Adhyaya 31

Verse 1

प्रह्लाद उवाच दिव्यस्वप्रभया ध्वांतं भूतानां नाशयन्सदा । जनयन्परमानंदं भक्तानां च भयापहः

ພຣະຫຼາດ (Prahlāda) ກ່າວວ່າ: ດ້ວຍປະພາອັນທິບຂອງພຣະອົງ ພຣະອົງທຳລາຍຄວາມມືດມົນຂອງສັດທັງຫຼາຍຢູ່ເສມອ; ພຣະອົງບັນດານຄວາມອານັນດະສູງສຸດແກ່ຜູ້ມີພັກຕິ ແລະ ເປັນຜູ້ປັດເປົ່າຄວາມຢ້ານກົວຂອງເຂົາເຈົ້າ.

Verse 2

पताकाभिर्ध्वजस्थाभिर्द्वारकाजयवर्द्धनः । दिव्यपुण्यप्रकाशेन राजते गिरिराडिव

ດ້ວຍທຸງແລະເສົາທຸງອັນປະດັບງາມ ດວາຣະກາ—ຜູ້ເພີ່ມພູນໄຊຊະນະ—ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍແສງທິບອັນເກີດບຸນ ດັ່ງພະຣາຊາແຫ່ງພູເຂົາທັງປວງ।

Verse 3

दृष्ट्वाऽलयं तदा विष्णोस्तदायुधविभूषितम् । विहाय पादुके च्छत्रं दण्डवत्पतिता भुवि

ເມື່ອເຫັນທີ່ປະທັບຂອງພຣະວິສນຸ ອັນປະດັບດ້ວຍອາວຸດທິບຂອງພຣະອົງ ພວກເຂົາຈຶ່ງວາງເກີບແລະຮົ່ມ ແລ້ວກົ້ມກາບລົງກັບພື້ນດິນຢ່າງເຕັມກາຍ।

Verse 4

भूमिसंलुठनं तेषां तीर्थानामद्भुतं महत् । अभवद्विप्र शार्दूलाः क्षेत्रादीनां च सर्वशः

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ດຸດັ່ງເສືອ, ການກິ້ງກາຍລົງກັບພື້ນດິນຂອງຕີຣຖະເຫຼົ່ານັ້ນ ຊ່າງອັດສະຈັນແລະຍິ່ງໃຫຍ່; ແລະໃນບັນດາກະເສດຣະອັນສັກສິດ ແລະສິ່ງອື່ນໆທັງປວງ ກໍເປັນໄປເຊັ່ນດຽວກັນ।

Verse 5

वाराणसी कुरुक्षेत्रं प्रयागो जाह्नवी तथा । यमुना नर्मदा पुण्या पुण्या प्राची सरस्वती

ວາຣານະສີ, ກຸຣຸເກສຕຣະ, ປຣະຍາກ; ແລະ ຈາຫນະວີ (ຄື ຄົງຄາ) ດ້ວຍ; ຍະມຸນາ ແລະ ນັຣມະດາອັນບໍລິສຸດ; ປຣາຈີ ແລະ ສະຣັສວະຕີອັນສັກສິດ—ທັງໝົດນັ້ນ (ລ້ວນມາປະຊຸມ)។

Verse 6

गोदावरी महापुण्या गया तिस्रस्तु मंगलाः । शालिग्रामं महाक्षेत्रं पुण्या चक्रनदी शुभा

ໂຄດາວະຣີອັນບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ; ຄະຍາ; ແລະ ສາມສິ່ງອັນເປັນມົງຄຸນ; ຊາລິຄຣາມ ເປັນເຂດສັກສິດອັນໃຫຍ່; ແລະ ແມ່ນ້ຳຈັກຣະ (ຈັກຣະນະດີ) ອັນດີງາມ ແລະ ບໍລິສຸດ—(ທັງໝົດລ້ວນມາຮ່ວມ)។

Verse 7

पयोष्णी तपती कृष्णा कावेर्य्याद्याः सुपुण्यदाः । पुष्करादीनि तीर्थानि सागराः पर्वतोत्तमाः

ແມ່ນ້ຳ Payoṣṇī, Tapatī, Kṛṣṇā ແລະ Kāverī ພ້ອມທັງອື່ນໆ—ຜູ້ປະທານບຸນກຸສົນອັນປະເສີດ; ຕີຣຖະເລີ່ມຈາກ Puṣkara; ມະຫາສະມຸດ; ແລະພູຜາອັນສູງສຸດ—ລ້ວນມີຢູ່ພ້ອມໜ້າ.

Verse 8

अयोध्या मथुरा माया अवंत्याद्याश्च मुक्तिदाः । श्रीरंगाख्यमनंतं च प्रभासं च विशेषतः

Ayodhyā, Mathurā, Māyā (Haridvāra) ແລະ Avanti ພ້ອມທັງອື່ນໆ—ຜູ້ປະທານມຸກຕິ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ); ແລະ Śrīraṅga ທີ່ເອີ້ນວ່າ Ananta; ພ້ອມທັງ Prabhāsa ໂດຍພິເສດ—ລ້ວນໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນ/ປາກົດຢູ່.

Verse 9

पुरुषोत्तमं महाक्षेत्रमरण्यान्यादयः शुभाः । त्रैलोक्ये वर्त्तमानानि सर्वतीर्थानि सर्वशः

ມະຫາເຂດສັກສິດອັນສູງສຸດຂອງ Puruṣottama ແລະປ່າອັນເປັນມົງຄຸນພ້ອມທັງດິນແດນສັກສິດອື່ນໆ—ໃນທີ່ນີ້ ຕີຣຖະທັງປວງທີ່ມີຢູ່ໃນສາມໂລກ ລ້ວນມາປາກົດຢູ່ຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

Verse 10

दृष्ट्वा कृष्णालयं पुण्यं मुहुर्मुहुः प्रहर्षिताः । जय शब्दैर्नमःशब्दैर्गर्जंतो हरिनामभिः

ເມື່ອໄດ້ເຫັນພະອາໄສອັນບໍລິສຸດຂອງ Kṛṣṇa ແລ້ວ, ພວກເຂົາກໍປິຕິຍິນດີຊ້ຳໆ—ຮ້ອງ “ໄຊຊະນະ!” ແລະ “ນະໂມ!” ດັ່ງຟ້າຮ້ອງ, ພ້ອມທັງຂັບຂານພຣະນາມຂອງ Hari ດັງກ້ອງ.

Verse 11

आनंदाश्रूणि मुंचंतः प्रेम्णा गद्गदया गिरा । स्तुवंति मुनयः सर्वे तीर्थादीनि च सर्वशः

ພວກເຂົາຫຼັ່ງນ້ຳຕາແຫ່ງອານັນດາ, ແລະດ້ວຍສຽງສັ່ນເພາະຄວາມຮັກ, ບັນດາມຸນີທັງປວງໄດ້ສັນລະເສີນຕີຣຖະ ແລະສະຖານທີ່ສັກສິດທັງຫຼາຍ—ຢ່າງຄົບຖ້ວນທຸກປະການ.

Verse 12

अथ संस्तुवतां तेषामन्योन्यं मुदितात्मनाम् । वीक्ष्य वक्त्राणि सर्वेषां महर्षिर्नारदोऽब्रवीत्

ແລ້ວເມື່ອພວກເຂົາມີໃຈຍິນດີ ສັນລະເສີນສະຖານທີ່ສັກສິດກັນແລະກັນ ມະຫາຣິສີ ນາຣະດະ ໄດ້ເບິ່ງໃບໜ້າຂອງທຸກຄົນ ແລ້ວກ່າວວາຈາ।

Verse 13

श्रीनारद उवाच । राशयः पुण्य पुंजानां कृता युष्माभिरुत्तमाः । तज्जन्मना सहस्रैस्तु यद्दृष्टं कृष्णमंदिरम्

ພຣະນາຣະດະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ, ພວກເຈົ້າໄດ້ສະສົມກອງບຸນອັນບໍລິສຸດໄວ້ຢ່າງສູງສຸດ; ເພາະການໄດ້ເຫັນວິຫານຂອງພຣະກຣິດສະນະ ນັ້ນ ຕ້ອງຜ່ານການເກີດຫຼາຍພັນຄັ້ງ.”

Verse 14

दर्शनं कृष्णदेवस्य द्वारकागमने मतिः । दृढभक्तिर्महाविष्णोर्नाल्पस्य तपसः फलम्

ການໄດ້ເຫັນພຣະກຣິດສະນະເທວະ, ຄວາມຕັ້ງໃຈໄປດວາຣະກາ, ແລະພະຄວາມສັດທາອັນໝັ້ນຄົງຕໍ່ມະຫາວິສະນຸ—ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ແມ່ນຜົນຂອງຕະປະອັນນ້ອຍນິດ.

Verse 16

धन्येयं गौतमी गंगा गौतमोऽयं महातपाः । यत्प्रसादेन सर्वेषां कल्याणं समुपस्थितम्

ພອນອັນປະເສີດແທ້ແມ່ນ ກໍຕະມີ-ຄັງຄານີ້, ແລະພອນອັນປະເສີດແທ້ແມ່ນ ພຣະລະສີ ກໍຕະມະ ຜູ້ມີຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ຄວາມສຸກສະຫວັດດີຂອງທຸກຄົນໄດ້ມາຮອດຄວາມສຳເລັດ.

Verse 17

यज्ञाध्ययनदानानां तपोव्रतसमाधिनाम् । संप्राप्तफलमस्माभिर्युष्माभिः सर्वतीर्थकाः

ຜົນຂອງຍັດ, ການສຶກສາຄຳພີສັກສິດ, ທານ, ຕະປະ, ວຣະຕະ, ແລະສະມາທິ ພວກເຮົາໄດ້ຮັບຄົບຖ້ວນແລ້ວ; ແລະພວກເຈົ້າກໍໄດ້ຮັບເຊັ່ນກັນ, ໂອ ຜູ້ເປັນດັ່ງຮ່າງແຫ່ງຕີຣະຖະທັງປວງ.

Verse 18

यूयं सर्वाणि तीर्थानि क्षेत्राणि चैव कृत्स्नशः । कृष्णाज्ञया सर्वकालं तिष्ठध्वं सर्वदैवतैः

ພວກເຈົ້າທັງຫມົດແມ່ນຕີຣຖະ (tīrtha) ແລະ ກເສຕຣະ (kṣetra) ອັນສັກສິດທັງປວງໂດຍຄົບຖ້ວນ. ດ້ວຍພຣະບັນຊາຂອງພຣະກຣິດສະນະ (Kṛṣṇa) ຈົ່ງສະຖິດຢູ່ນີ້ທຸກເວລາ ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງຫມົດ.

Verse 19

धन्या वै पूर्वजास्तेषां वंशजाः कृष्णदर्शनं । सोत्सवा द्वारकां यांति पश्यंति च हरिप्रियाम्

ບັນພະບຸລຸດຂອງຜູ້ສືບສາຍທີ່ໄດ້ເຫັນພຣະກຣິດສະນະ (Kṛṣṇa) ນັ້ນ ຊ່າງເປັນຜູ້ມີບຸນແທ້. ດ້ວຍຄວາມຊື່ນບານແຫ່ງງານບຸນ ພວກເຂົາໄປສູ່ດວາຣະກາ (Dvārakā) ແລະໄດ້ເຫັນນະຄອນອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງຮຣິ (Hari).

Verse 20

इयं च शोभते पुण्या द्वारका कृष्ण वल्लभा । प्रपश्यंतु महाभागास्तथा वाराणसीं शुभाम्

ດວາຣະກາ (Dvārakā) ອັນບໍລິສຸດນີ້ ສ່ອງສະຫວ່າງງົດງາມ ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະກຣິດສະນະ (Kṛṣṇa). ຂໍໃຫ້ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ເຫັນນາງ, ແລະຂໍໃຫ້ໄດ້ເຫັນວາຣານະສີ (Vārāṇasī) ອັນເປັນມົງຄຸນດ້ວຍ.

Verse 21

क्षेत्राणि कुरुमुख्यानि पश्यंतु द्वारकां प्रभोः । तादृशी मथुरा काशी मायाऽध्योध्या च राजते

ຂໍໃຫ້ກເສຕຣະອັນສູງສຸດທັງຫມົດ—ເລີ່ມຈາກກຸຣຸເກສຕຣະ (Kurukṣetra)—ໄດ້ເຫັນດວາຣະກາຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ມະຖຸຣາ (Mathurā), ກາຊີ (Kāśī), ມາຍາ (Haridvāra) ແລະ ອະໂຍທະຍາ (Ayodhyā) ກໍສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສະຫງ່າລາສີ.

Verse 22

अवन्ती न च कांची च क्षेत्रं च पुरुषोत्तमम् । सूर्योपरागकालेऽपि कुरुक्षेत्रं न राजते

ອະວັນຕີ (Ujjayinī) ກໍບໍ່ແມ່ນ, ການຈີ (Kāñcī) ກໍບໍ່ແມ່ນ, ແມ່ນແຕ່ກເສຕຣະອັນສັກສິດຂອງປຸຣຸໂສຕຕະມະ (Puruṣottama, Puri) ກໍບໍ່ສ່ອງສະຫວ່າງເທົ່ານັ້ນ; ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມສຸຣະຍະຄຣາສ (ຄຣາສຕາເວັນ) ກຸຣຸເກສຕຣະ (Kurukṣetra) ກໍບໍ່ຮຸ່ງໂຮງເທົ່ານັ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 23

ईदृशं न गयातीर्थं यादृगेतत्प्रकाशते

ແມ່ນແຕ່ ທີຣະທະອັນສັກສິດ ກະຍາ (Gayā-tīrtha) ກໍບໍ່ປາກົດວ່າສ່ອງສະຫວ່າງເທົ່າກັບ ກະເສດຕຣະ (kṣetra) ນີ້ເລີຍ।

Verse 24

ग्रहनक्षत्रताराणां यथा सूर्य्यो विराजते । सक्षेत्रतीर्थराजानां द्वारकार्को विराजते

ດັ່ງທີ່ ດວງອາທິດ ສ່ອງສະຫວ່າງເຫນືອ ດາວເຄາະ, ກຸ່ມນັກສັດ, ແລະ ດາວທັງຫຼາຍ; ດັ່ງນັ້ນ ‘ດວງອາທິດແຫ່ງດວາຣະກາ’ ກໍສ່ອງເຫນືອ ບັນດາກະເສດຕຣະ ແລະ ທີຣະທະອັນສັກສິດ ທີ່ເປັນດັ່ງກະສັດທັງປວງ।

Verse 25

प्रह्लाद उवाच । निशम्य नारदेनोक्तं प्रहृष्टाश्च तथा द्विजाः । क्षेत्राणि सर्वतीर्थानि पुरस्कृत्य च गौतमम्

ພຣະຫລາດ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາທີ່ ນາຣະດະ ກ່າວໄວ້ ແລ້ວ, ບັນດາພຣາຫມັນ (dvija) ກໍປິຕິຍິນດີ. ພວກເຂົານໍາບັນດາກະເສດຕຣະ ແລະ ທີຣະທະທັງປວງໄວ້ເປັນຫນ້າ, ແລະ ຍົກຍ້ອງ ໂກຕະມະ ເປັນຜູ້ນໍາ, ແລ້ວຈຶ່ງອອກເດີນທາງ।

Verse 26

विहाय गौतमीं तत्र प्रययुर्ह्यग्रतोग्रतः । प्रहृष्टा गौतमी तत्र प्रणम्य त्वरिता ययौ

ພວກເຂົາລະທິ້ງ ໂກຕະມີ (Gautamī) ໄວ້ທີ່ນັ້ນ ແລ້ວເດີນທາງຕໍ່ໄປຂ້າງໜ້າດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນ. ແລະ ໂກຕະມີ ກໍປິຕິຍິນດີ, ກ້ມກາບຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລ້ວຮີບໄປຕາມພວກເຂົາຢ່າງວ່ອງໄວ।

Verse 27

गीतवाद्यैश्च नृत्यैश्च पताकाभिः समंततः । प्रययुः स्तोत्रपाठैश्च सर्वे ते द्वारकाश्रये

ດ້ວຍບົດເພງ ແລະ ສຽງດົນຕີ, ດ້ວຍການຟ້ອນລໍາ, ແລະ ດ້ວຍທຸງປະດັບລ້ອມຮອບ; ພວກເຂົາທັງປວງເດີນທາງໄປ ພ້ອມກັບການອ່ານສະໂຕຕຣະ (hymns) ມຸ່ງສູ່ ທີ່ພຶ່ງແຫ່ງ ດວາຣະກາ।

Verse 28

स तीर्थान्यग्रतः कृत्वा मध्ये कृत्वा तु शोभनम् । प्रयागं तीर्थराजं च प्रहृष्टं क्षेत्रदर्शनात्

ພຣະອົງໄດ້ຈັດວາງຕີຣຖະທັງຫຼາຍໄວ້ຂ້າງໜ້າ ແລະວາງພຣະຍາກະອັນງາມ—ລາຊາແຫ່ງຕີຣຖະ—ໄວ້ກາງ ດ້ວຍໃຈປິຕິເພາະໄດ້ເຫັນເຂດສັກສິດ।

Verse 29

ततः पश्चात्सरित्स्नानं चकार ऋषिसत्तमः । जाह्नवी गौतमी रेवा यमुनाप्राक्सरस्वती

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຣິສີຜູ້ປະເສີດໄດ້ປະກອບພິທີອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍ—ຈາຫນະວີ (ຄົງຄາ), ໂກຕະມີ, ເຣວາ (ນັຣມະດາ), ຢະມຸນາ ແລະ ສະຣັສວະຕີອັນໂບຮານ।

Verse 30

सरयूर्गंडकी तापी पयोष्णी यमुना तथा । कृष्णा भीमरथी गंगा कावेरी चाघनाशिनी

ສະຣະຢູ, ຄັນດະກີ, ຕາປີ, ປະໂຢສນີ ແລະ ຢະມຸນາ; ກຣິສນາ, ພີມະຣະຖີ, ຄົງຄາ ແລະ ກາເວຣີ—ຜູ້ທຳລາຍບາບ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນແມ່ນ້ຳສັກສິດທັງຫຼາຍ।

Verse 31

मंदाकिनी महापुण्या पुण्या भोगवती नदी । व्रजंति युगपत्सर्वाः पश्यंत्यो द्वारकां पुरीम्

ແມ່ນ້ຳມັນດາກິນີອັນມີບຸນຍິ່ງ ແລະ ແມ່ນ້ຳໂພກະວະຕີອັນມີບຸນ; ທັງໝົດນັ້ນເດີນໄປພ້ອມກັນ ເບິ່ງເມືອງທະວາຣະກາ।

Verse 32

ततस्ते सागराः सप्त स्वैःस्वैस्तीर्थैः समन्विताः । ततः पश्चादरण्यान्याश्रमैः पुण्यैयुतानि च

ຕໍ່ມາ ມະຫາສະມຸດ 7 ສາຍໄດ້ມາ ແຕ່ລະສາຍມີຕີຣຖະຂອງຕົນປະກອບພ້ອມ; ແລ້ວຕໍ່ຈາກນັ້ນ ປ່າພົງກໍມາດ້ວຍ ອຸດົມໄປດ້ວຍອາສຣົມອັນສັກສິດ।

Verse 33

ततस्तु पर्वता रम्या मेर्वाद्यास्तु सुशोभनाः । नृत्यंतो गायमानाश्च स्तवाद्यैस्तु महर्षिभिः

ຕໍ່ມາ ພູເຂົາອັນງາມ—ເມຣຸ ແລະພູອື່ນໆ—ສະຫງ່າງາມຍິ່ງ; ບັນດາມະຫາຣິສີກໍຟ້ອນລໍາ ແລະຂັບຮ້ອງດ້ວຍບົດສັນລະເສີນ।

Verse 34

ततश्च ऋषयो देवाः समंताद्धृष्टमानसाः । गायंतो नृत्यमानाश्च गर्जंतो हरिनामभिः

ຕໍ່ມາ ບັນດາຣິສີ ແລະເທວະທັງຫຼາຍ ມີໃຈຍິນດີທົ່ວທິດ; ພວກເຂົາຂັບຮ້ອງ ແລະຟ້ອນລໍາ ພ້ອມກັບຮ້ອງກ້ອງນາມ «ຫຣິ»।

Verse 35

वादित्रनिनदैरुच्चैर्जयशब्दैः प्रहर्षिताः । प्राप्तास्ते गोमतीतीरं सर्वयज्ञसमन्विताः । ववंदिरे महापुण्याः सर्वे ते हृष्टमानसाः

ດ້ວຍສຽງດົນຕີດັງກ້ອງ ແລະສຽງໂຮຮ້ອງ «ໄຊຊະນະ!» ພວກເຂົາປິຕິຍິນດີ ໄດ້ໄປຮອດຝັ່ງແມ່ນ້ຳໂຄມະຕີ ອັນພ້ອມດ້ວຍຜົນແຫ່ງຍັດທັງປວງ; ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ມີໃຈບານຊື່ນ ໄດ້ກໍາບັງຄົມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ।

Verse 36

श्रीनारद उवाच । हे भागीरथि हे रेवे यमुने शृणु गौतमि । श्रेष्ठा श्रीगोमतीदेवी विख्याता भुवनत्रये

ພຣະນາຣະດະຜູ້ມີສິຣີ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພາຄີຣະທີ, ໂອ ເຣວາ, ໂອ ຢະມຸນາ—ຈົ່ງຟັງ, ໂອ ໂກຕະມີ. ພຣະເທວີ ໂຄມະຕີຜູ້ມີສິຣີ ເປັນຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ ແລະໂດງດັງໃນສາມໂລກ»។

Verse 37

यस्याः सकृज्जलस्नानं स्पर्द्धते ब्रह्मविद्यया । तेन वै गोमती सेयं सर्वतीर्थोत्तमोत्तमा । ब्रह्मज्ञानेन मुच्यंते प्रयागमरणेन वा । स्नानमात्रेण गोमत्यां मुच्यते पूर्वजैः सह

ໃນນາງ ການອາບນ້ຳແຕ່ຄັ້ງດຽວ ກໍທັດເທົ່າພະລັງແຫ່ງພຣະວິທະຍາບຣະຫມັນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂຄມະຕີນີ້ ແມ່ນຕີຣະຖະອັນສູງສຸດໃນບັນດາຕີຣະຖະທັງປວງ. ຄວາມຫຼຸດພົ້ນໄດ້ດ້ວຍການຮູ້ແຈ້ງບຣະຫມັນ ຫຼືດ້ວຍການຕາຍທີ່ປຣະຢາກ; ແຕ່ພຽງອາບນ້ຳໃນໂຄມະຕີ ກໍພົ້ນໄດ້ ພ້ອມກັບບັນພະບຸຣຸດຂອງຕົນ.

Verse 38

प्रह्लाद उवाच । निशम्य तानि तीर्थानि माहात्म्यं महदद्भुतम् । गोमत्याः श्रद्धया स्नात्वा उत्सवैरग्रतो ययुः

ພຣະປຣາຫລາດກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ຟັງເຖິງຕີຣະຖະເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະມະຫິມາອັນໃຫຍ່ອັນນ່າອັດສະຈັນ, ພວກເຂົາອາບນ້ຳໃນແມ່ນ້ຳໂຄມະຕີດ້ວຍສັດທາ ແລ້ວເດີນຕໍ່ໄປໂດຍຂະບວນພິທີສະເຫຼີມສະຫຼອງ»។

Verse 39

ततः क्षेत्राणि तीर्थानि सरितः सागरादयः । ददृशुर्द्वारकां रम्यामागता द्वारमण्डपे

ຕໍ່ມາ ບັນດາເຂດສັກສິດ ແລະຕີຣະຖະ—ແມ່ນ້ຳ ທະເລ ແລະອື່ນໆ—ເມື່ອມາຮອດມະນະດົບປະຕູ ກໍໄດ້ເຫັນດວາຣະກາອັນງາມລະມຸນ।

Verse 40

स्थितां सिंहासने दिव्ये मणिकांचनभूषिते । सुन्दरां शुक्ल वर्णां च रुद्रादित्यसमप्रभाम्

ພວກເຂົາເຫັນນາງປະທັບຢູ່ເທິງສິງຫາສະນະທິບພະ ປະດັບດ້ວຍແກ້ວມະນີແລະຄຳ; ງາມສະຫງ່າ ຜິວຂາວຜ່ອງ ແລະສ່ອງປະກາຍເທົ່າພຣະຣຸດຣະກັບພຣະອາທິດ।

Verse 41

दिव्यवस्त्रां सुगंधाढ्यां रत्नाभरणभूषिताम् । किरीटकुण्डलैर्दिव्यैः शोभितां कंकणादिभिः

ນາງນຸ່ງຫົ່ມເຄື່ອງນຸ່ງທິບພະ ຫອມຫວນດ້ວຍກິ່ນຫອມອັນສັກສິດ ແລະປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບແກ້ວມະນີ; ສະຫງ່າດ້ວຍມົງກຸດແລະຕຸ້ມຫູທິບພະ ພ້ອມກຳໄລແລະເຄື່ອງປະດັບອື່ນໆ।

Verse 42

वरदाभयहस्तां च शंखचक्रगदायुधाम् । श्वेतातपत्रशोभाढ्यां चामरव्यजनादिभिः

ພຣະຫັດຂອງນາງປະທານພອນ ແລະປະທານອະໄພພົ້ນພະຍັນ; ນາງຖືສັງຂ໌ ຈັກຣະ ແລະຄະທາເປັນອາວຸດ. ນາງຍັງສະຫງ່າດ້ວຍຮົ່ມຂາວຫຼວງ ພ້ອມຈາມະຣະພັດ ແລະເຄື່ອງໝາຍຂອງຜູ້ຮັບໃຊ້ອື່ນໆ।

Verse 43

संस्तवैः स्तूयमानां च गीतवाद्यादिहर्षिताम् । महासिंहासनस्थां तु दृष्ट्वा द्वारवतीं पुरीम् । प्रणेमुर्युगपत्सर्वे सर्वाणि च सुभक्तितः

ຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍບົດສະຕຸຕິ ແລະຍິນດີດ້ວຍເພງແລະດົນຕີ ນາງປະທັບຢູ່ເທິງສິງຫາສະນະອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ເຫັນນະຄອນດວາຣະວະຕີແລ້ວ ທຸກຄົນກໍກາບນົບພ້ອມກັນ ດ້ວຍພັກຕິອັນເລິກຊຶ້ງ។