Sukta 2

Mantra 1

इदं वसो सुतमन्धः पिबा सुपूर्णमुदरम् । अनाभयिन्ररिमा ते ॥

ஏ வஸு (இந்திரா), இந்நசுக்கப்பட்ட சோமரஸத்தைப் பருகு; உன் உள்ளிருக்கும் பாத்திரத்தை (உதரம்) முழுமையாக நிரப்பு. பகைவரை அஞ்சாத நிர்பயனே! நாங்கள் உனக்கு அர்ப்பணிக்கிறோம்—உன் செழிப்பு எங்களுள் உறுதியான வளர்ச்சியாகப் பெருகட்டும்.

Mantra 2

नृभिर्धूतः सुतो अश्नैरव्यो वारैः परिपूतः । अश्वो न निक्तो नदीषु ॥

மனிதர்களால் நசுக்கப்பட்டும் குலுக்கப்பட்டும், கம்பள (அவ்ய) வடிகட்டியில், கற்களால் வடிகட்டப்பட்டும், இந்த சோமம் அனைத்துத் திசைகளிலும் தூய்மையடைகிறது—ஆறுகளில் கழுவப்பட்ட குதிரை போலத் தூய்மையாக; தேவன் புகுவதற்காக உயிரூட்டும் ஆனந்தம் தெளிவாகிறது.

Mantra 3

तं ते यवं यथा गोभिः स्वादुमकर्म श्रीणन्तः । इन्द्र त्वास्मिन्त्सधमादे ॥

உன் அந்த யவம் போன்ற காணிக்கையை நாங்கள் இனிமையாக்கினோம்—கோ (ஒளிக்கதிர்கள்) உடன் பார்லி கலந்தால் இனிமை பெறுவது போல; அதை கலக்கி நன்கு சுத்தப்படுத்தி. ஏ இந்திரா, இந்தப் பொதுவான மகிழ்ச்சியிலும் பகிர்ந்த பரவசத்திலும் (ஸதமாத) நீ எங்களுடன் இருப்பாயாக.

Mantra 4

इन्द्र इत्सोमपा एक इन्द्रः सुतपा विश्वायुः । अन्तर्देवान्मर्त्याँश्च ॥

இந்திரனே உண்மையில் ஒரே சோமபானன்; இந்திரன் நன்கு பிழிந்த சுத-சோமத்தை அருந்துபவன், ‘விச்வாயு’—அனைத்து உயிர்களின் ஆயுள்-ஆற்றல் உடையவன். அவன் தேவர்களுக்கும் மானிடர்களுக்கும் இடையில் உள்ளார்ந்தவாறு நின்று நடுவண் செய்கிறான்.

Mantra 5

न यं शुक्रो न दुराशीर्न तृप्रा उरुव्यचसम् । अपस्पृण्वते सुहार्दम् ॥

ஒளிமிக்க விரிவான பரவலுடைய ‘உருவ்யசஸ்’ அவனை, ‘சுக்ர’ (தீப்தி-பலம்) ஆகட்டும், ‘துராசீ’ (தீய விருப்பம்) ஆகட்டும், ‘த்ரிப்ரா’ (தன்னிறைவு) ஆகட்டும்—யாரும் தள்ளி விலக்க இயலாது; ஏனெனில் அவன் ‘சுஹார்த’—நல்ல இதயமுடைய சக்தி; அவனை ‘அபஸ்ப்ரிண்வதே’ (விலக்குதல்) முடியாது.

Mantra 6

गोभिर्यदीमन्ये अस्मन्मृगं न व्रा मृगयन्ते । अभित्सरन्ति धेनुभिः ॥

மற்றவர்கள் அவனை நம்மிடமிருந்து, வேட்டையாளர் காட்டுமிருகத்தைத் தேடித் துரத்துவது போல வேட்டையாடும்போது, அவர்கள் ‘தேனுபிஃ’—தங்கள் ‘தேனு’ (ஒளியைத் தரும் சக்திகள்) உடன்—அவனைச் சூழ்ந்து அழுத்தி நெருங்குகிறார்கள்.

Mantra 7

त्रय इन्द्रस्य सोमाः सुतासः सन्तु देवस्य । स्वे क्षये सुतपाव्नः ॥

இந்திரனுக்காக—தேவனுக்காக—இந்நூறிய மூன்று சோமரசங்கள் இருக்கட்டும். தன் சொந்த க்ஷயத்தில் (ஸ்வதாமத்தில்) சுதபாவன்—பிழிந்த சாரத்தை அருந்துபவன்—அந்த ஆனந்த-உன்மத்தத்தால் எங்கள் ஆற்றல்களைத் தூய்மைப்படுத்துவானாக.

Mantra 8

त्रयः कोशासः श्चोतन्ति तिस्रश्चम्वः सुपूर्णाः । समाने अधि भार्मन् ॥

மூன்று பாத்திரங்கள் சொட்டுகின்றன; மூன்று சமூ (கோப்பைகள்) நிறைவாக நிரம்பியுள்ளன. ஒரே ஆதாரத்தின் மீது—சமானே அதி பார்மன்—அந்த ஒரே ஆனந்தம் ஏற்றத்திற்காக ஒழுங்கான அளவுகளில் பகிரப்படுகிறது.

Mantra 9

शुचिरसि पुरुनिष्ठाः क्षीरैर्मध्यत आशीर्तः । दध्ना मन्दिष्ठः शूरस्य ॥

நீ தூயவன்; பல நிஷ்டைகளில் (நிலைகளில்) நிறுவப்பட்டவன். நடுவில் நீ பாலுடன் கலந்தவன்; மேலும் தத்னா (தயிர்) உடன் வீரனுக்காக மிக மந்திஷ்ட—மிகவும் மகிழ்வூட்டுவதாக—ஆகிறாய்; இவ்வாறு இந்திரனின் வெற்றிச் செயலுக்குத் தகுந்த சோம-ஆனந்தம் உருவாகிறது.

Mantra 10

इमे त इन्द्र सोमास्तीव्रा अस्मे सुतासः । शुक्रा आशिरं याचन्ते ॥

ஓ இந்திரா! இவை உனக்கான சோமங்கள்—தீவிரமானவை, எங்களுக்காகப் பிழிந்தவை; ஒளிரும் வலிமையுடன் அவை ‘ஆஶிர்’ (கலவை/தெளிவாக்கும் சேர்க்கை) வேண்டுகின்றன; ஆனந்த-சக்தி முழுமையாகச் சித்தியாகி செயல்படும்படியாக।

Mantra 11

ताँ आशिरं पुरोळाशमिन्द्रेमं सोमं श्रीणीहि । रेवन्तं हि त्वा शृणोमि ॥

அந்த ‘ஆஶிர்’ மற்றும் புரோளாஶ (யாகக் கேக்) உடன், இந்திரனுக்காக இந்த சோமத்தை கலக்கு; ஏனெனில் நான் உன்னை ‘ரேவந்த’—செல்வம்/நிறைவு அளிப்பவன்—என்று அறிகிறேன்; முறையாகத் தூய்மையாக்கப்பட்ட அர்ப்பணிப்பிற்கு நிறைவாகப் பதிலளிப்பவன்.

Mantra 12

हृत्सु पीतासो युध्यन्ते दुर्मदासो न सुरायाम् । ऊधर्न नग्ना जरन्ते ॥

இதயங்களுக்குள் அருந்திய சக்திகள் மோதுகின்றன—மதுவில் குமத்தரான மனிதர்கள் போல; அவை எரிந்து எரிந்து சுருங்குகின்றன, நிர்வாணமான பசு-மடி வறண்டு போவது போல. ஆகவே இந்த உன்மத்த-ஆனந்தம், குழப்பமான கிளர்ச்சியால் அல்ல; இந்திரனின் ஒளிமிகு ஆட்சி-வல்லமையால் கட்டுப்படுத்தப்பட வேண்டும்.

Mantra 13

रेवाँ इद्रेवतः स्तोता स्यात्त्वावतो मघोनः । प्रेदु हरिवः श्रुतस्य ॥

ஹே ஹரிவஸ் (ஹரி-குதிரைகள் உடைய) மகவன் இந்திரா! உன் ஆதரவால் நிற்கும் ஸ்தோதா உண்மையிலே ‘ரேவத்’—செல்வமும் ஒளியும் நிறைந்தவன்—ஆகட்டும். மேலும் ‘ஶ்ருத’ (ஊக்கமூட்டிய கேள்வி) யின் புகழ் முன்னே முன்னே பரவட்டும்.

Mantra 14

उक्थं चन शस्यमानमगोररिरा चिकेत । न गायत्रं गीयमानम् ॥

உச்சரிக்கப்படும் உக்தத்தையும் பகைசக்தி உணராது; பாடப்படும் காயத்ரத்தையும் அது பற்றிக் கொள்ளாது. இவ்வாறு உண்மையான ஸ்துதி ஒளியின் பகையைத் தாண்டிச் செல்கிறது.

Mantra 15

मा न इन्द्र पीयत्नवे मा शर्धते परा दाः । शिक्षा शचीवः शचीभिः ॥

ஹே இந்திரா! எங்களை ‘பீயத்ன’ (சாறு/வலிமையை உறிஞ்சி சுருக்கும் ஒருவன்) கையில் ஒப்படைக்காதே; ‘ஶர்த’ (வன்முறைக் கூட்டம்) க்கும் எங்களைத் தள்ளிவிடாதே. ஹே ஶசீவஸ்! உன் ‘ஶசிகள்’ (செயலாற்றும் சக்திகள்) மூலம் எங்களுக்கு போதனை செய்.

Mantra 16

वयमु त्वा तदिदर्था इन्द्र त्वायन्तः सखायः । कण्वा उक्थेभिर्जरन्ते ॥

அதே நோக்கத்திற்காகவே, ஓ இந்திரா, நாங்கள் உன்னிடம் வருகிறோம்; நண்பர்களாய் உன்னை நாடி—கண்வர்கள் தங்கள் உக்தங்களால் (ஸ்தோத்திரவாக்குகளால்) உன்னைப் போற்றி ஜபிக்கின்றனர்.

Mantra 17

न घेमन्यदा पपन वज्रिन्नपसो नविष्टौ । तवेदु स्तोमं चिकेत ॥

ஓ வஜ்ரம் தாங்கியவனே, உண்மையாகவே வேறு எந்த ஆற்றலும் புதியதாய்க் கருதப்படும் செயல்கள் (அபஸ்) வரை எட்டவில்லை; உன் ஸ்தோமம் (ஸ்துதி-கீதம்) மட்டுமே விழிப்புடன் அறியப்பட்டு பயனுறச் செயற்படுகிறது.

Mantra 18

इच्छन्ति देवाः सुन्वन्तं न स्वप्नाय स्पृहयन्ति । यन्ति प्रमादमतन्द्राः ॥

தேவர்கள் சோமத்தைப் பிழியும் (சுன்வந்த) யஜமானனை விரும்புகின்றனர்; அவர்கள் உறக்கத்திற்காக ஏங்குவதில்லை. சோர்வற்றவர்களாய், அவர்கள் அலட்சியத்திற்கல்ல—விழிப்புடைமை/ஆளுமை நிலைக்கே செல்கின்றனர்.

Mantra 19

ओ षु प्र याहि वाजेभिर्मा हृणीथा अभ्यस्मान् । महाँ इव युवजानिः ॥

ஏ (தேவா), ஓ ஷு—வாஜங்கள்/பல-செழிப்புகளுடன் எங்களிடம் முன்னே வந்து சேர்வாயாக; எங்களை இகழ்ந்து விலகாதே. மகான் போல, இளமைத் துரிதமும் புதுப்பிக்கும் ஆற்றலும் கொண்டு வா.

Mantra 20

मो ष्वद्य दुर्हणावान्त्सायं करदारे अस्मत् । अश्रीर इव जामाता ॥

இன்று இந்தத் தாங்கமுடியாத, கடுமையான ஆற்றல் மாலைவரை எங்களைத் தள்ளி வைக்காததாக—ஆனந்தமற்ற (அஶ்ரீர) மருமகனைத் தூரத்தில் வைத்திருப்பதுபோல். எங்கள் சங்கமம்/சாம்யம் நெருக்கமாகவும் நல்வாழ்வுடனும் இருக்கச் செய்.

Mantra 21

विद्मा ह्यस्य वीरस्य भूरिदावरीं सुमतिम् । त्रिषु जातस्य मनांसि ॥

ஏனெனில் இந்த வீரனின் சுமதியை நாம் அறிவோம்—அவன் பெருந்தானம் அளிப்பவன், செழிப்பைத் திறந்து விடுபவன்; மேலும், த்ரிஷு (மூவகை) யில் பிறந்த அவனுடைய மனங்களையும் நாம் அறிவோம்—எல்லா நிலைகள்/லோகங்களையும் அணைக்கும் அந்த ஆற்றலை.

Mantra 22

आ तू षिञ्च कण्वमन्तं न घा विद्म शवसानात् । यशस्तरं शतमूतेः ॥

இப்போது கண்வர்-ஊக்கமூட்டிய நிறைவை ஊற்றி விடு; ஏனெனில் அந்த மகாபலவான (இந்திரன்) விட மேன்மையானவரை நாம் அறியோம். அவர் இன்னும் அதிகப் புகழ்மிக்கவர்—நூறு உதவிகளை அளிப்பவன் (ஶதமூதி).

Mantra 23

ज्येष्ठेन सोतरिन्द्राय सोमं वीराय शक्राय । भरा पिबन्नर्याय ॥

ஓ சோமம் பிழிபவனே! மிகச் சிறந்த பிழிப்பால் இந்திரனுக்காக—வீரனும் சக்ரனுமானவருக்காக—சோமத்தை கொண்டு வா; அவர் அதை அரியன்-நிலையிலான, மேலே உயர்த்தும் ஆற்றலாகக் குடிக்கட்டும்.

Mantra 24

यो वेदिष्ठो अव्यथिष्वश्वावन्तं जरितृभ्यः । वाजं स्तोतृभ्यो गोमन्तम् ॥

அசையாத (அவ்யதி) நிலைகளில் மிகச் சிறந்த அறிதலுடையவன் (வேதிஷ்டன்) யார்—அவன் ஜரித்ரு (பாடுவோர்) க்கு குதிரை-செல்வம் நிறைந்த வலப் பெருக்கை அளிக்கிறான்; ஸ்தோத்ரு (புகழ்வோர்) க்கு மாடு-செல்வம் நிறைந்த வளத்தை அளிக்கிறான்—வாஜ (வெற்றி-வலிமை) மற்றும் ஒளிமிக்க ஞானக் கதிர்கள்.

Mantra 25

पन्यम्पन्यमित्सोतार आ धावत मद्याय । सोमं वीराय शूराय ॥

ஹே சோமத்தைப் பிழிபவர்களே, சித்தானந்தப் பரவசத்திற்காக எப்போதும் இனிய அந்தச் சோமத்தை எடுத்துக்கொண்டு இங்கே விரைந்து வாருங்கள். வீரனுக்காக, சூரனுக்காக—சோமம்; உள்ளேயுள்ள போர்வீரன் வெற்றிச் சக்தியாகத் தீப்பற்ற எழும்பட்டும்.

Mantra 26

पाता वृत्रहा सुतमा घा गमन्नारे अस्मत् । नि यमते शतमूतिः ॥

வ்ருத்ரஹா (இந்திரன்) பிழிந்த சோமத்தை அருந்தி—ஆம்—எங்களிடமிருந்து தூரமல்லாமல் இங்கே வருக. அப்பொழுது நூறுமடங்கு உதவி எங்கள் உள்ளத்தில் உறுதியாக நிலைபெறும்.

Mantra 27

एह हरी ब्रह्मयुजा शग्मा वक्षतः सखायम् । गीर्भिः श्रुतं गिर्वणसम् ॥

இங்கே, இவ்விடம்—பிரஹ்ம (ஊக்கமூட்டும் வாக்கு) யோகத்தில் இணைக்கப்பட்ட இரு ஹரி (செம்மஞ்சள் குதிரைகள்) அந்த நண்பனை, அந்த வலிமைமிக்கவனை இட்டுவரட்டும். எங்கள் பாடல்களால் ‘கேட்கப்படுபவன்’ எனப் புகழப்பட்டவன்—கிர்வணஸ் இந்திரன், ஸ்துதிகளை ஏற்றுக்கொள்வவன்.

Mantra 28

स्वादवः सोमा आ याहि श्रीताः सोमा आ याहि । शिप्रिन्नृषीवः शचीवो नायमच्छा सधमादम् ॥

ஓ இந்திரா! இனிய சோமப் பானங்களுக்கு இங்கே வா; சுத்திகரிக்கப்பட்ட, ஒளிரும் சோமப் பானங்களுக்கு இங்கே வா. வலிய தாடையுடையவனே, ரிஷி-ஒத்தவனே, சகீவான்—எங்கள் இந்த சதமாத (கூட்டு ஆனந்த-விருந்து) நோக்கி வா.

Mantra 29

स्तुतश्च यास्त्वा वर्धन्ति महे राधसे नृम्णाय । इन्द्र कारिणं वृधन्तः ॥

மேலும், உன்னை வளர்க்கும் அந்த ஸ்துதிகள், ஓ இந்திரா—மகத்தான ராதஸ் (தான-செல்வம்) மற்றும் ந்ரும்ண (ஆண்மை-வலிமை) பொருட்டு—உன்னை வலுப்படுத்தி, எங்களுள் செய்பவனாகவும் நிறைவேற்றுபவனாகவும் ஆக்குகின்றன.

Mantra 30

गिरश्च यास्ते गिर्वाह उक्था च तुभ्यं तानि । सत्रा दधिरे शवांसि ॥

மேலும், உனக்குரிய அந்த கிறः (பாடல்கள்) மற்றும் உக்த (ஸ்தோத்திரங்கள்), ஓ கிற்வாஹ (வாக்கு-வாகனனே)—அவை அனைத்தும் உனக்காக ஒரே நேரத்தில் உறுதியாக சக்திகளை நிறுவின: வெற்றியைத் தாங்கும் அந்த வலிமை-ஆற்றல்கள்.

Mantra 31

एवेदेष तुविकूर्मिर्वाजाँ एको वज्रहस्तः । सनादमृक्तो दयते ॥

இவ்வாறே இந்தத் துவிகூர்மி—தூரம் வரை வேகமாகப் பாய்வோன்—ஒரே வஜ்ரஹஸ்தன், வலத்தின் செழுமைகள் (வாஜங்கள்) அளிக்கிறான்; ஆதிகாலம் முதலே காயமின்றி இருந்து அவன் தன் தானத்தைப் பகிர்ந்தளிக்கிறான்.

Mantra 32

हन्ता वृत्रं दक्षिणेनेन्द्रः पुरू पुरुहूतः । महान्महीभिः शचीभिः ॥

பலமுறை அழைக்கப்படும் இந்திரன் வலக்கையின் ஆற்றலால் வ்ருத்ரனை வதைக்கிறான்; அவன் மகான்—தன் மகத்தான ஶசீ-சக்திகளால்—அவற்றினாலேயே மறைப்பவனை வென்று ருதத்தின் (ऋत) வெற்றியை நிறுவுகிறான்.

Mantra 33

यस्मिन्विश्वाश्चर्षणय उत च्यौत्ना ज्रयांसि च । अनु घेन्मन्दी मघोनः ॥

யாரில் எல்லா மக்களும், அசையும் சக்திகளும், வேகமான ஓடைகளும் ஒப்புக்கொண்டு பின்தொடர்கின்றனவோ—அவனே மகோனன் (செழுமையின் ஆண்டவன்), உற்சாகமுற்ற தானதாரன், நிறைவின் அதிபதி.

Mantra 34

एष एतानि चकारेन्द्रो विश्वा योऽति शृण्वे । वाजदावा मघोनाम् ॥

இவ்விந்திரனே இவ்வனைத்துச் செயல்களையும் நிறைவேற்றினான்—சாதாரணக் கேள்விக்கு அப்பாற்பட்டதையும் கேட்பவன். ம஘வான்களுக்கு வாஜம் அளிப்பவன், செல்வப் பெருக்கை வழங்குபவன்॥

Mantra 35

प्रभर्ता रथं गव्यन्तमपाकाच्चिद्यमवति । इनो वसु स हि वोळ्हा ॥

கதிர்-கோவுகளை (கவ்வ்யம்) நாடும் ரதத்தை அவர் முன்னே செலுத்துகிறார்; தூரத்திலிருந்தும் தன் அருள்பெற்றவனைப் பாதுகாக்கிறார். அவர் வலிமைமிக்கவன், நல்வசு—உண்மையில் அவர் தாங்கிச் செலுத்தும் வாகன்; நம்மைத் தாண்டச் செய்பவன்॥

Mantra 36

सनिता विप्रो अर्वद्भिर्हन्ता वृत्रं नृभिः शूरः । सत्योऽविता विधन्तम् ॥

வெற்றியாளர், ஊக்கமுற்ற விப்ரன்—அஸ்வங்களுடனும் வீர நர-சக்திகளுடனும்—அவன் வ்ருத்ர-ஹந்தா. சத்தியன்; யாக-ஆஹுதியை முறையாக அமைப்பவனை அவன் அவிதா (காவலன்) ஆகக் காக்கிறான்॥

Mantra 37

यजध्वैनं प्रियमेधा इन्द्रं सत्राचा मनसा । यो भूत्सोमैः सत्यमद्वा ॥

உண்மை-மேதையை நேசிப்பவர்களே, எப்போதும் முன்னே செல்கின்ற மனத்தையுடைய இந்திரனை யஜனம் செய்யுங்கள். சோம-சக்திகளால் சத்திய-ஆனந்தத்தில் மயங்கும், சத்திய-மதம் உடையவன் அவன்.

Mantra 38

गाथश्रवसं सत्पतिं श्रवस्कामं पुरुत्मानम् । कण्वासो गात वाजिनम् ॥

கண்வர்களே, கீதத்தில் புகழ் ஒலிப்பவனை—சத்பதி, உயர்ந்த ‘ஶ்ரவஸ்’ (புகழ்/கேள்வி) விரும்புவனை, பரந்த இருப்புடையவனை—பாடுங்கள். ‘வாஜ’ (வல-செழிப்பு) கொண்டு வருவோன், வாஜினைத் துதிக்குங்கள்.

Mantra 39

य ऋते चिद्गास्पदेभ्यो दात्सखा नृभ्यः शचीवान् । ये अस्मिन्काममश्रियन् ॥

வழக்கமான அடிப்படைகள் இல்லையெனினும், செயல்திறன்-மேதை உடைய இந்திரன், வீர நர-சக்திகளுக்கு நண்பனாய் கதிர்களை (பசுக்கள்) தானமாக அளிக்கிறான்—இந்தக் காமம் (தெய்வ விருப்பம்) இல் அடைக்கலம் புகுந்தவர்களுக்கு.

Mantra 40

इत्था धीवन्तमद्रिवः काण्वं मेध्यातिथिम् । मेषो भूतोऽभि यन्नयः ॥

அத்ரிவஃ (சோமப் பிழியும் கல்லைத் தாங்குபவனே), இவ்வாறே நீ சிந்தனைச் செல்வம் கொண்ட காங்வ மেধ்யாதிதி—அந்தத் தகுதியான விருந்தினனை—உன்னிடமே இட்டுச் செல்கிறாய்; மேஷம் (முன்னே பாயும் தாக்குவேகம்) ஆகி, அவனை எதிர்முகச் சந்திப்பிற்குள் இழுத்துச் செல்கிறாய்.

Mantra 41

शिक्षा विभिन्दो अस्मै चत्वार्ययुता ददत् । अष्टा परः सहस्रा ॥

இதனை அறிந்து கொள்: விபிந்து அவனுக்கு நான்கு அயுதங்கள் (சத்வாரி அயுதா) அளித்தான்; மேலும் அதற்கு அப்பால் எட்டு ஆயிரமும்—இந்திரன் வலிமை உடனிருக்கையில் தானத்தின் ஆற்றல் இவ்வாறு பெருகும்.

Mantra 42

उत सु त्ये पयोवृधा माकी रणस्य नप्त्या । जनित्वनाय मामहे ॥

மேலும் அவர்களும்—பயோவ்ருதா (பாலின்/போஷணத்தின் வளர்ப்போர்)—ரணத்தின் நப்த்ய (வம்சத் தொடரில்) எவ்விதத்திலும் குறையாதவர்கள்; ஜனித்வநாய (புதியப் பிறப்பு/ஆகிவரும் ஆற்றல்) பொருட்டு நாம் போற்றுகிறோம், நாம் அழைக்கிறோம்.