Sukta 115

Mantra 1

चित्रं देवानामुदगादनीकं चक्षुर्मित्रस्य वरुणस्याग्नेः । आप्रा द्यावापृथिवी अन्तरिक्षं सूर्य आत्मा जगतस्तस्थुषश्च ॥

ദേവന്മാരുടെ ചിത്രമായ ദീപ്തമുഖം ഉദിച്ചിരിക്കുന്നു—സൂര്യൻ, മിത്ര-വരുണന്മാരുടെയും അഗ്നിയുടെയും ചക്ഷു. അവൻ ദ്യാവാ-പൃഥിവിയെയും അന്തരിക്ഷത്തെയും നിറച്ചിരിക്കുന്നു; ചലിക്കുന്നതും നിശ്ചലമായതുമായ സർവ്വജഗത്തിന്റെ ആത്മാവാണ് സൂര്യൻ.

Mantra 2

सूर्यो देवीमुषसं रोचमानां मर्यो न योषामभ्येति पश्चात् । यत्रा नरो देवयन्तो युगानि वितन्वते प्रति भद्राय भद्रम् ॥

സൂര്യൻ ദീപ്തയായ ദേവീ ഉഷസ്സിന്റെ പിന്നാലെ, യുവാവ് കന്യകയുടെ പിന്നാലെ പോകുന്നതുപോലെ, അനുഗമിക്കുന്നു. ദൈവത്തെ തേടുന്ന നരർ യുഗങ്ങളെ വിരിച്ചിടുന്ന അവിടെയാകുന്നു; അവർ ശുഭത്തിന് ശുഭം സ്ഥാപിക്കുന്നു—ഓരോ മംഗളപാദവും അതിലും മഹാമംഗളത്തോട് പ്രതികരിക്കുന്നു.

Mantra 3

भद्रा अश्वा हरितः सूर्यस्य चित्रा एतग्वा अनुमाद्यासः । नमस्यन्तो दिव आ पृष्ठमस्थुः परि द्यावापृथिवी यन्ति सद्यः ॥

സൂര്യന്റെ ഭദ്ര അശ്വങ്ങൾ—ഹരിത (ഹരിതാശ്വ) ദീപ്തിമാന്മാർ, ചിത്രവർണ്ണം, ഏതഗ്വ (വേഗശാലികൾ), അനുമ്മാദ്യ (ഉല്ലാസിതർ) ആകുന്നു. നമസ്കരിച്ചുകൊണ്ട് അവർ ദ്യൗവിന്റെ പൃഷ്ഠത്തിൽ സ്ഥാനം എടുക്കുന്നു; ഉടൻ തന്നെ ദ്യാവാ-പൃഥിവിയെ ചുറ്റി വ്യാപിച്ചു സഞ്ചരിക്കുന്നു.

Mantra 4

तत्सूर्यस्य देवत्वं तन्महित्वं मध्या कर्तोर्विततं सं जभार । यदेदयुक्त हरितः सधस्थादाद्रात्री वासस्तनुते सिमस्मै ॥

ഇതാണ് സൂര്യന്റെ ദേവത്വം, ഇതാണ് അവന്റെ മഹിമ: മദ്ധ്യേ കർത്താക്കളായ (രാത്രിയും ഉഷസ്സും/രണ്ടു ക്ഷിതിജങ്ങളും) തമ്മിൽ വ്യാപിച്ച തന്തുജാലം അവൻ ഒരുമിച്ചു ചേർത്തിരിക്കുന്നു. അവൻ സധസ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് ഹരിതങ്ങളെ യോജിപ്പിക്കുമ്പോൾ, രാത്രി അവനുവേണ്ടി തന്റെ വസ്ത്രം വിരിക്കുന്നു—പ്രകാശകൻ ധർമ്മ്യമായ പാതയിലൂടെ ഉദിക്കേണ്ടതിന്.

Mantra 5

तन्मित्रस्य वरुणस्याभिचक्षे सूर्यो रूपं कृणुते द्योरुपस्थे । अनन्तमन्यद्रुशदस्य पाजः कृष्णमन्यद्धरितः सं भरन्ति ॥

മിത്ര-വരുണരുടെ അഭിചക്ഷയിൽ (നിരീക്ഷക ദൃഷ്ടിയിൽ) സൂര്യൻ ദ്യൗവിന്റെ ഉപസ്ഥത്തിൽ തന്റെ രൂപം നിർമ്മിക്കുന്നു. അവന്റെ ശക്തിയുടെ ഒരു ഭാഗം അനന്തവും ദീപ്തവുമാണ്; മറ്റൊരു ഭാഗം കൃഷ്ണം (ഇരുണ്ടത്) — ഇവ രണ്ടും ഹരിതകൾ ഒരുമിച്ചു കൂട്ടുന്നു.

Mantra 6

अद्या देवा उदिता सूर्यस्य निरंहसः पिपृता निरवद्यात् । तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः ॥

ഇന്ന്, ഹേ ദേവന്മാരേ, സൂര്യന്റെ ഉദയത്തോടുകൂടെ ഞങ്ങളെ നിരംഹസ്—കഷ്ടത്തിൽ നിന്ന്—രക്ഷിക്കുവിൻ; ഞങ്ങളെ നിരവദ്യ—ദോഷത്തിൽ നിന്ന്—രക്ഷിക്കുവിൻ. മിത്രനും വരുണനും ഞങ്ങളെ വിപുലമാക്കട്ടെ; അദിതി, സിന്ധു (നദി), പൃഥിവി, ദ്യൗ (ആകാശം) എന്നിവ ഞങ്ങളെ പോഷിപ്പിക്കട്ടെ—ഋതത്തിന്റെ സമഗ്രക്രമം ഞങ്ങളെ സത്യത്തിലും വിശാലതയിലും പ്രവേശിപ്പിക്കാൻ താങ്ങാകട്ടെ.