Sukta 27

Mantra 1

अग्निरुक्थे पुरोहितो ग्रावाणो बर्हिरध्वरे । ऋचा यामि मरुतो ब्रह्मणस्पतिं देवाँ अवो वरेण्यम् ॥

உக்தம் (ஸ்தோத்திரம்) நடுவே அக்னி புரோஹிதனாக முன்னே நிறுவப்பட்டான்; அத்வரம் (யாகம்) இல் கிராவாண (சோமம் அரைக்கும் கற்கள்) மற்றும் பர்ஹிஸ் (புனித ஆசனம்) உள்ளன. ருசா (இறைபாடல்) உடன் நான் மருதர்களை நோக்கி, பிரஹ்மணஸ்பதியை நோக்கி, மேலும் தேவர்களை நோக்கி செல்கிறேன்—அவர்களின் அருளுதவியையே பரம வரமாகத் தேர்ந்து கொள்கிறேன்.

Mantra 2

आ पशुं गासि पृथिवीं वनस्पतीनुषासा नक्तमोषधीः । विश्वे च नो वसवो विश्ववेदसो धीनां भूत प्रावितारः ॥

வாருங்கள்—பசு (உயிர்ச் சக்தி) நோக்கி, விரிந்த பூமி நோக்கி, வனஸ்பதிகள் (வளர்ச்சியின் அதிபதிகள்) நோக்கி, உஷா மற்றும் நக்த (இரவு) நோக்கி, மேலும் ஓஷதிகள் (மருந்துத் தாவரங்கள்) நோக்கி. மேலும் நீங்கள் அனைவரும் வசுக்கள், விஷ்வவேதஸ்கள் (அனைத்தும் அறிந்தோர்)—எங்கள் தீக்களின் (ஊக்கமூட்டிய சிந்தனைகளின்) காவலரும் முன்னோக்கி உதவுவோரும் ஆகுங்கள்.

Mantra 3

प्र सू न एत्वध्वरोऽग्ना देवेषु पूर्व्यः । आदित्येषु प्र वरुणे धृतव्रते मरुत्सु विश्वभानुषु ॥

அக்னியின் தலைமையில்—தேவர்களிடையேப் பழமையானவன்—எங்கள் அத்வரம் (யாகம்) முன்னே செல்லட்டும். ஆதித்யர்களிடையே முன்னே, த்ருதவ்ரத (உறுதியான நியதி) வருணனை நோக்கி முன்னே, மேலும் விஷ்வபானு (அனைத்தையும் ஒளிர்விப்போர்) மருதர்களிடையே முன்னே செல்லட்டும்.

Mantra 4

विश्वे हि ष्मा मनवे विश्ववेदसो भुवन्वृधे रिशादसः । अरिष्टेभिः पायुभिर्विश्ववेदसो यन्ता नोऽवृकं छर्दिः ॥

ஓ விஶ்வவேதஸ்கள் (அனைத்தையும் அறிந்தோர்)! மனு (மனிதன்) பொருட்டு நீங்கள் உண்மையிலேயே உலகை வளர்ப்போர்; தீங்கு செய்பவர்களை அழிப்போர் (ரிஷாதஸ்). ஓ விஶ்வவேதஸோ! காயமற்ற (அரிஷ்ட) காவல் வலிமைகளால் (பாயுபிஃ) எங்களுக்கு ‘அவ்ருகம் சர்திஃ’—ஓநாய் அற்ற, மீறமுடியாத அடைக்கலம்/ஆவரணத்தை அருளுங்கள்.

Mantra 5

आ नो अद्य समनसो गन्ता विश्वे सजोषसः । ऋचा गिरा मरुतो देव्यदिते सदने पस्त्ये महि ॥

இன்று ஒரே மனத்துடன், ஒற்றுமையான இசைவில், நீங்கள் அனைவரும் எங்களிடம் வாருங்கள். ருசா, கிரா—ஸ்தோத்திரமும் ஊக்கமூட்டும் வாக்கும் உடன், ஓ மருதர்களே; ஓ தெய்வீக அதிதி—சதனே, பஸ்த்யே (இருப்பிடமும் இல்லமும்) மகத்தானவளே—இங்கே அமர்ந்து அருள்புரியுங்கள்.

Mantra 6

अभि प्रिया मरुतो या वो अश्व्या हव्या मित्र प्रयाथन । आ बर्हिरिन्द्रो वरुणस्तुरा नर आदित्यासः सदन्तु नः ॥

ஓ மருதர்களே! உங்களுக்குப் பிரியமான ஹவ்யம்—குதிரைவேகமுடைய (அஷ்வ்யா) அதனை நோக்கி அணுகுங்கள்; ஓ மித்ரா! நீ அதை முன்னே செலுத்துகிறாய். பர்ஹி (பரப்பிய ஆசனம்) மீது இந்திரனும் வருணனும் வருக; வலிமைமிக்க (துரா) ஆதித்யர்கள்—வீர சக்திகள்—எங்களுடன் இங்கே அமர்வாராக.

Mantra 7

वयं वो वृक्तबर्हिषो हितप्रयस आनुषक् । सुतसोमासो वरुण हवामहे मनुष्वदिद्धाग्नयः ॥

நாங்கள், பர்ஹிஸ் விரித்து, ஹவியை உரிய இடத்தில் நிறுவி, மனிதப் பரம்பரையின் ஒழுங்கின்படி, வருணா, உம்மை அழைக்கிறோம். நாங்கள் சோமம் பிழிபவர்கள்; மனுவின் முறையின்படி எங்கள் அக்னிகள் எரிகின்றன—உமது விரிந்த ‘ருத’ எங்களை காத்து ஒற்றுமைப்படுத்துக.

Mantra 8

आ प्र यात मरुतो विष्णो अश्विना पूषन्माकीनया धिया । इन्द्र आ यातु प्रथमः सनिष्युभिर्वृषा यो वृत्रहा गृणे ॥

முன்னே வாருங்கள்—மருதர்களே, விஷ்ணுவே, அஷ்வினர்களே, பூஷனே—பிளவில்லா, அபகரிக்காத ‘தியா’வுடன். மேலும் இந்திரன் முதலில் வருக—வெற்றியை நாடுவோருடன்—தடையை உருவாக்கும் வ்ருத்ரனை வதைக்கும் அந்த வृषபன்—எங்கள் கீர்த்தியால் போற்றப்படுவதற்காக.

Mantra 9

वि नो देवासो अद्रुहोऽच्छिद्रं शर्म यच्छत । न यद्दूराद्वसवो नू चिदन्तितो वरूथमादधर्षति ॥

துரோகம் செய்யாத தேவர்களே, எங்களுக்காக இடைவெளியற்ற அமைதியையும் அடைக்கலத்தையும் விரியச் செய்யுங்கள். நீங்கள் நிறுவும் அந்த வரூதத்தை, தூரத்திலிருந்தும் அல்ல, அருகிலிருந்தும் அல்ல—எந்தத் தாக்குதலும்—மீறி வெல்ல முடியாது.

Mantra 10

अस्ति हि वः सजात्यं रिशादसो देवासो अस्त्याप्यम् । प्र णः पूर्वस्मै सुविताय वोचत मक्षू सुम्नाय नव्यसे ॥

ஏ ரிஷாதஸோ (தீங்கு-நாசக) தேவர்களே! உங்களிடத்தில் நிச்சயமாகச் சஜாத்யம்—ஒரே குலப் பந்தம்—உண்டு; தேவர்களே, உங்களிடத்தில் பரஸ்பரமான பொதுவான உரிமையும் உண்டு. எங்களுக்காக அந்தப் பழமையான சுவித (நல்வழி/நற்கதி) நோக்கி உரையாடுங்கள்; விரைவில் எங்களை நவீன சும்ன (அருள்) மற்றும் மங்களம் நோக்கி அழைத்துச் செல்லுங்கள்.

Mantra 11

इदा हि व उपस्तुतिमिदा वामस्य भक्तये । उप वो विश्ववेदसो नमस्युराँ असृक्ष्यन्यामिव ॥

இப்பொழுதே உங்களுக்காக எங்கள் உபஸ்துதி; இப்பொழுதே உங்கள் வாமஸ்ய (இன்பப் பங்கு/ஆனந்தப் பகிர்வு) அளிப்பதற்கான நேரம். ஏ உலகவேதஸோ (அனைத்தையும் அறிந்த) தேவர்களே, நமஸ்யு பக்தன் வணக்கத்துடன் உங்களருகே ஓடிவந்தான்—ஒரு ஓடை மற்றொரு ஓடையை நோக்கிச் செல்லுவது போல.

Mantra 12

उदु ष्य वः सविता सुप्रणीतयोऽस्थादूर्ध्वो वरेण्यः । नि द्विपादश्चतुष्पादो अर्थिनोऽविश्रन्पतयिष्णवः ॥

உங்களுக்காக சவிதா—வரேண்யன், சுப்ரணீத (நன்றாக வழிநடத்துபவன்)—மேலே எழுந்து நின்றான். அப்போது இருகாலியும் நான்குகாலியும், தம் இலக்கை நாடி, சோர்வுறாமல்—ஒவ்வொன்றும்—தம் தம் செயலை நோக்கி நகரவும் பறக்கவும் ஆர்வமடைகின்றன.

Mantra 13

देवंदेवं वोऽवसे देवंदेवमभिष्टये । देवंदेवं हुवेम वाजसातये गृणन्तो देव्या धिया ॥

நாம் தேவர்-தேவரை உதவிக்காக அழைக்கிறோம்; தேவர்-தேவரை உன்னத நலனுக்காக. வாஜ-சாதி (வலிமை-செழிப்பின் வெற்றி) பெறுவதற்காக தேவர்-தேவரை நாம் வேண்டுகிறோம்; தெய்வீகத் தியா (ஊக்கமூட்டிய அறிவு) கொண்டு புகழ்ந்து பாடுகிறோம்.

Mantra 14

देवासो हि ष्मा मनवे समन्यवो विश्वे साकं सरातयः । ते नो अद्य ते अपरं तुचे तु नो भवन्तु वरिवोविदः ॥

ஏனெனில் தேவர்கள்—அனைவரும் ஒரே மனம், ஒரே நோக்கில் இணைந்த ‘விஷ்வே’—மனித நாடுபவர்க்கு எப்போதும் அருள்நோக்குடையோர். அவர்கள் இன்று நமக்காகவும் இனிமேலும், வரிவோ-விதः (விரிந்த வெளி அளிப்போர்/கண்டுபிடிப்போர்) ஆக இருந்து, நமக்குப் பரப்பும் விடுதலையும் திறந்து தருவார்களாக.

Mantra 15

प्र वः शंसाम्यद्रुहः संस्थ उपस्तुतीनाम् । न तं धूर्तिर्वरुण मित्र मर्त्यं यो वो धामभ्योऽविधत् ॥

ஏமாற்றமற்ற அ஦்ருஹः (துரோகம் அற்ற) தேவர்களே, உங்களை நான் புகழ்ந்து அறிவிக்கிறேன்—நம் ஸ்துதிகளின் ஆசனத்தில் உறுதியாக நிலைபெற்றவர்களே. வருணா, மித்ரா, உங்கள் தாமங்களையும் விதிகளையும் முறையாகச் சேவித்தவனை எந்த வஞ்சக மானிடனும் தீங்கு செய்ய இயலாது.

Mantra 16

प्र स क्षयं तिरते वि महीरिषो यो वो वराय दाशति । प्र प्रजाभिर्जायते धर्मणस्पर्यरिष्टः सर्व एधते ॥

அவன் வறுமையைத் தாண்டி உறுதியான வாசஸ்தலத்திற்குப் முன்னே செல்கிறான்; பரந்தவும் மாபெரும் தூண்டல்-வலிமைகளைப் பெறுகிறான்—உங்களுக்குச் சத்தியத் தேர்விற்காக (வர) அர்ப்பணிப்பவன். அவன் சந்ததிகளுடன் முன்னே பிறக்கிறான், தர்மத்தால் காக்கப்படுகிறான்; எவ்விதக் காயமுமின்றி, முழு இருப்பிலும் வளர்ச்சி அடைகிறான்.

Mantra 17

ऋते स विन्दते युधः सुगेभिर्यात्यध्वनः । अर्यमा मित्रो वरुणः सरातयो यं त्रायन्ते सजोषसः ॥

ருதத்தின் (ऋत) மூலம் அவன் போர்களில் வெற்றியை அடைகிறான்; நல்வழிச் செலவுகளால் பாதையில் பயணிக்கிறான். அர்யமன், மித்ரன், வருணன்—தானத்தில் ஒன்றிணைந்து—யாரை அவர்கள் காக்கத் தேர்வுசெய்கிறார்களோ, அவரை ஒருமனதாகக் காக்கின்றனர்.

Mantra 18

अज्रे चिदस्मै कृणुथा न्यञ्चनं दुर्गे चिदा सुसरणम् । एषा चिदस्मादशनिः परो नु सास्रेधन्ती वि नश्यतु ॥

அஜ்ர (தடையற்ற) விரிவிலும் அவனுக்காக உறுதியான வழிகாட்டுதலை அமைக்குங்கள்; துர்கத்திலும் சு-சரணம் (எளிய வழி) உருவாக்குங்கள். இந்த அஷனி (வஜ்ரத் தாக்கு) எங்களிடமிருந்து வெகுதூரம் அகலட்டும்; அழிவின் அந்த இடையறாத வலிமை சிதைந்து மறைந்து போகட்டும்.

Mantra 19

यदद्य सूर्य उद्यति प्रियक्षत्रा ऋतं दध । यन्निम्रुचि प्रबुधि विश्ववेदसो यद्वा मध्यंदिने दिवः ॥

இன்று சூரியன் உதிக்கும் போது, நீங்கள் பிரிய-க்ஷத்ரம் (அன்பான ஆட்சி) உடன் ருதம் (சத்திய-நியதி) நிலைநிறுத்துங்கள்; அல்லது அவன் மறையும் மாலை-அவசானமான நிம்ருசியில்; அல்லது விழிப்புக் காலத்தில்—ஓ விஷ்வவேதஸ (அனைத்தும் அறிந்தோர்); அல்லது திவः-இன் மத்யந்தினத்தில்—காலத்தின் ஒவ்வொரு திருப்பத்திலும் எங்களுள் ருதத்தின் சரியான ஒழுங்கை நிறுவுங்கள்.

Mantra 20

यद्वाभिपित्वे असुरा ऋतं यते छर्दिर्येम वि दाशुषे । वयं तद्वो वसवो विश्ववेदस उप स्थेयाम मध्य आ ॥

அல்லது, ஓ அசுரர் (ஆளும் பிரபுக்கள்), நீங்கள் ருதத்தில் நடந்து, தாசுஷ் (தானம் அளிப்பவன்) என்பவனுக்காகச் சர்தி (அடைக்கலம்-மூடி)யை விரிவாக்கும் போது—அப்போது நாங்கள், ஓ வசுக்கள், விஷ்வவேதஸ, உங்கள் பாதுகாக்கப்பட்ட அரண்-வெளியின் நடுவில், உங்களுக்கு அருகே நின்றிருப்போம்.

Mantra 21

यदद्य सूर उदिते यन्मध्यंदिन आतुचि । वामं धत्थ मनवे विश्ववेदसो जुह्वानाय प्रचेतसे ॥

இன்று சூரியன் உதிக்கும் போது, அல்லது மத்யந்தினத்தின் எரிக்கும் வேளையான ஆதுசியில்—ஓ விஷ்வவேதஸ (அனைத்தும் அறிந்தோர்), மனு (மனிதன்) என்பவனுக்காக வாம் (விரும்பத்தக்க நன்மை) அருளி நிலைநிறுத்துங்கள்; ஜுஹ்வா (ஹவனி)யால் ஆஹுதி செலுத்தும் அந்தப் பிரசேதஸ் (விழிப்புணர்வு-ஞானம் உடையவன்) பொருட்டு.

Mantra 22

वयं तद्वः सम्राज आ वृणीमहे पुत्रो न बहुपाय्यम् । अश्याम तदादित्या जुह्वतो हविर्येन वस्योऽनशामहै ॥

அரசாட்சியுடைய சக்திகளே, பலவாறு காக்கும் துணையை மகன் தேர்வதுபோல், நாங்கள் உங்களிடமிருந்து அதையே தேர்ந்தெடுக்கிறோம். ஆதித்யர்களே, அதை நாங்கள் அடைவோமாக—ஜுஹூவால் செலுத்தும் ஹவி-ஆஹுதியினால்—அதனால் நாங்கள் மேலும் சிறந்ததும் மேலும் ஒளிமிக்கதுமான நலனில் பங்குபெறுவோமாக.