Sukta 47
Sukta 8.47
Not determinable from provided excerpt alone (hymn header not included).
Ādityas (Varuṇa, Mitra, and the Āditya group).
Not determinable with certainty from excerpt; refrain suggests a structured strophic hymn.
ଏହି ସୂକ୍ତରେ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କୁ—ବିଶେଷକରି ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ରଙ୍କୁ—ବିଶାଳ, ନିର୍ଦୋଷ ରକ୍ଷକ ଭାବେ ପୁନଃପୁନଃ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇଛି; ଯେମାନେ ଉପାସକଙ୍କୁ ଛଳ, ଶତ୍ରୁତା ଓ ଅପକର୍ମର ଯେକୌଣସି ଭାଗରୁ ଆଡ଼କୁ ରଖନ୍ତି। ଯଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର କୁଶଳ—ଶାନ୍ତି, ଆଶ୍ରୟ, ‘ତ୍ରିବିଧ’ ରକ୍ଷା—ସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରାଯାଇଛି। ଶେଷରେ ବିଜୟ ଓ ପବିତ୍ରତାର ଭାବ ରହିଛି; ଉଷା ଉଦୟ ହେବା ସହିତ ଭୟ ଓ ଅଶୁଭ ସ୍ୱପ୍ନକୁ ଦୂର କରାଯାଏ।
Mantras
Mantra 1
महि वो महतामवो वरुण मित्र दाशुषे । यमादित्या अभि द्रुहो रक्षथा नेमघं नशदनेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
ହେ ବରୁଣ, ହେ ମିତ୍ର! ଦାନକର୍ତ୍ତା ପାଇଁ ତୁମମାନଙ୍କର ମହା ସହାୟତା ଅତି ମହାନ। ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ! ତାକୁ ବକ୍ର ଦ୍ରୁହ (ଶତ୍ରୁତା) ଠାରୁ ରକ୍ଷା କର; ଅଘ (ପାପ/ଅନର୍ଥ) ର କୌଣସି ଅଂଶ ତାକୁ ନ ପହଞ୍ଚୁ। ହେ ଅଚ୍ୟୁତ (ଅନିଷ୍ଫଳ) ଦେବମାନେ! ତୁମ ରକ୍ଷା—ତୁମ ଶୁଭ ରକ୍ଷା—ଆମର ଆଶ୍ରୟ।
Mantra 2
विदा देवा अघानामादित्यासो अपाकृतिम् । पक्षा वयो यथोपरि व्यस्मे शर्म यच्छतानेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
ହେ ଦେବମାନେ, ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ! ଅଘ (ହାନି/ପାପ) ମାନଙ୍କର ଅପାକୃତି (ନିବାରଣ) ଜାଣି ଦୁଷ୍ଟତାକୁ ଦୂରେ ଫିଙ୍ଗିଦିଅ। ପକ୍ଷୀ ପାଇଁ ଯେପରି ପାଖା ଉପରେ ଉଠିବାର ଉପାୟ, ସେପରି ଆମ ପାଇଁ ଆଶ୍ରୟଦାୟକ ଶର୍ମ (ଶାନ୍ତି-ସୁରକ୍ଷା) ବିସ୍ତାର କର। ହେ ଅଚ୍ୟୁତ (ଅନିଷ୍ଫଳ) ଦେବମାନେ! ତୁମ ରକ୍ଷା—ତୁମ ଶୁଭ ରକ୍ଷା—ଆମର ଆଶ୍ରୟ।
Mantra 3
व्यस्मे अधि शर्म तत्पक्षा वयो न यन्तन । विश्वानि विश्ववेदसो वरूथ्या मनामहेऽनेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
ଆମ ଉପରେ ସେଇ ଶାନ୍ତିମୟ ଆଶ୍ରୟ ସ୍ଥାପନ କର—ଯେପରି ପକ୍ଷ ପକ୍ଷୀକୁ ବହନ କରେ। ହେ ବିଶ୍ୱବେଦସ (ସର୍ବଜ୍ଞ) ଦେବମାନେ, ତୁମ ସମସ୍ତ ରକ୍ଷାକୁ ଆମେ ମନରେ ଦୁର୍ଗ ପରି ଧାରଣ କରୁ। ହେ ଅନେହସ (ଅଚ୍ୟୁତ) ଦେବମାନେ, ତୁମ ରକ୍ଷା—ତୁମ ଶୁଭ ରକ୍ଷା—ଆମର ଆଶ୍ରୟ।
Mantra 4
यस्मा अरासत क्षयं जीवातुं च प्रचेतसः । मनोर्विश्वस्य घेदिम आदित्या राय ईशतेऽनेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
ଯାହାକୁ ପ୍ରଚେତସ (ପୂର୍ବଜ୍ଞ) ଦେବମାନେ ନିବାସ ଓ ଜୀବନଶକ୍ତି ଦାନ କଲେ—ମନୁଙ୍କର, ସମସ୍ତଙ୍କର—ସେଇ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ସମୃଦ୍ଧିର ଅଧିପତି। ହେ ଅନେହସ (ଅଚ୍ୟୁତ) ଦେବମାନେ, ତୁମ ରକ୍ଷା—ତୁମ ଶୁଭ ରକ୍ଷା—ଆମର ଆଶ୍ରୟ।
Mantra 5
परि णो वृणजन्नघा दुर्गाणि रथ्यो यथा । स्यामेदिन्द्रस्य शर्मण्यादित्यानामुतावस्यनेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
ଆମକୁ ଚାରିଦିଗରୁ ଘେରି ରକ୍ଷା କର, ଅଘା (ହାନି)କୁ ଦୂର କରି—ଯେପରି ରଥି ଦୁର୍ଗମ ପଥକୁ ଏଡ଼ାଇ ଯାଏ। ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶର୍ମ (ଆଶ୍ରୟ)ରେ ଓ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ସହାୟତାରେ ରହୁ। ହେ ଅନେହସ (ଅଚ୍ୟୁତ) ଦେବମାନେ, ତୁମ ରକ୍ଷା—ତୁମ ଶୁଭ ରକ୍ଷା—ଆମର ଆଶ୍ରୟ।
Mantra 6
परिह्वृतेदना जनो युष्मादत्तस्य वायति । देवा अदभ्रमाश वो यमादित्या अहेतनानेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
ମଣିଷ ଯେତେବେଳେ ସବୁଦିଗରୁ ଘେରାଯାଇ ନିଜକୁ କ୍ଷୀଣ ଭାବେ, ସେତେବେଳେ ମଧ୍ୟ ସେ ତୁମେ ଦତ୍ତ କରିଥିବା ବଳକୁ ହିଁ ଖୋଜେ। ହେ ଦେବମାନେ, ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ତୁମେ ଆମ ମନେ ସ୍ଥାପିତ କରିଥିବା ଅଦଭ୍ର ଆଶା କମ୍ପିତ ନ ହେଉ; ଅନେହସ ତୁମ ସହାୟ—ତୁମ ଶୁଭ ସହାୟ—ଆମ ସହ ରହୁ।
Mantra 7
न तं तिग्मं चन त्यजो न द्रासदभि तं गुरु । यस्मा उ शर्म सप्रथ आदित्यासो अराध्वमनेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
ତା’ଉପରେ କୌଣସି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଆଘାତ ନ ପଡ଼ୁ, କୌଣସି ଗୁରୁ ଭାର ଚାପି ନ ପଡ଼ୁ। ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଯାହା ପାଇଁ ତୁମେ ବିସ୍ତୃତ ଶରଣ ବିଛାଉଛ, ସେହି ଜନ ପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉ; ଅନେହସ ତୁମ ସହାୟ—ତୁମ ଶୁଭ ସହାୟ—ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ।
Mantra 8
युष्मे देवा अपि ष्मसि युध्यन्त इव वर्मसु । यूयं महो न एनसो यूयमर्भादुरुष्यतानेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
ହେ ଦେବମାନେ, ଆମେ ତୁମେ ମଧ୍ୟରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଉଛୁ—କବଚ ଭିତରେ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ପରି। ମହା ଏନସରୁ ମଧ୍ୟ ଓ ଅଳ୍ପ ଏନସରୁ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଆମକୁ ଉଦ୍ଧାର କର; ଅନେହସ ତୁମ ସହାୟ—ତୁମ ଶୁଭ ସହାୟ—ଆମ ସହ ରହୁ।
Mantra 9
अदितिर्न उरुष्यत्वदितिः शर्म यच्छतु । माता मित्रस्य रेवतोऽर्यम्णो वरुणस्य चानेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
ଅଦିତି ଆମକୁ ବିସ୍ତୃତତା ଓ ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ; ଅଦିତି ଆମକୁ ଶାନ୍ତିର ଆଶ୍ରୟ—ଶର୍ମ—ଦିଅନ୍ତୁ—ସେ ତେଜସ୍ବୀ ମିତ୍ର, ଅର୍ୟମନ ଓ ବରୁଣଙ୍କ ମାତା। ହେ ଦେବମାନେ, ଆପଣମାନଙ୍କ ଅହିଂସକ ସହାୟତା, ଆପଣମାନଙ୍କ ଶୁଭ ସହାୟତା ଆମ ସହ ରହୁ।
Mantra 10
यद्देवाः शर्म शरणं यद्भद्रं यदनातुरम् । त्रिधातु यद्वरूथ्यं तदस्मासु वि यन्तनानेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
ହେ ଦେବମାନେ, ଯାହା କିଛି ଶାନ୍ତି ଓ ସତ୍ୟ ଶରଣ, ଯାହା କିଛି ଶୁଭ ଓ ଅନାତୁର (କ୍ଲେଶରହିତ), ଯାହା କିଛି ତ୍ରିଧାତୁ-ସ୍ଥାପିତ ସୁରକ୍ଷା—ବରୂଥ୍ୟ—ସେ ସବୁକୁ ଆମ ଭିତରେ ବିସ୍ତାର କରି ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତୁ। ଆପଣମାନଙ୍କ ଅହିଂସକ ସହାୟତା, ଆପଣମାନଙ୍କ ଶୁଭ ସହାୟତା ଆମ ସହ ରହୁ।
Mantra 11
आदित्या अव हि ख्यताधि कूलादिव स्पशः । सुतीर्थमर्वतो यथानु नो नेषथा सुगमनेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ତଳକୁ ଦୃଷ୍ଟି ପାତ କରନ୍ତୁ—ନଦୀତଟରୁ ଜାଗ୍ରତ ସ୍ପଶ (ପହରାଦାର) ଯେପରି—ଏବଂ ଆମକୁ ଆଗକୁ ନେଇଯାଆନ୍ତୁ; ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ନେଇଯିବା ପରି, ଆମକୁ ସୁତୀର୍ଥ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସୁଗମ ଗମନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚାନ୍ତୁ। ଆପଣମାନଙ୍କ ଅହିଂସକ ସହାୟତା, ଆପଣମାନଙ୍କ ଶୁଭ ସହାୟତା ଆମ ସହ ରହୁ।
Mantra 12
नेह भद्रं रक्षस्विने नावयै नोपया उत । गवे च भद्रं धेनवे वीराय च श्रवस्यतेऽनेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
ଏଠାର ମଙ୍ଗଳ ରକ୍ଷସ୍ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚଳିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ନ ଯାଉ; ନ ତଳକୁ ଅବତରୁଥିବାକୁ, ନ ଶତ୍ରୁଭାବରେ ନିକଟକୁ ଆସୁଥିବାକୁ। କିନ୍ତୁ ମଙ୍ଗଳ ଗବେ (ଗୌ—ପ୍ରକାଶ-କିରଣ) ପାଇଁ, ଧେନୁ (ପୋଷକ ଦୁଗ୍ଧଦାୟିନୀ ଗାଈ) ପାଇଁ, ଏବଂ ଯଶର ସତ୍ୟ ଶ୍ରବଣକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରୁଥିବା ବୀର ପାଇଁ ହେଉ। ତୁମ ଅନେହସ (ଅହିଂସକ) ସହାୟତାମାନେ, ତୁମ ଶୁଭ ସହାୟତାମାନେ, ଆମ ସହ ରହୁ।
Mantra 13
यदाविर्यदपीच्यं देवासो अस्ति दुष्कृतम् । त्रिते तद्विश्वमाप्त्य आरे अस्मद्दधातनानेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
ହେ ଦେବମାନେ, ଆମେ ଯେ କୌଣସି ଦୁଷ୍କୃତ କରିଥାଉ—ପ୍ରକଟ ହେଉ କି ଗୁପ୍ତ—ସେ ସବୁକୁ ତ୍ରିତ ଆପ୍ତ୍ୟରେ ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ରଖିଦିଅ। ତୁମ ଅନେହସ (ଅହିଂସକ) ସହାୟତାମାନେ, ତୁମ ଶୁଭ ସହାୟତାମାନେ, ଆମ ସହ ରହୁ।
Mantra 14
यच्च गोषु दुष्ष्वप्न्यं यच्चास्मे दुहितर्दिवः । त्रिताय तद्विभावर्याप्त्याय परा वहानेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
ଏବଂ ଗୋଷୁ (ଗୌମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ/ପ୍ରକାଶ-କିରଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ) ଯେ କୌଣସି ଦୁଷ୍ସ୍ୱପ୍ନ୍ୟ—ଅଶୁଭ ସ୍ୱପ୍ନଜନିତ ଦୋଷ—ଥାଏ, ଏବଂ ହେ ଦିବଃ ଦୁହିତର୍ (ଦ୍ୟୁର କନ୍ୟା), ଆମ ଭିତରେ ଯାହା କିଛି ଥାଏ—ସେ ସବୁକୁ, ହେ ବିଭାବରୀ (ପ୍ରଭାତୀ/ପ୍ରକାଶମୟୀ), ତ୍ରିତ ଆପ୍ତ୍ୟ ପାଖକୁ ଦୂରେ ବହାଇ ନେଇଯାଅ। ତୁମ ଅନେହସ (ଅହିଂସକ) ସହାୟତାମାନେ, ତୁମ ଶୁଭ ସହାୟତାମାନେ, ଆମ ସହ ରହୁ।
Mantra 15
निष्कं वा घा कृणवते स्रजं वा दुहितर्दिवः । त्रिते दुष्ष्वप्न्यं सर्वमाप्त्ये परि दद्मस्यनेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
ସୁବର୍ଣ୍ଣର ନିଷ୍କ ହେଉ କି ପୁଷ୍ପମାଳା—ହେ ଦ୍ୟୌର କନ୍ୟେ! ଦୁଷ୍ସ୍ୱପ୍ନର ସମସ୍ତ ଦୋଷକୁ ତ୍ରିତ ଆପ୍ତ୍ୟରେ ସବୁଦିଗରୁ ଘେରି ସେଠାରେ ହିଁ ବନ୍ଧ କରିଦେ। ତୁମ ଅହିଂସକ ସହାୟ, ତୁମ ଶୁଭ ସହାୟ, ଆମ ସହିତ ରହୁ।
Mantra 16
तदन्नाय तदपसे तं भागमुपसेदुषे । त्रिताय च द्विताय चोषो दुष्ष्वप्न्यं वहानेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
ସେ ଅନ୍ନ ଆତ୍ମପୋଷଣ ପାଇଁ; ସେ କର୍ମ-ସାଧନା ପାଇଁ; ଏବଂ ସେ ଭାଗ ନିକଟକୁ ଆସି ଆସନ ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ଜନ ପାଇଁ। ହେ ଉଷା! ଦୁଷ୍ସ୍ୱପ୍ନକୁ ଦୂରେ ବହିନେଇଯା; ଆମ ପାଖକୁ ତୁମ ଅଶ୍ରାନ୍ତ ସହାୟ, ତୁମ ଦୀପ୍ତ ଓ ଶୁଭ ସହାୟ ଆଣ।
Mantra 17
यथा कलां यथा शफं यथ ऋणं संनयामसि । एवा दुष्ष्वप्न्यं सर्वमाप्त्ये सं नयामस्यनेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
ଯେପରି ଆମେ ହରାଇଥିବା ଅଂଶକୁ ସଂଗ୍ରହ କରୁ, ଯେପରି ଛିଟିଯାଇଥିବାକୁ ପୁନଃ ପାଉ, ଯେପରି ଋଣକୁ ଶୋଧି ସମାଧାନ କରୁ—ସେପରି ଦୁଷ୍ସ୍ୱପ୍ନର ସମସ୍ତ ଦୋଷକୁ ଆପ୍ତ୍ୟର କ୍ଷେତ୍ରରେ ସଂଗ୍ରହ କରି ଶମିତ କରିବାକୁ ଦିଅ। ତୁମ ଅଶ୍ରାନ୍ତ, ଶୁଭ ସହାୟ ଆମ ସହିତ ରହୁ।
Mantra 18
अजैष्माद्यासनाम चाभूमानागसो वयम् । उषो यस्माद्दुष्ष्वप्न्यादभैष्माप तदुच्छत्वनेहसो व ऊतयः सुतयो व ऊतयः ॥
ଆଜି ଆମେ ଜୟ କରିଛୁ; ଆମେ ବିଜୟୀ ହୋଇ ନିର୍ଦୋଷ ହୋଇଛୁ। ହେ ଉଷା (ପ୍ରଭାତଦେବୀ), ଯେ ଦୁଷ୍ସ୍ୱପ୍ନଜନିତ ଭୟରୁ ଆମେ ଭୟଭୀତ ଥିଲୁ—ତାହାକୁ ଦୂର କର; ସେ ଏଠାରୁ ଉଠି ବାହାରି ଯାଉ। ଆମ ପାଖକୁ ତୁମ ଅଶ୍ରାନ୍ତ, ଶୁଭ ସହାୟତା ଆଣ; ସୋମରସର ସହାୟତା ଆଣ।
Frequently Asked Questions
The hymn mainly addresses the Ādityas—especially Varuṇa and Mitra—as protectors of truth and order. In the final verse it also calls on Uṣas (Dawn) to drive away fear and evil dreams.
It is a refrain asking for the gods’ “helps/protections” (ūtayaḥ), described as “anehas” (harmless, unerring) and “su-ūtayaḥ” (good helps). It functions like a protective seal repeated through the hymn.
It asks to be guarded from hostility, deceit, and misfortune, and to receive peace, refuge, goodness, and an untroubled state. It also seeks inner purification—becoming ‘without fault’—and freedom from disturbing dreams as a new day begins.
Ask anything about Sukta 47 of the Rig Veda
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.