Adhyaya 41

Verse 1

करधम उवाच । केचिच्छिवं समाश्रित्य विष्णुमाश्रित्य वेधसम् । वर्णयंति परे मोक्षं त्वं तु कस्मात्तु मन्यसे

ကရဓမက ပြောသည်– «အချို့သည် ရှီဝကို အားကိုး၍၊ အချို့သည် ဝိෂ္ဏုကို အားကိုး၍၊ အချို့သည် ဝေဓသ (ဗြဟ္မာ) ကို အားကိုး၍ အမြင့်ဆုံး မောက္ခကို ရှင်းလင်းဖော်ပြကြသည်။ သို့သော် သင်က မောက္ခ၏ အမှန်တကယ် အခြေခံကို မည်သို့ ထင်မြင်သနည်း?»

Verse 2

महाकाल उवाच । अपारवैभवा देवास्त्रयोऽप्येते नरर्षभ । योगींद्राणामपि त्वत्र चेतो मुह्यति किं मम

မဟာကာလက ပြောသည်– «ဤဘုရားသုံးပါးသည် အကန့်အသတ်မရှိသော မဟာတန်ခိုးရှိကြသည်၊ လူတို့အနက် အထူးမြတ်သူရေ။ ဤအမှု၌ ယောဂီအကြီးအကဲတို့၏ စိတ်ပင် မောဟဖြစ်တတ်သည်—ထိုသို့ဆိုလျှင် ငါက ဘာဖြစ်မည်နည်း?»

Verse 3

पुरा किलैवं मुनयो नैमिषारण्यवासिनः । संदिह्यांतः श्रेष्ठतायां ब्रह्मलोकमुपागमन्

ရှေးကာလတစ်ခါတွင် နိုင်မိရှာရဏ္ယ၌ နေထိုင်သော မုနိတို့သည် အမြင့်ဆုံးသူ မည်သူနည်းဟု သံသယဖြစ်ကြ၍ ဗြဟ္မလောကသို့ သွားရောက်ကြသည်။

Verse 4

तस्मिन्क्षणे विरिंचोऽपि श्लोकं प्रह्वोऽब्रवीत्किल । अनंताय नमस्तस्मै यस्यांतो नोपलभ्यते

ထိုခဏ၌ပင် ဝိရိဉ္စ (ဗြဟ္မာ) သည်လည်း ညွှတ်နမ့်ကာ ဤဂါထာကို ဆိုခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်– «အဆုံးမတွေ့နိုင်သော အနန္တတော်ထံ နမസ്കာရပါ၏»။

Verse 5

महेशाय च भक्ते द्वौ कृपायेतां सदा मयि । ततः श्रेष्ठं च तं मत्वा क्षीरोदं मुनयो ययुः

“မဟေရှာနှင့် ဘက္တ—ထိုနှစ်ဦးသည် ကျွန်ုပ်အပေါ် အစဉ်မပြတ် ကရုဏာတော်ပြပါစေ။” ထို့နောက် ထိုအရပ်ကို အမြင့်မြတ်ဆုံးဟု သတ်မှတ်ကာ မုနိတို့သည် နို့ပင်လယ် (ခ္ṣီရောဒ) သို့ သွားကြ၏။

Verse 6

तत्र योगेश्वरः श्लोकं प्रबुध्यन्नमुमब्रवीत् । ब्रह्माणं सर्वभूतेषु परमं ब्रह्मरूपिणम्

ထိုနေရာ၌ ယောဂ၏ အရှင်သည် (သူတို့၏) အသိဉာဏ်ကို နိုးကြားစေကာ ဤဂါထာကို မိန့်တော်မူ၏—“သတ္တဝါအပေါင်းတို့အတွင်း၌ တည်ရှိသော ဗြဟ္မာသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ပရမဗြဟ္မန်၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်တော်ပင် ဖြစ်သည်”။

Verse 7

सदाशिवं च वंदे तौ भवेतां मंगलाय मे । ततस्ते विस्मिता विप्रा अपसृत्य ययुः पुनः

“ထို့ပြင် စဒါရှီဝကိုလည်း ကျွန်ုပ် ဦးညွှတ်ဝတ်ပြု၏။ ထိုနှစ်ပါးသည် ကျွန်ုပ်အတွက် မင်္ဂလာဖြစ်ပါစေ။” ထို့နောက် အံ့ဩသွားသော ဗြာဟ္မဏ မုနိတို့သည် နောက်ဆုတ်ကာ ထပ်မံ ထွက်ခွာကြ၏။

Verse 8

कैलासे ददृशुः स्थाणुं वदंतं गिरिजां प्रति । एकादश्यां प्रनृत्यानि जागरे विष्णुसद्मनि

ကೈလာသတောင်ပေါ်၌ သူတို့သည် စ္ထာဏု (ရှီဝ) ကို ဂိရိဇာ (ပါရဝတီ) ထံသို့ ပြောဆိုနေသည်ကို မြင်ကြ၏။ ထို့ပြင် ဧကာဒသီနေ့၌ ဗိṣ္ဏု၏ နန်းတော်တွင် ညအိပ်ဝတ်ပြု (ဇာဂရ) အတွင်း အကအနုပညာများ ပြုလုပ်ကြ၏။

Verse 9

सदा तपस्यां चरामि प्रीत्यर्थं हरिवेधसोः । श्रुत्वेति चापसृत्यैव खिन्नास्ते मुनयोऽब्रुवन्

(သူမိန့်တော်မူသည်—) “ဟရီနှင့် ဝေဓသ (ဗြဟ္မာ) တို့၏ ပီတိအတွက် ကျွန်ုပ်သည် အစဉ် တပဿယာကို ကျင့်သုံး၏။” ထိုသို့ကြားလျှင် မုနိတို့သည် ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်ကာ စိတ်ညစ်ညူးစွာ ပြောကြ၏။

Verse 10

यद्वा देवा न संयांति पारं ये च परस्परम् । तत्सृष्टसृष्टसृष्टेषु गणना काऽस्मदादिषु

နတ်တို့တောင် အချင်းချင်း၏ အဆုံးစွန်သော အကန့်အသတ်ကို မရောက်နိုင်သေးလျှင်၊ ဖန်ဆင်းခြင်းမှ ဖန်ဆင်းခြင်း ထပ်တလဲလဲ ဖြစ်ပေါ်သော ဖန်ဆင်းမှုများအတွင်း၌—ကျွန်ုပ်တို့ကဲ့သို့သော သတ္တဝါများကို ဘာကို ရေတွက်နှိုင်းယှဉ်နိုင်မည်နည်း။

Verse 11

उत्तमाधममध्यत्वममीषां वर्णयंति ये । असत्यवादिनः पापास्ते यांति निरयं ध्रुवम्

ဤသတ္တဝါမြတ်တို့ကို ‘အမြင့်၊ အနိမ့်၊ အလယ်’ ဟု ခွဲခြားဖော်ပြသူတို့သည် မုသာပြောသော အပြစ်သားများဖြစ်၍ နရကသို့ မလွဲမသွေ သွားရမည်။

Verse 12

एवं ते निश्चियामासुर्नैमिषेया स्तपस्विनः । सत्यमेतच्च राजेंद्र ममापीदं मतं स्फुटम्

ထို့ကြောင့် နိုင်မိဿ၏ တပသီ ရှင်ရသေ့တို့သည် ဤသို့ ဆုံးဖြတ်ကြ၏။ “ဤအရာသည် အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်သည်၊ အို မင်းတို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံးသော မင်းကြီး၊ ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ်၏ အမြင်လည်း ထင်ရှားစွာ ထိုနည်းတူပင်” ဟု။

Verse 13

जापकानां सहस्राणि वैष्मवानां तथैव च । शैवानां च विधिं विष्णुं स्थाणुं चाप्यन्वमूमुचन्

ဂျပ (မန္တရ) ရွတ်ဆိုသူ ထောင်ပေါင်းများစွာ—ဝိုင်ရှ္ဏဝတို့လည်းကောင်း၊ ရှိုင်ဝတို့လည်းကောင်း—ဗိဓိ (ဗြဟ္မာ)၊ ဗိဿဏုနှင့် စ္ထာဏု (ရှီဝ) ကိုလည်း လိုက်နာကာ ရိုသေကန်တော့ကြ၏။

Verse 14

तस्माद्यस्य मनोरागो यस्मिन्देवे भवेत्स्फुटम् । स तं भजेद्विपापः स्यान्ममेदं मतमुत्तमम्

ထို့ကြောင့် မည်သည့်ဒေဝတားအပေါ်သို့ လူတစ်ဦး၏နှလုံးသားက ထင်ရှားစွာ ဆွဲဆောင်ခံရသနည်း၊ ထိုဒေဝတားကိုပင် ကိုးကွယ်ပါစေ; ထိုသူသည် အပြစ်မှ လွတ်ကင်းမည်။ ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ်၏ အမြင့်ဆုံးသော အမြင်ဖြစ်သည်။

Verse 15

करंधम उवाच । कानि पापानि विप्रेंद्र यैस्तु संमूढचेतसः । न वेदेषु न धर्मेषु रतिमापद्यते मनः

ကရန္ဓမက ပြောသည်။ အို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်၊ လူ၏စိတ်ကို မောဟဖြစ်စေ၍ ဝေဒများ၌လည်း မနှစ်သက်၊ ဓမ္မ၌လည်း မနှစ်သက်အောင် ပြုစေသော အပြစ်များသည် အဘယ်နည်း။

Verse 16

महाकाल उवाच । अधर्मभेदा विज्ञेयाश्चित्तवृत्तिप्रभेदतः । स्थूलाः सूक्ष्मा असूक्ष्माश्च कोटिभेदैरनेकशः

မဟာကာလက ပြောသည်။ အဓမ္မ၏ ခွဲခြားမှုများကို စိတ်၏ လှုပ်ရှားပုံအမျိုးမျိုးအလိုက် သိမြင်ရမည်။ ၎င်းတို့သည် အကြမ်း၊ အနု၊ အလယ်အလတ်ဟူ၍ မျိုးကွဲများစွာ၊ ကောဋိပေါင်းများစွာဖြင့် ပေါ်ထွန်းသည်။

Verse 17

तत्र ये पापनिचयाः स्थूला नरकहेतवः । ते समासेन कथ्यंते मनोवाक्कायसाधनाः

ထိုအထဲတွင် နရက၏ အကြောင်းဖြစ်သော အကြမ်းအပြစ်စုများကို ယခု အကျဉ်းချုပ် ပြောမည်။ ၎င်းတို့သည် စိတ်၊ စကား၊ ကိုယ်ကာယဖြင့် ပြုလုပ်သော အပြစ်များဖြစ်သည်။

Verse 18

परस्त्रीद्रव्यसंकल्पश्चेतसानिष्टचिंतनम् । अकार्याभिनिवेशश्च चतुर्द्धा कर्म मानसम्

စိတ်ဖြင့် ပြုသော ကမ္မသည် လေးမျိုးရှိသည်။ သူတစ်ပါး၏ မယား သို့မဟုတ် သူတစ်ပါး၏ ဥစ္စာကို လိုချင်တပ်မက်ခြင်း၊ မကောင်းသော အကြံအစည်ကို စိတ်ထဲတွင် တွေးတောခြင်း၊ မလုပ်သင့်သော အလုပ်၌ အတင်းအကျပ် စွဲမြဲနေခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

Verse 19

अनिबद्धप्रलापित्वमसत्यं चाप्रियं च यत् । परापवादपैशुन्यं चतुर्धा कर्म वाचिकम्

စကားဖြင့် ပြုသော ကမ္မသည် လေးမျိုးရှိသည်။ အစီအစဉ်မရှိသော ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောဆိုခြင်း၊ မုသားပြောခြင်း၊ ကြမ်းတမ်း၍ မနှစ်သက်ဖွယ် စကားပြောခြင်း၊ နှင့် သူတစ်ပါးကို နောက်ကွယ်မှ အပြစ်တင်ကဲ့ရဲ့ခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။

Verse 20

अभक्ष्यभक्षणं हिंसा मिथ्या कामस्य सेवनम् । परस्वानामुपादानं चतुर्धा कर्म कायिकम्

ကိုယ်ကာယကံသည် လေးမျိုးရှိသည်—မစားသင့်သောအရာကို စားခြင်း၊ အကြမ်းဖက်ဟింసာပြုခြင်း၊ မသင့်လျော်သောကာမကို လိုက်စားခြင်း၊ သူတစ်ပါး၏ဥစ္စာကို ယူခြင်း။

Verse 21

इत्येतद्द्वादशविधं कर्म प्रोक्तं त्रिसंभवम् । अस्य भेदान्पुनर्वक्ष्ये येषां फलमनंतकम्

ဤသို့ စိတ်၊ နှုတ်၊ ကိုယ် ဟူသော သုံးလမ်းမှ ပေါ်ပေါက်သော ကံ ၁၂ မျိုးကို ဆိုပြီးပြီ။ ယင်း၏ ခွဲခြားချက်များကို ထပ်မံရှင်းပြမည်၊ အကျိုးဆက်သည် အဆုံးမရှိ။

Verse 22

ये द्विषंति महादेवं संसारार्णवतारकम् । सुमहात्पातकोपेतास्ते यांति नरकाग्निषु

သံသရာပင်လယ်ကို ကူးတင်ပေးသော မဟာဒေဝကို မုန်းတီးသူတို့သည် အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်များကို ထမ်းပိုးထား၍ နရကမီးထဲသို့ ကျရောက်ကြသည်။

Verse 23

महांति पातकान्याहुर्निरंतरफलानि षट् । नाभिनंदंति ये दृष्ट्वा शंकरं न स्तुवंति ये

အကျိုးပေးမှု မပြတ်တောက်သော အပြစ်ကြီး ခြောက်ပါးရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထိုအထဲတွင် ရှင်ကရကို မြင်လျှင် မပျော်ရွှင်သူနှင့် မချီးမွမ်းသူတို့ ပါဝင်သည်။

Verse 24

यथेष्टचेष्टा निःशंकाः संतिष्ठंति रमंति च । उपचारविनिर्मुक्ताः शिवस्य गुरुसंनिधौ

ရှီဝ၏ ဂုရုအနီး၌ သူတို့သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ စိတ်ကြိုက် လှုပ်ရှားကြသည်—ရပ်နေကြလည်းကောင်း ကစားပျော်မြူးကြလည်းကောင်း—အပြင်ပန်း အခမ်းအနားနှင့် ရိုသေထုံးတမ်းတို့မှ လွတ်ကင်းလျက်။

Verse 25

शिवाचारं न मन्यंते शिवभक्तान्द्विषंति षट् । गुरुमार्त्तमशक्तं वा विदेशप्रस्थितं तथा

ရှီဝဝိနယကို မလေးစားဘဲ ရှီဝဘက်တများကို မုန်းတီးသူ ခြောက်မျိုးရှိသည်။ ဂုရုသည် ဒုက္ခရောက်သော်လည်း၊ မစွမ်းနိုင်သော်လည်း၊ သို့မဟုတ် အဝေးပြည်သို့ ထွက်ခွာသော်လည်း ဂုရုကို စွန့်ပစ်သူတို့နှင့် အလားတူသူများ ဖြစ်သည်။

Verse 26

अरिभिः परिभूतं वा यस्त्यजति स पापकृत् । तद्भार्यापुत्रमित्रेषु यश्चावज्ञां करोति वा

ရန်သူတို့က အရှက်ခွဲနှိပ်စက်သော်လည်း ဂုရုကို စွန့်ပစ်သူသည် အပြစ်ပြုသူ ဖြစ်၏။ ထို့အတူ မိမိ၏ ဇနီး၊ သားသမီး၊ မိတ်ဆွေတို့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုသူလည်း အပြစ်ရှိ၏။

Verse 27

इत्येतत्पातकं ज्ञेयं गुरुनिंदासमं महत् । ब्रह्मघ्नश्च सुरापश्च स्तेयी च गुरुतल्पगः

ဤအပြစ်ကို ဂုရုကို စော်ကားနိန္ဒာပြုခြင်းနှင့် တူညီသော မဟာအပြစ်ဟု သိမှတ်ရမည်။ ဗြာဟ္မဏကို သတ်သူ၊ အရက်သောက်သူ၊ ခိုးသူ၊ ဂုရု၏ အိပ်ရာကို ဖောက်ပြန်သူ—

Verse 28

महापातकिनस्त्वेते तत्संसर्गी च पंचमः । क्रोधाद्द्वेषाद्भयाल्लोभाद्ब्राह्मणस्य वदंति ये

ဤသူတို့သည် မဟာအပြစ်ရှင်များ (mahāpātakin) ဖြစ်ကြပြီး၊ သူတို့နှင့် ပေါင်းသင်းဆက်ဆံသူကို ပဉ္စမအဖြစ် ထည့်တွက်သည်။ ဒေါသ၊ မုန်းတီးမှု၊ ကြောက်ရွံ့မှု သို့မဟုတ် လောဘကြောင့် ဗြာဟ္မဏကို ဆန့်ကျင်၍ ပြောဆိုသူတို့—

Verse 29

मर्मांतिकं महादोषं ब्रह्मघ्नः स प्रकीर्तितः । ब्राह्मणं यः समाहूय याचमानमकिंचनम्

ထိုသူကို ဗြာဟ္မဏသတ်သူဟု ကြေညာကြသည်—နှလုံးကို ထိုးဖောက်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော အပြစ်ကြီးကို ကျူးလွန်သူဖြစ်၏—အလှူတောင်းနေသော ဆင်းရဲနွမ်းပါး၍ အရာမရှိသော ဗြာဟ္မဏကို ခေါ်ယူသူ ဖြစ်သည်။

Verse 30

पश्चान्नास्तीति यो ब्रूयात्स च वै ब्रह्महा स्मृतः । यश्च विद्याभिमानेन निस्तेजयति सद्द्विजम्

ကတိပေးပြီးမှ 'ဘာမှမရှိဘူး' ဟု ပြောသောသူသည် ဗြာహ్မဏကို သတ်သောသူဟု မှတ်ယူရမည်။ ပညာဂုဏ်မောက်လျက် သီလရှိသော ဗြာహ్မဏ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဖျက်ဆီးသောသူသည်လည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင် ဖြစ်သည်။

Verse 31

उदासीनः सभामध्ये ब्रह्महा स प्रकीर्तितः । मिथ्यागुणैः स्वमात्मानं नयत्युत्कर्षतां बलात्

အစည်းအဝေးအလယ်၌ လျစ်လျူရှုလျက် နေသောသူကို ဗြာహ్မဏသတ်သူဟု ကြေညာ၏။ မိမိကိုယ်ကို မဟုတ်မမှန်သော ဂုဏ်တို့ဖြင့် အတင်းအဓမ္မ မြှင့်တင်သောသူသည်လည်း...

Verse 32

विरुद्धं गुरुभिः सार्धं ब्रह्मघ्नः स प्रकीर्तितः । क्षुत्तृष्णातप्तदेहानां द्विजानां भोक्तुमिच्छताम्

ဆရာသမားများကို ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုသောသူသည် ဗြာహ్မဏသတ်သူဟု ဆို၏။ ဆာလောင်မွတ်သိပ်ခြင်းကြောင့် ပူလောင်သော ကိုယ်ရှိ၍ အစာစားလိုသော ဗြာహ్မဏတို့အား...

Verse 33

यः समाचरते विघ्नं तमाहुर्ब्रह्मगातकम् । पिशुनः सर्वलोकानां छिद्रान्वेषणतत्परः

အတားအဆီးပြုလုပ်သောသူကို ဗြာహ్မဏသတ်သူဟု ခေါ်၏။ သူတစ်ပါး၏ အပြစ်ကို အမြဲရှာဖွေတတ်သော ကုန်းတိုက်သူသည်...

Verse 34

उद्वेगजननः क्रूरः स च वै ब्रह्महा स्मृतः । गवां तृषाभिभूतानां जलार्थमुपसर्पताम्

ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်၍ စိတ်ဆင်းရဲခြင်းကို ဖြစ်စေသောသူသည် ဗြာహ్မဏသတ်သူ မည်၏။ အထူးသဖြင့် ရေငတ်၍ ရေဆီသို့ လာသော နွားတို့ကို တားဆီးသောသူတည်း။

Verse 35

यः समाचरते विघ्नं तमाहुर्ब्रह्मघातकम् । परदोषं परिज्ञाय नृपकर्णे जपेत यः

အတားအဆီးကို ရည်ရွယ်၍ ပြုလုပ်သူကို «ဗြဟ္မဏသတ်သူ» ဟု ခေါ်ကြ၏။ ထို့အတူ အခြားသူ၏ အပြစ်ကို သိလျက်နှင့် မင်း၏ နားထဲသို့ မန္တရားကဲ့သို့ လျှို့ဝှက်စကားဖြင့် တိုးတိုးပြောသူလည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်၏။

Verse 36

पापीयान्पिशुनः क्रूरस्तमाहुर्ब्रह्मघातकम् । न्यायेनोपार्जितं विप्रैस्तद्द्रव्यहरणं च यत्

အပြစ်ပို၍ကြီးသော အပြောအဆိုဖြန့်ချိသူ၊ ကြမ်းတမ်းသူကို «ဗြဟ္မဏသတ်သူ» ဟု ခေါ်ကြ၏။ ထို့အတူ ဗြဟ္မဏတို့က တရားမျှတစွာ ရရှိထားသော ဥစ္စာကို လုယူခြင်းလည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်၏။

Verse 37

छद्मना वा बलाद्वापि ब्रह्महत्यासमं मतम् । अधीत्य यश्च शास्त्राणि परित्यजति मूढधीः

လှည့်ဖြားခြင်းဖြင့်ဖြစ်စေ အင်အားသုံးခြင်းဖြင့်ဖြစ်စေ ထိုကဲ့သို့သော အပြုအမူကို ဗြဟ္မဟတ္ယာနှင့် တူညီသည်ဟု သတ်မှတ်ကြ၏။ ထို့အတူ သာသ္တရများကို လေ့လာပြီးနောက် မိုက်မဲသော နားလည်မှုကြောင့် စွန့်ပစ်သူလည်း အပြစ်ရှိ၏။

Verse 38

सुरापानसमं ज्ञेयं जीवनायैव वा पठेत् । अग्निहोत्रपरित्यागः पंचयज्ञोपकर्मणाम्

အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက်သာ ကျမ်းစာကို ဖတ်ရွတ်ခြင်းသည် အရက်သောက်ခြင်းနှင့် တူသည်ဟု သိရမည်။ ထို့အတူ အဂ္နိဟောတရကို စွန့်ပစ်ခြင်းနှင့် မဟာယဇ్ఞ ငါးပါးနှင့် ဆက်စပ်သော ကర్మများကို ပယ်ချခြင်းလည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်၏။

Verse 39

मातृपितृपरित्यागः कूटसाक्षी सुहृद्वधः । अभक्ष्यभक्षणं वन्यजंतूनां काम्यया वधः

မိခင်ဖခင်ကို စွန့်ပစ်ခြင်း၊ မမှန်ကန်သော သက်သေခံခြင်း၊ မိတ်ဆွေကို သတ်ခြင်း၊ မစားသင့်သော အစာကို စားခြင်း၊ နှင့် လိုချင်တပ်မက်မှုကြောင့် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များကို သတ်ခြင်း—ဤတို့သည် အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်များ ဖြစ်၏။

Verse 40

ग्रामं वनं गवावासं यश्च क्रोधेन दीपयेत् । इति घोराणि पापानि सुरापानसमानि च

အမျက်ဒေါသဖြင့် ရွာ၊ တော၊ နွားတဲကို မီးရှို့သူသည်—ထိုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ် အပြစ်များကို အရက်သောက်ခြင်းနှင့် တူညီဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 41

दीनसर्वस्वहरणं नरस्त्रीगजवाजिनाम् । गोभूरत्नसुवर्णानामौषधीनां रसस्य च

အကူအညီမဲ့သူ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအားလုံးကို လုယူခြင်း—ယောက်ျား၊ မိန်းမ၊ ဆင်၊ မြင်းတို့ကို ယူဆောင်ခြင်း; နွား၊ မြေယာ၊ ရတနာနှင့် ရွှေ; ဆေးဝါးနှင့် တန်ဖိုးကြီး အနှစ်သာရတို့ကို ခိုးယူခြင်း—အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်ဖြစ်သည်။

Verse 42

चंदनागरुकर्पूरकस्तूरीपट्टवाससाम् । हस्तन्यासापहरणं स्कमस्तेयसमं स्मृतम्

စန္ဒကူး၊ အဂရု၊ ကမ္ဖာ၊ မုစ်ခ်နှင့် အလှပဆုံး ပိုးထည်အဝတ်အစားတို့ကို ခိုးယူခြင်း—ထို့ပြင် ယုံကြည်အပ်နှံ၍ အခြားသူ၏ လက်ထဲ ထားထားသောအရာကို လုယူခြင်း—ကို အဆိုးဆုံး ခိုးမှုနှင့် တူညီဟု ကြေညာထားသည်။

Verse 43

कन्यानां वरयोग्यानामदानं सदृशे वरे । पुत्रमित्रकलत्रेषु गमनं भगिनीषु च

လက်ထပ်သင့်အရွယ်ရှိ မိန်းကလေးကို သင့်တော်သော သတို့သားနှင့် မပေးအပ်ခြင်း—နှင့် သား၏ မယား၊ မိတ်ဆွေ၏ မယား၊ သို့မဟုတ် ကိုယ့်ညီမ/အစ်မနှင့် လိင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကျင့်ပျက်ပြားခြင်း—ဤတို့သည် ကြီးမားသော အပြစ်များဖြစ်သည်။

Verse 44

कुमारीसाहसं घोरमंत्यजस्त्रीनिषेवणम् । सवर्णायाश्च गमनं गुरुतल्पसमं स्मृतम्

ကညာကို အကြမ်းဖက်ချိုးဖောက်ခြင်း၊ အောက်တန်းအုပ်စုမှ မိန်းမနှင့် ဆက်ဆံခြင်း၊ နှင့် ကိုယ့်နီးစပ်သော ဆွေမျိုးအုပ်စုအတွင်း မိန်းမထံ ချဉ်းကပ်ခြင်း—ဤတို့ကို ဆရာ၏ အိပ်ရာကို ချိုးဖောက်သည့် အပြစ်နှင့် တူညီသကဲ့သို့ အလွန်လေးလံဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 45

द्विजायार्थं प्रतिश्रुत्य न प्रयच्छति यः पुनः । न च चस्मारयते विप्रं तुल्यं तदुपपपातकम्

ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) အတွက် ပေးမည်ဟု ကတိပြုပြီး နောက်တဖန် မပေးသူ၊ ထို့ပြင် ဗြာဟ္မဏကို မသတိပေး မလိုက်နာသူသည် တူညီသည့် အုပပါတက (အလေးအနက် အပြစ်ခွဲ) ဟု သတ်မှတ်သည်။

Verse 46

अभिमानोतिकोपश्च दांभिकत्वं कृतघ्नता । अत्यंतविषयासक्तिः कार्पण्यं शाठ्यमत्सरम्

မာနကြီးခြင်းနှင့် အလွန်အကျွံ ဒေါသထွက်ခြင်း၊ ဟန်ဆောင်ခြင်းနှင့် ကျေးဇူးမသိခြင်း၊ အာရုံခံအရာဝတ္ထုများအပေါ် အလွန်ကပ်လှုပ်ခြင်း၊ ကပ်စေးနည်းခြင်း၊ လိမ်လည်ကောက်ကျစ်ခြင်းနှင့် မနာလိုခြင်း—ဤအရာတို့ကို အပြစ်တင်ရမည့် အကျင့်ဆိုးများဟု ရှုတ်ချသည်။

Verse 47

भृत्यानां च परित्यागः साधुबंधुतपस्विनाम् । गवां क्षत्रियवैश्यानां स्त्रीशूद्राणां च ताडनम्

မှီခိုသူများကို စွန့်ပစ်ခြင်း၊ သာဓုသူတော်ကောင်းများ၊ မိသားစုဆွေမျိုးများနှင့် တပသီများ၏ အဖော်အပေါင်းကို စွန့်ခွာခြင်း၊ ထို့ပြင် နွား၊ က္ෂတ္တရိယ၊ ဝိုင်ရှျ၊ မိန်းမနှင့် ရှူဒ္ဒရတို့ကို ရိုက်နှက်ခြင်း—ဤအရာတို့ကို အပြစ်တင်ရမည့် လုပ်ရပ်များဟု ရှုတ်ချသည်။

Verse 48

शिवाश्रमतरूणां च पुष्पारामविनाशनम् । अयाज्यानां याजनं चाप्ययाच्यानां च याचनम्

ရှီဝ၏ အာရှရမ်ရှိ သစ်ပင်များကို ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် ပန်းဥယျာဉ်များကို ပျက်စီးစေခြင်း၊ ယာဇ္ဉကို မကျင့်သင့်သူများအတွက် ယာဇ္ဉပြုလုပ်ပေးခြင်းနှင့် မတောင်းသင့်သူများထံမှ တောင်းခံခြင်း—ဤအရာတို့ကို အပြစ်တင်ရမည့် လုပ်ရပ်များဟု ရှုတ်ချသည်။

Verse 49

यज्ञारामतडागादिदारापत्यस्य विक्रयः । तीर्थयात्रोपवासानां व्रतायतनकर्मणाम्

ယာဇ္ဉဥယျာဉ်၊ ကန်ရေ စသည့်အရာများကို ရောင်းချခြင်း၊ ထို့ပြင် မိမိ၏ ဇနီးနှင့် သားသမီးကိုပါ ရောင်းစားခြင်း၊ ထို့အပြင် တီရ္ထယာထရာ (ဘုရားဖူးခရီး)၊ ဥပဝါသ (အစာရှောင်) နှင့် ဝရတ (သစ္စာကတိ) ဆိုင်ရာ အလုပ်များနှင့် ၎င်းတို့၏ သန့်ရှင်းရာဌာနများကို အကျိုးအမြတ်အတွက် အသုံးချခြင်း—ဤအရာတို့ကို ရှုတ်ချရမည့် အပြုအမူများအဖြစ် ရေတွက်သည်။

Verse 50

स्त्रीधनान्युपजीवंति स्त्रीभिरत्यंतनिर्जिताः । अरक्षणं च नारीणां मद्यपस्त्रीनिषेवणम्

မိန်းမ၏ဥစ္စာကိုမှီခိုစားသောက်ခြင်း၊ မိန်းမတို့၏အာဏာအောက်တွင် မိမိကိုယ်ကိုမထိန်းနိုင်၍ အလွန်အကျွံကျရောက်ခြင်း၊ မိန်းမတို့ကိုမကာကွယ်ခြင်း၊ မူးယစ်သောက်သုံးခြင်းနှင့် မိန်းမနှင့်လိင်ဆက်ဆံပေါင်းသင်းခြင်း—ဤတို့သည် အပြစ်တင်ရှုတ်ချရသော အကျင့်များဖြစ်သည်။

Verse 51

ऋणानामप्रदानं च मिथ्याघृद्ध्युपजीवनम् । निंदितानां धनादानं साद्वीकन्योक्तिदूषणम्

အကြွေးမပေးဆပ်ခြင်း၊ လိမ်ညာမှုနှင့် လောဘကြောင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းလုပ်ခြင်း၊ ရှုတ်ချခံရသူ အဆိုးသူတို့အား ဥစ္စာပေးကမ်းခြင်း၊ သီလရှင်မိန်းမ သို့မဟုတ် သန့်ရှင်းသောကညာ၏ စကားကို အပြစ်တင်ဖျက်ဆီးခြင်း—ဤတို့သည် အပြစ်တင်ရှုတ်ချရသော အကျင့်များဖြစ်သည်။

Verse 52

विषमारणयंत्राणां प्रोयगो मूलकर्मणाम् । उच्चाटनाभिचाराश्च रागविद्वेषणक्रिया

အဆိပ်ခတ်သတ်ရန် ကိရိယာများကို အသုံးချခြင်း၊ အမြစ်ဆိုင်ရာ မန္တရားအယောင်ဆောင် အကျင့်များကို လုပ်ဆောင်ခြင်း၊ ထုတ်ပယ်ပွဲနှင့် အဘိချာရ (အမဲမဂ္ဂ) မန္တရားများ၊ နှင့် ရာဂ သို့မဟုတ် ဒွေသကို တိုးပွားစေလိုသော လုပ်ရပ်များ—ဤတို့သည် အပြစ်တင်ရှုတ်ချရသော အကျင့်များဖြစ်သည်။

Verse 53

जिह्वाकामोपभो गार्थं यस्यारंभः स्वकर्मसु । मूल्येनाध्यापयेद्यस्तु मूल्येनाधीयते च ये

လျှာ၏အရသာနှင့် ကာမတဏှာကိုသာ ခံစားလို၍ မိမိအလုပ်များကို စတင်လုပ်ဆောင်သူ၊ ထို့ပြင် အခကြေးငွေယူ၍ သင်ကြားသူနှင့် အခကြေးငွေဖြင့် သင်ယူသူတို့—ဤတို့သည် ရှုတ်ချခံရသော အကျင့်များအနက် တွက်ချက်ခံရသည်။

Verse 54

व्रात्यता व्रतसंत्यागः सर्वाहारनिषेवणम् । असच्छास्त्राभिगमनं शुष्कतर्काव लंबनम्

ဝေဒသီလစည်းကမ်းမှ ကင်းကွာသော အပြင်လူကဲ့သို့ နေထိုင်ခြင်း၊ သန့်ရှင်းသော ဝရတ (သစ္စာကတိ) များကို စွန့်ပစ်ခြင်း၊ အစားအစာအားလုံးကို မရွေးမချယ် စားသုံးခြင်း၊ မမှန်ကန်သော ကျမ်းစာများကို အားကိုးခြင်း၊ နှင့် အကျိုးမဲ့ ခြောက်သွေ့သော အငြင်းပွားတရားကို ကပ်လျက်နေခြင်း—ဤတို့သည် မသန့်ရှင်းသော နေထိုင်မှုလမ်းစဉ်များဟု ရှုတ်ချခံရသည်။

Verse 55

देवाग्निगुरुसाधूनां निंदा गोब्राह्मणस्य च । प्रत्यक्षं वा परोक्षं वा राज्ञां मंडलिनामपि

နတ်ဘုရားများ၊ ယဇ်မီး(အဂ္နိ)၊ ဆရာဂုရုများနှင့် သာဓုသူတော်များကို အပြစ်တင်စော်ကားခြင်း၊ နွားနှင့် ဗြာဟ္မဏများကိုလည်း မျက်နှာချင်းဆိုင်ဖြစ်စေ နောက်ကွယ်ဖြစ်စေ ရှုတ်ချခြင်း၊ ထို့ပြင် မင်းနှင့် အုပ်ချုပ်သူများကိုပါ မကောင်းပြောခြင်းသည် ပာပကမ္မဟု ရှုတ်ချခံရသည်။

Verse 56

उत्सन्नपतृदेवेज्याः स्वकर्मत्यागिनश्च ये । दुःशीला नास्तिकाः पापा न सदा सत्यवादिनः

ဘိုးဘွားပူဇော်မှုနှင့် နတ်ဘုရားပူဇော်မှုကို လျစ်လျူရှု၍ ပျက်စီးစေသူများ၊ မိမိ၏ တရားဝင်တာဝန်ကို စွန့်ပစ်သူများ၊ အကျင့်ပျက်၊ အယုံအကြည်မရှိသူ(နာස්တိက)၊ ပာပရှိသူ၊ သစ္စာစကား၌ မတည်မြဲသူတို့ကို ရှုတ်ချတင်ပြသည်။

Verse 57

पर्वकाले दिवा चाप्सु वियोनौ पशुयोनिषु । रजस्वलास्वयोनौ च मैथुनं यः समाचरेत्

တားမြစ်ထားသောကာလ၌၊ နေ့ခင်းဘက်၌၊ ရေထဲ၌၊ သဘာဝမဟုတ်သောနည်းဖြင့်၊ တိရစ္ဆာန်နှင့်၊ သို့မဟုတ် သွေးဆင်းနေသော မိန်းမနှင့် လိင်ဆက်ဆံသူ၏ အကျင့်သည် ပာပကမ္မဟု ရှုတ်ချခံရသည်။

Verse 58

स्त्रीपुत्रमित्रसुहृदामाशाच्छेदकराश्च ये । जनस्याप्रियवक्तारः क्रूराः समयभेदिनः

မယား၊ သားသမီး၊ မိတ်ဆွေ၊ ကောင်းကြင်နာသူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်ကို ချိုးဖျက်သူများ၊ လူထုမနှစ်သက်သော စကားကို ပြောသူများ၊ ကြမ်းတမ်းရက်စက်သူများ၊ သဘောတူညီချက်နှင့် ယုံကြည်မှုစည်းကမ်းကို ချိုးဖောက်သူများကို ပာပရှိသူဟု သတ်မှတ်သည်။

Verse 59

भेत्ता तडागकूपानां संक्रमाणांरसस्य च । एकपंक्तिस्थितानां च पाकभेदं करोति यः

ကန်ရေ၊ ရေတွင်းတို့ကို ဖောက်ဖျက်ပျက်စီးစေသူ၊ လူထုအသုံးပြုသော ကူးသန်းရာလမ်းကြောင်းနှင့် ရေသွယ်လုပ်ငန်းများကို အနှောင့်အယှက်ပြုသူ၊ သို့မဟုတ် တစ်တန်းတည်း ထိုင်စားသော အစာပွဲ၌ ချက်ပြုတ်/အစားအစာကို ခွဲခြားကာ မညီမျှမှု ဖြစ်စေသူကို ရှုတ်ချတင်ပြသည်။

Verse 60

इत्येतैश्च नराः पापैरुपपातकिनः स्मृताः । युक्तास्तदुनकैः पापैः पापिनस्तान्निबोध मे

ဤအပြစ်တို့ကြောင့် လူတို့ကို အပပာတကင် (upapātakin) ဟူသော ဒုတိယအပြစ်ကျူးလွန်သူဟု မှတ်ယူကြ၏။ ဤသို့နှင့် ဆင်တူသော အပြစ်များနှင့် ပေါင်းစည်းနေသူတို့ကို အပြစ်သားဟု ငါ့ထံမှ နားလည်လော့။

Verse 61

ये गोब्राह्मणकन्यानां स्वामिमित्रतपस्विनाम् । अन्तरं यांति कार्येषु ते स्मृताः पापिनो नराः

နွား၊ ဗြာဟ္မဏ၊ အပျိုကညာတို့၏ အရေးကိစ္စများတွင် ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်သူ၊ ထို့ပြင် မိမိ၏ သခင်၊ မိတ်ဆွေ၊ တပသ္ဝီတို့၏ အမှုကိစ္စများတွင် ခွဲခွာမှု သို့မဟုတ် အတားအဆီး ဖြစ်စေသူတို့ကို အပြစ်သားဟု ကြေညာထား၏။

Verse 62

परश्रियाभितप्यंते हीनां सवंति ये स्त्रियाम् । पंक्त्यर्थं ये न कुर्वंति दानयज्ञादिकाः क्रियाः

သူတစ်ပါး၏ စည်းစိမ်တိုးတက်မှုကို မနာလို၍ မီးလောင်သကဲ့သို့ ဖြစ်သူ၊ တားမြစ်ထားသော သို့မဟုတ် နိမ့်ကျသော အဆင့်ရှိ မိန်းမ၌ သားသမီးမွေးဖွားစေသူ၊ ထို့ပြင် အစုအဖွဲ့ဓမ္မတာဝန်အတွက် ဒါန၊ ယဇ္ဉ စသည့် ကုသိုလ်ကိစ္စများကို မပြုလုပ်သူတို့ကို ကန့်ကွက်၍ ရှုတ်ချကြ၏။

Verse 63

गोष्ठाग्निजलरथ्यासु तरुच्छायानगेषु च । त्यजंति ये पुरीषाद्यमारामायतनेषु च

နွားခြံ၊ မီးအနီး၊ ရေထဲ၊ လမ်းပေါ်၊ သစ်ပင်အရိပ်အောက်၊ တောင်ပေါ်၊ ဥယျာဉ်နှင့် ဘုရားကျောင်းပရိဝုဏ်အတွင်းတို့၌ မစင် (အညစ်အကြေး) ကို စွန့်ပစ်သူတို့သည် မသန့်ရှင်းမှုနှင့် အပြစ်ကြောင့် ရှုတ်ချခံရ၏။

Verse 64

गीतवाद्यरता नित्या मत्ताः किलकिलापराः । कूटवेषक्रियाचाराः कूटसंव्यवहारिणः

သီချင်းနှင့် တူရိယာတို့၌ အမြဲစွဲလမ်း၍ မူးယစ်နေတတ်ကာ အဓိပ္ပါယ်မဲ့ အော်ဟစ်ပျော်ပွဲတွင်သာ လွန်လွန်ကဲကဲ နေသူ၊ လိမ်လည်သရုပ်ဖော်ဝတ်စား၍ လှည့်စားသော အကျင့်အကြံနှင့် လိမ်ညာကာ ကုန်သွယ်ဆက်ဆံသူတို့ကို ဓမ္မကို ပျက်စီးစေသူဟု ရှုတ်ချကြ၏။

Verse 65

कूटशासनकर्तारः कूटयुद्धकराश्च ये । निर्दयोऽतीव भृत्येषु पशूनां दमनश्च यः

လိမ်လည်သောအမိန့်အာဏာများကိုတီထွင်သူ၊ သစ္စာဖောက်စစ်ပွဲများကိုစီမံသူ၊ အလုပ်သမားများအပေါ် အလွန်ရက်စက်သူ၊ တိရစ္ဆာန်တို့ကိုနှိပ်စက်ဖိနှိပ်သူတို့သည် ဓမ္မတရားနှင့်တရားမျှတမှုကိုဆန့်ကျင်သူများဖြစ်သည်။

Verse 66

मिथ्याप्रसादितो वाक्यमाकर्णयति यः शनैः । चपलश्चापिमायावी शठो मिथ्याविनीतकः

မမှန်ကန်သောချီးမွမ်းမှုကြောင့် လွယ်လင့်တကူလှည့်စားခံရပြီး အကြံဉာဏ်ကိုလည်း နှေးကွေးစွာသာနားထောင်သူ၊ စိတ်မတည်ငြိမ်၊ လိမ်လည်ကောက်ကျစ်၊ မကောင်းသူ၊ နှိမ့်ချဟန်ဆောင်သူကို ပညာရှိတို့က ဓမ္မဘဝနှင့်မသင့်သူဟုရှုတ်ချကြသည်။

Verse 67

यो भार्यापुत्रमित्राणि बालवृद्धकृशातुरान् । भृत्यानतिथिबंधूंश्च त्यक्त्वाश्राति बुभुक्षितान्

မယား၊ သားသမီး၊ မိတ်ဆွေတို့ကိုစွန့်ပစ်၍ ကလေး၊ အိုမင်းသူ၊ အားနည်းသူ၊ နာမကျန်းသူတို့ကိုမစောင့်ရှောက်ဘဲ၊ အလုပ်သမား၊ ဧည့်သည်၊ ဆွေမျိုးတို့ကိုလည်းပယ်ချပြီး သူတို့ဆာလောင်နေစဉ် ကိုယ်တိုင်စားသောက်သူသည် အိမ်ထောင်ရှင်ဓမ္မကိုချိုးဖောက်သူဖြစ်သည်။

Verse 68

यः स्वयं मृष्टमश्राति विप्रायान्यत्प्रयच्छति । वृथापाकः स विज्ञेयो ब्रह्मवादिविगर्हितः

ကိုယ်တိုင်က အရသာကောင်းမွန်သန့်ရှင်းသောအစာကိုစားပြီး ဘြာဟ္မဏာအား အနိမ့်အစာကိုပေးသူကို၊ သူ၏ချက်ပြုတ်မှုသည် အလဟသဖြစ်၍ သမ္မာတရားကိုထိန်းသိမ်းသူတို့က ရှုတ်ချကြောင်း သိမှတ်ရမည်။

Verse 69

नियमान्स्वयमादाय ये त्यजंत्यजितेंद्रियाः । ये ताडयंति गां नित्यं वाहयंति मुहुर्मुहुः

စည်းကမ်းဓမ္မများကို ကိုယ်တိုင်ခံယူပြီးနောက် အာရုံအင်္ဂါများမအောင်နိုင်သဖြင့် ပြန်လည်စွန့်ပစ်သူတို့၊ နွားကိုအမြဲတမ်းရိုက်နှက်၍ မကြာခဏမောင်းနှင်ခိုင်းသူတို့၏အပြုအမူသည် အပြစ်တင်ထိုက်၍ စည်းကမ်းပြည့်ဝသောဓမ္မနှင့်ဆန့်ကျင်ကြောင်း ကြေညာထားသည်။

Verse 70

दुर्बलान्नैव पुष्णंति प्रणष्टार्था द्विषंति च । पीडयन्त्यभिचारेण सक्षतान्वाहयंति च

သူတို့သည် အားနည်းသူကို မထောက်ပံ့ကြ၊ ဥစ္စာပျက်သွားလျှင် မုန်းတီးစိတ်ထွက်လာကြသည်။ မကောင်းသော မန္တရား/အဘိချာရဖြင့် အခြားသူတို့ကို နှိပ်စက်ပြီး ဒဏ်ရာရှိသူကိုပါ ဝန်ထမ်းခိုင်းကြ—ထိုသို့သောသူတို့သည် အလွန်ကြီးမားသော အဓမ္မသို့ ကျရောက်ကြသည်။

Verse 71

तेषा मदत्त्वा चाश्रंति चिकित्संति न रोगिणः । अजाविको माहिषिकः समुद्री वृषलीपतिः

သူတို့သည် မူးယစ်အောင် သောက်ပြီးနောက် ငိုကြွေးကြသည်၊ နာမကျန်းသူကို မကုသကြ။ ထို့ပြင် ဤနေရာတွင် ကျဆင်းသော အကျင့်အလက္ခဏာများအဖြစ်—ဆိတ်နှင့်သိုးထိန်း၊ ကျွဲထိန်း၊ ပင်လယ်ခရီးသွား၊ နှင့် ရှူဒြမိန်းမ၏ ခင်ပွန်း—တို့ကို ဖော်ပြထားသည်။

Verse 72

हीनवर्णात्मवृत्तिश्च वैद्यो धर्मध्वजी च यः । यश्च शास्त्रमतिक्रम्य स्वेच्छयैवाहरेत्करम्

အောက်တန်းဝဏ္ဏ၏ အလုပ်အကိုင်ဖြင့် အသက်မွေးသူ၊ ဓမ္မစည်းကမ်းမရှိသော ဆရာဝန်၊ ဘာသာတရားကို အလံလို ထောင်ပြ၍ လိမ်လည်သူ၊ ထို့ပြင် သာස්တရကို လွန်ကျူးကာ ကိုယ့်စိတ်ကြိုက် အခွန်ကောက်သူ—ဤသူတို့ကို ဓမ္မစံနှုန်းဖောက်ဖျက်သူဟု ရှုတ်ချထားသည်။

Verse 73

सदा दण्डरुचिर्यश्च यो वा दण्डरुचिर्न हि । उत्कोचकैरधिकृतैस्तस्करैस्च प्रपीड्यते

အမြဲတမ်း ဒဏ်ပေးခြင်းကို နှစ်သက်သူဖြစ်စေ၊ ဒဏ်ပေးခြင်းကို မနှစ်သက်သူဖြစ်စေ—လက်ဆောင်ယူသော အရာရှိများနှင့် သူခိုးများက နှိပ်စက်ဖိနှိပ်ကြသည်။

Verse 74

यस्य राज्ञः प्रजा राष्ट्रे पच्यते नरकेषु सः । अचौरं चौरवत्पश्येच्चौरं वाऽचौररूपिणम्

မိမိနိုင်ငံအတွင်း ပြည်သူတို့ နရကတွင် “ချက်ပြုတ်ခံရသကဲ့သို့” ဒုက္ခခံရသော ဘုရင်သည်—အပြစ်မရှိသူကို သူခိုးဟု မြင်တတ်ပြီး၊ သူခိုးကိုလည်း အပြစ်ကင်းသကဲ့သို့ (အပြစ်မရှိပုံဖုံးကွယ်ထားသကဲ့သို့) မြင်တတ်သော ဘုရင်ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 75

आलस्योपहतो राजा व्यसनी नरकं व्रजेत् । एवमादीनि चान्यानि पापान्याहुः पुराविदः

ပျင်းရိမှုကြောင့် ထိခိုက်သော မင်းနှင့် အကျင့်ဆိုးများကို စွဲလမ်းသူသည် နရကသို့ ကျရောက်၏။ ရှေးပညာရှင်တို့သည် ထိုသို့သော အပြစ်များကို အခြားလည်း ဆိုကြ၏။

Verse 76

यद्वातद्वा परद्रव्यमपि सर्षपमात्रकम् । अपहृत्य नरः पापो नारकी नात्र संशयः

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်—အပြစ်ရှိသူက အခြားသူ၏ ပစ္စည်းကို မုန်ညင်းစေ့အရွယ်လောက်တောင် ခိုးယူလျှင် နရကသို့ သွားရမည်မှာ သံသယမရှိ။

Verse 77

एवमाद्यैर्नरः पापैरुत्क्रान्तैः समनंतरम् । शरीरं यातनार्थाय पूर्वाकारमवाप्नुयात्

ထိုသို့သော အပြစ်များနှင့် အလားတူအပြစ်များကို ထမ်းဆောင်ကာ အသက်မှ ထွက်ခွာသွားသူသည် ချက်ချင်းပင် ယခင်ပုံစံတူ ကိုယ်ခန္ဓာကို ပြန်လည်ရရှိ၍ ဒဏ်ခတ်ခံရန် ဖြစ်၏။

Verse 78

तस्मात्त्रिविधमप्येतन्नारकीयं विवर्जयेत् । सदाशिवं च शरणं व्रजेत्सच्छ्रद्धया युतः

ထို့ကြောင့် နရကသို့ ဦးတည်စေသော သုံးမျိုးသော အကျင့်ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ထို့နောက် စစ်မှန်သော ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် သဒာရှီဝ (Sadāśiva) ကို အားကိုးရာအဖြစ် ခိုလှုံရမည်။

Verse 79

नमस्कारः स्तुतिः पूजा नामसंकीर्तनं तथा । संपर्कात्कौतुकाल्लोभान्न तस्य विफलं भवेत्

နမස්ကာရ၊ ချီးမွမ်းခြင်း၊ ပူဇော်ခြင်း၊ နာမသင်္ကီရတန (နာမရွတ်ဆိုခြင်း) တို့သည်—ထိတွေ့မိ၍ဖြစ်စေ၊ စူးစမ်းလိုစိတ်ကြောင့်ဖြစ်စေ၊ လောဘကြောင့်ဖြစ်စေ—ထိုသူအတွက် အကျိုးမဲ့ မဖြစ်နိုင်။

Verse 80

करंधम उवाच । संक्षेपाच्छिवपूजाया विधानं वक्तुमर्हसि । कृतेन येन मनुजः शिवपूजाफलं लभेत्

ကရန္ဓမက ပြောသည်— «သီဝပူဇာ၏ မှန်ကန်သော အစီအစဉ်ကို အကျဉ်းချုပ်၍ မိန့်ကြားပါ။ ထိုအတိုင်း ကျင့်သော် လူသည် သီဝပူဇာ၏ အကျိုးကို ရနိုင်ပါစေ»။

Verse 81

महाकाल उवाच । प्रातर्मध्याह्नसायाह्ने शंकरं सर्वदा भजेत् । दर्शनात्स्पर्शनान्मर्त्यः कृततृत्यो भवेत्स्फुटम्

မဟာကာလက မိန့်သည်— «မနက်၊ မွန်းတည့်၊ ညနေ အခါတိုင်း သင်္ကရကို အမြဲတမ်း ဘုရားပူဇာပြုရမည်။ သူ့ကို မြင်ခြင်းနှင့် (လင်္ဂ/သင်္ကေတ) ကို ထိခြင်းကြောင့် မရဏလူသားသည် တာဝန်ပြည့်စုံသူ ဖြစ်လာသည်ဟု ထင်ရှား၏»။

Verse 82

आदौ स्नानं प्रकुर्वित भस्मस्नानमथापि वा । आपद्गतः कण्ठस्नानं मन्त्रस्नानमथापि वा

အစဦးတွင် ရေချိုးသန့်စင်ရမည်—ရေဖြင့်ချိုးခြင်း သို့မဟုတ် သန့်ရှင်းသော ဘသ္မ (ပြာ) ဖြင့်ချိုးခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ အခက်အခဲကြုံလျှင် ‘လည်ပင်းချိုး’ (အပိုင်းချိုး) သို့မဟုတ် မန္တရဖြင့် သန့်စင်သော ‘မန္တရချိုး’ ကိုပင် ပြုနိုင်သည်။

Verse 83

आविकं परिदध्याच्च ततो वासः सितं च वा । धातुरक्तमथो नव्यं मलिनं संधितं न च

အရင်ဆုံး သိုးမွေးအဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ပြီးနောက် အဖြူရောင်အဝတ်ကို ဝတ်ရမည်။ သတ္တုနီရောင်ဖြင့် ဆိုးထားသော အဝတ်လည်း သုံးနိုင်သော်လည်း အသစ်ဖြစ်ရမည်၊ မညစ်ပတ်ရ၊ ချုပ်ဆက်ပြင်ဆင်ထားခြင်း မဖြစ်ရ။

Verse 84

उत्तरीयं च संदध्याद्विना तन्निष्फलार्चनम् । भस्मत्रिपुण्ड्रधारी च ललाटे हृति चांसयोः

အပေါ်အဝတ် (uttarīya) ကိုလည်း ဝတ်ဆင်ရမည်; ထိုအဝတ်မရှိလျှင် ပူဇာသည် အကျိုးမရှိဖြစ်သည်။ ဘသ္မဖြင့် တြိပုဏ္ဍရကို ဆောင်ထား၍ နဖူး၊ ရင်ဘတ်နှင့် ပခုံးတို့ပေါ်တွင် ထင်ရှားစွာ တင်ရမည်။

Verse 85

पूजयेद्यो महादेवं प्रीतः पश्यति तं मुहुः । सर्वदोषान्बहिः क्षिप्य शिवायतनमाविशेत्

မဟာဒေဝကို ပူဇော်ကာ စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်၍ ထပ်ခါထပ်ခါ မြင်ရှုသူသည် အပြစ်အနာအဆာအားလုံးကို အပြင်သို့ ပယ်ချပြီးနောက် ရှိဝ၏ အာလယ (ဘုရားကျောင်း) ထဲသို့ ဝင်ရမည်။

Verse 86

प्रविश्य च प्रणम्येशं ततो गर्भगृहं विशेत् । पाणी प्रक्षाल्य तच्चित्तो निर्माल्यमवरोपयेत्

ဝင်ရောက်ပြီး အရှင်ကို ဦးချကန်တော့ကာ ထို့နောက် ဂರ್ಭဂೃಹ (အတွင်းသန့်ရှင်းခန်း) ထဲသို့ ဝင်ရမည်။ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆေးကြော၍ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေကာ နိရ္မာလျ (အဟောင်းပူဇော်ပစ္စည်း) ကို ဖယ်ရှားရမည်။

Verse 87

येन रुद्रायते भक्त्या कुरुते मार्जनक्रियाम् । तस्मान्मार्जयते त्वेवं स्थाणुनैतत्परस्परम्

ရုဒြာကဲ့သို့ ဖြစ်စေသော ဘက္တိဖြင့် သန့်စင်ခြင်း အခမ်းအနားကို ပြုလုပ်ရာ၌၊ ထိုဘက္တိတည်းဖြင့်ပင် မလှုပ်မရှားသော အရှင် စ္ထာဏုကို သန့်စင်သကဲ့သို့ ဖြစ်ပေါ်သည်။ သို့ရာတွင် အမှန်အားဖြင့် ဤသည်မှာ အပြန်အလှန် သန့်စင်ခြင်း မဟုတ်။

Verse 88

रुद्रभक्त्या च संतिष्ठेनमालिन्यं मार्जयेत्ततः । भक्तिर्देवस्य तिष्ठेन्न मालिन्यं मार्जतः सदा

ရုဒြာအပေါ် ဘက္တိ၌ တည်ကြည်စွာ ရပ်တည်ပြီးနောက် အညစ်အကြေးကို သန့်စင်ဖယ်ရှားရမည်။ အရှင်အပေါ် ဘက္တိသည် တည်နေမြဲဖြစ်၍ သန့်စင်ဆောင်ရွက်မှု၌ အမြဲပါဝင်သူအတွက် အညစ်အကြေး မတည်နေ။

Verse 89

गडुकान्पूरयेत्पश्चान्निर्मलेन जलेन वै । गडुकास्तु समाः सर्वे सर्वे च शुभदर्शनाः

ထို့နောက် သန့်ရှင်းသော ရေဖြင့် ဂဍုက (ရေအိုး) များကို ဖြည့်ရမည်။ ဂဍုကအားလုံးသည် အရွယ်အစားတူညီရမည်၊ အားလုံးလည်း မင်္ဂလာသဏ္ဌာန်ဖြစ်၍ မြင်ရသော် ကောင်းမြတ်ရမည်။

Verse 90

निर्व्रणाः सौम्यरूपाश्च सर्वे चोदकपूरिताः । वस्त्रपूतजलैः पूर्णागन्धधूपैश्च वासिताः

အက်ကွဲခြင်း၊ အပြစ်အနာအဆာမရှိဘဲ သာယာနူးညံ့သောရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိရမည်။ အားလုံးကို ရေဖြင့်ပြည့်စေ၍—အဝတ်ဖြင့်စစ်ထားသောရေဖြင့်ပြည့်စေကာ အနံ့သာနှင့် မီးခိုးတိုင်၏အနံ့ဖြင့် မွှေးကြိုင်စေရာ၏။

Verse 91

क्षालिताः पूरिता नीताः षडक्षरजपेन च । गडुकाष्चशतं कुर्यादथवाप्यष्टविंशतिः

လျှော်သန့်စင်၍ ရေဖြည့်ကာ (ပူဇော်ရန်) သယ်ဆောင်ရမည်၊ ထို့ပြင် ခြောက်အက္ခရာမန္တရားကို ဂျပ်ဆိုရမည်။ ဂဍုက (gaḍuka) တစ်ရာကို စီစဉ်စေ၊ မဟုတ်လျှင် အနည်းဆုံး နှစ်ဆယ့်ရှစ် လုပ်စေ။

Verse 92

अष्टादशापि चतुरस्ततोन्यूनं न कारयेत् । पयो दधि घृतं चैव क्षौद्रमिक्षुरसं तथा

သို့မဟုတ် ဆယ့်ရှစ် လုပ်နိုင်သကဲ့သို့ လေးလုံးလည်း လုပ်နိုင်သည်။ သို့ရာတွင် ထိုထက်နည်းအောင် မပြုလုပ်ရ။ ထို့ပြင် နို့၊ ဒဟိ (ယိုဂတ်/နို့ချဉ်)၊ ဂျီ (ghṛta)၊ ပျားရည်နှင့် ကြံရည်ကိုလည်း ပြင်ဆင်ရမည်။

Verse 93

एवं सर्वं च तद्द्रव्यं वामतः संन्यसेद्भवात् । ततो बहिर्विनिष्क्रम्य पूजयेत्प्रतिहारकान्

ဤသို့ အရာဝတ္ထုအားလုံးကို ဘဝ (Bhava) သခင်၏ ဘယ်ဘက်၌ ထားရမည်။ ထို့နောက် အပြင်သို့ ထွက်ကာ တံခါးစောင့်အမှုထမ်းများ (pratihāraka) ကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 94

सर्वेषां वाचका मन्त्राः कथ्यंतेऽतः परं क्रमात्

ယခုမှစ၍ အရာအားလုံး (လိုအပ်သော ဒေဝတာများနှင့် ပူဇော်ပစ္စည်းများ) ကို ခေါ်ယူညွှန်းဆိုသော မန္တရားများကို အစဉ်လိုက် မှန်ကန်စွာ ကြေညာမည်။

Verse 95

ओंगं गणपतये नमः ओंक्षां क्षेत्रपालाय नमः ओंगं गुरुभ्यो नमः इति आकाशे ओंकौं कुलदेव्यै नमः ॐ नंदिने नमः ओंमहाकालाय नमः ओंधात्रे विधात्रै नमः । ततः प्रविस्य लिंगाच्च किञ्चिद्दक्षिणतः शुचिः । उदङ्मुखः क्षणं ध्यायेत्समकायासनस्थितः

«အုံဂံ ဂဏပတိအား နမော; အုံခ္ရှာံ က္ෂೇತ್ರပာလ (သန့်ရှင်းနယ်မြေ စောင့်ရှောက်သူ) အား နမော; အုံဂံ ဂုရုတို့အား နမော» ဟု ဆို၏။ ထို့နောက် မိုးကောင်းကင်အလယ်၌ «အုံကೌံ မိသားစုဒေဝီအား နမော» ဟု ဆိုပြီး «အုံ နန္ဒိန်အား နမော; အုံ မဟာကာလအား နမော; အုံ ဓာတೃနှင့် ဝိဓာတೃအား နမော» ဟု ဆက်လက်ဆိုရမည်။ ထို့နောက် ဘုရားခန်းသို့ ဝင်ကာ သန့်စင်နေ၍ လိင်္ဂ၏ ညာဘက်သို့ အနည်းငယ် ရပ်ပြီး မြောက်ဘက်ကို မျက်နှာမူကာ ခန္ဓာကိုယ်ကို တည်ငြိမ်စွာ အာသန၌ ထိုင်၍ ခဏတာ သမาธိပြုရမည်။

Verse 96

दर्भादिभिः परिवृतं मध्यपद्मार्कमंडलम् । सोममण्डलमध्यस्थं ध्यायेद्वै वह्निमंडलम्

ဒರ್ಭမြက် စသည်တို့ဖြင့် ဝန်းရံထားသော အလယ်ပဒ္မ (ကြာပန်း) အဖြစ် နေရောင်မဏ္ဍလကို စိတ်ကူးမြင်ရမည်။ ထို့ပြင် လမဏ္ဍလ၏ အလယ်၌ မီးမဏ္ဍလကို သမาธိဖြင့် တရားထိုင်၍ စူးစမ်းရမည်။

Verse 97

तन्मध्ये विश्वरूपं च वामाद्यष्टादिशक्तिकम् । पंचवक्त्रं दशभुजं त्रिनेत्रं चंद्रभूषितम्

ထိုအလယ်၌ သခင်ကို ဗိශ්ဝရူပ (ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ ရုပ်သဏ္ဌာန်) အဖြစ် စိတ်ကူးမြင်ရမည်။ ဝါမာမှ စ၍ အရှစ်ဒిశ သက္တိများဖြင့် ပြည့်စုံပြီး၊ မျက်နှာငါးပါး၊ လက်ဆယ်ဖက်၊ မျက်စိသုံးပါးရှိကာ လတံဆိပ်ဖြင့် အလှဆင်ထားသည်ဟု သမาธိပြုရမည်။

Verse 98

वामांकगिरिजं देवं ध्यायेत्सिद्धैः स्तुतं मुहुः । ततः पूर्वं प्रदद्याच्च पाद्यार्घं शंभवे नृप

ဂိရိဇာ (ပါရဝတီ) ကို ဘယ်ဖက်၌ ဆောင်ထားသော ဒေဝကို စိဒ္ဓများက မကြာခဏ ချီးမွမ်းသကဲ့သို့ ထပ်တလဲလဲ သမาธိဖြင့် စိတ်ကူးမြင်ရမည်။ ထို့နောက် အို မင်းကြီး၊ အရင်ဆုံး ရှမ္ဘု (ရှီဝ) ထံသို့ ပာဒျ (ခြေဆေးရေ) နှင့် အရ္ဃျ (ဂုဏ်ပြုရေ) ကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 99

पानीयमक्षता दर्भा गंधपूष्पं ससर्पिषम् । क्षीरं दधि मधु पुनर्नवांगोऽर्घः प्रकीर्तितः

ရေ၊ အက္ခတ (မကွဲမပျက် စပါးစေ့)၊ ဒರ್ಭမြက်၊ အနံ့သာနှင့် ပန်းများကို ဂျီ (ghee) နှင့်အတူ၊ ထို့ပြင် နို့၊ ဒဓိ (ယိုဂတ်/နို့ချဉ်) နှင့် ပျားရည်ကို ထပ်မံပါဝင်စေသော အရ္ဃျကို ကိုးမျိုးအဖြစ် ကြေညာထားသည်။

Verse 100

ततः श्रद्धार्द्रचित्तस्य स्नानं लिंगस्य चाचरेत् । गृहीत्वा गडुकं पूर्वं मलस्नानं समाचरेत्

ထို့နောက် ယုံကြည်သဒ္ဓါကြောင့် နှလုံးသားနူးညံ့လာသူသည် လိင်္ဂကို ရေချိုးပူဇော်ရမည်။ အရင်ဆုံး ရေခွက် (gaḍuka) ကိုယူ၍ အညစ်အကြေးဖယ်ရှားသည့် သန့်စင်ရေချိုး (malasnāna) ကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 101

अर्द्धेन स्नापयेत्पूर्वं कुर्याच्च मलघर्षणम् । सर्वेण स्नापयेत्पश्चात्पूजयेत्स्नापयेत्ततः

အရင်ဆုံး ရေအချို့ဖြင့် လိင်္ဂကို ရေချိုး၍ အညစ်အကြေးကို ပွတ်ဖယ်ရှားရမည်။ ထို့နောက် အပြည့်အဝ ရေချိုးပူဇော်ပြီး၊ ထို့ပြီး ပူဇော်ကန်တော့ကာ—သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း ထပ်မံရေချိုးရမည်။

Verse 102

प्रणम्य च ततो भक्त्या स्नापयेन्मूलमंत्रतः । ओंहूं विश्वमूर्तये शिवाय नम । इति द्वादशाक्षरो मूलमंत्रः

ထို့နောက် ဘက်တိဖြင့် ဦးချကန်တော့ပြီး မူလမန္တရဖြင့် (လိင်္ဂကို) ရေချိုးပူဇော်ရမည်— «အိုမ် ဟူးမ် ဝိශ්ဝမူရ္တယေ ရှိဝာယ နမဟ» ဟူသည်။ ဤသည်မှာ အက္ခရာ ၁၂ လုံးပါ မူလမန္တရ ဖြစ်သည်။

Verse 103

वारिक्षरदधिक्षौद्रघृतेनेक्षुरसेन च । स्नापयेन्मूलमन्त्रेण जलधूपार्चनात्पृथक्

ရေ၊ သကြား၊ ဒဟိ (နို့ချဉ်)၊ ပျားရည်၊ ဂျီ (ghee) နှင့် ကြံရည်တို့ဖြင့်လည်း မူလမန္တရဖြင့် (လိင်္ဂကို) ရေချိုးပူဇော်ရမည်—ရေကပ်ခြင်း၊ နံ့သာမီး (ဓూప) ကပ်ခြင်းနှင့် ပူဇော်ပွဲအခမ်းအနားတို့မှ သီးခြားဖြစ်သည်။

Verse 104

गडुकैः स्नापयेत्सर्वैः स्नातं गन्धैर्विरूक्षयेत्

gaḍuka ရေခွက်များအားလုံးဖြင့် (ဘုရား) ကို ရေချိုးပူဇော်ရမည်။ ရေချိုးပြီးနောက် အနံ့သာပစ္စည်းများဖြင့် နူးညံ့စွာ ခြောက်သွေ့အောင် ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 105

विरूक्षितं ततः स्नाप्य श्रीखण्डेन विलेपयेत् । पूजयेद्विविधैः पुष्पैर्विधिना येन तच्छृणु

ထို့နောက် ခြောက်သွားစေပြီး ထပ်မံရေချိုးပေးကာ စန္ဒနပျစ်ဖြင့် လိမ်းပေးရမည်။ ထို့ပြင် စည်းကမ်းတော်အတိုင်း ပန်းမျိုးစုံဖြင့် ပူဇော်ရမည်—ထိုနည်းလမ်းကို နားထောင်လော့။

Verse 106

आग्नेयपादे ओंधर्माय नमः नैरृतके ओंज्ञानाय नमः वायव्ये ओंवैराग्याय नमः ईशानपादे ओंऐश्वर्याय नमः पूर्वपादे ओंअधर्माय नमः दक्षिणे ओंअज्ञानाय नमः पश्चिमे ओंअवैराग्याय नमः उत्तरे ओंअनैश्वर्याय नमः ओंअनन्ताय नमः ओंपद्माय नमः ओंअर्कमण्डला नमः ओंसोममण्डलाय नमः ओंवह्निमण्डला नमः ओंवामाज्येष्ठादिपंचमन्त्रशक्तिभ्यो नमः ओंपरमप्रकृत्यै देव्यै नमः ओंईशानतत्पुरुषाघोरवामदेवसद्योजातपञ्चवक्त्राय रुद्रसाध्यवस्वादित्यविश्वेदेवादिदेवविश्वरूपाय अण्डजस्वेदजोद्भिज्जजरायुजरूपस्थावरजङ्गममूर्तये परमेश्वराय ओंहूं विश्वमूर्तये शिवाय नमस्त्रिशूलधनुःखड्गकपालदण्डकुठारेभ्यः

အရှေ့တောင်ခြေ၌—«အုံ၊ ဓမ္မအား နမော»; အနောက်တောင်၌—«အုံ၊ ဉာဏအား နမော»; အနောက်မြောက်၌—«အုံ၊ ဝိုင်ရာဂျျ (ကင်းမက်ခြင်း) အား နမော»; အရှေ့မြောက်၌—«အုံ၊ အိုင်ရှွရျ (အာဏာတော်) အား နမော»။ အရှေ့၌—«အုံ၊ အဓမ္မအား နမော»; တောင်၌—«အုံ၊ အအဉာဏ (မသိမှု) အား နမော»; အနောက်၌—«အုံ၊ အဝိုင်ရာဂျျ (မကင်းမက်ခြင်း) အား နမော»; မြောက်၌—«အုံ၊ အနိုင်ရှွရျ (အာဏာမရှိခြင်း) အား နမော»။ အနန္တအား နမော; ပဒ္မ (ကြာပန်း) အား နမော; နေမဏ္ဍလ၊ လမဏ္ဍလ၊ မီးမဏ္ဍလ အား နမော; ဝာမာနှင့် ဂျျေဋ္ဌာတို့မှ စသော မန္တရါငါးပါး၏ သက္တိများအား နမော; အမြင့်ဆုံး ပရကൃတိဖြစ်သော ဒေဝီအား နမော; ဣရှာန၊ တတ္ပုရုရှ၊ အဃောရ၊ ဝာမဒေဝ၊ သဒ္ယောဇာတ ဟူသော ငါးမျက်နှာရှင်၊ အလုံးစုံရုပ်သဏ္ဍာန်၊ ဒေဝတို့၏ ဒေဝ၊ ဥ၊ ချွေး၊ အပင်ပေါက်၊ သားအိမ်မှ မွေးဖွားသော လှုပ်ရှား/မလှုပ်ရှား သတ္တဝါအားလုံးကို ကိုယ်ထည်တော်ထားသော ပရမေရှွရအား နမော; ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာရုပ်တော်ဖြစ်သော သီဝအား နမော—တရိရှူလ၊ လေး၊ ဓား၊ ခေါင်းခွံ၊ တောင်ဝှက်၊ ပုဆိန်တို့နှင့်အတူ။

Verse 107

ततो जलाधारमुखे चण्डीश्वराय नमः । एवं संपूज्य विधिवत्ततोऽर्घं संनिवेशयेत्

ထို့နောက် ရေသိုလှောင်ရာ (ဇလာဓာရ) ၏ ပါးစပ်တွင် «ချဏ္ဍီဣရှွရအား နမော» ဟု ပူဇော်ပါ။ ဤသို့ စည်းကမ်းတော်အတိုင်း ပူဇော်ပြီးနောက် အရ္ဃျ (arghya) ကို ထားတင်ရမည်။

Verse 108

पानीयमक्षताः पुष्पमेतैर्युक्तं फलोत्तमैः । गृहाणार्घ्यं महादेव पूजासंपूर्तिहेतवे

ရေ၊ အက္ခတ (မကွဲသေးသော ဆန်စေ့) နှင့် ပန်းတို့ကို အကောင်းဆုံး အသီးများနှင့်အတူ ပူဇော်တင်သည်။ အို မဟာဒေဝ၊ ပူဇော်ပွဲ ပြည့်စုံစေရန် ဤအရ္ဃျကို လက်ခံတော်မူပါ။

Verse 109

अर्घादनंतरं शक्तः पूजयेद्वसुपूजया । धूपं दीपं च नैवेद्यं क्रमात्पश्चान्निवेदयेत्

အရ္ဃျပြီးနောက်၊ တတ်နိုင်သူသည် ဝသုပူဇာ (ဝသုဒေဝတားတို့အား ပူဇော်ခြင်း) ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် အစဉ်အတိုင်း သင်းကြိုင် (ဓူပ)၊ မီးအလင်း (ဒီပ) နှင့် နైవေဒျ (အစားပူဇော်) ကို ဆက်လက် တင်ပြရမည်။

Verse 110

घण्टां च वादयेत्तत्र ततो नीराजनं चरेत् । भ्रामयेद्देवदेवस्य शंखवादित्रनिःस्वनैः

ထိုနေရာ၌ ခေါင်းလောင်းကို တီးရမည်။ ထို့နောက် နီရာဇန (မီးအလင်းကို လှည့်ဝှေ့ပူဇော်ခြင်း) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ သင်္ခါနှင့် တူရိယာတို့၏ မြည်သံတုန်လှုပ်မှုနှင့်အတူ ဒေဝဒေဝ—ဘုရားတို့၏ အရှင်ရှေ့၌ လှည့်ပတ်ပူဇော်ရမည်။

Verse 111

नीराजनं च यः पश्ये द्देवदेवस्य शूलिनः । स मुच्येत्पातकैः सर्वैः किं पुनर्यः करिष्यति

ဒေဝဒေဝ—သုံးခွံကိုင် အရှင်၏ နီရာဇနကို မြင်သူမည်သူမဆို အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်မည်။ ထိုကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်သူအတွက်တော့ အကျိုးက ဘယ်လောက်ပိုမိုမည်နည်း။

Verse 112

नृत्यं गीतं च वाद्यं च अलीकमपि यश्चरेत् । तस्य तुष्येदनंतंहि गीतवाद्यफलं यतः

မပြည့်စုံသော်လည်း ကခုန်ခြင်း၊ သီချင်းဆိုခြင်း၊ တူရိယာတီးခြင်းတို့ကို ပြုသူရှိလျှင် အနန္တသည် ထိုသူကို နှစ်သက်တော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား ဘက်တိဖြင့် ဆက်ကပ်သော သီချင်းနှင့် တူရိယာမှ အကျိုးဖလများ ပေါ်ထွန်းလာသဖြင့် ဖြစ်သည်။

Verse 113

स्तोत्रैस्ततश्च संस्तूय दण्डवत्प्रणमेद्भुवि । क्षमापयेच्च देवेशं सुकृतं कुकृतं क्षम

ထို့နောက် စတိုးတရများဖြင့် ချီးမွမ်းကာ မြေပေါ်တွင် ဒဏ္ဍဝတ်ပရဏာမ (ကိုယ်လုံးလျားလျား ပျပ်ဝပ်ကန်တော့ခြင်း) ပြုရမည်။ ထို့ပြင် ဒေဝတို့၏ အရှင်ထံ «ကျွန်ုပ်၏ ကောင်းမှုနှင့် မကောင်းမှုတို့ကိုလည်း ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ» ဟု ခွင့်ပန်ရမည်။

Verse 114

य एवं यजते रुद्रमस्मिंल्लिंगे विशेषतः । पितरं पितामहं चैव तथैव प्रपितामहम्

ဤလင်္ဂ၌ ရုဒြကို အထူးသဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်သူမည်သူမဆို၊ ထိုသူ၏ ဖခင်၊ အဘိုးနှင့် ထို့အတူ အဘိုးကြီး (ပရပိတামဟ) ကိုလည်း စိတ်ကျေနပ်စေကာ မြှောက်တင်ပေးသည်။

Verse 115

सर्वात्पापात्समुत्तार्य रुद्रलोके वसेच्चिरम् । एवं माहेश्वरो भूत्वा सदाचारव्रतस्थितः

အပြစ်အားလုံးမှ ကယ်တင်မြှောက်တင်ခံရပြီး ရုဒ္ဒရ၏ လောက၌ ရှည်ကြာစွာ နေထိုင်၏။ ထို့ကြောင့် မဟေရှ္ဝရကို အမှန်တကယ် သဒ္ဓါဖြင့် ဆည်းကပ်ကာ သဒာစာရ ဝ్రတ၌ တည်မြဲသူသည် ထိုအခြေအနေသို့ ရောက်၏။

Verse 116

पशुपाशविमोक्षार्थं पूजयेत्तन्मना यदि । य एवं यजते रुद्रं तेनैतत्तर्पितं जगत्

စိတ်ကို ထိုဘုရား၌ စူးစိုက်ကာ ပశု (ချည်နှောင်ခံဝိညာဉ်) ကို ပാശ (ချည်နှောင်မှု) မှ လွတ်မြောက်စေရန် ပူဇော်လျှင်—ဤသို့ ရုဒ္ဒရကို ယဇ်ပူဇော်သူကြောင့် ဤလောကတစ်လုံးလုံးသည် တရပ်တည်း တင်ပျော်၍ ပြည့်ဝသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 117

किं त्वेतत्सफलं राजन्नाचारयो न लंघयेत् । आचारात्फलते धर्मो ह्याचारात्स्वर्गमश्नुते

သို့ရာတွင် အကျိုးဖြစ်စေရန် မင်းကြီးရေ၊ သဒာစာရ (သင့်လျော်သော အကျင့်) ကို မလွန်ကျူးရ။ အကျင့်မှ ဓမ္မသည် အကျိုးပွား၍၊ အကျင့်ကြောင့်ပင် ကောင်းကင်ဘုံကို ရောက်၏။

Verse 118

आचाराल्लभते ह्यायुराचारो हंत्यलक्षणम् । यज्ञदानतपांसीह पुरुषस्य न भूतये

သဒာစာရမှ အသက်ရှည်ခြင်းကို ရ၏; သဒာစာရသည် မင်္ဂလာမကောင်းမှုကို ဖျက်ဆီး၏။ သို့သော် ယဇ်၊ ဒါန၊ တပ (တပဿ) တို့သည် ဤလောက၌ သဒာစာရမပါလျှင် လူကို အမှန်တကယ် မဖွံ့ဖြိုးစေ။

Verse 119

भवन्ति यः सदाचारं समुल्लंघ्य प्रवर्तते । तस्य किञ्चित्समुद्देशं वक्ष्ये तं श्रृणु पार्थिव

သဒာစာရကို လျစ်လျူရှု၍ ကိုယ့်စိတ်လိုက် လုပ်ဆောင်သူအကြောင်း—ထိုသူ၏ အကျဉ်းချုပ်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ငါပြောမည်; မြေကြီး၏ အုပ်စိုးရှင်ရေ၊ နားထောင်လော့။

Verse 120

त्रिवर्गसाधने यत्नः कर्तव्यो गृहमेधिना । तत्संसिद्धौ गृहस्थस्य सिद्धिरत्र परत्र च

အိမ်ထောင်ရှင်သည် လူဘဝ၏ ရည်မှန်းချက်သုံးပါး (ဓမ္မ၊ အတ္ထ၊ ကာမ) ကို ရရှိရန် ကြိုးပမ်းရမည်။ ထိုသုံးပါး ပြည့်စုံလျှင် ဤလောကနှင့် နောက်လောကနှစ်ပါးလုံး၌ အောင်မြင်မှု ရရှိသည်။

Verse 121

ब्राह्मे मुहूर्ते बुध्येन धर्मार्थौ चापि चिन्तयेत् । समुत्थाय तथाचम्य दंतधावनपूर्वकम्

ဗြာဟ္မမုဟူရ္တအချိန်၌ စိတ်ကြည်လင်၍ ဓမ္မနှင့် အတ္ထကို စဉ်းစားဆင်ခြင်ရမည်။ ထို့နောက် ထ၍ အာစမန (ācamana) ပြုကာ သွားသန့်စင်ခြင်းကို အစပြုရမည်။

Verse 122

सन्ध्यामुपासीत बुधः संशांतः प्रयतः शुचिः । पूर्वां सन्ध्यां सनक्षत्रां पश्चिमां सदिवाकराम्

ပညာရှိသည် စိတ်ငြိမ်သက်၍ စည်းကမ်းရှိကာ သန့်ရှင်းစွာ စန္ဓျာပူဇာ (sandhyā) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ မနက်စန္ဓျာကို ကြယ်များ မပျောက်သေးချိန်၌၊ ညနေစန္ဓျာကို နေမဝင်သေးချိန်၌ ပြုရမည်။

Verse 123

उपासीत यथान्यायं नैनां जह्यादनापदि । वर्जयेदनृतं चासत्प्रलापं परुषं तथा

စည်းကမ်းတရားအတိုင်း ထိုပူဇာကို ပြုလုပ်ရမည်၊ အရေးပေါ်မရှိလျှင် မစွန့်ပစ်ရ။ ထို့ပြင် မုသားစကား၊ အကျိုးမဲ့ မမှန်ကန်သော စကားပြောများနှင့် ကြမ်းတမ်းသော စကားကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 124

असत्सेवां ह्यसद्वादं ह्यसच्छास्त्रं च पार्थिव । आदर्शदर्शनं दंतधावनं केशसाधनम्

အို မင်းကြီး၊ လူဆိုးတို့၏ အပေါင်းအသင်း၊ မမှန်ကန်သော စကားနှင့် လမ်းလွဲစေသော သင်ကြားချက်များကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ထို့အတူ မသင့်တော်သော အချိန်၌ မှန်ကြည့်ခြင်း၊ သွားတိုက်ခြင်း၊ ဆံပင်ပြင်ဆင်ခြင်းတို့ကိုလည်း မပြုသင့်။

Verse 125

देवार्चनं च पूर्वाह्णे कार्याण्याहुर्महर्षयः । पालाशमासनं चैव पादुके दंतधावनम् । वर्जयेदासनं चैव पदा नाकर्षयेद्बुधः

မဟာရ္ရှီတို့က ဒေဝတားပူဇော်ခြင်းကို နံနက်ပိုင်း (နေ့လယ်မတိုင်မီ) တွင် ပြုလုပ်ရမည်ဟု ဆိုကြသည်။ ပလာရှသစ်သားအာသနပေါ်တွင် ထိုင်၍ စန်ဒယ်ဖိနပ်ဝတ်ကာ သွားသန့်ရှင်းရေးကို သင့်လျော်သကဲ့သို့ ပြုလုပ်ရမည်။ ပညာရှိသည် အာသနကို မလေးမစားမကိုင်တွယ်ရ၊ ခြေဖြင့် ဆွဲရွှေ့မလုပ်ရ။

Verse 126

जलमग्निं च निनयेद्यगपन्न विचक्षणः

သတိပညာရှိသူသည် ရေကို မီးနှင့် မပေါ့ပေါ့ဆဆ ထိတွေ့စေသင့်၊ ထို့အပြင် ရှုပ်ထွေးမသင့်လျော်သော အပြုအမူဖြင့်လည်း မပြုလုပ်သင့်။

Verse 127

पादौ प्रसारयेन्नैव गुरुदेवाग्निसंमुखौ । चतुष्पथं चैत्यतरुं देवागारं तथा यतिम्

ဂုရု၊ ဒေဝတားများ သို့မဟုတ် သန့်ရှင်းသော မီးအရှေ့တွင် ခြေထောက်ကို မဆန့်ထုတ်ရ။ ထို့အတူ လမ်းဆုံလေးခွ၊ သန့်ရှင်းရာ သစ်ပင် (ချိုင်တျတရု)၊ ဘုရားကျောင်းနှင့် ယတီ (တပသီ) တို့အပေါ်လည်း ရိုသေမှုကို ထားရမည်။

Verse 128

विद्याधिकं गुरुं वृद्धं कुर्यादेतान्प्रदक्षिणान्

ပညာအထက်မြတ်သူ၊ မိမိ၏ ဂုရုနှင့် ရိုသေထိုက်သော အိုမင်းသူတို့ကို ရိုသေစွာ ပရဒက္ခိဏာ (ဝိုင်းလှည့်) ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 129

आहारनीहारविहारयोगाः सुसंवृता धर्मविदानुकार्याः । वाग्बुद्धिवीर्याणि तपस्तथैव वार्तायुषी गुप्ततमे च कार्ये

အစားအသောက်၊ အညစ်အကြေးထုတ်ခြင်းနှင့် ကိုယ်ခန္ဓာဆိုင်ရာ အလေ့အထများ၊ အပန်းဖြေခြင်းနှင့် ယောဂကျင့်စဉ်တို့ကို ဓမ္မကိုသိသူတို့အတိုင်း ကောင်းစွာ ထိန်းချုပ်ထားရမည်။ စကား၊ ဉာဏ်နှင့် အားမာန်တို့ကိုလည်း စည်းကမ်းတကျ အုပ်ချုပ်၍ တပသ (အတိဓာတ်) ကို ကျင့်ကာ အကျိုးရှိသောစကားကို ပြောဆိုပြီး အလွန်လျှို့ဝှက်သော အမှုများကို ကာကွယ်စွာ ထိန်းသိမ်းရမည်။

Verse 130

उभे मूत्रपुरीषे तु दिवा कुर्यादुदङ्मुखः । दक्षिणाभिमुखो रात्रौ ह्येवमायुर्न रिष्यते

ဆီးနှင့်ဝမ်းကို စွန့်ရာတွင် နေ့ခင်း၌ မြောက်ဘက်ကို မျက်နှာမူ၍ ပြုရမည်၊ ည၌ တောင်ဘက်ကို မျက်နှာမူရမည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် အသက်အားနှင့် အသက်တမ်း မထိခိုက်ပါ။

Verse 131

प्रत्यग्निं प्रति सूर्यं च प्रति गां व्रतिनं प्रति । प्रति सोमोदकं सन्ध्यां प्रज्ञा नश्यति मेहतः

ပူဇော်မီး (အဂ္နိ)၊ နေမင်း၊ နွား၊ ဝရတင် (ဝရတကျင့်သူ)၊ စောမရေ (သန့်ရှင်းသော လရေ) သို့မဟုတ် စန္ဓျာပူဇာကို မျက်နှာမူ၍ ဆီးချလျှင် ဉာဏ်ခွဲခြားမှု ပျက်စီးသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 132

भोजने शयने स्थाने उत्सर्गे मलमूत्रयोः । रथ्याचंक्रमणे चार्द्रपञ्चकश्चाचमेत्सदा

စားပြီးနောက်၊ အိပ်ပြီးနောက်၊ နေရာပြောင်းပြီးနောက်၊ ဝမ်းဆီးစွန့်ပြီးနောက်၊ လမ်းမပေါ်လျှောက်ပြီးနောက်တို့တွင် အာစမန (ācamana) ကို အမြဲပြု၍ “စိုစွတ်သောငါးပါး” ဟူသော ရေဖြင့်သန့်စင်မှုများကိုလည်း ပြုရမည်။

Verse 133

न नद्यां मेहनं कुर्यान्न श्मशाने नभस्मनि । न गोमये न कृष्टे च नैवालूने न शाड्वले

မြစ်ထဲတွင် ဆီးမချရ၊ မီးသင်္ဂြိုဟ်ရာ (သုသာန်) တွင် မချရ၊ ပြာပေါ်တွင်လည်း မချရ။ နွားချေးပေါ်တွင် မချရ၊ ထွန်ယက်ထားသောမြေပေါ်တွင် မချရ။ မရိတ်သိမ်းရသေးသော စိုက်ပျိုးပင်များပေါ်တွင်လည်း မချရ၊ စိမ်းလန်းသော မြက်ပေါ်တွင်လည်း မချရ။

Verse 134

उद्धृत्ताभिस्तथाद्भिस्तु शौचं कुर्याद्विचक्षणः । अंतर्जलाद्देवकुलाद्वल्मीकान्मूषकस्थलात्

ပညာရှိသူသည် မြေကိုယူထုတ်၍ ရေနှင့်အတူ သန့်စင်ခြင်း (ရှောချ) ကို ပြုရမည်။ အထူးသဖြင့် အိမ်အတွင်းရှိရေကြောင့်၊ ဘုရားကျောင်းဝင်း (ဒေဝကူလ) ကြောင့်၊ ပုရွက်ဆိတ်တောင် (ဝလ္မီက) ကြောင့်၊ သို့မဟုတ် ကြွက်များနေရာကြောင့် အညစ်အကြေးဖြစ်လာလျှင် ထိုသို့ပြုရမည်။

Verse 135

अपविद्धापशौचाश्च वर्जयेत्पंच मृत्तिकाः । गन्धलेपापहरणं शौचं कुर्यात्तथा बुधः

သန့်စင်ရန်သုံးသော မြေငါးမျိုးကို မသန့်ရှင်း၍ ပစ်ချထားသော် ရှောင်ကြဉ်ရမည်။ ပညာရှိသည် အနံ့နှင့် လိမ်းကျန်အညစ်အကြေး ပျောက်ကင်းစေရန် သန့်စင်မှုကို ပြုရမည်။

Verse 136

नात्मानं ताडयेन्नैव दद्याद्दुः खेभ्य एव च । उभाभ्यामपि पाणिभ्यां कण्डूयेन्नात्मनः शिरः

မိမိကိုယ်ကို မထိုးမထိရ၊ ဝမ်းနည်းမှုထဲသို့လည်း မိမိကိုယ်ကို မပေးအပ်ရ။ ထို့ပြင် လက်နှစ်ဖက်လုံးဖြင့် မိမိခေါင်းကို မကုတ်ရ။

Verse 137

रक्षेद्दारांस्त्यजेदीष्यां तासु निष्कारणं बुधः । सूर्यास्तं न विनाकाश्चित्क्रिया नैवाचरेत्तथा

ပညာရှိသည် မိမိဇနီးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်၍ အကြောင်းမဲ့ မနာလိုမှုကို စွန့်ပစ်ရမည်။ ထို့အတူ နေဝင်ချိန်နှင့် သင့်လျော်သောအချိန်ကို မလေးစားဘဲ မည်သည့်ကိစ္စ၊ မည်သည့်ကရိယာကိုမျှ မပြုလုပ်ရ။

Verse 138

अद्रोहेणैव भूतानामल्पद्रोहेण वा पुनः । शिवचित्तोर्जयोद्वित्तं न चातिकृपणो भवेत्

သတ္တဝါတို့အပေါ် အပြည့်အဝ မရန်မဖြစ်ခြင်း—သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး ထိခိုက်မှုကို လျှော့ချခြင်း—ဖြင့်၊ ရှိဝကို အာရုံထားသောစိတ်ဖြင့် စည်းစိမ်ကို ရယူနိုင်ရမည်။ ထို့ပြင် အလွန်အကျွံ ကပ်စေးနည်းမဖြစ်ရ။

Verse 139

नेर्ष्युः स्यान्न कृतघ्नः स्यान्न परद्रोहकर्मधीः । न पाणिपादचपलो न नेत्रचपलोऽनृजुः

မနာလိုမှုကင်းရမည်၊ ကျေးဇူးမသိသူ မဖြစ်ရ။ အခြားသူကို ထိခိုက်စေမည့် အလုပ်ကို စိတ်မထားရ။ လက်ခြေ မလှုပ်ရှားလွန်ကဲစေ၊ မျက်စိ မလှုပ်လဲလွန်ကဲစေ၊ အကျင့်အကြံ မကောက်ကွေ့စေ။

Verse 140

न च वागङ्गचपलो न चाशिष्टस्य गोचरः । न शुष्कवादं कुर्वीत शुष्क्रवैरं तथैव च

စကားပြောရာ၌လည်း ကိုယ်အမူအရာ၌လည်း မတည်ငြိမ်မဖြစ်စေ၊ အကျင့်မကောင်းသူတို့နှင့် မပေါင်းသင်းမသွားလာစေ။ အဓိပ္ပါယ်မဲ့သောစကား မပြောစေ၊ မလိုအပ်သောရန်ငြိုးလည်း မဖန်တီးစေ။

Verse 141

उपायैः साधयेदर्थान्दण्डस्त्वगतिका गतिः । भिन्नाशनं भिन्नशय्यां वर्जयेद्भिन्नभाजनम्

အကျိုးကိစ္စတို့ကို သင့်လျော်သောနည်းလမ်းများဖြင့်သာ ဆောင်ရွက်ရမည်။ ဒဏ်ပေးခြင်းသည် အခြားလမ်းမရှိသည့်အခါမှသာ သွားရမည့်လမ်းဖြစ်သည်။ ကျိုးပဲ့သောထိုင်ခုံ၊ ကျိုးပဲ့သောအိပ်ရာနှင့် ကျိုးပဲ့သောအိုးအခွက်တို့ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 142

अंतरेण न गच्छेन द्वयोर्ज्वलनलिंगयोः । नाग्न्योर्न विप्रयोश्चैव न दंपत्योर्नृपोत्तम

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ မီးနှစ်လုံးကြားကို မဖြတ်သန်းရ။ သန့်ရှင်းသောအဂ္နိမီးနှစ်လုံးကြားကိုလည်း မဖြတ်သန်းရ။ ဗြာဟ္မဏနှစ်ဦးကြားကိုလည်း မဖြတ်သန်းရ။ လင်မယားကြားကိုလည်း မဝင်ရ။

Verse 143

न सूर्यव्योमयोर्नैव हरस्य वृषभस्य च । एतेषामंतरं कुर्वन्यतः पापमवाप्नुयात्

နေမင်းနှင့် ကောင်းကင်အာကာသကြားတွင် မိမိကိုယ်ကို မထားရ။ ဟရ (ရှီဝ) နှင့် သူ၏ နန္ဒီဝృషဘ (နွားတော်) ကြားတွင်လည်း မဝင်ရ။ ဤတို့အကြား ခွဲခြားမှုကို ပြုလုပ်သူသည် အပြစ်ကို ရရှိမည်။

Verse 144

नैकवस्त्रश्च भुंजीत नाग्नौ होममथाचरेत् । न चार्चयेद्द्विजान्नैव कुर्याद्देवार्चनं बुधः

ပညာရှိသောဘက်တော်သားသည် အဝတ်တစ်ထည်တည်းဝတ်၍ မစားသင့်။ မသင့်လျော်သောနည်းဖြင့် မီးဟောမ (အဂ္နိဟောမ) ကိုလည်း မပြုလုပ်သင့်။ မာဟေရှဝရ ဝရတ၏ စည်းကမ်းကို ချိုးဖောက်နေသည့်အခြေအနေတွင် ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များကို ပူဇော်ပွဲအဖြစ် မပြုလုပ်သင့်၊ ထို့အတူ နတ်ဘုရားပူဇော်ပွဲကိုလည်း မပြုလုပ်သင့်။

Verse 145

खंडनं पेषणं मार्ष्टिं जलसंशोधनं तथा । रंधनं भोजनं स्वाप उत्थानं गमनं क्षुतम्

ဖြတ်တောက်ခြင်း၊ ကြိတ်နယ်ခြင်း၊ လှည်းသုတ်သန့်စင်ခြင်းနှင့် ရေကိုစစ်သန့်စင်ခြင်း၊ ချက်ပြုတ်ခြင်း၊ စားသောက်ခြင်း၊ အိပ်စက်ခြင်း၊ ထခြင်း၊ လမ်းလျှောက်ခြင်း၊ ဆာလောင်မှု ပေါ်လာခြင်းတို့—နေ့စဉ်အလုပ်အကိုင်များအားလုံးကို မာဟေရှဝရ ဝိနယအောက်တွင် သေချာစွာ ထိန်းညှိရမည်။

Verse 146

कार्यारंभं समाप्तिं च वचः प्रोच्य तथा प्रियम् । पिबञ्जिघ्रन्स्पृशञ्छृण्वन्विवक्षुर्मैथुनं तथा

အလုပ်တစ်ခုကို စတင်ခြင်းနှင့် ပြီးဆုံးစေခြင်း၊ စကားပြောခြင်း—ချိုသာသောစကားပင်ဖြစ်စေ—သောက်ခြင်း၊ အနံ့ခံခြင်း၊ ထိတွေ့ခြင်း၊ ကြားနာခြင်း၊ ပြောလိုစိတ်ဖြစ်ခြင်းနှင့် လိင်ဆက်ဆံခြင်းတို့ကိုပါ မာဟေရှဝရ ဝိနယတွင် ထိန်းချုပ်ကန့်သတ်၍ စည်းကမ်းတကျထားရမည်။

Verse 147

शुचित्वं च जपं स्थाणुं यः कुर्याद्विंशतिं तथा । माहेश्वरः स विज्ञेयः शेषोन्यो नामधारकः

သန့်ရှင်းမှုကို ထိန်းသိမ်း၍ စ္ဌာဏု (ရှီဝ) ၏ ဇပကို သတ်မှတ်သည့်အတိုင်း အကြိမ်နှစ်ဆယ် ပြုလုပ်သူကိုသာ မာဟေရှဝရ အစစ်ဟု သိရမည်။ အခြားသူတို့သည် အမည်သာ ခံယူထားသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 148

स वै रुद्रमयो भूत्वा ततश्चांते शिवं व्रजेत् । परस्त्रियं नाभिभाषेत्तथा संभाषयेद्यदि

ရုဒြ၏ သဘောသဘာဝဖြင့် ပြည့်ဝလာပြီးနောက်၊ အသက်တာအဆုံးတွင် ရှီဝကို ရောက်လိမ့်မည်။ အခြားသူ၏ ဇနီးကို မပြောဆိုသင့်၊ မဖြစ်မနေ ပြောရလျှင်လည်း ထိန်းသိမ်း၍ သင့်လျော်စွာသာ ပြောဆိုရမည်။

Verse 149

मातः स्वसरथो पुत्रि आर्येति च वदेद्बुधः । उचछिष्टो नालभेत्किंचिन्न च सूर्यं विलोकयेत्

ပညာရှိသည် (မိန်းမများကို) လေးစားစွာ “အမေ”, “အစ်မ/ညီမ”, “သမီး”, “အာရျမ” ဟု ခေါ်ဆိုရမည်။ စားပြီးနောက် အကျန်အညစ်ရှိနေသည့်အခါ မည်သည့်အရာကိုမျှ မထိရ၊ နေရောင်/နေကိုလည်း မကြည့်ရ။

Verse 150

नेन्दुं न तारकाश्चैव नादयेन्नात्मनः शिरः । स्वस्रा दिहित्रा मात्रा वा नैकांतासन माचरेत्

လကိုလည်း မကြည့်ရ၊ ကြယ်များကိုလည်း မကြည့်ရ။ စိတ်လှုပ်ရှား၍ ကိုယ့်ခေါင်းကို မထိုးမထိရ။ အစ်မ/ညီမ၊ သမီး၊ မိခင်နှင့်တောင် တစ်ယောက်တည်း အထီးကျန်နေရာတွင် မထိုင်ရ။

Verse 151

दुर्जयो हींद्रियग्रामो मुह्यते पंडितोऽपि सन् । गुरुमभ्यागतं गेहे स्वयमुत्थाय यत्नतः

အာရုံခံအင်္ဂါများ၏အစုသည် အနိုင်ယူရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။ ပညာရှိတောင် မောဟဖြစ်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဂုရုသည် အိမ်သို့ ရောက်လာသော် ကိုယ်တိုင်ထ၍ သတိထားကာ ကြိုဆိုရမည်။

Verse 152

आसनं कल्पयेत्तस्य कुर्यात्पादाभिवंदनम् । नोदक्छिराः स्वपेज्जातु न च प्रत्यक्छिरा बुधः

သူ (ဂုရု) အတွက် ထိုင်ခုံ/အာသနကို ပြင်ဆင်ပေး၍ ခြေတော်ကို ဦးချကန်တော့ရမည်။ ပညာရှိသည် မြောက်ဘက်သို့ ခေါင်းထား၍ မအိပ်ရ၊ အနောက်ဘက်သို့ ခေါင်းထား၍လည်း မအိပ်ရ။

Verse 153

शिरस्यगस्त्यमाधाय तथैव च पुरंदरम् । उदक्यादर्शनं स्पर्शं वर्ज्यं संभाषणं तथा

အဂஸတျယနှင့် ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြ) ကို ဂုဏ်ပြုစံနမူနာအဖြစ် စိတ်၌ထားကာ၊ ရာသီလာနေသော မိန်းမကို မြင်ခြင်းကို ရှောင်၊ ထိတွေ့ခြင်းကို ရှောင်၊ ထိုကာလတွင် စကားပြောခြင်းကိုလည်း ရှောင်ရမည်။

Verse 154

नाप्सु मूत्रं पुरीषं वा मैथुनं वा समाचरेत् । कृत्वा विभवतो देवमनुष्यर्षिसमर्चनाम्

ရေထဲတွင် ဆီးသွားခြင်း၊ ဝမ်းသွားခြင်း မပြုရ၊ ရေထဲတွင် မေထုန် (လိင်ဆက်ဆံ) ကိုလည်း မပြုရ။ ထို့နောက် ကိုယ့်အင်အားအလိုက် ဒေဝတားများ၊ ဂုဏ်ပြုထိုက်သော လူများနှင့် ရှိသီ (ऋषि) များကို အရင်ဦးစွာ သင့်လျော်စွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 155

पितॄणां च ततः शेषं भोक्तुं माहेश्वरोऽर्हति । वाग्यतः शुचिराचांतः प्राङ्मुखोदङ्मुखोऽपि वा

ပိတೃတို့အား ပူဇော်ပြီးနောက် ကျန်သောအစာကို မဟေရှ్వరဘုရားကို ရိုသေသဒ္ဓါရှိသူက စားသုံးရန် သင့်တော်၏။ စကားကိုထိန်းသိမ်း၍ သန့်ရှင်းကာ အာစမန (ရေစုပ်သောက်၍ သန့်စင်ခြင်း) ပြုပြီး အရှေ့ဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍ သို့မဟုတ် မြောက်ဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍ စားသုံးရမည်။

Verse 156

अन्तर्जानुश्च तच्चित्तो भुञ्जीतान्नमकुत्सयन् । नोपघातं विना दोषान्न तस्योदाहरेद्बुधः

ဒူးကိုခေါက်၍ အတွင်းသို့ဆွဲကာ စိတ်ကိုတစ်နေရာတည်းထားပြီး အစာကို မထီမဲ့မြင်မပြုဘဲ စားသုံးရမည်။ အန္တရာယ်အမှန်တကယ် မရှိလျှင် ပညာရှိသည် ထိုအစာ၏ ချို့ယွင်းချက်များကို မဖော်ပြသင့်။

Verse 157

नग्नस्नानं न कुर्वीत न शयीत व्रजेत वा । दुष्कृतं न गुरोर्ब्रूयात्क्रुद्धं चैनं प्रसादयेत्

အဝတ်မဝတ်ဘဲ ရေချိုးခြင်းကို မပြုရ၊ မသင့်လျော်စွာ လဲလျောင်းခြင်း သို့မဟုတ် လှည့်လည်သွားလာခြင်းကိုလည်း မပြုရ။ ဂုရုရှေ့တွင် မကောင်းမှုကို မပြောရ၊ ဂုရုက ဒေါသထွက်လျှင်လည်း သက်သာစေ၍ ပြန်လည်ချမ်းသာအောင် တောင်းပန်ရမည်။

Verse 158

परिवादं न श्रृमुयादन्येषामपि जल्पताम् । सदा चा कर्णयेद्धमास्त्यक्त्वा कृत्यशतान्यपि

သူတစ်ပါးတို့က ပြောဆိုနေသော်လည်း အပြစ်တင်စကား (စော်ကားစကား) ကို မနားထောင်ရ။ ထို့အစား အလုပ်ရာပေါင်းများစွာကိုပင် ချန်ထား၍ ဓမ္မသင်ကြားချက်ကို အမြဲနားထောင်ရမည်။

Verse 159

नित्यं नित्यं हि संमार्ष्टि गेहदर्पणयोरिव । शुक्लायां च चतुर्दश्यां नक्तभोजी सदा भवेत्

နေ့စဉ်နေ့တိုင်း အိမ်နှင့် မှန်ကို ပွတ်တိုက်သကဲ့သို့ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်အောင် အမြဲထိန်းသိမ်းရမည်။ ထို့ပြင် လပြည့်ဖက် (သုက္လပက္ခ) ၏ ဆယ့်လေးရက်နေ့တွင် အမြဲတမ်း ညအချိန်တွင်သာ စားသုံးသည့် နက္တဘောဇန ဝ్రတကို လိုက်နာရမည်။

Verse 160

तिस्रो रात्रीर्न शक्तश्चेदेवं माहेश्वरो भवेत् । संयावकृशरामांसं नात्मानमुपसाधयेत्

သုံးညတာ စည်းကမ်းကို မထိန်းနိုင်သော်လည်း ဤနည်းအတိုင်း မာဟေရှဝရ (မဟေသ္ဝရ) ဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။ သို့ရာတွင် စံယာဝ၊ ကೃရှရာ နှင့် အသားကဲ့သို့ အာဟာရချိုမြိန်ကြွယ်ဝသော အစားအစာများဖြင့် ကိုယ်ကို မလွန်ကဲစွာ ပျော်ပါးမစေသင့်။

Verse 161

सायंप्रातश्च भोक्तव्यं कृत्वा ह्यतिथि भोजनम् । स्वप्नाध्ययनभोज्यानि संध्ययोश्च विवर्जयेत्

ညနေနှင့် နံနက်တွင် စားသောက်ရမည်၊ အရင်ဆုံး ဧည့်သည်ကို အစာကျွေးပြီးမှ ဖြစ်ရမည်။ ထို့ပြင် သံဓျာ (sandhyā) အချိန်များတွင် အိပ်ခြင်း၊ စာလေ့လာခြင်းနှင့် စားသောက်ခြင်းတို့ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 162

भुंजानः संध्ययोर्मोहादसुरावसथो भवेत् । स्नातो न धूनयेत्केशान्क्षुते निष्ठीवितेऽध्वनि

မောဟကြောင့် သံဓျာအချိန်များတွင် စားသောက်လျှင် အသူရတို့၏ နေရာတည်ရာ ဖြစ်သွားမည်။ ရေချိုးပြီးနောက် ဆံပင်ကို မလှုပ်ခါရ; လမ်းပေါ်တွင် နှာချေခြင်း သို့မဟုတ် တံတွေးထွေးခြင်းရှိလျှင် သင့်တော်သော ထိန်းသိမ်းမှုနှင့် သန့်ရှင်းမှုကို လိုက်နာရမည်။

Verse 163

आलभेद्दक्षिणं कर्णं सर्वभूतानि क्षामयेत् । न चापि नीलीवासाः स्यान्न विपर्यस्तवस्त्रधृक्

ညာဘက်နားကို ထိကာ သတ္တဝါအားလုံးထံမှ ခွင့်လွှတ်မှုကို တောင်းရမည်။ အပြာရောင်အဝတ်ကို မဝတ်ရ၊ ထို့ပြင် အဝတ်အစားကို ပြောင်းပြန် သို့မဟုတ် မသင့်တော်သကဲ့သို့ မဝတ်ဆင်ရ။

Verse 164

वर्ज्यं च मलिनं वस्त्रं दशाभिश्च विवर्जितम् । प्रक्षाल्य मुखहस्तौ च पादौ चाप्युपविश्य च

ညစ်ပတ်သော အဝတ်ကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်၊ ထို့ပြင် အနားစွန်း/အဖျားများ မပြည့်စုံသော ချို့ယွင်းအဝတ်ကိုလည်း ရှောင်ရမည်။ မျက်နှာနှင့် လက်တို့ကို ဆေးကြောပြီး ခြေထောက်တို့ကိုလည်း ဆေးကြောကာ ထိုနောက် သင့်တော်စွာ ထိုင်ရမည်။

Verse 165

अंतजानुस्त्रिराचामेद्दिर्मुखं परिमार्जयेत् । तोयेन स्पर्शयेत्खानि स्वमूर्धानं तथैव च

ဒူးကိုကိုယ်နှင့်ကပ်အောင်ထိုင်၍ အာစမနကို သုံးကြိမ်ပြုကာ မျက်နှာကို သေချာစွာသုတ်ရမည်။ ရေဖြင့် အာရုံပေါက်များကို ထိကာ ကိုယ့်ခေါင်းကိုလည်း ထိရမည်။

Verse 166

आचम्य पुनराचम्य क्रियाः कुर्वीत सर्वशः । क्षुते निष्ठीविते चैव दंतलग्ने तथैव च

အာစမနကို ပြုပြီးနောက် လိုအပ်သလို ထပ်မံအာစမနပြုကာ အခမ်းအနားအကုန်လုံးကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့အတူ နှာချေပြီးနောက်၊ ထွေးပြီးနောက်၊ သွားကြားတွင် အရာတစ်ခုကပ်နေသည့်အခါလည်း သန့်စင်မှုကို ထပ်ပြုရမည်။

Verse 167

पतितानां च संभाषे कुर्यादाचमनिक्रियाम् । अध्येतव्या त्रयी नित्यं भवितव्यं विपश्चिता

ဓမ္မမှလွဲကျသွားသူများနှင့် စကားပြောပြီးနောက် အာစမနပြုရမည်။ ဝေဒသုံးပါးကို နေ့စဉ်လေ့လာကာ အမြင်ကျယ်သိမြင်သူ ဖြစ်လာရန် ကြိုးစားရမည်။

Verse 168

धर्मतो धनमाहार्य यष्टव्यं चापि यत्नतः । हीनेभ्योपि न युंजीत त्वंकारं कर्हिचिद्बधः । त्वंकारो वा वधो वापि गुरूणामुभयं समम्

ဓမ္မအတိုင်း ငွေကြေးကို ရယူရမည်၊ ယဇ္ဉကိုလည်း ကြိုးစား၍ သေချာစွာ ဆောင်ရွက်ရမည်။ နိမ့်သူများကိုတောင် မထီမဲ့မြင်ဖြင့် “မင်း!” ဟု မခေါ်သင့်—ဤ tvaṃkāra သည် ထိခိုက်စေသော အပြစ်တစ်မျိုးဖြစ်သည်။ ဂုရုများအပေါ်တွင် မရိုသေသော ခေါ်ဆိုမှုနှင့် အကြမ်းဖက်မှုတို့သည် အလေးချိန်တူညီသည်။

Verse 169

सत्यं वाच्यं नित्यमैत्रेण भाव्यं कार्यं त्याज्यं नित्यमायासकारि । लोकेऽमुष्मिन्यद्दिनं स्यात्तथास्मिन्नात्मा योगे येजनीयो गभीरैः

အမြဲတမ်း အမှန်တရားကို ပြောရမည်၊ မေတ္တာမိတ်သဘောကို အစဉ်ပျိုးထောင်ရမည်၊ နှင့် အမြဲပင်ပန်းစေ၍ စိတ်လှုပ်ရှားစေသော အလုပ်များကို စွန့်ပစ်ရမည်။ ဤလောက၌ နေ့ရက်က ဘယ်လိုကုန်သလဲ ထိုသို့ပင် နောက်လောကကို ပုံဖော်သည်—ထို့ကြောင့် ပညာရှိတို့သည် နက်ရှိုင်းသော ယောဂဖြင့် အတွင်းအတ္တကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 170

तीर्थस्नानैः सोपवासैर्व्रतैश्च पात्रे दानैर्होमजप्यैश्चयज्ञैः । भवार्चनैर्देवपूजाविशेषैरात्मा नित्यं शोधनीयो मलाक्तः

တီရ္ထ၌ ရေချိုးခြင်း၊ ဥပဝါသ (အစာရှောင်) နှင့် ဝရတ (သစ္စာကတိ) များ၊ သင့်တော်သူတို့အား ဒါန ပေးခြင်း၊ ဟောမ၊ ဂျပ (မန္တရားတော် ရွတ်ဖတ်) နှင့် ယဇ္ဉ (ယဇ္ဉပူဇာ) များ၊ ဘဝ (ရှီဝ) ကို အာရ္ချနာပြုခြင်းနှင့် နတ်ဘုရားပူဇာ အထူးပုံစံများဖြင့်—အညစ်အကြေးကပ်နေသော အတ္တကို နေ့စဉ် သန့်စင်ရမည်။

Verse 171

यत्रापि कुर्वतो नात्मा जुगुप्सामेति पार्थिव । तत्कर्तव्यसमसंगेन यन्नगोप्यं महाजने

အို မင်းကြီး၊ မိမိလုပ်သမျှ အမှုတစ်ရပ်သည် မိမိစိတ်သဘောကို အရှက်အကြောက်ဖြင့် ရွံရှာစေခြင်း မရှိလျှင်—ထိုအမှုကို သင့်တော်သောအရာတို့နှင့် မကွာမခွာ လုပ်ဆောင်လော့; ထို့ပြင် လူထုအရှေ့၌ ဖုံးကွယ်ရန် မလိုသောအမှုကို လုပ်ဆောင်လော့။

Verse 172

इति ते वै समुद्देशः कीर्तितः किंचिदेव च । शेषः स्मृतिपुराणेभ्यस्त्वया श्रोतव्य एव च

ဤသို့ဖြင့် သင့်အား အကျဉ်းချုပ်တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကိုသာ ငါဆိုပြခဲ့၏။ ကျန်သောအရာတို့ကိုမူ အမှန်တကယ် စ္မృతိနှင့် ပုရာဏတို့မှ သင်ကြားနာရမည်။

Verse 173

एवमाचरतो धर्मं महेशस्य गृहे सतः । धर्मार्थकामसंप्राप्तौ परत्रेह च शोभनम्

မဟေရှ (ရှီဝ) ၏ အိမ်ထောင်ဂೃಹ၌ သစ္စာရှိသောနောက်လိုက်အဖြစ် နေထိုင်၍ ဤသို့ ဓမ္မကို ကျင့်သုံးသူအတွက် ဓမ္မ၊ အර්ထ (အကျိုး) နှင့် ကာမ (လိုအင်) တို့၏ ရရှိခြင်းသည် သေချာ၏; ထို့ပြင် ဤလောကနှင့် ပရလောက နှစ်ပါးလုံး၌ မင်္ဂလာဖြစ်၏။

Verse 174

एवं नानाविधान्धर्मान्महाकालस्य फाल्गुन । वदतो ध्वनिराकाशे सुमहानभ्यजायत

မဟာကာလသည် ဓမ္မအမျိုးမျိုးကို ဤသို့ ဟောကြားနေစဉ်၊ အို ဖာလ္ဂုန၊ ကောင်းကင်၌ အလွန်ကြီးမားသော တုန်လှုပ်သံတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 175

यावत्पश्यंति ये तत्र समाजग्मुः श्रृणुष्व तान् । ब्रह्मा विष्णुः स्वयं रुद्रो दे वी रुद्रगणास्तथा

ထိုနေရာ၌ သူတို့ကြည့်ရှုနေစဉ်—နားထောင်လော့၊ အဘယ်သူတို့ စုဝေးလာသနည်းဟူမူ—ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿနု၊ ရုဒ္ဒရကိုယ်တိုင်၊ ဒေဝီမယ်တော်နှင့် ရုဒ္ဒရဂဏများလည်း ပါဝင်လာကြ၏။

Verse 176

इंद्रादयस्तथा देवा वसिष्ठाद्या मुनीश्वराः । तुंबरुप्रवराश्चापि गंधर्वाप्सरसां गणाः

အင်္ဒြာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့လည်း လာကြ၏။ ဝသိဋ္ဌမှ စ၍ မုနီရှင်အရှင်များ၊ ထို့ပြင် တုမ္ဗုရုကို ဦးဆောင်သော ဂန္ဓဗ္ဗနှင့် အပ္စရာတို့၏ အဖွဲ့အစုများလည်း ရောက်လာကြ၏။

Verse 177

तान्महेशमुखान्सर्वान्महाकालो महामतिः । अर्चयामास बहुधा भक्त्युद्रेकातिपूरितः

မဟာကာလသည် ဉာဏ်ကြီးမြတ်သူဖြစ်၍ မဟေရှနှင့် အခြားသူတို့အပါအဝင် အားလုံးကို နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ပူဇော်ကန်တော့လေ၏၊ ဘက္တိရသ လှိုင်းထန်၍ ပြည့်လျှံနေသကဲ့သို့။

Verse 178

ततो ब्रह्मादिभिर्देवैर्वरे रत्नमयासने । उपविष्टोऽभिषिक्तश्च महीसागरसंगमे

ထို့နောက် ဗြဟ္မာတို့အစပြုသော ဒေဝတားများက သူ့ကို ရတနာဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော အလွန်မြတ်သော အာသနပေါ်၌ ထိုင်စေ၍၊ မြေကြီးနှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ အဘိသေက (သန့်စင်သွန်းလောင်း) ပြုကြ၏။

Verse 179

ततो देव्या समालिंग्य नीत्वोत्संगं स्वकं मुदा । पुत्रत्वे कल्पितः पार्थ महाकालो महामतिः

ထို့နောက် ဒေဝီမယ်တော်သည် သူ့ကို ဖက်လှုပ်၍ ဝမ်းမြောက်စွာ မိမိရင်ခွင် (ပေါင်) ပေါ်သို့ တင်ကာ၊ ဗာရ္ထ (ပಾರ್ಥ) ရေ—ဉာဏ်ကြီးမြတ်သော မဟာကာလကို သားအဖြစ် လက်ခံသတ်မှတ်လေ၏။

Verse 180

उक्तञ्च यावद्ब्रह्माण्डमिदमास्ते शिवव्रत । तावत्तिष्ठ शिवस्थाने शिववच्छिवभक्तितः

ထိုအခါ ကြေညာတော်မူသည်– «ဤဗြဟ္မာဏ္ဍကမ္ဘာကြီး တည်ရှိနေသမျှ၊ ရှိဝဝရတကို စောင့်ထိန်းသူရေ၊ ရှိဝ၏ နေရာတော်၌ ရှိဝကို ရှိဝကဲ့သို့ပင် ဘက်တိဖြင့် တည်နေပါ»။

Verse 181

देवेन च वरो दत्तस्त्वल्लिंगं योऽर्चयिष्यति । जितेन्द्रियः शुचिर्भूत्वा ऊर्ध्वं मल्लोकमेष्यति

ထို့ပြင် ဘုရားရှင်က ကောင်းချီးပေးတော်မူသည်– «သင်၏ လင်္ဂကို ပူဇော်သူ မည်သူမဆို၊ အင်္ဒြိယကို အနိုင်ယူ၍ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်လာကာ အထက်သို့ ငါ၏ လောကသို့ ရောက်လိမ့်မည်»။

Verse 182

दर्शनं स्तवनं पूजा प्रणामश्च ततो जपः । दानं चात्र कृतं लिंगे ममातितृप्तिकारणम्

မြင်ဖူးခြင်း၊ ချီးမွမ်းခြင်း၊ ပူဇော်ခြင်း၊ ဦးချခြင်း၊ ထို့နောက် ဂျပ (မန္တရ) ရွတ်ဖတ်ခြင်း၊ ထို့ပြင် လင်္ဂအတွက် ဤနေရာ၌ ပြုသော ဒါန—ဤအရာတို့သည် ငါ၏ အမြင့်ဆုံးသော ကျေနပ်နှစ်သက်မှု၏ အကြောင်းရင်းများ ဖြစ်သည်။

Verse 183

इत्युक्ते विस्मिता देवाः साधु साध्विति ते जगुः । ब्रह्मविष्णुमुखाश्चैव महाकालं प्रतुष्टुवुः

ဤသို့ မိန့်တော်မူသောအခါ နတ်တို့သည် အံ့ဩ၍ «ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏» ဟု ကြွေးကြော်ကြပြီး၊ ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿနုတို့နှင့် အခြားသူတို့လည်း မဟာကာလကို ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 184

ततः सुरैःस्तूयमानो वंद्यमानश्च चारणैः । नृत्यद्भिरप्सरोभिश्च कीतैर्गंधर्वजैः शुभैः

ထို့နောက် နတ်တို့က ချီးမွမ်းကြ၍၊ စာရဏတို့က ဂါရဝပြု ဦးညွှတ်ကြသည်။ အပ်ဆရာတို့က ကပြကြပြီး၊ မင်္ဂလာရှိသော ဂန္ဓဗ္ဗတို့က သီချင်းဂီတဖြင့် သီဆိုကာ ဘုရားကို ဂုဏ်ပြုကြ၏။

Verse 185

कोटिकोटिगणैश्चैव स्तुवद्भिः सर्वतो वृतः

သူသည် အရပ်ရပ်မှ ကောဋိကောဋိသော အဖွဲ့အစုများက ဝန်းရံထားပြီး အားလုံးက ချီးမွမ်းသီချင်းများကို ရွတ်ဆိုကြ၏။

Verse 186

महाकालो रुद्रभवनं गतो भवपुरस्सरः । एवमेतन्महालिंगमुत्पन्नं कुरुनंदन

မဟာကာလသည် ဘဝ (ရှီဝ) ကို ဦးဆောင်အဖြစ်ထား၍ ရုဒြ၏ နေရာသို့ သွားရောက်하였다။ ထို့ကြောင့်၊ ကုရုတို့၏ ချစ်မြတ်နိုးရာသူရေ၊ ဤ မဟာလင်္ဂသည် ထင်ရှားပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 187

कूपश्चापि सरः पुण्यं महाकालस्य सिद्धिदम् । अत्र ये मनुजाः पार्थ लिंगस्याराधने रताः

ဤနေရာတွင် ရေတွင်းတစ်ခုနှင့် သန့်ရှင်းသော ရေကန်တစ်ခုလည်း ရှိ၏—မဟာကာလနှင့် ဆက်နွယ်သော စိဒ္ဓိကို ပေးစွမ်းသော ပုဏ္ဏမြေဖြစ်၏။ အို ပါර්ထ၊ ဤနေရာ၌ နေထိုင်၍ လင်္ဂကို အာရాధနာပြုရာ၌ စိတ်နှလုံးတင်မြှောက်သူတို့သည်—

Verse 188

महाकालः समालिंग्य ताञ्छिवाय निवेदयेत् । एतदत्यद्भुतं लिंगं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्

မဟာကာလသည် သူတို့ကို ဖက်လှုပ်ကာ ရှီဝထံသို့ ဆက်ကပ်တင်ပြ၏။ ဤ အလွန်အံ့ဩဖွယ် လင်္ဂသည် လောကသုံးပါးတွင် ကျော်ကြားလှ၏။

Verse 189

दृष्टं स्पृष्टं पूजितं च गतास्ते भवसद्म तत् एवमेतानि लिंगानि सप्त जातानि फाल्गुन

သူတို့သည် ၎င်းကို မြင်၍ ထိတွေ့၍ ပူဇော်ပြီးနောက် ဘဝ (ရှီဝ) ၏ နေရာသို့ သွားရောက်ကြ၏။ ထို့ကြောင့်၊ အို ဖာလ္ဂုန၊ ဤ လင်္ဂ ခုနစ်ပါးသည် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။

Verse 190

ये श्रृण्वंति गृणंत्येतत्तेपि धन्या नरोत्तमाः

ဤအကြောင်းကို နားထောင်သူနှင့် ရွတ်ဆိုသူတို့—လူတို့အနက် အကောင်းဆုံးသူများသည် အမှန်တကယ် ကောင်းချီးမင်္ဂလာရရှိသူများ ဖြစ်ကြသည်။