
Sukta 8.47
ഈ സൂക്തം ആദിത്യന്മാരെ—പ്രത്യേകിച്ച് വരുണനെയും മിത്രനെയും—വ്യാപകവും കുറ്റരഹിതവുമായ രക്ഷകരായി ആവർത്തിച്ച് ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു; ആരാധകനെ വഞ്ചനയിൽ നിന്നും വൈരത്തിൽ നിന്നും ദോഷത്തിന്റെ ഏതൊരു പങ്കിൽ നിന്നും അവർ കാക്കണമെന്നു അപേക്ഷിക്കുന്നു. യജമാനന്റെ ഉള്ളിൽ സമസ്ത ക്ഷേമങ്ങളും—ശാന്തി, അഭയം, ‘ത്രിവിധ’ സംരക്ഷണം—സ്ഥാപിക്കണമെന്നു ദേവന്മാരോട് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. അവസാനം വിജയം-ശുദ്ധീകരണത്തിന്റെ സ്വരത്തിൽ, ഉഷസ്സുയരുമ്പോൾ ഭയവും ദുഷ്സ്വപ്നങ്ങളും ദോഷവും അകറ്റിപ്പായിക്കുന്നു.
Mantra 1
महि वो महतामवो वरुण मित्र दाशुषे । यमादित्या अभि द्रुहो रक्षथा नेमघं नशदनेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
ഹേ വരുണാ, ഹേ മിത്രാ! ദാനം ചെയ്യുന്നവനുവേണ്ടി നിങ്ങളുടെ മഹത്തായ സഹായം അതിമഹത്താണ്. ഹേ ആദിത്യന്മാരേ! അവനെ വക്രമായ വൈരത്തിൽ നിന്ന് കാത്തുകൊള്ളുക; ദുഷ്ടതയുടെ ഒരു അംശവും അവനെ തൊടരുത്. ഹേ അച്യുത (അനിഷ്ഫല) ദേവന്മാരേ! നിങ്ങളുടെ രക്ഷകൾ—നിങ്ങളുടെ ശുഭരക്ഷകൾ—ഞങ്ങളുടെ ആശ്രയങ്ങളാണ്.
Mantra 2
विदा देवा अघानामादित्यासो अपाकृतिम् । पक्षा वयो यथोपरि व्यस्मे शर्म यच्छतानेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
ഹേ ദേവന്മാരേ, ഹേ ആദിത്യന്മാരേ! അഘ (ഹാനി/പാപം)കളുടെ നീക്കങ്ങളെ അറിഞ്ഞ് ദുഷ്ടതയെ അകറ്റിവിടുക. പക്ഷിക്ക് മുകളിലേക്കുയരാൻ ചിറകുകൾ ഉള്ളതുപോലെ, ഞങ്ങൾക്കായി ആശ്രയമായ ശാന്തി വിരിച്ചുനൽകുക. ഹേ അച്യുത (അനിഷ്ഫല) ദേവന്മാരേ! നിങ്ങളുടെ രക്ഷകൾ—നിങ്ങളുടെ ശുഭരക്ഷകൾ—ഞങ്ങളുടെ ആശ്രയങ്ങളാണ്.
Mantra 3
व्यस्मे अधि शर्म तत्पक्षा वयो न यन्तन । विश्वानि विश्ववेदसो वरूथ्या मनामहेऽनेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് ആ ശാന്തിയുടെ ആശ്രയം സ്ഥാപിക്കണമേ—ചിറകുകൾ പക്ഷിയെ വഹിക്കുന്നതുപോലെ. ഹേ വിശ്വവേദസ (സർവ്വജ്ഞ) ദേവന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ എല്ലാ രക്ഷകളെയും ഞങ്ങൾ മനസ്സിൽ കോട്ടപോലെ ധരിക്കുന്നു. ഹേ അനേഹസ (അച്യുത) ദേവന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ രക്ഷകൾ—നിങ്ങളുടെ ശുഭ രക്ഷകൾ—ഞങ്ങളുടെ കാവലാകുന്നു.
Mantra 4
यस्मा अरासत क्षयं जीवातुं च प्रचेतसः । मनोर्विश्वस्य घेदिम आदित्या राय ईशतेऽनेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
ആർക്കായി പ്രചേതസ (പൂർവ്വജ്ഞ) ദേവന്മാർ വാസസ്ഥലവും ജീവിക്കാനുള്ള ശക്തിയും ദാനം ചെയ്തു—മനുവിനും, എല്ലാവർക്കും—ആ ആദിത്യന്മാർ സമൃദ്ധികളുടെ അധിപതികളാണ്. ഹേ അനേഹസ (അച്യുത) ദേവന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ രക്ഷകൾ—നിങ്ങളുടെ ശുഭ രക്ഷകൾ—ഞങ്ങളുടെ കാവലാകുന്നു.
Mantra 5
परि णो वृणजन्नघा दुर्गाणि रथ्यो यथा । स्यामेदिन्द्रस्य शर्मण्यादित्यानामुतावस्यनेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
ഞങ്ങളെ ചുറ്റിപ്പറ്റി കാക്കണമേ, അഘാ (ഹാനി)കളെ അകറ്റി—രഥിയൻ ദുർഗമ വഴികൾ ഒഴിവാക്കുന്നതുപോലെ. ഇന്ദ്രന്റെ ശർമ (ആശ്രയം)യിൽയും ആദിത്യരുടെ സഹായത്തിലുമാണ് ഞങ്ങൾ ഇരിക്കട്ടെ. ഹേ അനേഹസ (അച്യുത) ദേവന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ രക്ഷകൾ—നിങ്ങളുടെ ശുഭ രക്ഷകൾ—ഞങ്ങളുടെ കാവലാകുന്നു.
Mantra 6
परिह्वृतेदना जनो युष्मादत्तस्य वायति । देवा अदभ्रमाश वो यमादित्या अहेतनानेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
മനുഷ്യൻ എല്ലാദിക്കിലും ചുറ്റപ്പെട്ട് ക്ഷീണിതനായി തോന്നുമ്പോഴും, നിങ്ങളാൽ ദത്തമായ ബലത്തെയേ അവൻ അന്വേഷിക്കുന്നു. ഹേ ദേവന്മാരേ, ഹേ ആദിത്യന്മാരേ, നിങ്ങൾ ഞങ്ങളിലുറപ്പിച്ച അദഭ്രമായ പ്രത്യാശ കുലുങ്ങാതിരിക്കട്ടെ; അനേഹസമായ നിങ്ങളുടെ സഹായം—നിങ്ങളുടെ ശുഭസഹായം—ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഇരിക്കട്ടെ.
Mantra 7
न तं तिग्मं चन त्यजो न द्रासदभि तं गुरु । यस्मा उ शर्म सप्रथ आदित्यासो अराध्वमनेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
അവന്റെ മേൽ ഒരു തീക്ഷ്ണാക്രമണവും പതിക്കാതിരിക്കട്ടെ; ഒരു ഗുരുഭാരവും ഇടിഞ്ഞുവീഴാതിരിക്കട്ടെ. ഹേ ആദിത്യന്മാരേ, ആര്ക്കായി നിങ്ങൾ വിശാലമായ ശരണം വിരിയിക്കുന്നുവോ, അവനോടു പ്രസന്നരാകുവിൻ; അനേഹസമായ നിങ്ങളുടെ സഹായം—നിങ്ങളുടെ ശുഭസഹായം—ഞങ്ങളിലേക്കു വരട്ടെ.
Mantra 8
युष्मे देवा अपि ष्मसि युध्यन्त इव वर्मसु । यूयं महो न एनसो यूयमर्भादुरुष्यतानेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
ഹേ ദേവന്മാരേ, ഞങ്ങൾ നിങ്ങളിൽ തന്നെയാണു നിലകൊള്ളുന്നത്—കവചത്തിനുള്ളിലെ യോദ്ധാക്കളെപ്പോലെ. മഹത്തായ എൻസസിൽ നിന്നുമും ചെറുതായ എൻസസിൽ നിന്നുമും നിങ്ങളാണ് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കുന്നത്; അനേഹസമായ നിങ്ങളുടെ സഹായം—നിങ്ങളുടെ ശുഭസഹായം—ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഇരിക്കട്ടെ.
Mantra 9
अदितिर्न उरुष्यत्वदितिः शर्म यच्छतु । माता मित्रस्य रेवतोऽर्यम्णो वरुणस्य चानेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
അദിതി ഞങ്ങളെ വിശാലരാക്കി സുരക്ഷിതരാക്കട്ടെ; അദിതി ഞങ്ങൾക്ക് ശാന്തിയുടെ ആശ്രയമായ ശർമം നല്കട്ടെ—പ്രകാശസമ്പന്നനായ മിത്രന്റെയും, അര്യമന്റെയും, വരുണന്റെയും മാതാവായ അവൾ. ഹേ ദേവന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ അഹിംസക സഹായങ്ങൾ, നിങ്ങളുടെ ശുഭ സഹായങ്ങൾ ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഇരിക്കട്ടെ.
Mantra 10
यद्देवाः शर्म शरणं यद्भद्रं यदनातुरम् । त्रिधातु यद्वरूथ्यं तदस्मासु वि यन्तनानेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
ഹേ ദേവന്മാരേ, ഏത് ശാന്തിയും സത്യമായ ശരണവും ആണോ, ഏത് ശുഭവും അനാതുരവും (ക്ലേശരഹിതവും) ആണോ, ഏത് ത്രിധാതു സ്ഥാപിതമായ സംരക്ഷണമായ വറൂഥ്യം ആണോ—അത് എല്ലാം ഞങ്ങളിലേക്കു വ്യാപിപ്പിച്ചു പ്രകടമാക്കുവിൻ. നിങ്ങളുടെ അഹിംസക സഹായങ്ങൾ, നിങ്ങളുടെ ശുഭ സഹായങ്ങൾ ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഇരിക്കട്ടെ.
Mantra 11
आदित्या अव हि ख्यताधि कूलादिव स्पशः । सुतीर्थमर्वतो यथानु नो नेषथा सुगमनेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
ഹേ ആദിത്യന്മാരേ, താഴേക്ക് നോക്കുവിൻ—നദീതീരത്തിൽ നിന്നുള്ള കാവൽക്കാരായ സ്പശന്മാർ പോലെ—ഞങ്ങളെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുവിൻ; കുതിരകളെ നയിക്കുന്നതു പോലെ, ഞങ്ങളെ നല്ല തീർത്ഥത്തിലേക്കും, സുഗമമായ ഗമനത്തിലേക്കും എത്തിക്കുവിൻ. നിങ്ങളുടെ അഹിംസക സഹായങ്ങൾ, നിങ്ങളുടെ ശുഭ സഹായങ്ങൾ ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഇരിക്കട്ടെ.
Mantra 12
नेह भद्रं रक्षस्विने नावयै नोपया उत । गवे च भद्रं धेनवे वीराय च श्रवस्यतेऽनेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
ഇവിടെയുള്ള മംഗലം രക്ഷസ്സിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനിലേക്കു പോകരുത്; താഴെ ഇറങ്ങിവരുന്നവനിലേക്കും, വൈരഭാവത്തോടെ സമീപിക്കുന്നവനിലേക്കും പോകരുത്. മംഗലം ഗവേയ്ക്കു (ഗൗ—പ്രകാശകിരണം)യും, ധേനുവിന്നു (പോഷകമായ പാലുതരുന്ന പശു)യും, യശസ്സിന്റെ സത്യശ്രവണത്തെ തേടുന്ന വീരനുമാകട്ടെ. നിങ്ങളുടെ അഹിംസക സഹായങ്ങൾ, നിങ്ങളുടെ ശുഭ സഹായങ്ങൾ, ഞങ്ങളോടുകൂടെ ഇരിക്കട്ടെ.
Mantra 13
यदाविर्यदपीच्यं देवासो अस्ति दुष्कृतम् । त्रिते तद्विश्वमाप्त्य आरे अस्मद्दधातनानेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
ദേവന്മാരേ, ഞങ്ങൾ ചെയ്ത ദുഷ്കൃത്യം ഏതായാലും—പ്രകടമായാലും മറഞ്ഞതായാലും—അത് മുഴുവനും ത്രിത ആപ്ത്യയിൽ ഞങ്ങളിൽ നിന്നു ദൂരെയാക്കി സ്ഥാപിക്കുവിൻ. നിങ്ങളുടെ അഹിംസക സഹായങ്ങൾ, നിങ്ങളുടെ ശുഭ സഹായങ്ങൾ, ഞങ്ങളോടുകൂടെ ഇരിക്കട്ടെ.
Mantra 14
यच्च गोषु दुष्ष्वप्न्यं यच्चास्मे दुहितर्दिवः । त्रिताय तद्विभावर्याप्त्याय परा वहानेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
ഗോഷു (ഗൗകളിൽ/പ്രകാശകിരണങ്ങളിൽ) ഉള്ള ഏതൊരു ദുഷ്സ്വപ്ന്യം—അശുഭസ്വപ്നജന്യ ദോഷം—ഉം, ഹേ ദിവഃ ദുഹിതർ (സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ പുത്രി), ഞങ്ങളിലുളള ഏതൊക്കെയും—അത് എല്ലാം, ഹേ വിഭാവരീ (പ്രഭാതീ/പ്രകാശമയി), ത്രിത ആപ്ത്യയിലേക്കു ദൂരെയാക്കി കൊണ്ടുപോകുക. നിങ്ങളുടെ അഹിംസക സഹായങ്ങൾ, നിങ്ങളുടെ ശുഭ സഹായങ്ങൾ, ഞങ്ങളോടുകൂടെ ഇരിക്കട്ടെ.
Mantra 15
निष्कं वा घा कृणवते स्रजं वा दुहितर्दिवः । त्रिते दुष्ष्वप्न्यं सर्वमाप्त्ये परि दद्मस्यनेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
സ്വർണ്ണനിഷ്കമാകട്ടെ, പുഷ്പമാലയാകട്ടെ—ഹേ ദ്യൗവിന്റെ പുത്രിയേ! ദുഷ്സ്വപ്നത്തിന്റെ സകല ദോഷവും ത്രിത ആപ്ത്യയിൽ ചുറ്റും വളഞ്ഞ് അവിടെ തന്നെ പൂട്ടിവെക്കുക. നിങ്ങളുടെ അഹിംസക സഹായങ്ങൾ, നിങ്ങളുടെ ശുഭ സഹായങ്ങൾ ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഇരിക്കട്ടെ.
Mantra 16
तदन्नाय तदपसे तं भागमुपसेदुषे । त्रिताय च द्विताय चोषो दुष्ष्वप्न्यं वहानेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
അത് അന്നം ആത്മപോഷണത്തിനായി; അത് പരിശ്രമ-സാധനയ്ക്കായി; ആ പങ്ക് സമീപിച്ച് ആസനം സ്വീകരിച്ചവനായി. ഹേ ഉഷസ്സേ! ദുഷ്സ്വപ്നത്തെ അകറ്റി കൊണ്ടുപോകുക; ഞങ്ങൾക്ക് നിന്റെ അശ്രാന്ത സഹായം, നിന്റെ ദീപ്തവും ശുഭവുമായ സഹായം കൊണ്ടുവരിക.
Mantra 17
यथा कलां यथा शफं यथ ऋणं संनयामसि । एवा दुष्ष्वप्न्यं सर्वमाप्त्ये सं नयामस्यनेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
നാം നഷ്ടപ്പെട്ട അംശം എങ്ങനെ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നുവോ, ചിതറിപ്പോയത് എങ്ങനെ തിരിച്ചുപിടിക്കുന്നുവോ, കടം എങ്ങനെ തീർത്ത് സമാധാനം വരുത്തുന്നുവോ—അങ്ങനെ ദുഷ്സ്വപ്നത്തിന്റെ സകല ദോഷവും ആപ്ത്യയുടെ മേഖലയിലേക്കു കൂട്ടിച്ചേർത്ത് ശമിപ്പിക്കട്ടെ. നിങ്ങളുടെ അശ്രാന്തവും ശുഭവുമായ സഹായങ്ങൾ ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഇരിക്കട്ടെ.
Mantra 18
अजैष्माद्यासनाम चाभूमानागसो वयम् । उषो यस्माद्दुष्ष्वप्न्यादभैष्माप तदुच्छत्वनेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
ഇന്ന് ഞങ്ങൾ ജയിച്ചു; ഞങ്ങൾ വിജയം നേടി കുറ്റമറ്റവരായി. ഹേ ഉഷസ് (പ്രഭാതദേവി), ഞങ്ങൾ ഭയപ്പെട്ട ആ ദുഷ്സ്വപ്നജന്യ ഭീതിയെ—അകറ്റിക്കളയുക; അത് ഇവിടെ നിന്നുയർന്ന് പുറപ്പെട്ടുപോകട്ടെ. ഞങ്ങൾക്ക് നിന്റെ അശ്രാന്തമായ, മംഗളകരമായ സഹായങ്ങൾ കൊണ്ടുവരിക; സോമരസത്തിന്റെ സഹായങ്ങൾ കൊണ്ടുവരിക.
A strong opening magnifies the ‘great help’ of Varuṇa and Mitra for the generous worshipper and asks the Ādityas to guard against crooked hostility and any reach of evil.
The hymn broadens from protection to positive establishment—requesting peace, refuge, goodness, untroubledness, and a firmly set, “threefold” protection to be manifested within the community of worshippers.
The central petition crystallizes: whatever constitutes true shelter and well-being, the gods are asked to ‘set it out’ within us—making protection not only external but inwardly rooted.
It ends in a victorious, cleansing note—‘today we have conquered’ and become ‘without fault’—and calls on Dawn to drive away feared evil dreams, sealing the hymn with the recurring refrain of the Ādityas’ unerring helps.
anehaso va ūtayaḥ su-ūtayo va ūtayaḥ
यद्देवाः शर्म शरणं यद्भद्रं यदनातुरम् । त्रिधातु यद्वरूथ्यं तदस्मासु वि यन्तनानेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥ajaiṣmādya
The hymn mainly addresses the Ādityas—especially Varuṇa and Mitra—as protectors of truth and order. In the final verse it also calls on Uṣas (Dawn) to drive away fear and evil dreams.
It is a refrain asking for the gods’ “helps/protections” (ūtayaḥ), described as “anehas” (harmless, unerring) and “su-ūtayaḥ” (good helps). It functions like a protective seal repeated through the hymn.
It asks to be guarded from hostility, deceit, and misfortune, and to receive peace, refuge, goodness, and an untroubled state. It also seeks inner purification—becoming ‘without fault’—and freedom from disturbing dreams as a new day begins.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.