Sukta 83

Mantra 1

युवां नरा पश्यमानास आप्यं प्राचा गव्यन्तः पृथुपर्शवो ययुः । दासा च वृत्रा हतमार्याणि च सुदासमिन्द्रावरुणावसावतम् ॥

হে নৰা, হে ইন্দ্ৰ-বৰুণ! তোমালোক দুয়ো, আপ্য (জলীয়) সত্য-জলসমূহ দেখিয়া, গব্যন্তঃ (গো-ধন/কিৰণ-অন্বেষী) হৈ, বিস্তৃত-পাৰ্শ্ব (পৃথুপৰ্শৱঃ) শক্তিসম্পন্ন ৰূপে আগলৈ অগ্ৰসৰ হ’লা। তোমালোক দাস-বাধা আৰু বৃত্ৰ-আৱৰকসমূহ বধ কৰিলা; আৰু সুদাসক, তথা আমাৰ ভিতৰত আৰ্য-বৃদ্ধিক, নিজ বলৰ সহায়ে ৰক্ষা-সহায় দান কৰিলা।

Mantra 2

यत्रा नरः समयन्ते कृतध्वजो यस्मिन्नाजा भवति किं चन प्रियम् । यत्रा भयन्ते भुवना स्वर्दृशस्तत्रा न इन्द्रावरुणाधि वोचतम् ॥

য’ত্ৰ নৰসকল সমৰলৈ সমবেত হয়, কৃতধ্বজ (উত্তোলিত ধ্বজা) হৈ; য’ত্ৰ সংঘৰ্ষ কাৰো প্ৰিয় নহয়; য’ত্ৰ স্বর্দৃশ (স্বৰ্গ-দৰ্শী) ভুবনসমূহো ভয়ত কঁপে—তাত, হে ইন্দ্ৰ-বৰুণ, আমাৰ ওপৰত অধি (উপৰ পৰা) বচন কওক; আমাৰ চেতনাত স্থিৰতা আৰু দিশা দিয়া পথপ্ৰদ বাণী স্থাপন কৰক।

Mantra 3

सं भूम्या अन्ता ध्वसिरा अदृक्षतेन्द्रावरुणा दिवि घोष आरुहत् । अस्थुर्जनानामुप मामरातयोऽर्वागवसा हवनश्रुता गतम् ॥

ভূমিৰ অন্তসমূহ একেলগে কঁপা যেন দেখা গ’ল; হে ইন্দ্ৰ-বৰুণ, দিবিলৈ গর্জন উঠিল। জনসমূহৰ মাজৰ পৰা অমরাতয়ঃ (শত্রু-দুৰ্ভাৱনা) মোৰ ওপৰত উঠি আহিল; হে হৱনশ্ৰুতা (আহ্বান-শ্ৰোতা), নিকটৰ পৰা সহায়সহ আমাৰ ওচৰলৈ আহক—সেই ৰক্ষা আনক যি অন্তৰ-ভূমি পুনৰ স্থিৰ কৰে।

Mantra 4

इन्द्रावरुणा वधनाभिरप्रति भेदं वन्वन्ता प्र सुदासमावतम् । ब्रह्माण्येषां शृणुतं हवीमनि सत्या तृत्सूनामभवत्पुरोहितिः ॥

হে ইন্দ্ৰ-বৰুণ, তোমালোকৰ বধশক্তিৰে অপ্রতিহত প্ৰতিবন্ধ ভাঙি পেলাই, সুদাসলৈ সহায় আগবঢ়ালাহ। হৱিৰ গমন-মাৰ্গত (হৱীমনি) তেওঁলোকৰ ব্ৰহ্মাণি শুনা; তৃত্সুসকলৰ বাবে সত্য পুৰোহিতি স্থাপিত হ’ল—যাত্ৰাৰ আগত পথ দেখুৱাই।

Mantra 5

इन्द्रावरुणावभ्या तपन्ति माघान्यर्यो वनुषामरातयः । युवं हि वस्व उभयस्य राजथोऽध स्मा नोऽवतं पार्ये दिवि ॥

হে ইন্দ্ৰ-বৰুণ, অদাতা বৈৰী শক্তিসমূহে আমাৰ মাঘানী (দান-সমৃদ্ধি) আৰু আৰ্য-বৃদ্ধিক দগ্ধ কৰে। কিয়নো তোমালোক দুয়ো দিশৰ ধনৰ ৰাজা—ভিতৰ আৰু বাহিৰ; সেয়ে দূৰ-দিব্য পৰিসৰত, পাৰ্য দিৱিত, আমাক ৰক্ষা কৰা।

Mantra 6

युवां हवन्त उभयास आजिष्विन्द्रं च वस्वो वरुणं च सातये । यत्र राजभिर्दशभिर्निबाधितं प्र सुदासमावतं तृत्सुभिः सह ॥

যুদ্ধসমূহত উভয় পক্ষেই তোমালোকক আহ্বান কৰে—জয়ৰ বাবে, হে সত্য ধনৰ অধিপতি ইন্দ্ৰ আৰু বৰুণ। য’ত দহ ৰজাই সুদাসক নিবার্ধিত কৰি চেপি ধৰিছিল, ত’ত তৃত্সুসকলৰ সৈতে তুমি তাক আগবঢ়াই তুলিলা।

Mantra 7

दश राजानः समिता अयज्यवः सुदासमिन्द्रावरुणा न युयुधुः । सत्या नृणामद्मसदामुपस्तुतिर्देवा एषामभवन्देवहूतिषु ॥

দশ ৰাজা একেলগে সমবেত হৈ, যজ্ঞবিহীন, ইন্দ্ৰ-বৰুণে সুদাসৰ পক্ষ লোৱাত, সুদাসৰ সৈতে সত্যৰূপে যুঁজিব নোৱাৰিলে। গৃহাসীন নৰসকলৰ সত্য-উপস্তুতি ফলৱতী হ’ল; দেৱাহূতিসমূহত দেৱতাসকল তেওঁলোকৰ বাবে উপস্থিত হ’ল।

Mantra 8

दाशराज्ञे परियत्ताय विश्वतः सुदास इन्द्रावरुणावशिक्षतम् । श्वित्यञ्चो यत्र नमसा कपर्दिनो धिया धीवन्तो असपन्त तृत्सवः ॥

দশ ৰজাৰ চাৰিওফালৰ পৰা ঘূৰণীয়া আক্রমণত, হে ইন্দ্ৰ-বৰুণ, তোমালোক দুয়ো সুদাসক শিক্ষা দি দৃঢ় কৰিলে। য’ত উজ্জ্বল-নিষ্পেষণকাৰী তৃত্সুসকল, গাঁঠ-লগা কেশধাৰী, নমস্কাৰে নত হৈ, ধিয়াৰে ধীমান হৈ আগবাঢ়িছিল—সেই ঠাইতে অন্তৰ-নিয়ম শক্তি হ’ল।

Mantra 9

वृत्राण्यन्यः समिथेषु जिघ्नते व्रतान्यन्यो अभि रक्षते सदा । हवामहे वां वृषणा सुवृक्तिभिरस्मे इन्द्रावरुणा शर्म यच्छतम् ॥

তোমালোকৰ এজন যুদ্ধসমূহত বৃত্ৰ-আবৰণসমূহ ধ্বংস কৰে; আনজন সদা ঋতৰ বিধানসমূহ ৰক্ষা কৰে। হে বৃষণ ইন্দ্ৰ-বৰুণ, সুসজ্জিত বচনেৰে আমি তোমালোকক আহ্বান কৰোঁ—আমালৈ শর্ম, শান্তি আৰু আশ্ৰয় দিয়া।

Mantra 10

अस्मे इन्द्रो वरुणो मित्रो अर्यमा द्युम्नं यच्छन्तु महि शर्म सप्रथः । अवध्रं ज्योतिरदितेॠतावृधो देवस्य श्लोकं सवितुर्मनामहे ॥

অস্মাত্‌ ভিতৰে ইন্দ্ৰ, বৰুণ, মিত্ৰ আৰু আৰ্যমা—আমালৈ দ্যুতিময় ঐশ্বৰ্য-সমৃদ্ধি, মহৎ আৰু সৰ্বব্যাপী শৰণ-শান্তি দান কৰক। ঋত-বৃদ্ধ, সত্যৰ বিকাশে বঢ়া অদিতিৰ অচ্যুত জ্যোতি আমি ধ্যান কৰোঁ; দেৱ সৱিতৃৰ শ্লোক—প্ৰেৰিত বাণী—আমি মনত ধাৰণ কৰোঁ।