Dvaraka

ມາຣະກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ໂອ ອິນດຣະດຍຸມນະ, ຈົ່ງຮຽນຮູ້ຈາກຂ້າພະເຈົ້າເຖິງມະຫາອານຸພາບຂອງ ດວາຣະກາ—ບ່ອນທີ່ໃນຍຸກກະລິກໍຍັງມີ ຜູ້ລົບລ້າງຄວາມທຸກ, ພຣະຜົວຂອງ ຣຸກມິນີ, ປະທັບຢູ່.

ໂອ ເທວີດວາຣະກາ, ກໍຕະມີ (ໂກດາວະຣີ) ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ກໍກາບນົບເຈົ້າ. ເບິ່ງເຖີດ—ເບິ່ງເຖີດ! ນີ້ແມ່ນ ພາກີຣະທີ (ຄົງຄາ) ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ ແລະເປັນມົງຄຸນດ້ວຍ.

ພຣະມາຣກັນເດຍ ກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະມະຫາກະສັດ, ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດຕາມຖ້ອຍຄໍາຂອງປິຕຣະຜູ້ປາກົດເປັນຮູບປເຣຕ, ຈັນທຣະຊະຣະມາ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ມາຮອດ ດວາຣະກາ.

ແນ່ນອນແລ້ວເປັນສິ່ງນ່າອັດສະຈັນທີ່ ກຸຊັສຖະລີ (ທວາຣະກາ) ໄດ້ເຮັດໃຫ້ກຽດຍົດແຫ່ງສະຫວັນຈາງລົງ ແລະເພີ່ມຊື່ສຽງໃຫ້ແຜ່ນດິນ. ຊາວທວາຣະກາເຫັນພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ເປັນອາດມັນແຫ່ງສັດທັງປວງ ແລະເປັນເຈົ້ານາຍຂອງພວກເຂົາ ຢູ່ເປັນນິດ; ພຣະອົງຊົງມອງດ້ວຍຮອຍຍິ້ມຫວານ…

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າເຂົ້າໃກ້ຊາຍແດນແຫ່ງອານັຣຕະ (ທະວາຣະກາ) ອັນຮຸ່ງເຮືອງ ພຣະອົງໄດ້ເປົ່າສັງຂ໌ມົງຄຸນ ເພື່ອປະກາດການມາຮອດ ແລະຮາວກັບປອບໃຈຄວາມເສົ້າຂອງຊາວເມືອງ។

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກພຣະຣາຊາ ຢຸທິສຖິຣ ແລ້ວ ພຣະອົງ ສຣີກຣິດສະນະ ພ້ອມດ້ວຍນາງ ດຣໍປະດີ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງ ໄດ້ເດີນທາງໄປສູ່ນະຄອນ ດວາຣະກາ ໂດຍມີອາຣຊຸນະຮ່ວມທາງ ແລະມີຊາວຢະດຸຫ້ອມລ້ອມ, ໂອ ພຣາຫມັນ।

ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຍິນວ່າ ທີ່ທວາຣະກາ ສຸພັດຣາ—ມາທະວີ—ຖືກອະຣຊຸນຊິງພາໄປໂດຍຝືນໃຈ ແລະວ່າ ວີຣະບຸລຸດແຫ່ງວົງວຣິສນິທັງສອງໄດ້ໄປສູ່ອິນທຣະປຣັສຖະ—ໃນເວລານັ້ນ ສັນຈະຍະ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຄາດຫວັງຊັຍຊະນະເລີຍ।

ໃນເມືອງດວາຣະກາ ສຸພັດຣາ—ນາງຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍກາມນາ—ຖືກກິຣີຕິນໄດ້ມາໂດຍຍານທີ່ຂັບເຄື່ອນດ້ວຍຄວາມຮັກ ໂດຍມີອະນຸຍາດຈາກວາສຸເທວະ।

ເຂົາໄດ້ພັກອາໄສໃນປ່າຄົບໜຶ່ງປີ ແລະເພີ່ມອີກໜຶ່ງເດືອນ; ຕໍ່ມາໃນການໜຶ່ງ ເຂົາໄດ້ໄປພົບຫຣຶສີເກສ (ພຣະກຣິດ/ກຣິຊນະ) ທີ່ນະຄອນດວາຣະວະຕີ.

ນາຣາດກ່າວວ່າ ຫຼັງຈາກນໍາພາພຣາຫມານນັ້ນ ວິມາລະໄດ້ມາຮອດທວາຣາກາຢູ່ທີ່ນີ້. ຈາກນັ້ນ ຊາຍຜູ້ມີສະຕິທັງສອງໄດ້ອາບນໍ້າອີກ ດ້ວຍຄວາມປາຖະຫນາພັດທະນາຕໍ່ສຣີປະເທດ (ພຣະວິສະນຸ). ອີກເທື່ອຫນຶ່ງ ໂອ ກະສັດ ສຽງອັນເລິກເຊິ່ງດັ່ງເມກໄດ້ກົງກຽວຢູ່ໃນທ້ອງຟ້າ.

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະພຣະມະຫັນນັ້ນ—ຣາມກະຣິສນະສະຕີຣະຍະ ໝູ່ສະໝັກຕັ້ງແຕ່ເດັກ—ຜູ້ທີ່ຖືກຂົ່ມເຫັງດ້ວຍຄວາມທຸກຍາກຢ່າງສາຫັດ ໄດ້ຫໍ່ໃສ່ຜ້າເກົ່າໆ ເຂົ້າຈີ່ທີ່ໄດ້ມາຈາກການຂໍທານ ແລະ ໄດ້ມາຮອດນະຄອນທະວາຣະກາອັນງົດງາ ເພື່ອພົບພະວາສຸເທວ (ພະກະຣິສນະ)

ຊິພີໄດ້ກ່າວວ່າ: 'ໂອ ຜູ້ປາໄສທີ່ດີເລີດ, ນາງຣາກສະສີເຫຼົ່ານັ້ນກຳລັງຢູ່ໃນເສັ້ນທາງທະເລຊາຍ—ດັ່ງນັ້ນເຂົາເຈົ້າໄດ້ນ້ຳທີ່ເປັນຂອງທວາຣະການີ້ມາໄດ້ແນວໃດ?'