Sukta 45

Mantra 1

आ घा ये अग्निमिन्धते स्तृणन्ति बर्हिरानुषक् । येषामिन्द्रो युवा सखा ॥

അതെ, യാഗാഗ്നിയെ (അഗ്നി) ജ്വലിപ്പിക്കുകയും അനുഷക് ക്രമത്തിൽ ബർഹി (യജ്ഞാസനം) വിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർക്ക്—ഇന്ദ്രൻ, എപ്പോഴും യുവനായ ശക്തി, ഉള്ളിൽ സഖാ-മിത്രനായി നിലകൊള്ളുന്നു.

Mantra 2

बृहन्निदिध्म एषां भूरि शस्तं पृथुः स्वरुः । येषामिन्द्रो युवा सखा ॥

മഹത്താണ് അവരുടെ ഇധ്മ (ഇന്ധനം); സമൃദ്ധമാണ് അവരുടെ ശസ്ത (സ്തുതി-വചനം); വിശാലമാണ് അവരുടെ പ്രകാശമയ സ്വർ (ദ്വാരം/തുറവ്)—അത്തരംവർക്കു ഇന്ദ്രൻ, എപ്പോഴും യുവനായ, സഖാ-മിത്രനാകുന്നു.

Mantra 3

अयुद्ध इद्युधा वृतं शूर आजति सत्वभिः । येषामिन्द्रो युवा सखा ॥

ആയുദ്ധൻ (നിരായുധൻ) എന്നു തോന്നിയാലും, യുദ്ധത്തിലൂടെ അവൻ ചുറ്റിപ്പൂട്ടുന്ന തടസ്സത്തെ പിന്നോട്ടുതള്ളുന്നു; ശൂരൻ തന്റെ സത്ത്വബലങ്ങളാൽ പാഞ്ഞുചേരുന്നു—അവർക്കു ഇന്ദ്രൻ, സദാ-യൗവനനായ, സഖാ-മിത്രമാണ്.

Mantra 4

आ बुन्दं वृत्रहा ददे जातः पृच्छद्वि मातरम् । क उग्राः के ह शृण्विरे ॥

വൃത്രഹാ (ആവരണ-ഹന്താവ്) ആ അടിത്തറ സ്ഥാപിച്ചു; കര്‍മ്മത്തിലേക്കു ജനിച്ച അവന്‍ തന്റെ മാതാവിനോടു ചോദിച്ചു: ‘ആരാണ് ഉഗ്രശക്തികള്‍? ആരാണ് സത്യമായി കേള്‍ക്കുന്നവര്‍?’

Mantra 5

प्रति त्वा शवसी वदद्गिरावप्सो न योधिषत् । यस्ते शत्रुत्वमाचके ॥

ഹേ ശവസി (ശക്തിമാനേ), നിനക്കെതിരേ വാക്കുകളായ ഗീരങ്ങൾ മത്സരിക്കുന്നു—കലങ്ങുന്ന ജലങ്ങളെപ്പോലെ; എന്നാൽ നിനക്കു ശത്രുത്വം ഏറ്റെടുക്കുന്നവൻ വെളിപ്പെട്ട് നശിച്ചുപോകുന്നു.

Mantra 6

उत त्वं मघवञ्छृणु यस्ते वष्टि ववक्षि तत् । यद्वीळयासि वीळु तत् ॥

ഹേ മഘവൻ (ഇന്ദ്രാ), നീയും കേൾക്കുക: ആരെങ്കിലും നിന്നിൽ നിന്ന് എന്ത് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നുവോ, അത് നീ നൽകാൻ കഴിയും; നീ തടഞ്ഞുവെക്കുന്നതും തടഞ്ഞതായിത്തന്നെ നിലനിൽക്കും—അതുകൊണ്ട് നിന്റെ ഇച്ഛ പൂർണ്ണമായി നമ്മുടെ സഫലതയിലേക്കു തിരിയട്ടെ.

Mantra 7

यदाजिं यात्याजिकृदिन्द्रः स्वश्वयुरुप । रथीतमो रथीनाम् ॥

വിജയത്തിന്റെ കർത്താവായ ഇന്ദ്രൻ യുദ്ധമത്സരത്തിലേക്കു പുറപ്പെടുമ്പോൾ, തന്റെ സ്വന്തം അശ്വങ്ങളെ ആഗ്രഹിച്ച്, അവൻ സമീപിക്കുന്നു—രഥികളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ സാരഥി—നമ്മുടെ മുന്നേറ്റത്തിനായി അധിപത്യശക്തി കൊണ്ടുവന്ന്.

Mantra 8

वि षु विश्वा अभियुजो वज्रिन्विष्वग्यथा वृह । भवा नः सुश्रवस्तमः ॥

ഹേ വജ്രധാരീ, ഞങ്ങളിലേക്കു ആക്രമണമായി അമർന്നു വരുന്ന എല്ലാവരെയും എല്ലാ ദിക്കുകളിലേക്കും പൂർണ്ണമായി ചിതറിക്കളയുക; ഞങ്ങൾക്കായി ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ‘സുശ്രവ’—വിജയകീർത്തിയിലും ഫലപ്രദമായ സഹായത്തിലും ഏറ്റവും തെളിഞ്ഞു പ്രത്യക്ഷമായവൻ—ആകുക.

Mantra 9

अस्माकं सु रथं पुर इन्द्रः कृणोतु सातये । न यं धूर्वन्ति धूर्तयः ॥

ഇന്ദ്രൻ നമ്മുടെ രഥത്തെ സുന്ദരവും അഗ്രസ്ഥാനവുമായതായി—വിജയത്തിനായി—ആക്കട്ടെ; ധൂർത്തന്മാർ, വഞ്ചകർ, അതിനെ ഒരിക്കലും മറിച്ചിടുകയോ കുഴക്കുകയോ ചെയ്യരുത്.

Mantra 10

वृज्याम ते परि द्विषोऽरं ते शक्र दावने । गमेमेदिन्द्र गोमतः ॥

ഞങ്ങൾ നിന്റെ ചുറ്റുമുള്ള ദ്വേഷികളെ അകറ്റിക്കളയട്ടെ; ഹേ ശക്ര, ദാനത്തിനായി നീ മതിയായ ശക്തിയുള്ളവൻ. ഹേ ഇന്ദ്ര, ഞങ്ങൾ സത്യമായും ഗോമത്—പ്രകാശമയമായ—സമ്പത്തിലേക്ക്, ജ്ഞാനകിരണങ്ങളാൽ സമൃദ്ധമായ ധനത്തിലേക്ക്, എത്തട്ടെ.

Mantra 11

शनैश्चिद्यन्तो अद्रिवोऽश्वावन्तः शतग्विनः । विवक्षणा अनेहसः ॥

അവർ മന്ദമായി മുന്നേറുന്നുവെങ്കിലും, ഹേ അദ്രിവോ (പേഷണശില-ധാരകൻ), അവർ ശക്തിയുള്ള അശ്വങ്ങളോടുകൂടെ വരുന്നു—ശതഗ്വിൻ, നൂറിരട്ടി പ്രാപ്തിയുള്ളവർ; അവർ വിശാലമായി തുറക്കുന്ന ശക്തികൾ, ഗതിയിൽ അശാന്തിയില്ലാത്തവർ.

Mantra 12

ऊर्ध्वा हि ते दिवेदिवे सहस्रा सूनृता शता । जरितृभ्यो विमंहते ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ! നിനക്കായി ദിനംപ്രതി ഉയർന്നു വരുന്നു—ആയിരമായി, നൂറായി—സത്യസമ്പന്നവും ദീപ്തവുമായ സുനൃതാ-വാണികൾ; അവ ജരിതൃകൾക്ക് (സ്തുതിഗായകർക്ക്) വിശാലമായ ദാനസമൃദ്ധിയായി വിരിയുന്നു.

Mantra 13

विद्मा हि त्वा धनंजयमिन्द्र दृळ्हा चिदारुजम् । आदारिणं यथा गयम् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ! ഞങ്ങൾ നിന്നെ ധനഞ്ജയൻ—സമൃദ്ധിയുടെ ജയകൻ—എന്ന് അറിയുന്നു; നീ ദൃഢമായതിനെപ്പോലും ഭേദിക്കുന്നു; നീ ആദാരിണ്—ബന്ധം പൊളിച്ച് തുറക്കുന്നവൻ—, ഗയയെ (കോട്ടയെ) പൊളിച്ച് തുറക്കുന്നതുപോലെ.

Mantra 14

ककुहं चित्त्वा कवे मन्दन्तु धृष्णविन्दवः । आ त्वा पणिं यदीमहे ॥

ഹേ കവേ (ദർശകാ)! അതിദൂരമുള്ള ഉയർന്ന കകുഹത്തിലുപോലും ധൃഷ്ണു സോമബിന്ദുക്കൾ നിന്നെ ഉന്മേഷിപ്പിക്കട്ടെ; ഞങ്ങളിലുള്ള പണിക്കെതിരായി നിന്നെ സമീപത്തേക്ക് ആകർഷിക്കുവാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ.

Mantra 15

यस्ते रेवाँ अदाशुरिः प्रममर्ष मघत्तये । तस्य नो वेद आ भर ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, റേവാൻ—ആന്തരിക സമൃദ്ധിയുള്ളവൻ—നിനക്കു യാഗാർപ്പണം നടത്തി, നിന്റെ ദാനത്തിനായി ഉത്സാഹത്തോടെ മുന്നേറിയവന്റെ പ്രാപ്തിമാർഗ്ഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ജ്ഞാനം ഞങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുവരിക.

Mantra 16

इम उ त्वा वि चक्षते सखाय इन्द्र सोमिनः । पुष्टावन्तो यथा पशुम् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, സോമം ധരിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ സഖാക്കൾ വിവേകത്തോടെ നിന്നെ നോക്കുന്നു; അവർ നിന്നെ പുഷ്ടിപ്പെടുത്തുന്നു—പശുവിനെ പോഷിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ—അസ്തിത്വത്തിൽ വളരുന്ന ശക്തിയെ പോഷിപ്പിക്കുന്നവണ്ണം.

Mantra 17

उत त्वाबधिरं वयं श्रुत्कर्णं सन्तमूतये । दूरादिह हवामहे ॥

ഞങ്ങൾ നിന്നെ വിളിക്കുന്നു—ഒരിക്കലും ബധിരനല്ല, ജാഗ്രതയുള്ള ചെവിയാൽ കേൾക്കുന്നവനേ—ഞങ്ങളുടെ സഹായത്തിനായി; ദൂരത്തുനിന്നും നിന്നെ ഇവിടെ വിളിച്ചുവരുത്തുന്നു.

Mantra 18

यच्छुश्रूया इमं हवं दुर्मर्षं चक्रिया उत । भवेरापिर्नो अन्तमः ॥

നീ സത്യമായി ഈ ഹവം—ദുർമർഷം, സഹിക്കാൻ ദുഷ്കരം—ശ്രവിച്ചു അതനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ഞങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും അടുത്ത ആശ്രയവും അന്തിമ രക്ഷകനുമായിരിക്കുക.

Mantra 19

यच्चिद्धि ते अपि व्यथिर्जगन्वांसो अमन्महि । गोदा इदिन्द्र बोधि नः ॥

നിനക്കുള്ളിൽ അല്പം വ്യഥി—കുലുക്കം—ഉണ്ടായാലും, യാത്ര ചെയ്യുന്ന ഞങ്ങൾ അത് മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും, ഗോദാ (കിരണങ്ങളുടെ ദാതാവേ) ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങളോടു ജാഗരൂകനാകുക.

Mantra 20

आ त्वा रम्भं न जिव्रयो ररभ्मा शवसस्पते । उश्मसि त्वा सधस्थ आ ॥

ഹേ ശവസസ്പതേ (ബലത്തിന്റെ അധിപനേ), ഒരു ആശ്രയം പിടിക്കുന്നതുപോലെ ഞങ്ങൾ നിന്നെ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു; സധസ്ഥത്തിൽ—സാമൂഹ്യ ആസനത്തിൽ—ഇവിടെ നിന്നെ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

Mantra 21

स्तोत्रमिन्द्राय गायत पुरुनृम्णाय सत्वने । नकिर्यं वृण्वते युधि ॥

ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി സ്തോത്രം പാടുവിൻ—അനേകം പുരുഷബലങ്ങളുടെ മഹിമയുള്ളവൻ, ജയശക്തിയുടെ സ്വരൂപം; അന്തർയുദ്ധത്തിൽ അവനെ ആരും തിരഞ്ഞെടുത്തു കീഴടക്കാൻ കഴിയില്ല.

Mantra 22

अभि त्वा वृषभा सुते सुतं सृजामि पीतये । तृम्पा व्यश्नुही मदम् ॥

ഹേ ബലത്തിന്റെ വൃഷഭനേ! സോമം പിഴിയുമ്പോൾ, പിഴിഞ്ഞ പാനം നിന്റെ പാനത്തിനായി നിനക്കു നേരെ ഞാൻ ഒഴുക്കുന്നു; നീ തൃപ്തനായി, മദം—ആനന്ദശക്തിയെ വ്യാപിച്ചു പ്രാപിക്ക.

Mantra 23

मा त्वा मूरा अविष्यवो मोपहस्वान आ दभन् । माकीं ब्रह्मद्विषो वनः ॥

മൂഢരും ദുഷ്ടാഭിപ്രായമുള്ളവരും പരിഹസകരും നിന്നെ വഞ്ചിക്കാതിരിക്കട്ടെ; ഒരിക്കലും ബ്രഹ്മ-ദ്വേഷികൾ നിന്റെ ബലം കവർന്നെടുക്കാതിരിക്കട്ടെ.

Mantra 24

इह त्वा गोपरीणसा महे मन्दन्तु राधसे । सरो गौरो यथा पिब ॥

ഇവിടെ ഗോ-സമൃദ്ധവും ധനവത്തുമായ അർപ്പണങ്ങൾ മഹാദാനത്തിനായി നിന്നെ ആനന്ദിപ്പിക്കട്ടെ. സരോവരത്തിൽ കുടിക്കുന്ന ഗൗരൻ (താമ്രവർണ്ണൻ) പോലെ, നീ തൃപ്തിയോടെ കുടിക്ക.

Mantra 25

या वृत्रहा परावति सना नवा च चुच्युवे । ता संसत्सु प्र वोचत ॥

വൃത്രഹന്റെ ആ കർമ്മങ്ങൾ—പരാവതത്തിൽ ചെയ്തവ—പഴയതും എപ്പോഴും പുതുതുമായവ; സഭകളിൽ അവയെ പ്രസിദ്ധമായി പ്രഖ്യാപിക്കുവിൻ.

Mantra 26

अपिबत्कद्रुवः सुतमिन्द्रः सहस्रबाह्वे । अत्रादेदिष्ट पौंस्यम् ॥

ഇന്ദ്രൻ കദ്രൂവിൽ പിഴിഞ്ഞ സോമം കുടിച്ചു; അവിടെ സഹസ്രബാഹു ശക്തിയിൽ തന്റെ പൗംസ്യം—പുരുഷവീര്യം—പ്രകാശിപ്പിച്ചു.

Mantra 27

सत्यं तत्तुर्वशे यदौ विदानो अह्नवाय्यम् । व्यानट् तुर्वणे शमि ॥

തുർവശനും യദുവിന്നും അതു സത്യമായിരുന്നു: അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൻ അഹ്നവായ്യ—വേഗഗാമിയായ സഹായം—വ്യാപിപ്പിച്ചു; ശാന്തിക്കും യുക്തസുഖത്തിനുമായി അവൻ തുർവണനിലേക്കു വിശാലമായി എത്തി.

Mantra 28

तरणिं वो जनानां त्रदं वाजस्य गोमतः । समानमु प्र शंसिषम् ॥

ജനങ്ങളെ കടത്തിവിടുന്നവനും, ഗോമത്—കിരണസമൃദ്ധ—വാജത്തിന്റെ പോഷക സമൃദ്ധി നൽകുന്നവനും ആയ അതേ ഇന്ദ്രനെ ഞാൻ നിങ്ങളോടു പ്രസ്താവിച്ചു പാടുന്നു.

Mantra 29

ऋभुक्षणं न वर्तव उक्थेषु तुग्र्यावृधम् । इन्द्रं सोमे सचा सुते ॥

ഋഭുക്ഷണനെപ്പോലെ നമ്മുടെ തിരിവിനായി—ഉക്തങ്ങളിൽ—തൂഗ്ര്യനെ വർധിപ്പിക്കുന്ന ഇന്ദ്രനെ, പിഴിഞ്ഞ സോമത്തോടൊപ്പം, ഞാൻ സഹിതം സ്തുതിക്കുന്നു.

Mantra 30

यः कृन्तदिद्वि योन्यं त्रिशोकाय गिरिं पृथुम् । गोभ्यो गातुं निरेतवे ॥

ത്രിശോകം (ത്രിവിധ പ്രകാശം) നിമിത്തം വിശാലമായ പർവ്വതരൂപ ഗർഭത്തെ യഥാർത്ഥത്തിൽ ചീറി തുറന്നവൻ—അവൻ ഗോങ്ങൾ (കിരണ-ഗോങ്ങൾ) പുറത്തേക്കു പുറപ്പെട്ടു മോചിതരാകുവാൻ പാതയെ പുറത്താക്കി.

Mantra 31

यद्दधिषे मनस्यसि मन्दानः प्रेदियक्षसि । मा तत्करिन्द्र मृळय ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, നീ മനസ്സിൽ ഏതു സംകല്പം ധരിക്കുമോ, മദോന്മത്തനായി അതു നേടുവാൻ നീ മുന്നോട്ടു പാഞ്ഞുചേരുന്നു; അത് ഞങ്ങൾക്ക് ഹാനികരമാകരുതേ—ഞങ്ങളോടു കൃപ കാണിച്ച് മൃളയ (ശമനം-ചികിത്സ) ചെയ്യുക.

Mantra 32

दभ्रं चिद्धि त्वावतः कृतं शृण्वे अधि क्षमि । जिगात्विन्द्र ते मनः ॥

നിന്നെ ആശ്രയിച്ചവൻ ചെയ്ത ചെറിയ പ്രവൃത്തിയും ഭൂമിയിൽ കേൾക്കപ്പെടുന്നു; ഹേ ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ മനസ് (മനസ്) ഞങ്ങളിലേക്കു—ഞങ്ങളുടെ ആഹ്വാനത്തിലേക്കു—വേഗത്തിൽ എത്തിവരട്ടെ.

Mantra 33

तवेदु ताः सुकीर्तयोऽसन्नुत प्रशस्तयः । यदिन्द्र मृळयासि नः ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ആ സുകീർത്തികളും സത്യസ്തുതികളും നിസ്സംശയം നിന്റേതുതന്നെ—നീ ഞങ്ങളോടു കൃപാലുവാകുമ്പോൾ.

Mantra 34

मा न एकस्मिन्नागसि मा द्वयोरुत त्रिषु । वधीर्मा शूर भूरिषु ॥

ഒരു കുറ്റത്തിനായി ഞങ്ങളെ അടിക്കരുതേ; രണ്ടിനായും അല്ല, മൂന്നിനായും അല്ല; ഹേ ശൂരാ, ഞങ്ങളിലുള്ള അനേകം അപാകതകൾക്കായി ഞങ്ങളെ സംഹരിക്കരുതേ.

Mantra 35

बिभया हि त्वावत उग्रादभिप्रभङ्गिणः । दस्मादहमृतीषहः ॥

നീ ഇല്ലാതെ ഞാൻ ഉഗ്രമായി ആക്രമിച്ചു തകർക്കുന്നവരെ ഭയപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ നിന്നോടൊപ്പം—ഹേ ദസ്മാ—ഞാൻ ഋതീഷഹനായി, ഋതത്തിന്മേൽ വരുന്ന പ്രഹരങ്ങളെ സഹിക്കുന്നവനാകുന്നു.

Mantra 36

मा सख्युः शूनमा विदे मा पुत्रस्य प्रभूवसो । आवृत्वद्भूतु ते मनः ॥

സഖ്യത്തിൽ എനിക്ക് ശൂന്യത ലഭിക്കാതിരിക്കട്ടെ; പുത്രന്റെ പ്രഭുത്വത്തിൽ—വംശത്തെ ധരിക്കുന്ന ശക്തിയിൽ—അവിടെയും കുറവ് വരാതിരിക്കട്ടെ. നിന്റെ മനസ് ഞങ്ങളിലേക്കു തിരിഞ്ഞു, മടങ്ങിവരുന്നതായും ഇവിടെ സന്നിഹിതമായും ഇരിക്കട്ടെ.

Mantra 37

को नु मर्या अमिथितः सखा सखायमब्रवीत् । जहा को अस्मदीषते ॥

ഓ യുവവീരാ! വഞ്ചിക്കപ്പെടാത്ത സഖാവ് തന്റെ സഖാവിനോട് പറഞ്ഞു: ‘അവനെ വിട്ടേക്കൂ—ഞങ്ങളെ ഹാനിപ്പെടുത്താൻ ആരാണ് ശ്രമിക്കുന്നത്?’

Mantra 38

एवारे वृषभा सुतेऽसिन्वन्भूर्यावयः । श्वघ्नीव निवता चरन् ॥

ഇങ്ങനെ, ഓ വൃഷഭാ! പിഷിത സോമത്തിൽ നീ സഞ്ചരിക്കുന്നു, ധാരാളം സഹായങ്ങൾ പകരുന്നു. ശ്വഘ്നിയെപ്പോലെ, താഴ്ന്ന ഇടങ്ങളിൽ അലഞ്ഞുനടന്ന് (ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന വൈരിയെ തേടി നശിപ്പിക്കുന്നു).

Mantra 39

आ त एता वचोयुजा हरी गृभ्णे सुमद्रथा । यदीं ब्रह्मभ्य इद्ददः ॥

ഹേ സുമദ്രഥ (ആനന്ദരഥവാനേ), വാക്കിനോടു യോജിപ്പിക്കപ്പെട്ട ഈ രണ്ടു ഹരികൾ (ചുവപ്പുനിറമുള്ള അശ്വങ്ങൾ/ശക്തികൾ) ഞാൻ നിനക്കായി പിടിച്ചെടുക്കുന്നു—നീ അവയെ ബ്രഹ്മഭ്യഃ, പരിശുദ്ധ ബ്രഹ്മവാണിയുടെ ഋഷിമാർക്ക്, നിശ്ചയമായി ദാനം ചെയ്യുമ്പോൾ.

Mantra 40

भिन्धि विश्वा अप द्विषः परि बाधो जही मृधः । वसु स्पार्हं तदा भर ॥

എല്ലാ ദ്വേഷങ്ങളെയും തകർത്തുകളക; പീഡനങ്ങളെ അകറ്റിയോടിക്ക; ശത്രുതാഭരിതമായ ആക്രമണങ്ങളെ സംഹരിക്ക. പിന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് അഭിലഷണീയമായ വസു—സമൃദ്ധിയും ബലവും—കൊണ്ടുവരിക.

Mantra 41

यद्वीळाविन्द्र यत्स्थिरे यत्पर्शाने पराभृतम् । वसु स्पार्हं तदा भर ॥

ഹേ ഇന്ദ്ര, ദൃഢമായ കോട്ടയിൽ ദൂരെയിട്ട് വെച്ചിരിക്കുന്നതെന്തോ, സ്ഥിരമായ അടിത്തറയിൽ കെട്ടിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നതെന്തോ, വിശാലമായി പരന്ന നിലത്തിൽ അപ്പുറം കൊണ്ടുപോയിരിക്കുന്നതെന്തോ—ആ അഭിലഷണീയ വസു, സത്തയുടെ നിധി, ഇവിടെ ഞങ്ങൾക്ക് കൊണ്ടുവരിക.

Mantra 42

यस्य ते विश्वमानुषो भूरेर्दत्तस्य वेदति । वसु स्पार्हं तदा भर ॥

ഹേ (ഇന്ദ്ര), സർവ്വ മനുഷ്യരിൽ നിന്റെ ദത്തത്തിന്റെ സമൃദ്ധി യഥാർത്ഥമായി അറിയുന്നവൻ ആരോ—ആ ആഗ്രഹനീയ വസു, ആ സ്പാർഹ ധനം ഞങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുവരിക.