Sukta 191

Mantra 1

कङ्कतो न कङ्कतोऽथो सतीनकङ्कतः । द्वाविति प्लुषी इति न्यदृष्टा अलिप्सत ॥

കാണുന്ന കുത്തല്ല, കാണുന്ന കുത്തല്ല—മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന കുത്തും അല്ല. ‘രണ്ട്’ എന്നു പറയുന്നു—‘കടിയുന്ന ജോടി’; അദൃശ്യങ്ങൾ തന്നെ ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് പതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

Mantra 2

अदृष्टान्हन्त्यायत्यथो हन्ति परायती । अथो अवघ्नती हन्त्यथो पिनष्टि पिंषती ॥

അദൃശ്യങ്ങളെ അവൾ വരുമ്പോഴും അടിക്കുന്നു, പോകുമ്പോഴും അടിക്കുന്നു; താഴേക്ക് പ്രഹരിക്കുമ്പോഴും അടിക്കുന്നു, അരച്ച് പൊടിക്കുമ്പോൾ തകർത്തുകളയുന്നു—ഇങ്ങനെ ഓരോ ചലനത്തിലും ആ പീഡ തകർന്നുപോകുന്നു.

Mantra 3

शरासः कुशरासो दर्भासः सैर्या उत । मौञ्जा अदृष्टा वैरिणाः सर्वे साकं न्यलिप्सत ॥

ശരാസർ, കുശരാസർ, ദർഭാസർ, സൈര്യാരും കൂടെ; കൂടാതെ മുഞ്ജർ—അദൃശ്യ വൈരികൾ—എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച് ഒട്ടിപ്പിടിച്ച് പതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഈ ഒട്ടിപ്പിടിപ്പിക്കുന്ന ബന്ധനജാലം വെളിപ്പെട്ട് അഴിയുകയും, പിണഞ്ഞുകെട്ട് പൊളിയുകയും ചെയ്യട്ടെ.

Mantra 4

नि गावो गोष्ठे असदन्नि मृगासो अविक्षत । नि केतवो जनानां न्यदृष्टा अलिप्सत ॥

ഗാവോ ഗോഷ്ഠത്തിൽ ഇരിക്കട്ടെ—തങ്ങളുടെ യഥാസ്ഥാനത്തിൽ പ്രകാശത്തിന്റെ ഗാവുകൾ സ്ഥിരപ്പെടട്ടെ; മൃഗാസഃ—അശാന്ത പ്രേരണകൾ—ശമിക്കട്ടെ. മനുഷ്യരുടെ കേതവഃ—വിവേകദീപങ്ങൾ—ശാന്തമായ വ്യക്തതയിലേക്കു താഴ്ന്നിറങ്ങട്ടെ; അദൃശ്യ ശത്രുബലങ്ങളുടെ പിടി വിട്ട്, അവ സ്ലിപ് ചെയ്ത് അകന്നു പോകട്ടെ.

Mantra 5

एत उ त्ये प्रत्यदृश्रन्प्रदोषं तस्करा इव । अदृष्टा विश्वदृष्टाः प्रतिबुद्धा अभूतन ॥

ഇവ തന്നെയുള്ള ശക്തികൾ—പ്രദോഷസന്ധ്യയിൽ കള്ളന്മാരെപ്പോലെ—പ്രത്യക്ഷമായി ദൃശ്യമാക്കി നേരിട്ടിരിക്കുന്നു. അദൃശ്യങ്ങൾ ദൃശ്യമാക്കപ്പെട്ടു; വിശ്വദൃഷ്ടിയിൽ ജാഗരിതരായി, അവ തടയപ്പെട്ടു വെളിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

Mantra 6

द्यौर्वः पिता पृथिवी माता सोमो भ्रातादितिः स्वसा । अदृष्टा विश्वदृष्टास्तिष्ठतेलयता सु कम् ॥

ദ്യൗഃ നിങ്ങളുടെ പിതാവാണ്; പൃഥിവീ നിങ്ങളുടെ മാതാവ്; സോമൻ നിങ്ങളുടെ സഹോദരൻ; അദിതി നിങ്ങളുടെ സഹോദരി. ഹേ അദൃഷ്ട ശക്തികളേ, ഇനി വിശ്വദൃഷ്ടിയുടെ കീഴിൽ വന്നിരിക്കുന്ന നിങ്ങളേ, നിശ്ചലമായി നില്ക്കുവിൻ; ശമിക്കുവിൻ—ഇവിടെ സുകം, യഥാർത്ഥ ആശ്വാസവും ഋതത്തിന്റെ ശരിയായ ക്രമവും ഉണ്ടാകട്ടെ.

Mantra 7

ये अंस्या ये अङ्ग्याः सूचीका ये प्रकङ्कताः । अदृष्टाः किं चनेह वः सर्वे साकं नि जस्यत ॥

തോളിൽ പിടിക്കുന്നവരും, അവയവങ്ങളിൽ ഒട്ടിപ്പിടിക്കുന്നവരും; സൂചിപോലെ കുത്തുന്നവരും; മറഞ്ഞ കുത്തുകളാൽ പ്രഹരിക്കുന്നവരും—ഹേ അദൃഷ്ടരേ, ഇവിടെ നിങ്ങള്ക്ക് ഒരു സ്ഥാനവും ഇല്ല. നിങ്ങളൊക്കെയും ഒരുമിച്ച് താഴേക്ക് തള്ളപ്പെടുക; വശപ്പെടുക.

Mantra 8

उत्पुरस्तात्सूर्य एति विश्वदृष्टो अदृष्टहा । अदृष्टान्त्सर्वाञ्जम्भयन्त्सर्वाश्च यातुधान्यः ॥

മുന്നിൽ നിന്നു സൂര്യൻ ഉദിക്കുന്നു—വിശ്വദൃഷ്ടൻ, അദൃഷ്ടഹാ, അദൃഷ്ടത്തെ സംഹരിക്കുന്നവൻ. അവൻ എല്ലാ മറഞ്ഞ ശത്രുക്കളെയും ചതച്ചുതകർക്കുന്നു; എല്ലാ യാതുധാന്യ ശക്തികളെയും കൂടി ഭംഗപ്പെടുത്തുന്നു.

Mantra 9

उदपप्तदसौ सूर्यः पुरु विश्वानि जूर्वन् । आदित्यः पर्वतेभ्यो विश्वदृष्टो अदृष्टहा ॥

അവൻ സൂര്യൻ ഉയർന്നു ചാടി—അനേകത്തെയും, എല്ലാത്തരം വിരോധഗതികളെയും ക്ഷയിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്. ആദിത്യൻ പർവതങ്ങൾക്കപ്പുറം ഉദിക്കുന്നു—സർവ്വദർശി, അദൃശ്യമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നതിനെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ.

Mantra 10

सूर्ये विषमा सजामि दृतिं सुरावतो गृहे । सो चिन्नु न मराति नो वयं मरामारे अस्य योजनं हरिष्ठा मधु त्वा मधुला चकार ॥

സൂര്യനിലേക്കാണ് ഞാൻ ഈ വിഷം എറിയുന്നത്—സുരാവതന്റെ വീട്ടിലെ ത്വക്‌ചർമ്മപ്പാത്രത്തിൽ. എന്നിട്ടും അവനും മരിക്കുന്നില്ല, ഞങ്ങളും മരിക്കുന്നില്ല; ഇതുമായുള്ള ചേർച്ച ദൂരെയാകട്ടെ. ഹരിഷ്ഠാ (താമ്ര-സ്വർണ്ണപ്രകാശത്തിൽ സ്ഥാപിതനായവനേ), മധു നിന്നെ മധുരമാക്കി—മാധുര്യം കയ്പിനെ ജയിക്കുന്നു.

Mantra 11

इयत्तिका शकुन्तिका सका जघास ते विषम् । सो चिन्नु न मराति नो वयं मरामारे अस्य योजनं हरिष्ठा मधु त्वा मधुला चकार ॥

ചെറിയ പക്ഷിജീവികൾ നിന്റെ വിഷം വിഴുങ്ങിയാലും, അവർ മരിക്കുന്നില്ല—ഞങ്ങളും മരിക്കുന്നില്ല; ഇതുമായുള്ള ചേർച്ച ദൂരെയാകട്ടെ. ഹരിഷ്ഠാ (സ്വർണ്ണപ്രകാശത്തിൽ സ്ഥാപിതനായവനേ), മാധുര്യം നിന്നെ മധുരമാക്കുന്നു; ആനന്ദശക്തി വിഷത്തിന്റെ ഫലത്തെ മാറ്റിമറിക്കുന്നു.

Mantra 12

त्रिः सप्त विष्पुलिङ्गका विषस्य पुष्यमक्षन् । ताश्चिन्नु न मरन्ति नो वयं मरामारे अस्य योजनं हरिष्ठा मधु त्वा मधुला चकार ॥

മൂന്നു പ്രാവശ്യം ഏഴ് വിഷ്പുലിംഗകകൾ വിഷത്തിന്റെ പുഷ്യ (വളർച്ച/പോഷണം) രുചിച്ചു; എങ്കിലും അവരും മരിക്കുന്നില്ല—നാംയും മരിക്കുന്നില്ല. ആ വിഷത്തോടുള്ള നമ്മുടെ യോഗം (സംയോഗം) ദൂരെയാകട്ടെ. ഹരിഷ്ഠ (സ്വർണ്ണപ്രകാശത്തിൽ സ്ഥാപിതൻ) ആയിരിക്ക; മധു (മാധുര്യം) നിന്നെ മധുരമാക്കട്ടെ; മധുലാ (ആനന്ദശക്തി) വിഷത്തിന്റെ വിധിയെ നിഷ്ഫലമാക്കട്ടെ.

Mantra 13

नवानां नवतीनां विषस्य रोपुषीणाम् । सर्वासामग्रभं नामारे अस्य योजनं हरिष्ठा मधु त्वा मधुला चकार ॥

ഒൻപതും തൊണ്ണൂറ്റൊൻപതും തരത്തിലുള്ള വിഷങ്ങളും അവയുടെ രോപുഷീ (പ്രസരണം/വളർച്ച)കളും—അവയൊക്കെയുടെയും നാമം ഞാൻ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. ആ വിഷത്തോടുള്ള നമ്മുടെ യോഗം ദൂരെയാകട്ടെ. ഹരിഷ്ഠനായിരിക്ക; മധു നിന്നെ മധുരമാക്കട്ടെ; മധുലാ നാമം അറിഞ്ഞ് എല്ലാ വിഷതയും വശീകരിക്കട്ടെ.

Mantra 14

त्रिः सप्त मयूर्यः सप्त स्वसारो अग्रुवः । तास्ते विषं वि जभ्रिर उदकं कुम्भिनीरिव ॥

മൂന്നു പ്രാവശ്യം ഏഴ് മയൂര്യഃ (ദീപ്തിമയ ശക്തികൾ), മുന്നിൽ നീങ്ങുന്ന ഏഴ് സ്വസാരോ അഗ്രുവഃ (അഗ്രഗാമി സഹോദരി-ശക്തികൾ), നിന്റെ വിഷം എടുത്തുകൊണ്ടുപോയി പുറത്തേക്ക് തള്ളി—കുംഭിനികൾ (കുടംധാരിണികൾ) വെള്ളം എടുത്ത് നീക്കുന്നതുപോലെ; അങ്ങനെ അവർ സത്തയിൽ നിന്നു വിഷം വലിച്ചെടുത്തു പുറത്താക്കുന്നു.

Mantra 15

इयत्तकः कुषुम्भकस्तकं भिनद्म्यश्मना । ततो विषं प्र वावृते पराचीरनु संवतः ॥

ഞാൻ—ഇയത്തക—കുഷുംബകയോടൊപ്പം, കല്ലുകൊണ്ട് വിഷത്തിന്റെ മൂലസ്രോതസിനെ അടിച്ചു പൊളിക്കുന്നു. ആ പൊളിച്ചിടലിൽ നിന്ന് വിഷം പുറത്തോട്ടു തിരിഞ്ഞ് അകന്നു ഉരുളിപ്പോകുന്നു—കാലത്തിന്റെ ഒഴുകുന്ന പാതകളെ അനുഗമിച്ച് പിന്മാറുന്നു.

Mantra 16

कुषुम्भकस्तदब्रवीद्गिरेः प्रवर्तमानकः । वृश्चिकस्यारसं विषमरसं वृश्चिक ते विषम् ॥

കുഷുംബകൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു, പർവതത്തിൽ നിന്ന് മുന്നോട്ട് നീങ്ങിക്കൊണ്ട്: ‘വൃശ്ചികത്തിന്റെ വിഷം രസമില്ലാത്തത്, സ്വാദമില്ലാത്തത്; ഓ വൃശ്ചികാ, നിന്റെ വിഷം നിരസവും നിർബലവും ആകട്ടെ.’