Opening the text

Przywracanie witalności poprzez wygnanie czynników chorobowych i ponowne zabezpieczenie porządku społeczno-rytualnego. Niszczenie kr̥mi (robaków/pasożytów) u ludzi i bydła. Usuwanie yákṣma (choroby wyniszczającej) z określonych części ciała. Ochrona Rudry-Paśupatiego nad bydłem i dobrobytem domowym. Naprawa błędu rytualnego (énas/duriṣṭi) w pomyślną ofiarę (sviṣṭi). Przyciąganie i stabilizacja małżeństwa poprzez domowy Agni. Zarządzanie chorobami (pasożyty, choroba wyniszczająca), ochrona zwierząt hodowlanych, korygowanie błędów rytualnych w celu odzyskania dobrobytu oraz zabezpieczenie pomyślnego przymierza małżeńskiego.
AV 2.31 to bhaiṣajya, zaklęcie lecznicze mające na celu zniszczenie i wygnanie kṛmi, robaków i pasożytów rozumianych zarówno jako cielesne inwazje, jak i wrogie czynniki chorobotwórcze. Hymn wielokrotnie ujmuje uzdrowienie jako akt miażdżenia i rażenia: dṛṣad (kamień tłoczy) Indry oraz atharwańska vāc (skuteczna mowa sakralna) stanowią siły sprawcze, które rozdrabniają robaki w każdym miejscu ciała i odcinają ich samo „narodziny” (janima), aby zapobiec powrotowi.
AV 2.32 to uzdrawiająca formuła krimi-nāśana (niszczenie robaków), która mobilizuje wschodzące i zachodzące promienie Ādityi jako palącą, przeszukującą broń przeciwko pasożytom wewnętrznym, zwłaszcza tym nękającym bydło. Hymn łączy solarną oczyszczającą moc z atharwańską koncepcją „mowy jako lekarstwa”, głosząc, że brahman mantry miażdży i wypędza każdą klasę kṛmi, wewnętrzne, otaczające, wielkie i małe, przywracając witalność i płodność.
Ten hymn leczniczy z Atharwawedy to werbalny urok chirurgicznego wydobywania przeciwko jákṣmie, pojmowanej jako wyniszczający demon choroby, który zagnieżdża się w konkretnych organach i tkankach. Poprzez systematyczne wymienianie części ciała w anatomicznym przeglądzie i powtarzane deklarowanie "wyrywamy go" (vi vṛh-), mantra funkcjonuje jako terapia egzorcyzmująca - usuwając dolegliwość od głowy i zmysłów do tułowia i skóry. Hymn kończy się całkowitym oczyszczeniem ciała, umocnionym przez autorytatywny prąd uzdrawiający związany z Kaśyapą i siłą vībarha ("wyrywającą/wydobywającą").
AVŚ 2.34 to zwarta atharwańska formuła ochronno-pomyślnościowa, która zapewnia dobrostan bydła i ludzi, uznając Paśupatiego (Rudrę) za prawowitego pana istot dwunożnych i czworonożnych oraz ofiarując mu należną część jako „wykup” (niṣkrīti). Następnie rozszerza się w formułę sukcesu: bogowie są proszeni o otwarcie bezpiecznej „ścieżki” (gātu/pāthaḥ) dla yajamāny, podczas gdy wrogie więzy i nadzór są rozluźniane przez Agniego i zabezpieczane przez Wiśwakarmana, aby bogactwo, przychówek trzody i potomstwo pozostały nienaruszone.
AV 2.35 to hymn Viśvakarmana stosowany w celu naprawienia błędu rytualnego (duriṣṭi/énas) i przemiany nieudanej ofiary w pomyślną, przynoszącą bogactwo sviṣṭi. Traktuje ofiarę jako żywe ciało, obdarzone okiem, ustami, mową, słuchem i umysłem, tak aby gdy jakaś część została uszkodzona, kosmiczny Budowniczy mógł ją na nowo ukształtować w całość. Jego moc jest przywracająca: przywołuje to, co zostało „utracone” (naṣṭa), udziały, krople, pomyślność i dobrostan, reintegrując ofiarodawcę i jego domostwo z właściwym porządkiem obrzędu.
AV 2.36 to domowy obrzęd zaślubin, który przyciąga odpowiedniego męża dla panny i umacnia związek poprzez społeczną akceptację, dobrobyt oraz harmonię emocjonalną. Poprzez wezwanie Agniego jako domowego pośrednika i Bhagi jako rozdzielacza "części" i szczęścia, hymn ma na celu uczynienie dziewczyny atrakcyjną wśród kandydatów i zapewnienie małżeństwa wolnego od gniewu i urazy.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.