Sukta 116

Mantra 1

नासत्याभ्यां बर्हिरिव प्र वृञ्जे स्तोमाँ इयर्म्यभ्रियेव वातः । यावर्भगाय विमदाय जायां सेनाजुवा न्यूहतू रथेन ॥

നാസത്യന്മാർക്കായി ഞാൻ സ്തോത്രങ്ങളെ ബർഹിസ്സുപോലെ പവിത്രാസനമായി വിരിക്കുന്നു; മേഘത്തെ ഓടിക്കുന്ന കാറ്റുപോലെ അവയെ ചലിപ്പിക്കുന്നു. ഹേ അശ്വിനൗ (നാസത്യൗ), സേനയെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ രഥത്തിൽ അർഭഗനും വിമദനും വേണ്ടി വധുവിനെ കൊണ്ടുവന്ന നിങ്ങൾ—വരുവിൻ; അതേ വേഗസഹായത്തോടെ ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് ആത്മാവും അതിന്റെ ആനന്ദവും തമ്മിലുള്ള വിവാഹ-യോഗം, യുക്തമായ സംയോഗം സ്ഥാപിക്കുവിൻ.

Mantra 2

वीळुपत्मभिराशुहेमभिर्वा देवानां वा जूतिभिः शाशदाना । तद्रासभो नासत्या सहस्रमाजा यमस्य प्रधने जिगाय ॥

ദൃഢമായി പറക്കുന്ന പാദചുവടുകളാലോ, അല്ലെങ്കിൽ വേഗ-സ്വർണ്ണ പ്രേരണകളാലോ, അല്ലെങ്കിൽ ദേവന്മാരുടെ തന്നെ വേഗത്തിന്റെ പാച്ചിലാലോ—എപ്പോഴും മുന്നോട്ട് തള്ളിക്കൊണ്ടു—ഹേ നാസത്യൗ, യമന്റെ പ്രധന (മത്സരം)ത്തിൽ ആ കഴുത ആയിരം നേടി. അതുപോലെ ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് നിങ്ങളുടെ ശക്തികൾ പരിധിയുടെയും മരണാഭിമുഖ ശീലത്തിന്റെയും ലോകത്തിൽ നിന്ന് വിജയംകൊണ്ട് ബലസമൃദ്ധി നേടട്ടെ.

Mantra 3

तुग्रो ह भुज्युमश्विनोदमेघे रयिं न कश्चिन्ममृवाँ अवाहाः । तमूहथुर्नौभिरात्मन्वतीभिरन्तरिक्षप्रुद्भिरपोदकाभिः ॥

ഹേ അശ്വിന്മാരേ, തുഗ്രൻ ഭുജ്യുവിനെ ഉന്മത്തമായ പ്രളയമേഘത്തിൽ താഴെ തള്ളിവിട്ടു—രക്ഷകനാരുമില്ലാതെ നിധി നഷ്ടപ്പെട്ടതുപോലെ. എന്നാൽ നിങ്ങൾ ആത്മന്വതീ, സ്വയം-നയിത നൗകകളാൽ അവനെ ഉയർത്തി രക്ഷിച്ചു; മധ്യലോകം കടന്നുപോകുന്ന, ജലം ഉള്ളിടത്തും ജലം ഇല്ലാത്തിടത്തും ജലപഥംപോലെ സഞ്ചരിക്കുന്ന നൗകകളാൽ. അതുകൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ അത്ഭുതോപായശക്തിയാൽ ഞങ്ങളെയും മോഹ-ഭ്രമത്തിന്റെ പ്രളയത്തിൽ നിന്ന് ഉയർത്തി രക്ഷിക്കണമേ.

Mantra 4

तिस्रः क्षपस्त्रिरहातिव्रजद्भिर्नासत्या भुज्युमूहथुः पतंगैः । समुद्रस्य धन्वन्नार्द्रस्य पारे त्रिभी रथैः शतपद्भिः षळश्वैः ॥

ഹേ നാസത്യന്മാരേ, മൂന്നു രാത്രിയും മൂന്നു ദിവസവും വേഗത്തിൽ മുന്നേറിക്കൊണ്ട്, നിങ്ങൾ ഭുജ്യുവിനെ പതംഗംപോലെ ചിറകുള്ള വാഹകരാൽ വഹിച്ചു. സമുദ്രത്തിന്റെ വിശാലമായ ശൂന്യത കടന്ന്, ആർദ്രലോകത്തിന്റെ ദൂരത്തീരത്തിലേക്ക്—മൂന്നു രഥങ്ങളാൽ, ശതപദം, ഷളശ്വം—നിങ്ങൾ ആ ദീർഘമായ കടത്തൽ സാധിപ്പിച്ചു. അതുപോലെ നീണ്ട ഇരുട്ടിലൂടെ ഞങ്ങളുടെ ചേതനയെയും കടത്തണമേ.

Mantra 5

अनारम्भणे तदवीरयेथामनास्थाने अग्रभणे समुद्रे । यदश्विना ऊहथुर्भुज्युमस्तं शतारित्रां नावमातस्थिवांसम् ॥

ആശ്രയമില്ലാത്ത സ്ഥലത്ത് നിങ്ങൾ ആ വീര്യം പ്രകടമാക്കി; കാലുറപ്പിക്കാനിടമില്ലാത്ത, പിടിക്കാനാശ്രയമില്ലാത്ത സമുദ്രത്തിൽ—ഹേ അശ്വിന്മാരേ, നിങ്ങൾ ഭുജ്യുവിനെ അവന്റെ ഗൃഹത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ, അവൻ ശത-ആരിത്രമുള്ള നൗകയിൽ നിലകൊണ്ടിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങളുടെ ആശ്രയമില്ലാത്ത നിമിഷങ്ങളിൽ, മനസ്സിന് പിടിത്തമില്ലാതാകുമ്പോൾ, അതേ ശക്തി വെളിപ്പെടുത്തണമേ: അനേകം ഉപകരണങ്ങളുള്ള, ക്രമബദ്ധ ഇച്ഛാശക്തിയുടെ നൗക ഞങ്ങൾക്ക് നല്കണമേ.

Mantra 6

यमश्विना ददथुः श्वेतमश्वमघाश्वाय शश्वदित्स्वस्ति । तद्वां दात्रं महि कीर्तेन्यं भूत्पैद्वो वाजी सदमिद्धव्यो अर्यः ॥

ഹേ അശ്വിന്മാരേ, അഘാശ്വനു ശാശ്വത സ്വസ്തിക്കായി നിങ്ങൾ ശ്വേത അശ്വം ദത്തുവെച്ചു. നിങ്ങളുടെ ആ ദാനം മഹത്തും കീർത്തനീയവും ആയി; അതിനാൽ പൈദ്വ—ബലത്തിൽ ജയിക്കുന്ന വാജി—സദാ ഹവ്യം അർപ്പിക്കുന്നവൻ, ആർയ (ഉദാത്ത) പുരുഷൻ ആയി. ഞങ്ങൾക്കും ആ ‘ശ്വേത അശ്വം’—ശുദ്ധ പ്രേരണ, പ്രകാശിത ഊർജത്തിന്റെ വേഗം—നൽകണമേ; ദീർഘകാല ക്ഷേമം നിലനിൽക്കട്ടെ.

Mantra 7

युवं नरा स्तुवते पज्रियाय कक्षीवते अरदतं पुरंधिम् । कारोतराच्छफादश्वस्य वृष्णः शतं कुम्भाँ असिञ्चतं सुरायाः ॥

ഹേ നരന്മാരായ ബലവാന്മാരായ അധിപന്മാരേ, പജ്രി വംശത്തിലെ സ്തുതികാരനായ കക്ഷീവന്തനു നിങ്ങൾ പുരന്ധി—സമൃദ്ധിയുടെ ശക്തി—കൊണ്ടുവന്നു നൽകി. ശക്തിയുള്ള വൃഷ്ണ അശ്വത്തിന്റെ കുതിരക്കാലിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾ സുരയുടെ നൂറു കുംഭങ്ങൾ ഒഴുകിപ്പുറപ്പെടുവിച്ചു—അതിരൊഴുകുന്ന ആനന്ദം, അത് അന്വേഷകന്റെ വർദ്ധനയെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 8

हिमेनाग्निं घ्रंसमवारयेथां पितुमतीमूर्जमस्मा अधत्तम् । ऋबीसे अत्रिमश्विनावनीतमुन्निन्यथुः सर्वगणं स्वस्ति ॥

ശീതത്താൽ നിങ്ങൾ ദഹിപ്പിക്കുന്ന അഗ്നിയുടെ കാഠിന്യം തടഞ്ഞു; അവനിൽ പിതുമതി—പോഷക അന്നരസസമ്പന്നമായ—ഊർജം സ്ഥാപിച്ചു. കുഴിയിൽ മുങ്ങിയ അത്രിയെ, ഹേ അശ്വിന്മാരേ, നിങ്ങൾ ഉയർത്തി; അവന്റെ മുഴുവൻ ഗണത്തെയും സ്വസ്തിയിലേക്കും സുരക്ഷയിലേക്കും നയിച്ചു.

Mantra 9

परावतं नासत्यानुदेथामुच्चाबुध्नं चक्रथुर्जिह्मबारम् । क्षरन्नापो न पायनाय राये सहस्राय तृष्यते गोतमस्य ॥

ഹേ നാസത്യന്മാരേ, നിങ്ങൾ അവനെ പരാവത്—അത്യന്തം ദൂരത്തേക്കും പിന്തുടർന്നു; ഭാരത്താൽ വളഞ്ഞുപോയ ഉയർന്ന അധിഷ്ഠാനമുള്ള ആധാരത്തെ നിങ്ങൾ ദൃഢമാക്കി. ഒഴുകുന്ന ജലങ്ങൾ തങ്ങളുടെ പാനസ്ഥാനത്തേക്കു പായുന്നതുപോലെ, ആയിരമടങ്ങു സമൃദ്ധിക്കായി ദാഹിക്കുന്ന ഗൗതമനുവേണ്ടി നിങ്ങൾ വർദ്ധനസാധനമായ ഒഴുകുന്ന സമ്പത്ത് ഒഴുക്കിക്കൊണ്ടുവന്നു.

Mantra 10

जुजुरुषो नासत्योत वव्रिं प्रामुञ्चतं द्रापिमिव च्यवानात् । प्रातिरतं जहितस्यायुर्दस्रादित्पतिमकृणुतं कनीनाम् ॥

ഹേ നാസത്യന്മാരേ, ക്ഷീണിച്ചു ജീർണ്ണിച്ചവനുവേണ്ടിയും നിങ്ങൾ ച്യവാനനിൽ നിന്നു പൊതിഞ്ഞിരുന്ന കോശം, ചർമ്മം അഴിച്ചെടുക്കുന്നതുപോലെ, അഴിച്ചു വിട്ടു. ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ആയുസ്സിനെ നിങ്ങൾ വീണ്ടും മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുപോയി; ഹേ ദസ്രന്മാരേ, നിങ്ങൾ അവനെ വീണ്ടും യൗവനശക്തികളുടെ അധിപൻ—ഭർത്താവാക്കി.

Mantra 11

तद्वां नरा शंस्यं राध्यं चाभिष्टिमन्नासत्या वरूथम् । यद्विद्वांसा निधिमिवापगूळ्हमुद्दर्शतादूपथुर्वन्दनाय ॥

ഹേ നരന്മാരേ, ഹേ നാസത്യന്മാരേ, ഇത് നിങ്ങളുടെ പ്രസംസനീയവും സിദ്ധീകരിക്കപ്പെടേണ്ടതുമായ കൃത്യം—വിജയം നൽകുന്ന നിങ്ങളുടെ വറൂഥം (രക്ഷ). കാരണം, നിങ്ങൾ ജ്ഞാനികളായി, നിധിപോലെ മറഞ്ഞുകിടന്നതിനെ അദൃശ്യതയുടെ ലോകത്തിൽ നിന്ന് വന്ദനനുവേണ്ടി മേലോട്ടുയർത്തി ദൃശ്യമാക്കി.

Mantra 12

तद्वां नरा सनये दंस उग्रमाविष्कृणोमि तन्यतुर्न वृष्टिम् । दध्यङ्ह यन्मध्वाथर्वणो वामश्वस्य शीर्ष्णा प्र यदीमुवाच ॥

ഹേ നരാ (അശ്വിനൗ), സനയേ—വിജയലാഭത്തിനായി—നിങ്ങളുടെ ഈ ഉഗ്ര ദംസ് (പരാക്രമകൃത്യം) ഞാൻ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു; ഇടിമുഴക്കം മഴയെ ദൃശ്യമാക്കുന്നതുപോലെ. ദധ്യങ്‌ക് അഥർവണൻ അശ്വത്തിന്റെ ശിരസ്സിൽ നിന്നു മധുമയ വചനം നിങ്ങളോടു പ്രസ്താവിച്ചപ്പോൾ, നിങ്ങളുടെ ഗൂഢവിദ്യ വിജയംപോലെ പ്രകാശിച്ചു.

Mantra 13

अजोहवीन्नासत्या करा वां महे यामन्पुरुभुजा पुरंधिः । श्रुतं तच्छासुरिव वध्रिमत्या हिरण्यहस्तमश्विनावदत्तम् ॥

ഹേ നാസത്യരേ, പുരുഭുജരേ, മഹായാത്രയിൽ പുരന്ധി തന്റെ കൈകളാൽ നിങ്ങളെ വിളിച്ചു. അതും കേൾക്കപ്പെട്ടു—ആജ്ഞ പോലെ അനുസരിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ—നിങ്ങൾ വധ്രിമതിക്കു സ്വർണ്ണഹസ്തം ദാനം ചെയ്തു, പ്രവർത്തനശക്തി പുനഃസ്ഥാപിച്ചു.

Mantra 14

आस्नो वृकस्य वर्तिकामभीके युवं नरा नासत्यामुमुक्तम् । उतो कविं पुरुभुजा युवं ह कृपमाणमकृणुतं विचक्षे ॥

വൃകന്റെ താടികളിൽ നിന്നു, അതിസമീപമായ ഭീഷണിയിൽ, ഹേ നരാ നാസത്യരേ, നിങ്ങൾ കാടമയെ മോചിപ്പിച്ചു. പിന്നെ ഹേ പുരുഭുജരേ, കഷ്ടത്തിലായിരുന്ന കവിയെ നിങ്ങൾ വിചക്ഷ (സുതാര്യദർശി) ആക്കി—ദുഃഖത്തെ വിവേകദൃഷ്ടിയാക്കി മാറ്റി.

Mantra 15

चरित्रं हि वेरिवाच्छेदि पर्णमाजा खेलस्य परितक्म्यायाम् । सद्यो जङ्घामायसीं विश्पलायै धने हिते सर्तवे प्रत्यधत्तम् ॥

ഖേലയുടെ ചുറ്റിവളയുന്ന മത്സരത്തിൽ, പക്ഷിയുടെ ചിറകുപോലെ ഗതിയുടെ ചരിത്രം മുറിഞ്ഞപ്പോൾ, നിങ്ങൾ ഉടൻ വിശ്പലായ്ക്ക് ഇരുമ്പുകാൽ/ജംഘ സ്ഥാപിച്ചു; ധനത്തിനായി നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്ന സമ്മാനത്തേയ്ക്ക് അവൾ വീണ്ടും ഓടാൻ—ലാഭത്തിനായുള്ള സമരത്തിൽ പുരോഗതി പുനഃസ്ഥാപിച്ചു.

Mantra 16

शतं मेषान्वृक्ये चक्षदानमृज्राश्वं तं पितान्धं चकार । तस्मा अक्षी नासत्या विचक्ष आधत्तं दस्रा भिषजावनर्वन् ॥

ഋജ്രാശ്വൻ വൃത്ക്യൈ (പെൺചെന്നായയ്ക്ക്) നൂറ് ആടുകൾ നൽകി; അവന്റെ പിതാവ് അവനെ അന്ധനാക്കി. ഹേ നാസത്യന്മാരേ, നിങ്ങൾ അവനിൽ തെളിഞ്ഞ ദർശനമുള്ള കണ്ണുകൾ സ്ഥാപിച്ചു; ഹേ ദസ്രന്മാരേ, തെറ്റില്ലാത്ത വൈദ്യന്മാരേ—വിവേകത്തിന്റെ പ്രകാശം പുനഃസ്ഥാപിച്ചു.

Mantra 17

आ वां रथं दुहिता सूर्यस्य कार्ष्मेवातिष्ठदर्वता जयन्ती । विश्वे देवा अन्वमन्यन्त हृद्भिः समु श्रिया नासत्या सचेथे ॥

സൂര്യന്റെ ദുഹിതാവ് നിങ്ങളുടെ രഥത്തിൽ, ഒരാൾ രഥത്തിൽ കയറുന്നതുപോലെ, കയറി—അശ്വത്തിന്റെ അഗ്രഗതിയിൽ ജയന്തിയായി. എല്ലാ ദേവന്മാരും ഹൃദയത്തോടെ സമ്മതിച്ചു; ഹേ നാസത്യന്മാരേ, നിങ്ങൾ ഇരുവരും ശ്രിയയുടെ സമാഹൃത തേജസ്സിൽ—സൗന്ദര്യം, സൗഹൃദസമന്വയം, ദീപ്തമായ പൂർണ്ണത—ഒരുമിച്ച് സഞ്ചരിച്ചു.

Mantra 18

यदयातं दिवोदासाय वर्तिर्भरद्वाजायाश्विना हयन्ता । रेवदुवाह सचनो रथो वां वृषभश्च शिंशुमारश्च युक्ता ॥

ഹേ അശ്വിന്മാരേ, ദിവോദാസനും ഭരദ്വാജനും വേണ്ടി പാത തുറക്കുന്ന ഗതിയോടെ, വേഗഹങ്കോടെ നിങ്ങൾ വന്നപ്പോൾ—സഹചാരിയായി സഞ്ചരിക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ രഥം സമൃദ്ധിയുടെ വർധനയെ വഹിച്ചു. അതിൽ വൃഷഭ-ബലവും ശിംശുമാര (ഡോൾഫിൻ)-ശക്തിയും യുക്തമായിരുന്നു—വീര്യവും ജലങ്ങളിൽ സുരക്ഷിതമായ കടന്നുപോകലിന്റെ ഊർജങ്ങളും.

Mantra 19

रयिं सुक्षत्रं स्वपत्यमायुः सुवीर्यं नासत्या वहन्ता । आ जह्नावीं समनसोप वाजैस्त्रिरह्नो भागं दधतीमयातम् ॥

ഹേ നാസത്യന്മാരേ, നിങ്ങൾ റയി—അസ്തിത്വത്തിന്റെ പൂർണ്ണത—വഹിച്ചു, സുക്ഷത്ര (സുശാസനം), സ്വപത്യ (ഉത്തമ സന്തതി), ആയുഃ (ദീർഘായുസ്സ്) എന്നും സുവീര്യ (വീരബലം) എന്നും കൊണ്ടുവന്ന്, ഏകമനസ്സോടെ വാജ-ശക്തികളോടെ ജഹ്നാവിയിലേക്കു വന്നു. ദിനത്തിന്റെ ത്രിഗുണ ഭാഗം സ്ഥാപിക്കുന്ന അവൾ നിങ്ങളുടെ വരവ് സ്വീകരിച്ചു.

Mantra 20

परिविष्टं जाहुषं विश्वतः सीं सुगेभिर्नक्तमूहथू रजोभिः । विभिन्दुना नासत्या रथेन वि पर्वताँ अजरयू अयातम् ॥

എല്ലാ ദിക്കുകളിലും ചുറ്റപ്പെട്ട ജാഹുഷനെ നിങ്ങൾ രാത്രിയിൽ സുമാർഗങ്ങളിലൂടെ വിശാലമായ അന്തരീക്ഷങ്ങൾ കടത്തി കൊണ്ടുപോയി. ഹേ നാസത്യന്മാരേ, തടസ്സങ്ങൾ പൊളിച്ചുതുറക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ രഥത്തോടെ, അജരയു—യൗവനത്തിൽ അക്ഷയ—നിങ്ങൾ പർവ്വതങ്ങളെ പിളർത്തി വന്നു, വഴി തടയുന്ന കഠിന ഘടനകളെ വിഭജിച്ചു.

Mantra 21

एकस्या वस्तोरावतं रणाय वशमश्विना सनये सहस्रा । निरहतं दुच्छुना इन्द्रवन्ता पृथुश्रवसो वृषणावरातीः ॥

ഒരു ഏക ഉഷസ്സിൽ, ഹേ അശ്വിന്മാരേ, യുദ്ധവിജയത്തിനും സഹസ്രലാഭത്തിനുമായി നിങ്ങൾ വശനെ (വശം) കൈവരുത്തി. ഇന്ദ്രബലം കൂടെയുണ്ടായി, ദുച്ഛുനാ—ദുഷ്ടപീഡ—യെ പുറത്താക്കിക്കൊണ്ട്, ഹേ വൃഷണാവ് (ബലവാന്മാരായ ഇരുവരേ), നിങ്ങൾ പൃഥുശ്രവസിൽ നിന്നു വൈരശക്തികളെ നീക്കിക്കളഞ്ഞു.

Mantra 22

शरस्य चिदार्चत्कस्यावतादा नीचादुच्चा चक्रथुः पातवे वाः । शयवे चिन्नासत्या शचीभिर्जसुरये स्तर्यं पिप्यथुर्गाम् ॥

ഹേ നാസത്യന്മാരേ, ശരയ്ക്കുവേണ്ടിയും നിങ്ങൾ താഴ്ന്നിടത്തിൽ നിന്നു ജലങ്ങളെ മേലോട്ടുയർത്തി കുടിക്കുവാൻ ഒരുക്കി. പിന്നെ ശയയ്ക്കുവേണ്ടി, നിങ്ങളുടെ ശചികൾ (ഫലപ്രദമായ ശക്തികൾ) കൊണ്ടു, ജസുരനുവേണ്ടി പാലില്ലാത്ത പശുവിനെ പാലാൽ നിറച്ച്—അഭാവത്തെ പോഷണമായി മാറ്റി.

Mantra 23

अवस्यते स्तुवते कृष्णियाय ऋजूयते नासत्या शचीभिः । पशुं न नष्टमिव दर्शनाय विष्णाप्वं ददथुर्विश्वकाय ॥

ഹേ നാസത്യന്മാരേ, അന്വേഷിച്ചു സ്തുതിക്കുന്ന കൃഷ്ണിയയ്ക്കും നേരെ പോകുന്നവർക്കും, നിങ്ങളുടെ ശചികൾകൊണ്ട് നിങ്ങൾ വിശ്വകായയ്ക്ക് വിഷ്ണാപ്വനെ (വിഷ്ണാപ്വം) നൽകി—കാണാതായ മൃഗം വീണ്ടും ദർശനത്തിലാകുന്നതുപോലെ—ചേതനയുടെ മണ്ഡലത്തിൽ നിന്നു മറഞ്ഞുപോയതു തിരികെ കൊണ്ടുവന്നു.

Mantra 24

दश रात्रीरशिवेना नव द्यूनवनद्धं श्नथितमप्स्वन्तः । विप्रुतं रेभमुदनि प्रवृक्तमुन्निन्यथुः सोममिव स्रुवेण ॥

പത്ത് രാത്രികളും ഒൻപത് പകലുകളും ജലത്തിനുള്ളിൽ ബന്ധിതനായി മുറിവേറ്റവൻ—ചിതറിപ്പോയി തള്ളിക്കളയപ്പെട്ട—രേഭനെ നിങ്ങൾ ഉയർത്തി; സ്രുവ (കരണ്ടി) കൊണ്ട് സോമത്തെ പുറത്തെടുക്കുന്നതുപോലെ. മുങ്ങിയിരുന്ന ചേതനയെ നിങ്ങൾ തുറന്ന പ്രകാശത്തിലേക്ക് വീണ്ടും കൊണ്ടുവന്നു.

Mantra 25

प्र वां दंसांस्यश्विनाववोचमस्य पतिः स्यां सुगवः सुवीरः । उत पश्यन्नश्नुवन्दीर्घमायुरस्तमिवेज्जरिमाणं जगम्याम् ॥

ഹേ അശ്വിന്മാരേ, നിങ്ങളുടെ മഹത്തായ കൃത്യങ്ങളെ ഞാൻ പ്രസ്താവിച്ചു. ഇതിന്റെ അധിപതിയായിരിക്കട്ടെ ഞാൻ—സുഗവ (ഉത്തമ ഗോസംപത്ത്) കൊണ്ട് സമൃദ്ധൻ, സുവീര (വീരബലം) കൊണ്ട് സമൃദ്ധൻ. പിന്നെ, കാണുന്നവനായി, ദീർഘായുസ്സ് പ്രാപിച്ച്, സന്ധ്യയിലെ ഗൃഹത്തിലേക്കെന്നപോലെ വാർദ്ധക്യത്തിലേക്ക് ഞാൻ എത്തട്ടെ—അന്തരപ്രകാശത്തിന്റെ നഷ്ടമില്ലാതെ.