Sarga 70

Verse 1

तत: प्रभाते जनक: कृतकर्मा महर्षिभि:।उवाच वाक्यं वाक्यज्ञ श्शतानन्दं पुरोहितम्।।1.70.1।।

ຕໍ່ມາໃນຍາມອາລຸນ ເມື່ອມະຫາຣິສີທັງຫຼາຍໄດ້ສຳເລັດພິທີກຳອັນສັກສິດແລ້ວ ພຣະຊະນະກະ ຜູ້ຮູ້ຊຳນານໃນວາຈາ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳແກ່ ສາຕານັນທະ ປຸໂຣຫິດເອກ

Verse 2

भ्राता मम महातेजा यवीयानतिधार्मिक:।कुशध्वज इति ख्यात: पुरीमध्यवसच्छुभाम्।।1.70.2।।वार्याफलकपर्यन्तां पिबन्निक्षुमतीं नदीम्।साङ्काश्यां पुण्यसङ्काशां विमानमिव पुष्पकम्।।1.70.3।।

ນ້ອງຊາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ມີເທດສະພາບສະຫງ່າງາມ ແລະຖືທຳຢ່າງຍິ່ງ ມີນາມລືຊາວ່າ ກຸສະທະວະຊະ ພຳນັກຢູ່ໃນນະຄອນສາງກາຊະຍາອັນເປັນມົງຄຸນ ງາມຜ່ອງໃສດຸດວິມານປຸສະປະກະ ຕັ້ງຢູ່ຂ້າງຝັ່ງແມ່ນ້ຳອິກສຸມະຕີ ຊຶ່ງນ້ຳແມ່ນ້ຳເປັນເຂດແດນຂອງນະຄອນນັ້ນ

Verse 3

भ्राता मम महातेजा यवीयानतिधार्मिक:।कुशध्वज इति ख्यात: पुरीमध्यवसच्छुभाम्।।1.70.2।।वार्याफलकपर्यन्तां पिबन्निक्षुमतीं नदीम्।साङ्काश्यां पुण्यसङ्काशां विमानमिव पुष्पकम्।।1.70.3।।

ນ້ອງຊາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຜູ້ມີເທດສະພາບສະຫງ່າງາມ ແລະຖືທຳຢ່າງຍິ່ງ ມີນາມລືຊາວ່າ ກຸສະທະວະຊະ ພຳນັກຢູ່ໃນນະຄອນສາງກາຊະຍາອັນເປັນມົງຄຸນ ງາມຜ່ອງໃສດຸດວິມານປຸສະປະກະ ຕັ້ງຢູ່ຂ້າງຝັ່ງແມ່ນ້ຳອິກສຸມະຕີ ຊຶ່ງນ້ຳແມ່ນ້ຳເປັນເຂດແດນຂອງນະຄອນນັ້ນ

Verse 4

तमहं द्रष्टुमिच्छामि यज्ञगोप्ता स मे मत:।प्रीतिं सोऽपि महातेजा इमां भोक्ता मया सह।।1.70.4।।

ຂ້າປາຖະນາຈະໄດ້ເຫັນທ່ານນັ້ນ; ຂ້າໄດ້ເລືອກທ່ານເປັນຜູ້ພິທັກຍັດຍາພິທີ. ຂໍໃຫ້ທ່ານຜູ້ມີເດຊະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ຈົ່ງຮ່ວມເສວຍປີຕິນີ້ກັບຂ້າດ້ວຍ

Verse 5

एवमुक्ते तु वचने शतानन्दस्य सन्निधौ।आगता: केचिदव्यग्रा जनकस्तान् समादिशत्।।1.70.5।।

ເມື່ອຖ້ອຍຄໍານັ້ນໄດ້ກ່າວຂຶ້ນໃນທີ່ປະທັບຂອງ ສະຕານັນທະ ແລ້ວ ຂ້າລາຊບໍລິພານບາງຄົນຜູ້ຕື່ນຕົວກໍເຂົ້າມາ; ແລະພະເຈົ້າຊະນະກະກໍມີພະບັນຊາແກ່ພວກເຂົາ

Verse 6

शासनात्तु नरेन्द्रस्य प्रययुश्शीघ्रवाजिभि:।समानेतुं नरव्याघ्रं विष्णुमिन्द्राज्ञया यथा।।1.70.6।।

ຕາມພະບັນຊາຂອງພະຣາຊາ ພວກເຂົາໄດ້ອອກເດີນທາງດ້ວຍມ້າອັນໄວວ່ອງ ເພື່ອເຊີນນໍາ “ເສືອໃນຫມູ່ມະນຸດ” ນັ້ນມາ—ດັ່ງພຣະວິສະນຸຖືກເຊີນຕາມພະບັນຊາຂອງພຣະອິນທຣະ

Verse 7

साङ्काश्यां ते समागत्य ददृशुश्च कुशध्वजम्।न्यवेदयन्यथावृत्तं जनकस्य च चिन्तितम्।।1.70.7।।

ເມື່ອເຂົາທັງຫຼາຍໄປຮອດສາງກາສະຍາ ກໍໄດ້ພົບພຣະກຸສະທະວະຊະ ແລະກໍກາບທູນເລື່ອງລາວທີ່ເກີດຂຶ້ນທັງປວງ ພ້ອມທັງພຣະປະສົງໃນພຣະຫົວໃຈຂອງພຣະຊະນະກະດ້ວຍ

Verse 8

तद्वृत्तं नृपति श्शृत्वा दूतश्रेष्ठैर्महाबलै:।अज्ञायाऽथ नरेन्द्रस्य आजगाम कुशध्वज:।।1.70.8।।

ເມື່ອພຣະກຸສະທະວະຊະໄດ້ຟັງເຫດການນັ້ນຈາກທູດຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ມີກຳລັງຫາກຫານ ກໍຊາບແຈ້ງພຣະບັນຊາຂອງພຣະຣາຊາ ແລະໄດ້ອອກເດີນທາງໄປເຝົ້າພຣະອົງ

Verse 9

स ददर्श महात्मानं जनकं धर्मवत्सलम्।सोऽभिवाद्य शतानन्दं राजानं चापि धार्मिकम्।।1.70.9।।राजार्हं परमं दिव्यमासनं चाऽध्यरोहत।

ພຣະອົງໄດ້ເຫັນພຣະຊະນະກະມະຫາອາດມາ ຜູ້ຮັກແລະຖືມັ່ນໃນທຳມະ. ແລ້ວຈຶ່ງກາບນົບນ້ອມພຣະສະຕານັນທະ ແລະພຣະຣາຊາຜູ້ທຳມະ, ຈາກນັ້ນຈຶ່ງຂຶ້ນນັ່ງເທິງອາສນະອັນສູງສົ່ງ ງາມວິຈິດ ເໝາະສົມແກ່ກຽດສັກຂອງພຣະຣາຊາ

Verse 10

उपविष्टावुभौ तौ तु भ्रातरावतितेजसौ।।1.70.10।।प्रेषयामासतुर्वीरौ मन्त्रिश्रेष्ठं सुदामनम्।

ສອງພີ່ນ້ອງວີຣະບຸລຸດຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງນັ້ນນັ່ງຄູ່ກັນ ແລ້ວວີຣະຊົນທັງສອງໄດ້ສົ່ງ ສຸດາມານະ ຜູ້ເປັນເລີດໃນຫມູ່ມົນຕີ

Verse 11

गच्छ मन्त्रिपते शीघ्रमैक्ष्वाकुममितप्रभम्।।1.70.11।।आत्मजैस्सह दुर्धर्षमानयस्व समन्त्रिणम्।

“ໂອ ທ່ານຫົວໜ້າມົນຕີ ຈົ່ງໄປໂດຍໄວ ແລ້ວນຳພຣະຣາຊາແຫ່ງວົງອິກສະວາກຸ ຄື ທະສະຣະຖະ ຜູ້ບໍ່ອາດຖືກພິຊິດ ຜູ້ມີຣັດສະມີຫາປະມານບໍ່ໄດ້ ພ້ອມດ້ວຍພຣະໂອຣສ ແລະມົນຕີທັງຫຼາຍ ມາເຖິງນີ້”

Verse 12

औपकार्यां स गत्वा तु रघूणां कुलवर्धनम्।।1.70.12।।ददर्श शिरसा चैनमभिवाद्येदमब्रवीत्।

ເມື່ອໄປເຖິງພະມະນະດົບ ລາວໄດ້ເຫັນພຣະທະສະຣະຖະ ຜູ້ເພີ່ມພູນກຸລະວົງຣະຄຸ ແລ້ວກໍ່ກົ້ມສີສະຄຳນົບ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້

Verse 13

अयोध्याधिपते वीर वैदेहो मिथिलाधिप:।।1.70.13।।स त्वां द्रष्टुं व्यवसितस्सोपाध्यायपुरोहितम्।

“ໂອ ພຣະອະທິປະຕິແຫ່ງອະໂຍທະຍາ ຜູ້ກ້າຫານ ພຣະຊະນະກະແຫ່ງວິເທຫະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າເມືອງມິຖິລາ ໄດ້ຕັ້ງພຣະທັຍຈະເຂົ້າເຝົ້າພຣະອົງ ພ້ອມດ້ວຍອຸປາທະຍາຍ ແລະປຸໂຣຫິດຂອງພຣະອົງ”

Verse 14

मंत्रिश्रेष्ठवच श्शृत्वा राजा सर्षिगणस्तदा।।1.70.14।।सबंधुरगमत्तत्र जनको यत्र वर्तते।

ເມື່ອພະຣາຊາໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງມະຫາອໍາມາດຜູ້ປະເສີດແລ້ວ ກໍເສດັດໄປພ້ອມກັບຫມູ່ລຶສີ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງທັງຫຼາຍ ໄປຍັງບ່ອນທີ່ພະຣາຊາຊະນະກະກໍາລັງຄອຍຢູ່

Verse 15

स राजा मन्त्रिसहित स्सोपाध्याय: सबान्धव:।।1.70.15।।वाक्यं वाक्यविदां श्रेष्ठो वैदेहमिदमब्रवीत्।

ພະຣາຊານັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍອໍາມາດທັງຫຼາຍ ອຸປັດຊາຍ (ຄູອາຈານທາງທຳ) ແລະຍາດພີ່ນ້ອງ—ເປັນຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ຜູ້ຮູ້ວາຈາ—ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພະຣາຊາຊະນະກະແຫ່ງວິເທຫະ ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍານີ້

Verse 16

विदितं ते महाराज इक्ष्वाकुकुलदैवतम्।।1.70.16।।वक्ता सर्वेषु कृत्येषु वसिष्ठो भगवानृषि:।

ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ພະອົງຍ່ອມຊາບດີວ່າ ພຣະລຶສີວະສິດຖະ (Vasiṣṭha) ຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ເປັນເທວະຜູ້ພິທັກຮັກສາແຫ່ງວົງສາອິກສະວາກຸ; ແລະໃນກິດພິທີອັນສັກສິດທັງປວງ ທ່ານເປັນຜູ້ກ່າວແທນໂດຍຊອບທຳ

Verse 17

विश्वामित्राभ्यनुज्ञातस्सह सर्वैर्महर्षिभि:।।1.70.17।।एष वक्ष्यति धर्मात्मा वसिष्ठो मे यथाक्रमम्।

ດ້ວຍການອະນຸຍາດຂອງວິສະວາມິດຕະ ແລະດ້ວຍຄວາມເຫັນຊອບຂອງມະຫາລຶສີທັງປວງ ພຣະວະສິດຖະຜູ້ມີທຳເປັນດວງໃຈນີ້ ຈະເລົ່າວົງສາຂອງພວກເຮົາໃຫ້ພະອົງຟັງຕາມລໍາດັບ

Verse 18

एवमुक्त्वा नरश्रेष्ठे राज्ञां मध्ये महात्मनाम्।।1.70.18।।तूष्णींभूते दशरथे वसिष्ठो भगवानृषि:।उवाच वाक्यं वाक्यज्ञो वैदेहं सपुरोधसम्।।1.70.19।।

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນໃນທ່າມກາງສະພາຂອງບັນດາພະຣາຊາຜູ້ມີໃຈສູງແລ້ວ ທະສະຣະຖະ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ນະຣະ ກໍນິ່ງສງົບ. ຈາກນັ້ນ ພຣະລຶສີວະສິດຖະຜູ້ຄວນບູຊາ ຜູ້ຮູ້ຈັກຖ້ອຍຄໍາອັນຄວນຄ່າ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພະຣາຊາຊະນະກະແຫ່ງວິເທຫະ ຜູ້ນັ່ງພ້ອມກັບປຸໂຣຫິດ (ປະໂລຫິດ) ຂອງພະອົງ

Verse 19

एवमुक्त्वा नरश्रेष्ठे राज्ञां मध्ये महात्मनाम्।।1.70.18।।तूष्णींभूते दशरथे वसिष्ठो भगवानृषि:।उवाच वाक्यं वाक्यज्ञो वैदेहं सपुरोधसम्।।1.70.19।।

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນໃນທ່າມກາງສະພາຂອງບັນດາພະຣາຊາຜູ້ມີໃຈສູງແລ້ວ ທະສະຣະຖະ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ນະຣະ ກໍນິ່ງສງົບ. ຈາກນັ້ນ ພຣະລຶສີວະສິດຖະຜູ້ຄວນບູຊາ ຜູ້ຮູ້ຈັກຖ້ອຍຄໍາອັນຄວນຄ່າ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພະຣາຊາຊະນະກະແຫ່ງວິເທຫະ ຜູ້ນັ່ງພ້ອມກັບປຸໂຣຫິດ (ປະໂລຫິດ) ຂອງພະອົງ

Verse 20

अव्यक्तप्रभवो ब्रह्मा शाश्वतो नित्य अव्यय:।तस्मान्मरीचि स्संजज्ञे मरीचे: काश्यप: सुत:।।1.70.20।।

ຈາກອະວະຍັກຕະ (ສະພາບທີ່ບໍ່ປາກົດ) ໄດ້ອຸບັດຂຶ້ນເປັນພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນນິລັນດອນ ມັ່ນຄົງ ແລະບໍ່ສູນສະລາຍ। ຈາກພຣະພຣະຫມານັ້ນ ເກີດມະຣີຈິ; ແລະຈາກມະຣີຈິ ເກີດບຸດຄື ກາສະຍະປະ

Verse 21

विवस्वान् काश्यपाज्जज्ञे मनुर्वैवस्वत स्स्मृत:।मनु: प्रजापति: पूर्वमिक्ष्वाकुस्तु मनोस्सुत:।।1.70.21।।

ຈາກກາສະຍະປະ ໄດ້ເກີດວິວັສວານ; ຈາກວິວັສວານ ໄດ້ເກີດມະນຸ ຜູ້ຖືກຈື່ຈຳວ່າ ໄວວັສວະຕະ ແລະໃນກ່ອນເຄີຍເອີ້ນວ່າ ປະຣະຊາປະຕິ; ແລະອິກສະວາກຸ ແມ່ນບຸດຂອງມະນຸ

Verse 22

तमिक्ष्वाकुमयोध्यायां राजानं विद्धि पूर्वकम्।इक्ष्वाकोस्तु सुतश्श्रीमान् कुक्षिरित्येव विश्रुत:।।1.70.22।।

ຈົ່ງຮູ້ວ່າ ອິກສະວາກຸ ແມ່ນພຣະຣາຊາບັນພະບຸລຸດອົງທຳອິດໃນນະຄອນອະໂຍທະຍາ. ບຸດຜູ້ມີສິຣິອັນສະຫງ່າງາມຂອງອິກສະວາກຸ ເລື່ອງຊື່ວ່າ ກຸກສິ

Verse 23

कुक्षेरथात्मज: श्रीमान् विकुक्षिरुदपद्यत।विकुक्षेस्तु महातेजा बाण: पुत्र: प्रतापवान्।।1.70.23।।

ຕໍ່ມາ ວິກຸກສິ ບຸດຜູ້ມີສິຣິຂອງກຸກສິ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ; ແລະຈາກວິກຸກສິ ໄດ້ເກີດບຸດຄື ບານະ ຜູ້ມີເທດສະພາບຍິ່ງ ສ່ອງປະກາຍ ແລະລືຊາດ້ວຍວິລະກຳ

Verse 24

बाणस्य तु महातेजा अनरण्य: प्रतापवान्।अनरण्यात्पृथुर्जज्ञे त्रिशङ्कुस्तु पृथोस्सुत:।।1.70.24।।

ຈາກພຣະບານະ ໄດ້ປະສູດພຣະອະນະຣັນຍະ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງຍິ່ງ ແລະມີອານຸພາບ. ຈາກພຣະອະນະຣັນຍະ ໄດ້ກໍເກີດພຣະປຶຖຸ ແລະພຣະຕຣິສັງກຸ ເປັນພຣະໂອຣສຂອງພຣະປຶຖຸ.

Verse 25

त्रिशङ्कोरभवत्पुत्रो दुन्दुमारो महायशा:।युवनाश्वसुतस्त्वासीन्मान्धाता पृथिवीपति:।।1.70.25।।

ຈາກພຣະຕຣິສັງກຸ ໄດ້ປະສູດພຣະໂອຣສຜູ້ມີກຽດຍົດຍິ່ງ ນາມວ່າ ດຸນດຸມາຣະ. ແລະຈາກພຣະຍຸວະນາສະວະ ໄດ້ກໍເກີດພຣະມານທາຕາ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງປະຖະພີ.

Verse 26

मान्धातुस्तु सुत श्श्रीमान् सुसन्धिरुदपद्यत।सुसन्धेरपि पुत्रौ द्वौ ध्रुवसन्धि: प्रसेनजित्।।1.70.26।।

ພຣະມານທາຕາ ໄດ້ມີພຣະໂອຣສຜູ້ສະຫງ່າງາມ ນາມວ່າ ສຸສັນທິ. ແລະພຣະສຸສັນທິ ກໍມີພຣະໂອຣສສອງອົງ ຄື ທຣຸວະສັນທິ ແລະ ປຣະເສນະຈິດ.

Verse 27

यशस्वी ध्रुवसन्धेस्तु भरतो नाम नामत:।भरतात्तु महातेजा असितो नाम जातवान्।।1.70.27।।

ຈາກພຣະທຣຸວະສັນທິ ໄດ້ປະສູດພຣະໂອຣສຜູ້ມີຊື່ສຽງ ນາມວ່າ ພຣະພະຣະຕະ. ແລະຈາກພຣະພະຣະຕະ ໄດ້ກໍເກີດພຣະອະສິຕະ ຜູ້ມີເດຊະພະລັງ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງຍິ່ງ.

Verse 28

यस्यैते प्रतिराजान उदपद्यन्त शत्रव:।हैहयास्तालजंघाश्च शूराश्च शशिबिन्दव:।।1.70.28।।

ຕໍ່ພຣະອົງ (ພຣະອະສິຕະ) ໄດ້ມີກະສັດຄູ່ແຂ່ງລຸກຂຶ້ນເປັນສັດຕູ—ເຫຼົ່ານັກຮົບຜູ້ກ້າຫານແຫ່ງວົງສາ ໄຫຫະຍະ, ຕາລະຈັງຄະ, ແລະ ສະສິບິນດຸ.

Verse 29

तांस्तु स प्रतियुध्यन् वै युद्धे राजा प्रवासित:।हिमवन्तमुपागम्य भृगुप्रस्रवणेऽवसत्।।1.70.29।।असितोऽल्पबलो राजा मन्त्रिभिस्सहितस्तदा।

ພຣະຣາຊາໄດ້ຕໍ່ສູ້ກັບພວກນັ້ນໃນສະໜາມຮົບ ແຕ່ຖືກຂັບໄລ່ໃຫ້ເປັນຜູ້ຖືກເນລະເທດ. ເມື່ອໄປຮອດພູຫິມະວານ ພຣະອະສິຕ ຜູ້ມີກໍາລັງຫຼຸດຖອຍ ໄດ້ພໍານັກຢູ່ທີ່ ພຣຶກຸປຣະສຣະວະນະ ພ້ອມດ້ວຍອໍາມາດທັງຫຼາຍໃນການນັ້ນ

Verse 30

द्वे चास्य भार्ये गर्भिण्यौ बभूवतुरिति श्रुतम्।।1.70.30।। एका गर्भविनाशाय सपत्न्यै सगरं ददौ।

ໄດ້ຍິນກັນວ່າ ພຣະມະເຫສີທັງສອງຂອງພຣະອົງໄດ້ຕັ້ງຄັນ. ຄົນໜຶ່ງ ໂດຍປາດຖະໜາຈະທໍາລາຍຄັນຂອງສະຫະພັນລະຍາ ຈຶ່ງໃຫ້ຢາພິດແກ່ນາງ

Verse 31

तत श्शैलवरं रम्यं बभूवाभिरतो मुनि:।।1.70.31।।भार्गवश्च्यवनो नाम हिमवन्तमुपाश्रित:।

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມຸນີນາມ “ຈະຍະວະນະ” ແຫ່ງວົງສາພຣຶກຸ ໄດ້ເຂົ້າໄປພຶ່ງພາພູຫິມະວານ ແລະຊື່ນຊົມຍິນດີໃນພູອັນງາມນັ້ນ ອັນເປັນພູທີ່ດີເລີດ

Verse 32

तत्रैका तु महाभागा भार्गवं देववर्चसम्।।1.70.32।।ववन्दे पद्मपत्राक्षी काङ्क्षन्ती सुतमात्मन:।

ທີ່ນັ້ນ ໜຶ່ງໃນພຣະມະເຫສີທັງສອງ ຜູ້ມີວາສະນາອັນຍິ່ງ ມີດວງຕາດັ່ງໃບບົວ ໄດ້ກົ້ມກາບນົບນ້ອມພຣະພາຣຄະວະ ຜູ້ສະຫວ່າງໄສດຸດເທວະ ໂດຍປາດຖະໜາຈະໄດ້ບຸດເປັນຂອງຕົນ

Verse 33

तमृषिं साऽभ्युपागम्य कालिंदी चाभ्यवादयत्।।1.70.33।।स तामभ्यवदद्विप्र: पुत्रेप्सुं पुत्रजन्मनि।

ນາງກາລິນດີໄດ້ເຂົ້າໄປໃກ້ພຣະລິສີນັ້ນ ແລ້ວຖວາຍນະມັດສະການດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ. ພຣະພຣາຫມັນຜູ້ເປັນທະວິຊະຈຶ່ງກ່າວກັບນາງ ຜູ້ປາຖະນາບຸດ ແລະປາຖະນາການປະສູດບຸດ.

Verse 34

तव कुक्षौ महाभागे सुपुत्रस्सुमहाबल:।।1.70.34।।महावीर्यो महातेजा अचिरात्सञ्जनिष्यति।गरेण सहित श्श्रीमान् मा शुच: कमलेक्षणे।।1.70.35।।

ໂອ ນາງຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງ ໃນຄັນຂອງເຈົ້າ ກຳລັງກໍ່ຮ່າງເປັນບຸດຜູ້ປະເສີດ ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 35

तव कुक्षौ महाभागे सुपुत्रस्सुमहाबल:।।1.70.34।।महावीर्यो महातेजा अचिरात्सञ्जनिष्यति।गरेण सहित श्श्रीमान् मा शुच: कमलेक्षणे।।1.70.35।।

ບໍ່ຊ້ານີ້ ລາວຈະປະສູດ—ເປັນວິລະຊົນຍິ່ງ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍເທຊະ; ແມ່ນວ່າມີພິດຕິດມາດ້ວຍ ກໍຈະເປັນຜູ້ມີສິຣີສົມບູນ. ໂອ ຜູ້ມີນັຍນາດຸດດອກບົວ ຢ່າໂສກເສົ້າເລີຍ.

Verse 36

च्यवनं तु नमस्कृत्य राजपुत्री पतिव्रता।पतिशोकातुरा तस्मात्पुत्रं देवी व्यजायत।।1.70.36।।

ເມື່ອນາງໄດ້ນະມັດສະການແດ່ຈະຍະວະນະແລ້ວ ພຣະທິດາກະສັດຜູ້ຮັກສາພະຕິວຣະຕາ ແມ່ນວ່າຈະທຸກໃຈເນື່ອງຈາກໂສກຕໍ່ພຣະສາມີ ພຣະນາງກໍໄດ້ປະສູດບຸດຊາຍ.

Verse 37

सपत्न्या तु गरस्तस्यै दत्तो गर्भजिघांसया।सह तेन गरेणैव जात: स सगरोऽभवत्।।1.70.37।।

ແຕ່ພຣະມະເຫສີຜູ້ເປັນຄູ່ແຂ່ງ ໄດ້ໃຫ້ພິດແກ່ນາງ ໂດຍຫວັງຈະທຳລາຍທາຣົກໃນຄັນ; ແລະເດັກນ້ອຍນັ້ນກໍເກີດມາພ້ອມພິດນັ້ນເອງ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຮັບນາມວ່າ “ສະກະຣະ”.

Verse 38

सगरस्यासमञ्जस्तु असमञ्जात्तथांऽशुमान्।दिलीपोंऽशुमत: पुत्रो दिलीपस्य भगीरथ:।।1.70.38।।

ພະສະກະຣະມີພະຣາຊບຸດຊື່ ອະສະມັນຊະ; ຈາກອະສະມັນຊະ ເກີດ ອັມຊຸມານ. ທິລີປະ ເປັນພະຣາຊບຸດຂອງ ອັມຊຸມານ ແລະ ພະຄີຣະຖະ ເປັນພະຣາຊບຸດຂອງ ທິລີປະ.

Verse 39

भगीरथात्ककुत्स्थश्च ककुत्स्थस्य रघुस्सुत:।रघोस्तु पुत्रस्तेजस्वी प्रवृद्ध: पुरुषादक:।।1.70.39।।कल्माषपादो ह्यभवत्तस्माज्जातस्तु शंखण:।

ຈາກພະຄີຣະຖະ ເກີດ ກະກຸດສະຖະ ແລະ ກະກຸດສະຖະມີພະຣາຊບຸດຊື່ ຣະຄຸ. ພະຣາຊບຸດຜູ້ມີເດຊະພາບຂອງຣະຄຸ ຄື ປຣະວຶດທະ ຜູ້ຖືກຮູ້ຈັກວ່າ ປຸຣຸສາດະກະ; ແທ້ຈິງທ່ານນັ້ນໄດ້ຊື່ວ່າ ກັລມາສະປາດະ ແລະ ຈາກທ່ານນັ້ນ ເກີດ ສັງຂະນະ.

Verse 40

सुदर्शन: शङ्घणस्य अग्निवर्ण स्सुदर्शनात्।।1.70.40।।शीघ्रगस्त्वग्निवर्णस्य शीघ्रगस्य मरु स्सुत:।मरो: प्रशुश्रुकस्त्वासीदम्बरीष: प्रशुश्रृकात्।।1.70.41।।

ສຸດັຣສະນະ ເປັນພະຣາຊບຸດຂອງ ສັງຂະນະ ແລະ ຈາກສຸດັຣສະນະ ເກີດ ອັກນິວັຣນະ.

Verse 41

सुदर्शन: शङ्घणस्य अग्निवर्ण स्सुदर्शनात्।।1.70.40।।शीघ्रगस्त्वग्निवर्णस्य शीघ्रगस्य मरु स्सुत:।मरो: प्रशुश्रुकस्त्वासीदम्बरीष: प्रशुश्रृकात्।।1.70.41।।

ຊີຄຣະກະ ເປັນພະຣາຊບຸດຂອງ ອັກນິວັຣນະ; ມະຣຸ ເປັນພະຣາຊບຸດຂອງ ຊີຄຣະກະ. ຈາກມະຣຸ ເກີດ ປຣະຊຸຊຣຸກະ ແລະ ຈາກປຣະຊຸຊຣຸກະ ເກີດ ອັມບະຣີສະ.

Verse 42

अम्बरीषस्य पुत्रोऽभून्नहुष: पृथिवीपति:।नहुषस्य ययातिस्तु नाभागस्तु ययातिज:।।1.70.42।।

ອັມບະຣີສະມີພະຣາຊບຸດຄື ພະຣາຊາ ນະຫຸສະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງພື້ນພິພົບ. ນະຫຸສະມີພະຣາຊບຸດຊື່ ຢະຢາຕິ ແລະ ຢະຢາຕິມີພະຣາຊບຸດຊື່ ນາພາຄະ.

Verse 43

नाभागस्य बभूवाज: अजाद्दशरथोऽभवत्।अस्माद्दशरथाज्जातौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ।।1.70.43।।

ຈາກ ນາພາກະ ເກີດມີ ອະຊະ; ຈາກ ອະຊະ ເກີດມີ ທະສະຣະຖະ; ແລະຈາກ ທະສະຣະຖະ ນັ້ນ ເກີດມີພີ່ນ້ອງສອງອົງ—ຣາມະ ແລະ ລັກສະມະນະ

Verse 44

ຂໍກາບທູນ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ປົກຄອງ! ວີຣະບຸລຸດແຫ່ງວົງສາອິກສະວາກຸເຫຼົ່ານີ້ ບໍລິສຸດໃນສາຍເລືອດຕັ້ງແຕ່ປະຖົມ ເປັນຜູ້ເຄົາລົບບູຊາທຳມະຢ່າງສູງສຸດ ແລະໝັ້ນຄົງໃນສັດຈະ. ສໍາລັບ ຣາມະ ແລະ ລັກສະມະນະ ຂ້າຂໍພະທິດາທັງສອງຂອງພະອົງເປັນຄູ່ຄອງ; ເມື່ອທັງສອງຝ່າຍສົມຄວນເທົ່າທຽມ ກໍຄວນທີ່ພະອົງຈະປະທານເຈົ້າສາວທີ່ຄູ່ຄວນທັງສອງ