Sukta 46

Mantra 1

त्वावतः पुरूवसो वयमिन्द्र प्रणेतः । स्मसि स्थातर्हरीणाम् ॥

ഹേ പുരൂവസു, ഹേ ഇന്ദ്ര, ഹേ പ്രണേതാ—ഞങ്ങൾ നിന്റേതുതന്നെ, നിന്റെ കാവലിൽ ഉള്ളവർ; നീ ഞങ്ങളുടെ നേതാവ്; നിന്റെ ഹരി (ഹരീ) സമാന വേഗബലങ്ങളോടെ ഞങ്ങൾ സ്ഥാപിതരായി നിൽക്കുന്നു.

Mantra 2

त्वां हि सत्यमद्रिवो विद्म दातारमिषाम् । विद्म दातारं रयीणाम् ॥

ഹേ അദ്രിവോ (വജ്രധാരി), നീ തന്നെയാണ് സത്യം; ഞങ്ങൾ നിന്നെ ഇഷകളുടെ ദാതാവായി അറിയുന്നു, ഞങ്ങൾ നിന്നെ റയികളുടെ—അസ്തിത്വധനങ്ങളുടെ—ദാതാവായി അറിയുന്നു.

Mantra 3

आ यस्य ते महिमानं शतमूते शतक्रतो । गीर्भिर्गृणन्ति कारवः ॥

ഹേ ശതമൂതേ, ഹേ ശതക്രതോ! നിന്റെ മഹിമയിലേക്കു കവികൾ തങ്ങളുടെ ഗീർഭികളാൽ ഉയർന്നു വരുന്നു; പ്രചോദിത വാണിയാൽ ഋഷികൾ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു.

Mantra 4

सुनीथो घा स मर्त्यो यं मरुतो यमर्यमा । मित्रः पान्त्यद्रुहः ॥

സത്യമായും സുനീതനായിരിക്കുന്നു ആ മർത്ത്യൻ—മരുത്തുകൾ, അര്യമൻ, കൂടാതെ അദ്രുഹ മിത്രൻ അവനെ കാക്കുമ്പോൾ; അവൻ ഋതത്തിന്റെ സത്യപഥത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

Mantra 5

दधानो गोमदश्ववत्सुवीर्यमादित्यजूत एधते । सदा राया पुरुस्पृहा ॥

ഗോമത്, അശ്വവത് എന്നിങ്ങനെ ദീപ്തമായ ധനവും സുവീര്യവും ധരിച്ചു, ആദിത്യരുടെ ജൂതത്താൽ അവൻ വളരുന്നു; സദാ പലർക്കും ആഗ്രഹ്യമായ റായാൽ സമൃദ്ധനാകുന്നു.

Mantra 6

तमिन्द्रं दानमीमहे शवसानमभीर्वम् । ईशानं राय ईमहे ॥

ആ ഇന്ദ്രനെയേ—ദാനദാതാവായ ഇന്ദ്രനെയേ—ഞങ്ങൾ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു: ബലത്തിൽ പ്രബലൻ, നിർഭയൻ. സമൃദ്ധിയുടെ അധിപതി, റായ (ധന-സമ്പത്ത്)യുടെ സ്വാമിയെ ഞങ്ങൾ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.

Mantra 7

तस्मिन्हि सन्त्यूतयो विश्वा अभीरवः सचा । तमा वहन्तु सप्तयः पुरूवसुं मदाय हरयः सुतम् ॥

അവനിൽ തന്നെയാകുന്നു സത്യമായി എല്ലാ നിർഭയ സഹായങ്ങളും—അവനോടൊപ്പം ചേർന്ന്. സപ്തയ (ഏഴ്-യോക്തർ) അവനെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരട്ടെ—പുരൂവസു, സമൃദ്ധിയാൽ സമ്പന്നനായ ഇന്ദ്രനെ—മദ (ആനന്ദോന്മാദ)ത്തിനായി; ഹരി (തവിട്ടു/മഞ്ഞ) അശ്വങ്ങൾ സുത സോമ (പിഴിഞ്ഞ സോമ)ം കൊണ്ടുവരട്ടെ.

Mantra 8

यस्ते मदो वरेण्यो य इन्द्र वृत्रहन्तमः । य आददिः स्वर्नृभिर्यः पृतनासु दुष्टरः ॥

ഹേ ഇന്ദ്ര, നിന്റെ മദ (ദിവ്യാനന്ദം) അത്യന്തം വരണീയമാണ്; വൃത്രഹനതയിൽ അത്യുത്തമം. നീ നൃഭിഃ (മാനവീയ ശക്തികളോടെ) സ്വഃ (സ്വർഗ്ഗ-പ്രകാശം) കൈവശമാക്കിയവൻ; യുദ്ധങ്ങളിൽ ദുഷ്ടര (അത്യന്തം ദുർലഘ്യൻ/അജേയൻ) ആയ നീ—ആ വിജയബലം ഞങ്ങളിലാകെ സജീവമാക്കുക.

Mantra 9

यो दुष्टरो विश्ववार श्रवाय्यो वाजेष्वस्ति तरुता । स नः शविष्ठ सवना वसो गहि गमेम गोमति व्रजे ॥

ജയിക്കാൻ ദുഷ്കരനായവനും, സർവ്വ ഇഷ്ടസമ്പത്തുകളുടെ ധാരകനും, സത്യമായി ശ്രവണ-അനുസരണീയനുമായവനും, വാജങ്ങളിൽ വിജയബലമായി നിലകൊള്ളുന്നവനും ആയ നീ—ഹേ അതിശക്തനേ, ഹേ വസു (സമൃദ്ധിദാതാ), ഞങ്ങളുടെ സോമ-സവനങ്ങളിലേക്കു വരിക; ജ്ഞാനകിരണങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഗോമായ വ്രജം—ആ പ്രകാശമയ ഗോശാലയിൽ ഞങ്ങൾ എത്തട്ടെ.

Mantra 10

गव्यो षु णो यथा पुराश्वयोत रथया । वरिवस्य महामह ॥

പുരാതനകാലത്തെപ്പോലെ, അശ്വബലത്താലും രഥബലത്താലും, ഞങ്ങൾക്ക് പ്രകാശത്തിലേക്കുള്ള വിശാല പാത ഒരുക്കുക; ഹേ മഹാനേ, ഞങ്ങളുടെ വരിവസ്യ—വ്യാപകാവകാശവും യുക്തഗതിയും—വളർത്തുക.

Mantra 11

नहि ते शूर राधसोऽन्तं विन्दामि सत्रा । दशस्या नो मघवन्नू चिदद्रिवो धियो वाजेभिराविथ ॥

ഹേ ശൂര, നിന്റെ രാധസ് (ദാനം) എന്നതിന് ഒരു അറ്റം ഞാൻ എവിടെയും കണ്ടെത്തുന്നില്ല—അത് സർവ്വത്ര അപാരമാണ്. ഹേ മഘവൻ, ഞങ്ങളോടു കൃപ കാണിക്ക; ഹേ അദ്രിവോ (കല്ലുധാരി), ഇപ്പോഴും നീ വിജയവാജങ്ങളാൽ ഞങ്ങളുടെ ധിയോ (ചിന്താശക്തി)യെ താങ്ങി നിലനിർത്തിയിരിക്കുന്നു.

Mantra 12

य ऋष्वः श्रावयत्सखा विश्वेत्स वेद जनिमा पुरुष्टुतः । तं विश्वे मानुषा युगेन्द्रं हवन्ते तविषं यतस्रुचः ॥

ഉന്നതനായ (ഋഷ്വ) ശ്രവണത്തെ വർധിപ്പിക്കുന്ന സഖാവായ അവൻ—ബഹുസ്തുതൻ—എല്ലാ ജന്മങ്ങളെയും ഭവങ്ങളെയും അറിയുന്നവൻ. അവനെയേ—ഇന്ദ്രനെ—എല്ലാ മനുഷ്യയുഗങ്ങളും ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു; യജ്ഞത്തിൽ സ്രുചങ്ങളെ യഥാവിധി നിയന്ത്രിച്ച് ധരിക്കുന്നവർ അവന്റെ തവിഷാ (മഹാശക്തി)യെ വിളിക്കുന്നു.

Mantra 13

स नो वाजेष्वविता पुरूवसुः पुरस्थाता मघवा वृत्रहा भुवत् ॥

വാജങ്ങളുടെ സമൃദ്ധികളിൽ അവൻ നമ്മുടെ അവിതാ (രക്ഷകൻ-സഹായി) ആകട്ടെ—പുരൂവസു, അനേകം സമ്പത്തുള്ളവൻ; മുന്നിൽ നില്ക്കുന്ന നേതാവാകട്ടെ. ദാനവാൻ മഘവൻ, വൃത്രഹാ, ഞങ്ങൾക്ക് അങ്ങനെ തന്നെയാകട്ടെ.

Mantra 14

अभि वो वीरमन्धसो मदेषु गाय गिरा महा विचेतसम् । इन्द्रं नाम श्रुत्यं शाकिनं वचो यथा ॥

സോമമദങ്ങളിൽ, മഹത്തായ ഗിരയോടെ, നിങ്ങളുടെ വീരനെ പാടുവിൻ—വിശാല വിവേചനമുള്ള ഇന്ദ്രനെ—വചനം പ്രഭാവമുള്ളതാകുവാൻ, കഴിവുള്ള കർത്താവിനെപ്പോലെ അവന്റെ നാമം ശ്രവണത്തിൽ പ്രസിദ്ധമാകുവാൻ.

Mantra 15

ददी रेक्णस्तन्वे ददिर्वसु ददिर्वाजेषु पुरुहूत वाजिनम् । नूनमथ ॥

ഹേ പുരുഹൂത (അനേകർ ആഹ്വാനിക്കുന്ന) ഇന്ദ്രാ! നീ തനുവിന് (ദേഹത്തിന്) രേക്ണ (സമ്പത്ത്) നല്കുന്നവൻ, വസു (ധനം) നല്കുന്നവൻ, വാജങ്ങളുടെ (ബലം-വിജയം) സമൃദ്ധികളിൽ ദാതാവാണ്; ഇപ്പോൾ തന്നെ ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് വിജയിയായ അശ്വ-ശക്തി (വാജിൻ) ദയവായി നല്കുക—ഇപ്പോൾ, പിന്നെയും.

Mantra 16

विश्वेषामिरज्यन्तं वसूनां सासह्वांसं चिदस्य वर्पसः । कृपयतो नूनमत्यथ ॥

എല്ലാ വസുക്കളിലും അവൻ തന്നെയാണ് ഏറ്റവും ആഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നത്; തന്റെ സന്നിധിയും രൂപ-തേജസ്സും കൊണ്ടുതന്നെ അവൻ അതിജയിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ ചേതനയുടെ ദാരിദ്ര്യം കടത്തിവിടുക—കരുണ കാണിച്ച് അതിനെ അതിക്രമിക്കുക.

Mantra 17

महः सु वो अरमिषे स्तवामहे मीळ्हुषे अरंगमाय जग्मये । यज्ञेभिर्गीर्भिर्विश्वमनुषां मरुतामियक्षसि गाये त्वा नमसा गिरा ॥

മഹത്തിന്നായി, നിങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും വർദ്ധനയ്ക്കുമായി, ഞങ്ങൾ സ്തുതിയാൽ നിങ്ങളെ ഉറപ്പോടെ വാഴ്ത്തുന്നു—ഹേ മീൾഹുഷ് (ഉദാര ദാതാ), വരാൻ സന്നദ്ധനായ, വന്നെത്തിയവനേ! യജ്ഞങ്ങളാലും പ്രചോദിത ഗീരുകളാലും നീ മനുഷ്യരുടെ സർവ്വവ്യാപകമായ സാധനയെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു; മരു‍ത്തുകളെയും നീ മുന്നോട്ടു നയിക്കുന്നു. നമസ്കാരത്തോടെയും മന്ത്രോച്ചാരത്തിന്റെ വാണിയോടെയും ഞാൻ നിന്നെ പാടുന്നു.

Mantra 18

ये पातयन्ते अज्मभिर्गिरीणां स्नुभिरेषाम् । यज्ञं महिष्वणीनां सुम्नं तुविष्वणीनां प्राध्वरे ॥

പർവ്വതങ്ങളിലൂടെ ഉഗ്രപാദചാരത്തോടെ വേഗം പായുന്നവർ, ധാരപോലെ ഒഴുകുന്ന ശക്തികളുള്ളവർ—അവരുടെ യജ്ഞം അധ്വരത്തിൽ, യാത്രയിൽ, മുന്നോട്ട് നീങ്ങട്ടെ; മഹാനാദികളായ (മഹിഷ്വണീനാം), തുവിനാദികളായ (തുവിഷ്വണീനാം)വരുടെ സുമ്നം—മംഗളാനന്ദം—വിധിയിൽ വർദ്ധിക്കട്ടെ.

Mantra 19

प्रभङ्गं दुर्मतीनामिन्द्र शविष्ठा भर । रयिमस्मभ्यं युज्यं चोदयन्मते ज्येष्ठं चोदयन्मते ॥

ഇന്ദ്രാ, ശവിഷ്ഠ—ബലത്തിൽ അത്യുത്തമൻ—ദുർമതികളുടെ പ്രഭംഗം, വക്ര-വൈരിചിന്തകളുടെ ഭംഗം ഞങ്ങൾക്കായി കൊണ്ടുവരിക; ഞങ്ങളിലേക്കു റയി—യോജിപ്പാൻ യോഗ്യമായ സമൃദ്ധി—യെ പ്രേരിപ്പിക്ക, ഹേ മതേ; ജ്യേഷ്ഠ—പരമവും പ്രാചീനവും ആയ പൂർണ്ണതാശക്തിയെയും ഞങ്ങളുടെ ജാഗ്രതാഭാവത്തിൽ പ്രേരിപ്പിക്ക.

Mantra 20

सनितः सुसनितरुग्र चित्र चेतिष्ठ सूनृत । प्रासहा सम्राट् सहुरिं सहन्तं भुज्युं वाजेषु पूर्व्यम् ॥

ഹേ സനിതഃ—വിജയി, സുസനിതഃ—സുവിജയി—ഉഗ്രൻ, ചിത്രൻ, ചേതിഷ്ഠ—അത്യന്തം വിവേകി, സൂനൃത—സത്യവാകൻ—പ്രാസഹാ, സമ്രാട്, സഹുരി—സഹനശീലൻ—ആക്രമിക്കുന്ന ശക്തിയെ ജയിക്ക; വാജത്തിന്റെ മേഖലകളിൽ ഞങ്ങൾക്കായി പൂർവ്യ—പ്രാചീന—ഭുജ്യു—ഭോഗവാൻ/ആനന്ദകർ—നെ നിലനിർത്തുക, ഫലപ്രദബലത്തിന്റെ പൂർണ്ണത (വാജ)യിൽ.

Mantra 21

आ स एतु य ईवदाँ अदेवः पूर्तमाददे । यथा चिद्वशो अश्व्यः पृथुश्रवसि कानीतेऽस्या व्युष्याददे ॥

അവൻ ഇവിടെ വരട്ടെ—ദേവന്മാരോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കാത്തവൻ (അദേവ) ആയിട്ടും പൂർണ്ണതമമായ അർപ്പണം (പൂർത്തമ) സ്വീകരിക്കുന്നവൻ. എങ്ങനെ അശ്വ്യനായ വശൻ, വിശാലശ്രവസ്സുള്ള കാണീതയിൽ, ഉഷസ് വിരിയുന്ന വേളയിൽ, അവളെ സ്വീകരിച്ചുവോ അങ്ങനെ.

Mantra 22

षष्टिं सहस्राश्व्यस्यायुतासनमुष्ट्रानां विंशतिं शता । दश श्यावीनां शता दश त्र्यरुषीणां दश गवां सहस्रा ॥

അശ്വബലത്തിന്റെ അറുപതിനായിരം; കൂടാതെ ആയുത—ലഭ്യതയുടെ ആസനമായി പത്തായിരങ്ങൾ; ഒട്ടകങ്ങളിൽ ഇരുപത് നൂറ്; ശ്യാവീ (ഇരുണ്ടവർണ്ണ)കളിൽ പത്ത് നൂറ്; ത്ര്യരുഷീ (ത്രിവർണ്ണ-ചുവപ്പുകലർന്ന)കളിൽ പത്ത് നൂറ്; പശുക്കളിൽ പത്തായിരം—ഇങ്ങനെ അളക്കപ്പെട്ട സമൃദ്ധി സമാഹരിക്കപ്പെടുന്നു.

Mantra 23

दश श्यावा ऋधद्रयो वीतवारास आशवः । मथ्रा नेमिं नि वावृतुः ॥

സമൃദ്ധിയിൽ സമ്പന്നരും, ഇഷ്ടവരങ്ങൾ നേടുന്നവരും, വേഗശാലികളുമായ പത്ത് ശ്യാവാ (അന്ധകാര-ശക്തികൾ)—മഥനക്കാരെപ്പോലെ—നേമി (ചക്രത്തിന്റെ അരിക്) താഴേക്ക് തിരിച്ച്, ഗതിയുടെ ചക്രത്തെ ശരിയായ പരിവർത്തനത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചു.

Mantra 24

दानासः पृथुश्रवसः कानीतस्य सुराधसः । रथं हिरण्ययं ददन्मंहिष्ठः सूरिरभूद्वर्षिष्ठमकृत श्रवः ॥

വിശാല-ശ്രവസ്സുള്ള കാനീതന്റെ—സുസമൃദ്ധനും സുദാനവാനും ആയ—ഈ ദാനങ്ങൾ. സ്വർണ്ണരഥം അർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ ഏറ്റവും മഹാദാനിയായ സൂരി ആയി; ശ്രവസ് (യശസ്) ഏറ്റവും അധികം വർഷിക്കുന്നതുപോലെ—അക്ഷയമായ തേജോമയ കീർത്തിയായി—അവൻ അതിനെ ഉണ്ടാക്കി.

Mantra 25

आ नो वायो महे तने याहि मखाय पाजसे । वयं हि ते चकृमा भूरि दावने सद्यश्चिन्महि दावने ॥

ഹേ വായു, മഹാവിസ്താരം (തനേ) നിമിത്തം ഞങ്ങളിലേക്കു വരിക; യജ്ഞത്തിനും, പ്രകാശമയ പാജസ് (ശക്തി-പ്രഭ) നിമിത്തവും വരിക. കാരണം നിന്റെ ദാനത്തിനായി ഞങ്ങൾ വളരെ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു—അതെ, ഉടൻ തന്നെയും, നിന്റെ ദാനം ഇറങ്ങിവരാൻ വിശാലമായ ഇടം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു.

Mantra 26

यो अश्वेभिर्वहते वस्त उस्रास्त्रिः सप्त सप्ततीनाम् । एभिः सोमेभिः सोमसुद्भिः सोमपा दानाय शुक्रपूतपाः ॥

അശ്വങ്ങളാൽ വഹിക്കപ്പെട്ട് വരുകയും ദീപ്തമായ ഉഷാ-ഗോങ്ങളോടൊപ്പം വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ—എഴുപതുകളുടെ മൂന്നു പ്രാവശ്യം ഏഴ് ഏഴ് (ത്രിഃ സപ്ത സപ്തതീനാം). ഈ സോമ-സുതികളാൽ, ഹേ സോമപാ, ദാനത്തിനായി വരിക—ശുദ്ധീകരിച്ച ദീപ്തി പാനം ചെയ്യുന്നവനേ, ശുക്രപൂതപാ!

Mantra 27

यो म इमं चिदु त्मनामन्दच्चित्रं दावने । अरट्वे अक्षे नहुषे सुकृत्वनि सुकृत्तराय सुक्रतुः ॥

എന്നെയും ഈ തന്നെയുള്ള ആത്മാവിനെ ആനന്ദിപ്പിച്ചവൻ—ചിത്ര (പ്രകാശമയ) ദാനത്തിനായി—തിരിയുന്ന അക്ഷത്തിനരികെ, നഹുഷനുവേണ്ടി—സുകൃത്വൻ (സത്കർമ്മം ചെയ്യുന്നവൻ) വേണ്ടി, സുകൃത്തര (അതിലും ശ്രേഷ്ഠ കർത്താവ്) വേണ്ടി—സുക്രതുḥ (പ്രകാശമയ സംകല്പമുള്ളവൻ) ആകുന്നു.

Mantra 28

उचथ्ये वपुषि यः स्वराळुत वायो घृतस्नाः । अश्वेषितं रजेषितं शुनेषितं प्राज्म तदिदं नु तत् ॥

ഉചഥ്യ (ഉച്ചരിച്ച സ്തുതി)യിൽ, രൂപത്തിൽ സ്വരാട് (സ്വയം-ശാസകൻ) ആയവൻ—നീയും, ഹേ വായു, ഘൃതസ്നാഃ (ഘൃതംപോലെ പ്രകാശ-സ്നിഗ്ധതയിൽ സ്നാതൻ)—അശ്വേഷിത (അശ്വ-ബലത്തിൽ പ്രേരിത), രജേഷിത (വ്യാപക രജ/അന്തരിക്ഷത്തിൽ പ്രേരിത), ശുനേഷിത (ശുന/ശ്വാന-പ്രവൃത്തിയിൽ പ്രേരിത): പ്രാജ്മ—മുന്നോട്ടുള്ള ഗതി; ഇതുതന്നെ ആത്—ഇപ്പോൾ, ഇവിടെ.

Mantra 29

अध प्रियमिषिराय षष्टिं सहस्रासनम् । अश्वानामिन्न वृष्णाम् ॥

അതിനുശേഷം, പ്രിയ ഇഷിരാ (പ്രേരകൻ)ക്കായി, ഷഷ്ടി സഹസ്രാസനം—അറുപതിനായിരം ആസനങ്ങളുള്ള വിശാല ആസനം—വരുന്നു; അശ്വങ്ങളുടെ വൃഷണാം (ഉക്കിവരുന്ന ബലം) പോലെ.

Mantra 30

गावो न यूथमुप यन्ति वध्रय उप मा यन्ति वध्रयः ॥

പശുക്കൾ തങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിനടുത്തേക്ക് നീങ്ങുന്നതുപോലെ, വധ്രയ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ശക്തികൾ സമീപിക്കുന്നു—അതെ, എനിക്കടുത്തേക്കും സമീപിക്കുന്നു—ചിതറിപ്പോയ സത്തയെ ഏകതയിലേക്കു കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്ന, ഒന്നിച്ചുകൂടുന്ന ഊർജങ്ങളെ കൊണ്ടുവന്ന്.

Mantra 31

अध यच्चारथे गणे शतमुष्ट्राँ अचिक्रदत् । अध श्वित्नेषु विंशतिं शता ॥

പിന്നെ, (ആ ശക്തി) ഗണത്തോടൊപ്പം രഥത്തിൽ നീങ്ങിയപ്പോൾ, നൂറു ഒട്ടകങ്ങളെ ഓടിച്ചു; പിന്നെയും, ദീപ്തന്മാരുടെ ഇടയിൽ രണ്ടായിരം (കൊണ്ടുവന്നു)—യാത്രയ്ക്കും ദീപ്ത ഊർജങ്ങളുടെ വർദ്ധനയ്ക്കുമായി വിടുതൽ ലഭിച്ച ബഹുഗുണ ശേഷികളുടെ അടയാളങ്ങൾ.

Mantra 32

शतं दासे बल्बूथे विप्रस्तरुक्ष आ ददे । ते ते वायविमे जना मदन्तीन्द्रगोपा मदन्ति देवगोपाः ॥

ദാസൻ ബൽബൂഥനു നൂറ് (ദാനങ്ങൾ) പ്രചോദിതനായ തരുക്ഷൻ നൽകി. ഹേ വായു, ഈ ജനങ്ങൾ ആനന്ദിക്കുന്നു—ഇന്ദ്രൻ കാത്തു ആനന്ദിക്കുന്നു, ദേവന്മാർ കാത്തു ആനന്ദിക്കുന്നു—പ്രാണനും ദീപ്തശക്തികളും അന്തർസമൂഹത്തെ സുരക്ഷിതമാക്കുമ്പോൾ.

Mantra 33

अध स्या योषणा मही प्रतीची वशमश्व्यम् । अधिरुक्मा वि नीयते ॥

അപ്പോൾ ആ മഹാശക്തിയായ യോഷണാ (സ്ത്രീ-ശക്തി) ഞങ്ങളിലേക്കു തിരിഞ്ഞുവരുന്നു; അശ്വ്യബലത്തിന്മേൽ വശത്വം (അധിപത്യം) കൊണ്ടുവരുന്നു. സ്വർണ്ണതേജസ്സാൽ അലങ്കൃതയായി അവൾ മുന്നോട്ടു നയിക്കപ്പെടുന്നു.