Sukta 27

Mantra 1

अग्निरुक्थे पुरोहितो ग्रावाणो बर्हिरध्वरे । ऋचा यामि मरुतो ब्रह्मणस्पतिं देवाँ अवो वरेण्यम् ॥

ಉಕ್ಥ (ಸ್ತುತಿ-ಗಾನ)ದಲ್ಲಿ ಅಗ್ನಿಯು ಮುಂಚೆ ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಅಧ್ವರ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಗ್ರಾವಾಣ (ಸೋಮಪಿಷಣ-ಕಲ್ಲುಗಳು) ಮತ್ತು ಬರ್ಹಿ (ಪವಿತ್ರ ಆಸನ) ಇವೆ. ಋಚೆಯಿಂದ ನಾನು ಮರುತಗಳ ಕಡೆಗೆ, ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ಪತಿಯ ಕಡೆಗೆ, ಮತ್ತು ದೇವರ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತೇನೆ—ಅವರ ಅವ (ಸಹಾಯ)ವನ್ನು ಪರಮ ವರವಾಗಿ ಆರಿಸಿಕೊಂಡು.

Mantra 2

आ पशुं गासि पृथिवीं वनस्पतीनुषासा नक्तमोषधीः । विश्वे च नो वसवो विश्ववेदसो धीनां भूत प्रावितारः ॥

ಬಾ, ಪಶು (ಜೀವಂತ ಶಕ್ತಿ)ಗಳ ಕಡೆಗೆ; ವಿಶಾಲ ಪೃಥಿವಿಯ ಕಡೆಗೆ, ವನಸ್ಪತಿಗಳ ಅಧಿಪತಿಗಳ ಕಡೆಗೆ; ಉಷಾ ಮತ್ತು ನಕ್ತ (ಪ್ರಭಾತ ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿಯ) ಕಡೆಗೆ; ಹಾಗೂ ಔಷಧಿ (ಚಿಕಿತ್ಸಕ ಸಸ್ಯ)ಗಳ ಕಡೆಗೆ. ಮತ್ತು ನೀವು ಎಲ್ಲ ವಸುಗಳು, ವಿಶ್ವವೇದಸ (ಸರ್ವಜ್ಞರು)—ನಮ್ಮ ಧೀ (ಪ್ರೇರಿತ ಬುದ್ಧಿ/ಚಿಂತನೆ)ಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾವಿತಾರ (ರಕ್ಷಕರೂ ಮುಂದಾಳು ಸಹಾಯಕರೂ) ಆಗಿರಿ.

Mantra 3

प्र सू न एत्वध्वरोऽग्ना देवेषु पूर्व्यः । आदित्येषु प्र वरुणे धृतव्रते मरुत्सु विश्वभानुषु ॥

ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ನೇತೃತ್ವ ಹೊಂದಿದ ನಮ್ಮ ಅಧ್ವರ ಯಜ್ಞವು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗಲಿ—ದೇವರಲ್ಲಿ ಪುರಾತನನಾದ ಅಗ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ. ಆದಿತ್ಯರಲ್ಲಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ, ಧೃತವ್ರತ (ಸ್ಥಿರ ವ್ರತ/ನಿಯಮ) ಹೊಂದಿದ ವರುಣನ ಕಡೆಗೆ ಮುಂದಕ್ಕೆ, ಮತ್ತು ವಿಶ್ವಭಾನು (ಸರ್ವಪ್ರಕಾಶಮಾನ) ಮರುತಗಳಲ್ಲಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ.

Mantra 4

विश्वे हि ष्मा मनवे विश्ववेदसो भुवन्वृधे रिशादसः । अरिष्टेभिः पायुभिर्विश्ववेदसो यन्ता नोऽवृकं छर्दिः ॥

ಹೇ ವಿಶ್ವವೇದಸೋ (ಸರ್ವಜ್ಞ ದೇವರೆ), ನಿಜವಾಗಿ ಮನು—ಮಾನವ ಸಾಧಕ—ನಿಮಿತ್ತ ನೀವು ಭುವನವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವವರು, ಹಾನಿಕರರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವರು. ಅಕ್ಷತ ರಕ್ಷಾಶಕ್ತಿಗಳಾದ ಪಾಯುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಹೇ ಸರ್ವಜ್ಞರೇ, ನಮಗೆ ವೃಕ-ರಹಿತ (ತೋಳರಹಿತ) ಆಶ್ರಯವನ್ನು ತಂದುಕೊಡಿ—ಅಭೇದ್ಯ ಶರಣು, ಶಾಂತಿಯ ಅಖಂಡ ಆವರಣ.

Mantra 5

आ नो अद्य समनसो गन्ता विश्वे सजोषसः । ऋचा गिरा मरुतो देव्यदिते सदने पस्त्ये महि ॥

ಇಂದು ಏಕಮನಸ್ಕರಾಗಿ, ಸಂಮತಿಸಹಿತ ಸೌಹಾರ್ದದಲ್ಲಿ, ಹೇ ಎಲ್ಲರೂ, ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬನ್ನಿರಿ. ಋಚಾ ಮತ್ತು ಗಿರಾ—ಸ್ತೋತ್ರಗಾನ ಮತ್ತು ಪ್ರೇರಿತ ವಾಣಿ—ಸಹಿತ, ಹೇ ಮರುತೋ; ಹೇ ದಿವ್ಯ ಅದಿತಿ, ಆಸನದಲ್ಲೂ ನಿವಾಸದಲ್ಲೂ ಮಹಾನ್, ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಸದನದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಪಸ್ತ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಉಪಸ್ಥಿತರಾಗಿರಿ.

Mantra 6

अभि प्रिया मरुतो या वो अश्व्या हव्या मित्र प्रयाथन । आ बर्हिरिन्द्रो वरुणस्तुरा नर आदित्यासः सदन्तु नः ॥

ಹೇ ಮರುತೋ, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಿಯ ಹವ್ಯಗಳ ಕಡೆಗೆ ಅಭಿಮುಖರಾಗಿರಿ—ಅವು ಅಶ್ವಸಮಾನ ವೇಗವುಳ್ಳವು; ಹೇ ಮಿತ್ರ, ನೀವು ಅವನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಚಲಾಯಿಸುತ್ತೀರಿ. ಹಾಸಿದ ಬರ್ಹಿಯ ಮೇಲೆ ಇಂದ್ರನೂ ವರುಣನೂ ಬರಲಿ; ಹೇ ಆದಿತ್ಯರೇ, ತುರಾ ನರಃ—ಬಲಿಷ್ಠ ವೀರಶಕ್ತಿಗಳೇ—ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಿರಿ.

Mantra 7

वयं वो वृक्तबर्हिषो हितप्रयस आनुषक् । सुतसोमासो वरुण हवामहे मनुष्वदिद्धाग्नयः ॥

ನಾವು—ಬರ್ಹಿಸ್‌ನ್ನು ಹಾಸಿ, ಹವಿಸನ್ನು ಯಥಾವಿಧಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ—ಮಾನವ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ, ಹೇ ವರುಣ, ನಿನ್ನನ್ನು ಆವಾಹಿಸುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ಸುತಸೋಮರು (ಸೋಮವನ್ನು ಪೀಡಿಸುವವರು); ಮನುನ ವಿಧಿಯಂತೆ ನಮ್ಮ ಅಗ್ನಿಗಳು ಪ್ರಜ್ವಲಿತವಾಗಿವೆ—ನಿನ್ನ ವಿಶಾಲ ಋತ (ನಿಯಮ) ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡಿ, ಸಮನ್ವಯಗೊಳಿಸಲಿ.

Mantra 8

आ प्र यात मरुतो विष्णो अश्विना पूषन्माकीनया धिया । इन्द्र आ यातु प्रथमः सनिष्युभिर्वृषा यो वृत्रहा गृणे ॥

ಮುಂದೆ ಬನ್ನಿರಿ—ಹೇ ಮರುತೋ, ಹೇ ವಿಷ್ಣೋ, ಹೇ ಅಶ್ವಿನೌ, ಹೇ ಪೂಷನ್—ಅಖಂಡ, ಅಚೋರ (ಅಪಹರಣವಿಲ್ಲದ) ಧಿಯೊಂದಿಗೆ. ಮತ್ತು ಇಂದ್ರನು ಮೊದಲಾಗಿ ಬರಲಿ ಜಯವನ್ನು ಹುಡುಕುವವರೊಂದಿಗೆ—ವೃಷಭ, ಅಡ್ಡಿಯ ವೃತ್ರನನ್ನು ಹನಿಸುವವನು—ನಮ್ಮ ಸ್ತುತಿಯಿಂದ ಗೃಣಿತನಾಗಲು.

Mantra 9

वि नो देवासो अद्रुहोऽच्छिद्रं शर्म यच्छत । न यद्दूराद्वसवो नू चिदन्तितो वरूथमादधर्षति ॥

ಹೇ ದೇವಾಸೋ, ಅದ್ರುಹ (ದ್ರೋಹವಿಲ್ಲದ) ನೀವು, ನಮಗೆ ಅಚ್ಛಿದ್ರ ಶರ್ಮ—ಅಖಂಡ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಆಶ್ರಯ—ವಿಸ್ತರಿಸಿರಿ. ಏಕೆಂದರೆ ನೀವು ಸ್ಥಾಪಿಸುವ ರಕ್ಷಣಾ-ವೃತ (ವರುಥ)ವನ್ನು ಯಾವ ದಾಳಿ ಕೂಡ—ದೂರದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ, ಈಗ ಸಮೀಪದಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ—ಮೀರಿಸಲಾರದು.

Mantra 10

अस्ति हि वः सजात्यं रिशादसो देवासो अस्त्याप्यम् । प्र णः पूर्वस्मै सुविताय वोचत मक्षू सुम्नाय नव्यसे ॥

ಹೇ ಹಾನಿ-ನಾಶಕರೇ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಒಂದೇ ಜಾತೀಯ ಬಂಧುತ್ವವಿದೆ; ಹೇ ದೇವರೇ, ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರದ ಸಹಭಾಗಿತ್ವವೂ ಇದೆ. ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಪುರಾತನ ಸುಪಥ—ಸುವಿತಾಯ (ಶುಭಮಾರ್ಗ) ಕುರಿತು ಘೋಷಿಸಿರಿ; ಮತ್ತು ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ನಮ್ಮನ್ನು ನವೀನ ಸುಮ್ನ (ಕೃಪೆ) ಮತ್ತು ಮಂಗಳಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯಿರಿ.

Mantra 11

इदा हि व उपस्तुतिमिदा वामस्य भक्तये । उप वो विश्ववेदसो नमस्युराँ असृक्ष्यन्यामिव ॥

ಈಗಲೇ ನಿಜವಾಗಿ ನಿಮ್ಮಿಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ಸ್ತುತಿಯ ಕಾಲ; ಈಗಲೇ ನಿಮ್ಮ ಆನಂದದ ಪಾಲಿಗೆ (ಭಕ್ತಯೇ) ಕಾಲ. ಹೇ ವಿಶ್ವವೇದಸರೆ, ನಮಸ್ಕಾರದಿಂದ ಉಪಾಸಕನು ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಸಮೀಪವಾಗಿ ಹರಿದುಬಂದಿದ್ದಾನೆ—ಒಂದು ಧಾರೆ ಮತ್ತೊಂದು ಧಾರೆಯತ್ತ ಸೇರುವಂತೆ.

Mantra 12

उदु ष्य वः सविता सुप्रणीतयोऽस्थादूर्ध्वो वरेण्यः । नि द्विपादश्चतुष्पादो अर्थिनोऽविश्रन्पतयिष्णवः ॥

ನಿಮಗಾಗಿ ಸವಿತೃ—ವರೆಣ್ಯ, ಸುಪ್ರಣೀತ—ಊರ್ಧ್ವವಾಗಿ ಉದಯಿಸಿದ್ದಾನೆ, ಸುಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಸಲ್ಪಟ್ಟವರನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಎತ್ತುತ್ತ. ಆಗ ದ್ವಿಪಾದರೂ ಚತುಷ್ಪಾದರೂ, ತಮ್ಮ ಗುರಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತ, ವಿಫಲರಾಗದೆ ಅಚಲವಾಗಿ ಇರುತ್ತಾರೆ; ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯದತ್ತ ಚಲಿಸಲು ಮತ್ತು ಹಾರಲು ಉತ್ಸುಕರಾಗುತ್ತಾರೆ.

Mantra 13

देवंदेवं वोऽवसे देवंदेवमभिष्टये । देवंदेवं हुवेम वाजसातये गृणन्तो देव्या धिया ॥

ದೇವನನ್ನು ದೇವನೆಂದು—ನಿಮ್ಮ ನೆರವಿಗಾಗಿ, ದೇವನನ್ನು ದೇವನೆಂದು—ಪರಮ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತೇವೆ. ದೇವನನ್ನು ದೇವನೆಂದು—ವಾಜ (ಶಕ್ತಿ-ಸಮೃದ್ಧಿ)ಯ ಜಯಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಹೂಕರಿಸುತ್ತೇವೆ; ದೇವ್ಯ ಧೀ (ದಿವ್ಯಪ್ರೇರಿತ ಬುದ್ಧಿ)ಯಿಂದ ಸ್ತುತಿ ಹಾಡುತ್ತೇವೆ.

Mantra 14

देवासो हि ष्मा मनवे समन्यवो विश्वे साकं सरातयः । ते नो अद्य ते अपरं तुचे तु नो भवन्तु वरिवोविदः ॥

ಏಕೆಂದರೆ ದೇವರುಗಳು ಮಾನವನಿಗಾಗಿ—ಒಂದೇ ಮನಸ್ಸು, ಒಂದೇ ಉದ್ದೇಶದಲ್ಲಿ ಏಕತ್ರಗೊಂಡು—ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸದಾ ಅನುಗ್ರಹಶೀಲರು. ಅವರು ಇಂದು ಮತ್ತು ಮುಂದೆಯೂ ನಮ್ಮಿಗೆ ‘ವರಿವೋ-ವಿದ’—ವಿಶಾಲ ಅವಕಾಶಗಳ ಅನ್ವೇಷಕರು—ಆಗಲಿ; ನಮ್ಮಿಗೆ ಸ್ಥಳವನ್ನೂ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನೂ ತೆರೆದುಕೊಡಲಿ.

Mantra 15

प्र वः शंसाम्यद्रुहः संस्थ उपस्तुतीनाम् । न तं धूर्तिर्वरुण मित्र मर्त्यं यो वो धामभ्योऽविधत् ॥

ಹೇ ಅದ್ರುಹ (ಅಕಪಟ) ದೇವರೆ, ಉಪಸ್ತುತಿಗಳ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿರುವ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಾನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತೇನೆ. ಹೇ ವರುಣ ಮತ್ತು ಮಿತ್ರ, ನಿಮ್ಮ ಧಾಮಗಳಿಗೂ ನಿಯಮಗಳಿಗೂ ಅರ್ಪಿತರಾಗಿ ಸೇವೆ ಮಾಡಿದವನಿಗೆ ಯಾವ ವಕ್ರ ಮર્ત್ಯನೂ ಧೂರ್ತಿಯಿಂದ ಹಾನಿ ಮಾಡಲಾರನು.

Mantra 16

प्र स क्षयं तिरते वि महीरिषो यो वो वराय दाशति । प्र प्रजाभिर्जायते धर्मणस्पर्यरिष्टः सर्व एधते ॥

ನಿಮಗೆ ವರ-ಚಯನಕ್ಕಾಗಿ (ಸತ್ಯ ಆಯ್ಕೆಗೆ) ಅರ್ಪಿಸುವವನು ಕೊರತೆಯನ್ನು ದಾಟಿ ಸುರಕ್ಷಿತ ನಿವಾಸವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ವಿಶಾಲವೂ ಮಹತ್ತಾದ ಇಷಃ (ಬಲದ ಪ್ರೇರಣೆಗಳು) ಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಪ್ರಜೆಯರೊಂದಿಗೆ ಮುಂದಾಗಿ ಜನ್ಮಹೊಂದುತ್ತಾನೆ, ಧರ್ಮದಿಂದ ಪರಿರಕ್ಷಿತನಾಗಿ; ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅರಿಷ್ಟ (ಅಕ್ಷತ)ನಾಗಿ, ಸಮಗ್ರ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

Mantra 17

ऋते स विन्दते युधः सुगेभिर्यात्यध्वनः । अर्यमा मित्रो वरुणः सरातयो यं त्रायन्ते सजोषसः ॥

ಋತ (ಸತ್ಯ-ವ್ಯವಸ್ಥೆ)ದಿಂದ ಅವನು ಯುದ್ಧಗಳನ್ನೂ ಅವುಗಳ ಜಯವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಸುಗ (ಉತ್ತಮ ಗತಿ)ಗಳಿಂದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಯಾತ್ರೆಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅರ್ಯಮನ್, ಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ವರುಣ—ದಾನದಲ್ಲಿ ಏಕಭಾವದಿಂದ—ಯಾರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವನನ್ನು ಏಕಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕಾಪಾಡುತ್ತಾರೆ.

Mantra 18

अज्रे चिदस्मै कृणुथा न्यञ्चनं दुर्गे चिदा सुसरणम् । एषा चिदस्मादशनिः परो नु सास्रेधन्ती वि नश्यतु ॥

ಅಜ್ರ (ಪಥರಹಿತ ವಿಸ್ತಾರ)ದಲ್ಲಿಯೂ ಅವನಿಗೆ ನಿಶ್ಚಿತ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿರಿ; ದುರ್ಗ (ಕಠಿಣ ದಾಟುವಿಕೆ)ಯಲ್ಲಿಯೂ ಸುಸರಾಣ (ಸುಲಭ ಗತಿ)ಯನ್ನು ರೂಪಿಸಿರಿ. ಈ ಅಶನಿ (ವಿನಾಶಕರ ಪ್ರಹಾರ) ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರ, ಪರಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಲ್ಪಡಲಿ; ಅಚಲ ವಿನಾಶಶಕ್ತಿ ಕ್ಷೀಣಿಸಿ ಲಯವಾಗಿ ನಾಶವಾಗಲಿ.

Mantra 19

यदद्य सूर्य उद्यति प्रियक्षत्रा ऋतं दध । यन्निम्रुचि प्रबुधि विश्ववेदसो यद्वा मध्यंदिने दिवः ॥

ಇಂದು ಸೂರ್ಯನು ಉದಯಿಸುವಾಗ ನೀವು ಪ್ರಿಯ ಕ್ಷತ್ರ—ಋತ (ಸತ್ಯ-ಕ್ರಮ)ವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರೆ; ಅಥವಾ ನಿಮ್ರುಚಿ—ಸಂಜೆಯ ಅಸ್ತಮಯದ ಮಂಕಿನಲ್ಲಿ; ಅಥವಾ ಪ್ರಬುಧಿ—ಜಾಗರಣದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ಹೇ ವಿಶ್ವವೇದಸೋ; ಅಥವಾ ದಿವಃ ಮಧ್ಯಂದಿನೇ—ಆಕಾಶದ ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ—ಕಾಲದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತಿರುವಿನಲ್ಲೂ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಋತದ ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಮವನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿರಿ.

Mantra 20

यद्वाभिपित्वे असुरा ऋतं यते छर्दिर्येम वि दाशुषे । वयं तद्वो वसवो विश्ववेदस उप स्थेयाम मध्य आ ॥

ಅಥವಾ, ಹೇ ಅಸುರರೇ, ನೀವು ಋತದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿ ದಾಶುಷೇ—ದಾನಿಗನಿಗಾಗಿ ಆಶ್ರಯದ ಛದಿರ್ (ರಕ್ಷಣಾ ಮುಸುಕು)ವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಿದಾಗ, ಆಗ ನಾವು—ಹೇ ವಸವೋ, ವಿಶ್ವವೇದಸ—ನಿಮ್ಮ ರಕ್ಷಿತ ರಕ್ಷಣಾ-ವಲಯದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಸಮೀಪ ನಿಂತಿರಲಿ.

Mantra 21

यदद्य सूर उदिते यन्मध्यंदिन आतुचि । वामं धत्थ मनवे विश्ववेदसो जुह्वानाय प्रचेतसे ॥

ಇಂದು ಸೂರ್ಯ ಉದಿತವಾಗಿರುವಾಗಲೋ ಅಥವಾ ಮಧ್ಯಂದಿನದ ತಾಪ-ಒತ್ತಡದಲ್ಲಿ, ಹೇ ವಿಶ್ವವೇದಸೋ, ಮಾನವನಿಗಾಗಿ ವಾಮಂ—ಇಷ್ಟವಾದ ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿರಿ; ಜುಹ್ವಾನಾಯ—ಜುಹೂದಿಂದ ಹವಿಸ್ಸು ಅರ್ಪಿಸುವವನಿಗೆ, ಪ್ರಚೇತಸೇ—ಸ್ಪಷ್ಟ ಮತ್ತು ಮುನ್ನಡೆಯುವ ಚೇತನೆಯವನಿಗೆ.

Mantra 22

वयं तद्वः सम्राज आ वृणीमहे पुत्रो न बहुपाय्यम् । अश्याम तदादित्या जुह्वतो हविर्येन वस्योऽनशामहै ॥

ಹೇ ಸಮ್ರಾಟ್ ಶಕ್ತಿಗಳೇ, ನಾವು ನಿಮ್ಮೊಳಗಿಂದ ಅದನ್ನೇ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ—ಮಗನು ಬಹು-ರಕ್ಷಕ ಸಹಾಯವನ್ನು ಆರಿಸುವಂತೆ. ಹೇ ಆದಿತ್ಯರೇ, ಜುಹ್ವೆಯಿಂದ ಹವಿಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾ ಅದನ್ನು ನಾವು ಪಡೆಯೋಣ; ಅದರ ಮೂಲಕ ನಾವು ಇನ್ನೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ, ಇನ್ನೂ ಪ್ರಕಾಶಮಯವಾದ ಕಲ್ಯಾಣದಲ್ಲಿ ಪಾಲುಗಾರರಾಗೋಣ.