Sukta 83

Mantra 1

युवां नरा पश्यमानास आप्यं प्राचा गव्यन्तः पृथुपर्शवो ययुः । दासा च वृत्रा हतमार्याणि च सुदासमिन्द्रावरुणावसावतम् ॥

ହେ ନରା (ବୀର) ଇନ୍ଦ୍ର-ବରୁଣ! ତୁମେ ଦୁହେଁ, ଆପ୍ୟ (ଜୀବନଦାୟକ) ଜଳକୁ ଦେଖି, ପ୍ରାଚୀ ଦିଗକୁ ଆଗେଇଲ—ଗବ୍ୟ (କିରଣ/ଗୋ) ଖୋଜୁଥିବା, ବିଶାଳ ପାର୍ଶ୍ୱବାନ (ପ୍ରବଳ ବଳବାନ)। ତୁମେ ଦାସ (ଦାସ୍ୟୁ) ବାଧା ଓ ବୃତ୍ରର ଆବରଣକୁ ହତ କଲ; ଏବଂ ସୁଦାସ (ସୁ-ଦାତା)ଙ୍କୁ ଓ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଆର୍ୟ ବୃଦ୍ଧିକୁ ନିଜ ବଳରେ ସହାୟତା-ରକ୍ଷା ଦେଲ।

Mantra 2

यत्रा नरः समयन्ते कृतध्वजो यस्मिन्नाजा भवति किं चन प्रियम् । यत्रा भयन्ते भुवना स्वर्दृशस्तत्रा न इन्द्रावरुणाधि वोचतम् ॥

ଯେଉଁଠାରେ, ହେ ନରା, ଯୁଦ୍ଧରତ ପୁରୁଷମାନେ ଧ୍ୱଜ ସ୍ଥାପି ଏକତ୍ର ହୁଅନ୍ତି; ଯେଉଁଠାରେ ସେଇ ସଂଘର୍ଷ କାହାର ପ୍ରିୟ ରହେନାହିଁ; ଯେଉଁଠାରେ ସ୍ୱର୍ଦୃଶ (ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଦେଖୁଥିବା) ଭୁବନମାନେ ମଧ୍ୟ ଭୟରେ କମ୍ପିଥାନ୍ତି—ସେଠାରେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର-ବରୁଣ, ଆମ ଉପରେ ଅଧି ବୋଚତମ୍: ଆମ ମନେ ସ୍ଥିରତା ଓ ଦିଗ୍ଦର୍ଶନ ଦେଇଥିବା ବଚନ ସ୍ଥାପନ କର।

Mantra 3

सं भूम्या अन्ता ध्वसिरा अदृक्षतेन्द्रावरुणा दिवि घोष आरुहत् । अस्थुर्जनानामुप मामरातयोऽर्वागवसा हवनश्रुता गतम् ॥

ଭୂମିର ଅନ୍ତମାନେ ଏକାସାଥି କମ୍ପୁଥିବା ପରି ଦେଖାଗଲା; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର-ବରୁଣ, ଘୋଷ ଦିବିକୁ ଆରୁଢ଼ ହେଲା। ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶତ୍ରୁବଳ ମୋ ଉପରେ ଉଠିଲା; ହବନଶ୍ରୁତା (ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣୁଥିବା) ତୁମେ, ଅବସା (ସହାୟତା) ସହିତ ଅର୍ବାକ୍—ନିକଟରୁ—ଆମ ପାଖକୁ ଆସ; ଅନ୍ତର୍ଗତ ଭିତ୍ତିକୁ ପୁନଃସ୍ଥାପନ କରୁଥିବା ରକ୍ଷା ଦିଅ।

Mantra 4

इन्द्रावरुणा वधनाभिरप्रति भेदं वन्वन्ता प्र सुदासमावतम् । ब्रह्माण्येषां शृणुतं हवीमनि सत्या तृत्सूनामभवत्पुरोहितिः ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର-ବରୁଣ! ତୁମ ବଧଶକ୍ତିଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଅପ୍ରତିହତ ପ୍ରତିରୋଧକୁ ଭେଦିଦେଲ; ସୁଦାସଙ୍କୁ ସହାୟତା ଆଗକୁ ଆଣିଦେଲ। ହବିର୍ମାର୍ଗେ (ଯଜ୍ଞଯାତ୍ରାରେ) ତାଙ୍କର ବ୍ରହ୍ମାଣି—ମନ୍ତ୍ର—ଶୁଣ; ତୃତ୍ସୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସତ୍ୟ ପୁରୋହିତିଃ (ଅଗ୍ରଣୀ ମାର୍ଗଦର୍ଶକ ଶକ୍ତି) ସ୍ଥାପିତ ହେଲା, ଯାତ୍ରାର ଆଗରେ ନେଇଗଲା।

Mantra 5

इन्द्रावरुणावभ्या तपन्ति माघान्यर्यो वनुषामरातयः । युवं हि वस्व उभयस्य राजथोऽध स्मा नोऽवतं पार्ये दिवि ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର-ବରୁଣ! ଅଦାତା ଶତ୍ରୁବଳ ଆମ ମାଘା (ଦାନ/ସମୃଦ୍ଧି) ଓ ଆର୍ୟ ବୃଦ୍ଧିକୁ ଦଗ୍ଧ କରୁଛି। କାରଣ ତୁମେ ଉଭୟ ପାର୍ଶ୍ୱର ବସୁର ରାଜା—ଭିତରେ ଓ ବାହାରେ; ତେଣୁ ପରଦିବି, ଉଚ୍ଚ ଲୋକରେ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।

Mantra 6

युवां हवन्त उभयास आजिष्विन्द्रं च वस्वो वरुणं च सातये । यत्र राजभिर्दशभिर्निबाधितं प्र सुदासमावतं तृत्सुभिः सह ॥

ଯୁଦ୍ଧରେ ଉଭୟ ପକ୍ଷ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରେ—ଜୟ ପାଇଁ, ହେ ସତ୍ୟଧନର ଅଧିପତି ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବରୁଣ! ଯେଉଁଠାରେ ଦଶ ରାଜା ସୁଦାସଙ୍କୁ ଦବାଇ ରଖିଥିଲେ, ସେଠାରେ ତୁମେ ତୃତ୍ସୁମାନଙ୍କ ସହ ତାଙ୍କୁ ଆଗକୁ ଆଣିଲ; ସଂକୋଚର ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଆତ୍ମବଳକୁ ଉଦ୍ଧତ କରି ଉଠାଇଲ।

Mantra 7

दश राजानः समिता अयज्यवः सुदासमिन्द्रावरुणा न युयुधुः । सत्या नृणामद्मसदामुपस्तुतिर्देवा एषामभवन्देवहूतिषु ॥

ଦଶ ରାଜା ଏକତ୍ର ସମିତ ହେଲେ—ଯଜ୍ଞବିହୀନ; ଇନ୍ଦ୍ର-ବରୁଣ ସୁଦାସଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଦଢ଼ ହୋଇ ଦାଁଡ଼ାଇଥିବାବେଳେ ସେମାନେ ସୁଦାସଙ୍କ ସହ ସତ୍ୟରୂପେ ଯୁଦ୍ଧ କରିପାରିଲେ ନାହିଁ। ଗୃହେ ଆସନଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ନରମାନଙ୍କ ସତ୍ୟ-ସ୍ତୁତି ଫଳବତୀ ହେଲା; ଦେବହୂତିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦେବମାନେ ନିଜେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସନ୍ନିହିତ ହେଲେ।

Mantra 8

दाशराज्ञे परियत्ताय विश्वतः सुदास इन्द्रावरुणावशिक्षतम् । श्वित्यञ्चो यत्र नमसा कपर्दिनो धिया धीवन्तो असपन्त तृत्सवः ॥

ଦଶରାଜ୍ଞମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଘେରିଆସୁଥିବା ଆକ୍ରମଣରେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର-ବରୁଣ, ତୁମେ ଉଭୟ ସୁଦାସଙ୍କୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କରିଲ। ଯେଉଁଠାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତୃତ୍ସୁମାନେ—ଜଟାଧାରୀ—ନମସ୍କାରରେ ନମି, ଧିୟା (ଅନ୍ତର୍ଦୃଷ୍ଟି)ରେ ଧୀମନ୍ତ ହୋଇ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ, ସେଠାରେ ଅନ୍ତଃସଂଯମ ହିଁ ଶକ୍ତି ହେଲା।

Mantra 9

वृत्राण्यन्यः समिथेषु जिघ्नते व्रतान्यन्यो अभि रक्षते सदा । हवामहे वां वृषणा सुवृक्तिभिरस्मे इन्द्रावरुणा शर्म यच्छतम् ॥

ସମରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ବୃତ୍ର-ଆବରଣମାନଙ୍କୁ ଆଘାତ କରି ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି; ଅନ୍ୟଜଣେ ସଦା ଋତର ବ୍ରତମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ହେ ବୃଷଣମାନେ, ସୁବୃକ୍ତିମାନେ ସହ ଆମେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ—ହେ ଇନ୍ଦ୍ର-ବରୁଣ, ଆମକୁ ଶର୍ମ (ଶାନ୍ତି-ଆଶ୍ରୟ) ଦିଅ।

Mantra 10

अस्मे इन्द्रो वरुणो मित्रो अर्यमा द्युम्नं यच्छन्तु महि शर्म सप्रथः । अवध्रं ज्योतिरदितेॠतावृधो देवस्य श्लोकं सवितुर्मनामहे ॥

ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବରୁଣ, ମିତ୍ର ଓ ଅର୍ୟମା ପ୍ରକାଶମୟ ଦ୍ୟୁମ୍ନ—ଦୀପ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି—ସ୍ଥାପନ କରନ୍ତୁ; ମହାନ, ସର୍ବତ୍ର ବିସ୍ତୃତ ଶର୍ମ—ଶାନ୍ତି ଓ ଆଶ୍ରୟ—ଦିଅନ୍ତୁ। ଋତଦ୍ୱାରା ବୃଦ୍ଧିପ୍ରାପ୍ତ ଅଦିତିର ଅପତିତ ଜ୍ୟୋତିକୁ ଆମେ ଧ୍ୟାନ କରୁ; ଏବଂ ଦେବ ସବିତୃଙ୍କ ଶ୍ଲୋକ—ପ୍ରେରିତ ସ୍ତୁତି—ମନେ ଧାରଣ କରୁ।