
முதன்மைத் தீம்: நோயை பகைமை கொண்ட செயற்பாட்டாளர்கள் (hostile agents) எனக் கருதி அவற்றை விரட்டுவதன் மூலம் உயிர்ச் சக்தியை மீட்டெடுத்து, சமூக–யாக ஒழுங்கை மீண்டும் உறுதிப்படுத்துதல். துணைத் தீம்கள்: (1) மனிதரும் மாடுகளும் பாதிக்கப்படும் க்ருமி (புழு/பராசைட்) அழித்தல், (2) யக்ஷ்மா (சிதைவு/வாடல் நோய்) உடலின் குறிப்பிட்ட பகுதிகளிலிருந்து அகற்றுதல், (3) ருத்ர–பசுபதி மூலம் மாடுக் காவலும் இல்லச் செழிப்பும், (4) யாகக் குறை/பாவம் (ஏனஸ்/துரிஷ்டி) நீக்கி அதை வெற்றியளிக்கும் ஹோமமாக (ஸ்விஷ்டி) மாற்றுதல், (5) இல்லத்து அக்னி வழியாக திருமண ஈர்ப்பு மற்றும் தாம்பத்திய நிலைத்தன்மை. நடைமுறை கவனம்: நோய் மேலாண்மை—குறிப்பாக பராசைட்/க்ருமி மற்றும் சிதைவுநோய்களின் நிவாரணம்; மேலும் கால்நடை நலம் மற்றும் இல்ல நலன்.
அதர்வவேதம் 2.31 என்பது க்ரிமி—உடலில் குடியிருக்கும் புழுக்கள்/பராசீடுகள் என்றும், நோயை உண்டாக்கும் பகைமைச் சக்திகள் என்றும் கருதப்படுபவை—அவற்றை அழித்து வெளியேற்றும் பைஷஜ்ய (சிகிச்சை) மந்திரமாகும். இங்கு குணமடைதல் என்பது மீண்டும் மீண்டும் நசுக்கி அடிக்கும் செயல் என வரையப்படுகிறது: இந்திரனின் த்ருஷத் (அரைக்கும் கல்) மற்றும் அதர்வண வாக் (செயலாற்றும் புனித வாக்கு) ஆகியவை உடலின் ஒவ்வொரு இடத்திலும் உள்ள க்ரிமிகளைத் தூளாக்கி, அவற்றின் ‘ஜனிம’ (பிறப்பு/உற்பத்தி) என்பதையே துண்டித்து, மீண்டும் திரும்ப வராமல் தடுக்கும் செயலாற்றும் சக்திகளாகக் கூறப்படுகின்றன.
அதர்வவேதம் 2.32 என்பது க்ரிமி-நாசன (புழு/பராசீட்டு அழிப்பு) வைத்திய-மந்திரமாகும். இதில் உதயமும் அஸ்தமனமும் அடையும் ஆதித்யனின் ரஷ்மிகள் எரிக்கும், தேடிச் சுடும் ஆயுதமாகக் கூப்பிடப்படுகின்றன; உட்புறப் பராசீட்டுகளை—குறிப்பாக மாடுகளைப் பீடிக்கும் க்ரிமிகளை—சுட்டழிக்க. இந்த ஸூக்தம் சூரிய-சுத்திகரிப்பை அதர்வணிக ‘வாக்கே மருந்து’ என்ற கருத்துடன் இணைத்து, மந்திரத்தின் பிரஹ்மன் எல்லா வகை க்ரிமிகளையும்—உள்ளிருப்பவை, சுற்றி ஒட்டியவை, பெரியவை, சிறியவை—நசுக்கி வெளியேற்றுகிறது; இதனால் உயிர்வளம், ஆரோக்கியம், உற்பத்தித்திறன் மீண்டும் நிலைபெறுகிறது.
இந்த அதர்வவேத மருத்துவச் சூக்தம் யக்ஷ்மத்திற்கு எதிரான, அறுவைச் செயலைப் போல் சொல்வழி “உரித்தெடுக்கும்/வேர் அறுக்கும்” (வாசிக-உத்கனனம்) மந்திரமாகும். யக்ஷ்மம் உடலின் குறிப்பிட்ட உறுப்புகளிலும் திசுக்களிலும் குடியிருக்கும், உடலைச் சிதைக்கும் நோய்-பிசாசாகக் கருதப்படுகிறது. உடற்பாகங்களை உடற்கூறியல் வரிசையில் முறையாகப் பெயரிட்டு, மீண்டும் மீண்டும் “நாங்கள் இதை உரித்தெடுக்கிறோம்/பிடுங்கி எடுக்கிறோம்” (vi vṛh-) என்று அறிவிப்பதன் மூலம், இந்த மந்திரம் பேய்-நீக்கச் சிகிச்சை போன்றதாகி—தலை மற்றும் உணர்வுறுப்புகளிலிருந்து உடற்பகுதி மற்றும் தோல் வரை நோயைத் தளர்த்தி வெளியே இழுத்தெடுக்கிறது. இறுதியில், முழு உடலையும் ஒருங்கே சுத்திகரித்து வெளியேற்றும் நிறைவிற்கு இது செல்கிறது; காஷ்யபருடன் தொடர்புடைய அதிகாரபூர்வமான குணப்படுத்தும் ஓட்டமும், ‘வீபர்ஹ’ (வேர் அறுக்கும்/எடுத்தெடுக்கும்) சக்தியும் இதை வலுப்படுத்துகின்றன.
அதர்வவேத ஸம்ஹிதை 2.34 என்பது சுருக்கமான அதர்வணிக பாதுகாப்பு‑மற்றும்‑பௌஷ்டிக மந்திரமாகும். இதில் பசுபதி (ருத்ரன்) இருகாலிகள் மற்றும் நால்காலிகள் ஆகியோரின் உரிய ஆண்டவன் என ஏற்றுக்கொண்டு, அவருக்குரிய பங்கை ‘நிஷ்க்ருதி’ (வாங்கி‑விடுவித்தல்/ஈடுசெய்தல்) என அர்ப்பணிப்பதன் மூலம் மாடுமந்தையும் மக்களும் நலமுடன் இருப்பது உறுதிசெய்யப்படுகிறது. பின்னர் இது வெற்றி‑விதியாக விரிகிறது: யஜமானனுக்காக பாதுகாப்பான ‘காது/பாதః’ (பாதை) திறக்க தேவர்களிடம் வேண்டப்படுகிறது; பகைவரின் கட்டுப்பாடுகளும் கண்காணிப்பும் அக்னியால் தளர்த்தப்படுகின்றன, விஸ்வகர்மனால் பாதுகாப்பு அளிக்கப்படுகிறது—இதனால் செல்வம், மந்தை‑வளர்ச்சி, சந்ததி ஆகியவை குன்றாமல் நிலைத்திருக்கும்.
AV 2.35 என்பது விஸ்வகர்மனைப் போற்றும் ஸூக்தம்; யாகத்தில் ஏற்பட்ட தவறு (துரிஷ்டி/ஏனஸ்) நீங்கவும், தோல்வியடைந்ததாகத் தோன்றும் ஹவியை வெற்றி தரும், செல்வம் அளிக்கும் ‘ஸ்விஷ்டி’யாக மாற்றவும் இது பயன்படுகிறது. இதில் யாகம் ஒரு உயிருள்ள உடலாகக் கருதப்படுகிறது—கண், வாய், வாக்கு, கேள்வி, மனம் ஆகியவற்றுடன்—அதன் எந்த அங்கம் சேதமடைந்தாலும் அண்டத் தச்சன் விஸ்வகர்மன் அதை மீண்டும் வடித்து முழுமையாக்குவான். இதன் ஆற்றல் மீட்பில் உள்ளது: ‘நஷ்ட’மானது—பங்குகள், துளிகள், செழிப்பு, நலன்—அவற்றை மீண்டும் அழைத்து, யஜமானனையும் அவன் இல்லத்தாரையும் யாகத்தின் சரியான ஒழுங்குடன் மறுபடியும் ஒருங்கிணைக்கிறது.
அதர்வவேதம் 2.36 என்பது இல்லறத் திருமணச் சடங்குக்கான மந்திரமாகும்; இது ஒரு கன்னியிடம் பொருத்தமான கணவரை ஈர்த்து வரச் செய்து, சமூக ஏற்றுக்கொள்ளல், செழிப்பு, மனஒற்றுமை ஆகியவற்றின் மூலம் அந்த இணைப்பை நிலைநிறுத்துகிறது. இல்லத்தின் நடுவரான அக்னியையும், ‘பங்கு’ மற்றும் நல்வாழ்வு (சௌபாக்யம்) வழங்குபவரான பகாவையும் அழைத்து, இச்சூக்தம் கன்னியை வரன்களிடையே இனிமையானவளாக ஆக்கவும், கோபமும் அவமதிப்பும்/குற்றமுணர்வும் அற்ற திருமணத்தை உறுதிப்படுத்தவும் நோக்குகிறது.