Sukta 191

Mantra 1

कङ्कतो न कङ्कतोऽथो सतीनकङ्कतः । द्वाविति प्लुषी इति न्यदृष्टा अलिप्सत ॥

కంకటము కాదు—కంకటము కాదు; దాగిన కంకటమూ కాదు. ‘రెండు’ అని అంటారు—‘కరిచే జంట’; ఆ అదృష్టా (కనబడనివి) మాపై వచ్చి అంటుకుపోయాయి।

Mantra 2

अदृष्टान्हन्त्यायत्यथो हन्ति परायती । अथो अवघ्नती हन्त्यथो पिनष्टि पिंषती ॥

కనబడనివాటిని ఆమె వచ్చుచుండగా కూడా కొడుతుంది, వెళ్లుచుండగా కూడా కొడుతుంది. క్రిందికి దెబ్బకొట్టుచూ కూడా కొడుతుంది; రుబ్బుచూ నలిపివేస్తుంది—ఇలా ప్రతి కదలికలో ఆ పీడా-ఆఘాతం విరుగుతుంది।

Mantra 3

शरासः कुशरासो दर्भासः सैर्या उत । मौञ्जा अदृष्टा वैरिणाः सर्वे साकं न्यलिप्सत ॥

శరాసః, కుశరాసః, దర్భాసః, సైర్యా కూడా; అలాగే ముఞ్జాః—ఇవన్నీ అదృష్ట వైరీలు—అన్నీ కలిసి అంటిపడి బిగుసుకున్నాయి. ఈ ఆసక్తి-వలము వెలుగులోకి వచ్చి విప్పబడి విడిపోవుగాక.

Mantra 4

नि गावो गोष्ठे असदन्नि मृगासो अविक्षत । नि केतवो जनानां न्यदृष्टा अलिप्सत ॥

గావులు గోష్ఠంలో కూర్చుండుగాక—తమ తగిన స్థానంలో స్థిరపడుగాక; మృగాలవలె అల్లాడే ఉద్ధృతాలు శాంతించుగాక. మనుష్యుల కేతవః—వివేక-దీప్తులు—కిందికి దిగి నిశ్చల స్పష్టతలో నిలిచుగాక; అదృష్ట శత్రు-శక్తులు తమ పట్టును వదలి జారిపోవుగాక.

Mantra 5

एत उ त्ये प्रत्यदृश्रन्प्रदोषं तस्करा इव । अदृष्टा विश्वदृष्टाः प्रतिबुद्धा अभूतन ॥

ఇవే ఆ శక్తులు—సంధ్య వేళ దొంగలవలె—ప్రత్యక్షంగా కనిపించబడ్డాయి. అదృష్టమైనవి దృష్టమయ్యాయి; విశ్వదృష్టికి మేల్కొని అవి నిరోధింపబడి బహిర్గతమయ్యాయి.

Mantra 6

द्यौर्वः पिता पृथिवी माता सोमो भ्रातादितिः स्वसा । अदृष्टा विश्वदृष्टास्तिष्ठतेलयता सु कम् ॥

ద్యౌ మీకు తండ్రి; పృథివీ మీకు తల్లి; సోముడు మీకు సోదరుడు; అదితి మీకు సోదరి. హే అదృష్ట శక్తులారా, ఇప్పుడు విశ్వ-దృష్టి అధీనమైన మీరు, స్థిరంగా నిలువండి; శాంతించండి—ఇక్కడ నిజమైన సుఖ-క్షేమమూ, ఋతమూ స్థాపితమగుగాక.

Mantra 7

ये अंस्या ये अङ्ग्याः सूचीका ये प्रकङ्कताः । अदृष्टाः किं चनेह वः सर्वे साकं नि जस्यत ॥

ఎవరు భుజాన్ని పట్టుకుంటారో, ఎవరు అవయవాలను బిగిస్తారో, ఎవరు సూచి వలె గుచ్చుతారో, ఎవరు దాగిన ముల్లుతో దాడి చేస్తారో—హే అదృష్టులారా, ఇక్కడ మీకు ఏ మాత్రం స్థానం లేదు. మీరందరూ కలిసి క్రిందికి నెట్టబడి, వశపడండి.

Mantra 8

उत्पुरस्तात्सूर्य एति विश्वदृष्टो अदृष्टहा । अदृष्टान्त्सर्वाञ्जम्भयन्त्सर्वाश्च यातुधान्यः ॥

ముందు దిశ నుండి సూర్యుడు ఉదయిస్తాడు—విశ్వదృష్టుడు, అదృష్టహంత. అతడు సమస్త అదృష్ట శత్రువులను నలిపివేస్తాడు; అలాగే అన్ని యాతుధాన్య శక్తులను కూడా ఛేదించి నశింపజేస్తాడు.

Mantra 9

उदपप्तदसौ सूर्यः पुरु विश्वानि जूर्वन् । आदित्यः पर्वतेभ्यो विश्वदृष्टो अदृष्टहा ॥

ఆ సూర్యుడు పైకి ఎగసి లేచాడు; అనేకములను, సమస్త విరోధ గమనములను క్షయింపజేస్తూ. ఆదిత్యుడు పర్వతాల అవతల ఉదయిస్తాడు—సర్వదృష్టి, అదృష్టంగా పనిచేసేదాన్ని సంహరించువాడు.

Mantra 10

सूर्ये विषमा सजामि दृतिं सुरावतो गृहे । सो चिन्नु न मराति नो वयं मरामारे अस्य योजनं हरिष्ठा मधु त्वा मधुला चकार ॥

ఈ విషాన్ని నేను సూర్యునిలో వేస్తాను; సురా‑గృహంలోని చర్మపు సంచిలో. అతడూ చావడు—మేమూ చావము; దీనితో మా యోగం దూరంగా ఉండుగాక. హరిష్ఠా (పసుపు‑పచ్చ కాంతిలో స్థితుడా), మధు నిన్ను మధురంగా చేసింది; మాధుర్యం కటుత్వాన్ని జయిస్తుంది.

Mantra 11

इयत्तिका शकुन्तिका सका जघास ते विषम् । सो चिन्नु न मराति नो वयं मरामारे अस्य योजनं हरिष्ठा मधु त्वा मधुला चकार ॥

ఈ చిన్న పక్షి‑ప్రాణులు కూడా నీ విషాన్ని మింగినా, అవి చావవు—మేమూ చావము; దీనితో మా యోగం దూరంగా ఉండుగాక. హరిష్ఠా (సువర్ణ కాంతిలో స్థితుడా), మధు నిన్ను మధురంగా చేసింది; ఆనంద‑శక్తి విషఫలితాన్ని మార్చుతుంది.

Mantra 12

त्रिः सप्त विष्पुलिङ्गका विषस्य पुष्यमक्षन् । ताश्चिन्नु न मरन्ति नो वयं मरामारे अस्य योजनं हरिष्ठा मधु त्वा मधुला चकार ॥

మూడు సార్లు ఏడు ‘విష్పులింగకా’లు విషపు వృద్ధిని రుచి చూశాయి; అయినా అవి మరణించవు—మేమూ మరణించకుందుము. దానితో మా యోజనం దూరంగా ఉండుగాక. హరిష్ఠా (హరిత-దీప్తి)లో స్థితమై, మధు నిన్ను మధురం చేయుగాక; మధులా (ఆనంద-శక్తి) విషపు విధానాన్ని రద్దు చేయుగాక.

Mantra 13

नवानां नवतीनां विषस्य रोपुषीणाम् । सर्वासामग्रभं नामारे अस्य योजनं हरिष्ठा मधु त्वा मधुला चकार ॥

విషపు నవానాం-నవతీనాం—తొంభై తొమ్మిది రకాలూ, వాటి రోపుషీ (ప్రసార-శాఖలు)యూ—అన్నిటి నామాన్ని నేను గ్రహించితిని. దానితో మా యోజనం దూరంగా ఉండుగాక. హరిష్ఠాలో స్థితమై, మధు నిన్ను మధురం చేయుగాక; మధులా నామ-జ్ఞానంతో సమస్త విషాక్తతను వశం చేయుగాక.

Mantra 14

त्रिः सप्त मयूर्यः सप्त स्वसारो अग्रुवः । तास्ते विषं वि जभ्रिर उदकं कुम्भिनीरिव ॥

మూడు సార్లు ఏడు మయూర్యః—దీప్త శక్తులు—మరియు ఏడు అగ్రువః స్వసారః, ముందుగా నడిచే సోదరీశక్తులు, నీ విషాన్ని ఎత్తుకొని పోయి; బయటకు విసిరివేశాయి—కుంభినీః, నీటి కుండలు మోసే స్త్రీలు, నీటిని ఎత్తి తొలగించునట్లు.

Mantra 15

इयत्तकः कुषुम्भकस्तकं भिनद्म्यश्मना । ततो विषं प्र वावृते पराचीरनु संवतः ॥

నేను, ఇయత్తక, కుషుంభకునితో కలిసి, రాయితో విషపు మూలాన్ని కొట్టి పగులగొడతాను. ఆ భేదనతో విషం బయటివైపు తిరిగి దొర్లుకుంటూ దూరంగా తొలగిపోతుంది; కాలం క్షీణించే ప్రవాహాల వెంట వెనుదిరిగి వెళ్తుంది.

Mantra 16

कुषुम्भकस्तदब्रवीद्गिरेः प्रवर्तमानकः । वृश्चिकस्यारसं विषमरसं वृश्चिक ते विषम् ॥

కుషుంభకుడు, పర్వతం నుండి ముందుకు సాగుతూ, ఇలా పలికాడు: ‘వృశ్చికపు విషం సారంలేనిది, రుచిలేనిది; ఓ వృశ్చికా, నీ విషం రుచిలేనిదిగా—శక్తిలేనిదిగా—చేయబడింది.’