Sukta 27

Mantra 1

अग्निरुक्थे पुरोहितो ग्रावाणो बर्हिरध्वरे । ऋचा यामि मरुतो ब्रह्मणस्पतिं देवाँ अवो वरेण्यम् ॥

ഉക്ത (സ്തുതിഗാനം)യിൽ അഗ്രസ്ഥാനത്ത് അഗ്നി സ്ഥാപിതനാണ്; അധ്വര യജ്ഞത്തിൽ ഗ്രാവാണ (സോമപിഷണക്കല്ലുകൾ)യും ബർഹി (പവിത്രാസനം)യും ഉണ്ട്. ഋചയോടെ ഞാൻ മരുതന്മാരിലേക്കും ബ്രഹ്മണസ്പതിയിലേക്കും ദേവന്മാരിലേക്കും പോകുന്നു—അവരുടെ അവ (സഹായം) പരമ വരമായി തിരഞ്ഞെടുത്ത്.

Mantra 2

आ पशुं गासि पृथिवीं वनस्पतीनुषासा नक्तमोषधीः । विश्वे च नो वसवो विश्ववेदसो धीनां भूत प्रावितारः ॥

വാ, പശു (ജീവശക്തികൾ)കളിലേക്കു; വിശാലമായ പൃഥിവിയിലേക്കു, വനസ്പതികളുടെ അധിപന്മാരിലേക്കു; ഉഷാ-നക്ത (പ്രഭാതവും രാത്രിയും)യിലേക്കു; ഔഷധികൾ (ചികിത്സാസസ്യങ്ങൾ)യിലേക്കും. കൂടാതെ നിങ്ങൾ എല്ലാവരും വസുക്കളേ, വിശ്വവേദസഃ (സർവ്വജ്ഞരേ)—ഞങ്ങളുടെ ധീ (പ്രേരിത ബുദ്ധി/ചിന്ത)കൾക്ക് പ്രാവിതാര (രക്ഷകരും മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്ന സഹായകരും) ആകുവിൻ.

Mantra 3

प्र सू न एत्वध्वरोऽग्ना देवेषु पूर्व्यः । आदित्येषु प्र वरुणे धृतव्रते मरुत्सु विश्वभानुषु ॥

അഗ്നിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ നമ്മുടെ അധ്വര യജ്ഞം മുന്നോട്ട് പോകട്ടെ—ദേവന്മാരിൽ പുരാതനനായ അഗ്നിയോടെ. ആദിത്യന്മാരിൽ മുന്നോട്ട്; ധൃതവ്രത (സ്ഥിരവ്രത/നിയമം) ഉള്ള വരുണനിലേക്കു മുന്നോട്ട്; സർവ്വഭാനു (സകലത്തെയും പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന) മരുതന്മാരിൽ മുന്നോട്ട്.

Mantra 4

विश्वे हि ष्मा मनवे विश्ववेदसो भुवन्वृधे रिशादसः । अरिष्टेभिः पायुभिर्विश्ववेदसो यन्ता नोऽवृकं छर्दिः ॥

ഹേ വിശ്വവേദസഃ (സർവ്വജ്ഞ ദേവന്മാരേ), നിശ്ചയമായും മനു—മാനവസാധകൻ—നിമിത്തം നിങ്ങൾ ഭുവനവൃദ്ധികരരും ഹാനികരരെ നശിപ്പിക്കുന്നവരുമാകുന്നു. അക്ഷതമായ രക്ഷാശക്തികളായ പായുഭിഃ സഹിതം, ഹേ സർവ്വജ്ഞരേ, ഞങ്ങൾക്ക് വൃക-രഹിത (ചെന്നായരഹിത) ശരണം കൊണ്ടുവരിക—അഭേദ്യമായ അഭയം, ശാന്തിയുടെ അഖണ്ഡാവരണം.

Mantra 5

आ नो अद्य समनसो गन्ता विश्वे सजोषसः । ऋचा गिरा मरुतो देव्यदिते सदने पस्त्ये महि ॥

ഇന്ന് ഏകമനസ്സോടെ, സമ്മതസൗഹൃദത്തോടെ, ഹേ എല്ലാവരും, ഞങ്ങളിലേക്കു വരിക. ഋചാ ഗിരാ—സ്തുതിഗാനവും പ്രചോദിതവചനവും—സഹിതം, ഹേ മരുതോ; ഹേ ദിവ്യ അദിതി, ആസനത്തിലും വാസസ്ഥാനത്തിലും മഹത്തായവളേ, ഇവിടെ ഞങ്ങളുടെ സദനത്തിൽ, ഞങ്ങളുടെ പസ്ത്യേ, സന്നിഹിതയായിരിക്കണമേ.

Mantra 6

अभि प्रिया मरुतो या वो अश्व्या हव्या मित्र प्रयाथन । आ बर्हिरिन्द्रो वरुणस्तुरा नर आदित्यासः सदन्तु नः ॥

ഹേ മരുതോ, നിങ്ങള്ക്ക് പ്രിയമായ ഹവ്യങ്ങളിലേക്കു അഭിമുഖമായി നീങ്ങുക—അശ്വസമവേഗമുള്ള അവയെ, ഹേ മിത്ര, നിങ്ങൾ മുന്നോട്ടു പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. വിരിച്ച ബർഹിസ്സിലേക്കു ഇന്ദ്രനും വരുണനും വരട്ടെ; ഹേ ആദിത്യരേ, തുരാ നരഃ—ബലവാനായ വീരശക്തികളേ—ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഇവിടെ ഇരിക്കുവിൻ.

Mantra 7

वयं वो वृक्तबर्हिषो हितप्रयस आनुषक् । सुतसोमासो वरुण हवामहे मनुष्वदिद्धाग्नयः ॥

ഞങ്ങൾ—ബർഹിസ് വിരിച്ച്, ഹവിസ് യഥാവിധി സ്ഥാപിച്ച്—മാനുഷപരമ്പരയിൽ, ഹേ വരുണ, നിന്നെ ആവാഹിക്കുന്നു. ഞങ്ങൾ സുതസോമർ (സോമം പിഴിയുന്നവർ) ആകുന്നു; മനുവിന്റെ രീതിപോലെ ഞങ്ങളുടെ അഗ്നികൾ പ്രജ്വലിതമാണ്—നിന്റെ വിശാല ഋതം (നിയമം) ഞങ്ങളെ കാക്കുകയും ഐക്യത്തിലാക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ.

Mantra 8

आ प्र यात मरुतो विष्णो अश्विना पूषन्माकीनया धिया । इन्द्र आ यातु प्रथमः सनिष्युभिर्वृषा यो वृत्रहा गृणे ॥

മുന്നോട്ട് വരുവിൻ—ഹേ മരുതുകൾ, ഹേ വിഷ്ണു, ഹേ അശ്വിനികൾ, ഹേ പൂഷൻ—അഖണ്ഡവും അചോരവുമായ (അപഹരണമില്ലാത്ത) ധിയോടെ. ഇന്ദ്രൻ ആദ്യം വരട്ടെ വിജയാന്വേഷികളോടൊപ്പം—വൃഷഭൻ, തടസ്സത്തിന്റെ വൃത്രനെ ഹനിക്കുന്നവൻ—ഞങ്ങളുടെ സ്തുതിയിൽ ഗൃണിതനാകാൻ.

Mantra 9

वि नो देवासो अद्रुहोऽच्छिद्रं शर्म यच्छत । न यद्दूराद्वसवो नू चिदन्तितो वरूथमादधर्षति ॥

ഹേ ദേവന്മാരേ, അദ്രുഹർ (ദ്രോഹമില്ലാത്തവർ) ആയ നിങ്ങള്‍, ഞങ്ങൾക്ക് അച്ഛിദ്ര ശർമം—അഖണ്ഡമായ ശാന്തിയും ആശ്രയവും—വിരിച്ചുതരുവിൻ. നിങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കുന്ന രക്ഷാ-വൃതം (വരൂഥം) ഏതൊരു ആക്രമണവും—ദൂരത്തുനിന്നോ, ഇപ്പോൾ അടുത്തുനിന്നോ പോലും—അതിജീവിക്കുകയില്ല.

Mantra 10

अस्ति हि वः सजात्यं रिशादसो देवासो अस्त्याप्यम् । प्र णः पूर्वस्मै सुविताय वोचत मक्षू सुम्नाय नव्यसे ॥

ഹേ ഹാനി-നാശകരേ, നിങ്ങളിൽ നിശ്ചയമായും ഒരേ ജാതീയ ബന്ധുത്വം ഉണ്ട്; ഹേ ദേവന്മാരേ, നിങ്ങളിൽ പരസ്പര സഹഭാഗിത്വവും ഉണ്ട്. ഞങ്ങൾക്കായി പുരാതന സുവിതായ—ശുഭമാർഗ്ഗത്തെ—പ്രഖ്യാപിക്കുവിൻ; ക്ഷണത്തിൽ ഞങ്ങളെ നവീന സുമ്ന (കൃപ)യും മംഗളവും ഉള്ളിടത്തേക്ക് നയിക്കുവിൻ.

Mantra 11

इदा हि व उपस्तुतिमिदा वामस्य भक्तये । उप वो विश्ववेदसो नमस्युराँ असृक्ष्यन्यामिव ॥

ഇപ്പോൾ തന്നെയാണ് നിങ്ങളുടെ വേണ്ടി ഞങ്ങളുടെ സ്തുതിയുടെ സമയം; ഇപ്പോൾ തന്നെയാണ് നിങ്ങളുടെ ആനന്ദത്തിന്റെ പങ്കിടലിനുള്ള സമയം. ഹേ വിശ്വവേദസന്മാരേ, നമസ്കാരത്തോടെ ഉപാസകൻ നിങ്ങളുടെ അടുക്കൽ ഒഴുകി അടുത്തെത്തിയിരിക്കുന്നു—ഒരു ഒഴുക്ക് മറ്റൊരു ഒഴുക്കിലേക്കു ചേരുന്നതുപോലെ.

Mantra 12

उदु ष्य वः सविता सुप्रणीतयोऽस्थादूर्ध्वो वरेण्यः । नि द्विपादश्चतुष्पादो अर्थिनोऽविश्रन्पतयिष्णवः ॥

നിങ്ങൾക്കായി സവിതൃ—വരേണ്യൻ, സുപ്രണീതൻ—ഊർദ്ധ്വമായി ഉദിച്ചുനിന്നിരിക്കുന്നു; നന്നായി നയിക്കപ്പെട്ടവരെ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടു. തുടർന്ന് ദ്വിപാദരും ചതുഷ്പാദരും, ലക്ഷ്യം തേടി, തളരാതെ നിലകൊള്ളുന്നു; ഓരോരുത്തനും തത്തത്തം കര്‍മ്മത്തിലേക്ക് ചലിക്കാനും പറക്കാനും ഉത്സുകനാകുന്നു.

Mantra 13

देवंदेवं वोऽवसे देवंदेवमभिष्टये । देवंदेवं हुवेम वाजसातये गृणन्तो देव्या धिया ॥

ദേവനെ ദേവനായി—സഹായത്തിനായി, ദേവനെ ദേവനായി—പരമഹിതത്തിനായി ഞങ്ങൾ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. ദേവനെ ദേവനായി—വാജ (ശക്തി-സമൃദ്ധി)യുടെ ജയത്തിനായി ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്നു; ദേവ്യ ധീ (ദിവ്യപ്രേരിത ബുദ്ധി)കൊണ്ട് സ്തുതി പാടുന്നു.

Mantra 14

देवासो हि ष्मा मनवे समन्यवो विश्वे साकं सरातयः । ते नो अद्य ते अपरं तुचे तु नो भवन्तु वरिवोविदः ॥

കാരണം ദേവന്മാർ മനുഷ്യനുവേണ്ടി—ഒരേ മനസ്സിലും ഒരേ ഉദ്ദേശത്തിലും ഏകീഭവിച്ച്—എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് സദാ അനുഗ്രഹശീലരാണ്. അവർ ഇന്ന് മാത്രമല്ല, പിന്നെയും ഞങ്ങൾക്ക് ‘വരിവോ-വിദ്’—വിശാലാവകാശം കണ്ടെത്തുന്നവർ—ആകട്ടെ; ഞങ്ങൾക്ക് ഇടവും സ്വാതന്ത്ര്യവും തുറന്നുതരട്ടെ.

Mantra 15

प्र वः शंसाम्यद्रुहः संस्थ उपस्तुतीनाम् । न तं धूर्तिर्वरुण मित्र मर्त्यं यो वो धामभ्योऽविधत् ॥

ഹേ അദ്രുഹ (അകപട) ദേവന്മാരേ, ഉപസ്തുതികളുടെ ആസനത്തിൽ സ്ഥിരമായി നിലകൊള്ളുന്ന നിങ്ങളെ ഞാൻ പ്രസ്താവിക്കുന്നു. ഹേ വരുണനും മിത്രനും, നിങ്ങളുടെ ധാമങ്ങളെയും നിയമങ്ങളെയും അർപ്പണത്തോടെ സേവിച്ചവനെ ഒരു വക്ര മർത്ത്യനും കപടതകൊണ്ട് ഹാനി ചെയ്യുകയില്ല.

Mantra 16

प्र स क्षयं तिरते वि महीरिषो यो वो वराय दाशति । प्र प्रजाभिर्जायते धर्मणस्पर्यरिष्टः सर्व एधते ॥

നിങ്ങൾക്കു വര-ചയനത്തിനായി (സത്യ തിരഞ്ഞെടുപ്പിനായി) അർപ്പിക്കുന്നവൻ ദാരിദ്ര്യത്തെ അതിക്രമിച്ച് സുരക്ഷിത വാസസ്ഥലത്തിലേക്ക് കടക്കുന്നു; അവൻ വിശാലവും മഹത്തുമായ ഇഷഃ (ബലത്തിന്റെ പ്രേരണകൾ) നേടുന്നു. അവൻ പ്രജകളോടുകൂടെ മുന്നോട്ട് ജനിക്കുന്നു, ധർമ്മം പരിരക്ഷിക്കുന്നവനായി; എല്ലായിടത്തും അരിഷ്ട (അക്ഷത)നായി, സമഗ്ര സത്തയിൽ വർധിക്കുന്നു.

Mantra 17

ऋते स विन्दते युधः सुगेभिर्यात्यध्वनः । अर्यमा मित्रो वरुणः सरातयो यं त्रायन्ते सजोषसः ॥

ഋത (സത്യ-ക്രമം) കൊണ്ടു അവൻ യുദ്ധങ്ങളെയും അവയുടെ ജയത്തെയും കണ്ടെത്തുന്നു; സുഗ (നല്ല ഗതി)കളാൽ അവൻ പഥം യാത്രചെയ്യുന്നു. അര്യമൻ, മിത്രൻ, വരുണൻ—ദാനത്തിൽ ഏകതയോടെ—രക്ഷിക്കുവാൻ അവർ തിരഞ്ഞെടുത്തവനെ ഏകമനസ്സോടെ കാക്കുന്നു.

Mantra 18

अज्रे चिदस्मै कृणुथा न्यञ्चनं दुर्गे चिदा सुसरणम् । एषा चिदस्मादशनिः परो नु सास्रेधन्ती वि नश्यतु ॥

അജ്ര (പഥമില്ലാത്ത വിശാലത)യിലുപോലും അവനു ഉറച്ച മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം ഒരുക്കുവിൻ; ദുര്ഗ (കഠിന കടവ്)യിലുപോലും സുസരണം (സുഗമ ഗതി) രൂപപ്പെടുത്തുവിൻ. ഈ അശനി (ചതയ്ക്കുന്ന പ്രഹാരം) ഞങ്ങളിൽ നിന്നു ദൂരെയായി അകറ്റപ്പെടട്ടെ; അശമമായ നാശശക്തി ക്ഷയിച്ചു ലയിച്ചു അപ്രത്യക്ഷമാകട്ടെ.

Mantra 19

यदद्य सूर्य उद्यति प्रियक्षत्रा ऋतं दध । यन्निम्रुचि प्रबुधि विश्ववेदसो यद्वा मध्यंदिने दिवः ॥

ഇന്ന് സൂര്യൻ ഉദിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾ പ്രിയ ക്ഷത്ര—ഋതം (സത്യ-ക്രമം) സ്ഥാപിക്കുകയോ; അല്ലെങ്കിൽ നിമ്രുചി—സന്ധ്യയിലെ അസ്തമയമങ്ങലിൽ; അല്ലെങ്കിൽ പ്രബുധി—ജാഗരണത്തിന്റെ നിമിഷത്തിൽ, ഹേ വിശ്വവേദസോ; അല്ലെങ്കിൽ ദിവഃ മധ്യന്ദിനേ—ആകാശത്തിന്റെ മധ്യാഹ്നത്തിൽ—കാലത്തിന്റെ ഓരോ തിരിവിലും ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് ഋതത്തിന്റെ ശരിയായ ക്രമം സ്ഥാപിക്കുവിൻ.

Mantra 20

यद्वाभिपित्वे असुरा ऋतं यते छर्दिर्येम वि दाशुषे । वयं तद्वो वसवो विश्ववेदस उप स्थेयाम मध्य आ ॥

അല്ലെങ്കിൽ, ഹേ അസുരന്മാരേ, നിങ്ങൾ ഋതത്തിൽ സഞ്ചരിച്ച് ദാശുഷേ—ദാനം ചെയ്യുന്നവനുവേണ്ടി അഭയത്തിന്റെ ഛദിർ (രക്ഷാകവചം) വിരിപ്പിക്കുമ്പോൾ, അപ്പോൾ ഞങ്ങൾ—ഹേ വസുക്കളേ, വിശ്വവേദസ—നിങ്ങളുടെ കാവലുള്ള സംരക്ഷണപരിധിയുടെ നടുവിൽ, നിങ്ങളുടെ സമീപത്ത് നിലകൊള്ളട്ടെ.

Mantra 21

यदद्य सूर उदिते यन्मध्यंदिन आतुचि । वामं धत्थ मनवे विश्ववेदसो जुह्वानाय प्रचेतसे ॥

ഇന്ന് സൂര്യൻ ഉദിച്ചിരിക്കുമ്പോഴോ, അല്ലെങ്കിൽ മധ്യാഹ്നത്തിന്റെ താപ-മർദ്ദത്തിൽ, ഹേ വിശ്വവേദസോ, മനുഷ്യനുവേണ്ടി വാമം—ആഗ്രഹനീയമായ മംഗളം സ്ഥാപിക്കുവിൻ; ജുഹ്വാനായ—ജുഹൂകൊണ്ട് ആഹുതി അർപ്പിക്കുന്നവനുവേണ്ടി, പ്രചേതസേ—വ്യക്തവും മുന്നേറുന്നതുമായ ചേതനയുള്ളവനുവേണ്ടി.

Mantra 22

वयं तद्वः सम्राज आ वृणीमहे पुत्रो न बहुपाय्यम् । अश्याम तदादित्या जुह्वतो हविर्येन वस्योऽनशामहै ॥

ഹേ സമ്രാട് ശക്തികളേ, ഞങ്ങൾ നിങ്ങളിൽ നിന്നു അതേ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു—പുത്രൻ ബഹു-രക്ഷകമായ സഹായം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതുപോലെ. ഹേ ആദിത്യരേ, ജുഹ്വയാൽ ഹവിസ് അർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ അതിനെ പ്രാപിക്കട്ടെ; അതിലൂടെ കൂടുതൽ ശ്രേഷ്ഠവും കൂടുതൽ ദീപ്തവുമായ കല്യാണത്തിൽ ഞങ്ങൾ പങ്കാളികളാകട്ടെ.