Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 2
महाकाल उवाच । अपारवैभवा देवास्त्रयोऽप्येते नरर्षभ । योगींद्राणामपि त्वत्र चेतो मुह्यति किं मम
mahākāla uvāca | apāravaibhavā devāstrayo'pyete nararṣabha | yogīṃdrāṇāmapi tvatra ceto muhyati kiṃ mama
မဟာကာလက ပြောသည်– «ဤဘုရားသုံးပါးသည် အကန့်အသတ်မရှိသော မဟာတန်ခိုးရှိကြသည်၊ လူတို့အနက် အထူးမြတ်သူရေ။ ဤအမှု၌ ယောဂီအကြီးအကဲတို့၏ စိတ်ပင် မောဟဖြစ်တတ်သည်—ထိုသို့ဆိုလျှင် ငါက ဘာဖြစ်မည်နည်း?»
Mahākāla
Listener: Karadhama
Scene: Mahākāla speaks with folded hands or lowered gaze, acknowledging the immeasurable grandeur of the triad; behind him, a vast cosmic backdrop suggests the mind’s inability to grasp the Infinite.
FAQs
The supreme reality and its divine manifestations surpass ordinary categorization; humility is essential in theological inquiry.
None stated in this verse; it is part of a doctrinal conversation.
None.