Sukta 115

Mantra 1

चित्रं देवानामुदगादनीकं चक्षुर्मित्रस्य वरुणस्याग्नेः । आप्रा द्यावापृथिवी अन्तरिक्षं सूर्य आत्मा जगतस्तस्थुषश्च ॥

ದೇವತೆಗಳ ಚಿತ್ರವಾದ, ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಮುಖವು ಉದಯಿಸಿದೆ—ಸೂರ್ಯನು, ಮಿತ್ರ-ವರುಣರ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯ ಚಕ್ಷು. ಅವನು ದ್ಯಾವಾ-ಪೃಥಿವಿ ಮತ್ತು ಅಂತರಿಕ್ಷವನ್ನು ತುಂಬಿದ್ದಾನೆ; ಚಲಿಸುವುದಕ್ಕೂ ನಿಲ್ಲುವುದಕ್ಕೂ—ಎಲ್ಲ ಜಗತ್ತಿನ ಆತ್ಮವೇ ಸೂರ್ಯನು.

Mantra 2

सूर्यो देवीमुषसं रोचमानां मर्यो न योषामभ्येति पश्चात् । यत्रा नरो देवयन्तो युगानि वितन्वते प्रति भद्राय भद्रम् ॥

ಸೂರ್ಯನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ದೇವೀ ಉಷಸ್ಸಿನ ಹಿಂದೆ, ಯುವಕನು ಕನ್ಯೆಯ ಹಿಂದೆ ಹೋಗುವಂತೆ, ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾನೆ. ದೇವಯಂತ ನರರು ಯುಗಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಅವರು ಶುಭಕ್ಕೆ ಶುಭವನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ—ಪ್ರತಿ ಮಂಗಳ ಹೆಜ್ಜೆಯೂ ಇನ್ನೂ ಮಹಾಮಂಗಳಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ.

Mantra 3

भद्रा अश्वा हरितः सूर्यस्य चित्रा एतग्वा अनुमाद्यासः । नमस्यन्तो दिव आ पृष्ठमस्थुः परि द्यावापृथिवी यन्ति सद्यः ॥

ಸೂರ್ಯನ ಭದ್ರ ಅಶ್ವಗಳು—ಹರಿತ (ಹರಿತಾಶ್ವ) ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಚಿತ್ರವರ್ಣ, ಏತಗ್ವ (ವೇಗಶಾಲಿ) ಮತ್ತು ಅನುಮಾದ್ಯ (ಉಲ್ಲಾಸಿತ)ವಾಗಿವೆ. ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾ ಅವರು ದ್ಯೌನ ಪೃಷ್ಠದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಿತಿಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ; ಮತ್ತು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ದ್ಯಾವಾ-ಪೃಥಿವಿಯನ್ನು ಪರಿವ್ಯಾಪಿಸಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 4

तत्सूर्यस्य देवत्वं तन्महित्वं मध्या कर्तोर्विततं सं जभार । यदेदयुक्त हरितः सधस्थादाद्रात्री वासस्तनुते सिमस्मै ॥

ಇದು ಸೂರ್ಯನ ದೇವತ್ವ, ಇದು ಅವನ ಮಹಿಮೆಯೇ: ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕರ್ತೃಗಳ (ರಾತ್ರಿ ಮತ್ತು ಉಷಾ/ಎರಡು ಕ್ಷಿತಿಜಗಳು) ನಡುವೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿದ ತಂತು-ಜಾಲವನ್ನು ಅವನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಸಧಸ್ಥಾನದಿಂದ ಹರಿತರನ್ನು ಯೋಕ್ತ ಮಾಡಿದಾಗ, ರಾತ್ರಿ ಅವನಿಗಾಗಿ ತನ್ನ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಹರಡುತ್ತದೆ—ಪ್ರಕಾಶಕನು ಧರ್ಮ್ಯ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಉದಯಿಸುವಂತೆ.

Mantra 5

तन्मित्रस्य वरुणस्याभिचक्षे सूर्यो रूपं कृणुते द्योरुपस्थे । अनन्तमन्यद्रुशदस्य पाजः कृष्णमन्यद्धरितः सं भरन्ति ॥

ಮಿತ್ರ-ವರುಣರ ಅಭಿಚಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ (ನಿರೀಕ್ಷಕ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ) ಸೂರ್ಯನು ದ್ಯೌನ ಉಪಸ್ಥದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಒಂದು ಭಾಗ ಅನಂತವೂ ದೀಪ್ತವೂ ಆಗಿದೆ; ಇನ್ನೊಂದು ಕೃಷ್ಣ (ಕತ್ತಲು) — ಇವೆರಡನ್ನೂ ಹರಿತರು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 6

अद्या देवा उदिता सूर्यस्य निरंहसः पिपृता निरवद्यात् । तन्नो मित्रो वरुणो मामहन्तामदितिः सिन्धुः पृथिवी उत द्यौः ॥

ಇಂದು, ಓ ದೇವರೇ, ಸೂರ್ಯನ ಉದಯದೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ನಿರಂಹಸ—ದುಃಖದಿಂದ—ರಕ್ಷಿಸಿರಿ; ನಮ್ಮನ್ನು ನಿರವದ್ಯ—ದೋಷದಿಂದ—ರಕ್ಷಿಸಿರಿ. ಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ವರುಣ ನಮ್ಮನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಲಿ; ಅದಿತಿ, ಸಿಂಧು (ನದಿ), ಪೃಥಿವಿ ಹಾಗೂ ದ್ಯೌ (ಆಕಾಶ) ನಮ್ಮನ್ನು ಪೋಷಿಸಲಿ—ಋತದ ಸಮಸ್ತ ಕ್ರಮವು ನಮ್ಮನ್ನು ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ವಿಶಾಲತೆಯೊಳಗೆ ಸಾಗಿಸಲು ಆಧಾರವಾಗಲಿ.