Sukta 45

Mantra 1

आ घा ये अग्निमिन्धते स्तृणन्ति बर्हिरानुषक् । येषामिन्द्रो युवा सखा ॥

ହଁ, ଯେମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଲିତ କରନ୍ତି ଏବଂ ଅନୁଷକ୍ କ୍ରମରେ ବର୍ହି (ଯଜ୍ଞାସନ) ପସାରନ୍ତି—ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର, ସଦା ଯୁବ ଶକ୍ତି, ଅନ୍ତରେ ସଖା-ମିତ୍ର ହୋଇଥାଏ।

Mantra 2

बृहन्निदिध्म एषां भूरि शस्तं पृथुः स्वरुः । येषामिन्द्रो युवा सखा ॥

ମହାନ୍ ଅଟେ ସେମାନଙ୍କର ଇଧ୍ମ (ଇନ୍ଧନ); ପ୍ରଚୁର ଅଟେ ସେମାନଙ୍କର ଶସ୍ତ (ସ୍ତୁତି-ବଚନ); ବିଶାଳ ଅଟେ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରକାଶମୟ ସ୍ୱର (ଦ୍ୱାର/ଖୋଲାଣି)—ଏମିତିମାନଙ୍କର ଇନ୍ଦ୍ର, ସଦା ଯୁବ, ସଖା-ମିତ୍ର ହୁଏ।

Mantra 3

अयुद्ध इद्युधा वृतं शूर आजति सत्वभिः । येषामिन्द्रो युवा सखा ॥

ଅୟୁଦ୍ଧ (ନିରସ୍ତ୍ର) ପରି ଦିଶିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯୁଦ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ସେ ଘେରି ଧରୁଥିବା ଅବରୋଧକୁ ପଛକୁ ହଟାଏ; ଶୂର ନିଜ ସତ୍ତ୍ୱ-ବଳମାନଙ୍କ ସହ ଧାଉଛି—ଯାହାଙ୍କ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର, ସଦା-ଯୁବା, ସଖା-ମିତ୍ର ଅଟେ।

Mantra 4

आ बुन्दं वृत्रहा ददे जातः पृच्छद्वि मातरम् । क उग्राः के ह शृण्विरे ॥

ବୃତ୍ରହା (ଆବରଣ-ହନ୍ତା) ଆଧାରକୁ ସ୍ଥାପନ କଲେ; କାର୍ଯ୍ୟରେ ଜନ୍ମିତ ସେ ନିଜ ମାତାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ: ‘କେ ଉଗ୍ର ଶକ୍ତିମାନେ? ଏବଂ କେ ନିଶ୍ଚୟ ଶୁଣନ୍ତି?’

Mantra 5

प्रति त्वा शवसी वदद्गिरावप्सो न योधिषत् । यस्ते शत्रुत्वमाचके ॥

ହେ ଶବସୀ (ଶକ୍ତିମାନ), ତୋ ପ୍ରତି ବାଣୀ-ରୂପ ଗୀରମାନେ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା କରନ୍ତି—ଉଥଳିଥିବା ଜଳମାନଙ୍କ ପରି; କିନ୍ତୁ ଯେ ତୋ ପ୍ରତି ଶତ୍ରୁତ୍ୱ ଧାରଣ କରେ, ସେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।

Mantra 6

उत त्वं मघवञ्छृणु यस्ते वष्टि ववक्षि तत् । यद्वीळयासि वीळु तत् ॥

ହେ ମଘବନ୍ (ଇନ୍ଦ୍ର), ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଶୁଣ: ଯେ କେହି ତୁମଠାରୁ ଯାହା ଚାହେ, ସେହି ତୁମେ ଦେଇପାର; ଏବଂ ଯାହାକୁ ତୁମେ ରୋକି ରଖ, ସେହି ମଧ୍ୟ ରୋକାଇ ରହେ—ଅତଏବ ତୁମ ଇଚ୍ଛା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଆମ ସଫଳତା-ପୂରଣ ଦିଗକୁ ଫେରୁ।

Mantra 7

यदाजिं यात्याजिकृदिन्द्रः स्वश्वयुरुप । रथीतमो रथीनाम् ॥

ଯେତେବେଳେ ବିଜୟ-କର୍ତ୍ତା ଇନ୍ଦ୍ର ଯୁଦ୍ଧ-ସ୍ପର୍ଧାକୁ ଯାତ୍ରା କରେ, ନିଜ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କୁ ଆକାଙ୍କ୍ଷା କରି, ସେ ନିକଟକୁ ଆସେ—ରଥୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାରଥି—ଆମ ଅଗ୍ରଗତି ପାଇଁ ଅଧିପତ୍ୟ-ଶକ୍ତି ନେଇ।

Mantra 8

वि षु विश्वा अभियुजो वज्रिन्विष्वग्यथा वृह । भवा नः सुश्रवस्तमः ॥

ହେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଯେମାନେ ଆକ୍ରମଣରେ ଆମ ଉପରେ ଚାପ ଦେଉଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଛିଟାଇ ଦିଅ; ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ‘ସୁଶ୍ରବ’—ବିଜୟ-ଯଶ ଓ କାର୍ଯ୍ୟକାରୀ ସାହାଯ୍ୟରେ ସର୍ବାଧିକ ପ୍ରକଟ—ହେଉ।

Mantra 9

अस्माकं सु रथं पुर इन्द्रः कृणोतु सातये । न यं धूर्वन्ति धूर्तयः ॥

ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ରଥକୁ ସୁରଥ ଏବଂ ଅଗ୍ରସ୍ଥ—ଜୟ ପାଇଁ—କରୁନ୍ତୁ; ଏମିତି ରଥ, ଯାହାକୁ ଧୂର୍ତ୍ତ, ଛଳକପଟୀ ଲୋକ ନ ଉଲଟାଇ ପାରନ୍ତି, ନ ଭ୍ରମିତ କରି ପାରନ୍ତି।

Mantra 10

वृज्याम ते परि द्विषोऽरं ते शक्र दावने । गमेमेदिन्द्र गोमतः ॥

ଆମେ ତୁମ ଚାରିପାଖରୁ ଦ୍ୱେଷୀମାନଙ୍କୁ ହଟାଇଦେବାକୁ ଚାହୁଁ; ହେ ଶକ୍ର, ଦାନ ପାଇଁ ତୁମେ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ସମର୍ଥ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ନିଶ୍ଚୟ ଗୋମତ—ପ୍ରକାଶମୟ—ଧନକୁ, ଜ୍ଞାନକିରଣରେ ସମୃଦ୍ଧ ଐଶ୍ୱର୍ୟକୁ, ପ୍ରାପ୍ତ ହେବା।

Mantra 11

शनैश्चिद्यन्तो अद्रिवोऽश्वावन्तः शतग्विनः । विवक्षणा अनेहसः ॥

ଯଦିଓ ସେମାନେ ଧୀରେ ଧୀରେ ଆଗେ ବଢ଼ନ୍ତି, ହେ ଅଦ୍ରିଭୋ (ପେଷଣଶିଳା-ଧାରକ), ତଥାପି ସେମାନେ ବଳବାନ ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ସହ ଆସନ୍ତି—ଶତଗ୍ୱିନ, ଶତଗୁଣ ପ୍ରାପ୍ତିର ଧନୀ; ସେମାନେ ବିଶାଳ ଭାବେ ଖୋଲିଦେବା ଶକ୍ତି, ଗତିରେ ଅନେହସ—ଅତ୍ୟାତୁରତାହୀନ।

Mantra 12

ऊर्ध्वा हि ते दिवेदिवे सहस्रा सूनृता शता । जरितृभ्यो विमंहते ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ତୋ ପାଇଁ ଦିନେଦିନେ ଉର୍ଧ୍ୱକୁ ଉଠେ—ହଜାରେ, ଶତେ—ସତ୍ୟମୟ ଓ ଦୀପ୍ତିମୟ ସୁନୃତା-ବାଣୀ; ସେହି ବାଣୀ ଜରିତୃମାନଙ୍କ (ସ୍ତୁତିକାରମାନଙ୍କ) ପାଇଁ ବିଶାଳ ଦାନ-ସମୃଦ୍ଧି ହୋଇ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ।

Mantra 13

विद्मा हि त्वा धनंजयमिन्द्र दृळ्हा चिदारुजम् । आदारिणं यथा गयम् ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ଆମେ ତୋତେ ଧନଂଜୟ—ସମୃଦ୍ଧିର ବିଜେତା—ବୋଲି ଜାଣୁ; ତୁ ଦୃଢ଼କୁ ମଧ୍ୟ ଭେଦ କରୁ; ତୁ ଆଦାରିଣ—ବନ୍ଧନ ଭାଙ୍ଗି ଖୋଲିଦେବାଳା—, ଯେପରି ଗୟକୁ (ଗଡ଼କୁ) ଭାଙ୍ଗି ଖୋଲାଯାଏ।

Mantra 14

ककुहं चित्त्वा कवे मन्दन्तु धृष्णविन्दवः । आ त्वा पणिं यदीमहे ॥

ହେ କବେ (ଦ୍ରଷ୍ଟା)! ସବୁଠାରୁ ଦୂର ଉଚ୍ଚ କକୁହରେ ମଧ୍ୟ ଧୃଷ୍ଣୁ ସୋମବିନ୍ଦୁମାନେ ତୋତେ ଉଲ୍ଲାସିତ କରୁନ୍ତୁ; ଯେତେବେଳେ ଆମ ଭିତରର ପଣିଙ୍କ ବିରୋଧରେ ତୋତେ ନିକଟକୁ ଆକର୍ଷିବାକୁ ଆମେ ଚାହୁଁ।

Mantra 15

यस्ते रेवाँ अदाशुरिः प्रममर्ष मघत्तये । तस्य नो वेद आ भर ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେ ରେବାନ୍—ଆନ୍ତରିକ ସମୃଦ୍ଧିଯୁକ୍ତ—ତୁମକୁ ଯଜ୍ଞାର୍ପଣ କରିଛି ଏବଂ ତୁମ ଦାନ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହରେ ଆଗେଇଛି, ତାହାର ପ୍ରାପ୍ତିମାର୍ଗର ଜ୍ଞାନ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣିଦିଅ।

Mantra 16

इम उ त्वा वि चक्षते सखाय इन्द्र सोमिनः । पुष्टावन्तो यथा पशुम् ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଏହି ସଖାମାନେ ବିବେକରେ ତୁମକୁ ନିହାରନ୍ତି; ସେମାନେ ତୁମକୁ ପୁଷ୍ଟ କରନ୍ତି—ଯେପରି ପଶୁକୁ ପୋଷନ କରାଯାଏ—ସେପରି ଅସ୍ତିତ୍ୱରେ ବଢୁଥିବା ଶକ୍ତିକୁ ପୋଷିବା ପରି।

Mantra 17

उत त्वाबधिरं वयं श्रुत्कर्णं सन्तमूतये । दूरादिह हवामहे ॥

ଏବଂ ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ—କେବେ ବଧିର ନୁହେଁ, ଜାଗ୍ରତ କାନରେ ଶୁଣୁଥିବା—ଆମ ସହାୟତା ପାଇଁ; ଦୂରରୁ ତୁମକୁ ଏଠାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ।

Mantra 18

यच्छुश्रूया इमं हवं दुर्मर्षं चक्रिया उत । भवेरापिर्नो अन्तमः ॥

ଯଦି ତୁମେ ସତ୍ୟସତ୍ୟ ଏହି ହବ—ଦୁର୍ମର୍ଷ, ସହିବାକୁ କଠିନ—ଶୁଣି ତାହାନୁସାରେ କର୍ମ କର, ତେବେ ଆମ ପାଇଁ ସବୁଠାରୁ ନିକଟ ଆଶ୍ରୟ, ଶେଷ ରକ୍ଷକ ହେଅ।

Mantra 19

यच्चिद्धि ते अपि व्यथिर्जगन्वांसो अमन्महि । गोदा इदिन्द्र बोधि नः ॥

ତୁମ ଭିତରେ କିଛି ବ୍ୟଥି—ଡଗମଗାହଟ—ଥାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯାତ୍ରାକାରୀ ଆମେ ତାହା ବୁଝିଛୁ। ତଥାପି, ଗୋଦା (କିରଣର ଦାତା) ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ବୋଧି ହେଅ—ଜାଗୃତ ହେଅ।

Mantra 20

आ त्वा रम्भं न जिव्रयो ररभ्मा शवसस्पते । उश्मसि त्वा सधस्थ आ ॥

ହେ ଶବସସ୍ପତେ (ବଳର ସ୍ୱାମୀ), ଆଧାରକୁ ଧରିବା ପରି ଆମେ ତୁମକୁ ଧରିଛୁ; ସଧସ୍ଥରେ—ସାଧାରଣ ଆସନରେ—ଏଠାରେ ଆମେ ତୁମକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରୁଛୁ।

Mantra 21

स्तोत्रमिन्द्राय गायत पुरुनृम्णाय सत्वने । नकिर्यं वृण्वते युधि ॥

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ତୋତ୍ର ଗାଅ—ବହୁ ପୁରୁଷବଳର ମହିମାଧାରୀ, ବିଜୟଶକ୍ତିର ସ୍ୱରୂପ; ଅନ୍ତର୍ୟୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କୁ କେହି ବାଛି ବଶ କରିପାରେ ନାହିଁ।

Mantra 22

अभि त्वा वृषभा सुते सुतं सृजामि पीतये । तृम्पा व्यश्नुही मदम् ॥

ହେ ବଳର ବୃଷଭ! ସୋମ ପିଷାଯାଉଥିବାବେଳେ, ପିଷିତ ପାନକୁ ତୁମ ପାନ ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମ ପାଖକୁ ପ୍ରବାହିତ କରୁଛି; ତୁମେ ତୃପ୍ତ ହେଅ ଏବଂ ମଦ—ଆନନ୍ଦଶକ୍ତିକୁ ବ୍ୟାପି ପ୍ରାପ୍ତ କର।

Mantra 23

मा त्वा मूरा अविष्यवो मोपहस्वान आ दभन् । माकीं ब्रह्मद्विषो वनः ॥

ମୂଢ, ଦୁର୍ଭାବନାବାନ କିମ୍ବା ଉପହାସକାରୀ ତୁମକୁ ଠକାଇ ନ ପାରୁନ୍ତୁ; କେବେ ମଧ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମ-ଦ୍ୱେଷୀମାନେ ତୁମ ବଳକୁ ଛିନି ନେଉନ୍ତୁ।

Mantra 24

इह त्वा गोपरीणसा महे मन्दन्तु राधसे । सरो गौरो यथा पिब ॥

ଏଠାରେ ଗୋ-ସମୃଦ୍ଧ, ଧନବାନ ଅର୍ପଣଗୁଡ଼ିକ ମହାଦାନ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରୁନ୍ତୁ। ସରୋବରେ ପିଉଥିବା ଗୌର (ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ) ପରି, ତୁମେ ତୃପ୍ତିରେ ପିଅ।

Mantra 25

या वृत्रहा परावति सना नवा च चुच्युवे । ता संसत्सु प्र वोचत ॥

ବୃତ୍ରହନଙ୍କ ସେହି କର୍ମଗୁଡ଼ିକ—ପରାବତରେ କରାଯାଇଥିବା—ପୁରୁଣା ମଧ୍ୟ, ସଦା ନୂଆ ମଧ୍ୟ; ସଭାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରକାଶ କରି ଘୋଷଣା କର।

Mantra 26

अपिबत्कद्रुवः सुतमिन्द्रः सहस्रबाह्वे । अत्रादेदिष्ट पौंस्यम् ॥

ଇନ୍ଦ୍ର କଦ୍ରୂରେ ପିଷିତ ସୋମ ପିଲେ; ସେଠାରେ ସହସ୍ରବାହୁ ବଳରେ ନିଜ ପୌଂସ୍ୟ—ପୁରୁଷବୀର୍ୟ—ପ୍ରକାଶ କଲେ।

Mantra 27

सत्यं तत्तुर्वशे यदौ विदानो अह्नवाय्यम् । व्यानट् तुर्वणे शमि ॥

ତୁର୍ବଶ ଓ ଯଦୁ ପାଇଁ ସେହି ସତ୍ୟ ଥିଲା: ଜାଣି ସେ ଅହ୍ନବାୟ୍ୟ—ଦ୍ରୁତଗାମୀ ସହାୟତା—ବିସ୍ତାର କଲା; ଶାନ୍ତି ଓ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ସୁଖ ପାଇଁ ସେ ତୁର୍ବଣ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଶାଳ ଭାବେ ପହଞ୍ଚିଲା।

Mantra 28

तरणिं वो जनानां त्रदं वाजस्य गोमतः । समानमु प्र शंसिषम् ॥

ଜନମାନଙ୍କୁ ପାର କରାଇଦେବା ଜଣେ, ଏବଂ ଗୋମତ୍—କିରଣସମୃଦ୍ଧ—ବାଜର ପୋଷକ ସମୃଦ୍ଧି ଦାତା—ସେହି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କ ପାଖରେ ସମାନ ଭାବେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛି।

Mantra 29

ऋभुक्षणं न वर्तव उक्थेषु तुग्र्यावृधम् । इन्द्रं सोमे सचा सुते ॥

ଋଭୁକ୍ଷଣ ପରି ଆମର ଫେରାଣି ପାଇଁ—ଉକ୍ଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ—ତୂଗ୍ର୍ୟକୁ ବଢ଼ାଇଦେଉଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ପିଷ୍ଟ ସୋମ ସହ, ମୁଁ ସଙ୍ଗେ ସ୍ତୁତି କରେ।

Mantra 30

यः कृन्तदिद्वि योन्यं त्रिशोकाय गिरिं पृथुम् । गोभ्यो गातुं निरेतवे ॥

ଯିଏ ସତ୍ୟସତ୍ୟ ତ୍ରିଶୋକ (ତ୍ରିବିଧ ପ୍ରକାଶ) ପାଇଁ ପୃଥୁ (ବିଶାଳ) ପର୍ବତ-ରୂପ ଯୋନିକୁ ଚିରି ଖୋଲିଦେଲେ—ସେ ଗୋମାନଙ୍କୁ (କିରଣ-ଗୋ) ବାହାରି ନିଷ୍କ୍ରମଣ କରି ମୁକ୍ତ ହେବାକୁ ପଥ ନିର୍ଗତ କରାଇଲେ।

Mantra 31

यद्दधिषे मनस्यसि मन्दानः प्रेदियक्षसि । मा तत्करिन्द्र मृळय ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ମନରେ ଯେଉଁ ସଙ୍କଳ୍ପ ଧାରଣ କର, ମଦାନ୍ଧ ହୋଇ ତାହା ସାଧନ ପାଇଁ ଆଗେଇ ଧାଉ; ସେ ଆମ ପାଇଁ ହାନିକାରକ ନ ହେଉ—ଆମପ୍ରତି କୃପା କର, ମୃଳୟ (ଶମନ-ଚିକିତ୍ସା) କର।

Mantra 32

दभ्रं चिद्धि त्वावतः कृतं शृण्वे अधि क्षमि । जिगात्विन्द्र ते मनः ॥

ତୁମକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଜଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଥିବା ଅଳ୍ପ କାର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଧରା ଉପରେ ଶୁଣାଯାଏ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ମନ (ମନସ୍) ଆମ ପାଖକୁ—ଆମ ଆହ୍ୱାନ ପାଖକୁ—ଶୀଘ୍ର ଆସୁ।

Mantra 33

तवेदु ताः सुकीर्तयोऽसन्नुत प्रशस्तयः । यदिन्द्र मृळयासि नः ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସେ ସୁକୀର୍ତ୍ତିମାନ ଯଶ ଓ ସତ୍ୟ ସ୍ତୁତି ନିଶ୍ଚୟ ତୁମର ହିଁ—ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଆମ ପ୍ରତି କୃପାଳୁ ହୁଅ।

Mantra 34

मा न एकस्मिन्नागसि मा द्वयोरुत त्रिषु । वधीर्मा शूर भूरिषु ॥

ଗୋଟିଏ ଅପରାଧ ପାଇଁ ଆମକୁ ଆଘାତ କରନି; ଦୁଇ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ, ତିନି ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ; ହେ ଶୂର, ଆମ ଭିତରେ ଥିବା ଅନେକ ଅପୂର୍ଣ୍ଣତା ପାଇଁ ଆମକୁ ସଂହାର କରନି।

Mantra 35

बिभया हि त्वावत उग्रादभिप्रभङ्गिणः । दस्मादहमृतीषहः ॥

ତୁମ ବିନା ମୁଁ ଉଗ୍ର, ଆକ୍ରମଣ କରି ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବାମାନଙ୍କୁ ଭୟ କରେ; କିନ୍ତୁ ତୁମ ସହ—ହେ ଦସ୍ମ—ମୁଁ ‘ଋତୀଷହ’ ହୋଇ, ଋତ ଉପରେ ଆସୁଥିବା ଆଘାତଗୁଡ଼ିକୁ ସହିବାକୁ ସମର୍ଥ ହୁଏ।

Mantra 36

मा सख्युः शूनमा विदे मा पुत्रस्य प्रभूवसो । आवृत्वद्भूतु ते मनः ॥

ସଖ୍ୟରେ ମୋତେ ଶୂନ୍ୟତା ନ ମିଳୁ; ପୁତ୍ରର ପ୍ରଭୁତ୍ୱରେ—ବଂଶକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଶକ୍ତିରେ—ସେଠି ମଧ୍ୟ ଅଭାବ ନ ହେଉ। ତୁମ ମନ ଆମ ପାଖକୁ ଫେରିଆସୁ, ଫେରୁଥିବା ଓ ଏଠି ସନ୍ନିହିତ ହେଉ।

Mantra 37

को नु मर्या अमिथितः सखा सखायमब्रवीत् । जहा को अस्मदीषते ॥

ହେ ଯୁବ ବୀର! ଅମୋହିତ ସଖା ନିଜ ସଖାକୁ କହିଲା: ‘ତାକୁ ଛାଡ଼—କିଏ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି?’

Mantra 38

एवारे वृषभा सुतेऽसिन्वन्भूर्यावयः । श्वघ्नीव निवता चरन् ॥

ଏଭଳି, ହେ ବୃଷଭ! ପିଷିତ ସୋମରେ ତୁମେ ଗତି କର, ପ୍ରଚୁର ସହାୟତା ଦାନ କରୁଥାଅ। ଶ୍ୱଘ୍ନୀ ପରି, ନିମ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ଚରି (ଲୁଚିଥିବା ଶତ୍ରୁକୁ ଖୋଜି ନାଶ କରୁଥାଅ)।

Mantra 39

आ त एता वचोयुजा हरी गृभ्णे सुमद्रथा । यदीं ब्रह्मभ्य इद्ददः ॥

ହେ ସୁମଦ୍ରଥ (ଆନନ୍ଦମୟ ରଥବାହ), ବାଣୀ-ଯୁକ୍ତ ଏହି ଦୁଇ ହରି (ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ଅଶ୍ୱ/ଶକ୍ତି) ମୁଁ ତୋ ପାଇଁ ଧରିନେଉଛି—ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମଭ୍ୟଃ, ପବିତ୍ର ବ୍ରହ୍ମବାଣୀର ଋଷିମାନଙ୍କୁ, ନିଶ୍ଚୟ ଦାନ କର।

Mantra 40

भिन्धि विश्वा अप द्विषः परि बाधो जही मृधः । वसु स्पार्हं तदा भर ॥

ସମସ୍ତ ଦ୍ୱେଷକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେ; ପୀଡନକୁ ଦୂରେ ହଂକାଇଦେ; ଶତ୍ରୁତାମୟ ଆକ୍ରମଣକୁ ସଂହାର କର। ତାପରେ ଆମ ପାଇଁ ଇଚ୍ଛନୀୟ ବସୁ—ସମୃଦ୍ଧି ଓ ବଳ—ଆଣିଦେ।

Mantra 41

यद्वीळाविन्द्र यत्स्थिरे यत्पर्शाने पराभृतम् । वसु स्पार्हं तदा भर ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯାହା କିଛି ଦୃଢ ଦୁର୍ଗରେ ଦୂରେ ରଖାଯାଇଛି, ଯାହା କିଛି ସ୍ଥିର ଆଧାରରେ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଧରାଯାଇଛି, ଯାହା କିଛି ବିସ୍ତୃତ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପାରକୁ ବହିନିଆଯାଇଛି—ସେଇ ଇଚ୍ଛନୀୟ ବସୁ, ସତ୍ତାର ଧନ, ଏଠାକୁ ଆମ ପାଇଁ ଆଣିଦେ।

Mantra 42

यस्य ते विश्वमानुषो भूरेर्दत्तस्य वेदति । वसु स्पार्हं तदा भर ॥

ହେ (ଇନ୍ଦ୍ର), ସମସ୍ତ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଯେ ତୁମ ଦତ୍ତର ପ୍ରଚୁରତାକୁ ସତ୍ୟରେ ଜାଣେ—ସେଇ ଇଚ୍ଛନୀୟ ବସୁ, ସେଇ ସ୍ପାର୍ହ ଧନ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣ।