Sukta 62

Mantra 1

स्तुषे नरा दिवो अस्य प्रसन्ताश्विना हुवे जरमाणो अर्कैः । या सद्य उस्रा व्युषि ज्मो अन्तान्युयूषतः पर्युरू वरांसि ॥

ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു—ഹേ ദിവ്യവ്യാപ്തിയുടെ ഇരട്ട അധിപന്മാരായ അശ്വിനൗ; ഉയർന്ന ആകാംക്ഷയിൽ വളരുന്നവനായി ഞാൻ സ്തോത്രങ്ങളാൽ നിങ്ങളെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. നിങ്ങൾ ഉഷസ്സിന്റെ ഉദയത്തോടെയേ അതിരുകളെ അകറ്റി, അഭിലഷണീയമായ പാതകളെ വിശാലമായി തുറക്കുന്നു.

Mantra 2

ता यज्ञमा शुचिभिश्चक्रमाणा रथस्य भानुं रुरुचू रजोभिः । पुरू वरांस्यमिता मिमानापो धन्वान्यति याथो अज्रान् ॥

ആ രണ്ടുപേരും, തങ്ങളുടെ ശുദ്ധശക്തികളോടെ യജ്ഞത്തിലേക്കു നീങ്ങിക്കൊണ്ട്, അന്തരീക്ഷങ്ങളിലൂടെ തങ്ങളുടെ രഥത്തിന്റെ കാന്തിയെ ദീപ്തമാക്കി. അനവധി അളവറ്റ അഭിലഷണീയ വിശാലതകളെ അളന്നുകൊണ്ട്, നിങ്ങൾ ജലങ്ങളെയും വരണ്ട പ്രദേശങ്ങളെയും കടന്ന്, തുറന്ന സമതലങ്ങളെയും അതിക്രമിച്ച് മുന്നേറുന്നു.

Mantra 3

ता ह त्यद्वर्तिर्यदरध्रमुग्रेत्था धिय ऊहथुः शश्वदश्वैः । मनोजवेभिरिषिरैः शयध्यै परि व्यथिर्दाशुषो मर्त्यस्य ॥

ഹേ ഉഗ്ര, മഹാബലവാന്മാരായ അശ്വിനൗ! നിങ്ങൾ ഇരുവരും ആ അഖണ്ഡമായ, വിച്ഛേദമില്ലാത്ത പാതയെ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നു; എന്നും സന്നിഹിതമായ നിങ്ങളുടെ അശ്വങ്ങൾ—മനോജവ, ഇഷിര (ഉത്സാഹി)—കൊണ്ട് പ്രേരിത ധികളെ വഹിക്കുന്നു. ദാനം ചെയ്യുന്ന മർത്ത്യനെ ചുറ്റി പരിക്രമിച്ച് അവന്റെ വ്യഥ നീക്കുകയും, തടസ്സം കുലുക്കി അകറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു.

Mantra 4

ता नव्यसो जरमाणस्य मन्मोप भूषतो युयुजानसप्ती । शुभं पृक्षमिषमूर्जं वहन्ता होता यक्षत्प्रत्नो अध्रुग्युवाना ॥

ആ രണ്ടും നവ്യമായ, എന്നും പുതുക്കപ്പെടുന്ന ശക്തികൾ, വളരുന്ന അന്വേഷകന്റെ മനനത്തെ അലങ്കരിക്കുന്നു; സപ്തവിധ പ്രവർത്തിയിൽ യുക്തരായി, അവനുവേണ്ടി ശുഭ പൃക്ഷ (വർദ്ധന), ഇഷാ (പ്രേരണം), ഊർജ (പോഷകബലം) എന്നിവ വഹിക്കുന്നു. യജ്ഞത്തിൽ പ്രാചീനനായ, അധ്രുഗ് (വഞ്ചനയില്ലാത്ത) ഹോതൃ അവർക്കു യജനമാകട്ടെ; അവർ ദൈവകർമ്മത്തിൽ എന്നും യുവാക്കളായി നിലകൊള്ളട്ടെ.

Mantra 5

ता वल्गू दस्रा पुरुशाकतमा प्रत्ना नव्यसा वचसा विवासे । या शंसते स्तुवते शम्भविष्ठा बभूवतुर्गृणते चित्रराती ॥

ആ രണ്ടും വൽഗു (മനോഹര), ദസ്ര (അദ്ഭുത സഹായികൾ), പുരുഷാകതമ (അനേകം പ്രവർത്തികളിൽ അതിശയശക്തർ)—പ്രാചീനരായിട്ടും നവ്യ—അവരെ ഞാൻ പുതുമയുള്ള വചനത്തോടെ സേവിക്കുന്നു. ശംസിക്കുന്നവനും സ്തുതിക്കുന്നവനും വേണ്ടി അവർ ശംഭവിഷ്ഠ (അത്യന്തം കല്യാണകര)രാകട്ടെ; ഗായകനു ചിത്രരാതി—പ്രകാശത്തിന്റെ ബഹുവർണ്ണ സമൃദ്ധി—അർപ്പിക്കട്ടെ.

Mantra 6

ता भुज्युं विभिरद्भ्यः समुद्रात्तुग्रस्य सूनुमूहथू रजोभिः । अरेणुभिर्योजनेभिर्भुजन्ता पतत्रिभिरर्णसो निरुपस्थात् ॥

ആ രണ്ടു പേർ (അശ്വിനീകുമാരർ) തുഗ്രന്റെ പുത്രനായ ഭുജ്യുവിനെ ജലങ്ങളിൽ നിന്ന്, സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന്, തങ്ങളുടെ വിശാല വ്യാപ്തികളാൽ (രജോഭിഃ) ഉയർത്തി പുറത്തെടുത്തു. ധൂളിരഹിത/നിശ്ശബ്ദ ഗതികളാൽ (അരേണുഭിഃ)യും അളക്കപ്പെട്ട യോജനങ്ങളാൽ (യോജനേഭിഃ)യും, ചിറകുള്ള ഉപായങ്ങളെ ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട്, അവർ അവനെ പ്രളയത്തിന്റെ മടിയിൽ നിന്ന് (ഉപസ്ഥാത്) പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നു.

Mantra 7

वि जयुषा रथ्या यातमद्रिं श्रुतं हवं वृषणा वध्रिमत्याः । दशस्यन्ता शयवे पिप्यथुर्गामिति च्यवाना सुमतिं भुरण्यू ॥

വിജയവേഗത്തോടെ നിങ്ങളുടെ രഥമാർഗ്ഗത്തിൽ, ആ ഹവം കേട്ട്, ഹേ ശക്തിമാന്മാരേ, ദുരിതത്തിലായ സ്ത്രീ (വധ്രിമതീ) യിൽ നിന്ന്, പിഴിയുന്ന കല്ലായ (അദ്രി) പ്രസ്സിംഗ്-ശിലയിലേക്കു വരുവിൻ. ശയനസ്ഥ/പീഡിതനായവനെ സേവിച്ചുകൊണ്ട്, നിങ്ങൾ ഗോവിനെ (പ്രകാശകിരണം) വീർപ്പിച്ചു പ്രസ്ഫുടിപ്പിച്ചു; ഇങ്ങനെ, ഹേ ഭുരണ്യൂ, നിങ്ങൾ സുമതിയെ (ശരിയായ ബോധത്തെ)യും വേഗമുള്ള ഊർദ്ധ്വവാഹക പ്രേരണയെയും ചലിപ്പിച്ചു.

Mantra 8

यद्रोदसी प्रदिवो अस्ति भूमा हेळो देवानामुत मर्त्यत्रा । तदादित्या वसवो रुद्रियासो रक्षोयुजे तपुरघं दधात ॥

ഇരുലോകങ്ങളിലും പരമ ദിവത്തിലും വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന ഏതു കോപമോ കഠിനതയോ—ദേവന്മാരിൽ ആയാലും ഇവിടെ മർത്ത്യഭൂമിയിൽ ആയാലും—അപ്പോൾ ആദിത്യർ, വസുക്കൾ, രുദ്രിയർ അന്ധകാരത്തെ യോജിപ്പിക്കുന്നവർ (രക്ഷോയുജ) എതിരായി, പാപവും അഘവും (ഹാനി) ദൂരെയാക്കുന്ന ദഹനശക്തിയെ സ്ഥാപിക്കട്ടെ.

Mantra 9

य ईं राजानावृतुथा विदधद्रजसो मित्रो वरुणश्चिकेतत् । गम्भीराय रक्षसे हेतिमस्य द्रोघाय चिद्वचस आनवाय ॥

ഋതുവിനുസരിച്ചുള്ള ഋതക്രമത്തിൽ രജസ്—അന്തരിക്ഷവ്യാപ്തികൾ—ക്രമപ്പെടുത്തുന്ന രണ്ടു രാജാക്കളായ മിത്രനും വരുണനും യഥാർത്ഥമായി അറിയുന്നവൻ അവരെ തിരിച്ചറിയട്ടെ. ഗഹനത്തിൽ വസിക്കുന്ന രക്ഷസ്സിനെതിരേ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്ന അവന്റെ ആയുധം അവൻ ഗ്രഹിക്കട്ടെ; സത്യം വളച്ചുമറിക്കുന്ന ദ്രോഹവാക്കിനെതിരെയും.

Mantra 10

अन्तरैश्चक्रैस्तनयाय वर्तिर्द्युमता यातं नृवता रथेन । सनुत्येन त्यजसा मर्त्यस्य वनुष्यतामपि शीर्षा ववृक्तम् ॥

അന്തരത്തിലുള്ള ചക്രങ്ങളാൽ ആത്മാവിന്റെ തനയന് വഴിയൊരുക്കുവിൻ; ദ്യുമന്തമായ, നരപോഷകമായ രഥത്തിൽ വരുവിൻ. നിങ്ങളുടെ പുരാതന തേജസ്സാൽ, സേവനത്തിനും വളർച്ചയ്ക്കുമായി പരിശ്രമിക്കുന്ന മർത്ത്യനെ അമർത്തുന്ന പീഡയെ—തലവരെ—വെട്ടിനീക്കുവിൻ.

Mantra 11

आ परमाभिरुत मध्यमाभिर्नियुद्भिर्यातमवमाभिरर्वाक् । दृळ्हस्य चिद्गोमतो वि व्रजस्य दुरो वर्तं गृणते चित्रराती ॥

പരമവും മധ്യമവും അവമവും ആയ മൂന്നു നിലകളിൽ നിന്നു നിയുത്‌കളുമായി (യുക്തശക്തികളുമായി) ഞങ്ങളിലേക്കു തിരിഞ്ഞു വരുവിൻ. ദൃഢമായി അടഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഗോമത് വ്രജത്തിന്റെ വാതിലുകളും തുറക്കുവിൻ—ഹേ ചിത്രരാതി, ദീപ്തധനദാതാക്കളേ—ഗാനം പാടുന്നവനുവേണ്ടി.