Sukta 2

Mantra 1

इदं वसो सुतमन्धः पिबा सुपूर्णमुदरम् । अनाभयिन्ररिमा ते ॥

హే వసు (ఇంద్రా), ఈ నలిపిన సోమరసాన్ని పానంచేయి; నీ అంతర్భాగపు పాత్రను (ఉదరం) పూర్తిగా నింపుకొనుము. హే శత్రుభయరహితుడా, నిర్భయుడా! మేము నీకు అర్పిస్తున్నాము—నీ సమృద్ధి మా లోపల సురక్షిత వృద్ధిగా ప్రవహించుగాక.

Mantra 2

नृभिर्धूतः सुतो अश्नैरव्यो वारैः परिपूतः । अश्वो न निक्तो नदीषु ॥

మనుష్యులచే నలిపి కుదిపి, ఉన్ని (అవ్య) వడపోతలో, రాళ్లచే వడకట్టబడి—ఈ సోమం చుట్టూరా శుద్ధమవుతుంది; నదుల్లో కడిగిన గుర్రము ఎంత నిర్మలమో అట్లే—దేవుని ప్రవేశార్థం ఈ ప్రాణదాయక ఆనందం స్పష్టమవుతుంది.

Mantra 3

तं ते यवं यथा गोभिः स्वादुमकर्म श्रीणन्तः । इन्द्र त्वास्मिन्त्सधमादे ॥

నీ ఆ యవసమర్పణను మేము మధురంగా చేసాము—గో (ప్రకాశకిరణాలు) తో యవం కలిసినట్లు మధురమయ్యేలా; దానిని కలిపి శుద్ధి చేస్తూ. హే ఇంద్రా, ఈ సామూహిక ఆనందంలోను, పంచుకున్న పరవశంలోను (సధమాద) నీవు మా తోడుగా ఉండుము.

Mantra 4

इन्द्र इत्सोमपा एक इन्द्रः सुतपा विश्वायुः । अन्तर्देवान्मर्त्याँश्च ॥

ఇంద్రుడే నిజంగా ఏకైక సోమపానుడు; ఇంద్రుడు సుత-సోమాన్ని పానముచేసేవాడు, ‘విశ్వాయు’—సర్వజీవ-ఆయుష్షు గలవాడు. అతడు దేవులకూ మర్త్యులకూ మధ్య అంతరంగంగా నిలిచి మధ్యవర్తిత్వం చేస్తాడు.

Mantra 5

न यं शुक्रो न दुराशीर्न तृप्रा उरुव्यचसम् । अपस्पृण्वते सुहार्दम् ॥

విస్తృత దీప్తి-వ్యాప్తి గల ‘ఉరువ్యచస్’ అయిన అతనిని—శుక్ర (ప్రకాశబలం) గానీ, దురాశీః (దుష్టాశయం) గానీ, తృప్రాః (ఆత్మతృప్తులు) గానీ—ఎవరూ తోసివేయలేరు; ఎందుకంటే అతడు ‘సుహార్ద’—సద్‌హృదయ శక్తి; అతనిని ‘అపస్పృణ్వతే’ (బహిష్కరించడం) సాధ్యం కాదు.

Mantra 6

गोभिर्यदीमन्ये अस्मन्मृगं न व्रा मृगयन्ते । अभित्सरन्ति धेनुभिः ॥

ఇతరులు అతనిని మన నుండి వేటగాడు అడవి మృగాన్ని వెంబడించినట్లు వేటాడినప్పుడు, వారు ధేనుభిః—తమ ‘ధేను’ (ప్రకాశధారిణీ శక్తులు) తో—అతనిపై దూసుకొచ్చి ఒత్తిడి చేస్తారు.

Mantra 7

त्रय इन्द्रस्य सोमाः सुतासः सन्तु देवस्य । स्वे क्षये सुतपाव्नः ॥

ఇంద్రునికై—దేవునికై—ఈ మూడు పిండిన సోమరసాలు సిద్ధంగా ఉండుగాక. తన స్వక్షయంలో (స్వధామంలో) సుతపావన్—పిండిన సారాన్ని పానంచేసేవాడు—ఆ ఆనందోన్మాదంతో మా శక్తులను శుద్ధి చేయుగాక.

Mantra 8

त्रयः कोशासः श्चोतन्ति तिस्रश्चम्वः सुपूर्णाः । समाने अधि भार्मन् ॥

మూడు పాత్రలు చిందుతాయి; మూడు చమూ (కప్పులు) సుపూర్ణంగా నిండివున్నాయి. ఒకే ఆధారంపై—సమానే అధి భార్మన్—ఆ ఒక్క ఆనందం ఆరోహణార్థం క్రమబద్ధమైన ప్రమాణాలలో పంచబడుతుంది.

Mantra 9

शुचिरसि पुरुनिष्ठाः क्षीरैर्मध्यत आशीर्तः । दध्ना मन्दिष्ठः शूरस्य ॥

నీవు శుచివి; అనేక నిష్ఠాలలో (స్థానాలలో) స్థాపితుడవు. మధ్యలో నీవు క్షీరంతో (పాలతో) మిశ్రమమవుతావు; దధ్నా (పెరుగుతో) శూరునికై అత్యంత మందిష్ఠ—అత్యధిక హర్షదాయక—మవుతావు; ఇలా ఇంద్రుని విజయకర్మకు తగిన సోమ-ఆనందం సిద్ధమవుతుంది.

Mantra 10

इमे त इन्द्र सोमास्तीव्रा अस्मे सुतासः । शुक्रा आशिरं याचन्ते ॥

ఓ ఇంద్రా! ఇవి నీకోసం ఉన్న సోమరసాలు—తీవ్రమైనవి, మా కోసం పిండినవి; ప్రకాశవంతమైన బలంతో అవి ‘ఆశిర్’ (మిశ్రమం/స్పష్టీకరణ కలయిక)ను యాచిస్తున్నాయి, ఆనంద-శక్తి సంపూర్ణంగా సిద్ధించి కార్యసాధకమగుటకు।

Mantra 11

ताँ आशिरं पुरोळाशमिन्द्रेमं सोमं श्रीणीहि । रेवन्तं हि त्वा शृणोमि ॥

ఆ ‘ఆశిర్’ మరియు పురోళాశ (యజ్ఞ కేక్)తో కలిసి, ఇంద్రునికోసం ఈ సోమాన్ని కలపు; ఎందుకంటే నేను నిన్ను ‘రేవంత’—సమృద్ధి ప్రసాదించువాడు—గా వింటున్నాను/తెలుసుకుంటున్నాను; శుద్ధంగా సమర్పించిన హవికి నీవు పరిపూర్ణతతో ప్రతిస్పందిస్తావు।

Mantra 12

हृत्सु पीतासो युध्यन्ते दुर्मदासो न सुरायाम् । ऊधर्न नग्ना जरन्ते ॥

హృదయాల్లో త్రాగబడిన శక్తులు పరస్పరం ఢీకొంటాయి—మద్యంలో కుమత్తులైన మనుషుల్లా; అవి మండుతూ మండుతూ క్షీణిస్తాయి, నగ్నమైన పొదుగు ఎండిపోవటంలా. కాబట్టి ఈ ఉన్మాద-ఆనందం అవ్యవస్థిత ఉత్సాహంతో కాదు; ఇంద్రుని ప్రకాశమయ అధిపత్యంతో నియంత్రితమవాలి.

Mantra 13

रेवाँ इद्रेवतः स्तोता स्यात्त्वावतो मघोनः । प्रेदु हरिवः श्रुतस्य ॥

హే హరివః (హరి-అశ్వాలు కలవాడా) మఘవన్ ఇంద్రా! నీ ఆశ్రయమున్న స్తోతా నిజంగా ‘రేవత్’—సంపదతో, తేజస్సుతో నిండినవాడై—ఉండుగాక. అలాగే ‘శ్రుత’ (ప్రేరిత శ్రవణం) యొక్క కీర్తి ముందుకు ముందుకు వ్యాపించుగాక.

Mantra 14

उक्थं चन शस्यमानमगोररिरा चिकेत । न गायत्रं गीयमानम् ॥

ప్రకటింపబడుతున్న ఉక్థాన్ని కూడా శత్రుశక్తి గ్రహించదు; పాడబడుతున్న గాయత్రాన్ని కూడా అది పట్టుకోలదు. ఇలా సత్యస్తుతి వెలుగుకు శత్రువైనదాన్ని దాటి పోతుంది.

Mantra 15

मा न इन्द्र पीयत्नवे मा शर्धते परा दाः । शिक्षा शचीवः शचीभिः ॥

హే ఇంద్రా! మమ్మల్ని ‘పీయత్న’ (రసం/బలాన్ని పీల్చి క్షీణింపజేసేవాడు) చేతికి అప్పగించకు; ‘శర్ధ’ (హింసాత్మక గుంపు) కు కూడా మమ్మల్ని పరా చేయకు. హే శచీవః! నీ ‘శచులు’ (ప్రభావవంతమైన శక్తులు) ద్వారా మాకు శిక్షణ ఇవ్వు.

Mantra 16

वयमु त्वा तदिदर्था इन्द्र त्वायन्तः सखायः । कण्वा उक्थेभिर्जरन्ते ॥

అదే లక్ష్యార్థంగా, ఓ ఇంద్రా, మేము నిశ్చయంగా నీ వద్దకు వస్తాము; సఖులుగా నిన్ను అన్వేషిస్తూ—కణ్వులు తమ ఉక్థాలతో (స్తుతివాక్యాలతో) నిన్ను జపించి స్తుతిస్తారు.

Mantra 17

न घेमन्यदा पपन वज्रिन्नपसो नविष्टौ । तवेदु स्तोमं चिकेत ॥

ఓ వజ్రధారీ, నిజంగా మరే శక్తీ నూతనమైన కర్మలు (అపస్) వరకు చేరలేదు; నీ స్తోమం (స్తుతిగీతం) మాత్రమే సచేతనంగా గుర్తింపబడి ఫలప్రదంగా కార్యసాధకం అవుతుంది.

Mantra 18

इच्छन्ति देवाः सुन्वन्तं न स्वप्नाय स्पृहयन्ति । यन्ति प्रमादमतन्द्राः ॥

దేవులు సోమాన్ని పీడించే (సున్వంత) యజమానుని కోరుతారు; వారు నిద్ర కోసం ఆశపడరు. అతంద్రులై, వారు ప్రమాదం వైపు కాదు—జాగ్రత్తైన ఆధిపత్య స్థితి వైపు సాగుతారు.

Mantra 19

ओ षु प्र याहि वाजेभिर्मा हृणीथा अभ्यस्मान् । महाँ इव युवजानिः ॥

హే (దేవా), ఓ షు—వాజములు/బల-సమృద్ధులతో మా వైపు ముందుకు వచ్చి చేరుము; మమ్మల్ని అవమానించి దూరం కావద్దు. మహానివలె, యౌవన వేగంతోను పునర్నవీకరణ శక్తితోను రా.

Mantra 20

मो ष्वद्य दुर्हणावान्त्सायं करदारे अस्मत् । अश्रीर इव जामाता ॥

ఈ రోజు ఈ దుర్ధర్షమైన, దుర్సహమైన శక్తి సాయంత్రం వరకు మమ్మల్ని దూరం చేయనీయకుము—ఆనందహీన (అశ్రీర) జామాతను దూరంగా ఉంచినట్లుగా. మా సంగతి/సామ్యాన్ని సమీపంగా, సౌభాగ్యంగా ఉంచుము.

Mantra 21

विद्मा ह्यस्य वीरस्य भूरिदावरीं सुमतिम् । त्रिषु जातस्य मनांसि ॥

ఎందుకంటే ఈ వీరుని సుమతిని మేము తెలుసు—అతడు బహుదాత, సమృద్ధిని విప్పి ప్రసరింపజేసేవాడు; అలాగే త్రిషు (త్రివిధ) లో జన్మించిన అతని మనస్సులను కూడా మేము తెలుసు—అన్ని లోకాలు/స్థరాలను ఆలింగనం చేసే ఆ శక్తిని.

Mantra 22

आ तू षिञ्च कण्वमन्तं न घा विद्म शवसानात् । यशस्तरं शतमूतेः ॥

ఇప్పుడు కణ్వ-ప్రేరిత పరిపూర్ణతను పోయుము; ఎందుకంటే ఆ మహాబలవంతుడు (ఇంద్రుడు) కంటే గొప్పవాడెవడో మాకు తెలియదు. అతడు మరింత యశస్సుతో ప్రకాశించువాడు—శతసహాయుడు (శతమూతి).

Mantra 23

ज्येष्ठेन सोतरिन्द्राय सोमं वीराय शक्राय । भरा पिबन्नर्याय ॥

ఓ సోమం పిండువాడా! అత్యుత్తమ పిండింపుతో ఇంద్రునికై—వీరుడైన, శక్రుడైనవానికి—సోమాన్ని తెమ్ము; అతడు దానిని ఆర్య-స్వరూపమైన, ఊర్ధ్వానికి నడిపించే శక్తిగా పానము చేయుగాక.

Mantra 24

यो वेदिष्ठो अव्यथिष्वश्वावन्तं जरितृभ्यः । वाजं स्तोतृभ्यो गोमन्तम् ॥

అవ్యథ (అచల) స్థితుల్లో అత్యంత వేదితుడు (వేదిష్ఠుడు) ఎవడో—అతడు జరితృ (గాయకులు)కు అశ్వ-సమృద్ధమైన బల-వైభవాన్ని ఇస్తాడు; స్తోతృ (స్తుతికర్తలు)కు గో-సమృద్ధమైన ప్రాచుర్యాన్ని ఇస్తాడు—వాజ (విజయ-బలం) మరియు ప్రకాశమయ జ్ఞాన కిరణాలు.

Mantra 25

पन्यम्पन्यमित्सोतार आ धावत मद्याय । सोमं वीराय शूराय ॥

హే సోమాన్ని పిండువారలారా, చైతన్యానంద మత్తుకోసం సదా మనోహరమైన ఆ సోమాన్ని తీసుకొని ఇక్కడికి పరుగెత్తి రండి. వీరునికై, శూరునికై—సోమం; అంతరంగ యోధుడు విజయశక్తిగా ప్రజ్వలించుగాక.

Mantra 26

पाता वृत्रहा सुतमा घा गमन्नारे अस्मत् । नि यमते शतमूतिः ॥

వృత్రహా (ఇంద్రుడు) పిండిన సోమాన్ని పానంచేసి—అవును—మాకు దూరంగా కాక ఇక్కడికి రాగాక. అప్పుడు శతగుణ సహాయం మా అంతరంలో దృఢంగా స్థిరపడుతుంది.

Mantra 27

एह हरी ब्रह्मयुजा शग्मा वक्षतः सखायम् । गीर्भिः श्रुतं गिर्वणसम् ॥

ఇక్కడికి, ఇక్కడే—బ్రహ్మ (ప్రేరిత వాక్కు) యోగంతో జతచేయబడిన రెండు హరి (తామ్రవర్ణ అశ్వాలు) ఆ సఖుడిని, ఆ శగ్మ (బలవంతుడు)-ను తీసుకురావుగాక. మా గీతాలతో ‘శ్రుత’ (ప్రసిద్ధుడు) అయినవాడు—గిర్వణస్ ఇంద్రుడు, స్తుతులను స్వీకరించువాడు.

Mantra 28

स्वादवः सोमा आ याहि श्रीताः सोमा आ याहि । शिप्रिन्नृषीवः शचीवो नायमच्छा सधमादम् ॥

హే ఇంద్రా! మధుర సోమపానాల వైపు ఇక్కడికి రా; శుద్ధి చేయబడి ప్రకాశించే సోమపానాల వైపు ఇక్కడికి రా. హే దృఢ-దవడలవాడా, ఋషి-సదృశుడా, శచీవాన్—మా ఈ సధమాద (సామూహిక ఆనంద-విందు) సమీపానికి రా.

Mantra 29

स्तुतश्च यास्त्वा वर्धन्ति महे राधसे नृम्णाय । इन्द्र कारिणं वृधन्तः ॥

మరియు నిన్ను వృద్ధి చేసే ఆ స్తుతులు, హే ఇంద్రా—మహా రాధస్ (దాన-సమృద్ధి) మరియు నృమ్ణ (పౌరుష-బలం) కొరకు—నిన్ను బలపరచి, మా అంతరంలో నిన్ను కర్తగా, సిద్ధికర్తగా చేస్తాయి.

Mantra 30

गिरश्च यास्ते गिर्वाह उक्था च तुभ्यं तानि । सत्रा दधिरे शवांसि ॥

మరియు నీకు చెందిన గిరః (గీతాలు) మరియు ఉక్థ (స్తోత్రాలు), హే గిర్వాహ (వాక్య-వాహకుడా)—అవి నీ కొరకు ఒకేసారి దృఢంగా శక్తులను స్థాపించాయి: విజయాన్ని ధారించే ఆ బల-శక్తులు.

Mantra 31

एवेदेष तुविकूर्मिर्वाजाँ एको वज्रहस्तः । सनादमृक्तो दयते ॥

ఇట్లే ఈ తువికూర్మి—దూరం వరకూ వేగంగా దూసుకుపోయేవాడు—ఏకైక వజ్రహస్తుడు, బలసమృద్ధులు (వాజములు) ప్రసాదిస్తాడు; సనాతనకాలం నుంచీ అక్షతుడై ఉండి తన దానాన్ని పంచి ఇస్తాడు.

Mantra 32

हन्ता वृत्रं दक्षिणेनेन्द्रः पुरू पुरुहूतः । महान्महीभिः शचीभिः ॥

బహు-ఆహూతుడైన ఇంద్రుడు కుడిచేతి శక్తితో వృత్రుణ్ని సంహరిస్తాడు; అతడు మహానుడు—తన మహత్తర శచీ-శక్తులతో—అవే ఆవరణకర్తను జయించి ఋత (సత్య-ధర్మ) విజయాన్ని స్థాపిస్తాయి.

Mantra 33

यस्मिन्विश्वाश्चर्षणय उत च्यौत्ना ज्रयांसि च । अनु घेन्मन्दी मघोनः ॥

యందులో సమస్త ప్రజలు, చలించే శక్తులు, వేగవంతమైన ప్రవాహాలు కూడా సమ్మతించి అనుసరిస్తాయో—అతడే మఘోనుడు (సమృద్ధి-స్వామి), ఉల్లాసిత దాత, పరిపూర్ణతకు అధిపతి.

Mantra 34

एष एतानि चकारेन्द्रो विश्वा योऽति शृण्वे । वाजदावा मघोनाम् ॥

ఈ ఇంద్రుడే ఈ సమస్త కార్యాలను సాధించాడు—సాధారణ శ్రవణానికి అతీతమైనదాన్నికూడా వినేవాడు. మఘవానులకు వాజం ప్రసాదించేవాడు, సమృద్ధిని పంచేవాడు॥

Mantra 35

प्रभर्ता रथं गव्यन्तमपाकाच्चिद्यमवति । इनो वसु स हि वोळ्हा ॥

కిరణ-గోవులను (గవ్య) అన్వేషించే రథాన్ని ఆయన ముందుకు నడిపిస్తాడు; దూరం నుంచికూడా తనకు ప్రియుడైనవానిని కాపాడుతాడు. ఆయన బలవంతుడు, శ్రేష్ఠ వసువు—నిజంగా ఆయనే వాహకుడు; మనలను దాటించేవాడు॥

Mantra 36

सनिता विप्रो अर्वद्भिर्हन्ता वृत्रं नृभिः शूरः । सत्योऽविता विधन्तम् ॥

విజేత, ప్రేరిత విప్రుడు—అశ్వాలతోను వీర నరశక్తులతోను—వృత్ర-హంత. సత్యస్వరూపుడు; యజ్ఞ-ఆహుతిని యథావిధిగా స్థాపించేవానిని ఆయన అవితా (రక్షకుడు)గా కాపాడుతాడు॥

Mantra 37

यजध्वैनं प्रियमेधा इन्द्रं सत्राचा मनसा । यो भूत्सोमैः सत्यमद्वा ॥

సత్యమెధను ప్రేమించువారలారా, సదా ముందుకు సాగు మనస్సు గల ఇంద్రుని యజించండి. సోమశక్తులచే సత్యానందంలో మత్తుడై, సత్యమదము గలవాడగు వాడు అతడే.

Mantra 38

गाथश्रवसं सत्पतिं श्रवस्कामं पुरुत्मानम् । कण्वासो गात वाजिनम् ॥

హే కణ్వులారా, గాథలో కీర్తి వినిపించువానిని—సత్పతి, ఉన్నత ‘శ్రవస్’ (యశస్సు/శ్రవణం) కోరువానిని, విస్తారస్వరూపుని—గానంచేయండి. ‘వాజ’ (బల-సంపద) తెచ్చువాడు, వాజిన్‌ను స్తుతించండి.

Mantra 39

य ऋते चिद्गास्पदेभ्यो दात्सखा नृभ्यः शचीवान् । ये अस्मिन्काममश्रियन् ॥

సాధారణ ఆధారపదాలు లేకున్నా, శచీవాన్ ఇంద్రుడు వీర నరశక్తులకు సఖుడై కిరణాలను (గోవులను) దానమిచ్చును—ఈ కామము (దైవ ఆకాంక్ష) లో ఆశ్రయించిన వారికి.

Mantra 40

इत्था धीवन्तमद्रिवः काण्वं मेध्यातिथिम् । मेषो भूतोऽभि यन्नयः ॥

హే అద్రివః (సోమపేషణశిలాధారీ), ఈ విధంగా నీవు ధీశక్తి సమృద్ధుడైన కాణ్వ మేధ్యాతిథి—ఆ యోగ్య అతిథిని—నీ వైపే నడిపిస్తావు; మేషము (ముందుకు దూసుకెళ్లే ఆఘాతవేగం) అయి, అతనిని సమరసమ్ముఖంలోకి లాగుతావు.

Mantra 41

शिक्षा विभिन्दो अस्मै चत्वार्ययुता ददत् । अष्टा परः सहस्रा ॥

ఇది నేర్చుకో/తెలుసుకో: విభిందు అతనికి నాలుగు అయుతాలు (చత్వారి అయుతా) ఇచ్చెను; ఇంకా వాటికి మించి ఎనిమిది సహస్రాలు—ఇంద్రబలం సమీపంలో ఉన్నప్పుడు దానశక్తి ఇలానే విస్తరిస్తుంది.

Mantra 42

उत सु त्ये पयोवृधा माकी रणस्य नप्त्या । जनित्वनाय मामहे ॥

మరియు వారూ—పయోవృద్ధా (పాలపోషణాన్ని పెంపొందించువారు)—రణస్య నప్త్య (ఆనంద-సమర వంశపరంపర)లో ఏమాత్రం లోటు లేనివారు; జనిత్వనాయ (కొత్త జననం/అవతరించే శక్తి) కొరకు మేము స్తుతిస్తాము, ఆహ్వానిస్తాము.