Opening the text

Zapewnienie całości i przewagi poprzez księżycowe moce płodności, boskich lekarzy i sojusze strzegące zwycięstwa. Poczęcie, bezpieczny poród i ustanowienie potomstwa (Sinīvālī). Przywracanie i naprawa uszkodzeń ciała oraz płodność (Rākā). Skuteczność rytualna i przydział bogactwa podczas nowiu (Kuhū). Uzdrowienie i oczyszczenie przez boskich lekarzy (Soma, Rudra). Zwycięstwo, pierwszeństwo i niweczenie wrogich spisków (Indra; Indra, Viṣṇu). Uspokojenie społeczne: neutralizacja zazdrości (īrṣyā). Ochronna eskorta przez boginie i małżonki bóstw (Devapatnīs). Dyscyplina mantry: pomyślna mowa nad niepomyślną mową (Vāc). Pomyślne przybycie i transport oraz pokonywanie przeszkód (Suparṇa/Śyena). Życie domowe i publiczne: rytuały poczęcia i porodu, powrót do zdrowia po ranach i dolegliwościach, zapewnienie sukcesu rytualnego i dobrobytu, wygrywanie konkursów i królewskiej łaski, oraz stabilizacja harmonii społecznej i ochrona w drodze.
Ten krótki hymn dwumantrowy przywołuje Suparṇę/Śyenę, szybkiego, bystrego ptaka boskiego, jako dobroczynnego nosiciela, który pokonuje pustkowia, wody i niższe przestrzenie, by przybyć pomyślnie w sojuszu z Indrą. Działa jako ochronny czar „udanego transportu": zapewnia bezpieczne przybycie pożądanej mocy/daru i przywraca dobra, które zostały zabrane, ze stabilnością sankcji przodków (Pitṛ).
AV 7.42 to dwuwersowy zaklęcie uzdrawiające i oczyszczające, które wzywa sparowane moce Somy i Rudry jako boskich lekarzy. Prosi ich o odpędzenie błąkającej się dolegliwości (choroby/złego wpływu), odesłanie Nirṛti (nieszczęścia/zniszczenia) na daleką odległość i poluzowanie wiążącej siły enas (popełnionej winy), która według wierzeń przylega do ciała i domostwa. Moc hymnu leży w jego podwójnym działaniu: wygnaniu nieszczęścia i wewnętrznym rozwiązaniu grzechu jako namacalnej, cielesnej przeszkody.
Ten jednozwrotkowy hymn zwraca się do Vāc (Mowy) jako siły, która może objawiać się zarówno pod postacią pomyślną, jak i niepomyślną, i prosi, aby przeważała jej łaskawa forma. Odzwierciedla atarwiczna teorię mantry, lokując wiele "głosów" wewnątrz człowieka i dążąc do zdyscyplinowanego wydobycia dźwięku, tak by wypowiedź stawała się ochronna, a nie szkodliwa.
Ten jednozwrotkowy czar atharwedyjski przywołuje zjednoczoną potęgę Indry i Wiśnu jako niezwyciężonych zdobywców, zapewniając zwycięstwo przy jednoczesnym zapobieganiu całkowitej klęsce lub stracie. Ujmuje również pomyślność jako uporządkowany, bosko sankcjonowany "trójpodział" "tysiąca" (łupów, bydła, siły lub zasobów), wprowadzony w ruch przez ich współzawodniczą energię.
Ten krótki hymn dwu-mantraowy jest zaklęciem uzdrawiania społecznego, które traktuje īrṣyā (zazdrość/zawiść) jako palącą, szkodliwą siłę i przywołuje bheṣaja (lekarstwo), by ją zneutralizować. Mówca "przynosi" środek zaradczy z daleka, symbolicznie ze wspólnej sfery ludzkiej, a nawet z Sindhu, następnie nakazuje wyciągnięcie zazdrości i ugaszenie jej jak żagwi, przywracając społeczny pokój i ochronę dla klienta.
Ten krótki domowy hymn Atharwawedy przywołuje Sinīvālī jako boską patronkę poczęcia, bezpiecznego porodu i trwałego ugruntowania potomstwa w gospodarstwie domowym. Poprzez proste ofiary āhuti i bezpośrednią chwałę, hymn ten dąży do usunięcia bezpłodności, zapewnienia „licznego potomstwa” i zharmonizowania małżeńskiej pomyślności (godnego pati) z płodnością i kwitnącym powodzeniem (rādhas).
Ten krótki hymn paustika przywołuje Kuhū, pomyślną moc księżycową związaną z nocą nowiu, aby uczyniła ofiarę skuteczną i „przydzieliła” ofiarującemu wszechstronne bogactwo pełne wyboru. Poprzez powtarzane przyzywanie (johavīmi) oraz prośbę, by przyjęła havis, sukta dąży do rāyas-poṣa (wzrostu pomyślności) oraz daru dzielnego syna-bohatera (vīra). Jego moc polega na zharmonizowaniu domowej ofiary z receptywnym, płodnościowym aspektem Kuhū, aby obfitość i linia rodowa zostały razem zabezpieczone.
Ten krótki hymn atharwański wzywa Rākā, pełni księżyca moc przywracania i płodności, aby „zeszyła” to, co zostało przebite lub cięte, i uczyniła ciało znów całym. W tym samym tchu prosi ją o darowanie dzielnego syna bohatera oraz dobrobyt, przedstawiając księżycową całość jako wzór dla cielesnej integralności i wzrostu domostwa.
AV 7.49 przywołuje Devapatnīs, małżonki głównych bóstw, jako zbiorczą siłę ochronną, by „strzegły nas w drodze” na początku, w walce i przy zdobywaniu nagród. Poprzez przyzywanie zarówno nienazwanych, jak i konkretnie nazwanych boskich kobiet (Indrāṇī, Agneyī, Varuṇānī, Aśvinī), hymn poszukuje dającej schronienie ciszy (śarma) oraz aktywacji pomyślnego porządku, w tym właściwego czasu (ṛtu) dla kobiet, w obrębie kosmicznej przestrzeni obejmującej ziemię i wody.
Ten hymn jest zaklęciem zwycięstwa i dobrobytu, które gromadzi korzyści ze wszystkich stron, niweczy wrogie knowania i zapewnia pierwszeństwo w królewskich lub rywalizacyjnych okolicznościach. Łączy zdobywczą moc Indry Puruhūty z wszechwspierającymi mocami (viśve), a także przywołuje Bhagę jako rozdzielającego fortunę, aby bogactwo i zyski trafiały „do ręki”. Wyraźnie celuje w nieszczęście: złowrogie spiski, głód i „stworzoną” przewagę przeciwnika (kṛta), zamieniając je w zysk patrona.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.