
Sukta 4.31
Ten hymn jest poszukującym wezwaniem Indry jako zawsze rosnącego Przyjaciela (sakhā, sadāvṛdhaḥ), pytającym, jaką lśniącą pomocą i najskuteczniejszą śacī (mocą/umiejętnością) obierze i wesprze czcicieli. Wysławia szybką hojność Indry wobec tłoczącego Somę i zdyscyplinowanego poszukiwacza, kończąc się prośbami o obfitość, ochronę i trwałą sławę, krótko zwracając się do Sūryi jako widocznej mocy, która "wylewa" sławę i światło z góry.
Mantra 1
कया नश्चित्र आ भुवदूती सदावृधः सखा । कया शचिष्ठया वृता ॥
Jaką jasną pomocą przyjdzie do nas nasz zawsze wzrastający Przyjaciel, jaką najpotężniejszą siłą mądrości i skutecznej mocy, wybierając nas dla właściwego działania?
Mantra 2
कस्त्वा सत्यो मदानां मंहिष्ठो मत्सदन्धसः । दृळ्हा चिदारुजे वसु ॥
Kto, wierny ekstazom, najhojniejszy, może cię zadowolić istotą rozkoszy i tak otworzyć nawet mocno strzeżone skarby bytu?
Mantra 3
अभी षु णः सखीनामविता जरितॄणाम् । शतं भवास्यूतिभिः ॥
Bądź rzeczywiście pomocnikiem naszych towarzyszy i opiekunem śpiewaków; stań się dla nas stukrotny w swoich ratunkach, mnożąc pomoce, które podtrzymują postęp duszy.
Mantra 4
अभी न आ ववृत्स्व चक्रं न वृत्तमर्वतः । नियुद्भिश्चर्षणीनाम् ॥
Zwróć się ku nam i wtocz się w nas jak koło w ruchu, o jeźdźce; przybądź zaprzężony w impulsy, które pędzą ludy, aby boska siła mogła przybyć szybko i uporządkowana.
Mantra 5
प्रवता हि क्रतूनामा हा पदेव गच्छसि । अभक्षि सूर्ये सचा ॥
Gdyż po przednim zboczu sił woli poruszasz się, jakby krok po kroku; uczestniczysz w Słońcu razem z nami, dzieląc świetlistą świadomość, która prowadzi podróż.
Mantra 6
सं यत्त इन्द्र मन्यवः सं चक्राणि दधन्विरे । अध त्वे अध सूर्ये ॥
Gdy twoje siły żaru, o Indro, gromadzą się razem i wprowadzają swoje działania w ruch, wtedy w tobie, a wtedy w Słońcu, ustanawiane jest decydujące przełomienie.
Mantra 7
उत स्मा हि त्वामाहुरिन्मघवानं शचीपते । दातारमविदीधयुम् ॥
I zaprawdę zwą cię, o panie skutecznej mocy, szczodrym dawcą, którego nie można przyćmić; twoja hojność jest płomieniem, którego nie da się zgasić w szukającym.
Mantra 8
उत स्मा सद्य इत्परि शशमानाय सुन्वते । पुरू चिन्मंहसे वसु ॥
I zaprawdę, natychmiast i wszędzie, dla tłoczącego szukającego, który cichnie i opanowuje siebie, rozlewasz obficie skarby istnienia; wylewasz wielopostaciowe bogactwo na tego, kto ofiaruje rozkosz.
Mantra 9
नहि ष्मा ते शतं चन राधो वरन्त आमुरः । न च्यौत्नानि करिष्यतः ॥
Albowiem bezwładni i niedojrzali nie zdobywają nawet setnej części twojej szczodrości, ani nie dokonają rozstrzygających wysiłków; tylko przebudzona wola może przyjąć twoje dary i zamienić je w zwycięstwo.
Mantra 10
अस्माँ अवन्तु ते शतमस्मान्त्सहस्रमूतयः । अस्मान्विश्वा अभिष्टयः ॥
Niech twe stukrotne wsparcia nas chronią; niech twe tysiąckrotne pomocy nas strzegą; niech wszystkie twe moce upragnionego osiągnięcia nas ogarniają i podtrzymują.
Mantra 11
अस्माँ इहा वृणीष्व सख्याय स्वस्तये । महो राये दिवित्मते ॥
Wybierz nas tu dla twej przyjaźni i dla naszego dobra; wybierz nas dla wielkiej pełni duchowego bogactwa, które jest lśniące i wznosi się ku niebu.
Mantra 12
अस्माँ अविड्ढि विश्वहेन्द्र राया परीणसा । अस्मान्विश्वाभिरूतिभिः ॥
Znajdź nas i przebij się do nas, o Indro, któryś panem wszystkiego, bogactwem, które jest pełnią; ogarnij nas wszystkimi twymi wsparciami.
Mantra 13
अस्मभ्यं ताँ अपा वृधि व्रजाँ अस्तेव गोमतः । नवाभिरिन्द्रोतिभिः ॥
Dla nas pomnóż te moce z dala od przeszkody, jak pasterz powiększający zagrody bogate w promienie Światła; z wiecznie nowymi wsparciami Indry.
Mantra 14
अस्माकं धृष्णुया रथो द्युमाँ इन्द्रानपच्युतः । गव्युरश्वयुरीयते ॥
Nasz rydwan śmiałej siły, lśniący i, o Indro, niewzruszony, posuwa się naprzód, szukając promieni Światła i mocy szybkiej energii.
Mantra 15
अस्माकमुत्तमं कृधि श्रवो देवेषु सूर्य । वर्षिष्ठं द्यामिवोपरि ॥
Uczyń naszą sławę najwyższą pośród bogów, o Surjo; spuszczaj ją najobficiej, jak z wyżyn nieba ponad nami.
A questioning, intimate call: ‘By what bright help will our ever-growing Friend come?’—seeking the precise mode of Indra’s saving power (4.31.1).
Praise unfolds through Indra’s character as swift, surrounding aid and lavish giver to the Soma-presser and the disciplined seeker; the hymn links devotion, self-mastery, and divine generosity (e.g., 4.31.8).
The poet intensifies the request: immediate bestowal of many-formed riches and decisive support, portraying Indra’s grace as both abundant and timely.
The hymn settles into a final petition for highest renown and a rain-like outpouring ‘from above,’ momentarily invoking Sūrya as the seal of illumination and fame (4.31.15).
sadāvṛdhaḥ sakhā
उत स्मा सद्य इत्परि शशमानाय सुन्वते । पुरू चिन्मंहसे वसु ॥asmākam uttamaṃ kṛdhi śravaḥ
Indra is the main deity, praised as Maghavan (the generous one) and as a close friend who brings help and wealth to the Soma-offerer. The last verse briefly addresses Sūrya for illumination and fame.
It is a poetic way of seeking the right form of divine assistance—how Indra’s power (śacī) will actively choose, protect, and enable the worshippers in their work and struggles.
In Vedic ritual, Soma-offering is the key act that invites Indra. The hymn says Indra responds quickly by granting vasu—resources, well-being, and strength—especially to the sincere and disciplined sacrificer.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.