Sukta 2

Mantra 1

इदं वसो सुतमन्धः पिबा सुपूर्णमुदरम् । अनाभयिन्ररिमा ते ॥

ഹേ വസു, ഈ പിഴിഞ്ഞ സോമരസം—ആനന്ദമയമായ അന്ധഃ—പാനം ചെയ്ക; ഉള്ളിലെ പാത്രം പൂർണ്ണമായി നിറയ്ക്കുക. നിർഭയരായി ഞങ്ങൾ നിനക്കു അർപ്പിക്കുന്നു; നിന്റെ സമൃദ്ധി ഞങ്ങളിലൊരു സുരക്ഷിത വർദ്ധനയായി പ്രവഹിക്കട്ടെ.

Mantra 2

नृभिर्धूतः सुतो अश्नैरव्यो वारैः परिपूतः । अश्वो न निक्तो नदीषु ॥

മനുഷ്യർ പിഴിഞ്ഞും കുലുക്കി പുറത്തെടുത്തും, കല്ലുകളോടെ ഉണ്ണിന്റെ ചാലനത്തിലൂടെ ചുരന്നും, സോമം എല്ലാടവും ശുദ്ധമാകുന്നു; നദികളിൽ കഴുകി തെളിയുന്ന കുതിരപോലെ—ദേവന്റെ പ്രവേശനത്തിനായി തെളിഞ്ഞ പ്രാണമയ ആനന്ദം.

Mantra 3

तं ते यवं यथा गोभिः स्वादुमकर्म श्रीणन्तः । इन्द्र त्वास्मिन्त्सधमादे ॥

നിന്റെ ആ അർപ്പണം ഞങ്ങൾ മധുരമാക്കി—ഗോങ്ങൾ (പ്രകാശകിരണങ്ങൾ) ചേർന്ന യവംപോലെ—അതിനെ കലർത്തി ശുദ്ധീകരിക്കുമ്പോൾ; ഹേ ഇന്ദ്ര, ഈ പൊതുവായ ആനന്ദത്തിലും പങ്കിട്ട ഉല്ലാസത്തിലും ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഇരിക്കണമേ.

Mantra 4

इन्द्र इत्सोमपा एक इन्द्रः सुतपा विश्वायुः । अन्तर्देवान्मर्त्याँश्च ॥

ഇന്ദ്രൻ തന്നെയാണ് സോമപാ—ഏകനായി; ഇന്ദ്രൻ സുതപാ, വിശ്വായുഃ. ദേവന്മാരുടെയും മർത്ത്യരുടെയും ഇടയിൽ അവൻ അന്തർസ്ഥാനമായി നിലകൊണ്ട് മധ്യസ്ഥനായി വർത്തിക്കുന്നു.

Mantra 5

न यं शुक्रो न दुराशीर्न तृप्रा उरुव्यचसम् । अपस्पृण्वते सुहार्दम् ॥

ഉരുവ്യചസ്—വിശാലമായ ദീപ്തവ്യാപ്തിയുള്ള അവനെ—ശുക്രം (പ്രകാശബലം) കൊണ്ടും, ദുരാശി (ദുഷ്ടാഭിലാഷം) കൊണ്ടും, തൃപ്രാ (സ്വയംതൃപ്തി) കൊണ്ടും ആരും തള്ളിനീക്കാൻ കഴിയില്ല; കാരണം അവൻ സുഹാർദം—സദ്ഹൃദയശക്തി—ആകുന്നു, സത്യഗതിയിൽ നിന്ന് അപസ്പൃണ്വതേ (ഒഴിവാക്കപ്പെടാത്ത)വൻ.

Mantra 6

गोभिर्यदीमन्ये अस्मन्मृगं न व्रा मृगयन्ते । अभित्सरन्ति धेनुभिः ॥

മറ്റുള്ളവർ അവനെ നമ്മിൽ നിന്ന് മൃഗത്തെ വേട്ടക്കാരൻ പിന്തുടരുന്നതുപോലെ മൃഗയന്തേ—വേട്ടയാടുമ്പോൾ—അവർ ധേനുഭിഃ, ഗോദ്ഭിഃ—തങ്ങളുടെ ‘ഗോ’കളായ ശക്തികളുടെ കൂട്ടത്തോടെ—അവന്റെ മേൽ അഭിത്സരന്തി, അമർത്തിക്കയറുന്നു.

Mantra 7

त्रय इन्द्रस्य सोमाः सुतासः सन्तु देवस्य । स्वे क्षये सुतपाव्नः ॥

ദേവനായ ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി മൂന്നു സോമരസങ്ങൾ—സുത (പിഴിഞ്ഞ) സോമങ്ങൾ—ഉണ്ടാകട്ടെ. സ്വക്ഷയത്തിൽ, തന്റെ തന്നെ ചേതന-നിവാസത്തിൽ, സുതപാവൻ—അഭിഷുത സാരം പാനം ചെയ്ത് ആ ആനന്ദോന്മാദംകൊണ്ട് നമ്മുടെ ഊർജങ്ങളെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവൻ—വിരാജിക്കട്ടെ.

Mantra 8

त्रयः कोशासः श्चोतन्ति तिस्रश्चम्वः सुपूर्णाः । समाने अधि भार्मन् ॥

മൂന്നു കോശങ്ങൾ (പാത്രങ്ങൾ) തുള്ളിത്തുള്ളിയായി ഒഴുകുന്നു; മൂന്നു ചമൂകൾ (കപ്പുകൾ) സമ്പൂർണ്ണമായി നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു—ഒരേ ആധാരത്തിൽ. ഇങ്ങനെ ഒരേ ആനന്ദം സമാന ആധാരത്തിൽ ക്രമബദ്ധമായ അളവുകളിൽ വിഭജിക്കപ്പെടുന്നു, ആരോഹണത്തിനായി.

Mantra 9

शुचिरसि पुरुनिष्ठाः क्षीरैर्मध्यत आशीर्तः । दध्ना मन्दिष्ठः शूरस्य ॥

നീ ശുചി; അനേകം നിഷ്ഠകളിൽ സ്ഥാപിതൻ. മദ്ധ്യത്തിൽ ക്ഷീര (പാൽ) ചേർന്ന് കലരുന്നു; ദധി (തൈര്) ചേർന്നാൽ ശൂര (വീരൻ)നു ഏറ്റവും മന്ദിഷ്ഠ—അത്യന്തം ആനന്ദകരം—ആകുന്നു. ഇങ്ങനെ ഇന്ദ്രന്റെ വിജയം നിറഞ്ഞ കര്‍മ്മത്തിനായി ഈ ഉന്മാദം യോഗ്യമാകുന്നു.

Mantra 10

इमे त इन्द्र सोमास्तीव्रा अस्मे सुतासः । शुक्रा आशिरं याचन्ते ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഇവ നിനക്കായുള്ള സോമരസങ്ങളാണ്—തീവ്രമായവ, ഞങ്ങൾക്കായി പിഴിഞ്ഞ് സുതമായവ; ശുക്രതേജസ്സോടെ ദീപ്തമായവ—ആശിർ (കലർത്തൽ/ശുദ്ധീകരണത്തിനുള്ള സംമിശ്രണം) അപേക്ഷിക്കുന്നു.

Mantra 11

ताँ आशिरं पुरोळाशमिन्द्रेमं सोमं श्रीणीहि । रेवन्तं हि त्वा शृणोमि ॥

ആശിർയും പുരോൾാശവും ചേർത്ത്, ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി ഈ സോമത്തെ ശ്രീണി (കലർത്തി/ശുദ്ധീകരിച്ച്) ഒരുക്കുക; കാരണം ഞാൻ നിന്നെ രേവന്തൻ—സമൃദ്ധി കൊണ്ടുവരുന്നവൻ—എന്നായി കേൾക്കുന്നു.

Mantra 12

हृत्सु पीतासो युध्यन्ते दुर्मदासो न सुरायाम् । ऊधर्न नग्ना जरन्ते ॥

ഹൃദയങ്ങളിൽ കുടിച്ച ശക്തികൾ ഏറ്റുമുട്ടുന്നു—മദ്യത്തിൽ ദുർമദരായവരെപ്പോലെ; അവ നഗ്നമായ ഉദരംപോലെ കത്തിച്ചുരുങ്ങുന്നു.

Mantra 13

रेवाँ इद्रेवतः स्तोता स्यात्त्वावतो मघोनः । प्रेदु हरिवः श्रुतस्य ॥

നിന്റെ ആശ്രയത്തിലുള്ള സ്തോതാവ് പ്രകാശമയ സമൃദ്ധിയിൽ സത്യമായി ധനവാനാകട്ടെ, ഹേ ദാനശീല ഇന്ദ്ര; ഹേ ഹരിവഃ (കപില അശ്വങ്ങളുടെ അധിപതി), ശ്രുത—പ്രേരിത ശ്രവണത്തിന്റെ കീർത്തി മുന്നോട്ട് പടരട്ടെ.

Mantra 14

उक्थं चन शस्यमानमगोररिरा चिकेत । न गायत्रं गीयमानम् ॥

പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്ന ഉക്തത്തെയും ശത്രുശക്തി തിരിച്ചറിയുന്നില്ല; പാടപ്പെടുന്ന ഗായത്രത്തെയും അത് പിടികൂടുന്നില്ല—അതിനാൽ സത്യസ്തുതി പ്രകാശത്തിന്റെ വൈരിയെ അതിക്രമിച്ച് കടന്നുപോകുന്നു.

Mantra 15

मा न इन्द्र पीयत्नवे मा शर्धते परा दाः । शिक्षा शचीवः शचीभिः ॥

ഹേ ഇന്ദ്ര, ഞങ്ങളെ ചൂഷണം ചെയ്ത് ക്ഷയിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവന്റെ കൈയിൽ ഏൽപ്പിക്കരുതേ; ക്രൂര സംഘത്തിന് ഞങ്ങളെ വിട്ടുകൊടുക്കരുതേ. ഹേ ശചീവഃ, നിന്റെ ശചികളാൽ ഞങ്ങളെ ശിക്ഷിക്കേണമേ.

Mantra 16

वयमु त्वा तदिदर्था इन्द्र त्वायन्तः सखायः । कण्वा उक्थेभिर्जरन्ते ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ! അതേ ലക്ഷ്യത്തിനായി ഞങ്ങൾ നിശ്ചയമായി നിന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നു; നിന്നെ സഖാവായി തേടിക്കൊണ്ട്. കണ്വർ ഉക്തങ്ങളാൽ (സ്തുതി-വചനങ്ങളാൽ) നിനക്കായി ജരിച്ച് സ്തുതിക്കുന്നു.

Mantra 17

न घेमन्यदा पपन वज्रिन्नपसो नविष्टौ । तवेदु स्तोमं चिकेत ॥

ഹേ വജ്രധാരീ! സത്യമായി, മറ്റൊരു ശക്തിയും ഏറ്റവും പുതുമയുള്ള പ്രവർത്തനങ്ങളെ (അപസ്) കൈവരിച്ചിട്ടില്ല; നിന്റെ സ്തോമം (സ്തുതി-ഗാനം) മാത്രമേ ജാഗ്രതയോടെ തിരിച്ചറിയപ്പെടുകയും ഫലപ്രദമാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യൂ.

Mantra 18

इच्छन्ति देवाः सुन्वन्तं न स्वप्नाय स्पृहयन्ति । यन्ति प्रमादमतन्द्राः ॥

ദേവന്മാർ സോമം പിഴിയുന്നവനെ (സുന്വന്ത) ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അവർ നിദ്രയെ മോഹിക്കുന്നില്ല. അക്ലാന്തരായി, അവർ പ്രമാദത്തിലേക്ക് അല്ല, ജാഗ്രതയുള്ള അധിപത്യത്തിന്റെ നിലയിലേക്കാണ് നീങ്ങുന്നത്.

Mantra 19

ओ षु प्र याहि वाजेभिर्मा हृणीथा अभ्यस्मान् । महाँ इव युवजानिः ॥

ഓ ഷു, വാജങ്ങൾ (ബലത്തിന്റെ സമൃദ്ധികൾ) കൊണ്ടു ഞങ്ങളിലേക്കു മുന്നേറി വരിക; ഞങ്ങളെ അവഹേളിച്ചു വിട്ടുമാറരുത്. മഹാനെപ്പോലെ, യുവവേഗത്തോടും പുതുജീവൻ നൽകുന്ന ഊർജ്ജത്തോടും കൂടി വരിക.

Mantra 20

मो ष्वद्य दुर्हणावान्त्सायं करदारे अस्मत् । अश्रीर इव जामाता ॥

ഇന്ന് ദുർഹണാവാൻ—സഹിക്കാൻ കഠിനമായ പ്രതികൂല ശക്തി—സന്ധ്യയാകുമ്പോഴേക്കും ഞങ്ങളെ ദൂരെയാക്കരുത്; ആനന്ദമില്ലാത്ത ജാമാതാവിനെപ്പോലെ അകറ്റി വയ്ക്കുന്നതുപോലെ അല്ല. മറിച്ച്, ഞങ്ങളുടെ സംഗതി (സംഗമം/സമ്പർക്കം) അടുത്തും ശുഭവുമായിരിക്കാൻ കാത്തുകൊൾക.

Mantra 21

विद्मा ह्यस्य वीरस्य भूरिदावरीं सुमतिम् । त्रिषु जातस्य मनांसि ॥

കാരണം ഈ വീരന്റെ സുമതി ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു—ഭൂരിദാവരീ, ധാരാളം ദാനം ചെയ്യുന്ന, സമൃദ്ധി തുറന്നുകൊടുക്കുന്ന. കൂടാതെ ത്രിഷു ജാതഃ—മൂന്നിലുമുള്ള/ത്രിലോകങ്ങളിലുമുള്ള ജനനം—അവന്റെ മനസ്സുകളെയും ഞങ്ങൾ അറിയുന്നു; അത് എല്ലാ തലങ്ങളെയും ആലിംഗനം ചെയ്യുന്ന ശക്തിയാണ്.

Mantra 22

आ तू षिञ्च कण्वमन्तं न घा विद्म शवसानात् । यशस्तरं शतमूतेः ॥

ഹേ (ഇന്ദ്ര), ഇപ്പോൾ കണ്വപ്രേരിതമായ ഈ പരിപൂർണ്ണത ഒഴുക്കിവിടുക; ശക്തിമാനനേക്കാൾ മഹത്തായവനെ ഞങ്ങൾ അറിയുന്നില്ല. അവൻ അത്യധികം യശസ്സുള്ളവൻ—ശതമൂതി, നൂറു സഹായങ്ങൾ നല്കുന്ന ശക്തി.

Mantra 23

ज्येष्ठेन सोतरिन्द्राय सोमं वीराय शक्राय । भरा पिबन्नर्याय ॥

ഹേ സോമപേഷകൻ, ഏറ്റവും പ്രബലമായ പേഷണത്തോടെ ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി സോമം കൊണ്ടുവരിക—വീരനായ, ശക്രനായ അവനുവേണ്ടി. ആര്യ (ഉന്നത) ശക്തിയായി അവൻ അത് പാനം ചെയ്യട്ടെ—ആത്മാവിനെ ഊർദ്ധ്വത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നവൻ.

Mantra 24

यो वेदिष्ठो अव्यथिष्वश्वावन्तं जरितृभ्यः । वाजं स्तोतृभ्यो गोमन्तम् ॥

അചഞ്ചലമായ നിലകളിൽ ഏറ്റവും ജ്ഞാനിയായവൻ—അവൻ ജരിതാക്കൾക്ക് അശ്വസമൃദ്ധമായ ബലപരിപൂർണ്ണതയും, സ്തോതാക്കൾക്ക് ഗോസമൃദ്ധമായ സമൃദ്ധിയും നൽകുന്നു: പുരോഗതിയുടെ വാജവും പ്രകാശമയ ജ്ഞാനത്തിന്റെ കിരണങ്ങളും.

Mantra 25

पन्यम्पन्यमित्सोतार आ धावत मद्याय । सोमं वीराय शूराय ॥

ഹേ സോമപീഡകരേ, സദാ-മനോഹരമായ സോമവുമായി ഇവിടെ ഓടിവരുവിൻ—ചൈതന്യത്തിന്റെ മദത്തിനായി; വീരനും ശൂരനും വേണ്ടി സോമം, അകത്തെ യോദ്ധാവ് ജയബലമായി ജ്വലിക്കേണ്ടതിന്.

Mantra 26

पाता वृत्रहा सुतमा घा गमन्नारे अस्मत् । नि यमते शतमूतिः ॥

വൃത്രഹാ ഇന്ദ്രൻ പീഡിത സോമം പാനം ചെയ്‌തു വരട്ടെ—അതെ, ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകലെയല്ലാതെ വരട്ടെ; അപ്പോൾ ശതഗുണ സഹായം നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ ദൃഢമായി സ്ഥാപിതമാകും.

Mantra 27

एह हरी ब्रह्मयुजा शग्मा वक्षतः सखायम् । गीर्भिः श्रुतं गिर्वणसम् ॥

ഇവിടെ, ഇവിടെ—ബ്രഹ്മവാണിയോട് യുഗ്മമായ രണ്ടു തവിട്ടുനിറ കുതിരകൾ മിത്രനായ, ശക്തനായവനെ കൊണ്ടുവരട്ടെ; നമ്മുടെ ഗാനങ്ങളാൽ ശ്രുതിയിൽ പ്രസിദ്ധനായ, ഗീർവാണ ഇന്ദ്രനെ—സ്തുതികൾ സ്വീകരിക്കുന്നവനെ.

Mantra 28

स्वादवः सोमा आ याहि श्रीताः सोमा आ याहि । शिप्रिन्नृषीवः शचीवो नायमच्छा सधमादम् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ! മധുരമായ സോമപാനങ്ങളിലേക്കു ഇവിടെ വരിക; പ്രകാശിതമായി ശുദ്ധീകരിച്ച സോമപാനങ്ങളിലേക്കും ഇവിടെ വരിക. ഹേ ശിപ്രിൻ (ബലമുള്ള താടിയുള്ളവനേ), ഋഷി-സദൃശൻ, ശചീവ (ഫലപ്രദശക്തിയുടെ അധിപതിയേ)—ഈ നമ്മുടെ സഹ-ആനന്ദത്തിലും അന്തർസധമാദ (സാമൂഹിക യജ്ഞ-ഭോജന)ത്തിലേക്കു വരിക.

Mantra 29

स्तुतश्च यास्त्वा वर्धन्ति महे राधसे नृम्णाय । इन्द्र कारिणं वृधन्तः ॥

അതുപോലെ, ഹേ ഇന്ദ്രാ! നിന്നെ വർധിപ്പിക്കുന്ന സ്തുതികൾ—മഹാ രാധസ് (സമൃദ്ധി/ദാനം)ക്കും നൃമ്ണ (പുരുഷാർത്ഥമയ ബലം)ക്കും വേണ്ടി—അവ നിന്നെ ബലപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്, നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നെ കർത്താവും സിദ്ധികർത്താവും ആക്കുന്നു.

Mantra 30

गिरश्च यास्ते गिर्वाह उक्था च तुभ्यं तानि । सत्रा दधिरे शवांसि ॥

ഹേ ഗിർവാഹ (പവിത്ര വാണിയുടെ വാഹകനേ)! നിനക്കുള്ള ഗിരഃ (ഗാനങ്ങൾ)യും ഉക്ഥ (സ്തുതി-ഹിമ്നങ്ങൾ)യും—അവ നിനക്കായി ഒരുമിച്ച് ദൃഢമായി ശവാംസി (ബല-ശക്തികൾ) സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു: വിജയം താങ്ങിനിർത്തുന്ന ഊർജങ്ങൾ.

Mantra 31

एवेदेष तुविकूर्मिर्वाजाँ एको वज्रहस्तः । सनादमृक्तो दयते ॥

ഇങ്ങനെ തന്നേ ഈ തുവികൂർമി—ദൂരത്തോളം പാഞ്ഞുചെല്ലുന്ന—വജ്രഹസ്തനായ ഏകൻ, ബലത്തിന്റെ വാജങ്ങൾ (വിജയ-ശക്തികൾ) പ്രസരിപ്പിക്കുന്നു; സനാതനകാലം മുതൽ അക്ഷതനായി അവൻ തന്റെ ദാനം വിതരണം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 32

हन्ता वृत्रं दक्षिणेनेन्द्रः पुरू पुरुहूतः । महान्महीभिः शचीभिः ॥

പുരൂഹൂതനായ ഇന്ദ്രൻ വലങ്കൈയുടെ ശക്തിയാൽ വൃത്രനെ സംഹരിക്കുന്നു; മഹത്തായ ശചികൾ (പ്രഭാവശാലിയായ ശക്തികൾ) കൊണ്ടു അവൻ മഹാനാണ്—അവയാൽ മറയ്ക്കുന്നവന്റെ മേൽ ഋത (സത്യ-ക്രമം)യുടെ വിജയം സ്ഥാപിക്കുന്നു.

Mantra 33

यस्मिन्विश्वाश्चर्षणय उत च्यौत्ना ज्रयांसि च । अनु घेन्मन्दी मघोनः ॥

ആരിൽ എല്ലാ ചർഷണയഃ (ജനസമൂഹങ്ങൾ) കൂടാതെ ച്യൗത്നാ (ചലിക്കുന്ന ശക്തികൾ)യും ജ്രയാംസി (വേഗധാരകൾ)യും സമ്മതിച്ച് അനുഗമിക്കുന്നുവോ—അവൻ തന്നേ മഘോൻ, ഉല്ലാസിത ദാതാവ്, സമൃദ്ധിയുടെ അധിപൻ ആകുന്നു.

Mantra 34

एष एतानि चकारेन्द्रो विश्वा योऽति शृण्वे । वाजदावा मघोनाम् ॥

ഈ ഇന്ദ്രൻ ഈ എല്ലാകൃത്യങ്ങളും നിർവഹിച്ചു—സാധാരണ ശ്രവണത്തെ അതിക്രമിച്ചും കേൾക്കുന്നവൻ; അവൻ വാജത്തിന്റെ ദാതാവ്, മഘവന്മാരുടെ (ഉദാരദാതാക്കളുടെ) സമൃദ്ധ ദാനങ്ങൾ വിതരണം ചെയ്യുന്നവൻ.

Mantra 35

प्रभर्ता रथं गव्यन्तमपाकाच्चिद्यमवति । इनो वसु स हि वोळ्हा ॥

അവൻ ഗവ്യന്തം (ഗോങ്ങൾ/കിരണങ്ങൾ തേടുന്ന) രഥത്തെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുവരുന്നു; ദൂരത്തുനിന്നും പോലും അവൻ അനുഗ്രഹിക്കുന്നവനെ കാക്കുന്നു. അവൻ ബലവാൻ, ശുഭ നിധി—നിശ്ചയം, നമ്മെ ചുമന്ന് കടത്തുന്ന വാഹകൻ അവൻ തന്നേ.

Mantra 36

सनिता विप्रो अर्वद्भिर्हन्ता वृत्रं नृभिः शूरः । सत्योऽविता विधन्तम् ॥

വിജയിയും പ്രചോദിത ഋഷിയുമായ അവൻ, അശ്വങ്ങളോടും നരശൗര്യങ്ങളോടും കൂടി വൃത്രനെ (മൂടിപ്പിടിപ്പിക്കുന്നവനെ) സംഹരിക്കുന്നു. സത്യസ്വരൂപനായ അവൻ, യജ്ഞവിധി/അർപ്പണം ശരിയായി ക്രമപ്പെടുത്തുന്നവന്റെ രക്ഷകനാണ്.

Mantra 37

यजध्वैनं प्रियमेधा इन्द्रं सत्राचा मनसा । यो भूत्सोमैः सत्यमद्वा ॥

ഹേ പ്രിയമേധന്മാരേ, സദാ മുന്നേറുന്ന മനസ്സുള്ള ഇന്ദ്രനോട് മനസ്സോടെ യജ്ഞം അർപ്പിക്കുവിൻ; സോമബലങ്ങളാൽ സത്യമദ—സത്യാനന്ദം നിറഞ്ഞ മത്തൻ—ആകുന്നവൻ അവൻ തന്നേ.

Mantra 38

गाथश्रवसं सत्पतिं श्रवस्कामं पुरुत्मानम् । कण्वासो गात वाजिनम् ॥

ഹേ കണ്വന്മാരേ, ഗാഥയിൽ യശസ്സു ശ്രവിക്കപ്പെടുന്നവനെ—സത്പതി, ശ്രവസ്കാമ, പുരുത്മാൻ—പാടുവിൻ; വാജം കൊണ്ടുവരുന്ന വാജിൻ, പരാക്രമിയെ പാടുവിൻ.

Mantra 39

य ऋते चिद्गास्पदेभ्यो दात्सखा नृभ्यः शचीवान् । ये अस्मिन्काममश्रियन् ॥

ഋതേ ചിത് ഗാസ്പദങ്ങളില്ലാതിരുന്നാലും, സഖാവായി വീര നരന്മാർക്ക് ഗാ (കിരണങ്ങളെ) ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ—ശചീവാൻ ഇന്ദ്രൻ—ഈ കാമത്തിൽ ആശ്രയം പ്രാപിച്ചവർക്കായി.

Mantra 40

इत्था धीवन्तमद्रिवः काण्वं मेध्यातिथिम् । मेषो भूतोऽभि यन्नयः ॥

ഹേ അദ്രിവഃ (പീഡനശില ധരിക്കുന്നവനേ), ഇങ്ങനെ നീ ധീമാനായ കാണ്വനെ—മേധ്യ അതിഥിയെ—നിന്റെ അടുക്കലേക്ക് നയിക്കുന്നു; മേ‍ഷനായി (മുന്നേറ്റത്തിന്റെ പ്രഹരശക്തിയായി) അവനെ അഭിമുഖസമരത്തിലേക്ക് നീ വലിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്നു.

Mantra 41

शिक्षा विभिन्दो अस्मै चत्वार्ययुता ददत् । अष्टा परः सहस्रा ॥

ഇത് പഠിച്ചു അറിയുക: വിഭിന്ദു അവനു നാലു അയുതങ്ങൾ (നാലു ദശസഹസ്രം) നൽകി; അതിനപ്പുറം എട്ടു സഹസ്രങ്ങളും (എട്ടായിരം) — ഇന്ദ്രബലം സന്നിഹിതമായാൽ ദാനശക്തി ഇങ്ങനെ വർധിക്കുന്നു.

Mantra 42

उत सु त्ये पयोवृधा माकी रणस्य नप्त्या । जनित्वनाय मामहे ॥

അതുപോലെ ആ പയോവൃധാഃ (ക്ഷീര/പോഷക മധുരത വർധിപ്പിക്കുന്നവർ) രണസ്യ നാപ്ത്യ (ആനന്ദവും യുദ്ധവും ഉള്ള വംശപരമ്പര)യിൽ ഒരിക്കലും കുറവുള്ളവരല്ല; ജനിത്വനായ (പുതുജന്മ/ഭവനശക്തി)ക്കായി ഞങ്ങൾ സ്തുതിച്ചു ആഹ്വാനിക്കുന്നു.