತಿಪತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಏಕಮನಸ್ಕಳಾದ ಪೃಥಿವೀ, ಮತ್ತು ಉಭಯ ರೋದಸೀ, ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಪರಿಪಾಸತು—ಕಾಪಾಡಲಿ.
Mantra 24
अनु तदुर्वी रोदसी जिहातामनु द्युक्षो वरुण इन्द्रसखा । अनु विश्वे मरुतो ये सहासो रायः स्याम धरुणं धियध्यै ॥
ಅದಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ವಿಶಾಲವಾದ ಎರಡು ಲೋಕಗಳು—ಪೃಥಿವಿ ಮತ್ತು ದ್ಯೌ—ನಮಗಾಗಿ ತೆರೆದು ದಾರಿ ನೀಡಲಿ; ಅದಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ದ್ಯುತಿಮಾನ ವರುಣನು, ಇಂದ್ರನ ಸಖನು, ನಮ್ಮನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲಿ. ಅದಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಮರುತರು, ಸಹಾಸಿಗಳಾದ ಬಲಿಷ್ಠರು, ನಮ್ಮೊಡನೆ ಸಾಗಲಿ—ನಾವು ರಾಯಃ (ಸಮೃದ್ಧಿ)ಯ ಅಧಿಪತಿಗಳಾಗಿ, ಧೀ (ಚಿಂತನೆ/ಪ್ರಜ್ಞೆ)ಯ ವೃದ್ಧಿಗೆ ದೃಢ ಆಧಾರವನ್ನು ಪಡೆಯುವಂತೆ.
Mantra 25
तन्न इन्द्रो वरुणो मित्रो अग्निराप ओषधीर्वनिनो जुषन्त । शर्मन्त्स्याम मरुतामुपस्थे यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥
ಇಂದ್ರ-ವರುಣ, ಮಿತ್ರ-ಅಗ್ನಿ, ಆಪಃ (ಜಲಗಳು), ಓಷಧೀಃ (ಔಷಧಿ/ಸಸ್ಯಗಳು) ಮತ್ತು ವನಿನಃ (ಅರಣ್ಯಶಕ್ತಿಗಳು)—ಇವರು ಎಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷಪಡಲಿ. ಮರುತರ ಉಪಸ್ಥದಲ್ಲಿ (ಅಂಕ/ಆಶ್ರಯದಲ್ಲಿ) ನಾವು ಶಾಂತಿಯಿಂದ ವಾಸಿಸೋಣ; ಹೇ ದೇವಶಕ್ತಿಗಳೇ, ಸ್ವಸ್ತಿ-ಭಿಃ (ಕಲ್ಯಾಣಕರ ಸಮ್ಮತಿಗಳಿಂದ) ನೀವು ಸದಾ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಿರಿ.
Frequently Asked Questions
Manīṣā is the divine power of inspired thought—clear intelligence that becomes effective speech and prayer. The hymn treats her like a goddess who can be invoked to guide the sacrifice.
It asks for right inspiration at the start of worship and for protection against hostility and affliction. It concludes by requesting peace and lasting well-being (svasti) from many divine powers.
The closing verse widens the blessing to include the full sacred ecology—major gods (Indra, Varuṇa, Mitra, Agni) and life-supporting powers (waters, herbs, forests). This expresses a complete request for shelter, health, and harmony for the community.
Ask anything about Sukta 34 of the Rig Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.