Sukta 34

Mantra 1

पशवः। य ईशे॑ पशु॒पतिः॑ पशू॒नां चतु॑ष्पदामु॒त यो द्वि॒पदा॑म्। निष्क्री॑तः॒ स य॒ज्ञियं॑ भा॒गमे॑तु रा॒यस्पोषा॒ यज॑मानं सचन्ताम्

On, który ma władzę, Pan bydła, zwierząt, które chodzą na czterech stopach, a także dwunożnych, odkupiony, niech przyjmie ofiarną część; i niech przyrosty pomnażające bogactwo towarzyszą Ofiarodawcy.

Mantra 2

प्र॒मु॒ञ्चन्तो॒ भुव॑नस्य॒ रेतो॑ गा॒तुं ध॑त्त॒ यज॑मानाय देवाः । उ॒पाकृ॑तं शशमा॒नं यदस्था॑त् प्रि॒यं दे॒वाना॒मप्ये॑तु॒ पाथः॑

Uwalniając nasienie świata, o Bogowie, dajcie drogę dla Ofiarodawcy. Gdy przygotowany obrzęd trwa niewzruszenie, a ten, który pracuje, jest w nim stały, niech droga Bogów, miła, zbliży się i będzie osiągnięta.

Mantra 3

ये ब॒ध्यमा॑न॒मनु॒ दीध्या॑ना अ॒न्वैक्ष॑न्त॒ मन॑सा॒ चक्षु॑षा च । अ॒ग्निष्टानग्रे॒ प्र मु॑मोक्तु दे॒वो वि॒श्वक॑र्मा प्र॒जया॑ संररा॒णः

Oni, którzy zamyśleni w myśli, ścigali człowieka w okowach, obserwując go umysłem i okiem - niech Agni, Bóg, pierwszy ze wszystkich ich uwolni; a niech Wiśwakarman, strzegąc go, zachowa go z potomstwem.

Mantra 4

ये ग्रा॒म्याः प॒शवो॑ वि॒श्वरू॑पा विरू॑पाः सन्तो॑ बहु॒धैक॑रूपाः । वा॒युष्टानग्रे॒ प्र मु॑मोक्तु दे॒वः प्र॒जाप॑तिः प्र॒जया॑ संररा॒णः

Jakie wiejskie stada, o każdym kształcie, o różnorodnej formie, będące wielorakie, a jednak zebrane w jedno podobieństwo - niech Waju, Bóg, uwolni je na przodzie; a Prażapati, strzegąc, niech błogosławi je wzrostem potomstwa.

Mantra 5

प्र॒जा॒नन्तः॒ प्रति॑ गृह्णन्तु॒ पूर्वे॑ प्रा॒णमङ्गे॑भ्यः॒ पर्या॒चर॑न्तम्। दिवं॑ गच्छ॒ प्रति॑ तिष्ठा॒ शरी॑रैः स्व॒र्गं या॑हि प॒थिभि॑र्देव॒यानैः॑

Niech Przodkowie, którzy cię znają, przyjmą cię na spotkanie - twój Oddech, który błąka się, odchodząc od członków. Idź do nieba; zajmij stanowisko naprzeciw nich z ciałami; do Swargi idź, drogami, drogami wiodącymi do bogów.