Sukta 48

Mantra 1

स्वादोरभक्षि वयसः सुमेधाः स्वाध्यो वरिवोवित्तरस्य । विश्वे यं देवा उत मर्त्यासो मधु ब्रुवन्तो अभि संचरन्ति ॥

മധുരമായ (സോമ)ത്തിന്റെ—ജീവശക്തിയുടെ—രസം ഞാൻ ആസ്വദിച്ചു; സുമേധസ്സായി, സ്വാധ്യനായി (അന്തരംഗാധിപനായി), ഞാൻ വിശാലമായ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. ആ മധുവിനെ ചുറ്റി എല്ലാ ദേവന്മാരും മർത്ത്യരും ഒരുമിച്ച് സഞ്ചരിക്കുന്നു; അതിനെ ‘മധുരം’ എന്നു വിളിച്ചുപറഞ്ഞുകൊണ്ട്.

Mantra 2

अन्तश्च प्रागा अदितिर्भवास्यवयाता हरसो दैव्यस्य । इन्दविन्द्रस्य सख्यं जुषाणः श्रौष्टीव धुरमनु राय ऋध्याः ॥

അകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ച് മുന്നോട്ട് നീങ്ങുക; അതിതി—അപരിമിത—ആകുക, ദൈവിക താപത്തിന്റെ അതിരുകടക്കൽ തടയുന്നവളായി. ഹേ ഇന്ദു (സോമബിന്ദു), ഇന്ദ്രന്റെ സഖ്യത ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട്, സമ്പത്തിൽ സമൃദ്ധനാകുക—നന്നായി കെട്ടിയ കുതിര ധുരത്തെ അനുഗമിക്കുന്നതുപോലെ.

Mantra 3

अपाम सोमममृता अभूमागन्म ज्योतिरविदाम देवान् । किं नूनमस्मान्कृणवदरातिः किमु धूर्तिरमृत मर्त्यस्य ॥

ഞങ്ങൾ സോമം പാനം ചെയ്തു; ഞങ്ങൾ അമൃത—അമരർ—ആയി. ഞങ്ങൾ ജ്യോതിയിലേക്കു ചെന്നു; ദേവന്മാരെ കണ്ടെത്തി. ഇനി വൈരം ഞങ്ങളോട് എന്തു ചെയ്യുമെന്നു? ഹേ അമൃതനേ, ഈ നിലയിൽ പ്രവേശിച്ച മർത്ത്യനോടു ധൂർത്തന്റെ കപടത എന്തു ചെയ്യുമെന്നു?

Mantra 5

इमे मा पीता यशस उरुष्यवो रथं न गावः समनाह पर्वसु । ते मा रक्षन्तु विस्रसश्चरित्रादुत मा स्रामाद्यवयन्त्विन्दवः ॥

യശസ്സുള്ളതും രക്ഷിക്കാൻ ഉത്സുകവുമായ—ഞാൻ പാനം ചെയ്ത—ഈ സോമബിന്ദുക്കൾ, രഥത്തിന്റെ സന്ധികളിൽ കാളകൾ (അശ്വങ്ങളെപ്പോലെ) ബന്ധിക്കുന്നതുപോലെ, തങ്ങളെത്തന്നെ ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നു. ജീവിതഗതിയിലെ സഞ്ചാരത്തിൽ വിഘടനം വരാതിരിക്കാൻ അവ എന്നെ കാക്കട്ടെ; കൂടാതെ, ഹേ ഇന്ദുക്കളേ, ക്ഷീണവും ശൈഥില്യവും എന്നിൽ നിന്ന് അകറ്റിക്കളയട്ടെ.

Mantra 6

अग्निं न मा मथितं सं दिदीपः प्र चक्षय कृणुहि वस्यसो नः । अथा हि ते मद आ सोम मन्ये रेवाँ इव प्र चरा पुष्टिमच्छ ॥

മഥനത്തിൽ നിന്നു ജ്വലിച്ചുയരുന്ന അഗ്നിപോലെ, എന്റെ ഉള്ളിൽ ജ്വലിക്ക. ഞങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ തെളിഞ്ഞ ദർശനവും ഉത്തമമായ നിലയും സൃഷ്ടിക്ക. കാരണം, ഹേ സോമ, നിന്റെ മദത്തിൽ ഞാൻ നിന്നെ സമൃദ്ധമായ ശക്തിപോലെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നതായി അനുഭവിക്കുന്നു—പൂർണ്ണതയിലേക്കു പോഷണം കൈവരിച്ച് മുന്നേറുന്നതായി.

Mantra 7

इषिरेण ते मनसा सुतस्य भक्षीमहि पित्र्यस्येव रायः । सोम राजन्प्र ण आयूंषि तारीरहानीव सूर्यो वासराणि ॥

ഉത്സുകമായ മനസ്സോടെ ഞങ്ങൾ നിനക്കു—പിഴിഞ്ഞ സോമത്തിനു—പിതൃപരമ്പര്യ നിധിപോലെ പാനം ചെയ്യുന്നു. ഹേ സോമരാജാ, ഞങ്ങളുടെ ആയുസ്സ്-പ്രാണങ്ങളെ മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോകുക; സൂര്യൻ ദിവസങ്ങളെ മുന്നോട്ടു നീക്കി വിശാലമായ ഗതിയിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുന്നതുപോലെ.

Mantra 8

सोम राजन्मृळया नः स्वस्ति तव स्मसि व्रत्यास्तस्य विद्धि । अलर्ति दक्ष उत मन्युरिन्दो मा नो अर्यो अनुकामं परा दाः ॥

ഹേ സോമരാജാ, ഞങ്ങളോടു കരുണ കാണിക്ക; ഞങ്ങൾക്ക് സ്വസ്തി നൽകുക. ഞങ്ങൾ നിന്റെ വ്രാത്യർ (വ്രതധാരികളായ ഭക്തർ)—അത് അറിഞ്ഞുകൊൾക. ഹേ ഇന്ദു, വിവേചനശക്തി ജാഗരൂകമാണ്; മന്യു (ഇച്ഛാബലം/ഉഗ്രബലം) കൂടെ; ശത്രുവായ ‘അര്യ’ന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ഞങ്ങളെ അവനു ഏല്പിക്കരുത്.

Mantra 9

त्वं हि नस्तन्वः सोम गोपा गात्रेगात्रे निषसत्था नृचक्षाः । यत्ते वयं प्रमिनाम व्रतानि स नो मृळ सुषखा देव वस्यः ॥

ഹേ സോമ, നീ തന്നെയാണ് ഞങ്ങളുടെ തനു (അസ്തിത്വം) കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന ഗോപാ; ഓരോ അംഗത്തിലും, ഓരോ ഗാത്രത്തിലും നീ ഇരുന്നിരിക്കുന്നു—ഹേ നൃചക്ഷസ് (മനുഷ്യരുടെ ദർശകൻ). ഞങ്ങൾ നിന്റെ വ്രതങ്ങളെ (ഋതത്തിന്റെ നിയമങ്ങളെ) കുറച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ഞങ്ങളോടു കരുണ കാണിക്ക; ഹേ ദേവാ, സുഷഖാ (നല്ല സുഹൃത്ത്), ശ്രേഷ്ഠം ദാനം ചെയ്യാൻ എപ്പോഴും സന്നദ്ധനേ.

Mantra 10

ऋदूदरेण सख्या सचेय यो मा न रिष्येद्धर्यश्व पीतः । अयं यः सोमो न्यधाय्यस्मे तस्मा इन्द्रं प्रतिरमेम्यायुः ॥

വിശാലോദരനായ (സോമ)നോടു ഞാൻ സഖ്യതയിൽ ചേർന്നിരിക്കട്ടെ—ഹേ ഹരിതാശ്വ ഇന്ദ്രാ, പാനം ചെയ്തിട്ടും എന്നെ ഹാനിക്കാത്തവൻ. ഞങ്ങളിലകത്ത് സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്ന ഈ സോമത്തിന്റെ ബലത്താൽ ഞാൻ ഇന്ദ്രനിലേക്കു മുന്നേറുന്നു—ആയുസ്സിന്റെ ദൃഢാധാരത്തിലേക്കു.

Mantra 11

अप त्या अस्थुरनिरा अमीवा निरत्रसन्तमिषीचीरभैषुः । आ सोमो अस्माँ अरुहद्विहाया अगन्म यत्र प्रतिरन्त आयुः ॥

ആ രോഗങ്ങൾ അകലെ നിന്നിരിക്കുന്നു—ശക്തിഹീനമായി; അന്ധകാരത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവ ഭയത്തോടെ ഓടിപ്പോയി. സോമൻ ഞങ്ങളെ മേലോട്ടുയർത്തി വിശാലാവകാശങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി; ആയുസ്സ് അഖണ്ഡമായി ദൃഢമായി സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്നിടത്തേക്കു ഞങ്ങൾ എത്തി.

Mantra 12

यो न इन्दुः पितरो हृत्सु पीतोऽमर्त्यो मर्त्याँ आविवेश । तस्मै सोमाय हविषा विधेम मृळीके अस्य सुमतौ स्याम ॥

ഹേ പിതൃകളേ, ഹൃദയങ്ങളിൽ പാനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന ഈ ഇന്ദു (സോമ)—അമരൻ—മർത്ത്യരിലേക്കു പ്രവേശിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ സോമനു ഞങ്ങൾ ഹവിഷോടെ ആരാധന അർപ്പിക്കട്ടെ; അവന്റെ മൃളീകത്തിൽ, അവന്റെ സുമതിയിൽ ഞങ്ങൾ വസിക്കട്ടെ.

Mantra 13

त्वं सोम पितृभिः संविदानोऽनु द्यावापृथिवी आ ततन्थ । तस्मै त इन्दो हविषा विधेम वयं स्याम पतयो रयीणाम् ॥

ഹേ സോമ, പിതൃകളോടു സംവിദ്‌ (സചേതന സമ്മതി) ചേർന്ന് നീ ദ്യാവാ-പൃഥിവിയെ അവരുടെ ഗതിയിൽ വ്യാപിപ്പിച്ചു. അതിനാൽ, ഹേ ഇന്ദു, ഹവിഷാ കൊണ്ടു ഞങ്ങൾ നിനക്കു വിധിപൂർവം ആരാധന അർപ്പിക്കുന്നു; ഞങ്ങൾ റയീണാം—സമൃദ്ധിയുടെ നിധികളുടെ—പതികളായി (സ്വാമികളായി) വരട്ടെ.

Mantra 14

त्रातारो देवा अधि वोचता नो मा नो निद्रा ईशत मोत जल्पिः । वयं सोमस्य विश्वह प्रियासः सुवीरासो विदथमा वदेम ॥

ഹേ രക്ഷക ദേവന്മാരേ, ഞങ്ങളുടെ മേലും ഞങ്ങളുടെ പക്ഷത്തുമായി ഉച്ചരിക്കുവിൻ; നിദ്ര ഞങ്ങളെ അധീനമാക്കരുത്, വ്യർത്ഥ ജല്പ്‌ (ശൂന്യവർത്തമാനം) കൂടാതെ. ഞങ്ങൾ സോമനു സദാ പ്രിയരാണ്; സുവീരർ (വീരശക്തിസമ്പന്നർ) ആയി, വിധഥത്തിൽ (യജ്ഞസഭയിൽ) ഞങ്ങൾ വാക്കുചൊല്ലട്ടെ.

Mantra 15

त्वं नः सोम विश्वतो वयोधास्त्वं स्वर्विदा विशा नृचक्षाः । त्वं न इन्द ऊतिभिः सजोषाः पाहि पश्चातादुत वा पुरस्तात् ॥

ഹേ സോമ, നീ എല്ലാ ദിക്കുകളിൽ നിന്നുമുള്ള ബലം നല്കുന്നവൻ; നീ സ്വർവിദ (സൂര്യലോകം കണ്ടെത്തുന്നവൻ), ജനങ്ങളിൽ നൃചക്ഷസ്‌ (മനുഷ്യദർശി) ആയി പ്രവേശിക്ക. ഹേ ഇന്ദു, നിന്റെ സജോഷാ (സമ്മത, അനുകൂല) ഊതികളാൽ ഞങ്ങളെ പിന്നിലും മുന്നിലും കാത്തുകൊൾക.